คู่มือวัดเสียงรบกวน (ฉบับปรับปรุง)

คพ. 03-126
(ฉบบั ปรบั ปรุง)

สำ�นักจัดการคุณภาพอากาศและเสียง กรมควบคุมมลพิษ
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

(ฉบบั ปรบั ปรงุ )

ค�ำน�ำ

คู่มือวัดเสียงรบกวน (ฉบับปรับปรุง) น้ี ได้จัดท�ำขึ้นเพื่อให้ใช้เป็นแนวทางปฏิบัติใน
การตรวจวัดและประมวลผลเสียงรบกวนตามประกาศคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
ฉบับท่ี 29 (พ.ศ.2550) เร่ือง คา่ ระดบั เสียงรบกวน และประกาศคณะกรรมการควบคมุ มลพิษ
เรอื่ ง วธิ กี ารตรวจวดั ระดบั เสยี งพนื้ ฐาน ระดบั เสยี งขณะไมม่ กี ารรบกวน การตรวจวดั และคำ� นวณ
ระดบั เสยี งขณะมกี ารรบกวน การคำ� นวณคา่ ระดบั เสยี งรบกวน และแบบบนั ทกึ การตรวจวดั เสียง
รบกวน โดยเพมิ่ และปรบั ปรงุ เนอื้ หาคมู่ อื วดั เสยี งรบกวนฉบบั เดมิ ในรายละเอยี ดของเครอ่ื งมอื วดั
ตัวอย่างการประมวลผลท่ีเป็นล�ำดับข้ันตอน พร้อมมีรูปประกอบเนื้อหา ซึ่งผู้จัดท�ำหวังเป็น
อยา่ งยงิ่ วา่ คมู่ อื นจี้ ะเปน็ ประโยชนต์ อ่ ผสู้ นใจทกุ ทา่ น และทำ� ใหเ้ ขา้ ใจในการวดั เสยี งรบกวนตาม
กฎหมายมากขน้ึ

ผจู้ ดั ทำ� ใครข่ อขอบคณุ กลมุ่ งานเสยี งและการสนั่ สะเทอื น สถาบนั มาตรวทิ ยาแหง่ ชาติ
ทถี่ า่ ยทอดความรดู้ า้ นมาตรวทิ ยาของเครอ่ื งวดั ระดบั เสยี งและไดร้ ว่ มจดั ทำ� คมู่ อื การวดั เสยี งตา่ ง ๆ
ในชว่ งทผี่ า่ นมา ซง่ึ นำ� มาสกู่ ารนำ� ความรเู้ หลา่ นนั้ ถา่ ยทอดในคมู่ อื การวดั เสยี งรบกวน (ฉบบั ปรบั ปรงุ )
นี้ ทำ� ใหเ้ นอื้ หาของคูม่ อื มคี วามครอบคลุมในประเด็นการปฏบิ ตั งิ านทกุ ด้าน

ส่วนมลพษิ ทางเสียงและความส่นั สะเทือน
ส�ำนักจัดการคุณภาพอากาศและเสยี ง
กรมควบคมุ มลพิษ

สารบญั

บทน�ำ 3
บทที่ 1 ความเขา้ ใจเกีย่ วกับการวดั เสยี งรบกวน 4
1.1 หลักการ 5
1.2 ความหมายของค�ำ 6
บทที่ 2 เคร่อื งมือวดั เสยี งรบกวน 9
2.1 เคร่ืองมอื และอปุ กรณว์ ดั เสียงรบกวน 10
2.2 การสอบเทยี บเครอื่ งมือและการพจิ ารณาผลการสอบเทียบ 13
2.3 การตรวจสอบประสทิ ธิภาพของเครื่องมอื และอปุ กรณ์ 14
2.4 การปรับเทียบเคร่ืองวดั ระดบั เสยี ง 16
บทที่ 3 การตรวจวัดและการประมวลผลเสยี งรบกวน 20
3.1 การเลือกจดุ ตรวจวดั 21
3.2 การเตรยี มเคร่อื งมือก่อนการวัด 23
3.3 การตรวจวัดระดบั เสยี งพน้ื ฐานและระดบั เสียงขณะไมม่ กี ารรบกวน 23
3.4 การตรวจวัดและค�ำนวณระดับเสียงขณะมีการรบกวน 25
3.5 การคำ� นวณค่าระดับการรบกวน และสรุปผล 38
บทท่ี 4 การบันทกึ ผล 39
ภาคผนวก 43
ภาคผนวก 1 กฎหมายเก่ียวกบั ค่ามาตรฐาน วิธกี ารตรวจวดั และประมวลผล 52
เสียงรบกวน 53
ภาคผนวก 2 หน่วยงานให้บรกิ ารสอบเทียบ 57
ภาคผนวก 3 ตัวอยา่ งใบรบั รองผลการสอบเทียบ และการพิจารณาผลการสอบเทยี บ 60
ภาคผนวก 4 ตัวอยา่ งการปรบั เทียบเครอ่ื งวัดระดับเสียง 68
ภาคผนวก 5 ตัวอยา่ งการตรวจวดั และประมวลผลเสียงรบกวน
ภาคผนวก 6 ตวั อยา่ งการบันทกึ การวดั เสยี งรบกวน

บทนำ�

เสยี งรบกวนเปน็ ปญั หาทปี่ ระชาชนไดร้ บั จากการดำ� เนนิ กจิ กรรมของแหลง่ กำ� เนดิ เสยี ง
ต่าง ๆ จนเป็นเหตุเดือดร้อนร�ำคาญโดยในหลายปีที่ผ่านมามีสถิติการร้องเรียนเป็นล�ำดับที่ 2
รองจากมลพิษทางอากาศ การวัดเสียงรบกวนส่วนใหญ่เป็นข้อพิพาทระหว่างประชาชนกับ
ประชาชน บางครั้งเป็นส่วนหน่ึงของกระบวนการพิจารณาของศาลปกครองหากเป็นคดีที่
ประชาชนฟ้องร้องหน่วยงานรัฐฐานละเลยการปฏิบัติหน้าท่ีในการก�ำกับดูและจัดการปัญหา
เสียงรบกวน ดังน้ันผู้วัดเสียงรบกวนจึงต้องด�ำเนินการให้ผลการวัดมีความถูกต้อง น่าเชื่อถือ
และเป็นธรรมกับคูก่ รณีท้งั สองฝ่าย
ปจั จยั ทตี่ อ้ งคำ� นงึ ถงึ และนำ� สกู่ ารปฏบิ ตั เิ พอื่ ความเชอื่ ถอื ไดข้ องผลการวดั มี 3 ประการ
ได้แก่ (1) เคร่ืองมือวัด ต้องเป็นไปตามมาตรฐานท่ีกฎหมายก�ำหนด สามารถวัดและให้ค่าที่
ถูกตอ้ ง (2) กระบวนการวดั และประมวลผล ตอ้ งเปน็ ไปตามประกาศคณะกรรมการสง่ิ แวดลอ้ ม
แหง่ ชาติ ฉบบั ที่ 29 (พ.ศ.2550) เรอ่ื ง คา่ ระดบั เสยี งรบกวน และประกาศคณะกรรมการควบคมุ
มลพษิ เรอ่ื ง วธิ กี ารตรวจวดั ระดบั เสยี งพน้ื ฐาน ระดบั เสยี งขณะไมม่ กี ารรบกวน การตรวจวดั และ
ค�ำนวณระดับเสียงขณะมีการรบกวน การค�ำนวณค่าระดับเสียงรบกวน และแบบบันทึกการ
ตรวจวัดเสียงรบกวน และ (3) ผู้วัด ต้องมีความสามารถใช้เคร่ืองมือวัดและด�ำเนินการตาม
กระบวนการวัดและประมวลผลไดอ้ ย่างถกู ต้อง ซ่ึงผู้ตรวจวัดต้องมีการฝึกฝนอยา่ งต่อเนอ่ื ง
ส่วนมลพิษทางเสียงและความส่ันสะเทือน ส�ำนักจัดการคุณภาพอากาศและเสียง
กรมควบคุมมลพิษ จึงได้จัดท�ำคู่มือวัดเสียงรบกวนฉบับนี้ขึ้นเพื่อสนับสนุนข้อมูลให้ผู้วัดเสียง
รบกวนมกี ารปฏิบัติเพื่อใหม้ ผี ลการวดั ทีถ่ ูกต้อง น่าเชื่อถือ โดยเน้นการใช้เคร่อื งมือวัดอย่างถกู
ตอ้ ง และดำ� เนนิ กระบวนการวดั และประมวลผลเปน็ ไปตามประกาศคณะกรรมการส่ิงแวดลอ้ ม
แห่งชาติ และประกาศคณะกรรมการควบคุมมลพษิ

บทท่ี 1

ความเข้าใจเก่ียวกบั การวดั เสยี งรบกวน

4

(ฉบบั ปรับปรุง)

1.1 หลักการ

ตามประกาศคณะกรรมการสง่ิ แวดลอ้ มแหง่ ชาติ ฉบบั ที่ 29 (พ.ศ.2550) เรอื่ ง คา่ ระดบั
เสียงรบกวน และประกาศคณะกรรมการควบคุมมลพิษ เร่ือง วิธีการตรวจวัดระดับเสียง
พ้ืนฐาน ระดบั เสยี งขณะไมม่ กี ารรบกวน การตรวจวดั และคำ� นวณระดบั เสยี งขณะมกี ารรบกวน
การค�ำนวณค่าระดับเสียงรบกวน และแบบบันทึกการตรวจวัดเสียงรบกวน ดังภาคผนวก ก
ก�ำหนดให้ตรวจวดั ระดบั เสยี ง 3 ค่า ไดแ้ ก่ ระดับเสียงขณะแหลง่ ก�ำเนดิ เกิดเสยี ง ระดบั เสียง
ขณะไมม่ กี ารรบกวน และ ระดบั เสยี งพน้ื ฐาน นำ� ทงั้ 3 คา่ มาประมวลผลดงั รปู ท่ี 1-1 ตามลำ� ดบั
โดยลำ� ดบั ท่ี 1 ถงึ ลำ� ดบั ที่ 3 เปน็ ขน้ั ตอนการตดั เสยี งสงิ่ แวดลอ้ มอน่ื ๆ ออก เพอ่ื ใหไ้ ดร้ ะดบั เสยี ง
ที่เป็นเสียงของแหล่งก�ำเนิดที่สนใจเพียงอย่างเดียว ท่ีเรียกว่า ระดับเสียงขณะมีการรบกวน
ลำ� ดบั ที่ 4 เปน็ การคำ� นวณเพอ่ื หา ระดบั การรบกวน และลำ� ดบั ที่ 5 เปน็ ขน้ั สดุ ทา้ ยเพอื่ ประเมนิ
ว่าเสียงของแหล่งก�ำเนิดท่ีสนใจเป็นเสียงรบกวนหรือไม่โดยน�ำ ระดับการรบกวน เทียบกับ
ค่ามาตรฐานหรือที่เรียกว่า ระดับเสียงรบกวน ท่ีก�ำหนดเท่ากับ 10 เดซิเบลเอ หากระดับ
การรบกวนมากกว่า 10 เดซิเบลเอ จะถอื วา่ เปน็ เสียงรบกวน

1 ระดบั เสยี งของ ระดบั เสียง ผลตา ง
ขณะไมม กี ารรบกวน คา ระดับเสยี ง
แหลง กำเนิด ตัวปรับคา
(Leq) (Leq)

2 คารผะลดตับาเงสียง

3 ระดบั เสยี งของ ตวั ปรับคา ระดับเสยี ง
ขณะมีการรบกวน
แหลงกำเนิด ระดับเสียงพน้ื ฐาน
(Leq) (L90) (Leq)
การรระบดกับวน
4 ระดบั เสยี ง 10มาเดตซรฐิเบาลนเอ
เกิน เปนเสยี งรบกวน
ขณะมกี ารรบกวน ไมเกนิ ไมเปน เสยี งรบกวน
(Leq)

5 ระดับ

การรบกวน

ขั้นตอนตดั อิทธิพลเสยี งสง่ิ แวดลอ ม 5

รปู ท่ี 1-1 หลกั การตรวจวดั และประมวลผลเสียงรบกวน

การประมวลผลเสียงรบกวนข้างต้นเป็นหลักการท่ีใช้ทุกสถานการณ์ แต่จะมี
รายละเอียดการคำ� นวณทีเ่ พม่ิ ข้ึนในขน้ั ตอนที่ 1 และหลงั ข้ันตอนท่ี 3 โดยจะแตกต่างกนั ไปใน
แต่ละกรณีข้ึนกับระยะเวลาและช่วงเวลาที่แหล่งก�ำเนิดเกิดเสียงรวมถึงลักษณะเสียงซึ่งจะได้
กล่าวในบทท่ี 3 ตอ่ ไป

1.2 ความหมายของค�ำ

1.2.1 คำ� ที่เก่ียวกับการวัดระดับเสียง
การวดั เสยี งรบกวนจะวดั 3 รายการ ได้แก่
“ระดับเสียงพื้นฐาน” (Background Noise Level) หมายความว่า ระดับเสียงที่
ตรวจวัดในสิ่งแวดล้อมในขณะยังไม่เกิดเสียงหรือไม่ได้รับเสียงจากแหล่งก�ำเนิดท่ีประชาชน
ร้องเรยี นหรือคาดวา่ ประชาชนจะได้รับการรบกวน ใหต้ รวจวดั เป็นค่าระดับเสียงเปอร์เซน็ ไทล์
ที่ 90 (Percentile Level 90, LA90 หรอื L90) ไม่น้อยกว่า 5 นาที
“ระดบั เสยี งขณะไมม่ ีการรบกวน” (Residual Noise Level) หมายความว่า ระดับ
เสียงที่ตรวจวัดในสิ่งแวดล้อมในขณะยังไม่เกิดเสียงหรือไม่ได้รับเสียงจากแหล่งก�ำเนิดท่ี
ประชาชนร้องเรียนหรือคาดว่าประชาชนจะได้รับการรบกวน ให้ตรวจวัดเป็นระดับเสียงเฉล่ีย
เ(Eปqน็ uกiาvรaตleรnวจt วCดั oใnนtชinว่ uงเoวuลsาเSดoียuวnกdับกPาreรตssรuวrจeวดัLรeะvดeบัl:เLสeียqงหพรื้นือฐาLนAeq) ไมน่ ้อยกว่า 5 นาที โดย
“ระดบั เสียงขณะแหลง่ กำ� เนิดเกิดเสยี ง” (Ambient sound level) หมายความว่า
ระดับเสียงที่ตรวจวัดในส่ิงแวดล้อมในขณะได้รับเสียงจากแหล่งก�ำเนิดที่ประชาชนร้องเรียน
หรือคาดว่าประชาชนจะได้รับการรบกวน ให้ตรวจวัดเป็นค่าระดับเสียงเฉลี่ย (Equivalent
Continuous Sound Pressure Level, Leq หรอื LAeq) โดยในขณะตรวจวัดอาจมีเสยี งจาก
แหลง่ กำ� เนิดอืน่ ๆ รว่ มดว้ ย
1.2.2 คำ� ทีเ่ ก่ยี วกบั เหตุการณก์ ารเกิดเสียงและลักษณะเสียง
การประมวลผลเสียงรบกวนจะมีขั้นตอนปรับแก้ผลการวัด (Correction) โดยบวก
3 เดซิเบล กรณีเสียงเกิดในเวลากลางคืนหรือในพื้นที่ท่ีต้องการความเงียบสงบ และบวก
5 เดซิเบล กรณีเสียงของแหล่งก�ำเนิดมีลักษณะเฉพาะ (Characteristic features of noise)
ทไ่ี ดย้ นิ ณ จดุ ทผี่ รู้ บั เสยี งอยู่ โดยการบวกนเ้ี ปน็ การสะทอ้ นความรสู้ กึ ของผรู้ บั เสยี งทจ่ี ะถกู รบกวน
มากย่งิ ขึ้นกบั เหตกุ ารการเกดิ เสยี งและลกั ษณะเสียงที่เกดิ ขึ้นเหล่าน้ี คำ� ที่เกยี่ วขอ้ งได้แก่
6

