44 การพัฒนาในด้านการฟ�งเสียงของแต่ละคน โดยที่ทั้งสองประการนี้ถูกประเมินค่ไว้ก่อนข้างสูงจาก ครูผู้สอน
45 บทที่3 วิธีดำเนินการวิจัย การวิจัยเรื่องการจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลป์ พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง ในรายวิชานาฏศิลป์ ผู้วิจัยได้กำหนดหัวข้อการดำเนินการวิจัยตามลำดับ ดังนี้ 1. แบบแผนการวิจัยที่ใช้ 2. ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง 3. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย การสร้างและหาคุณภาพเครื่องมือ 4. การเก็บรวบรวมข้อมูล 5. การวิเคราะห์ข้อมูล 6. สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล แบบแผนการวิจัยที่ใช้ แบบแผนการวิจัยที่ใช้เป�นแบบกลุ่มเดียววัดสองครั้ง (The One-Group Pretest-Posttest Design) เป�นการศึกษาทดลองโดยใช้กลุ่มตัวอย่างกลุ่มเดียว มีการวัดค่าตัวแปรตามก่อนให้สิ่งทดลอง (Pretest) เมื่อให้สิ่งทดลอง ทำการวัดผลที่เกิดขึ้นในตัวแปรตาม (Posttest) ผู้วิจัยสามารถเปรียบเทียบ การเปลี่ยนแปลงของตัวแปรตามก่อนและหลังการทดลองได้ สัญลักษณ์ที่ใช้ในรูปแบบการวิจัย O1 = ค่าของตัวแปรตามที่วัดก่อนการให้สิ่งทดลอง X = สิ่งทดลอง การจัดกระทำ O2 = ค ่าของตัวแปรตามที ่วัดหลังจากได้รับสิ ่งทดลองหรือได้รับการจัด กระทำ O1 X O2
46 ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง 1. ประชากรที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ได้แก่ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง จำนวน 2 ห้องเรียน นักเรียนจำนวน 58 คน 2. กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ได้แก่กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง จำนวน 1 ห้องเรียน คือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ป�ที่ 2/2 นักเรียนจำนวน 30 คน ได้มาโดยวิธีสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster random Sample) ใช้ห้องเรียนเป�น หน่วยสุ่ม โดยนักเรียนคละตามความสามารถของผู้เรียน เครื่องมือ การสร้างและหาคุณภาพเครื่องมือ การสร้างและหาคุณภาพเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ผู้วิจัยได้ดำเนินการสร้างและหาคุณภาพของ เครื่องมือตามขั้นตอนดังนี้ 1. การสร้างและการหาคุณภาพของแผนการจัดการเรียนรู้มีขั้นตอนการสร้างดังนี้ 1.1 ศึกษาหลักสูตรสถานศึกษาที่ยึดตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช2551 จากคู่มือการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะของกระทรวงศึกษาธิการหลักการ จุดมุ่งหมาย สมรรถนะของผู้เรียน คุณลักษณะอันพึงประสงค์กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน การจัดเวลาเรียน ระดับการศึกษา มาตรฐานตัวชี้วัด มาตรฐานการเรียนรู้ที่เหมาะสมในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ 1.2 ศึกษาการสร้างแผนการจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะการเรียน ปฏิบัติวิชานาฏศิลป์พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง จากหนังสือเอกสาร และหลักการสร้างแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้(สมาน เอกพิมพ์, 2560) 1.3 กำหนดขอบเขตเนื้อหากิจกรรม จุดประสงค์การจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซัน เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลป์พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง 1.4 จัดทำแผนการจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนปฏิบัติ วิชานาฏศิลป์พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง ประกอบด้วยองค์ประกอบของแผนการจัดการเรียนรู้ดังนี้ 1) มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด 2) สาระสำคัญ/สาระการเรียนรู้
47 3) จุดประสงค์การเรียนรู้ 4) คุณลักษณะอันพึงประสงค์ 5) สื่อการเรียนรู้ 6) กระบวนการจัดการเรียนรู้ 7) การวัดและประเมินผล การเรียนรู้และตัวชี้วัด เรียงลำดับจากง่ายไปหายาก โดยในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ตาม ขอบเขตเนื้อหา จุดประสงค์การเรียนรู้แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวน 12 แผน แผนละ 1 ชั่วโมง รวมทั้งหมด 12 ชั่วโมง ดังนี้ 1.5 นำแผนการจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนปฏิบัติวิชา นาฏศิลป์พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง ที่สร้างขึ้น เสนอต่ออาจารย์ที่ปรึกษา เพื่อพิจารณาให้คำแนะนำและเสนอแนะในส่วนของความถูกต้องของเนื้อหา ความสอดคล้องกับการวัดผลประเมินผลกิจกรรมการเรียนการสอน ตรวจสอบความถูกต้องของคำและ ภาษาที่ใช้แล้วนำมาปรับปรุงแก้ไข 1.6 นำแผนการจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนปฏิบัติวิชา นาฏศิลป์พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง ที่ปรับปรุง แก้ไขแล้ว เสนอต่อผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 ท่านเพื่อพิจารณาคุณภาพและ ความเหมาะสมของแผนการจัด กิจกรรมการเรียนรู้ 1.7 นำคะแนนที่ได้จากการประเมินของผู้เชี่ยวชาญทั้ง 5 คน นำมาหาค่าเฉลี่ย แล้วนำ ค่าเฉลี่ยมาเปรียบเทียบกับเกณฑ์ดังนี้(ชวลิต ชูกำแพง, 2551) มีข้อความเห็นว่าเหมาะสม มากที่สุด ให้คะแนน 5 คะแนน มีข้อความเห็นว่าเหมาะสม มาก ให้คะแนน 4 คะแนน มีข้อความเห็นว่าเหมาะสม ปานกลาง ให้คะแนน 3 คะแนน มีข้อความเห็นว่าเหมาะสม น้อย ให้คะแนน 2 คะแนน มีข้อความเห็นว่าเหมาะสม น้อยที่สุด ให้คะแนน 1 คะแนน จากนั้นหาคำเฉลี่ยคะแนนความเหมาะสมของผู้เชี่ยวชาญในแต่ละข้อความแล้วเทียบกับเกณฑ์ดังนี้ เหมาะสมมากที่สุด ช่วงคะแนน 4.21-5.00 เหมาะสมมาก ช่วงคะแนน 3.41-4.20 เหมาะสมปานกลาง ช่วงคะแนน 2.61-3.40 เหมาะสมน้อย ช่วงคะแนน 1.81-2.60
48 เหมาะสมน้อยที่สุด ช่วงคะแนน 1.00-1.80 1.8 นำแผนการจัดการเรียนรู้ไปทดลองกับนักเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียน ชุมชนโนนสูง อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี1 ห้องเรียน หาข้อบกพร่อง และปรับปรุงแก้ไขแผนกการ จัดการเรียนรู้ 1.9 นำแผนการจัดการเรียนรู้ที่ปรับปรุงสมบูรณ์แล้ว จากนั้นนำไปจัดพิมพ์เป�นแผนการ จัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลป์พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง เพื่อนำไปใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน ต่อไป 2. การสร้างแบบประเมินทักษะความรู้การแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง 2.1 ศึกษาเอกสารหลักสูตร ได้แก่คู่มือครูคู่มือการวัดประเมินผลวิธีการสร้างและวิธีการ เขียนข้อสอบที่ยึดตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 หลักสูตรสถานศึกษา โรงเรียนชุมชนโนนสูง จังหวัดอุดรธานีและคู่มือการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ ชั้น มัธยมศึกษาป�ที่ 2 เพื่อสร้างสร้างออกแบบการวัดและการประเมินผลทักษะองค์ความรู้ให้สอดคล้องกับ มาตรฐานการเรียนรู้ 2.2 วิเคราะห์หลักสูตร โดยพิจารณาความสอดคล้องระหว่างเนื้อหาในหน่วยการเรียนรู้ กับสาระและมาตรฐานการเรียนรู้พร้อมทั้งวิเคราะห์ผลการเรียนรู้ที่คาดหวังที่ต้องการวัด ที่จะใช้เกณฑ์วัด ความสามารถในการแสดงนาฎศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของ ซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 ในการออกแบบการวัดและประเมินผลความรู้จะกำหนดทักษะ ที ่ผู้เรียนแสดงความสามารถในการเรียนรู้โดยกำหนดกรอบของการประเมินนี้เป�นการระบุถึงเนื้อหา ทักษะ กระบวนการ และองค์ประกอบที่ตรงสภาพจริงที่สุด
