นิทานจันทโครพ

นทิ านพืน้ บา้ น
จันทโครพ

จนั ทโครพเปน็ โอรสของพระเจา้ พรหมทตั พระองค์ทรงรกั พระโอรสดงั่
ดวงพระทัยของพระองคเ์ ลยทเ่ี ดียว ดังน้ันพระกมุ ารจงึ แวดล้อมไปด้วย
พระพี่เลยี้ งอยู่ตลอดเวลา เนอื่ งจากพระกุมารจะต้องปกครองบา้ นเมืองใน
ภายภาคหนา้ จึงจาเป็นจะต้องศกึ ษาวิชาทกุ แขนงอันเป็นประโยชนต์ ่อการ
ปกครองของตนในอนาคต วันหน่ึงในขณะท่ีทรงเพลิดเพลินอยู่ในพระ
ราชอทุ ยานนนั้ พระราชาก็ทรงรับสั่งให้พระกมุ ารเขา้ เฝ้าแล้วรับสง่ั ให้
พระกุมารไปศึกษาศิลปวิชาการกบั พระฤๅษใี นปา่ พระกมุ ารก็ยินดี
ปฏบิ ัติตามพระประสงคพ์ ระราชบิดา และเดนิ ทางไปอยู่กับพระฤๅษี

หลังจากสาเร็จการศกึ ษาแลว้ เจ้าชายจนั ทโครพกเ็ ขา้ ไปกราบลาพระอาจารยก์ ลับบ้านเกิดเมอื ง
นอน ของตน วา่ แล้วพระฤๅษีก็หยบิ ผอบเลก็ ๆ ส่งให้พร้อมกับกาชับอยา่ งหนกั แน่น“ เจ้าจง
เกบ็ ไว้กบั ตัว แต่จงจาไว้วา่ เจ้าจะเปดิ ผอบไดก้ ต็ อ่ เม่ือถงึ เมอื งของตนแล้วเทา่ น้ัน อย่าเปิดในระหวา่ ง
เดินทาง มฉิ ะนน้ั เจา้ จะประสบอนั ตรายถา้ ไม่เชื่อฟัง ” พระฤๅษีกล่าวขึ้น“ ครบั ทา่ นอาจารย์
หลานจะเปดิ ผอบกต็ ่อเม่ือหลานถึงบา้ นเมอื งของหลานแลว้ เทา่ นน้ั ” เจา้ ชายยืน ยนั หนักแน่น

และแลว้ จนั ทโครพก็มงุ่ หนา้ เดินทางกลบั บา้ นเมืองของตน
เมอื่ ถงึ เวลาเสวยอาหารกลางวันก็เข้าไปน่ัง ใตต้ ้นโคนรม่ ไม้
แลว้ ควกั หอ่ อาหารแหง้ ที่เตรียมไว้กอ่ นลาพระอาจารย์มาเสวย
หลังจากเสวยเสรจ็ กเ็ กดิ เคลม้ิ หลับไป และก็สบุ นิ วา่ ผอบที่
พระอาจารย์ใหไ้ วน้ น้ั หลุดจากมอื ตนตกลงน้าไปแลว้ พระ
สุบินนี้เองทก่ี ระตนุ้ ให้พระองค์อยากเปิดผอบดู แตก่ ย็ งั คง
กงั วลถึงคาสง่ั ของพระอาจารย์

ในระหวา่ งทาง เจ้าชายหนมุ่ ก็ทรงครนุ่ คดิ ถงึ ผอบทตี่ ดิ ตัวมาตลอดเวลา และแปลกพระทัยวา่ อะไรหนอทอ่ี ยขู่ ้างในนั้น ยิ่งนึกกย็ ่ิงอยากเปดิ ดู
ให้แน่ และในท่ีสุด พระองคก์ ็ตัดสนิ พระทัยผิดคาพูดโดยการเปิดผอบออก และในทนั ทีทีฝ่ าผอบถกู เปิดออก ก็มหี ญิงสาวผเู้ ลอโฉมปรากฏออกมา
จากผอมใบนัน้ เธอสง่ ยิม้ หวาน ๆ ใหเ้ จ้าชายหนมุ่ ผู้ซง่ึ ทอดพระเนตรอยดู่ ว้ ยความตืน่ เตน้ และแนะนาตวั นางวา่ “ นายจ๋า หม่อนฉนั ชอื่ โมราเพคะ
พระฤๅษใี สห่ ม่อมฉนั ไว้ในผอบใบนี้ หม่อมฉนั ดีใจมากทไ่ี ด้เปน็ อสิ ระเสียที ”