(ฉบับปรับปรงุ )

“กลางคนื ” หมายความว่า ช่วงเวลา 22.00-06.00 น.
“พน้ื ทท่ี ตี่ อ้ งการความเงยี บสงบ” หมายความวา่ พนื้ ทท่ี ไี่ มต่ อ้ งการใหม้ เี สยี งรบกวนใด ๆ
ตอ่ การเรยี น การสอน การพกั ผอ่ น และการใชส้ มาธิ หรอื มผี ทู้ ม่ี คี วามไวตอ่ การรบั เสยี งมากกวา่
บคุ คลท่วั ไป เชน่ เป็นผูป้ ว่ ย ผู้พักฟนื้ จากอาการป่วย เดก็ คนชรา เปน็ ต้น พนื้ ท่ที ต่ี อ้ งการความ
เงยี บสงบ เช่น โรงเรยี น โรงพยาบาล ศาสนสถาน ห้องสมดุ เป็นตน้
“เสียงกระแทก” (Impulsive Noise) หมายความวา่ เสียงทเ่ี กดิ จากการตก ตี เคาะ
หรือกระทบของวตั ถุ หรอื ลักษณะอน่ื ใดซ่ึงมีระดบั เสยี งสงู กว่าระดับเสยี งท่วั ไปในขณะน้นั และ
เกดิ ข้นึ ในทนั ทีทนั ใดและสิ้นสุดลงภายในเวลานอ้ ยกวา่ 1 วินาที ลกั ษณะการเกดิ เสยี งกระแทก
จะมีทั้งเกิดแบบซ�้ำ ๆ และถ่ี ๆ (Repeated impulses) เช่น เคร่ืองปั๊มวัสดุอัตโนมัติ
(Automatic press) เคร่ืองเจาะท่ีใช้ลม (Pneumatic drill) เป็นต้น หรือเป็นลักษณะเสียง
กระแทกแบบลูกโดด (Single impulse) เช่น เครื่องปั๊มชนิดใหญ่ (Punch press) เครื่องตอก
แบบลม (Hammer blow) เป็นตน้
“เสยี งแหลมดงั ” หมายความวา่ เสยี งทเ่ี กดิ จากการเบยี ด เสยี ด สี เจยี ร เจยี น หรอื ขดั
วัตถอุ ย่างใด ๆ ท่ีเกดิ ขนึ้ ในทนั ทที นั ใด เช่น การใชส้ วา่ นไฟฟ้าเจาะเหลก็ หรอื ปนู การเจียรโลหะ
การบบี หรืออัดโลหะโดยเครือ่ งอัด การขัดข้ึนเงาวสั ดดุ ว้ ยเคร่ืองมอื กล เป็นต้น
“เสยี งทม่ี คี วามสน่ั สะเทอื น” หมายความวา่ เสยี งเครอ่ื งจกั ร เครอื่ งดนตรี เครอ่ื งเสยี ง
หรอื เครอื่ งมอื อนื่ ใดทมี่ คี วามสน่ั สะเทอื นเกดิ รว่ มดว้ ย เชน่ เสยี งเบสทผ่ี า่ นเครอ่ื งขยายเสยี ง เปน็ ตน้
1.2.3 ค�ำที่เก่ยี วข้องกบั ผลการประมวลผลและสรุปผล
“ระดบั เสยี งขณะมีการรบกวน” (Specific Noise Level) หมายความวา่ ระดบั เสียง
ท่ีได้จากการตรวจวัดและจากการค�ำนวณระดับเสียงขณะแหล่งก�ำเนิดเกิดเสียง ซ่ึงเป็นแหล่ง
ก�ำเนิดท่ีประชาชนร้องเรียนหรือแหล่งก�ำเนิดที่คาดว่าประชาชนจะได้รับการรบกวน โดยค่า
ระดบั เสยี งนไี้ ดผ้ า่ นกระบวนการประกอบดว้ ย 1) การคำ� นวณเพอื่ ตดั เสยี งจากแหลง่ กำ� เนดิ อนื่ ๆ
ที่อยู่ใกล้เคียงออก 2) การค�ำนวณให้เป็นค่าระดับเสียงตามฐานเวลาที่อ้างอิง (1 ชั่วโมง)
กรณที แ่ี หล่งกำ� เนิดเสยี งเกิดเสยี งเปน็ ชว่ ง ๆ แตล่ ะช่วงเกิดไม่ถึง 1 ชวั่ โมง หรอื เกิดเพยี ง 1 ช่วง
ใน 1 ชั่วโมง และ 3) การปรับแก้คา่ จากเหตกุ ารณก์ ารเกิดเสียงและลักษณะเสียง (ถา้ ม)ี
“ระดับเสียงรบกวน” หมายความว่า ค่ามาตรฐานตามประกาศคณะกรรมการ
ส่ิงแวดล้อมแห่งชาติ ฉบบั ท่ี 29 (พ.ศ.2550) เรอื่ ง คา่ ระดับเสียงรบกวน ซง่ึ ไดก้ �ำหนดไว้เท่ากบั
10 เดซิเบลเอ

7

“ระดับการรบกวน” หมายความว่า ค่าความแตกต่างระหว่างระดับเสียงขณะมีการ
รบกวน กับระดบั เสยี งพื้นฐาน หรืออกี นยั หน่งึ คือ ระดับเสียงขณะมกี ารรบกวน ลบด้วย ระดับ
เสยี งพื้นฐาน
“เสียงรบกวน” หมายความว่า ระดับเสียงจากแหล่งก�ำเนิดในขณะมีการรบกวนท่ีมี
ระดบั เสียงสูงกวา่ ระดับเสียงพ้ืนฐาน โดยมรี ะดบั การรบกวนเกินกว่าระดับเสียงรบกวน หรืออีก
นัยหนึ่งคอื มรี ะดบั การรบกวนเกิน 10 เดซิเบลเอ

8

(ฉบับปรับปรงุ )

บทท่ี 2

เครื่องมือวัดเสียงรบกวน

9

2.1 เคร่อื งมอื และอปุ กรณว์ ัดเสยี งรบกวน
1) เคร่ืองวัดระดบั เสียง (Sound Level Meter)
เป็นไปตามมาตรฐานคณะกรรมาธิการระหว่างประเทศว่าด้วยเทคนิคไฟฟ้า
(International Electrotechnical Commission : IEC) หมายเลข IEC 61672-1 Electro-
acoustics- Sound level meters - Part 1: Specifications (ฉบบั ปัจจุบนั ปี ค.ศ.2013)

ค�ำแนะนำ� : ควรใช้เคร่อื งวัดระดับเสยี งมีระดับความแมน่ ยำ� (accuracy) Class 1 ในงาน
ทต่ี อ้ งนำ� ผลการวดั ไปประกอบการบงั คบั ใชก้ ฎหมายเนอ่ื งจากใหผ้ ลการวดั ทมี่ คี วามถกู ตอ้ ง
มากกวา่ เครื่องมือ Class 2
สว่ นประกอบสำ� คัญของเคร่อื งวดั ระดบั เสียง ได้แก่
(1) ไมโครโฟน (Microphone) และส่วนขยายสัญญาณเบ้ืองต้น (Microphone
preamplifier)
ไมโครโฟนเปน็ สว่ นทอี่ ยปู่ ลายดา้ นบนของเครอื่ งวดั ระดบั เสยี ง เปน็ สว่ นทใ่ี ชใ้ นการ
รบั เสยี งแลว้ แปลงสญั ญาณเสยี งเปน็ สญั ญาณไฟฟา้ เพอ่ื ใหเ้ ครอื่ งวดั ระดบั เสยี งนำ� ไปวเิ คราะหแ์ ละ
แสดงผล ไมโครโฟนควรเปน็ ชนดิ Free-field microphone สำ� หรบั สว่ นขยายสญั ญาณเบอ้ื งตน้
เปน็ อปุ กรณท์ ขี่ ยายสญั ญาณจากไมโครโฟนไปยงั สว่ นแสดงผล ไมโครโฟนและสว่ นขยายสญั ญาณ
เบ้ืองตน้ จะต้องสามารถถอดออกจากตวั เครอ่ื งวัดระดับเสียงไดด้ ังรปู ท่ี 2-1
ขอ้ ควรระวงั : ไมโครโฟนเปน็ สว่ นทมี่ คี วามบอบบางมาก จงึ ควรหลกี เลย่ี งการสมั ผสั บรเิ วณ
ดา้ นหน้าของไมโครโฟน ระวังการตก กระแทก หรือเกิดการส่นั สะเทอื นอย่างแรง

10 รปู ที่ 2-1 ไมโครโฟนและส่วนขยายสัญญาณเบ้อื งตน้

(ฉบับปรับปรงุ )

(2) สว่ นประมวลขอ้ มลู และแสดงผล (Measurement Data Processing and Display)

ส่วนประมวลข้อมูลเป็นอุปกรณ์ท่ีรับสัญญาณจากส่วนขยายสัญญาณเบ้ืองต้น
เพอ่ื นำ� สญั ญาณมาวเิ คราะหแ์ ละประมวลผล โดยตอ้ งเปน็ อปุ กรณท์ ถี่ กู ออกแบบสำ� หรบั ใชร้ ว่ มกนั
ตามทร่ี ะบไุ วใ้ นคมู่ อื การใชง้ าน มชี ว่ งการวดั ระดบั เสยี งแบบชว่ งเดยี ว (Single measurement range)
ตั้งแต่ 30-120 เดซิเบลหรือกว้างกว่า ส�ำหรับส่วนแสดงผลจะเป็นส่วนประกอบร่วมกับ
สว่ นประมวลขอ้ มลู หรอื ไม่ก็ได้ โดยรูปแบบอืน่ เช่น คอมพวิ เตอร์ แท็บเล็ต สมารท์ โฟน เปน็ ตน้
ดังรูปท่ี 2-2

Sound Level Meter

รปู ท่ี 2-2 สว่ นประมวลขอ้ มูลและแสดงผล

(3) อุปกรณป์ ้องกันลม (Windscreen)
เพ่ือลดเสียงรบกวนจากแรงลมที่ส่งผลกระทบกับค่าการวัดได้ ดังรูปท่ี 2-3
อุปกรณ์ปอ้ งกนั ลมควรเปน็ อปุ กรณท์ ใ่ี ชค้ กู่ บั เครอื่ งวดั ระดบั เสยี งตามทบ่ี รษิ ทั ผผู้ ลติ แนะนำ� และ
ไมค่ วรใชฟ้ องนำ้� ทว่ั ไปมาใชท้ ดแทน โดยคณุ สมบตั ขิ องอปุ กรณป์ อ้ งกนั ลมจะตอ้ งผา่ นการทดสอบ
ภายใต้สภาวะท่ีมีลมตกกระทบที่ความเร็วลม 10 เมตร/วินาที ระดับเสียงเฉล่ีย (Leq) 1 นาที
ต้องไม่เกนิ 65 เดซเิ บล

รปู ที่ 2-3 อุปกรณ์ป้องกันลม 11

ON (4) สายสัญญาณ (Extension cable)
OFF ใช้ต่อเชื่อมระหว่างส่วนขยายสัญญาณเบ้ืองต้นมายังส่วนประมวลผลหรือส่วน
แสดงผล ใชก้ รณตี อ้ งตง้ั ไมโครโฟนหา่ งจากสว่ นประมวลผลหรอื สว่ นแสดงผล หรอื กรณตี รวจวดั
เปน็ ระยะเวลานาน ทง้ั นเี้ พอ่ื หลกี เลยี่ งไมใ่ หเ้ ครอื่ งมอื อยกู่ ลางแดดเปน็ เวลานานซงึ่ อาจทำ� ใหอ้ ายุ
การใช้งานส้ันลง และเป็นประโยชน์ต่อผู้วัดให้สามารถปฏิบัติงานท้ังที่อยู่ในท่ีก�ำบังแสงแดดได้
รวมทั้งลดปญั หาการสะทอ้ นของเสยี งจากตวั ผู้วัดซง่ึ จะทำ� ให้ผลการวัดระดับเสียงผดิ พลาด
2) เครอ่ื งกำ� เนดิ เสียงมาตรฐาน (Sound Calibrator)
เป็นอุปกรณ์ก�ำเนิดเสียงที่มีระดับเสียงและความถี่ท่ีแน่นอนใช้ในการปรับเทียบ
ความถูกต้องเคร่ืองวัดระดับเสียงดังรูปท่ี 2-4 เครื่องก�ำเนิดเสียงมาตรฐานต้องเป็นไปตาม
มาตรฐาน IEC 60942, Electroacoustics- Sound calibrators (ฉบับปจั จบุ ัน ปี ค.ศ. 2017)
โดยกำ� เนดิ เสียงทีค่ วามถ่ี 250 หรอื 1,000 เฮริ ตซ์ และระดบั เสยี งอยู่ในช่วง 94-124 เดซิเบล
ตามทผี่ ู้ผลติ แนะนำ�

ON
OFF

รปู ที่ 2-4 เคร่อื งกำ� เนดิ เสียงมาตรฐาน
3) ขาตั้งเคร่ืองวดั เสียง
สามารถปรับระดับความสงู ไม่น้อยกว่า 1.2-1.5 เมตร ควรมีขนาดเล็ก มีความมั่นคง
และไมร่ บกวนตอ่ สนามเสยี งขณะทำ� การวดั
4) แหล่งจา่ ยพลงั งานเครื่องวดั ระดับเสียงและอุปกรณ์ประกอบ
อุปกรณ์จ่ายไฟฟ้าหลักให้กับชุดตรวจวัดระดับเสียง เช่น แบตเตอร่ี หรือระบบผลิต
ไฟฟ้าจากแสงอาทติ ย์ หรอื แหล่งจา่ ยพลงั งานไฟฟ้าอนื่ ๆ ตอ้ งมีขนาดแรงดนั ไฟฟ้าที่เหมาะสม
และเพยี งพอตลอดระยะเวลาของการวัดเสยี งรบกวน

12

(ฉบับปรบั ปรงุ )

5) อุปกรณ์อื่นๆ
(1) อุปกรณ์เสริม เช่น คอมพิวเตอร์พกพาท่ีมีโปรแกรมเรียก-รับข้อมูลจากเครื่อง
วัดระดับเสียง โดยไฟล์ข้อมูลที่ได้จากการรับ-เรียกข้อมูลสามารถแสดงค่าระดับเสียงและ
ช่วงเวลาทท่ี ำ� การตรวจวดั ซง่ึ สามารถชว่ ยผปู้ ฏบิ ตั งิ านในกรณที ม่ี กี ารวดั ระดบั เสยี งหลาย ๆ คา่
(2) อปุ กรณช์ ว่ ยปฏบิ ตั งิ าน เชน่ กระเปา๋ หรอื บรรจภุ ณั ฑส์ ำ� หรบั เกบ็ เครอื่ งมอื วดั และ
อุปกรณ์ป้องกันการกระแทกและความชื้นระหว่างการเคล่ือนย้าย ชุดเคร่ืองมือช่าง เครื่องวัด
กระแสไฟฟ้า ตลับเมตร กระดาษกาวหรอื เทปกาว เชือก สายรัดทีใ่ ชใ้ นงานเอนกประสงค์ท่ัวไป
แบบบันทึกการวัด คู่มือการใช้งานเคร่ืองวัดระดับเสียง ใบรับรองผลการสอบเทียบเครื่องมือ
วัดระดับเสยี งและเครอ่ื งก�ำเนดิ เสียงมาตรฐาน เป็นตน้
2.2 การสอบเทียบเครอ่ื งมือและการพิจารณาผลการสอบเทยี บ
การสอบเทียบ (Calibration) เปน็ การวดั และตรวจสอบคุณสมบัตขิ องเครอื่ งมือโดย
หอ้ งปฏบิ ัตกิ ารท่ไี ดร้ ับการรับรองคณุ ภาพ ISO/IEC 17025 ในหัวขอ้ ที่ทำ� การสอบเทียบ และ
สามารถสอบย้อนกลบั ได้ไปยงั สถาบนั มาตรวทิ ยาแหง่ ชาติ โดยหน่วยงานทีใ่ หบ้ รกิ ารสอบเทยี บ
ดังภาคผนวก 2 การสอบเทียบด�ำเนินการด้วยวิธีการที่เป็นไปตามมาตรฐานและเป็นท่ียอมรับ
ในระดับสากล โดยการสอบเทียบเครื่องวัดระดับเสียงด�ำเนินการตาม IEC 61672-3,
Electroacoustics- Sound level meters - Part 3: Periodic tests สว่ นการสอบเทยี บเครอื่ ง
ก�ำเนิดเสยี งมาตรฐานดำ� เนินการตาม IEC 60942, Electroacoustics- Sound calibrators