49 ตารางที่1 วิเคราะห์สาระและมาตรฐานการเรียนรู้จุดประสงค์การเรียนรู้และจำนวนข้อสอบ แบบทดสอบทักษะความรู้การแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง สาระการเรียนรู้ จุดประสงค์การเรียนรู้ จำนวนข้อสอบ 10 ข้อ 1. ประวัติความเป�นมาของ การแสดง นักเรียนสามารถเขียนอธิบายและเข้าใจ เกี่ยวกับประวัติความเป�นมาของการแสดง 5 ข้อ 2. องค์ประกอบของการ แสดง นักเรียนสามารถเขียนอธิบายเนื้อหาและ องค์ประกอบของการแสดง 5 ข้อ 2.3 สร้างแบบประเมินทักษะความรู้การแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง กำหนดจุดประสงค์การ เรียนรู้เพื่อสร้างข้อสอบให้ครอบคลุมสาระการเรียนรู้จุดประสงค์การเรียนรู้เป�นแบบทดสอบชนิดอัตนัย จำนวน 10 ข้อ ผู้วิจัยจึงสร้างเกณฑ์การประเมินความรู้การให้คะแนน (Rubricscore) มี3 ระดับ คือ 3 หมายถึง ดีมาก 2 หมายถึง ดีและ 1 หมายถึง ปรับปรุงแก้ไข แล้วกำหนดเกณฑ์การให้คะแนน เกณฑ์การ แปลความหมายและเกณฑ์ร้อยละ ดังนี้ ตารางที่2 เกณฑ์การให้คะแนนการประเมินทักษะความรู้การแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง รายการประเมิน เกณฑ์การให้คะแนน ดีมาก (3) ดี(2) ปรับปรุงแก้ไข(1) 1. นักเรียน สามารถเขียนอธิบาย ความเข้าใจเกี ่ยวกับ ประวัติความเป�นมาของ การแสดงได้ นักเรียนสามารถเขียน อธิบายเรื่องราวประวัติ ความเป�นมาของการ แสดง เซิ้งโปงลางได้ แม่นยำ ถูกต้อง ครบถ้วนของเนื้อหา นักเรียนสามารถเขียน อธิบายเรื่องราวประวัติ ความเป�นมาของการ แสดง เซิ้งโปงลางได้ นักเรียนไม่สามารถ เขียนอธิบายเรื่องราว ประวัติความเป�นมา ของการแสดง เ ซิ้ง โปงลางได้
50 ตางรางที่ 2 (ต่อ) 2. นักเรียน สามารถเขียนอธิบาย เนื้อหาองค์ประกอบ ของการแสดงได้ นักเรียนสามารถเขียน อธิบายองค์ประกอบ ของการแสดง เ ซิ้ง โปงลางได้ถูกต้อง ครบถ้วนของเนื้อหา และเป�นระเบียบ นักเรียนสามารถเขียน อธิบายองค์ประกอบ ของการแสดงเ ซิ้ง โปงลางได้ถูกต้อง แต่ ขาดความต่อเนื่อง เนื้อหาสลับไปมา นักเรียนไม่สามารถ เขียนอธิบาย องค์ประกอบของการ แสดง คะแนนตัดสินระดับคุณภาพ คะแนน ระดับคุณภาพ 3 ดีมาก 2 ดี 1 ปรับปรุงแก้ไข 2.4 นำแบบประเมินทักษะความรู้การแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง เสนอต่ออาจารย์ที่ปรึกษา วิทยานิพนธ์เพื่อพิจารณาให้คำแนะนำและข้อเสนอแนะ ความถูกต้อง ความเหมาะสมและภาษาที่ใช้ใน แบบประเมินความรู้แล้วนำไปปรับปรุงแก้ไขให้สมบูรณ์ 2.5 นำแบบประเมินทักษะความรู้การแสดงนาฎศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียน การสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นแล้วเสนอ ผู้เชี่ยวชาญชุดเดิม จำนวน 5 ท่านซึ่งเป�นชุดเดียวกันกับการตรวจแผนการจัดการเรียนรู้เพื่อตรวจสอบ ความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา ความเหมาะสมของภาษาที่ใช้และความชัดเจนของข้อความโดยกำหนดระดับ การให้คะแนนสำหรับแต่ละข้อคำถาม ดังตารางที่ 3 ต่อไปนี้
51 ตารางที่3 แบบประเมินค่าดัชนีความสอตคล้อง (IOC) สำหรับผู้เชี่ยวชาญ ของแบบวัดทักษะความรู้ การแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง เนื้อหาการเรียนรู้ รายการประเมิน คะแนนพิจารณา +1 0 -1 1.นักเรียนสามารถเขียนอธิบายความ เข้าใจเกี่ยวกับประวัติความเป�นมาของ การแสดงได้ 2.นักเรียนสามารถปฏิบัติท่ารำได้ 3.นักเรียนสามารถแสดงได้สมบทบาท 1. ความถูกต้อง ความเข้าใจ ของเนื้อหาชัดเจน 2.ความถูกต้องของกระบวนท่า รำ 3.แสดงได้สมบทบาท 1.นักเรียนสามารถเขียนอธิบายเนื้อหา องค์ประกอบของการแสดงได้ 2.นักเรียนสามารถปฏิบัติท่ารำได้ 3.นักเรียนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ 4.รำพร้อมเพรียงกัน 1.ความถูกต้องของท่ารำ 2.ท่ารำมีความสัมพันธ์กับดนตรี 3.ลีลาอ่อนช้อยงดงาม 4.มีความพร้อมเพรียง หมายเหตุ คะแนน+1 หมายถึง ใช้ได้ คะแนน 0 หมายถึง ไม่แน่ใจว่าใช้ได้หรือไม่ คะแนน-1 หมายถึง ใช้ไม่ได้ 2.6 นำแบบประเมินทักษะความรู้การแสดงนาฎศิลป์พื้นเมือง ที่ปรับปรุงแก้ไขแล้วเสนอ ต่อผู้เชี่ยวชาญ เพื่อพิจารณาตรวจสอบคุณภาคและความถูกต้องเหมาะสม และตรวจสอบการวัดและ ประเมินผลความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้าง (Construct Validity) โดยหาค่าดัชนีความสอดคล้อง(Index of Consistency or IOC) (สมบัติท้ายเรือคำ, 2553 โดยข้อสอบแต่ละข้อต้องมีค่าเฉลี่ยของความสอดคล้อง ตั้งแต่ 0.5 - 1.00
52 2.7 นำแบบประเมินทักษะความรู้การแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียน การสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 แล้วจัดพิมพ์เป�นฉบับจริง เพื่อนำไปทดลองกับกลุ่มตัวอย่างต่อไป 3. การสร้างแบบประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมืองเป�นแบบสังเกตที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยยึดตามหลักเกณฑ์การประเมินโดยทั่วไปของกิจกรรมนาฏศิลป์ซึ่งมีขั้นตอนในการสร้างดังนี้ 3.1 ศึกษาเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการวัดทักษะปฏิบัติจากหนังสือและประเมิน ทักษะปฏิบัติ(กมลวรรณ ตั้งธนกานนท์, 2559) และตัวอย่างงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการสร้างแบบประเมิน ทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง 3.2 ศึกษาหลักสูตรสถานศึกษาที่ยืดตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 หลักสูตรสถานศึกษาโรงเรียนชุมชนโนนสูง จังหวัดอุดรธานีและคู่มือการจัดการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ ชั้นมัธยมศึกษาศึกษาป�ที่ 2 เพื่อสร้างออกแบบการวัดและประเมินผลทักษะ ปฏิบัติให้สอดคล้องกับมาตรฐานการเรียนรู้ 3.3 วิเคราะห์สาระการเรียนรู้และเลือกพฤติกรรมการปฏิบัติที ่จะใช้เกณฑ์วัด ความสามารถในทักษะปฏิบัติการแสดงนาฎศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิด ทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 ในการออกแบบการวัดและประเมินผลทักษะ การปฏิบัติจะกำหนดทักษะที่ผู้เรียนแสดงความสามารถในการปฏิบัติโดยกำหนดกรอบของการประเมินนี้ เป�นการระบุถึงเนื้อหา ทักษะกระบวนการและองค์ประกอบหรือมิติอื่นๆ ที่ตรงสภาพจริงที่สุด โดยใช้ เกณฑ์การให้คะแนนระดับการปฏิบัติทักษะ เป�นเกณฑ์การให้คะแนนแบบแยกแต่ละองค์ประกอบ 3.4 สร้างแบบทดสอบทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง กำหนดรายการแบบ ประเมินและเกณฑ์การตรวจให้คะแนนการประเมินทักษะปฏิบัติ(กรมวิชาการ, 2544) ให้ครอบคลุม เนื้อหา เพื่อให้เกิดความชัดเจนในการให้คะแนน ผู้วิจัยจึงสร้างเกณฑ์การประเมินทักษะปฏิบัติการให้ คะแนน (Rubricscore) มี4 ระดับ คือ 4 หมายถึง ดีมาก 3 หมายถึง ดี2 หมายถึง พอใช้และ 1 หมายถึง ปรับปรุง (สมศักดิ์ภู่วิภาดาวรรธน์, 2544)
53 ตารางที่4 เกณฑ์การให้คะแนนการประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง รายการ ประเมิน เกณฑ์การให้คะแนน ดีมาก (4) ดี(3) พอใช้(2) ปรับปรุง (1) 1. ปฏิบัติท่ารำ ถูกต้อง ปฏิบัติท ่ารำได้ถูกต้อง ครบถ้วน ทุกท่าตามแผน และมีความต่อเนื่อง สวยงาม ปฏิบัติท ่ารำได้ถูกต้อง แต่ไม่ครบถ้วน ทุกท่า และขาดความต่อเนื่อง สวยงาม ปฏิบัติท ่ารำได้ถูกต้อง บางท่า และขาดความ ต่อเนื่องสวยงาม ปฏิบัติท่ารำได้ไม่ถูกต้อง ทุกท่า และขาดความ ต่อเนื่องสวยงาม 2. ลีลาในการ ปฏิบัติท่ารำ ปฏิบัติท่ารำด้วยท่าทาง ที่สง่างาม และ มีความ อ่อนช้อย สวยงามครบ ทุกท่า ปฏิบัติท่ารำด้วยท่าทาง ที่สง่างาม แต่ขาดความ อ่อนช้อย สวยงามบาง ท่า ปฏิบัติท่ารำด้วยท่าทาง ที่ไม่สง่างาม และความ อ่อนช้อย สวยงามบาง ท่า ปฏิบัติท่ารำขาดความ สง่างาม อ่อนช้อย และ ความสวยงาม 3. จังหวะในการ ปฏิบัติท่ารำและ การสื่ออารมณ์ ปฏิบัติท่ารำสอดคล้อง สวยงาม กลมกลืนกับ จังหวะดนตรีครบทุกท่า ทุกจังหวะ และมีความ ต่อเนื่อง ปฏิบัติท่ารำสอดคล้อง สวยงามกลมกลืนแต่ จังหวะดนตรีไม่ตรงครบ ทุกท่า ทุกจังหวะ และมี ความต่อเนื่อง ปฏิบัติท่ารำไม่สอดคล้อง สวยงามกลมกลืนจังหวะ ดนตรีไม ่ตรงครบทุกท่า ทุกจังหวะ ปฏิบัติท่ารำไม่สอดคล้อง กับจังหวะดนตรีทุก จังหวะ และไม่ต่อเนื่อง 4. สามารถปฏิบัติ ตามขั้นตอนในการ แต่งหน้า นักเรียนสามารถลงสีได้ ถูกต้องจามขั้นตอนใน การแต่งหน้าครบถ้วน และสวยงาม นักเรียนสามารถลงสีได้ ถูกต้องจามขั้นตอนใน การแต่งหน้าครบถ้วน ไม่สมบูรณ์ นักเรียนไม่สามารถลงสี ได้ถูกต้องตามขั้นตอน การแต่งหน้า นักเรียนไม่สามารถ แต่งหน้าได้ 5. ออกแบบเครื่อง แต่งกายในการ แสดง นักเรียนสามารถ ออกแบบเครื่องแต่งกาย ในการแสดงได้ถูกต้อง ครบถ้วนสวยงาม นักเรียนสามารถ ออกแบบเครื่องแต่งกาย ไม่ครบถ้วน ไม ่สมบูรณ์ ขาดบางองค์ประกอบ นักเรียนสามารถ ออกแบบเครื่องแต่งกาย ได้ไม่ครบถ้วน ไ ม่ สมบูรณ์ นักเรียนไม่สามารถ ออกแบบเครื่องแต่งกาย ได้ เกณฑ์การประเมินระดับคุณภาพทักษะปฏิบัติ 16 - 20 ดีมาก 11 – 15 ดี 6 - 10 พอใช้ 1 - 5 ปรับปรุง
