รายงาน วิชา วิทยาการคำ นวณ จัดทำ โดย เสนอ ซัยฟุดดีน จารง อับดุลสูฮัยมีน บากา มันซูร อุมสะแต นาอีม แวเดร์ อาราวี โดยหมะ นายมูฮำ หมัดอัสหัร เลาะเมาะ
ในวันที่อากาศร้อนจัด เจ้ากาน้อยตัวหนึ่งกำ ลังกระหายน้ำ อย่างมาก ปีกของ มันเริ่มอ่อนแรงลงทุกที มันจึงหยุดพักใต้ต้นไม้ มันหันไปเห็นเหยือกน้ำ ขนาด ใหญ่วางอยู่แต่ในน้ำ นั้นมีอยู่แค่ก้นเหยือก ซึ่งมันไม่สามารถเอาจะงอยปากของ มันลงไปกินน้ำ ได้ ระหว่างที่เจ้ากากำ ลังคิดหาวิธีที่จะกินน้ำ ในเหยือกนั้น สายตาของมันก็เหลือบไปเห็นก้อนกินมากมายบนพื้น มันจึงค่อย ๆ คาบก้อน หินใส่ลงไปในเหยือกน้ำ น้ำ ก็ค่อย ๆ สูงขึ้น ๆ จนมาถึงปากเหยือก เจ้ากาน้อย แสนฉลาดจึงได้กินน้ำ อย่างง่ายดาย นิทานอีสป เรื่อง กากับเหยือกน้ำ ผู้แต่ง : อีสป
หมาตัวหนึ่งเรียนรู้ที่จะคาบอาหารเย็นไปให้เจ้านายของมันทุกวัน มันซื่อสัตย์ ต่อหน้าที่อย่างยิ่ง แม้ว่ากลิ่นหอมหวนของอาหารดีๆ ในตะกร้าจะเย้ายวนมัน เพียงใดก็ตาม บรรดาหมาในละแวกนั้นเฝ้าสังเกตเห็นมันคาบตะกร้า และแล้วในไม่ช้าก็ พบว่ามีอะไรอยู่ในนั้น พวกมันจึงพยายามแย่งชิงอาหารมาจากเจ้าหมาหลาย ครั้งหลายหน แต่หมาก็ปกป้องอาหารอย่างซื่อสัตย์เสมอมา จนกระทั่งวันหนึ่ง หมาทุกตัวในละแวกนั้นพากันรวมตัวไปดักเจ้าหมาอยู่ กลางทางที่มันคาบตะกร้ามา มันพยายามวิ่งหนี ทว่าท้ายที่สุดมันก็หยุดเพื่อ ลองเจรจา เป็นความผิดของมันแท้ๆ เพราะไม่ช้าไม่ช้าพวกหมาหมู่ก็ทำ ให้เจ้าหมา รู้สึกตัวเองช่างน่าขันเสียจนมันต้องยอมวางตะกร้า และจัดการเขมือบเนื้อย่าง ชิ้นใหญ่ที่ตั้งใจจะนำ ไปเป็นอาหารเย็นของเจ้านาย นิทานอีสป เรื่อง สิงโต หมี และหมาจิ้งจอก ผู้แต่ง : อีสป
ขณะที่หมีใหญ่ตัวหนึ่งวิ่งตรงรี่เข้ามาขย้ำ ลูกแพะหลงฝูง สิงโตอีกตัวก็ กระโจนมาจากอีกทิศทางหนึ่งเพื่อจู่โจมเหยื่อตัวเดียวกัน ทั้งสองห้ำ หั่นกัน อย่างดุเดือดเพื่อรางวัลชิ้นนั้น จนต่างได้รับบาดแผลมากมายถึงกับล้มลงไป กองหมดเรี่ยวแรงจะต่อสู้ต่อไป ทันใดนั้นเอง หมาจิ้งจอกก็วิ่งออกมาคว้าลูกแพะแล้ววิ่งเตลิดไปอย่างเร็ว ที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ ขณะที่สิงโตและหมีได้แต่เพิ่งตามองด้วยความเดือดดาล ไม่อาจทำ อะไรได้ “จะดีกว่าสักแค่ไหนนะ” พวกมันกล่าว “หากเรารู้จักแบ่งปันกันฉัน มิตร นิทานอีสป เรื่อง สิงโต หมี และหมาจิ้งจอก ผู้แต่ง : อีสป
