นางฟ้าจิ๋วและกระรอกป่า

นางฟ้าจิ๋ว
และกระรอกป่า



กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีนางฟ้าตัวจิ๋วกลุ่ม
หนึ่งอาศัยอยู่ในป่า พวกเธอจะไม่ออกจากเขตป่า
ของตน เพราะมีเหยี่ยวคอยเฝ้าทำร้ายอยู่

แต่มีนางฟ้าจิ๋วตนหนึ่ง มีนิสัย
ซุกซน ใครเตือนอะไรก็ไม่ฟัง
เธอเล่นสนุกจนเผลอออกนอกเขตป่า

ทำให้เหยี่ยวเห็นและพุ่งมาทำร้าย
หวังลักพาตัวเธอไป เธอรู้สึกกลัวมาก

นางฟ้าจิ๋วหนีมาที่ต้นไม้
ซึ่งมีกระรอกป่าอาศัยอยู่

”คุณกระรอก ข้ากำลังหนีเหยี่ยว
ให้ข้าหลบหน่อยได้ไหม”

“ได้สิ” กระรอกตอบ

นางฟ้าเข้าไปหลบในโพรง
เธอเห็นผลไม้มากมายอยู่ในนั้น

ด้วยความหิวเธอจึงกินโดยไม่
ขออนุญาต

”ในโพรงของเจ้าช่างแคบและร้อน
เหลือเกิน แต่ยังดีที่มีผลไม้กิน”

กระรอกเห็นเธอกินผลไม้ที่ตนหามาจนเกือบหมด ก็รู้สึกเสียใจ
แต่เพราะว่ามีน้ำใจจึงไม่ต่อว่า และขอร้องให้นางช่วย

”คุณนางฟ้าตัวจิ๋ว เจ้าช่วยหาผลไม้มาคืนข้าได้ไหม
ข้าต้องกินพวกมันในฤดูหนาว”

นางฟ้าได้ยินแบบนั้นก็ไม่พอใจ เธอจึงบินออกจาก
โพรงกระรอกและบอกว่า

“ในโพรงเจ้าทั้งแคบและร้อน ข้าบินหนีเหยี่ยว
ก็เหนื่อยแล้ว ไม่เอาด้วยหรอก”

หลายวันต่อมา นางฟ้าตัวจิ๋วออกมาเล่นสนุก
นอกเขตป่าอีกครั้งและเจอเหยี่ยวตัวเดิมมาไล่จับเธอ

เธอจึงนึกถึงกระรอกป่าตัวนั้นและ
บินกลับไปหามัน

”คุณกระรอก ข้าเจอเหยี่ยวอีกแล้ว
ขอหลบในโพรงได้ไหม”

กระรอกป่าปฏิเสธเพราะครั้งก่อน
นางฟ้าจิ๋วไม่มีน้ำใจและพูดจาไม่ดี

”เจ้าไม่มีน้ำใจช่วยเหลือข้า ข้าก็จะไม่
ช่วยเหลือเจ้า” หลังจากนั้นก็นำ
เปลือกไม้มาปิดหน้าโพรง

เพราะเธอไม่ได้สำนึกบุญคุณของกระรอกป่าในครั้งก่อน
คราวนี้กระรอกป่าจึงไม่อยากช่วยเหลือเธออีกต่อไป

นางฟ้าจิ๋วจึงไม่มีที่ให้หลบภัย จึงถูกเหยี่ยวจับตัวไปในที่สุด

ข้อคิดจากเรื่องนี้ : ควรรู้จักบุญคุณคนและรู้จักตอบแทน
คนที่ช่วยเหลือเรา

เรื่องราวของนางฟ้าจิ๋วตัวน้อยที่กำลังหนีเหยี่ยวซึ่งไล่จับตัวเธอ
เธอจึงไปขอความช่วยเหลือจากกระรอกป่า และเมื่อกระรอกป่า

ขอความช่วยเหลือบ้าง นางฟ้าจิ๋วจะตกลงช่วยหรือไม่ ?
และผลที่จะตามมาจะเป็นอย่างไรกันนะ ?

นิทานเรื่องนี้จะสอนเด็ก ๆ เรื่องการตอบแทนบุญคุณของคนหรือตอบแทน
ผู้ที่ช่วยเหลือตนเองมาก่อน เพื่อสอนให้เด็ก ๆ มีพฤติกรรมในทางที่ดีขึ้น