54 3.5 นำแบบประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฎศิลป์พื้นเมือง ที่ปรับปรุงแก้ไขแล้วเสนอต่อ ผู้เชี่ยวชาญชุดเดิม จำนวน 5 ท่าน ซึ่งเป�นชุดเดียวกันกับการตรวจแผนการจัดการเรียนรู้เพื่อตรวจสอบ ความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา ความเหมาะสมของภาษาที่ใช้และความชัดเจนของข้อความโดยกำหนดระดับ การให้คะแนนสำหรับแต่ละข้อคำถาม ดังตารางที่ 5 ต่อไปนี้ ตารางที่5 แบบประเมินค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) สำหรับผู้เชี่ยวชาญ ของแบบวัดทักษะปฏิบัติการ แสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง เนื้อหาการเรียนรู้ รายการประเมิน คะแนนพิจารณา +1 0 -1 1. นักเรียนสามารถอธิบายท่ารำในการ แสดงได้ 2. นักเรียนสามารถปฏิบัติท่ารำได้ 3. นักเรียนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ 1. ความถูกต้องของท่ารำ 2. ท่ารำมีความสัมพันธ์กับจังหวะดนตรี 3. ลีลาอ่อนช้อยสวยงาม 1. นักเรียนสามารถอธิบายท่ารำเซิ้ง โปงลาง ท่าที่ 1 ได้ 2. นักเรียนสามารถปฏิบัติท ่ารำท ่ารัก ประกอบดนตรีได้ 3. นักเรียนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ 1. ความถูกต้องของท่ารำ 2. ท่ารำมีความสัมพันธ์กับจังหวะดนตรี 3. ลีลาอ่อนช้อยสวยงาม 1. นักเรียนสามารถอธิบายท่ารำเซิ้ง โปงลาง ท่าที่ 2 - 3 ได้ 2. นักเรียนสามารถปฏิบัติท่ารำท่าวาดมือ ตั้งวง ประกอบดนตรีได้ 3. นักเรียนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ 1. ความถูกต้องของท่ารำ 2. ท่ารำมีความสัมพันธ์กับจังหวะดนตรี 3. ลีลาอ่อนช้อยสวยงาม
55 ตารางที่5 (ต่อ) 1. นักเรียนสามารถอธิบายท่ารำเซิ้ง โปงลาง ท่าที่ 5 ได้ 2. นักเรียนสามารถปฏิบัติท ่ารำท ่าเชิญ บายศรีประกอบดนตรีได้ 3. นักเรียนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ 1. ความถูกต้องของท่ารำ 2. ท่ารำมีความสัมพันธ์กับจังหวะดนตรี 3. ลีลาอ่อนช้อยสวยงาม 1. นักเรียนสามารถอธิบายท่ารำเซิ้ง โปงลาง ท่าที่ 6 ได้ 2. นักเรียนสามารถปฏิบัติท่ารำท่าส่งหลัง ประกอบดนตรีได้ 3. นักเรียนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ 1. ความถูกต้องของท่ารำ 2. ท่ารำมีความสัมพันธ์กับจังหวะดนตรี 3. ลีลาอ่อนช้อยสวยงาม 1. นักเรียนสามารถปฏิบัติท่ารำท ่าขวัญ ไปนา ประกอบดนตรีได้ 2. นักเรียนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ 1. ความถูกต้องของท่ารำ 2. ท่ารำมีความสัมพันธ์กับจังหวะดนตรี 3. ลีลาอ่อนช้อยสวยงาม 1. นักเรียนสามารถอธิบายท่ารำเซิ้ง โปงลางท่าขวัญมาได้ 2. นักเรียนสามารถปฏิบัติท่ารำท ่าขวัญ มา ประกอบดนตรีได้ 3. นักเรียนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ 1. ความถูกต้องของท่ารำ 2. ท่ารำมีความสัมพันธ์กับจังหวะดนตรี 3. ลีลาอ่อนช้อยสวยงาม 1. นักเรียนสามารถปฏิบัติท่ารำท่าจีบที่ อก ประกอบดนตรีได้ 2. นักเรียนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ 1. ความถูกต้องของท่ารำ 2. ท่ารำมีความสัมพันธ์กับจังหวะดนตรี 3. ลีลาอ่อนช้อยสวยงาม 1. นักเรียนสามารถอธิบายท่ารำเซิ้ง โปงลางท่าขวัญอยู่โคกได้ 2. นักเรียนสามารถปฏิบัติท่ารำท ่าขวัญ อยู่โคก ประกอบดนตรีได้ 1. ความถูกต้องของท่ารำ 2. ท่ารำมีความสัมพันธ์กับจังหวะดนตรี 3. ลีลาอ่อนช้อยสวยงาม 1. นักเรียนสามารถปฏิบัติท่ารำท่าลา ประกอบดนตรีได้ 2. นักเรียนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ 1. ความถูกต้องของท่ารำ 2. ท่ารำมีความสัมพันธ์กับจังหวะดนตรี 3. ลีลาอ่อนช้อยสวยงาม
56 หมายเหตุ คะแนน +1 หมายถึง ใช้ได้ คะแนน 0 หมายถึง ไม่แน่ใจว่าใช้ได้หรือไม่ได้ คะแนน -1 หมายถึง ใช้ไม่ได้ 3.6 นำแบบประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง มาปรับปรุงแก้ไขตามคำแนะนำ ของ ผู้เชี่ยวชาญ 3.7 นำแบบประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง ที ่ปรับปรุงแก้ไขแล้วเสนอต่อ ผู้เชี่ยวชาญ เพื่อพิจารณาตรวจสอบคุณภาคและความถูกต้องเหมาะสม และ ตรวจสอบการวัดและ ประเมินผลความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้าง (Construct Validity) โดยหาค่าดัชนีความสอดคล้อง (Index of Consistency or IOC) (สมบัติท้ายเรือคำ, 2553) โดยข้อสอบแต่ละข้อต้องมีค่าเฉลี่ยของ ความสอดคล้อง ตั้งแต่ 0.5 - 1.00 3.8 นำแบบประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน ตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 แล้วจัดพิมพ์เป�นฉบับจริง เพื่อ นำไปทดลองกับกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวน 30 คน การเก็บรวบรวมข้อมูล 1. ทดสอบก่อนเรียน (Pre-test) ด้วยแบบทดสอบทักษะปฏิบัติ 2. ผู้วิจัยนำการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติ ของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 และแผนการจัดการเรียนรู้ที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพ แล้ว ไปทดลองสอบด้วยตนเอง ใช้เวลาทั้งหมด 12 ชั่วโมง ไม่รวมกับเวลาทดสอบก่อนเรียนและ หลังเรียน 3. ดำเนินการประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการ สอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซันร่ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 4. หลังสิ้นสุดการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทุกชุดแล้ว ทำการทดสอบหลังเรียน (Post-test) ด้วย แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ชุดเดิมที่ใช้ในการแบบทดสอบก่อนเรียนตรวจให้คะแนนและ นำไปวิเคราะห์ข้อมูล
57 การวิเคราะห์ข้อมูล 1. วิเคราะห์เปรียบเทียบการจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนปฏิบัติ วิชานาฏศิลป์พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูงก่อนเรียน และหลังเรียน 1. ค่าเฉลี่ย (x̅) 2. ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) 3. วิเคราะห์ความแตกต่างโดยการทดสอบค่าทีแบบไม่เป�นอิสระ (t-test) แบบ Dependent 2. วิเคราะห์ความสามารถในการสร้างสรรค์ผลงาน โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิด ทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน 1. ค่าเฉลี่ย (x̅) 2. ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล การวิจัยครั้งนี้ ผูวิจัยใชสถิติในการวิเคราะหขอมูล ดังนี้ 1. สถิติพื้นฐานที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล 1. ร้อยละ มีสูตรในการคำนวณ ดังนี้ (นฤมล แสงพรหม. 2563 : 211) f N p = x 100 เมื่อ p แทน ร้อยละ f แทน ความถี่หรือจำนวนข้อมูลที่ต้องการหาร้อยละ n แทน จำนวนข้อมูลทั้งหมด
58 2. ค่าเฉลี่ย (X) มีสูตรในการคำนวณ ดังนี้ (นฤมล แสงพรหม. 2563 : 213) X X = n ∑ เมื่อ X แทน ค่าเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่าง ∑X แทน ผลรวมทั้งหมดของคะแนน n แทน จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 3. ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) มีสูตรในการคำนวณ ดังนี้ (นฤมล แสงพรหม. 2563 : 225) .. = � ∑ 2 − (∑ )2 ( − 1) เมื่อ S.D. แทน ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน X แทน ข้อมูลแต่ละค่าของกลุ่มตัวอย่าง X แทน ค่าเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่าง n แทน จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 2. สถิติที่ใช้ในการหาคุณภาพเครื่องมือ 1.การหาประสิทธิภาพของบทเรียนการจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะการ เรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลป์พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนน สูง ตามเกณฑ์ร้อยละ 70 โดยหาค่าจากสูตร 1/2 (บุญชม ศรีสะอาด, 2545)