ทันทีทีเ่ หน็ หญิงสาว เจา้ ชายหน่มุ กต็ กหลมุ รักในทันที และขอให้นางเป็นชายาของพระองคแ์ ละแล้วท้ังคูก่ ็เดินทางกันในปา่ เจ้าชายจนั ท
โครพดพี ระทยั มากทเี่ พอ่ื นเดินทางแต่ในขณะเดยี วกันกท็ รงกงั วลวา่ ทาไมพระฤๅษีจงึ หา้ มไมใ่ ห้เปดิ ผอบในระหวา่ งทาง ทรงครนุ่ คดิ เพียงลาพงั แลว้ ก็
สรุปเอาเองวา่ พระฤๅษอี าจจะทดสอบดูวา่ ตนเปน็ คนสอดรู้สอดเห็นหรือไม่เทา่ น้นั เอง

อยา่ งไรกต็ ามสิง่ ท่พี ระฤๅษีพดู น้นั ก็ปรากฏว่ากาลงั จะเปน็ จริงแลว้ พระวา่ มีโจรปา่ แอบซุ่มอยู่ในพุ่มไม้ใกล้ ๆ นั้น เขา
แอบดูความเคลอื่ นไหวของทั้งคู่อยู่อย่างเงียบ ๆ และเม่อื ได้เหน็ ความงามของนางโมราก็อยากไดไ้ ปเป็นภรรยา ช่วงเวลา
นั้นโมรารสู้ กึ กระหายนา้ มาก คอของนางแหง้ ผากแต่ว่าไมม่ ีนา้ สักหยดใหน้ างด่ืมกนิ ได้ เจา้ ชายจันทโครพก็ใช้พระขรรค์
แทงเนือ้ รนิ พระโลหิตใหโ้ มราดมื่ กินแก้กระหาย ในขณะนั้นเองโจรป่าก็โผล่ออกมาจากพ่มุ ไม้ทันทแี ละยืนอยู่เบ้อื งหนา้
ของทั้งคู่ โจรปา่ กลา่ วหาทงั้ คูว่ า่ บกุ รกุ เขา้ มายังถ่ินของตน แต่เจ้าชายยืนกรานวา่ ปา่ ไมใ้ ชท่ ่ขี องผ้หู นง่ึ ผ้ใู ดโดยเฉพาะ ชาย
ทง้ั สองจงึ เกดิ โต้เถียงกนั อยา่ งรนุ แรง

