การเขียน

โคลง
กลอน
กาพย์
ฉันท์

กาพย์ยานี ๑๑

นักเรียนสี่ทับหก พิมพ์ชนกธันธิดา

อยู่ห้องศิลป์ภาษา เธอและฉันตั้งใจเรียน

ทุกคนล้วนมีฝัน คนเรานั่นหมั่นอ่านเขียน

ปวดหัวและอาเจียน ไม่ขาดเรียนเพียรวิชา

ครูนั้นสั่งงานยาก ฉันลำบากมากหนักหนา

เขียนงานจนเหนื่อยล้า เพียรวิชาไม่ง่ายดาย
เรื่องเรียนควรศึกษา จะนำพาถึงสุดท้าย

ความหวังอยู่ที่นาย ความสบายของครอบครัว

นักเรียนสี่ทับหก พิมพ์ชนกธันธิดา

อยู่ห้องศิลป์ภาษา เธอและฉันตั้งใจเรียน

ฝึกฝนตั้งใจทำ ตวงทิพย์จำบทท่องเพียร

พวกเราชอบการเขียน จดจำเวียนสามสี่รอบ

ต่างคนต่างขยัน อ่านเขียนอันอย่างรอบคอบ

งานที่ครูหมายมอบ ช่วยการปลอบทำงานไป
เวลาว่างทุกคน พากันค้นความรู้ไว้

ทุกทางมีไว้ไข จดจำไว้พากันเรียน

นักเรียนสี่ทับหก พิมพ์ชนกธันธิดา

อยู่ห้องศิลป์ภาษา เธอและฉันตั้งใจเรียน

เรียนภาษาเป็นหลัก ฝึกอ่านมักจดจำเขียน

ศึกษาเรียนอย่างเพียร ชานนเรียนอย่างพอดี

เท่าที่ตัวเองไหว ตวงทิพย์ไขปัญหาที่
เกิดระหว่างงานนี้
ความพากเพียรเป็นสิ่งที่ดี

เราช่วยทำงานค้าง มองเป็นทางของชีวิต

พวกเราต่างเป็นมิตร ศศิตานั่นตัวฉัน

นักเรียนสี่ทับหก พิมพ์ชนกธันธิดา
อยู่ห้องศิลป์ภาษา เธอและฉันตั้งใจเรียน

ห้องเรียนศิลป์ภาษา รักวาจาการอ่านเขียน

ทุกวันขยันเรียน คอยหมั่นเพียรเรียนวิชา
ทับห้าประจักษ์ใจ
ก็จะใคร่คะนึงหา
ร่วมสุขและทุกข์มา จะไม่พรากจากกันไป

ศึกษาหาความรู้ พากันอยู่เอาตัวไว้

ทุกปัญหาที่แก้ได้ พากันเรียนจนจบเทอม

กลอนสุภาพ

ตะวันเริ่มลาลับ ฝูงนกกลับเข้าสู่รัง

เสียงน้ำกระทบฝั่ง ลมยามเย็นแสนสบาย

ก้อนเมฆช่างดูงาม สวยอร่ามอยู่หลากหลาย

ปลาปูมีมากมาย ตะวันได้ลาลับไป

ดวงอาทิตย์ยามเย็น ลำบากเข็ญรอชมวิว

นั่งตากลมใจหวิว มองดูแสงสุดท้ายเอย

แสงโรยรินบรรจบ ลงดิ่งพบกระทบเลย

บริเวณพื้นน้ำ นั่งดูย้ำน่าจดจำ

นั่งริมฝั่งชายเล มีคนเร่นั่งขายของ

ดวงอาทิตย์แสงส่อง ลมพัดพริ้มเย็นสบาย
แสงกำลังตกลง ชาวประมงนั่งตรงพาย

เหมาะเป็นที่ของขาย เป็นแหล่งท่องเที่ยวใหม่เอย

พระอาทิตย์ส่องตะวันลอยลับฟ้า ส่องแสงจ้างดงามสู่ลำธาร
แสงสว่างยามเย็นฝูงนกบินผ่าน แม่น้ำลำธารสีสดงดงาม
สิ่งแวดล้อมเรียงรายในแหล่งน้ำ ดวงตะวันลอยลับฝั่งฟ้าคอย

ดวงดาราส่องแสงลับเลือนลอย หายลับฟ้าจอยจนเริ่มอีกวัน

โคลงสี่สุภาพ

การเดินทางรุ่งเช้า หนาวเย็น
รีบเร่งสุดลำเค็ญ เยี่ยงนี้

ชื่นชมสิ่งพบเห็น รถแล่น

ฟ้าส่องแสงในป่า เปร่งจ้าสวยงาม

การเดินทางรุ่งเช้า หนาวเย็น
รีบเร่งสุดลำเค็ญ เยี่ยงนี้

ชื่นชมสิ่งพบเห็น รถแล่น

ทางโล่งรถอย่างนี้ ค่อนข้างปลอดภัย

การเดินทางรุ่งเช้า หนาวเย็น

รีบเร่งสุดลำเค็ญ เยี่ยงนี้

ชื่นชมสิ่งพบเห็น รถแล่น

ไปอย่างชมวิวนี้ อย่าได้มัวหมอง

การเดินทางรุ่งเช้า หนาวเย็น

รีบเร่งสุดลำเค็ญ เยี่ยงนี้
ชื่นชมสิ่งพบเห็น รถแล่น
รีบตื่นรับแสงจ้า อย่าช้าอยู่เอย

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

ราวแสงกระทบทราย มีมากมายหลายปูปลา

คลื่นซัดกระทบมา หาดทรายขาวเทียบทะเล
ทรายขาวสะอาดใส ปูตัวใหญ่เดินโซเซ

สบายอยู่ชายเล มิอยากไปที่ไหนเลย

คลื่นน้ำทะเลงาม เกาะอร่ามสบายตา

น้ำใสปูและปลา มิว่ายไปที่ไหน
ทะเลเป็นน้ำเค็ม เป็นมหาสมุทรไกล

หาดทรายขาวผ่องไพ คลื่นเสียงกระทบหาด

คลื่นน้ำทะเลงาม เกาะอร่ามสบายตา

ไม่มาก็เสียดาย พากันนั่งมองดู
หาดสีขาวสบาย มีสัตว์น้ำเช่นปู

นึกกาพย์สุนทรภู่ เกี่ยวกับท้องทะเล

คลื่นน้ำทะเลงาม เกาะอร่ามสบายตา

สาดแสงวิภาดา วยุตกกระทบกาย
ทะเลประดุจรัก ก็จะมักมิสมหมาย

งดงามประดุจทราย ฤจะร้ายดั่งคลื่นลม

สมาชิก

นายจักราวุฒิ แก้วสุขใส เลขที่1
นางสาว ลักษิกา นันทกาญจน์ เลขที่16
นางสาว ศศิตา เครือแก้ว เลขที่34
นางสาว บุษยามาศ คงเขียว เลขที่37

ม.4/6