คำ� แนะนำ� :
• ควรส่งสอบเทียบเคร่ืองวัดระดับเสียงพร้อมกับไมโครโฟนและสายสัญญาณที่ใช้คู่กัน
ขณะทีท่ ำ� การวัด
• เครอื่ งวัดระดบั เสียงควรไดร้ ับการสอบเทียบในช่วงระยะเวลาไมเ่ กิน 2 ปี เคร่ืองก�ำเนดิ
เสียงมาตรฐานควรไดร้ ับการสอบเทียบในชว่ งระยะเวลาไม่เกนิ 1 ปี
ใบรับรองผลการสอบเทียบ (Calibration Certificate) ท่ีออกโดยห้องปฏิบัติการ
ภายหลังด�ำเนินการแล้วเสร็จ เป็นใบรายงานผลการวัดของเครื่องมือน้ัน ๆ ท่ีผู้ใช้งานสามารถ
นำ� มาพจิ ารณาวา่ เครอื่ งมอื มสี มรรถนะทย่ี งั สามารถทำ� งานไดต้ ามปกตหิ รอื ไม่ หากเปน็ ไปตามปกติ
ผลการวดั ทุกหัวข้อจะต้องไม่เกินเกณฑ์ (Acceptance Limit) ตามทีร่ ะบไุ วใ้ นมาตรฐาน ซงึ่ ถ้า
เป็นเคร่ืองวัดระดับเสียงจะเป็นไปตาม IEC 61672-3 ส่วนเคร่ืองก�ำเนิดเสียงมาตรฐานจะ 13

เป็นไปตาม IEC 60942 หากผลการวัดบางหัวข้อเกินเกณฑ์ตามที่ระบุไว้ในมาตรฐานจะต้อง
ให้ผู้จ�ำหนา่ ยส่งเครอ่ื งมอื ให้บรษิ ัทผู้ผลติ ท�ำการซอ่ ม

หมายเหตุ : ใบรับรองผลการสอบเทยี บไมใ่ ชใ่ บรับรองว่าเครอื่ งมอื ทไ่ี ดร้ ับการสอบเทยี บ
เป็นไปตามเกณฑท์ ี่ก�ำหนดในมาตรฐาน
ค�ำแนะน�ำ : การจัดซ้ือเคร่ืองวัดระดับเสียงและเคร่ืองก�ำหนดเสียงมาตรฐานใหม่ควรให้
ผู้จำ� หนา่ ยจดั สง่ ใบรบั รองผลการสอบเทยี บ และใบรบั รองผลการทำ� Pattern Evaluation
Test ของเครอื่ งมือร่นุ นั้น ๆ เพอื่ ประกอบการพจิ ารณาตรวจรบั
ตัวอย่างใบรับรองผลการสอบเทียบและตัวอย่างการพิจารณาผลการสอบเทียบดัง
ภาคผนวก 3
2.3 การตรวจสอบประสทิ ธิภาพของเครื่องมอื และอปุ กรณ์

จัดเตรยี มเครือ่ งมอื อุปกรณ์ และตรวจสอบลักษณะทางกายภาพและความสามารถ
กอ่ นนำ� เครื่องมืออกปฏบิ ตั งิ าน รายการตรวจสอบดงั ตารางท่ี 2-1

14

(ฉบบั ปรบั ปรงุ )

ตารางท่ี 2-1 รายการเครอ่ื งมอื อปุ กรณ์ และการตรวจสอบ

รายการ การตรวจสอบ
เครือ่ งวัด • มีความสมบูรณท์ างกายภาพ (ไมบ่ นิ่ แตก หัก หรือร้าว)
ระดบั เสียง • ไมโครโฟนไม่บ่ิน ทะลุ เป็นต้น
• เปลอื กห้มุ สายสญั ญาณไมฉ่ ีกขาด หัก แตก
เครื่องกำ�เนดิ • ขว้ั ตอ่ สายสญั ญาณมสี ภาพสมบรู ณส์ ามารถเชอ่ื มตอ่ กบั อปุ กรณอ์ น่ื ๆ
เสยี งมาตรฐาน ไดแ้ นน่ หนา
แบตเตอร่เี ครือ่ ง • อปุ กรณ์ปอ้ งกนั ลมไม่ขาดย่ยุ กรอบ
วัดเสยี ง • ต่อชดุ อปุ กรณ์ทง้ั หมดและเปดิ เคร่ือง โดยเครอ่ื งมอื สามารถปรบั ตัง้
ขาต้งั ฟังกช์ ันและทำ�งานได้ปกติ รวมท้งั สามารถใช้คอมพวิ เตอรพ์ กพา
ควบคุมการทำ�งานไดป้ กติ
• สามารถปรับเทียบกบั เครอ่ื งกำ�เนดิ เสียงมาตรฐานไดต้ ามคา่ ทกี่ ำ�หนด
• เครือ่ งวดั ระดบั เสียงควรอยู่ในช่วงระยะเวลา 2 ปี นบั จากวันท่สี อบ
เทียบลา่ สดุ

• มคี วามสมบูรณ์ทางกายภาพ (ไมม่ ีการบ่ิน แตก หัก หรือรา้ วเป็นต้น)
• แบตเตอรส่ี ามารถจา่ ยไฟได้เพียงพอตอ่ การใช้งานและมีแบตเตอร ี่
สำ�รอง
• ควรอยใู่ นช่วงระยะเวลา 1 ปี นบั จากวนั ทสี่ อบเทียบล่าสุด

• สามารถจา่ ยไฟได้เพยี งพอต่อการใช้งาน หากไมเ่ พียงพอใหม้ ี
แบตเตอร่ีสำ�รองไว้เปลีย่ น

• มีความสมบูรณท์ างกายภาพ (ไมแ่ ตก หกั หรือชนิ้ สว่ นหลุดหาย
เป็นต้น)
• สามารถปรบั ระดับความสูงและตัง้ ระดบั ความสงู ตามที่ต้องการได้
อย่างม่นั คง

15

14

รายการ คพอกรมพำพำยวิ •••ก เำมเเแตคปรบคีอริดวตร่อื เา์เคงตมวรอสัด่อื รมรงี่สไบะดาดูรมมเแ้เณับคปคีาลรเร์ทวิะสดอ่ื ถำาสียเงจมงคางวกา่สมไรัดยดามื่าอรยไต้รบะงฟภาถดไรู ไมาใดณบัดกชพป้แเ้าเ้งท์พสกลรา(ำียไตียตนะงมงงิรโสก่แไพปวดำำตอรจยม้ตกแตสภำำก่ออมหำรกรกพบปถรำมาือใกรค(รชรไตตใวม้้างชิรบวำแ่ง้วค)นตาจมุนกโสปกอหารบรรแทือกรำ�ร้ำงมาวน)คขวอบงค ุมกำ รทำงำนขอ
คอมพวิ เตอร์
พกพา

อ(ตุปากมรคณวาอ์ มนื่ จๆำ�เๆ(จอปตำุปน็ำเกปม)รค็นณว)•• •• ม• ำอ์อี แเเใชกคมทสบื่นุปบดุรมู่ ียประกเือบงคับกเรกบมปรรณาาานั่อืา๋อวร์ชตหงทมงใเ่วรมชผรีอชึกยฐือือง้ลือปุกากาบชกกแแคชใเเกากนนทสาบา่บบารรมูุ่รดรรยีเปงสระรรวือบตณเคปงสจคัาบเัดกเกเรบปมฏ์ชยคตภุอรำร่ือำันำำ๋ร่วบิรื่วออบัณอรงตหดัยท่ือัตรงใเวงเฑรทรชกทงส่ีมึกชผงิดั ฐือว้ง์สำียาำี่ใกือือลรำชัดำบรนมำบำะกชกน�นป้ใกหรำเรดเ่ำนำพเครรฏรสวรบังครงะจถยีรดัับำิบสารเเแือุ่ภยจงสเนตัอ่ืคอกพสง่ำรณัยีิงงเรบมบ็ยัดไอองำว่ือฑฟอืไเทเแนนัดทฟคงส์ฟวีใ่ลเกรวรียไชดัพำ้าะะปัดดื่อห บ้ใรียดอนเ้รตกงะรเพงับยะมลครงดบัพใู่ียสเำอืะบัรบันสเองนงกวแ่ือเยีเสพแคมเดัสบ็สงงอภล์ทอตแียมไเนะาคตฟ่ัวรลงือพอกรไแ่อะฟวกป่อืยปพลกอัด้ำรูใ่งระำรุปะนรมะรต้อเกดะคสอืสใมลรดชารภวงใับณษอื่ง้ับคัดชำำเกงพท์้งแ์เมนกสาาลพวั่ตนำีวยะไ�รรเหปงอน้อเแรชกปุดิมอืลน่รก ใ ะะช รเดง้ณคำำร์นษ่ือกเงชำก่นวำหเนร

2.4 การปรับ2เ.ท4ยี บกเำครรป่อื รงับวเัดทรยี ะบดเับคเรสอื่ ยี งงวัดระดับเสยี ง
การปรับเทียบเคร่ือกงวำัดรประรดับับเทเสียียบงเคดร้วื่อยงเควรัด่ือรงะกด�ำับเเนสิดียเงสดีย้วงยมเาคตรร่ือฐงากนำเนมิดีวเัตสถียุปงรมะำสตงรคฐ์หำนลักมีวัตถุประสง
เพ่ือใหเ้ ครอ่ื งวหดั ลรักะเดพบั ่ือเสใหยี ้เงคอรา่ ่ือนงควา่ ัดไดรถ้ะกูดตับอ้ เสงียขงน้ั อต่ำอนนคก่ำาไรดป้ถรูกบั ตเ้อทงยี บขต้ันวัตออยนา่ งกดำงัรภปารคับผเนทวียกบต4ัวดองั ยน่ำี้ งดังภำคผนว
1) ค�ำน4วณดหงั นา้ีค่าระดับเสียงที่ต้องท�ำการปรับต้ังบนเคร่ืองวัดระดับเสียง (กรณีเคร่ือง
วัดเสียงบางรุ่นจำ� เปน็ ต้อง1ใ)ชค้ ่าำแนกว้ซณ่งึ กหำ� หคน่ำดระโดดยับบเรสิษียัทงทผี่ผู้ตล้อติง)ทดำังกสำมรกปารรับตั้งบนเครื่องวัดระดับเสียง (กร

เคร่อื งวดั เสียงบำงรนุ่ จำเปน็ ต้องใช้ค่ำแกซ้ งึ่ กำหนดโดยบรษิ ทั ผู้ผลิต) ดังสมกำร
ൌ൅
โ ผดลยกทาี่รSสPอLบSCPคเoทLือrียrcคeบrคา่ ขทือคอี่แคืองส่คาเ ดค่าLงรรoบะอ่ื aดนงdกับเคโ�ำคดvรเวนoย่อื าิดทlงมuวเ่ี ดสmัดันียSSรeงเะPPสมดLLcียาcับoeตงเrrขรสrอฐคมจคeียางำอืือcำงเนกตtคคคiใ)รo่ำำ่รบฐทรnื่อรำะแ่ีงบันดสกสร)ับา�ำดอมเคงนงาบวผิดรำนลถเมสเกหคดียำราันงร่ือไมเสดสงาอ้จวียตบัดางรเขกรทฐะอคาียดงู่มนบเบั ือคขเ(หรสไอื่อดรียงงือ้จเงกคาเวำรก็บเ่อื ในบงไดิซกรเตำับสเ์ขรียนอองดิ มงงเสำตียรงฐำน (ได
16 ผู้ผลติ เครอ่ื งวดั ระดบั เสียง (ทั้งนี้ ยกเว้นกรณีบรษิ ัทผู้ผลิตแนะนำ� ให้เปน็ อยา่ งอ่นื )

(ฉบับปรบั ปรงุ )

2) สวมไมโครโฟนของเคร่อื งวดั ระดับเสียงเข้าไปในชอ่ งจ่ายเสยี ง (Coupler) ของเคร่ือง
กำ� เนดิ เสยี งมาตรฐานในลกั ษณะทเ่ี ครอื่ งวดั เสยี งตง้ั ฉากกบั พน้ื และเครอ่ื งกำ� เนดิ เสยี งมาตรฐาน
อยู่ด้านบนไมโครโฟนในแนวด่ิง เพ่ือให้น้�ำหนักของเครื่องก�ำเนิดเสียงมาตรฐานกดลงบน
ไมโครโฟน จนกระทั่งไมโครโฟนแนบสนิทกับบ่ารับ (หรือวิธีการตามท่ีผู้ผลิตก�ำหนด) ดังรูป
ที่ 2-5

รูปที่ 2-5 การสวมไมโครโฟนของเครื่องวัดเสยี งเขา้ ไปใน coupler
ของเครอ่ื งกำ� เนิดเสยี งมาตรฐาน

ขอ้ ควรระวงั : ขณะทที่ ำ� การปรบั เทยี บเครอ่ื งวดั ระดบั เสยี ง ไมค่ วรวางเครอ่ื งมอื ในแนวนอน
เพราะอาจจะทำ� ใหไ้ มโครโฟนไมแ่ นบสนทิ กบั บา่ รบั ทำ� ใหค้ า่ ระดบั เสยี งไมถ่ กู ตอ้ ง ส่งผลให้
การปรับเทียบค่าเกิดความผิดพลาด
3) เปดิ เครอื่ งวดั ระดบั เสยี ง ทำ� การปรบั ตงั้ คา่ สำ� หรบั การปรบั เทยี บ ตามวธิ ที ร่ี ะบไุ วใ้ นคมู่ อื
ของเครอื่ งวัดระดับเสยี ง
4) เปิดเครื่องก�ำเนิดเสียงมาตรฐาน รอจนกระทั่งระดับเสียงท่ีจ่ายออกมามีค่าคงที่ หรือ
ประมาณ 10-30 วนิ าทีตามท่รี ะบไุ วใ้ นคู่มอื ของเคร่ืองก�ำเนดิ เสยี งมาตรฐาน
5) ปรับค่าเคร่ืองวัดระดับเสียงจนกระท่ังส่วนแสดงผลแสดงค่าตรงกับที่ต้องการ (ตามที่
คำ� นวนไดจ้ ากข้อ 1)
6) ปิดเครอื่ งกำ� เนดิ สญั ญาณเสียงมาตรฐาน ถอดไมโครโฟนของเคร่อื งวดั ระดับเสยี งออก

17

7) ท�ำการสวมไมโครโฟนของเคร่ืองวัดระดับเสียงในเคร่ืองก�ำเนิดเสียงมาตรฐานอีกครั้ง
หลังจากนัน้ เปิดเคร่ืองก�ำเนดิ เสยี งมาตรฐาน
8) รอจนกระท่ังสัญญาณเสียงคงท่ี ท�ำการอ่านค่าบนเคร่ืองวัดระดับเสียงอีกคร้ัง
ว่าตรงกับที่ปรับต้ังไว้หรือไม่ หากไม่ตรงกันให้ท�ำการเริ่มต้นใหม่ท้ังหมด
กรณีที่ใช้สายสัญญาณ ให้ประกอบเคร่ืองวัดระดับเสียง (ไมโครโฟน ส่วนขยายสัญญาณ
เบ้ืองต้นสายสัญญาณ และส่วนประมวลข้อมูลและแสดงผล) ก่อนจึงท�ำการปรับเทียบ
ระดับเสียงดงั รปู ท่ี 2-6

