นิทานเจ้าหญิงแห่งความฝัน

นิทานเรือ่ ง

เจ้าหญิงแหง่ ความฝันกบั
เจ้าชายแหง่ ความจริง...

เม่ือนานมาแลว้ ...มีอาณาจักรแห่งความฝัน...ดินแดนท่ีมแี ต่หิมะสีขาวโพลน หิมะโปรย
ปรายลงมาจากท้องฟ้าเกือบท้งั ปี ทุกสงิ่ ในอาณาจักรนี้ลว้ นเป็นสขี าวสะอาด ไมม่ ีรอยดา่ ง
พร้อยหรอื มลทนิ ใดๆ ยามเม่อื ฤดูใบไมผ้ ลิมาเยือน หิมะบางสว่ นในทงุ่ นาป่าเขาพากัน
ละลาย หลั่งรนิ เป็นสายธาราที่หลอ่ เลย้ี งแผ่นดินใหอ้ ุดมสมบูรณ์ ต้นไม้ใบหญา้ แขง่ กันผลิ
ใบสเี งินรบั แสงอาทิตย์ บรรดาดอกแดนดไี ลออ้ นตา่ งแข่งกนั ชูช่อไสวด้วยความงดงามท่ี
อยู่นอกเหนอื กฎเกณฑ์แห่งกาลเวลา ดนิ แดนแหง่ น้จี งึ ถูกขนานนามว่า ดินแดนแห่งความ
งามนริ นั ดร.์ ..

ดนิ แดนน้เี ปน็ ท่ีพานักของเจ้าหญงิ แห่งความฝันและจนิ ตนาการ...
พระองคม์ ีบริวารคอื นางฟ้าแห่งความฝันมากมาย เหลา่ นางฟ้าจะ
คอยนาเมลด็ พันธ์ุแหง่ ความฝันและจินตนาการไปหวา่ นโปรยลงใน
หวั ใจของมนษุ ย์และพสกนกิ รของพระองคใ์ นยามหลบั ใหล หมิ ะขาว
พราวพร่าง งดงามสลา่ ง...
เหนือธารแหง่ กาลเวลา...งามเจ้างามนักหนา งามกวา่ หิมะใด...ทสี่ ถิต
ภายในโลกหลา้ ...

นค่ี อื สว่ นหนง่ึ ของบทกลอนซ่ึงกวีพรรณนาถึงความงามแห่งดินแดนรวมทั้งเจา้ หญงิ
ผู้มใี บหน้าอันออ่ นหวานงดงาม เรือนผมสีเงนิ ยวง ผิวขาวเนยี นอมชมพู...
วนั หนง่ึ เจา้ หญงิ แห่งความฝนั เดินเล่นยังทุ่งดอกไม้ในดินแดนของมนษุ ย์ มวล
ดอกไมพ้ ากนั เบ่งบานอวดความงามทั่วทอ้ งทุง่ ระหว่างทีเ่ ธอกาลังเพลิดเพลินกับ
ดอกไม้อยูน่ น้ั พลนั เหลอื บสายตา ไปพบชายผูห้ น่ึงยนื อยา่ งเครง่ ขรมึ ณ ริมทุ่ง เจ้า
หญงิ จึงก้าวไปหา...

เขาคอื เจา้ ชายแหง่ เหตุผลและความจริง ผู้ซ่ึงจริงจังกับทุกส่ิงทุกอย่างในชีวิต และเช่ือ
ว่าทุกส่ิงทุกอย่างที่เกิดขึ้นต้องมีเหตุผล ความฝันและจินตนาการเป็นสิ่งที่ไร้สาระ
อาณาจักรแห่งความจริงของเจ้าชาย มีเวทมนตร์อันแก่กล้า หากแต่สรรพสิ่งต้อง
เป็นไปตามครรลองของกระแสธารแห่งกาลเวลา ผลิบานร่วงโรย ก่อเกิดเสื่อม
สลาย... เจ้าชายเป็นคนเงยี บขรมึ ...เมือ่ เขาเห็นเจา้ หญิงเดินเขา้ มาใกล้ จึงร่ายเวทย์
ทาลายทงุ่ ดอกไมท้ ้ิงและหนั หลงั เดินจากไปทันที...