โดยไม่พดู พร่าทาเพลงอะไรอกี ต่อไป เจ้าโจรพุ่งเขา้ ใสจ่ นั ทโครพแลว้ ชกเขาล้มลงกบั พ้นื กอ่ นที่ จนั ทโครพจะมโี อกาสชกั พระขรรค์
ออกมาเสียดว้ ยซา้ ไป ทง้ั คู่ต่อสูก้ ันอยบู่ นพืน้ อยู่พกั หน่ึงกอ่ นทโี่ จรปา่ ได้เปรยี บ แตเ่ จ้าชายมีทกั ษะในการต่อสไู้ ด้ดกี วา่ เพราะได้รับ
การส่ังสอนมาจากพระฤๅษี จันทโครพจึงสามารถผลักโจรปา่ และเรยี กใหภ้ รรยาพระขรรค์ให้ตน โมราจับพระขรรค์ไวแ้ ตล่ งั เลทีจ่ ะ
สง่ ให้สามตี นเพราะไมต่ อ้ งการใหเ้ จา้ ชายฆา่ โจรป่าผู้ซ่ึงเป็นคนท่นี างมใี จใหอ้ ยู่ด้วยเหมือนกนั ในตอนนี้ เมือ่ ไม่สามารถจะ
ตดั สนิ ใจไดใ้ นยามคบั ขันเชน่ นี้ นางกว็ างพระขรรคไ์ ว้ตรงกลางชายทัง้ สอง แต่ว่าให้ด้ามหันไปทางโจรปา่ ในขณะท่ีด้านคมหนั ไป
ทางสามที ั้งคจู่ งึ กรูกนั ไปแย่งอาวธุ ในเวลาพร้อมกนั จันทโครพถกู คมมดี บาดจึงปล่อยพระขรรค์ เปน็ จงั หวะทโี่ จรปา่ ไดโ้ อกาสเพราะ
กาดา้ มพระขรรคไ์ ด้โอกาสเพราะกาด้ามพระขรรคไ์ ด้ จึงแทงเจา้ ชายจันทโครพสนิ้ พระชนม์อยู่ตรงน้ันเอง รา่ งของเจา้ ชายนอนจม
กองเลอื ดอยอู่ ยา่ งนน้ั

ตอนนเ้ี องทโ่ี มรารสู้ กึ ใจทีเ่ หน็ ร่างอันไรว้ ญิ ญาณของเจ้าชายจันทโครพแตก่ ส็ ายเกนิ ไปที่จะ
ช่วยชีวติ ให้ ฟืน้ คนื มาได้ และแลว้ นางก็ตามโจรป่าผซู้ ง่ึ จงู มอื นางนาทางไป หลงั จากไดโ้ มราเปน็ ภรรยา
แลว้ โจรปา่ ก็มาคิด ตรึกตรองวา่ หญงิ ผ้นู เ้ี ป็นคนชวั่ รา้ ยเพราะแมแ้ ต่สามีของนางกย็ งั ทรยศไดล้ งคอ นางฆ่า
ได้แมก้ ระท่งั ชายผู้ซึ่งเสยี สละเลอื ดให้นางด่มื กนิ แทนนา้ ในภายภาคหน้านางก็อาจจะกระทาแบบนี้กบั เขาก็
ได้ ในขณะทโี่ มรานอนหลับโจรป่าก็ท้ิงนางไว้ในป่าแต่เพียง

เมอ่ื ตื่นขึน้ มา ไม่พบสามใี หม่ โมรากห็ ลงทางในป่าแตเ่ พียงลาพงั และรู้สึกหวิ อยา่ งมาก นางไม่รู้
ว่า จะหาอาหารอย่างไร จงึ ไดแ้ ต่นงั่ รอ้ งไหอ้ ยูต่ รงนั้น

ฝ่ายพระอินทร์เม่อื เลง็ ทิพยเนตรเหน็ เหตกุ ารณ์ทั้งหมด ก็เสด็จลงมายังโลกมนุษย์เพื่อสอนบทเรียน แกโ่ มราใหเ้ ข็ด
หลาบและชว่ ยชุบชีวิตจนั ทโครพแล้วพระองค์ก็แปลงรา่ งเปน็ เหยี่ยวคาบชน้ิ เนือ้ ไว้ในปากทันทีท่เี ห็นช้นิ เน้ือในปากนก
โมรากร็ ้องเรยี กขอส่วนแบ่งบา้ ง แตเ่ หยี่ยวทาเป็นแกล้งถามวา่ นางจะ ให้อะไรเปน็ ของแลกเปลี่ยนกับช้ินเนอื้ ของตน
โมราไมร่ ีรอท่จี ะเสนอตัวเองเป็นภรรยาของสตั วเ์ ดรัจฉานอย่าง เช่นเหยีย่ ว เมื่อได้ยินเช่นนี้ นกเหยี่ยวกโ็ กรธมากและ
ทนั ใดนน้ั กก็ ลายร่างเปน็ พระอินทรอ์ ย่างเดิม พระองค์ ชนี้ ว้ิ ไปท่ีโมราและประมาณว่า
“ เจ้าเป็นหญงิ ชั่วร้าย แมว้ ่าเจา้ จะมสี ามีที่ดีแสนดีก็ยังแบ่งใจให้ชายอื่นทตี่ นไมร่ ้จู กั มาก่อนเมือ่ โจร ปา่ หนไี ปจากเจ้า
ตอนนี้เจา้ ตอนน้ีกย็ ังยกกายใหเ้ ปน็ ภรรยาของเหย่ียวอกี เพยี งเพ่อื ใหไ้ ดม้ าซ่ึงชื้นเนอ้ื เท่านนั้ เจ้าพร้อมทีจ่ ะสมสู่กับสตั ว์
เดรัจฉานโดยปราศจากยางอาย ”