ON
OFF

Sound Level Meter

รปู ท่ี 2-6 ประกอบสายสญั ญาณกับเคร่ืองวดั เสยี งกอ่ นการปรับเทยี บระดบั เสยี ง
การปรบั เทยี บตอ้ งทำ� ทง้ั ชว่ งกอ่ นออกภาคสนาม และในภาคสนาม (adjust หรอื field
calibration check) แตล่ ะชว่ งมวี ตั ถุประสงค์ในการท�ำทแ่ี ตกต่างกนั ดงั ตารางที่ 2-2

18

(ฉบบั ปรับปรงุ )

ตารางท่ี 2-2 วัตถปุ ระสงคก์ ารปรับเทียบเครื่องวัดระดับเสียง

ชว่ งทด่ี ำ�เนนิ การ วัตถุประสงค์

กอ่ นออกภาคสนาม

ตรวจสอบ • เพือ่ ตรวจสอบวา่ เครื่องวดั ระดับเสยี งสามารถทำ�การปรบั เทยี บได้
ประสิทธิภาพของ • เพอื่ ปรับเทยี บเครื่องวดั ระดบั เสียงใหอ้ า่ นคา่ ได้ถูกต้อง
เคร่อื งมือและ • เพ่อื ใหแ้ นใ่ จวา่ เคร่อื งวดั ระดบั เสียงมคี วามพร้อมนำ�ออกภาคสนาม
อปุ กรณ์

ในภาคสนาม
ก่อนการวัดเสียง • เพอ่ื ปรบั เทยี บเครอื่ งวดั ระดับเสยี งให้อา่ นค่าได้ถกู ต้อง
รบกวน

ภายหลังเสรจ็ ส้นิ • เพื่อตรวจสอบขอ้ สงสยั ต่อผลการวัดเสยี งรบกวน
การวดั เสยี ง ทำ�ได้โดยบันทกึ ค่าระดบั เสยี งของเครื่องกำ�เนิดเสียงมาตรฐานก่อนและ
รบกวน หลังทำ�การวดั และเปรียบเทยี บคา่ ซง่ึ ตอ้ งต่างกันไมเ่ กินท่รี ะบไุ วด้ ังน้ี

ระดับความแมน่ ยำ�ของเครอ่ื งวัดระดบั เสียง เกณฑ์ (dB)
Class 1 ±0.5

Class 2 ±1.0

หากเกินถือว่ามนี ัยสำ�คัญที่ไมค่ วรใช้ผลการตรวจวดั เสียงรบกวนที่
ดำ�เนินการโดยเคร่อื งวัดระดับเสยี งเคร่อื งนีม้ ารายงานผล

หมายเหตุ : ผลการวัดระดบั เสยี งทง้ั กอ่ นและหลงั จะต้องเปน็ การวัดโดยใชเ้ ครื่องกำ� เนดิ
เสยี งมาตรฐานเครอ่ื งเดยี วกนั และจะตอ้ งถกู วดั ดว้ ยเครอ่ื งวดั ระดบั เสยี งทมี่ กี ารตงั้ คา่ เหมอื นกนั
รวมถงึ ไม่มกี ารปรบั คา่ ใด ๆ บนเครื่องวดั ระดบั เสียง

19

บทที่ 3

การตรวจวัดและการประมวลผลเสยี งรบกวน

20

(ฉบบั ปรับปรุง)

3.1 การเลอื กจุดตรวจวดั

3.1.1 การเลือกจดุ ตง้ั ไมโครโฟน
การเลือกจุดตั้งไมโครโฟนเพ่ือตรวจวัดระดับเสียงต่าง ๆ ข้ึนกับแหล่งก�ำเนิดเสียงว่า
มีอยู่ ณ วันทต่ี รวจวัดหรอื ไม่ และข้นึ กบั ความต่อเน่ืองของการเกดิ เสยี ง ดงั ตารางท่ี 3-1

ตารางท่ี 3-1 จดุ ต้งั ไมโครโฟน

แหลง่ กำ�เนิดเสียง เสยี งการดำ�เนิน จุดตัง้ ไมโครโฟน
ยงั ไมม่ ี กิจกรรม
ยังไมเ่ กดิ ขึน้ • ต้ังบรเิ วณทีค่ าดวา่ ประชาชนจะไดร้ บั การรบกวน
มี เพ่อื วดั ระดับเสียง พน้ื ฐาน และระดับเสียงขณะ
ไมต่ อ่ เน่ือง1 ไมม่ กี ารรบกวน
• ตงั้ บรเิ วณที่ประชาชนรอ้ งเรยี นหรอื คาดวา่ จะได้
ต่อเนื่อง รับการรบกวน โดยวดั ทั้งระดับเสียงพ้นื ฐาน
ไม่สามารถ ระดบั เสียงขณะไม่มีการรบกวน และระดบั เสยี ง
หยดุ ได้ ขณะแหล่งกำ�เนดิ เกิดเสียง ณ จุดเดียวกนั 2
• ตั้งบรเิ วณทีป่ ระชาชนรอ้ งเรียนหรอื คาดว่าจะ
ไดร้ ับการรบกวน เพื่อวัดระดับเสียงขณะแหล่ง
กำ�เนดิ เกิดเสยี ง และ
• ตัง้ บริเวณอื่นท่มี ีสภาพแวดล้อมคลา้ ยคลึงซึ่งไม่
ได้รับเสยี งจากแหล่งกำ�เนดิ 3 เพอื่ วดั ระดับเสียง
พ้ืนฐาน และระดบั เสยี งขณะไม่มีการรบกวน

หมายเหตุ : 1 เป็นการด�ำเนินกิจกรรมตามปกติ หรือเป็นกิจกรรมที่ด�ำเนินการต่อเนื่องแต่
ส่งั ใหห้ ยุดดำ� เนนิ กจิ กรรมเพอื่ ตรวจวัดระดบั เสยี ง
2 แนะนำ� ใหต้ ง้ั ไมโครโฟนลกั ษณะนเ้ี นอื่ งจากสภาพแวดลอ้ มของจดุ ตดิ ตง้ั มสี ภาพ
เช่นเดียวกนั เมือ่ มแี ละไมม่ ีเสยี งของแหล่งก�ำเนิด
3 เช่น อยู่ในพ้ืนท่ีลักษณะเดียวกันโดยมีก�ำแพงหรือสิ่งกั้นเสียง หรือมีระยะห่าง
จากแหลง่ กำ� เนิดเสยี งมากขึน้ หรือตำ� แหนง่ อยใู่ นทศิ เหนอื ลมกรณีพนื้ ที่ทีไ่ ดร้ บั
เสียงอยู่ทศิ ใตล้ ม หรือหลายองคป์ ระกอบรวมกนั เปน็ ต้น
21

3.1.2 การตงั้ ไมโครโฟนของเครื่องวัดระดบั เสยี ง
1) ภายนอกอาคาร ให้ตง้ั สงู จากพ้นื 1.2 – 1.5 เมตร โดยในรัศมี 3.5 เมตร ตาม
แนวราบรอบไมโครโฟนต้องไม่มีก�ำแพงหรือส่ิงอ่ืนใดที่มีคุณสมบัติในการสะท้อนเสียงกีดขวาง
อยู่ ดงั รูป 3-1 กรณีสถานทีต่ งั้ ไมโครโฟนเปน็ ระเบียงของอาคารชั้น 2 หรือช้ันอ่นื ๆ สามารถ
ตง้ั ไมโครโฟนโดยใหม้ คี วามสงู จากพนื้ ระเบยี ง โดยรศั มโี ดยรอบตอ้ งไมม่ สี งิ่ กดี ขวางภายในระยะ
กำ� หนด การตง้ั ไมโครโฟนควรเลอื กตงั้ ภายนอกอาคารเปน็ ลำ� ดบั แรกกอ่ น เนอ่ื งจากการตง้ั ภายใน
อาคารสว่ นใหญม่ พี น้ื ทแี่ คบอาจไมส่ ามารถหลกี เลย่ี งการสะทอ้ นของเสยี งจากผนงั และเพดานได้

รปู ท่ี 3-1 การต้ังไมโครโฟนภายนอกอาคาร
2) ภายในอาคาร ใหต้ ง้ั สงู จากพน้ื 1.2 – 1.5 เมตร โดยในรศั มี 1 เมตร ตามแนวราบ
รอบไมโครโฟนต้องไม่มีก�ำแพงหรือส่ิงอื่นใดท่ีมีคุณสมบัติในการสะท้อนเสียงกีดขวางอยู่ และ
ต้องหา่ งจากช่องหน้าต่างอยา่ งน้อย 1.5 เมตร ดงั รปู 3-2

รปู ที่ 3-2 การตง้ั ไมโครโฟนภายในอาคาร

22

(ฉบบั ปรับปรงุ )

3.2 การเตรียมเครอ่ื งมือก่อนการวัด

1) ปรับเทยี บเคร่อื งวดั ระดบั เสยี งด้วยเครือ่ งก�ำเนดิ เสียงมาตรฐาน ตามวิธกี ารทีก่ ล่าว
แลว้ ในบทท่ี 2
2) ต้งั คา่ การวดั ตามวธิ กี ารท่ีกำ� หนดในคู่มอื เครอ่ื งวดั ระดับเสียง ไดแ้ ก่
(1) เลือกวงจรถ่วงน�ำ้ หนกั (ความถี่) ชนิด A (Frequency A-weighting)
(2) เลือกลักษณะความไวตอบรบั เสยี ง (วงจรถว่ งนำ้� หนักเวลา) ชนิด Fast
(3) เลือกพารามิเตอร์เสียงเป็นระดับเสียงเฉล่ีย (LAeq) และระดับเสียงเปอร์เซ็น
ไทล์ท่ี 90 (LA90)
(4) เลอื กระยะเวลาการเกบ็ ขอ้ มูล วิธใี ดวธิ ีหนง่ึ หรอื หลายวธิ รี ่วมกนั ได้แก่ วธิ ที ี่ 1
เก็บข้อมูลแบบ manual โดยผู้วัดเสียงส่ังให้เครื่องวัดระดับเสียงเริ่มและหยุดเก็บข้อมูลด้วย
ตนเอง ใชก้ รณวี ดั เสยี งขณะแหลง่ กำ� เนดิ เกดิ เสยี งโดยลกั ษณะการเกดิ เสยี งเปน็ ชว่ งๆ และชว่ งเวลา
ท่ีเกิดเสียงไม่แน่นอน วิธีท่ี 2 เก็บข้อมูลแบบก�ำหนดระยะเวลา แบบต่อเนื่อง เช่น เก็บข้อมูล
5, 10, 15 นาที หรือ 1 ชว่ั โมง ตรวจวดั ตอ่ เนอ่ื ง ข้อมลู ที่ได้สามารถน�ำมาใชป้ ระมวลผลได้ทันที
หรอื สามารถนำ� ขอ้ มลู ดงั กลา่ วมาคำ� นวณเปน็ ระดบั เสยี งเฉลย่ี 1 ชวั่ โมง วธิ ที ี่ 3 เกบ็ ขอ้ มลู ละเอยี ด
เเปปอ็นรร์เาซย็นวไินทาลท์ทีแี่ บ10บ)ตน่อ�ำเนข่ืออ้ งมลูจมากาปนร้ันะใมชว้โปลรผแลกตรามมคพ�ำานราวมณเิ ตLอAeรq์เสหียรงือแคล�ำะนรวะณยะLเAว9ล0า(โทดต่ี ยอ้ใชงก้ฟาังรกไ์ชด่ัน้

3.3 การตรวจวดั ระดบั เสยี งพน้ื ฐานและระดับเสยี งขณะไม่มกี ารรบกวน

ใหว้ ดั ระดบั เสยี งพน้ื ฐานเปน็ ระดบั เสยี งเปอรเ์ ซนไทลท์ ี่ 90 และระดบั เสยี งขณะไมม่ ี
การรบกวนเปน็ ระดบั เสยี งเฉล่ีย โดยวัดในช่วงเวลาเดยี วกันเปน็ เวลาไมน่ ้อยกว่า 5 นาที ซึง่ อาจ
วัด 5, 10 หรือ 15 นาที ก็ได้ และวัดมากกว่า 3 ชุดข้อมูล เพื่อให้สามารถตัดค่าระดับเสียง
พื้นฐานที่วัดได้ค่าสูงสุดและต�่ำสุดออกเพื่อเลือกค่ากลางและเลือกค่าระดับเสียงขณะไม่มีการ
รบกวนทวี่ ดั ในชว่ งเวลาเดยี วกบั ระดบั เสยี งพนื้ ฐานมาใชใ้ นการคำ� นวณตอ่ ไป การเลอื กคา่ กลางนี้
สามารถสรา้ งความเป็นธรรมใหก้ บั คู่กรณที ้งั สองฝา่ ยโดยระดับเสยี งพ้นื ฐานทมี่ ีค่าสงู เม่อื นำ� ไป
ประมวลผลแล้วมีแนวโน้มไม่เป็นเสียงรบกวน ในทางตรงกันข้ามหากระดับเสียงพื้นฐานท่ีมี
ค่าต่�ำ เม่ือน�ำไปประมวลผลแล้วมีแนวโน้มเป็นเสียงรบกวน ตัวอย่างการเลือกค่าระดับเสียง
พืน้ ฐาน และระดบั เสียงขณะไมม่ กี ารรบกวนดังตารางที่ 3-2

23

คำ� แนะนำ� : เพอ่ื ใหม้ น่ั ใจวา่ ระยะเวลาทว่ี ดั เพยี งพอและเปน็ ตวั แทนของระดบั เสยี งพนื้ ฐาน
และระดับเสยี งขณะไมม่ กี ารรบกวน แนะนำ� ใหว้ ดั อย่างน้อย 15 นาที

ตารางท่ี 3-2 ตวั อยา่ งการเลือกคา่ ระดบั เสียงพนื้ ฐาน และระดับเสียงขณะไม่มีการรบกวน

เวลา ระดับเสยี งขณะไม่มีการ ระดบั เสยี งพ้นื ฐาน (LA90)
รบกวน (LAeq) (dBA) (dBA)
18.00 - 18.15 น.
18.15 - 18.30 น. 53.8 50.2 3
18.30 - 18.45 น. 53.6 4
18.45 - 19.15 น. 53.1 50.4 5
19.15 - 19.30 น. 54.1 2
53.4 50.5 1

48.9

48.0

หมายเหตุ 1 2 3 4 5 เป็นผลการวัดระดับเสียงพื้นฐานเรียงจากน้อยสุดไป
มากสุด โดย 1 เป็นค่าท่ีน้อยสุด และ 5 เป็นค่าท่ีมากสุด

จากตวั อยา่ งคา่ ทเี่ ลอื ก ไดแ้ ก่ ระดบั เสยี งพนื้ ฐานเทา่ กบั 50.2 เดซเิ บลเอ และระดบั
เสียงขณะไมม่ ีการรบกวนเทา่ กบั 53.8 เดซิเบลเอ ซึ่งวัดในชว่ งเวลา 18.00-18.15 น.
อนง่ึ การวดั ระดบั เสยี งพน้ื ฐานและระดบั เสยี งขณะไมม่ กี ารรบกวนไดถ้ กู กำ� หนดให้
ดำ� เนนิ การทนั ทกี อ่ นหรอื หลงั การดำ� เนนิ กจิ กรรมของแหลง่ กำ� เนดิ เสยี ง แตเ่ นอ่ื งจากระดบั เสยี ง
พน้ื ฐานและระดบั เสยี งขณะไมม่ กี ารรบกวนจะมรี ะดบั เปลยี่ นแปลงตามชว่ งเวลาของวนั ประกอบกบั
ถา้ ใน 1 วนั แหลง่ กำ� เนดิ เสยี งทำ� ใหเ้ กดิ เสยี งหลายชวั่ โมงหรอื หลายชว่ งครอบคลมุ หลายชว่ งเวลา
ของวัน ดังน้ัน ข้อมูลระดับเสียงพ้ืนฐานและระดับเสียงขณะไม่มีการรบกวนจึงควรมีมากกว่า
1 ชดุ ขอ้ มลู โดยแตล่ ะชดุ ใชป้ ระมวลผลรว่ มกบั ระดบั เสยี งขณะแหลง่ กำ� เนดิ เกดิ เสยี งในชว่ งเวลา
ที่ใกล้กันตัวอยา่ งดงั รปู ท่ี 3-3