59 X N E= × A ∑ 1 100 F N E= × B ∑ 2 100 เมื่อ E1 แทน ประสิทธิภาพของกระบวนการ E2 แทน ประสิทธิภาพของผลลัพธ์ ΣX แทน คะแนนรวมของแบบฝ�กหัดปฏิบัติ กิจกรรมหรืองานที ่ทำ ระหว่างเรียน ΣF แทน คะแนนรวมของผลลัพธ์ของการประเมินหลังเรียน A แทน คะแนนเต็มของแบบฝ�กปฏิบัติทุกชิ้นรวมกัน B แทน คะแนนเต็มของการประเมินสุดท้าย (การสอบหลังเรียน) N แทน จำนวนผู้เรียน 3. สถิติที่ใช้ในการหาคุณภาพแบบทดสอบและแบบทดสอบปฏิบัติ 1. หาค่าความตรงรายข้อของแบบทดสอบและแบบสอบถามโดยใช้ผู้เชี่ยวชาญ เรียกว่า ดัชนีความสอดคล้อง (IOC : Index of Item Objective Congruence) เป�นความสอดคล้องระหว่างข้อ คำถามกับจุดประสงค์ โดยอาศัยความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญเป�นหลัก มีสูตรในการคำนวณ ดังนี้ (นฤ มล แสงพรหม. 2563 : 153)
60 R IOC N = ∑ เมื่อ IOC แทน ดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับจุดประสงค์ ∑R แทน ผลรวมความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญทุกคน N แทน จำนวนผู้เชี่ยวชาญทั้งหมด 2. วิเคราะห์หาค่าความยาก (P) และค่าอำนาจจำแนก (D) ของแบบทดสอบ ภาคปฏิบัติเป�นรายข้อ โดยวิธีการของวิทนีย์และซาเบอร์ส (Whitney and Sabers) มีสูตรในการ คำนวณ ดังนี้ (ไพศาล วรคำ. 2559 : 299-308) P = H L mim max mim S + S - (2nX ) 2n(X - X ) D = H L max mim S - S n(X - X ) เมื่อ P แทน ค่าความยากของแบบทดสอบภาคปฏิบัติ D แทน ค่าอำนาจจำแนกของแบบทดสอบภาคปฏิบัติ SH แทน ผลรวมคะแนนในกลุ่มสูง SL แทน ผลรวมคะแนนในกลุ่มต่ำ n แทน จำนวนนักเรียนในกลุ่มสูงหรือกลุ่มต่ำ Xmax แทน คะแนนสูงสุดในข้อนั้น Xmin แทน คะแนนต่ำสุดในข้อนั้น
61 4. สถิติที่ใช้ในการการทดสอบสมมติฐาน เปรียบเทียบคะแนนแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียน (Pre-test) กับหลังเรียน (Posttest) ของกลุ่มตัวอย่าง โดยใช้ t-test แบบกลุ่มไม่อิสระ (Dependent Samples t-test) มีสูตรใน การคำนวณ ดังนี้ (นฤมล แสงพรหม. 2563 : 244) = ∑ � ∑ 2 − (∑ )2 − 1 , df = n - 1 เมื่อ t แทน ค่าสถิติที่จะใช้เปรียบเทียบกับค่าวิกฤตเพื่อทราบความมีนัยสำคัญ D แทน ผลต่างระหว่างคู่คะแนน n แทน จำนวนกลุ่มตัวอย่างหรือจำนวนคู่คะแนน ∑ แทน ผลรวมของผลต่างระหว่างคู่คะแนนก่อนเรียนและหลังเรียน ∑ 2 แทน ผลรวมของผลต่างระหว่างคู่คะแนนก่อนเรียนและหลังเรียนยก กำลังสอง n แทน จำนวนนักเรียนทั้งหมด
59 บทที่4 ผลการวิเคราะห์ข้อมูล ผลการวิเคราะห์ข้อมูล การจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนปฏิบัติ วิชานาฏศิลป์พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูงผู้วิจัย ขอเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูลตามลำดับ ดังนี้ 1. สัญลักษณ์ที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล 2. ขั้นตอนในการนำเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูล 3. ผลการวิเคราะห์ข้อมูล สัญลักษณ์ที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล สัญลักษณ์ที่ใช้ในการนำเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูลในการนำเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูล ผู้วิจัยได้ใช้สัญลักษณ์เพื่อการแปลความหมายในการวิเคราะห์ข้อมูลดังนี้ แทน จำนวนนักเรียน ̅แทน คะแนนเฉลี่ย .. แทน ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน แทน ร้อยละ 1 แทน ประสิทธิภาพของกระบวนการหรือการวัดผลทักษะปฏิบัติระหว่างเรียน 2 แทน ประสิทธิภาพของผลลัพธ์หรือการทดสอบหลังเรียน t แทน ค่าที่ใช้ในการพิจารณา t-Distributio ขั้นตอนที่ใช้ในการเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูล ในการเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูล ผู้วิจัยขอเสนอเป�นตอนๆ ดังนี้ ตอนที่ 1 ผลการพัฒนาทักษะปฏิบัติการแสดงนาฎศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการ เรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 ตอนที่ 2 ผลพัฒนาแผนการจัดการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติการแสดงนาฎศิลป์ พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาป�ที่ 2 ตอนที่3 ผลการเปรียบเทียบทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบ การเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 ก่อนเรียน และหลังเรียนที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์80/80
63 ผลการวิเคราะห์ข้อมูล ตอนที่1 ผลพัฒนาทักษะปฏิบัติการแสดงนาฎศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน ตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 ตารางที่6 คะแนนของนักเรียนหลังเรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติการแสดง นาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 เลขที่ รายการประเมิน คะแนนเต็ม ( 20 ) คะแนนที่ได้ ร้อยละ ระดับ คุณภาพ ปฏิบัติท่ารำถูกต้อง ลีลาท่าทางในการฏิบัติท่ารำ จังหวะในการปฏิบัติท่ารำและ การสื่ออารมณ์ สามารถปฏิบัติตามขั้นตอนใน การแต่งหน้า ออกแบบเครื่องแต่งกายในการ แสดง ( 4 ) ( 4 ) ( 4 ) ( 4 ) ( 4 ) 1 3 4 4 3 3 20 17 85 ดีมาก 2 3 4 4 4 2 20 17 85 ดีมาก 3 4 4 3 4 3 20 18 90 ดีมาก 4 3 4 3 3 3 20 19 95 ดีมาก 5 4 2 4 2 4 20 16 80 ดีมาก 6 3 3 3 3 3 20 15 75 ดี 7 3 4 4 2 4 20 17 85 ดีมาก 8 3 4 4 2 3 20 16 80 ดีมาก 9 3 2 4 4 4 20 19 95 ดีมาก 10 4 2 4 4 4 20 18 90 ดีมาก 11 3 4 3 3 3 20 16 80 ดีมาก 12 3 3 4 4 4 20 18 90 ดีมาก 13 4 3 4 4 4 20 19 95 ดีมาก 14 3 3 3 2 4 20 15 75 ดี
64 ตารางที่6 (ต่อ) เลขที่ รายการประเมิน คะแนนเต็ม ( 20 ) คะแนนที่ได้ ร้อยละ ระดับ คุณภาพ ปฏิบัติท่ารำถูกต้อง ลีลาท่าทางในการฏิบัติท่ารำ จังหวะในการปฏิบัติท่ารำและ การสื่ออารมณ์ สามารถปฏิบัติตามขั้นตอนใน การแต่งหน้า ออกแบบเครื่องแต่งกายในการ แสดง ( 4 ) ( 4 ) ( 4 ) ( 4 ) ( 4 ) 15 4 4 4 4 3 20 19 95 ดีมาก 16 4 4 4 4 4 20 20 100 ดีมาก 17 4 2 3 2 4 20 15 75 ดี 18 3 4 4 4 4 20 19 95 ดีมาก 19 4 3 4 3 4 20 18 90 ดีมาก 20 3 4 4 4 3 20 18 90 ดีมาก 21 4 4 3 4 4 20 19 95 ดีมาก 22 3 4 4 4 4 20 19 95 ดีมาก 23 3 4 3 2 4 20 18 90 ดีมาก 24 3 3 4 4 4 20 19 95 ดีมาก 25 3 4 4 4 4 20 19 95 ดีมาก 26 3 3 4 2 3 20 15 75 ดี 27 4 4 3 4 4 20 19 95 ดีมาก 28 4 4 4 2 3 20 17 85 ดีมาก 29 3 4 4 3 4 20 18 90 ดีมาก 30 3 3 4 2 4 20 16 80 ดีมาก ค่าเฉลี่ยรวม 17.44 87.22
65 จากตารางที่ 6 สรุปได้ว่า จากการพัฒนาทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้ รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 จำนวน 30 คน พบว่า นักเรียนมีคะแนนทักษะปฏิบัติระดับดีมาก จำนวน 25 คน นักเรียน มีคะแนน ทักษะปฏิบัติระดับดีจำนวน 5 คน โดยภาพรวมพบว่า นักเรียนมีทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์ พื้นเมือง อยู่ในระดับดีมาก คิดเป�นร้อยละ 87.22 ตอนที่2 ผลการพัฒนาแผนการจัดการเรียนการสอนทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้ รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 ตารางที่7 ผลการพัฒนาแผนการจัดการเรียนการสอนทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้ รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 หลังเรียน ผลของกิจกรรมการเรียนรู้ N คะแนนเต็ม ร้อยละ S.D. ประสิทธิภาพของกระบวนการ (E1) 30 100 74.09 74.09 4.69 ประสิทธิภาพด้านผลลัพธ์(E2) 30 100 37.06 74.11 1.49 ประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้E1/E2 เท่ากับ 74.09/74.11 จากตารางที่ 7 พบว่า การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตาม แนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 มีประสิทธิภาพของกระบวนการ (E1) เท่ากับ 74.09 และมีประสิทธิภาพของผลลัพธ์(E2) เท่ากับ 74.11 แสดงให้เห็นว่าแผนการ จัดการเรียนรู้มีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 74.09/74.11 ตอนที่ 3 ผลการเปรียบเทียบทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการ เรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่2 ก่อนเรียนและ หลังเรียนที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์80/80 ตารางที่ 8 ผลการเปรียบเทียบทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการ เรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่2 ก่อนเรียนและ หลังเรียนที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์80/80