ณ บ้านหลังหนึ่ง ชายชราเจ้าของบ้านจุดเทียนไขเพื่อให้แสงสว่าง เนื่องจากสมัยนั้นยัง ไม่มีไฟฟ้าใช้ ยิ่งเทียนใกล้จะหมดแท่งก็กลับยิ่งเปล่งแสงสว่างมากขึ้น มันจึงคุยอวดกับ เจ้าของบ้านว่า "แสงเทียนของข้าสว่างกว่าดวงดาว ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์อีกนะ" เจ้า เทียนไขพูดไม่ทันจะขาดคำ ทันใดนั้นก็มีสายลมพัดผ่านมาทางหน้าต่างทำ ให้เทียนดับ วูบลงทันที เจ้าของบ้านจึงพูดกับเทียนไขว่า "ดวงดาว ดวงจันทร์ และดวงอาทิตย์นั้น สามารถให้แสงสว่างได้โดยไม่ต้องมีผู้ใดจุดและยากที่จะดับ แต่เจ้านอกจากจะต้องมี คนมาจุดให้ติดไฟแล้ว ยังให้แสงสว่างได้ไม่นาน แค่สายลมวูบหนึ่งที่พัดมาก็สามารถ ดับเจ้าได้แล้ว เพราะฉะนั้นเจ้าอย่าได้หยิ่งทะนงตนไปนักเลย เจ้าเทียนไข" นิทานอีสป เรื่อง เทียนแข่งแสง ผู้แต่ง : อีสป
ณ ป่าแห่งหนึ่ง มีต้นโอ๊กขึ้นเรียงรายเป็นจำ นวนมาก บรรดาคนตัดไม้จึง พากันเข้าไปตัดพวกเขาช่วยกันตัดและผ่ามันออกเป็นท่อน ๆ จากนั้นก็ใช้ กิ่งของมันทำ เป็นลิ่มเพื่อขัดกับลำ ต้น เหล่าต้นโอ๊กที่ยังไม่ตัดเมื่อเห็นเช่น นั้นก็ได้แต่บ่นในใจว่า "ข้าไม่เคยสนใจขวานหรือเลื้อยที่พวกเขานำ มาฟัน ถอนรากถอนโครข้าเลย แต่สิ่งที่ข้าเสียใจที่สุดคือ ชิ้นส่วนลิ่มเล็ก ๆ พวก นั้นมันทำ มาจากกิ่งก้านของพวกข้าเอง" นิทานอีสป เรื่อง ต้นโอ๊กกับคนตัดไม้ ผู้แต่ง : อีสป
ณ ป่าแห่งหนึ่ง สิงโตและสุนัขจิ้งจอกเป็นเพื่อนรักกัน พวกมันมักจะออกล่าเหยื่อมา แบ่งปันกันกินเป็นประจำ วันหนึ่งสิงโตคิดอุบายจัดงานเลี้ยงขึ้นมาและให้สุนัข จิ้งจอกเชิญลามาร่วมงานด้วย เมื่อลามาถึงงานเลี้ยง ก็ถูกสิงโตและสุนัขจิ้งจอก ตะปบตายทันที สิงโตบอกกับสุนัขจิ้งจอกว่า "ข้าจะออกไปล่าเหยื่อมาเพิ่ม ระหว่าง นี้เจ้าห้ามแตะต้องลาเป็นอันขาด มิเช่นนั้นเจ้าก็จะกลายเป็นอาหารของข้าเช่นกัน" พูดจบสิงโตก็เดินจากไป เวลาผ่านไปเกือบค่ำ สุนัขจิ้งจอกเริ่มทนหิวไม่ไหว จึงแอบ กินสมองลาไป เมื่อสิงโตกลับมาก็พบว่ากะโหลกของลาว่างเปล่า มันจึงถามสุนัข จิ้งจอกว่า "นี่เจ้าแอบกินสมองลาก่อนข้ารึ" สุนัขจิ้งจอกนั้นแสนฉลาดจึงตอบไปว่า "โธ่ท่าน...ลามันมีสมองซะที่ไหน ถ้ามันมีสมองมันจะโง่มาให้เรากินง่าย ๆ หรือ" นิทานอีสป เรื่อง สมองลาที่หายไป ผู้แต่ง : อีสป