24

(ฉบบั ปรับปรงุ )

รปู ท่ี 3-3 ตัวอย่างการเลอื กเวลาวดั ระดับเสียง
3.4 การตรวจวัดและคำ� นวณระดับเสียงขณะมีการรบกวน
3.4.1 ลกั ษณะการเกิดเสยี งของแหลง่ ก�ำเนดิ เสยี งกรณีตา่ ง ๆ
ระดับเสียงขณะมีการรบกวนได้จากการตรวจวัดระดับเสียงขณะแหล่งก�ำเนิดเกิด
เสยี งเป็นค่าระดับเสยี งเฉลยี่ และนำ� มาประมวลผล แบ่งการเกิดเสียงของแหลง่ กำ� เนดิ เสยี งเปน็
4 กรณี ตามระยะเวลาและชว่ งเวลาการเกดิ เสยี งของแหลง่ ก�ำเนดิ ได้แก ่
กรณีที่ 1 เสียงจากแหล่งก�ำเนดิ เสียงเกิดขนึ้ อย่างตอ่ เน่อื งตัง้ แต่ 1 ชว่ั โมง ขึ้นไป
กรณที ี่ 2 ภายใน 1 ชั่วโมง เสียงจากแหล่งก�ำเนิดเสียงเกิดขึ้นเพยี ง 1 ช่วง
กรณีที่ 3 ภายใน 1 ช่วั โมง เสียงจากแหล่งกำ� เนิดเสยี งเกดิ ข้ึนมากกว่า 1 ชว่ ง
กรณีที่ 4 เสียงจากแหล่งก�ำเนิดเสยี งเกดิ ขึน้ ในพ้นื ท่ีทตี่ อ้ งการความเงียบสงบ หรือ
เกดิ ในเวลากลางคืน
3.4.2 การวัดและคำ� นวณเพื่อหาระดบั เสียงขณะมีการรบกวน
มี 6 ข้ันตอน ดงั รปู ท่ี 3-4 ดงั น้ี
ขน้ั ตอนท่ี 1 วัดระดับเสียงขณะแหล่งก�ำเนดิ เกดิ เสยี ง (ทุกกรณี)
ขั้นตอนท่ี 2 คำ� นวณระดับเสยี งเฉลยี่ ของคา่ ท่ีวัดได้ (เฉพาะกรณที ่ี 3)
ขน้ั ตอนท่ี 3 ตดั เสยี งแหลง่ กำ� เนดิ อนื่ ๆ เพอ่ื หาคา่ ระดบั เสยี งขณะมกี ารรบกวน (ทกุ
กรณ)ี

25

26

เเนนสสาาียยี นนงงกกกกททรรวว่เเ่ีี กกณณาา ิดดิ 11ทีีทตต่ีี่ ชชออ 11ว่วัั่เเนนโโมมอ่ือื่ งงงง เเสสยีียงงใใเเนนกกกกดิดิรร11ณณเเพพชชททีียยีีว่ัั่วี่ี่งงโโ22มม11งง ชชวว งง เเสสยีียงงเเกกใในนิิดดกกมมรร11าาณณกกชชีีททกกว่ัั่ว่ีี่โโวว33มมาา งง11 ชชววงง เเตตกกออ ิิดดงงเเชชกกสสววาาียียงงรรงงกกคคเเ22กกรรวว22ดิดิณณาา::00ใใมมทีีทนน00เเงงี่่ีพพ--4400ียีย้ืน้ืน66บบทท..สส00ี่ที่ทงง00บบี่่ี นน//..

34

11.. ขวเวขเกกดดััณณดิิดรระะเเะะสสแแดดยีียหหบับั งงลลเเสสงง กกียยี ำำงงเเนนิิดด LL LL LLAAeeqq 11ต1ำhhร.rrำว..งัดทร่ีะ3ด-บั6เขสกั้นียำตงรขวอณัดนแะละคAAำeeนqqว,,ณTTรmmะดวัดับรเสะียดงบั ขเสณียะงมเฉีกลำีย่ รกต((รเเววำำบสสดััดรมยีียกวททLLรงงวัดะกุุกใใAAนนนแยชชeeกะqqลวว 11ร,,เงงะวณTTททคชชลii่ีเ่ีเมมำทีำกกน..ท่ีิดดิ))3ว่ีเกณดิ เสียงทุกช่วงทเ่ี กิดAAeeqq,, 55 mmiinn
22.. เคคคเคสสำำาาียยี ทนนทงงวว่วว่ีี เเฉฉนนัดัดลลไไรรดดะะย่ีี่ยดดขขัับบอองง แหลง่ กำเนดิ เกดิ เสยี ง ใน 1ชัว่ โมง จะได้ขอ้ มลู ระดับเสียงแต่ละช่วง(LAeq, Ti)
33.. ตแแตหหดััดเเลลสสงง ีียยกกงงำำเเนนิิดดออนืน่ื่ ๆๆ
และระยะเวลำท่ีเกิดเสียงแตล่ ะช่วง (Ti)
คำนวณระดบั เสยี งเฉลโโดด่ยี ขยยอสสงมมแกกหาาลรร่งกำเนิดเสียงตำมสมกำร
2. คำนวณระดับเสยี งเฉล่ียของ 0 1  
ค่ำท่วี ดั ได้ LAeq,Ts 10 log 1  Tm  Ti100.1LAeq ,Ti 



โดยที่ Tm = Ts= ∑Ti(นำท)ี

3. ตดั เสยี งแหล่งกำเนิดอืน่ ๆ ใช้ค่ำLAeq,Tsกับระดับเสยี งขณะไม่มกี ำรรบกวน คำนวณ
ตำมขอ้ 3.4.3 ค่ำท่ีไดค้ ือ LAeq, Tm

-- ==ผผหหลลรรววออืื ัดดั ผผรร4ลละะ.คครดดคบำำบับั ำนนกเเนสสวววียียนนณงงตตใตตนาาราามมเะวมมดล22บั11ำ..เ..อส้ำยี งงอขงิ ณ1ะชม่ัวขขีกโณณำมระะงรรไไมมะะดดมมสคัับบีกกีมำนาากเเสสรรวำีียยรรรณǡบบงงรกกะൌววดนนับเสียǡงขณ൅ะͳͲมกี ำผผรรลลบตตͳกͲาางงวน (LAeq,เเTททr)ียยี ตบบำตตมาารราางง ตตวััวปปรรบัับคคาา

โดยท่ี Tr= เวลำอ้ำงอิง 60 นำที (หรือ 1 ชัว่ โมง)

22.22.ค2..ค.ำคคนคำำำนวำนนนณวววณวณรณณะรรรดะระะดะับดดดบัเบั บัสับเเสยีเสเสียสงยี ียเงียงฉงเงเฉลเฉเฉลฉ่ยี ลลย่ีลขี่ยยี่ ข่ยีอขขอขงอององงง ไมไไมไต่มไมมต่้อ่ต่ตต่อ้งอ้ อ้คงอ้ งงคำงคคนคำำำนวำนนนณวววณวณณณ

33.3ค3.ต3.ค่ำ.คต.คัดทตค่ำตำ่ ตัด่ำเทดั่ำีวทสดัทดัเทัดว่ีเสียว่ีเสีว่เดัสไว่ีียดัสงียดั ียัดไแงียไงดไ้งดไแหงดแด้แ้หแล้ห้หหล่งลผผลหหกง่ลลล่งรรง่กววำ่งกืออืััดดกเำกผผรรำนำลลเะะำเนเิดคคดดนเนำำับับนดิอิดนนเเิดิดอสสืน่ววออยีียนนื่นอๆ่นืงงตต่ืนตตื่นๆาาๆาาๆมมๆมม2211.... ใชใใ--ชใค้ ชใช้คชำ่ ค้ ค้ ร้คำ่ ่ำตตำ่ะร่ำรวััวรดะรปปะะดะบัรรดดบบัั ดับเบัคคบัสบัเาา เสยีเสเสยีสงยี ยีต==งยี งงตำงตตมตำำำมำม1มม1.11.ก1..รรก.ับททกะะกี่ต่ตีบักดดรบั ับัดัดับบั บัะรเเรเเรสสสสดะระียียยีียะดะบังงดงงดแแขขดบัเับหหณณับสบัเลลเะะสยีเสงงเมมสกกยีสงียีกีกำำียขงยีาาเเงนนงรรขณงขรริดิดขณขบบณออะณกกณื่่นนื ไะววะๆๆมะนนไะไมไ่มไมม่ีกม่ ่ม่มกีำีกีกรำีกำำรำรรร

รบรรรบรกบบบกวกกนวกววนวนนคนคำคคนคำำำนวำนนนณวววณวณตณณตำตตมตำำำมขำมมมข้อขข้อข้อ3้ออ้ 3.343.3.4.43.4.4.3.3ค.33ค่ำคคทค่ำำ่ ำ่ทำ่ีไททดทีไ่ ี่ไดีไ่้คดี่ไดด้คือ้คค้ ค้ือือLืออื ALLeLALAqeAeA,qeqTe,qm,qT,T,mTmTmm

44.44.ค4..ค.ำคคนคำำำนวำนนนณวววณวณรณณะรรรดะระะดะบั ดดดบัเับับสบัเเสียเสเสียสงยี ยีขงยี งงขณงขขณขณะณณมะะะมะกีมมมีกำีกีกรำีกำำรำรรร คคำคคนคำำำนวำนนนณวววณวณรณณะรรรดะระะดะับดดดับเบั บัสบัเเสยีเสเสยีสงยี ยีขงียงงขณงขขณขณะณณมะะะมะีกมมมีกำีกกีรำีกำำรำรรบรรบรกบบบกวกกนวกววนวนน(นL((AL(L(eLALAqeAeA,qeqTe,qr,qT,)T,rTr)Tตr)r))ตำตตมตำำำมำมมม
44.. คเขคขเววำำณณลลนนาาะะววออมมนนาาีกกี รรงงาาะะออรรดดิิงงรรับับบบ11เเกกสสรชชววีียยั่วั่วบนนรงงรโโรใใบรกมมบนนบงงบกวกกนวกววนวในนนใในใเนในวนเเลวเวเวลำวลลอำลำำอ้ำออง้อำ้ำอ้ำง้ำงงอิงอองิองิ1งิ ิง11ช11ชวั่ ชชโ่วัชว่ัมวั่โั่วโมโงมโมมงงงงสสมสสมสกมมมกำกกรำกำำรำรรร โโดดยยสสมมกกาารร
ͳͲͳͳͲͳͲͳͲͲ
ǡ ǡ ǡ ǡ ǡൌൌൌൌൌ ǡ ǡ ǡ ǡ ൅ǡ ൅ͳ൅൅൅ͲͳͳͳͲͳͲͲͲ

โดโโดโยดโดดยทยยทยี่ททTท่ี ่ีTrี่T่ีคTrTrคือrคrคคอื อื เอื อืวเเลวเวเวลำวลลอำลำำอ้ำออง้ำอำ้ อำ้ง้ำงงอิงอองิองิ6งิ งิ 6066060น00นำนนทนำำำทีำทท(ทีหี(ี(ีหร(ห(หือหรรรือรือ1ือือ11ช11ช่วั ชชโัว่ชวั่มั่วโวั่โมโงมโม)มงงง)ง)))

55.. เเปปเเหหกกรรดดิิตตัับบเเกุกุ สสแแาาีียยกกรรงงคคณณาากกจจาา65าารรกก65..56เ65ก..ปป65..เ..เกิดปป..เรรกปปเกปปิดกปปเับับรรดิรรสิดรริดเับับรรแแเบบััสยีเับบัสเับบัแแกกสแแยีสงแแยีกกแแค้ค้ีย(กกงยีกกกงค้ค้กกง่ำำ่(ค้้คง(ก้ค้คล(กค้้คำ่ำ่(กำ่ำ่จจลกำำ่่ำลำำ่่ ลจจำำงำลจจำจจกกคำำำจจงำำำงำำงกกคลเืนำำงกกคหกกคลเกกคนืั)เลนืหลเตนืหกัลเษนื)หกั)หตักุก)ตษกั)ณตษตุกษำกุษณกุณระำกุณำณำณรเะำระสระณเระณก์เณสียเณสเส์กำียสงก์ ยี์กรียำก์งียำงำรงำรงรรไLมAไLไLมeLไต่AมLไAqมeAมต่้อeA,่ตqe่ตqTe่ต้อง,q้อr,qอ้Tค,+งอ้T,งrTงคr+Tำ5งคr+คr+นคำ+5ำ5เำ5นวำ5นดนเนณวเดซวเดวเณดวณดซเิ(ณซบเณซิเซ(นิเ(บเเิล(บเเิ(นบเอ่ืนบเลเนลนอ่ืองลื่อเล่อืเจอง่อืเองเองจำองจจกำจำำกเำกสกเกเสยีเสเสียสงยี ยีเงียงกงเงเกิดเกเกิดกใดิ ดินดิใในใเนในวนเเลวเวเวลำวลลกำลำำกลำกกลกำลลงำลำวำงำงงันวงววันว)ันนั นั)++)))33 ddBBAA

66.. ปลลปักักรรบัับษษแแณณกกะะคค เเสสาาจจีียยาางงกก ดถดถังำ้เเดถสสดถแดงั้ำถยยีีัง้ำเงั้ำแหงงสงัำ้แเกกแเหสแียเลรรหสเหสะะหียสงลง่ียลแแียลทกงียง่ลททง่งงท่งกำี่กงกกทง่กทกทเำ่ีกกอเเำี่กนำ่ีกสสเ่อำีกใเ่อนยยีีเิดอ่นหเใอ่นงงในิดเแแหใิด้เหใสดิหหหกิดเห้เเ++สยี้เลลเกสิด้เเกส้เมมกยีสง55ดิกยีคดดิดียทงดิียังังddงิดควงคทำงคทBBเเำควทสสวใทAAำวมำำีียยวหำำใำำงงใมสำหใม้เททหใมหกมสั่นมีม่ี่หเ้สเ้สกดิีีคคน่ัเ้สกั่น้เก่ันววดิกเน่ัสะิดาาสสิดสิดเมมเะสเสะียเทสสสะเเสะเันน่่ัียสงทเอืียทเียสสทกงียทอืงนะะอืงกรอืงเเกนือกททนะรกนรออืืนรแะระนนะแทะแแทแกทททกกเกกสเเสยีเสเสียสงียยีแงยี งงแหงแแหแลหหหลมลลมลมมม

รระะดดับับเเสสยยีี งงขขณณะะมมกีกี าารรรรบบกกววนน

(ฉบบั ปรับปรงุ )
27
รปู ท่ี 3-4 ขั้นตอนการวดั และคำ� นวณเพื่อหาระดับเสยี งขณะมกี ารรบกวน

ข้นั ตอนท่ี 4 คำ� นวณระดบั เสยี งขณะมีการรบกวนในเวลาอา้ งอิง 1 ช่วั โมง (เฉพาะ
กรณที ่ี 2 และกรณีท่ี 3)
ขั้นตอนที่ 5 ปรับแก้ค่าระดับเสียงขณะมีการรบกวนจากเหตุการณ์การเกิดเสียง
(เฉพาะกรณีที่ 4)
ขน้ั ตอนท่ี 6 ปรบั แกค้ า่ ระดบั เสยี งขณะมกี ารรบกวนจากลกั ษณะเสยี ง (ทกุ กรณี ถา้ ม)ี