66 การทดสอบ N S.D. ร้อยละ df t Sig.(1-tailed) ก่อนเรียน 30 10.25 1.25 51.25 35 8.22* 0.000 หลังเรียน 30 15.22 3.84 76.11 *มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากตารางที่ 8 พบว่า ผลการเปรียบเทียบทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้ รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 ก่อนเรียนและหลังเรียน มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 10.25 คะแนน และ 15.22 คะแนนตามลำดับ และเมื่อ เปรียบเทียบระหว่างคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียน พบว่า คะแนนสอบหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
64 บทที่5 สรุป อภิปรายผล และข้อเสนอแนะ การวิจัยในครั้งนี้เป�นการจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซัน เพื่อพัฒนาทักษะการ เรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลป์พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชน โนนสูง โดยมีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อพัฒนาแผนการจัดการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติการแสดง นาฎศิลปพื้นเมือง โดยใชรูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพซัน ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปที่2 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลปพื้นเมือง โดยใชรูปแบบการ เรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปที่2 กอนเรียนและ หลังเรียน ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ80/80 และมีสมมติฐานการวิจัย คือ 1) ผลสัมฤทธิ์การพัฒนา แผนการจัดการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติการแสดงนาฎศิลปพื้นเมือง โดยใชรูปแบบการเรียนการ สอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปที่ 2 2) ประสิทธิภาพการ เปรียบเทียบทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลปพื้นเมือง โดยใชรูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิด ทักษะปฏิบัติของซิมพซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปที่ 2 หลังเรียนสูงกวากอนเรียน ที ่มี ประสิทธิภาพตามเกณฑ80/80 โดยมีวิธีการดำเนินการวิจัย คือ ศึกษาหลักสูตรที่เกี่ยวข้องโดยยึดตาม หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ศึกษาการสร้างแผนการพัฒนาทักษะ ปฏิบัติจัดทำแผนการเรียนรู้นำแผนไปใช้ในการจัดการเรียนรู้ทดลองกับนักเรียน และนำมาปรับปรุง เพื่อนำไปใช้ในการสอนต่อไป ซึ่งผู้วิจัยได้นำเสนอสรุปผลวิจัยตามหัวข้อ ดังต่อไปนี้ 1. สรุปผลการวิจัย 2. อภิปรายผลการวิจัย 3. ข้อเสนอแนะ สรุปผลการวิจัย การวิจัยการจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซัน เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลป์ พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง ในภาคเรียนที่ 1 ป�การศึกษา 2566 สรุปผลได้ดังนี้ 1. การพัฒนาแผนการจัดการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติการแสดงนาฎศิลป์ พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาป�ที่ 2 อยู่ในระดับดีมาก คิดเป�นร้อยละ 87.22 2. การเปรียบเทียบทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการ
68 เรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่2 ก่อนเรียนและ หลังเรียนที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์80/80 อภิปรายผลการวิจัย การวิจัยการจัดการเรียนการสอนของซิมพ์ซัน เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลป์ พื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง ในภาคเรียนที่ 1 ป�การศึกษา 2566 ขออภิปรายผลการวิจัยดังนี้ 1. การศึกษาทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการ สอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 จำนวน30 คน พบว่า นักเรียนมีคะแนนทักษะปฏิบัติระดับดีมาก จำนวน 25 คน นักเรียนที่มีคะแนนทักษะปฏิบัติระดับดี จำนวน 5 คน โดยภาพรวมพบว่า นักเรียนมีทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมืองหลังเรียนอยู่ใน ระดับดีมาก คิดเป�นค่าเฉลี่ยร้อยละ 87.22 ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของ อุมารีนาสมตอง (2559) ได้ ทำการวิจัยเรื่อง การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ เรื่อง การประดิษฐ์ท่ารำ ประกอบเพลงไทยสากล กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สำหรับนักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษาป�ที่ 4 พบว่า นักเรียนมีความสามารถด้านทักษะปฏิบัตินาฎศิลป์เรื่องการประดิษฐ์ท่ารำประกอบเพลงไทย สากล มีคะแนนเฉลี่ยร้อยละ 87.67 2. การพัฒนาแผนการจัดการเรียนการเรียนการสอนทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่2 โรงเรียนชุมชนโนนสูง ได้ค่าประสิทธิภาพเท่ากับ 74.09/74.11 หมายความว่า นักเรียนสามารถปฏิบัติ กิจกรรมนาฏศิลป์ได้ถูกต้อง โดยเฉลี่ยคิดเป�นร้อยละ 74.09 และนักเรียนทำแบบทดสอบหลังเรียน จากการใช้แบบประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมืองได้ถูกต้อง เฉลี่ยคิดเป�นร้อยละ 74.11 ซึ่งเป�นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ทั้งนี้เนื่องมาจากแผนการจัดการเรียนการสอนทักษะปฏิบัตินาฎศิลป์ พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาป�ที่ 2 ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ได้สร้างถูกต้องตามหลักการจัดกิจกรรมตามลำดับขั้นตอนของ แนวคิดทฤษฎี(ทิศนา แขมมณี2554) ได้กล่าวไว้ว่า ทักษะปฏิบัตินี้สามารถพัฒนาได้ด้วยการฝ�กฝน ซึ่งหากได้รับการฝ�กฝนที่ดีแล้ว จะเกิดความถูกต้อง ความคล่องแคล่ว ความเชี่ยวชาญชำนาญการ และ ความคงทน ผลของพฤติกรรมหรือการกระทำสามารถ สังเกตได้จากความรวดเร็ว ความแม่นยำ ความเร็วหรือความราบรื่นในการจัดการ
69 3. การเปรียบเทียบทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการ เรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 หลังเรียนสูงกว่า ก่อนเรียน ทั้งนี้เนื่องมาจากการจัดกระบวนการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิด ทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ซึ่งมีประโยชน์ต่อครูและ นักเรียน โดยช่วยให้นักเรียนเกิดความรู้มีทักษะการเรียนวิชานาฏศิลป์กล้าคิดกล้าแสดงออกอย่าง มั่นใจ ได้ฝ�กปฏิบัติด้วยตนเองทำให้รู้สึกภาคภูมิใจในตนเอง การฝ�กปฏิบัติกิจกรรมช่วยให้ครูและ นักเรียนมีปฏิสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ทำให้เกิดความคุ้นเคยและเป�นกันเองมากยิ่งขึ้นเป�นผลมาจากการจัด กระบวนการเรียนรู้ที่ยืดผู้เรียนเป�นสำคัญ ที่ช่วยกระตุ้นและส่งเสริมให้นักเรียนเรียนรู้ได้ดีขึ้น จนเกิด เป�นความรู้และทักษะที่คงทน ส่งผลให้นักเรียนมีความรู้หลังเรียนสูงขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของ อุไลวรรณ เจือจันทร์(2564) ได้ศึกษาการพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติตามแนวคิดของซิมพ์ ซัน ผลการวิจัย พบว่า นักเรียนชั้นประถมศึกษาป�ที่ 4 ที่เรียนโดยใช้การจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติ ตามแนวคิดของ ซิมพ์ซัน เรื่อง นาฏศิลป์พื้นเมืองสร้างสรรค์ด้วยเพลงเที่ยวเมืองสุรินทร์ ข้อเสนอแนะ 1. ข้อเสนอแนะเพื่อนำผลการวิจัยไปใช้ 1.1 ครูผู้สอนต้องมีความเข้าใจเนื้อหาและรูปแบบการเรียนการสอนตามแนวทักษะ ปฏิบัติของซิมพ์ซันอย่างลึกซึ้ง เพื่อจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพและเกิดประโยชน์ต่อผู้เรียน มากที่สุด 1.2 ครูผู้สอนต้องมีความรู้ความเข้าใจพื้นฐานความสามารถด้านการปฏิบัติของ นักเรียน เพื่อที่จะจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพและเกิดประโยชน์ต่อผู้เรียนมากที่สุด 1.3 การที่ครูผู้สอนจะพัฒนาทักษะปฏิบัติการแสดงนาฎศิลป์พื้นเมืองได้ดีนั้น นักเรียนควรมีทักษะพื้นฐานทางด้านนาฏศิลป์ที่ดีด้วย โดยครูผู้สอนควรปรับพื้นฐานด้านทักษะ ปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมืองให้ดีเช่น ฝ�กปฏิบัติเรียนรู้เกี่ยวกับนาฏยศัพท์พื้นฐาน โดยการฝ�กจีบ ฝ�กการใช้เท้าทางด้านนาฎศิลป์ก่อนที่จะเข้าสู่เนื้อหาที่ยากกว่าเดิม 1.4 ครูผู้สอนต้องนำแผนการจัดการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์ พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน มาใช้ในแต่ละชั่วโมง ครูผู้สอนควรเตรียมตัวให้พร้อม แบ่งขั้นตอนการทำกิจกรรมให้ดีและชัดเจน เพื่อให้อยู่ในระยะเวลาที่ กำหนด โดยที่นักเรียนสามารถปฏิบัติได้จริง หากครูผู้สอนไม่สามารถจัดกิจกรรมได้ครบถ้วนในแต่ละ ชั่วโมงจะส่งผลเสียต่อการเรียนการสอนไม่ตรงตามเวลาที่กำหนด