"หยุดก่อน" เสยี งเจ้าหญงิ แห่งความฝันตะโกนไล่หลัง เธอทั้งโกรธทง้ั เสยี ใจกับการกระทา
ของเจ้าชายอยา่ งยิ่ง ถึงแม้วา่ เธอจะประทบั ใจในตวั เขากต็ าม
"ทาไมทา่ นต้องทาลายทุ่งดอกไมท้ ่สี วยงามนี้" เจา้ หญิงเอย่ ถาม
"เพราะมนั เป็นสิ่งที่ไรส้ าระยงั ไงละ่ " เจา้ ชายตอบกลบั มาดว้ ยท่าทีเยน็ ชากอ่ นจากไป...
ทุกคร้ังท่ีพบกัน เจ้าชายยังคงทาลายสิง่ ตา่ งๆทเี่ จ้าหญงิ ช่นื ชอบด้วยเหตผุ ลเดิม เขาไม่เคยท่ี
จะรับรูค้ วามในใจของเจ้าหญิงเลยแมส้ ักคร้ังและอาจรวมถึงความในใจของตนเองด้วย..

"ท่านมนั คนไม่มหี ัวใจ" เจ้าหญงิ แห่งความฝันตัดพอ้ เมอ่ื เจา้ ชาย
แหง่ ความจรงิ ทาลายฝูงผีเสอ้ื สรี ้งุ ของเธอ "มันคือส่งิ ไร้สาระ"
เจา้ ชายตอบกลบั เช่นเดิม แต่คาวา่ ...คนไม่มหี วั ใจ...ได้ตดิ ตราอยูใ่ นหัว
ของเจ้าชายแลว้ โดยทเ่ี ขามอิ าจรูว้ า่ นเี่ ป็นครง้ั สุดท้ายทจี่ ะได้พบกับ
เจ้าหญิงของเขา ความรกั คอื สิง่ ท่เี พ้อฝนั ไร้สาระ... เจา้ ชายแห่ง
ความจรงิ คดิ

ในอาณาจักรแห่งความงามนริ ันดร์ของเจา้ หญิง...หิมะมรี อยดา่ งพร้อย ตน้ ไม้ใบ
หญ้าเรม่ิ เห่ยี วเฉา เหล่านางฟา้ แหง่ ความฝันลดจานวนลงอย่างนา่ ใจหาย
อาณาจกั รแห่งน้มี อิ าจคงความงามนิรันดร์ไวไ้ ด้อกี แล้ว...ความเส่ือมโทรมของ
อาณาจักรแหง่ ความฝันมตี น้ เหตมุ าจากเหลา่ มนุษยผ์ ูด้ แู คลนความฝันและ
จินตนาการ กอ่ ใหเ้ กิดอสูรแหง่ ความไมเ่ ชอ่ื ซึง่ รังแต่จะทวีจานวนเพ่ิมขึน้ ทกุ
วัน ไม่วา่ เจ้าหญงิ แห่งความฝันจะพยายามลงมือแก้ไขเช่นไร เม่ือมกี าลงั มาก
พอ เหลา่ อสูรได้กรีฑาทัพเขา้ รุกรานอาณาจกั รของเจ้าหญงิ

ทันทที ่ีพวกอสูรเหยยี บย่างลงบนผนื ดินในอาณาจกั รแหง่ ความฝนั เวทมนตร์ซ่งึ
คมุ้ ครองอาณาจกั รอยูเ่ สอ่ื มลง ดินแดนแห่งความงามนิรนั ดร์จึงตกอยู่ในห้วงของ
กระแสธารแหง่ กาลเวลา... เลอื ดสแี ดงเปรอะเป้ือนบนพ้ืนหมิ ะสีขาว ตน้ ไม้ถูกโคน่
ทาลาย ตน้ หญ้าถกู เหยียบย่าแหลกเหลว หมิ ะละลายเจ่งิ นองพน้ื หมอกควนั สดี าปก
คลมุ ไปท่วั อาณาจักร บดบงั ท้องฟ้าสคี รามและแสงอาทิตยเ์ อาไว้ บัดนอ้ี าณาจักรแหง่
ความงามนริ ันดรไ์ ดก้ ลายเป็นอดตี ไปเสยี แล้ว...