ค�ำแนะน�ำ :
• ขอ้ มูลระดับเสยี งขณะมกี ารรบกวนควรมีอย่างน้อย 3 คา่
• หากแหลง่ กำ� เนิดเสยี งมีการดำ� เนินกิจกรรมทที่ �ำใหเ้ กิดเสียงท้งั ช่วงกลางวนั และกลางคนื
ควรมีข้อมูลระดับเสียงขณะมีการรบกวนทั้งสองช่วงเวลา รวมทั้งมีข้อมูลระดับเสียง
พ้ืนฐาน และระดบั เสียงขณะไม่มกี ารรบกวนทั้งสองช่วงเวลาเชน่ กนั

3.4.3 การคำ� นวณการตดั เสียงแหลง่ กำ� เนดิ อื่น ๆ เพอ่ื หาคา่ ระดบั เสียงขณะมกี ารรบกวน
การคำ� นวณการตดั เสยี งแหลง่ กำ� เนดิ อน่ื ๆ เพอ่ื หาคา่ ระดบั เสยี งขณะมกี ารรบกวนใน
ขนั้ ตอนท่ี 3 ตอ้ งดำ� เนนิ การในทกุ กรณี ตวั อยา่ งการคำ� นวณเชน่ ถา้ ระดบั เสยี งขณะแหลง่ กำ� เนดิ เกดิ
เสยี ง เทา่ กบั 60 เดซเิ บลเอ และระดบั เสยี งขณะไมม่ กี ารรบกวน เทา่ กบั 53 เดซเิ บลเอ ใหค้ ำ� นวณ
ตามลำ� ดบั ดงั นี้
• หาผลตา่ งคา่ ระดบั เสยี ง จากสมการ
ผลตา่ ง = ระดบั เสยี งขณะแหลง่ กำ� เนดิ เกดิ เสยี ง – ระดบั เสยี งขณะไมม่ กี ารรบกวน
= 60 – 53 = 7 เดซเิ บลเอ
• หาตวั ปรบั คา่ จากตารางที่ 3-3 ไดต้ วั ปรบั คา่ เทา่ กบั 1.0 เดซเิ บลเอ
• หาระดบั เสยี งขณะมกี ารรบกวน (ทต่ี ดั เสยี งสงิ่ แวดลอ้ มอนื่ ๆ แลว้ ) จากสมการ
ระดบั เสยี งขณะมกี ารรบกวน = ระดบั เสยี งขณะแหลง่ กำ� เนดิ เกดิ เสยี ง - ตวั ปรบั คา่
= 60 – 1 = 59 เดซเิ บลเอ

28

(ฉบับปรับปรุง)

ตารางท่ี 3-3 ตัวปรบั ค่าระดบั เสยี ง

ผลตา่ ง ตัวปรับค่า ผลต่าง ตวั ปรับคา่
1.4 หรอื นอ้ ยกว่า 7.0 4.5 – 6.4 1.5

1.5 – 2.4 4.5 6.5 – 7.4 1.0

2.5 – 3.4 3.0 7.5 – 12.4 0.5

3.5 – 4.4 2.0 12.5 หรอื มากกว่า 0

3.4.4 การปรบั แก้คา่ จากลักษณะเสยี ง
การนำ� ระดบั เสยี งขณะมกี ารรบกวน บวก 5 เดซเิ บลเอ เปน็ การปรบั คา่ ในขน้ั ตอนท่ี 6
(ขน้ั ตอนสดุ ทา้ ย) หากแหลง่ กำ� เนดิ เสยี งทำ� ใหเ้ กดิ เสยี งอยา่ งใดอยา่ งหนงึ่ หรอื หลายอยา่ งรว่ มกนั
ไดแ้ ก่ เสยี งกระแทก เสยี งแหลมดงั เสยี งทกี่ อ่ ใหเ้ กดิ ความสนั่ สะเทอื น (ตามความหมายทไี่ ดก้ ลา่ ว
ในบทท่ี 1) แกผ่ ไู้ ดร้ บั ผลกระทบจากเสยี ง
กจิ กรรมทสี่ ว่ นใหญม่ ลี กั ษณะเสยี งดงั กลา่ ว เชน่
• การลําเลยี งหนิ หรอื กรวดดว ยระบบสายพานลําเลยี งและมกี ารตกกระทบอปุ กรณ์
รองรบั
• การทำ� เครอ่ื งเรอื นหรอื เครอ่ื งตกแตง่ อาคาร
• การถลงุ หลอม หลอ รดี ดงึ หรอื ผลติ เหลก็ เหลก็ กลา
• การผลติ ตบแตง ดดั แปลง หรอื ซอ มแซมเครอื่ งมอื หรอื เครอื่ งใชแ ละอปุ กรณท์ ท่ี ําดว ย
เหลก็ หรอื เหลก็ กลา
• การผลติ ผลติ ภณั ฑโ ลหะสําหรบั ใชใ นการกอ สรางอาคารหรอื ใชใ้ นการตอ่ เรอื
• การผลติ ผลติ ภณั ฑโ ลหะดว้ ยวธิ ปี ม๊ั หรอื กระแทก การกลงึ เจาะควาน กดั ไส เจยี น
หรอื เชอ่ื มโลหะทว่ั ไป การทําชนิ้ สว นหรอื อปุ กรณข องผลติ ภณั ฑโ ลหะ
• การทําดัดแปลง หรือซอมแซมเคร่ืองจักรสําหรับโรงเลื่อยไส การทําเครื่องเรือน
เครอ่ื งกลงึ เครอื่ งควาน เครอื่ งเจาะเครือ่ งเจยี น เคร่อื งตัด เครือ่ งไส เครื่องเลอ่ื ยตัดโลหะดวย
เคร่อื งยนตห รือเคร่ืองขดั
• การตอ ซอ มแซมเรอื ในอตู อ เรอื การทำ� ชนิ้ สว่ น การเปลยี่ นแปลง หรอื รอ้ื ทําลายเรอื

29

• การทําชนิ้ สว นพเิ ศษ หรอื อปุ กรณส ําหรบั จกั รยานยนตจ กั รยานสามลอ หรอื จกั รยาน
สองลอ
• การสราง ประกอบ ดัดแปลง ซอมแซม เปล่ียนแปลงสภาพอากาศยาน หรือเรือ
โฮเวอรค ราฟทและการทําชิ้นสว นหรืออปุ กรณ์
• การซอ่ มแซมยานทขี่ บั เคลอ่ื นดว ยเครอ่ื งยนตร ถพว งจกั รยานสามลอ จกั รยานสองลอ
หรอื สว นประกอบ
• การซกั รดี ซกั แหง ซกั ฟอกรดี อดั หรอื ยอ มผาเครอื่ งนงุ หม พรม หรอื ขนสตั ว์

ขอ้ ควรระวงั : การบวก 5 เดซเิ บลเอ ตอ้ งเปน็ กรณที มี่ ลี กั ษณะเสยี งกระแทก เสยี งแหลมดงั
เสยี งทกี่ อ่ ใหเ้ กดิ ความสนั่ สะเทอื นเกดิ ขนึ้ และไดย้ นิ /รบั รไู้ ด้ ณ จดุ ทผ่ี รู้ บั เสยี งไดร้ บั ผลกระทบ
3.4.5 การวดั และประมวลผลแต่ละกรณี
กรณที ่ี 1 เสยี งจากแหลง่ กำ� เนดิ เสยี งเกดิ ขนึ้ อยา่ งตอ่ เนอ่ื งตงั้ แต่ 1 ชวั่ โมง ขนึ้ ไป
ลกั ษณะการเกดิ เสยี งใน 1 วนั อาจเกดิ ตอ่ เนอ่ื งตลอดทงั้ วนั หรอื เกดิ หลาย ๆ ชว่ งกไ็ ด้
แตร่ ะยะเวลาการเกดิ แตล่ ะชว่ งตงั้ แต่ 1 ชว่ั โมง ขน้ึ ไป ตวั อยา่ งดงั รปู ที่ 3-5 โดยมกี ารวดั และคำ� นวณ
ดงั ตารางที่ 3-4

(ก) ใน 1 วนั เกดิ เสียงเพยี ง 1 ช่วง

(ข) ใน 1 วัน เกดิ เสยี งมากกวา่ 1 ชว่ ง
30 รปู ท่ี 3-5 การเกิดเสียงของแหลง่ กำ� เนดิ ที่เกิดข้ึนอยา่ งต่อเน่ืองตัง้ แต่ 1 ชวั่ โมง ขึน้ ไป

(ฉบบั ปรับปรงุ )

ตารางท่ี 3-4 การวดั และค�ำนวณระดับเสยี งขณะมีการรบกวนกรณที ี่ 1

ขั้นตอน การวดั และคำ�นวน

1. วัดระดบั เสยี งขณะแหลง่ กำ�เนดิ วัดระดับเสียงเฉลีย่ 1 ชม. (LAeq, 1hr)
เกิดเสียง

2. คำ�นวณระดับเสียงเฉลย่ี ไมต่ ้องคำ�นวณ
ของคา่ ทีว่ ดั ได้

3. ตัดเสยี งแหลง่ กำ�เนดิ อน่ื ๆ • ใรชบ้คกา่ ว นLAeคqำ,�1นhrวกณบั ตราะมดขบั อ้ เส3ีย.4ง.ข3ณะไม่มีการ

• คา่ ทไ่ี ดค้ อื ระดับเสียงขณะมกี ารรบกวน

4. คำ�นวณระดบั เสียงขณะมกี าร • ไม่ตอ้ งคำ�นวณ
รบกวนในเวลาอา้ งอิง 1 ชว่ั โมง

5. ปรบั แกค้ า่ จากเหตุการณ์ • ไมต่ อ้ งคำ�นวณ (เนอ่ื งจากเสยี งเกิดในเวลากลางวนั )
การเกิดเสยี ง (กลางคนื )

6. ปรบั แกค้ า่ จากลักษณะเสียง ระดบั เสยี งขณะมีการรบกวน + 5 เดซิเบลเอ
ถ้าแหลง่ กำ�เนิดเสยี งทำ�ให้เกดิ เสียงกระแทก
เสียงแหลมดงั เสียงท่กี ่อใหเ้ กิดความส่ันสะเทอื น

31

กรณที ี่ 2 ภายใน 1 ชว่ั โมง เสยี งจากแหลง่ กำ� เนดิ เสยี งเกดิ ขนึ้ เพยี ง 1 ชว่ ง
ลักษณะการเกิดเสียงใน 1 วัน อาจเกิดเพียงช่วงเดียวหรือเกิดหลาย ๆ ช่วงก็ได้
แต่ระยะเวลาการเกดิ แตล่ ะช่วงไมเ่ กิน 1 ชวั่ โมง ตัวอยา่ งดงั รูปท่ี 3-6 โดยมีการวดั และคำ� นวณ
ดงั ตารางท่ี 3-5

(ก) ใน 1 วัน เกดิ เสยี งเพียง 1 ชว่ ง
(ข) ใน 1 วัน เกดิ เสียงมากกว่า 1 ช่วง
รูปที่ 3-6 การเกดิ เสยี งของแหลง่ ก�ำเนดิ ทภ่ี ายใน 1 ช่วั โมง เสียงเกดิ ขึ้น 1 ช่วง

32

3233323222

ตตำตตรตำำตำรำรรางำรำรำทงำงางทง่ีทงท3ท่ีท่ี3-ี่3่ี่ี53-33-5-5--ก555กำกกกรกำำำาวรำรรรวัดรวววดัวแดัดั ดั ัดแลแแแแลละลละคละะะคคำะคค�ำนคำำนำนำวนวนนวณณววณวณรรณณะะรรดรดะระะับดบัะดดเดบัเสบั บัสบัเียเสียเสงเสสยีขงยี ียขณงียงงขณงขะขขณมณะณณกี มะะาะมะกีมรมมกีรำกี ีกบรีกำำำกรำรรบวรรนบรกบบกบกวกรกกวนวณวนวกนนีทนกรก่ีกณกร2รรณรณีทณณที่ีทที2ีท่ ี่2ี่2่ี22 (ฉบบั ปรบั ปรงุ )

ขข้นัขขขนั้ตัน้ ้ัน้ันตอตตตอนอออนนนน กกำกกรกำำำวรำรรวัดรววดัวแดั ดั ดัแลแแและลลคละะะคำะคคนคำำำนำวนนนวณววณวณณณ
11.11.ว1..ดัว.ววัดรวดั ัดะัดรรรดะระะดะับดดดับเบั ับสบัเเสยีเสเสยีสงียขยีขงียง้ันงขณงขขตณขณะณอณะนะะะ วดัวววดัรวัดดัะดัรรรดะระะดะบัดดดบัเับับสับเเสียเสเสียสงียียเงียงฉงเงเฉลเฉเฉลฉย่ีกลลย่ีลตาย่ี ีย่ ตีย่รำตตวมตำำำัดมรำมมแะมรรรละยระะะยะยยคเะยะวะำเะ�เลวนเวเวลำววลลทำลณำำทเ่ีำททกท่เี ่เีกดิี่เก่ีเกดิกเดิ สดิ ิดเเสยีเสเสยีสงียียจงียงงจะงจจไะจะดะไะไดไ้ขดไดด้ขอ้ข้ขอ้ขม้อ้อม้อูลมมมูลูลลู ูล
22.2แ2.ค2.แ1 ห.แค.แำ.คหแลค หนคำหำหวเลง่ำลนกวำลนดักง่ลนง่นดิณว่งรกวำง่กวเณกะวเณำกสรณำนดณำเะยีรำเรนับเดิรนดะงเรนะนิดเะเดิดะบัสกดิดดดิเดบัเยีเกิดับเกับสเกงับเดิกเเดิสขียเสดิสเดิเสณเียสงสียเียสเยีเสงียียสงะงฉยีงเยีงเแงยีฉลเงฉเงฉหงลฉยี่ ลลลีย่ลขยี่ ง่ีย่ ขี่ยอขกขอขงำอ�องอเงนงงิด รไมะรไรไรมไ่ตดะขวรมไะมะม่ตดัด้อะับอ้ต่ด่ตดร่ต้อดับมงเ้อับ้อับะสคลูงอ้ับเงเดสงยีคเำรสงคเสคบัะียสนงคำียำยีำเดนงียวำนสงแนงบันณงวียแลวแวเณแวงสณลแะณลเณลยีะฉรละะงลระรรยะ่ียรแะะตยะลยยาเะยะะวะมเระเลวเระวเวลำะวยลลยำละำ(ำะเTำ(วเ(Tm(วลT(TmลTาm)m าm()ท)T))่ีเmกิด) เสียงจะได้
33.3ค3.ต3.ค2 ่ำ.คต.คัด.ทตคำ่ ตำ่ ตัด่ำเคทดั่ำีวขทสัดทัดเำทดัีว่อเ�สีย่ีวเนสี่วเัดสงไ่ีวียัดสงวียัดคียดัไแงียไณงดา่ไ้งดไแหงดแทด้รแ้หแล้ห่วีะ้หหลง่ดัดลลก่งไลับ่งดง่กำง่เกก้สเำกำนำียเำเนเดิงนเนเนิดอฉดิ ดิ ิดอน่ืลออื่นอย่ีๆืน่ ืน่ ืน่ๆๆๆๆ ไมต่ อ้ งคำ�นวณ