ทันทที สี่ ิ้นคาประมาณของพระอินทรร์ ่างของโมราก็กลายเปน็ ชะนี พรอ้ มนา้ ตานองหน้าร้องเรยี กหา ผัว ผัว ผวั ผัว แลว้
นางชะนที ม่ี หี นา้ เศรา้ กโ็ ดดเขา้ ปา่ หายไป ต้ังแต่นัน้ มาชะนีกจ็ ะร้องหาผวั อยู่ตลอดเวลา บางแหง่ กจ็ บเน้อื เรอ่ื งแต่เพยี งเทา่ นี้
แตก่ ็มบี างแหง่ กลา่ วว่าพระอินทร์ทรงรา่ ยมนต์ชบุ เจ้าชายจนั ทโครพใหฟ้ ้ืนคืนชีพกลับมาอกี ครง้ั และทรงตรัสสอนเจ้าชาย
เราคือพระอินทร์ เจา้ มกี รรมแต่หนหลงั โมราเปน็ หญงิ ชว่ั ร้ายไม่เหมาะสมทจี่ ะเป็นคู่ครองของเจ้า หญิงทีเ่ กิดมาเพ่อื เป็น
ภรรยาของเจ้าแทท้ จ่ี รงิ แล้วเปน็ ธดิ าพญานาค พระอนิ ทร์ทรงตรัสแลว้ ก็หายไป
กลา่ วกนั ว่าและแลว้ เจ้าชายจนั ทโครพก็ได้พบเน้ือคใู่ นอนาคตของพระองคม์ นี ามว่า “ นางมุจลนิ ท์ ” ซึง่ อาศัยอยใู่ นถ้า
ทอง บิดาของนางรกั นางดจุ ดวงใจ จึงใหน้ างอยู่แต่ในถา้ ท่ามกลางการอารกั ขาอยา่ งแนน่ หนา

อยา่ งไรก็ตาม จันทโครพก็สามารถเลด็ ลอดเขา้ ไปจนไดแ้ ละเกี๊ยวพาราสนี าง จนกระทัง่ นางหลงรกั พระองค์ทง้ั คู่
อยู่ด้วยกนั จนกระทง่ั นางมจุ ลินทร์มีครรภ์แล้วจนั ทโครพก็ตัดสินใจเขา้ ไปขอขมาพญานาคและแล้วท้ังคู่ก็ออก
เดิน ทางไปยังเมืองของเจ้าชายจนั ทโครพ เพราะราชบิดาของพระองคก์ าลงั รอการกลับมาของ พระองค์ ในเนอ้ื
เรื่อง กลา่ ววา่ ในระหวา่ งที่ทง้ั ค่เู ดินทางไปนน้ั ทั้งคู่กพ็ บกับศตรแู ละอปุ สรรคมากมาย แต่ท้ายท่สี ดุ ท้งั คู่ก็ได้
กลบั มาอยู่ และปกครองเมืองพรหมทัตจนกระท่งั ชราภาพ และสิ้นพระชนมอ์ ยา่ งสงบ พระโอรสของท้งั สอง
พระองคพ์ ระนามวา่ “ เจา้ ชายจนั ทวงศ์ ” ไดข้ น้ึ ครองราชย์แทน และปกครองพระนครอย่างมีความสขุ เร่ือยมา

END & THANK YOU