70 2. ข้อเสนอแนะเพื่อทำการวิจัยครั้งต่อไป 2.1 ควรศึกษาการพัฒนาทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบ การเรียนการสอนตามแนวคิดทักษปฏิบัติของซิมพ์ซัน กับนักเรียนในระดับชั้นอื่นๆ เพื่อศึกษาผลที่เกิด ขึ้นกับผู้เรียน 2.2 ควรศึกษาขั้นตอนการใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของ ซิมพ์ซันให้ครบถ้วน เพื่อเป�นประโยชน์ให้กับผู้เรียนได้สมบูรณ์
71 บรรณานุกรม
72 บรรณานุกรม กมลวรรณ ตังธนกานนท์. (2559). การวัดและประเมินทักษะการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว. เครือมาศ บุญธรรม (2537). ฟ้อนโปงลางของชาวจังหวัดกาฬสินธุ์. (ปริญญานิพนธ์ศศ.ม.) มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร จาตุรงค์มนตรีศาสตร์. (2525). นาฎศิลป์เพื่อการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภา. เฉลย ศุขะวณิช. (2546). การวิเคราะห์รูปแบบความเป�นครูสู่กระบวนการถ่ายทอดความรู้ของ ผู้เชี่ยวชาญ นาฏศิลป์ไทย. กรุงเทพฯ : สถาบันนาฏดุริยางคศิลป์, กรมศิลปากร. ทิศนา แขมมณี. (2554). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มี ประสิทธิภาพ. กรุงเทพ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. นิสา เมลานนท์. (2555). พัฒนานวัตกรรมการสอนนาฏศิลป์เรื่องนาฏลีลา นาฏยศัพท์โดยใช้ วิธีการสอนปฏิบัตินาฏศิลป์ตามแนวคิดการพัฒนาทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน (Sympson)ฉะเชิงเทรา : คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์สถาบันราชภัฎ ราชนครินทร์. บังอร อนุเมธางกุล. (2542) พฤติกรรมการสอนนาฏศิลป์. สงขลา : ภาคสาขาวิชาหลักสูตรและ การสอนคณะครุศาสตร์สถาบันราชภัฎนครินทร์ บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องตัน. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น. ปนัดดา แสนสิงห์. (2562). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติตามแนวคิดของซิมพ์ซัน ประกอบสื่อมัลติมีเดีย เรื่อง รำวงมาตรฐาน กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สำหรับนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาป�ที่2.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. ปรีชา พิณทอง. (2528). ไขภาษิตโบราณอีสาน. อุบลราชธานี: ศรีธรรม. พจมาลย์สมรรคบุตร. (2538). แนวการคิดประดิษฐ์ท่ารำเซิ้ง. อุดรธานี: สถาบันราชภัฎอุดรธานี พรรณีธ.เจนจิต. จิตวิทยาการเรียนการสอน. กรุงเทพ : โรงพิมพ์ต้นอ้อแกมมี่, 2538 พีรพงศ์เสนไสย. (2547). สายธารแห่งฟ้อนอีสาน. ขอนแก่น : คลังนานาวิทยา ไพฑรูย์สินลารัตน์. (2552) การวัดผลการศึกษา. กรุงเทพ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
73 ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช 2525. กรุงเทพ โรงพิมพ์อักษรเจริญทัศน์. รุจิร์ภู่สาระ. (2545). การเขียนแผนการเรียนรู้. กรุงเทพ : บุ๊คพอยท์. สมาน เอกพิมพ์. (2560). การจัดการเรียนรู้สิ่งแวดล้อมและการจัดการชั้นเรียนในศตวรรษที่ 21 มหาวิทยาลัยมหาสารคาม : ตักศิลาการพิมพ์. สุมิตร เทพวงษ์. (2541). นาฎศิลป์สำหรับครูประถม มัธยม. กรุงเทพ ฯ : โอเดียนสโตร์. สุรพล วิรุฬห์รักษ์. (2543). นาฏยศิลป์ปริทรรศน์. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สุวิทย์มูลคำ และคณะ. (2549). การเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ที่เน้นการคิด (พิมพ์ครั้งที่ 2). อาภรณ์มนตรีศาสตร์. (2527) หลักการสอนดนตรีและนาฏศิลป์และการจัดกิจกรรมการสอน ดนตรีและนาฏศิลป์ในเอกสารการสอนในกลุ่มสร้างเสริมลักษณะนิสัยหน่วยที่8-15. นนทบุรี: ฝ่ายการพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. อุมารีนาสมตอง. (2559). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัตินาฎศิลป์เรื่อง การประดิษฐ์ ท่ารำประกอบเพลงไทยสากล กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา ป�ที่6. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. Brown, G. (1994). Multimedia and Composition: Synthesizing Multimedia Discourse.Celebrities on the Reading Comprehension and English Words Learning. ERIC Documnent Reproduction Service, 25-30. Denise de Souza Fleith & Renzulli. (2002). Effects of a creativity training program on divergent thinking abilities and self-concept in monolingual and bilingual classrooms. Creative Research Journal Classrooms, 14(3&4), 373-383. Ely, D. P. and T. P. (1996). Educational Media and Technology Yearbook (2nd ed.). New York : Elsevier Science. Hall, A. (1996). Igneous petrology (2nd ed.). Essex: Longman Group Ltd. Hordy, D. R. A. J. L. K. (1996). "These of Music in the Instructional Design." Humanity Sciences, 91-105. Hothersall, D. and others. (1985). Psychology. New York Bell & Howell. Large, A. and O. (1995). Multimedia and Comprehension: The Relationship among Text, Animation,and Captions.(Online).http://www.eric.ed.gov/ERICWebPortal/Home.portal.
74 ภาคผนวก
75 ภาคผนวก ก ตัวอย่างแผนการจัดการเรียนรู้
76 แผนการจัดการเรียนรู้ หน่วยการเรียนรู้ที่2 การแสดงนาฎศิลป์พื้นเมือง กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ (นาฏศิลป์) สาระการเรียนรู้เรื่อง : การแสดงเซิ้งโปงลาง เวลาเรียน 3 ชั่วโมง ชั้นมัธยมศึกษาป�ที่2 ภาคเรียนที่1 ป�การศึกษา 2565 มาตรฐานการเรียนรู้/ตัวชี้วัด มาตรฐานการเรียนรู้ศ 3.1 เข้าใจความสัมพันธ์ระหว ่างนาฎศิลป์ประวัติศาสตร์และ วัฒนธรรม เห็นคุณค่าของนาฎศิลป์ที่เป�นมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิป�ญญาท้องถิ่น ภูมิป�ญญาไทยและ สากล ตัวชี้วัด ศ 3.1 ม.2/1 มีทักษะในการแสดงหลากหลายรูปแบบ ศ 3.1 ม.2/3 ใช้ความคิดริเริ่มในการแสดงนาฏศิลป์เป�นคู่และหมู่ สาระสำคัญ เซิ้งโปงลาง เป�นการแสดงของชาวไทยภาคอีสาน นิยมเล่นกันมากในจังหวัดกาฬสินธุ์หรือที่ นิยมเรียกกันว่า (กาฬสินธุ์ถิ่นโปงลาง) การแสดงจะมีทั้งหญิงและชาย ใช้ท่ารำที่ประดิษฐ์ขึ้นตาม ทำนองเพลง ด้วยลีลาแคล่วคล่องว่องไว ใช้ดนตรีโปงลาง ซึ่งเป�นเครื่องดนตรีทำด้วยไม้เนื้อแข็ง ร้อย ต่อกันเหมือนระนาดแต่ใหญ่กว่า ใช้ผู้ตีสองคน มีจังหวะที่เร้าใจและสนุกสนาน เป�นเอกลักษณ์อย่าง หนึ่งของศิลปวัฒนธรรมของภาคอีสาน 1. อธิบายท่ารำในการแสดงเซิ้งโปงลาง ได้(K) 2. นักเรียนสามารถปฏิบัติตามกระบวนท่ารำ ได้(P) 3. นักเรียนสามารถจัดรูปแบบการแสดงได้(A) สาระการเรียนรู้ ทักษะปฏิบัติการแสดงเซิ้งโปงลาง คุณลักษณะอันพึงประสงค์ รักความเป�นไทย ตัวชี้วัดที่ 7.1 ภาคภูมิใจในขนบธรรมเนียม ประเพณีศิลปะ วัฒนธรรมไทย และมีความ กตัญ�ูกตเวที