ใชใใชใ้คชใชค้ช่ำค้ ้ครค้่ำ่ำำ่ะรำ่รรดะระะดะบัดดดับเับบัสับเเสยีเสเสียสงยี ียตงียงงตำงตตมตำำำมำม1มม1.11.ก1..ก.ับกกบักรับับบัะรรรดะระะดะับดดดับเับบัสบัเเสยีเสเสยีสงยี ยีขงียงงขณงขขณขณะณณไะะมะไะไมไ่มไมม่กี่มม่ ม่ีกำกี ีกรำกี ำำรำรรร
3. ตดั เสียงแหลง่ กำ�เนิดอ่ืนๆ รบรรรบขใรกบชบบณกวกค้ กนวกะวา่ วนวไรนนคมะนคม่ำดคคนกีคำบั ำำนาวำเนนสรนณววรียวณวณบตงณณตกตำตตาวมตำำมนำมขำมขมมข้อคขัน้ข้อขำ้อต�3อ้ น้ออ3.3ว43น.3ณ.4.4ท3.4.4ต.3ี่.31ค.3า3.มคำ่ คคกขทคำ่ ่ำำ่ับ้อท่ำไีททดรทไ่ี3่ีไะด่ีไ้คดไี่.ดด4ด้คอื ค้ ับ้ค.ค้ือ3อื LเืออืสALLียeLALAqงeAeA,qeqTe,qm,qT,T,mTmTmm
44.4ร4.ค4บ.ร 4.รค.รำบ.ครกบคบนคำ บกำวครกำนวกำนบนวกำนว�นณววนนกววในวณนววณวนรใณใณณนนใเะรนใรนวรในเดะรรเะลนวเะวะดเะบัวดลำเวดลดวดบัลเอับำลับสลับำบัำเอ้ำเอาสยีเเอสเงส้อำสอ้ำยีสงอ้ำยีงีย้ำ้ายีงขงยีงอิงงงงองขณองขของิอขงิ1ณขิงณิงณะงิณ1ณ1ชมะ11ะะ1ะชมั่วมะกีชมชชมโัว่ีกชมีกำัว่ีก่วัมว่ัีกโาร่วัำีกโโำมโงรำมมโรำมร มงรงงรงงสคสคมำสคสสคคคนมสคำกมำมำ่ามำนม�กวำำนกนทกนกนรณวำกวำวี่ไาวำรณดวำณรณรรรณรณ้คะรรรอืรดะะระะดดะับLดดับดับAเับeบัสเับqเสเส,ียเสเTสยี ียสmงียงียขงยี ขงงขณงขณขณขณะณะณมะมะะมะกีกีมมมีกาำกี ีกรรำีกำรำรำรบรบรรกบรกบบวบกวกนกนวกววน(วนLน(นLA(e(AL(qL(eL,ALAqTeAreA,)qeqTe,qตr,qT,)T,าrTr)Tตมr)r))ตำตตมตำำำมำมมม
ǡ ǡ ǡ ǡ ǡൌൌൌൌൌ ǡ ǡ ǡ ǡ ൅ǡ ൅ͳ൅൅൅ͲͳͳͳͲͳͲͲͲ ͳͲͳͳͲͳͲͳͲͲ

โดโโดโยโดโดดดยทยยยทยี่ทททTท่ี ี่Tี่r่ีTี่TคTrTrrคอืrคrคคคอื อื เืออื ือวเเลวเเวเววลำวลลลอำลาำำอ้ำออองำ้อ้า้ำอ้ำงงำ้งงออิงอองิงิอิง6งิ ิง660606060น00นนำนานทนำทำำทีำทีท((ทีหหี(ี(ีหร(รห(หอืือหรรรือรือ11ือือ1ช1ช11ั่วชัว่ ชโชโ่วัชมั่วมัว่โงั่วโมโง)มโม)มงงง)ง)))
55.5เ5ก.ป5.เ 5.เกิดป.เรก.ปเกปิดกปเับร ิดรปกสิดรดิเบัรแเับาสรียเบัสเับแกรสบัแยีสงแียเกแค้ียแ(กกงียกกงค้กงำ่ก(ิดค้ง(ก้คล(กค้ค้ำ่(เกำ่จสลกำ่ำ่าล่ำลจำงีย ำลจำจจกคำำจงงำำงำางกคเืนำงกค(หกกคกเกคืน)เืนหเเตนืลหเหนื)ห)หตากุ)ตต)ตงตกุำกุกุคกุรำุกาำืนำณรรำร)รณณรณ์กณณ์ก์ำ์กก์รำ์กำำรำรรรไมไไมไต่ไมไมมม่ต้อ่ตต่่ตต่้องอ้ ้ออ้คง้องงงคำงคคคนคำำำำ�นวำนนนนณววววณวณณ(ณเณ(น(เ((เเ(นเือ่นนเนนอ่ืง่อือื่ อ่ืจง่ืองงงจำจงจจกำจาำำกกเำกสกเเกเสสยีเสเสยียีสงยี ียงเงยี งกเงเกงเกดิเกเิดกิดกใดิใิดนิดนใในใเนเในววนเเลลวเวเวลาำวลลกกำลำำลกลำกกาลกำลงลงำลวำวำงันำงงันวงว)วนัว)นั นั ัน))))
66.66.ป6.6.ป.ร.ปปปบัร รปรับรแบัรบั บัแกับแแกแค้แกก้คก่ำกค้ ค้ ้คค้ำ่ ำ่จ่ำ่า่ำจำ จจจกำจำำากลำกกกลกั ลลลกัลษกักักั ษักณษษษษณณณะณณเะะะสะเเะเสสียเสเสียยีสงยี ยีงงียงงง ถLAถL้ำถLeถLแALถำ้LถAq้ำeAำ้Aแา้หeA,ำ้แqeeแqแTeหแq,qลหr,q,หหT,+หT,ลTง่rTลrลr+Tล5+กr+ง่ลr+่งง่+่ง5ก5ำ่ง5กกเ5กเ5ำกดำำเนเำ�เเดดำซเเเดนเเดินดนซเดซนิเซนดิเิดบซเิดิิเซสดิบเิิดเเบเิลเบสเิสียเลบสเบลสเียลียสงเอลียอเลยีงทเงียอเงทอเงทอำงทอทำใท�ำำใหำใหำใหใ้เหใ้เหกกห้เเ้กิดเ้ิดก้เกดิกเเิดสสดิ ิดเเสียียเสเสงียสงียกียกงียงรงกรงกะกะรกรแรแะระทะแทะแกแทแกทททกกเกกสเเสียเสเสียสงยี ยีแงยี งงแหงแแหแลหหหลมลลมลมมม

ดดังดดเดงั ังเสังสังเยี เสยีเสงเสียสงแยี ยีทงหียงงที่กงลททท่ีกมอ่ีก่ีกด่อีกใอ่ ่อหังใ่อใหใ้เหใเหกสห้เ้เกดิ้เยีก้เกิดกคงิดดิทดิควคคกี่ำควววอ่มำวำำใมสำมหมมสนั่ ส้เสกน่ัสั่น่ันดิน่ัสะสสคเะสะทวะเะเาทเือทเทมทือนือสอื นือนั่นนนสะเทือน

33

กรณที ี่ 3 ภายใน 1 ชว่ั โมง เสยี งจากแหลง่ กำ� เนดิ เสยี งเกดิ ขน้ึ มากกวา่ 1 ชว่ ง
ลักษณะการเกิดเสียงใน 1 วัน อาจเกิดหลาย ๆ ช่วง ตวั อย่างดังรูปท่ี 3-7 โดยมี
การวัดและค�ำนวณ ดงั ตารางที่ 3-6

(ก) เกิดเสียงมากกว่า 1 ช่วง เพียงช่ัวโมงเดียว

(ข) เกิดเสียงมากกว่า 1 ช่วง ในชั่วโมงอื่นๆ
รปู ที่ 3-7 การเกดิ เสียงของแหล่งกำ� เนดิ ทีภ่ ายใน 1 ชว่ั โมง

เสยี งเกิดขึน้ มากกว่า 1 ช่วง

34

ตารางที่ 3-6 การวัดและคำ� นวณระดับเสยี 3ง2ข333ณ23222ะ34มีการรบกวนกรณีที่ 3 (ฉบับปรบั ปรุง)

ตตำตตรตำำำรำรรงำรำำทงำงงทงี่ทท3ที่ ี่ 3-ี่ 3ี่53-3ต-5-5ำ-ก55รกำำกกรงกำำทำวรำรรี่วดัร3ววดัวแ-ัด6ัดัดแลแขแกและลั้นลำคละตะระคำะวอคคนคัดำนำำแนำวนนลนวณวะวณวคณรณณำะรรนรดะระวะดับะดณดดบัเบั รับสบัเะเสียเดสเสสยีงับยี ียขงยีเงสงขณงขยีขขณงณะณณขมะะณะมะกีมมะมีกำกีมีกรีกำกีำำรำำรกรบรรารรบรกบรบบบวกวกกกัดกวนววแวนวนกนลนนกกระกกรณคกรรณรำณร�ณีทณนทีณทีว่ี่ีทีท32ณีท่ ี่2ี่2ี่22
11.1แ1.ว1.แห.แดัว.แวหแลวหดัรวหัดหลง่ดั ะลัดรลรก่งลรดะ่งระ่งกำะง่กดะบักด1 2เำกดำดนับ..เำับเข 1ำับสเน ับเิดเวเคน.ขเเั้นนแสกยีขเนดัสดิขำเเวสิดข�ห้นัิดียกสตงิดนรั้นัดียดิเ้นัยีเลเขนั้ะกตงดิยีวรเอสกตงเง่กดตงะขณณดิกียตงอเขนกิดอขับดสิดอณขงริดเำอนณะเบันเณสียะเเนณสสเนนะสเดยีะสขงยีสยีะิดียะับั้นงงียียงเขงเกตงงสณขดิอยี ณเนะงสแเะยีฉหงลลย่ี ง่ กำ�รวเนะดัรวรวริดวดะดัรรวะดั ะ ัดดะะับัดรดรดรดดะบัรเใแวะับะับส(ทวคนดะบัับดัลเLดเดัำดส่เียีเรAะดับ�สกเเ1บัรสนeะับยีสสงรqดิชับียะเวียดะ,เสงียียเด่วัใTสงณแเยับสงนiโ)ียับสงงียแะลมเรียแแเเสงียแ1เงะงลฉแสะวลงลเียงลเดยีฉลชะรลลจเะงฉะเฉับะงำ่ัวะรเรลฉ่ยีะรลเฉทโะไเรลฉยะกี่ยรลตมสะดลย่ีย่ีเะล่ยียกะำกตงีย่ยี้ขย่ีำยกะตยีย่กตกดิเะรยงกำตอ้มเตำจะำตวำวะเำำเวำเมำระมำะรฉำสเรลาลมวรเมรมวลูวัดไเระลมมยีรววาวลำดรวรวรลรัดวทีง่รยแะยลดัรดัะข้ะะำลดัแะะำข(่เีัดแยะแยลำ้อดแกยTตำยแยอ(ะลเะแลยมับะ(ิดะล่ะTลmว(งเะTละ(ลูเเะคTละเวะแเmTละสววคเmระวลชเค)mหำะวลียคลmำำะวคำล่ว)นคลำลางนดท)ำทลำง)ำำทแ่งน)ำำับววทนี่เ่ีเำทตกน(่เีกทณกนเTวกณทเ่ีว่ลำสดิเี่ว�iกิดดิ่เีณว)เกะีย่ีเณเกนณเิดสกเชณงิดสสดิิดียแว่ดิเยีเสเยีงตงเสงเสสท(่ลียสงทL(ียียกุียTะจAงยีกุงงชieงจะ)ชงqจ่วจ,่วไะจงะTดะงไiทะ)ไดไ้ข่เีดไดกด้ขอ้ขดิ้ข้อขมอ้ ้อม้อูลมมมูลลู ูลลู
22.22.ค2..ค.ำคคนคำำำนวำนนนณวววณว ณรณณะ2รรรข.ดะระอะคดะบั ดงำดดบัเคนับับสับา่เวเสยีทเณสเสีย่วีสงยีรยีัดเงยีะงฉไงเดงเดฉลเฉเบั้ฉลฉ่ียลเลสีย่ลข่ียย่ี ขยี่อขงขอขงเอฉององลงงีย่ ขไอมงไไมไ่ตมไมม่ต้อต่ ่ต่ตอ้ง้อคอ้ตคงอ้ำงางคำนงคมคนคำวำสำณนวำนมนนณรวกวะวณาวณดณรณบั เสยี งเฉลีย่ ของแหล่งกำเนดิ เสียงตำมสมกำร
4334..34คร43..ตค43บ..คร่ำ..รคตค..ครดัำบทตครคก่ำบตคำ่ บนตคดัำำ่เทบกัดำว่ำีวทสกัดำนทวกดัเำนทนัดวกีว่เนสียว่ีวเนณสววว่ีเนัดสวไวว่ีใียนัดสงวณียนดัว4 3ณียนัดไรใแณงียไใณ..งดไน้ใเะง43ดรไนแใหงดรนวแ ดร้ครตนแ..เดะร้หครแเะลลว้บหเะัดำตคว้หดบเะบั�่ำวหดลลน่งำกวเดัำดลลทกดบัสลลเกอนับวว่งลำลเับ่งสวีว่ำยีสับ่งณนำเกำวอ้่งำเนัดกอสงยีียเกอณสใเเงำกร้อำแไสใำนงน้ำียสงำดนอ้ะำยีเงหรำแ้ำียเเงขนงียเิด้ดงเวะนอิงหเลงนอวงขณนลอับดิดงอขง่ิงอลิดลขงิ1ิดาณขับเกงิิดอ่นืณ่งำะงิสออณ1อำเกณอ1นื่อ�ยีชสมะๆา้1ื่นเะำ1้ำื่นนะงงยี่นืชมๆวั่ะีกเงชมๆขอนิดชมๆงอโ่ัวชมๆกีำณิงวั่ขกีอิดม่วักีงิ โรว่ัำกีณโนื่อำ1ะมโงำม1โรำมื่นมๆระมงรชงรีกชมๆงว่ังรัว่าใีกสโคชรโมบำรใสมคมรใำ สรครชใค้งบสครกชใงบนมสคำกชบมำ้คช่ำบมกำค้วนมกกวำ้คำนรกกค้ำ่ นนวกก่ำตโในรณวสำวกค่ำะสคคโใรวดำวชำ่ นรำวำวชดมรณนำรวำมำำดะ้ครณยนรคมร��ะรค้ณนนยกนะนรณกทด่ำะบัขะครำดา่ทวำครววดLาคี่L รอ้ดบัดะนรณเคำรี่ับTณณระALำับสะTAำeดบันะบัเmวำA3eดรนเqmตรสดqนยีeเสดับ.ะนณ,วเqเะ,Tสับา4วยีสTงับ,สวsดT=ียณดับมวเ.กs=ียณsตเต3งบัยีสณยีเบัขงสณับเกTงสตตำำเTงียสงต้อตคเรียบัส1ตตsสมมียsตำตำขำ่งะีย=ำำ0รง=ีย3ำำมมทงขขำดำณมมะงงขl.ง1มม∑ข4oีไ่มับมข∑้อณดขขขณด1.ะ.gขณ1เTับณ้อ3ขณ1้คสอ้ .มะก131อ้i.ะเ้อือียะ.0ะ(คสมก.(ะบักี3.นมมก3มนง4า่มยีก3Lมับกีก.ำำ3ขรทกีบักีา.4งับีก.AทT43รณำบัำะีกท.ขร4า่ไีeำ1.ร4ร)ีmำ.รดรq3รณดะี)ำ.ะร3ระ,ค.3รรบค้ะ3รไTดะบับะบดครมmำ่ือบดครกไบดบั คเกบับ่ทมค่ำมบบัสกำ่วLับวกเำ่กีทม่กเ่ำไี TนAทสนียวกนเทสำวeดเีกทสี่ไวiqน1ยีสงรไ่ีวน(ยีาด,ไี่้ค(นยี(Lด0่ไีรขTLงนยีรดLงmดค้บAอื 0(งAข้ครณ(งe.ขค้ALe1(กข้คอืบLq(qณขือeLLAณLอื,L,ะวAกAณqอื TTeAณeนALeAr,ไะrวq)Lqe)ะeLqTeม,ะAนTL,qไะตAqคตr,qไieAT,ม)ไ่ eA,T,มาไำำqerTมqTer)Tมม่ตนกีม,qr)่มm,qr)่มT,)ตว่มีกำำT,ตกีmTตีกณmTมรตำำกีmำำmำำมรำำมรมรมร
ൌ ǡൌൌǡൌൌൌ൅ ͳͲ ൅ǡ ൅ͳ൅൅൅ͲͳͳͳͳͲͲͳͲͲͲ
ǡ ͳͲͳͳͲͳͲͳͲͲ
ǡ ǡǡ
ǡ ǡ ǡ ǡ ǡ