เจ้าหญงิ แหง่ ความฝันปลอมแปลงตัว หลบหนมี ายงั อาณาจกั รแหง่ ความจรงิ ของ
เจา้ ชาย แตด่ ้วยอานาจมนตราแหง่ อาณาจักร ทาใหเ้ จ้าหญิงไม่สามารถเขา้ ไปได้...
เธอจงึ ร้องขอความชว่ ยเหลอื จากเจา้ ชาย แตเ่ ขากาลังครนุ่ คิดเก่ียวกบั เรอื่ งสงคราม
ทเี่ กดิ ขึ้น จนไมไ่ ด้ยนิ เสียงของเจา้ หญิง... พวกอสูรยกทพั มาถงึ และต่อสูก้ บั เจา้ หญิง
ทวา่ เมื่ออาณาจกั รของพระองคล์ ม่ สลายลง พลงั เวทยจ์ งึ เสอ่ื มถอย พวกอสูรไดร้ ับ
ชัยชนะ พวกมันรา่ ยเวทย์ทาลายเจา้ หญิงเสีย...

เมื่อเจ้าชายรู้สกึ ตวั และรุดออกมาจะชว่ ยเจ้าหญิง แต่ชา้ ไป เธอกาลังกลนื หายไปกับธาตุอากาศ
เธอมองเขาเปน็ ครง้ั สดุ ท้ายดว้ ยแววตาอนั เศร้าสร้อย...กว่าทเ่ี จ้าชายจะร้ตู ัวว่ารกั เจ้าหญิงเพียงใด
กส็ ายเกินไปเสียแล้ว เขาได้สูญเสยี เจา้ หญิงผูเ้ ป็นทร่ี ักไป...
หลงั จากนั้นไมน่ าน อาณาจักรแห่งความฝันถูกสรา้ งข้ึนมาใหม่ เมล็ดพนั ธุ์แหง่ ความฝันและ
จินตนาการจกั โปรยปรายอกี ครา เมื่อเจา้ ชายแหง่ ความจรงิ ทราบขา่ ว เขาเฝ้ารอทุกวันอย่างมี
ความหวงั ว่า เมื่อไรเจ้าหญงิ ของเขาจะกลบั มา...แต่มันมไิ ด้เป็นเชน่ ทหี่ วัง เจา้ หญงิ ทเ่ี ขาพบกลบั
มใิ ชเ่ จา้ หญงิ องค์เกา่ ...หากเจ้าชายยังคงเฝ้ารออยา่ งมีความหวงั หวงั วา่ สกั วันเจา้ หญิงของเขาจะ
กลับมา...

เจา้ ชายแหง่ ความจรงิ ...รงั สรรค์สิ่งตา่ งๆที่งดงามมากมายใหแ้ ก่โลก เขายงั คงยนื อยา่ ง
เดยี วดาย ณ ทุ่งดอกไม้ทไ่ี ดพ้ บกบั เจ้าหญงิ แห่งความฝันคร้ังแรก
"เธอไปอยูท่ ี่ไหนกนั ทาไมถึงไม่กลบั มาหาฉัน" หยาดน้าตาของเจ้าชายกลายเปน็ หง่ิ ห้อย
ทคี่ อยกระพริบแสงวบิ วับ เพือ่ วา่ มันอาจนาทางใหเ้ จ้าชายไปพบกับเจา้ หญงิ ของเขา...
หง่ิ หอ้ ยนับร้อยกระพริบแสง...ใสกระจ่างพร่างแพรว้ จารสั หลา้ ... มงุ่ สอ่ งสว่างด้วยรักแล
ศรัทธา...หวังใหเ้ ธอคืนมาเชน่ ดงั เดิม...

End &
Thank you