77 สมรรถนะสำคัญของผู้เรียน - ความสามารถในการสื่อสาร สื่อ/แหล่งการเรียนรู้ - VDO การแสดงชุด เซิ้งโปงลาง - หนังสือนาฏศิลป์ชั้น ม.3 - สไลต์บรรยาย สาระสำคัญของการแสดง กระบวนการจัดการเรียนรู้ (โดยใช้วิธีการจัดการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน) ขั้นนำเข้าสู่บทเรียน ครูและนักเรียนร่วมกันสนทนาเกี่ยวกับการแสดงของภาคอีสาน โดยกระตุ้นความ สนใจนักเรียนด้วยคำถาม เช่น - นักเรียนเคยชมการแสดง เซิ้งโปงลางหรือไม่ (เคย/ไม่เคย) - นักเรียนเคยปฏิบัติท่ารำ เซิ้งโปงลางหรือไม่ (เคย/ไม่เคย) ขั้นสอน (ทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน) ขั้นที่1 ขั้นรับรู้ 2. ครูชี้แจงให้นักเรียนทราบว่าในชั่วโมงนี้จะเรียนทักษะปฏิบัติการแสดง เซิ้ง โปงลาง และให้นักเรียนได้ลงมือปฏิบัติโดยครูอธิบายรูปแบบการแสดง เนื้อหาสำคัญในการเรียน และ ให้นักเรียนดูVDO การแสดงในช่วงต่างๆ พร้อมอธิบาย หรือนักเรียนสามารถเข้าไปเรียนรู้ใน YouTube เพิ่มเติมได้ตลอดเวลา ขั้นที่2 ขั้นเตรียมความพร้อม 3. ครูให้นักเรียนทุกคนเตรียมความพร้อมด้านร่างกาย เพื่อฝ�กความยืดหยุ่นในการ ทำกิจกรรมการเคลื่อนไหว 4. จากนั้นครูให้นักเรียนดัดมือ กดเอว เอียงศีรษะ ย่อเข่า ยกเท้า และกระดกเท้า เพื่อความอ่อนช้อยในการรำ ขั้นที่3 ขั้นการสนองตอบภายใต้การควบคุม 2. ครูเป�ดโอกาสให้นักเรียนได้ลองทำด้วยตนเอง โดยจะไม่บอกว่าให้ทำท่าฝ�ก ยืดหยุ่นใดบ้าง จนกระทั่งนักเรียนจะทำได้อย่างถูกต้อง ขั้นที่4 ขั้นการให้ลงมือกระทำจนกลายเป�นกลไกที่สามารถกระทำได้เอง 2. ครูสอนให้ผู้เรียนได้ลงมือปฏิบัติท่ารำ โดยครูผู้สอนจะทำให้นักเรียนได้ดูจนกว่า นักเรียนจะทำด้วยตัวเองอย่างมั่นใจ
78 ขั้นที่5 ขั้นการกระทำอย่างชำนาญ 2. ครูให้นักเรียนได้ปฏิบัติท่ารำด้วยตนเอง โดยครูจะคอยเป�นที่ปรึกษาให้กับ นักเรียน จนกว่านักเรียนจะสามารถทำได้อย่างคล่องแคล่ว ขั้นที่6 ขั้นการปรับปรุงและประยุกต์ใช้ 2. ครูคอยสังเกตการณ์รำของนักเรียน หากนักเรียนคนใดปฏิบัติท่ารำไม่ถูกต้อง ครูผู้สอนจะคอยชี้แนะ หรือปรับปรุงให้นักเรียนทำท่าได้ถูกต้อง ขั้นที่7 ขั้นการคิดริเริ่ม 2. ให้นักเรียนได้นำสิ่งที่ได้เรียนปฏิบัติท่ารำในวันนี้ในไปสร้างสรรค์เป�นคลิปสั้นๆ ขั้นสรุป ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปองค์ความรู้ที่เรียน เพื่อให้นักเรียนเกิดความรู้ความ เข้าใจมากยิ่งขึ้น และครูกล ่าวชมเชยนักเรียนที ่ปฏิบัติท ่ารำได้ดีมีความตั้งใจในการฝ�กซ้อม และ เสนอแนะวิธีการแก้ไขให้นักนักเรียนที่ปฏิบัติท่ารำได้ยังไม่ดี การวัดและการประเมินผลงาน จุดประสงค์การเรียนรู้ วิธีการวัดและประเมินผล เกณฑ์การผ่านการ วิธีการประเมิน เครื่องมือ ประเมิน 1.อธิบายท่ารำในการ แสดงเซิ้งโปงลางได้ (K) - จากการตรวจใบ กิจกรรมอธิบายท่ารำ ในการแสดงเซิ้ง โปงลาง - แบบประเมินปฏิบัติ/ ชิ้นงานเดี่ยว เกณฑ์การประเมิน ต้องผ่านระดับดีขึ้นไป 2.นักเรียนสามารถ ปฏิบัติตามกระบวนท่า รำได้(P) - เริ่มประเมินตั้งแต่ การลงมือปฏิบัติ กิจกรรมได้อย่าง คล่องแคล่ว - แบบประเมินปฏิบัติ/ ชิ้นงานเดี่ยว เกณฑ์การประเมิน ต้องผ่านระดับดีขึ้นไป 3.นักเรียนสามาถ จัดรูปแบบการแสดงได้ (A) - สังเกตจากการ ปฏิบัติกิจกรรมร่วมกับ ผู้อื่นได้อย่าง คล่องแคล่ว - แบบประเมินปฏิบัติ/ ชิ้นงานเดี่ยว เกณฑ์การประเมิน ต้องผ่านระดับดีขึ้นไป
79 การประเมินความรู้ การประเมินชิ้นงานนี้ผู้สอนพิจารณาจากเกณฑ์การประเมิน เรื่อง การแสดงเซิ้งโปงลาง ศ. 3.1/5 วิเคราะห์แก่นของการแสดงนาฏศิลป์และการแสดงละครที่ต้องการสื่อความหมายในการ แสดง วัตถุประสงค์ การ ประเมิน ระดับความสามารถ 5 4 3 2 1 อธิบายท่ารำ ในการแสดง เซิ้งโปงลาง ได้(K) มีการจด บันทึก ความรู้ อย่างเป�น ระบบ นักเรียน สามารถจด บันทึกและ เขียน คำอธิบาย ท่ารำใน การแสดง เซิ้งโปงลาง ได้ถูกต้อง ครบถ้วน และเป�น ระเบียบ นักเรียนไม่ สามารถจด บันทึกและ เขียนคำ อธิบยท่ารำ ในการ แสดงเซิ้ง โปงลางได้ ยังไม่ ครบถ้วน และไม่ สมบรณ์ (ผิด 1-3 จุด) นักเรียนไม่ สามารถจด บันทึกและ เขียน คำอธิบาย ท่ารำใน การแสดง เซิ้งโปงลาง ยังไม่ ครบถ้วน และไม่ สมบรณ์ (ผิด 4-6 จุด) นักเรียนไม่ สามารถจด บันทึกและ เขียน คำอธิบาย ท่ารำใน การแสดง เซิ้งโปงลาง นักเรียนไม่ เข้าร่วม กิจกรรม และไม่เข้า ชั้นเรียน หมายเหตุ : เกณฑ์การประเมิน (ผ่านเกณฑ์ระดับดีขึ้นไป) คะแนน ระดับ 5 ดีมาก 4 ดี 3 ปานกลาง 2 พอใช้ 1 ปรับปรุงแก้ไข
80 2.การประเมินการปฏิบัติ เกณฑ์การประเมินแบบประเมินปฏิบัติเรื่อง การแสดงเซิ้งโปงลาง วัตถุประสงค์ การประเมิน ระดับความสามารถ 16-20 11-15 6-10 1-5 นักเรียน สามารถ ปฏิบัติตาม กระบวนการ ท่ารำได้(P) มีความ สวยงามของ กระบวนท่า รำ ครบถ้วน สมบูรณ์ นักเรียน สามารถ ปฏิบัติตาม กระบวนท่า รำได้สมบูรณ์ สวยงามและ เรียบร้อย นักเรียน สามารถ ปฏิบัติตาม กระบวนท่า รำได้ถูกต้อง สวยงาม นักเรียน สามารถ ปฏิบัติตาม กระบวนท่า รำได้ถูกต้อง แต่มีบางท่า ไม่สมบูรณ์ ครบถ้วน นักเรียนไม่ เข้าร่วม กิจกรรมและ ไม่เข้าชั้น เรียนและ ขาดเรียน หมายเหตุ : เกณฑ์การประเมิน (ผ่านเกณฑ์ระดับดีขึ้นไป) คะแนน ระดับ 16-20 ดีมากดี 11-15 ดี 6-10 ปานกลาง 1-5 พอใช้
81 บันทึกผลหลังสอน วิชา นาฏศิลป์ รหัสวิชา ศ 31101 แผนการจัดการเรียนรู้ หน่วยการเรียนรู้ที่4 วันที่......................... เดือน........................ พ.ศ. .............................. 1.ผลการเรียนที่เกิดขึ้นกับผู้เรียน (นักเรียนมีความรู้/ความเข้าใจในเนื้อหาที่เรียนและผ่านเกณฑ์การ วัดผล/ประเมินผล คิดเป�นร้อยละ และในกรณีที่นักเรียนมีป�ญหาต้านการเรียนให้เขียนชื่อ/ชั้นด้วย) ................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................ 2.ผลการเรียนรู้ที่เกิดจากกิจกรรมการเรียนการสอน (บรรยากาศในระหว่างการจัดกิจกรรมการเรียน การสอน) ................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................ 3.ผลการเรียนรู้ที่เกิดจากการใช้สื่อและอุปกรณ์การเรียนการสอน (ข้อดี/ข้อเสีย/ป�ญหา/อุปสรรคใน การใช้สื่อ) ................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................ 4.ผลที่เกิดกับครูผู้สอน ................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................ 5.ข้อเสนอแนะ ................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................................ ลงชื่อ…………………………………………..(นิสิตฝ�กประสบการณ์) ลงชื่อ……………………………………………คุณครูพี่เลี้ยง ลงชื่อ……………………………………………รองผู้อำนวยการกลุ่มบริหารวิชาการ ลงชื่อ...................................................ผู้อำนวยการ วันที่.................เดือน......................พ.ศ. ......................
82 ภาคผนวก ข ตัวอย่างแบบวัดความรู้การแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง และตัวอย่างแบบวัดทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง
83 แบบวัดความรู้การแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง คำชี้แจง : ครูผู้สอนวัดความรู้ของนักเรียนระหว่างเรียนและนอกเวลาเรียน โดยทำ เครื่องหมาย √ ลงในช่องตรงกับ ระดับคะแนน ลำดับ ชื่อ-สกุล เกณฑ์การประเมิน รวม คะแนน สรุปผลการ ประเมิน นักเรียนสามารถเขียน อธิบายและเข้าใจ เกี่ยวกับประวัติความ นักเรียนสามารถเขียน อธิบายเนื้อหาและ องค์ประกอบของการ แสดงชุดเซิ้งโปงลาง ผ่าน ไม่ ผ่าน ลงชื่อ.............................................................................ผู้ประเมิน เกณฑ์การประเมินระดับคุณภาพความรู้ ช่วงคะแนน ระดับคุณภาพความรู้ 2 หมายถึง ดี 1 หมายถึง พอใช้ 0 หมายถึง ควรปรับปรุง
84 เกณฑ์การให้คะแนนประเมินความรู้ รายการประเมิน เกณฑ์การให้คะแนน ดี(3) พอใช้(2) ควรปรับปรุง (1) 1. นักเรียน สามารถเขียนอธิบาย ความเข้าใจเกี่ยวกับ ประวัติความเป�นมา ของการแสดงได้ นักเรียนสามารถเขียน อธิบายเรื่องราว ประวัติความเป�นมา ของการแสดง เซิ้ง โปงลางได้แม่นยำ ถูกต้องครบถ้วนของ เนื้อหา นักเรียนสามารถเขียน อธิบายเรื่องราว ประวัติความเป�นมา ของการแสดง เซิ้ง โปงลางได้ นักเรียนไม่สามารถ เขียนอธิบายเรื่องราว ประวัติความเป�นมา ของการแสดง เซิ้ง โปงลางได้ 2. นักเรียน สามารถเขียนอธิบาย เนื้อหาและ องค์ประกอบของการ แสดง นักเรียนสามารถเขียน อธิบายองค์ประกอบ ของการแสดงเซิ้ง โปงลางได้แม่นยำ ถูกต้องครบถ้วนของ เนื้อหาและเป�น ระเบียบ นักเรียนสามารถเขียน อธิบายองค์ประกอบ ของการแสดงเซิ้ง โปงลางได้ถูกต้อง แต่ ขาดความต่อเนื่อง เนื้อหาสลับไปมา นักเรียนไม่สามารถ เขียนอธิบาย องค์ประกอบของการ แสดงเซิ้งโปงลางได้