5665..56เ56ก..ปป65..เ..เกดิปป..เรรกปปเกปปิดกปปเับบัรรดิรรสิดรริดเบับัรรแแเบับัสียเับบัสเับับแแกกสแแยีสงแแยีกก5 6แแค้ค้ยี(กกงยีกกกง..้คค้กกง่่ำำ(56้้คคง( ก้ค้คล(ปปก..กค้้ค่ำ่ำ(เกำำ่่จจลกกาำ่่ำำปปรรลำ่ำ่ ลรจจำำบบััิดงำลรรจจำเจจกกคำเบัับำำแแจจงกำำำสงำำงกกกกคลเแแนืิดำำงกกคยีหกกคค้้คกกเเลกกคนืัง)เลืนสหลเ่่าาต้ค้คืนหักเลษนื)หีย (กั)ห่ำำ่ตกัุกก)จจตษกัง)ณตษลาาตกุษจจำกุษณ(กกกุำณำำรกะำุกณำงเลณกกำณลรเะหำคระักเลสราะณหเรตืนะณษก์เักงณสยีเณุกสต)เคษสก์ณำียสงก์ากุยีนืก์ณรยีำก์ระงยีำำ)งำณรงเรำะรงสรณเร์ยีสโLไถ์กงยีดมAไLถโ้ำำงLโไถดมeไถโLยต่รแAดม้ำถไโLAqดมำ้ eAดยมำ้ท่ต้อแหeA,ย้ำต่แqeยต่แqTeทยต่้องห่ีแ,qทลด้อLไถโหr,qทTอ้LไโถหTค,ด+มทง้อ่ีหATัง้ำ,ลง่ดมงี่rTAลา้Treงี่ยต่คr+TแำลT5งeก่ีคยr่ต+qง่คลเแTคr+qท่งrอ้Tหนส,คำ+ง่5rทกอ้,ำหำคง่5ือrTกง่ีเำTคยี5ลrนกวrำคง่ีเ5TrนำกลดคคอืนำTงนเง่คอื+นำ+ณวrเเ่งเือำดทำซกวrเเือ=ดำนววเกเิด=นณด�นวเเำ่ีก5ณดซน5นเิ(เลณวำซนิดเวเบเเณว�ซ่อดิเเวเิวซเน(สดินลเณำเิเวว(นิดเบลเใดณเิลด(เบลเิิเสลีย(นอหเำบลเอ่ืดิสน(ซเำบเซลสเนเเำาลยีอ้สเง้น่อืำสองน(ิเลียอเิกอื่อสเลียอเบทบ่อืงเงจยี้ำอยีนอ่ืองือ่ดิเง้ำา้ียองเงลอำ้ทลงองงงำจำงง้ำ่ืองทคองงงจอททเงเอจจิอใทกงำงทำออจวอำิงำอหำำจงิำำงิอใำกเำำำิง6ใกใก�ิงาหส6ใมกใเ้ห6งิหใเกเ60กหหกเสส6ียหสเ0เ้้เส6เเ้เ0้เสกก6ดิน่ัเ้ยี0ียสสงกนก้เน0ยีกนดิ0ยีดิกสงเเียดิงำียิดนำางสกเเิดนะงงทดิเเเนสกทงเเทนำสสเกเียิดเเำสีกียดิกเทเำีสกยีท(ีำียสิดกงใ(ทงหใดิียิดอืทห(งียิดนนกทกีงียดิใหใรกีนงใร(ีนงรเนใกรเ(ือีหงนใรกวอืร(หนวะก(เะหนรกเะลวือหรรเแ1ลวรรเ1แแะวำลรรเืะทอวรลำืะอวกทชาลแท1ืะอชลกแือกำลกลแว่ักำท1ว่ัแกำท1โกำลลชเำท1โกมท1เสกกงมากลกสชำั่วเวงกลชียงงกลชสยีง)โำลว่ัันชวเง)ำั่วเมงวำัว่สียงันแเโ)ำัว่สงเโสงมันโวงหียส)งงมโวยีมว)ียนัมแงวล)งยีันงงนัง)งมันแห)ง)งแ))แ))หแ)ลหหหลมลลมลมมม
ดดังดดดงั งัเังสงั เเสียเสเแสยีสงยีหยีทงียงลงที่กงทมทที่กอดี่ก่ีก่อีกงัใอ่ ่อหใ่อเใสหใ้เหใหกยี ห้เ้เงกดิ้เก้เทกดิกคิดก่ีดิ ดิควอ่คคำควใวหวมำวำ้เำมสำกมมมสัน่ดิ สสคัน่สัน่ น่ัวัน่สะสาสเะสมะทะเสะเทเือั่นทเททอืนสอื ือะนือนเนนทือน

35

กรณีท่ี 4 เสียงจากแหล่งก�ำเนิดเสียงเกิดขึ้นในพื้นที่ท่ีต้องการความเงียบสงบ
หรอื เกดิ ในเวลากลางคนื
เสียงเกิดข้ึนระหว่างเวลา 22.00 น. ถึง 06.00 น. ไม่ว่าลักษณะการเกิดเสียงจะ
เปน็ รปู แบบใดกต็ าม (เสยี งเกิดตอ่ เน่ือง เกิดเพียงช่วงเดยี วหรือหลาย ๆ ชว่ ง) โดยมีการวัดและ
คำ� นวณ ดงั ตารางท่ี 3-7
ตารางท่ี 3-7 การวดั และคำ� นวณระดับเสียงขณะมีการรบกวนกรณที ่ี 3

ขนั้ ตอน การวัดและคำ�นวณ

1. วดั ระดบั เสียงขณะแหล่งกำ�เนิด วดั ระดับเสยี งเฉลย่ี 5 นาที (LAeq, )5min
เกิดเสยี ง

2. คำ�นวณระดบั เสียงเฉลย่ี ไมต่ อ้ งคำ�นวณ
ของคา่ ทว่ี ดั ได้

3. ตดั เสยี งแหล่งกำ�เนิดอ่นื ๆ ใคชำ�้คนา่ ว ณLAตeqา,ม5mขin้อก3ับ.4ร.ะ3ดับเสียงขณะไม่มีการรบกวน

4. คำ�นวณระดบั เสยี งขณะมกี าร ไมต่ อ้ งคำ�นวณ
รบกวนในเวลาอา้ งอิง 1 ชั่วโมง

5. ปรับแก้คา่ จากเหตกุ ารณ์ ใชค้ ่าทคี่ ำ�นวณตามขั้นตอน 3. + 3 เดซิเบลเอ
การเกดิ เสยี ง (กลางคืน) ค่าทไี่ ด้คอื ระดบั เสียงขณะมีการรบกวน

6. ปรบั แกค้ า่ จากลกั ษณะเสยี ง ระดับเสียงขณะมกี ารรบกวน + 5 เดซเิ บลเอ
ถ้าแหลง่ กำ�เนิดเสียงทำ�ใหเ้ กิดเสียงกระแทก
เสียงแหลมดงั เสียงท่ีกอ่ ใหเ้ กิดความสั่นสะเทอื น

ตวั อยา่ งการตรวจวดั และประมวลผลเสยี งรบกวน ดงั ภาคผนวก 5

36

(ฉบับปรับปรงุ )

ส�ำหรับการประเมินระดับเสียงขณะมีการรบกวนจากโครงการที่ยังไม่เกิดข้ึน สามารถ
ดำ� เนนิ การดังนี้
1) ใชข้ อ้ มลู ระดบั กำ� ลงั เสยี ง (sound power level) ของเครอ่ื งจกั ร อปุ กรณต์ า่ ง ๆ ทเ่ี ปน็
แหลง่ กำ� เนดิ เสยี ง ตวั อยา่ งดงั รปู ที่ 3-8 คำ� นวณเปน็ ระดบั กำ� ลงั เสยี งรวมของแหลง่ กำ� เนดิ เสยี ง

รปู ที่ 3-8 ตวั อยา่ งปา้ ยแสดงขอ้ มลู ระดบั กำ� ลงั เสยี ง
2) คำ� นวณระดบั เสยี งของแหลง่ กำ� เนดิ ณ จดุ ทส่ี นใจ (เชน่ ชมุ ชนใกลเ้ คยี ง หรอื ตำ� แหนง่
ทคี่ าดวา่ จะไดร้ บั การรบกวน) โดยใชข้ อ้ มลู ระดบั กำ� ลงั เสยี งและรปู แบบการแพรก่ ระจายของเสยี ง
(directivity) รวมทง้ั การลดทอนเสยี งจากการแพรข่ องเสยี ง (propagation attenuation) อาทิ
จากสภาพอตุ นุ ยิ มวทิ ยา (เชน่ air absorption) สภาพพนื้ ผวิ จากแหลง่ กำ� เนดิ เสยี งถงึ จดุ ตรวจวดั
(ground absorption) และระยะทางจากแหลง่ กำ� เนดิ สยี งถงึ จดุ ตรวจวดั เปน็ ตน้
3) ปรับแก้ค่าจากเหตุการณ์การเกิดเสียง (กลางคืน) และจากลักษณะเสียง (ถ้ามี)
ตามขั้นตอนที่ 5 และ 6

37

3.5 การคำ� นวณค่าระดับการรบกวน และสรปุ ผล

คำ� นวณค่าระดับการรบกวน และสรุปผลดงั รูปท่ี 3-9

รปู ท่ี 3-9 การคำ� นวณคา่ ระดบั การรบกวน และสรปุ ผล
เกร็ดนา่ รู้ :
• ระดบั การรบกวนยงิ่ มาก ระดับผลกระทบย่งิ มาก
• ระดับการรบกวนต้งั แต่ 10 เดซิเบลเอขึ้นไป แสดงว่ามีผลกระทบทไี่ ม่พงึ ประสงคอ์ ยา่ ง
มีนัยส�ำคัญ

38

(ฉบบั ปรบั ปรงุ )

บทท่ี 4

การบันทึกผล

39

การบันทึกผลในรูปแบบรายงานหรือแบบบันทึกเป็นเอกสารส�ำคัญท่ีสามารถใช้ใน
การช้ีแจง ใช้เป็นหลักฐานประกอบการบังคับใช้กฎหมายหรือการตัดสินคดีฟ้องร้องต่าง ๆ
ดังนน้ั การบนั ทกึ ขอ้ มลู ทค่ี รบถว้ นพรอ้ มมผี ลการวดั และประมวลผลทมี่ คี วามถกู ตอ้ ง นา่ เชอ่ื ถอื
ขอ้ มูลทบ่ี ันทกึ ต่าง ๆ สามารถตรวจสอบสอบย้อนกลับได้ จะเป็นประโยชนอ์ ย่างย่ิงกบั ผู้ปฏิบตั ิ
งานและสามารถสร้างความเปน็ ธรรมใหก้ ับคู่กรณไี ด้
ข้อมูลที่ก�ำหนดให้มีการบันทึกพร้อมตัวอย่างแบบบันทึกการตรวจวัดเสียงรบกวนได้
มรี ะบไุ วใ้ นประกาศกรมควบคมุ มลพษิ แตผ่ วู้ ดั อาจทำ� แบบบนั ทกึ รปู แบบอน่ื ทมี่ เี นอื้ หาไมน่ อ้ ยกวา่
ที่ก�ำหนดไว้ได้ ทั้งน้ี รายการข้อมูลท่ีควรบันทึกดังตารางที่ 4-1 และตัวอย่างการบันทึก
การวัดเสียงรบกวน ดังภาคผนวก 6
ตารางที่ 4-1 รายการขอ้ มูลทค่ี วรบันทกึ สำ� หรบั การวดั เสยี งบกวน

ประเภท รายการ
1. บทนำ�/ความเป็นมา • วัตถุประสงคข์ องการวดั เสียงรบกวน
(เช่น จากการร้องเรยี น จากคำ�สั่งศาล เปน็ ตน้ )
2. แหล่งกำ�เนดิ เสียง
• ชอ่ื สถานประกอบการ/ โรงงาน/ อาคารสถานท่ี
• แหลง่ กำ�เนดิ เสียงท่ีเปน็ สาเหตขุ องการรอ้ งเรยี น หรือคาดว่า
จะได้รบั การรบกวน
• เหตกุ ารณก์ ารเกดิ เสียงและลักษณะเสียง เชน่ ชว่ งเวลาท่ี
เกดิ เสยี ง ระยะเวลาการเกดิ เสียง ความบอ่ ย ในการเกดิ
ลกั ษณะเสยี ง (เชน่ มเี สยี งกระแทก เสียงแหลมดัง)
สถานภาพการทำ�งานของแหล่งกำ�เนิด (เชน่ เครื่องจักรเดนิ
เครือ่ งเตม็ ที่ หรือเดินเครื่อง 1 เครอ่ื ง จากปกติเดินเครอื่ ง
2 เครอื่ ง เป็นตน้ )
• สภาพพ้นื ทีท่ ่แี หลง่ กำ�เนดิ ตัง้ อยู่
• วตั ถุประสงคข์ องการวดั

40

(ฉบับปรับปรุง)

ประเภท รายการ
3. จุดตรวจวัด • สถานทต่ี ั้ง (เลขท่ี ถนน เขต/ตำ�บล แขวง/อำ�เภอ จงั หวัด)
• การใชป้ ระโยชนพ์ นื้ ท่ี (เชน่ ทอี่ ยอู่ าศยั โรงเรยี น โรงพยาบาล
4. เคร่ืองมือวัด เปน็ ต้น)
• ลกั ษณะพ้ืนทีโ่ ดยรอบจุดตรวจวัด
5. การปรบั เทยี บ • ระยะทางจากแหลง่ กำ�เนิด
ระดับเสียง • ภาพจุดตรวจวัด และแผนท่ภี าพถา่ ยทางอากาศแสดง
6. การตัง้ ค่าการวัด ตำ�แหน่งจุดตรวจวัด ทศิ และแหล่งกำ�เนิดเสยี ง
7. การวดั ระดบั เสยี ง • แหลง่ กำ�เนิดเสยี งอื่น ที่ไมใ่ ชแ่ หลง่ กำ�เนดิ ท่เี ปน็ สาเหตขุ อง
พ้ืนฐาน และระดบั การร้องเรียนหรือคาดว่าจะไดร้ ับการรบกวน
เสียงขณะไมม่ กี าร • เครอื่ งวัดระดับเสียง และเครือ่ งกำ�เนดิ เสียงมาตรฐาน (ยี่หอ้
รบกวน รุ่น คลาส หมายเลขเครื่อง มาตรฐาน)
8. การวดั และประมวล • วันทแ่ี ละหนว่ ยงานท่ีทำ�การสอบเทียบเครื่องวัดระดับเสยี ง
ผลระดบั เสยี งขณะม ี และเคร่ืองกำ�เนิดเสยี งมาตรฐาน
การรบกวน • ผลการปรบั เทียบโดยเคร่อื งกำ�เนิดเสยี งมาตรฐานก่อนและ
หลงั การวัด
• วงจรถ่วงน้ำ� หนกั (ความถ)่ี ลกั ษณะความไวตอบรบั เสยี ง
ช่วงการวดั
• วันท่ี เวลาทีว่ ัด
• ขอ้ พิจารณาในการวัดในวนั และเวลาดังกล่าว
• ผลการวดั

• วันที่ เวลาทวี่ ัด
• ขอ้ พจิ ารณาในการวดั ในวันและเวลาดังกล่าว
• วิธกี ารประมวลผล คา่ ปรับแก้ ผลการวัดและประมวลผล

41

ประเภท รายการ
9. สรุปผล • คา่ ระดบั การรบกวน
• เป็น/ไม่เป็นเสียงรบกวน
10. รายช่ือผ้ปู ฏบิ ตั ิงาน
• ผ้ตู รวจวดั ผูป้ ระมวลผล ผตู้ รวจสอบ พร้อมลงนาม

42

(ฉบบั ปรบั ปรงุ )

ภาคผนวก 1

กฎหมายเก่ียวกบั คา่ มาตรฐาน
วิธกี ารตรวจวัดและประมวลผลเสียงรบกวน

43

43

44

44 (ฉบบั ปรับปรุง)

45

45

46

46

(ฉบบั ปรับปรุง)

47

47

48

48

(ฉบบั ปรับปรุง)
49