85 แบบวัดทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง คำชี้แจง : ครูผู้สอนประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมืองนักเรีบนระหว่างเรียนและนอก เวลาเรียน โดยทำเครื่องหมาย √ ลงในช่องตรงกับระดับคะแนน เลขที่ ชื่อ-นามสกุล เกณฑ์การประเมิน รวม สรุปผลการ ประเมิน ปฏิบัติท่ารำถูกต้อง ลีลาในการปฏิบัติท่ารำ จังหวะในการปฏิบัติท่ารำ และการสื่ออารมณ์ สามารถปฏิบัติตาม ขั้นตอนในการแต่งหน้า ออกแบบเครื่องแต่งกาย ในการแสดง ผ่าน ไม่ ผ่าน ลงชื่อ.......................................................................ผู้ประเมิน เกณฑ์การประเมินระดับคุณภาพทักษะปฏิบัติ ช่วงคะแนน ระดับคุณภาพทักษะปฏิบัติ 16 - 20 ดีมาก 11 - 15 ดี 6 - 10 พอใช้ 1 - 5 ปรับปรุง
86 เกณฑ์การให้คะแนนการประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมือง รายการประเมิน เกณฑ์การให้คะแนน ดีมาก (4) ดี(3) พอใช้(2) ปรับปรุง (1) 1.ปฏิบัติท่ารำ ถูกต้อง ปฏิบัติท่ารำได้ ถูกต้องครบถ้วน ทุกท่าตามแผน และมีความ ต่อเนื่องสวยงาม ปฏิบัติท่ารำได้ ถูกต้องแต่ไม่ ครบถ้วนทุกท่า และขาดความ ต่อเนื่องสวยงาม ปฏิบัติท่ารำได้ ถูกต้องบางท่า และขาดความ ต่อเนื่องสวยงาม ปฏิบัติท่ารำได้ไม่ ถูกต้องทุกท่าและ ขาดความต่อเนื่อง สวยงาม 2.ลีลาในการ ปฏิบัติท่ารำ ปฏิบัติท่ารำด้วย ท่าทางที่สง่างาม และมีความอ่อน ช้อยสวยงามครบ ทุกท่า ปฏิบัติท่ารำด้วย ท่าทางที่สง่างามแต่ ขาดความอ่อนช้อย สวยงามบางท่า ปฏิบัติท่ารำด้วย ท่าทางที่ไม่สง่า งาม และอ่อน ช้อยสวยงามใน หลายท่า ปฏิบัติท่ารำด้วย ท่าทางที่ไม่สง่างาม และอ่อนช้อย สวยงามทุกท่า 3.จังหวะในการ ปฏิบัติท่ารำและ การสื่อสาร อารมณ์ ปฏิบัติท่ารำ สอดคล้อง สวยงามกลมกลืน กับจังหวะดนตรี ครบทุกท่าทุก จังหวะ และมี ความต่อเนื่อง ปฏิบัติท่ารำ สอดคล้อง กลมกลืนกับจังหวะ ดนตรีแต่ไม่ครบทุก ท่า และขาดความ ต่อเนื่อง ปฏิบัติท่ารำไม่ สอดคล้อง กลมกลืนกับ จังหวะดนตรีและ มีความต่อเนื่อง หลายจังหวะ ปฏิบัติท่ารำไม่ สอดคล้องกลมกลืน กับจังหวะดนตรี และไม่ต่อเนื่องทุก ท่า 4.สามารถปฏิบัติ ตามขั้นตอนใน การแต่งหน้า นักเรียนสามารถ ลงสีได้ถูกต้องตาม ขั้นตอนในการ แต่งหน้า สมบูรณ์ ครบถ้วนสวยงาม นักเรียนสามารถลง สีได้ถูกต้องตาม ขั้นตอนการ แต่งหน้า ไม่ สมบูรณ์ นักเรียนไม่ สามารถลงสีได้ ถูกต้องตาม ขั้นตอนการ แต่งหน้า นักเรียนไม่สามารถ ลงสีได้ 5.ออกแบบ เครื่องแต่งกายใน การแสดง นักเรียนสามารถ ออกแบบเครื่อง แต่งกายในการ แสดงได้ถูกต้อง ครบถ้วนสวยงาม นักเรียนสามารถ ออกแบบเครื่องแต่ง กาย ไม่ครบถ้วน ไม่ สมบูรณ์ขาดบาง องค์ประกอบ นักเรียนสามารถ ออกแบบเครื่อง แต่งกาย ไม่ ครบถ้วน ไม่ สมบูรณ์ นักเรียนไม่สามารถ ออกแบบเครื่องแต่ง กายได้
87 ภาคผนวก ค บัญชีรายชื่อผู้เชี่ยวชาญ
88 บัญชีรายชื่อผู้เชี่ยวชาญ 1. ผู้เชี่ยวชาญตรวจแผนการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติของ 1. อาจารย์ก้องเกียรติใจเย็น อาจารย์สาขาวิชานาฏศิลป์ไทย คณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี 2. นางธัญวรรณ พันธุวร ครูชํานาญการพิเศษ โรงเรียนชุมชนโนนสูง 3.นางสาวจุลัยรัตน์กาญบุตร ครูชํานาญการ โรงเรียนชุมชนโนนสูง 2. ผู้เชี่ยวชาญตรวจแบบประเมินทักษะนาฏศิลป์ 1. อาจารย์ก้องเกียรติใจเย็น อาจารย์สาขาวิชานาฏศิลป์ไทย คณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี 2. นางธัญวรรณ พันธุวร ครูชํานาญการพิเศษ โรงเรียนชุมชนโนนสูง 3. นางสาวจุลัยรัตน์กาญบุตร ครูชํานาญการ โรงเรียนชุมชนโนนสูง 3. ผู้เชี่ยวชาญตรวจแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชานาฏศิลป์ 1. อาจารย์ก้องเกียรติใจเย็น อาจารย์สาขาวิชานาฏศิลป์ไทย คณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี 2. นางธัญวรรณ พันธุวร ครูชํานาญการพิเศษ โรงเรียนชุมชนโนนสูง 3. นางสาวจุลัยรัตน์กาญบุตร ครูชํานาญการ โรงเรียนชุมชนโนนสูง
89 ภาคผนวก ง ผลหาคุณภาพของเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
90 ตารางที่11 สรุปผลการประเมินแผนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะ การเรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลปพื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป�ที่ 2 ของ ผู้เชี่ยวชาญ แผนฯที่ ผู้เชี่ยวชาญ ..ระดับความ เหมาะสม คนที่1 คนที่2 คนที่3 1 4.19 4.38 4.67 4.49 0.20 มากที่สุด 2 4.14 4.43 4.57 4.50 0.26 มากที่สุด 3 4.33 4.38 4.43 4.47 0.12 มากที่สุด 4 4.67 4.76 4.43 4.53 0.17 มากที่สุด 5 4.57 4.62 4.43 4.60 0.12 มากที่สุด 6 4.26 4.33 4.43 4.42 0.13 มากที่สุด 7 4.05 4.29 4.19 4.40 0.32 มากที่สุด 8 4.38 4.38 4.62 4.53 0.18 มากที่สุด 9 4.24 4.38 4.43 4.54 0.28 มากที่สุด 10 4.24 4.38 4.57 4.51 0.25 มากที่สุด 11 4.05 4.29 4.48 4.47 0.32 มากที่สุด 12 4.19 4.62 4.67 4.48 0.21 มากที่สุด 13 4.29 4.38 4.48 4.49 0.20 มากที่สุด 14 4.10 4.57 4.48 4.47 0.21 มากที่สุด รวม 4.49 0.21 มากที่สุด
91 ตารางที่12 ตารางผลการหาดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ของแบบประเมินความรู้การแสดงนาฏศิลป์ พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนาทักษะการ เรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลปพื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปที่ 2 ข้อที่ คะแนนการประเมินของผู้ที่ เชี่ยวชาญคนที่ รวม IOC ความหมาย 1 2 3 1.1 1 1 1 3 1 ใช้ได้ 1.1 1 0 1 2 0.8 ใช้ได้ 1.3 1 1 0 2 0.8 ใช้ได้ 2.1 1 1 1 3 1 ใช้ได้ 2.2 0 1 1 2 0.8 ใช้ได้ 2.3 1 1 1 3 1 ใช้ได้ ตารางที่13 ตารางผลการหาดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ของแบบประเมินทักษะปฏิบัติการแสดง นาฏศิลป์พื้นเมือง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซันเพื่อพัฒนา ทักษะการเรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลปพื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปที่ 2 ข้อที่ คะแนนการประเมินของผู้ที่ เชี่ยวชาญคนที่ รวม IOC ความหมาย 1 2 3 1.1 1 1 1 3 1 ใช้ได้ 1.1 1 0 1 2 0.8 ใช้ได้ 1.3 1 1 0 2 0.8 ใช้ได้ 2.1 1 1 1 3 1 ใช้ได้ 2.2 1 1 1 3 1 ใช้ได้ 2.3 0 1 1 2 0.8 ใช้ได้
92 ตารางที่14 ตารางคะแนนแบบประเมินทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมืองเพื่อพัฒนาทักษะ การเรียนปฏิบัติวิชานาฏศิลปพื้นเมือง เรื่อง เซิ้งโปงลาง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปที่ 2 เลขที่ คะแนนเต็ม (50) คะแนนก่อนเรียน รวม ความรู้(30) ทักษะปฏิบัติ(20) ̅.. 1 50 20 10 30 15.00 7.07 2 50 18 8 26 13.00 7.07 3 50 17 9 26 13.00 5.66 4 50 17 9 26 13.00 5.66 5 50 17 11 28 14.00 4.24 6 50 16 11 27 13.50 3.54 7 50 16 11 27 13.50 3.54 8 50 16 8 24 12.00 5.66 9 50 16 11 27 13.50 3.54 10 50 16 10 26 13.00 4.24 11 50 16 9 25 12.50 4.95 12 50 16 10 26 13.00 4.24 13 50 15 9 24 12.00 4.24 14 50 15 9 24 12.00 4.24 15 50 14 10 24 12.00 2.83 16 50 14 11 25 12.50 2.12 17 50 14 8 22 11.00 4.24 18 50 13 11 24 12.00 1.41 19 50 13 10 23 11.50 2.12 20 50 12 11 23 11.50 0.71 21 50 12 10 22 11.00 1.41 22 50 12 13 25 12.50 0.71 23 50 12 11 23 11.50 0.71 24 50 12 9 21 10.50 2.12 25 50 11 10 21 10.50 0.71 26 50 11 10 21 10.50 0.71
93 27 50 11 11 22 11.00 0.00 28 50 11 11 22 11.00 0.00 29 50 11 12 23 11.50 0.71 30 50 11 11 22 11.00 0.00 รวม 1500 425 304 729 11.86 2.14