นิทานมงคลชีวิต 38 ประการ มงคลที่ 1 ไม่คบคนพาล

โรงเรยี นนามวี ทิ ยา

ณ โรงเรียนนามวี ทิ ยา วันนี้เปน็ วนั เปิดเทอมวนั แรกของเดก็ ๆ
และเป็นวนั ที่แสนต่ืนเตน้ ของเดก็ ชายทองเอก ทองเอกเพง่ิ เขา้ มา
ท่ีโรงเรยี นน้เี ป็นครง้ั แรก เพราะว่าคณุ แมต่ อ้ งมาดแู ลคุณยาย
ทีบ่ ้านเกดิ ในต่างจังหวัด

เม่ือถงึ เวลาเรยี น คุณครูใหท้ องเอกแนะนาตัว “ สวสั ดีเราชอื่
ทองเอกนะ ยนิ ดที ่ไี ด้พบทุกคน ” จากน้นั คุณครูกใ็ หท้ องเอกไปน่ังขา้ ง
มะปราง มะปรางเปน็ สาวน้อยนา่ รักและใจดี ท้งั สองกล่าวทักทายกนั
อย่างเปน็ มิตร สกั พกั ก็มเี สยี งจากขา้ งหลังดงั ขนึ้ น่ันคือ โจ๋ และเพอื่ น ๆ
ของเขามีทง้ั เขยี ว แดง ซง่ึ เป็นแก๊งเกเรจอมป่วนของห้อง ตะโกนขนึ้ มาวา่

“ ว่าไงเดก็ ใหม่
พกั เท่ียงไปเตะบอล

ดว้ ยกันเปลา่ ”

ไดส้ ิ

เมอ่ื ถงึ เวลาพักเทย่ี งทองเอกก็ไดม้ าเจอกบั เพ่อื น ๆ ทนี่ ดั กนั ไว้
และเริม่ เตะบอลกนั อยา่ งสนกุ สนาน เมอื่ เตะบอลเสร็จโจ๋ และเพื่อน ๆ
นัดทองเอกอกี คร้ังวา่ ให้มาเจอกนั ตอนเย็นหลังเลิกเรียน ทองเอกก็
ไมไ่ ดค้ ดิ อะไรมาก จึงตอบตกลงว่าจะมา

“มาเจอกันตอนเย็นหลัง
เลิกเรยี นนะทองเอก”

“โอเค ไดส้ ิ”

เม่อื ถงึ เวลาเขา้ ชัน้ เรยี น มะปรางเห็นทองเอกอย่กู บั กลมุ่ โจ๋ มะปราง
จึงพดู เตือนทองเอกว่าใหอ้ ยู่ห่าง ๆ จากแกง๊ นี้ เพราะมะปรางรวู้ า่ แกง๊
นี้คอ่ นขา้ งจะเกเร แตท่ องเอกกย็ งั ไม่ปกั ใจเชอื่ เพราะตอนทีไ่ ปเตะ
บอลด้วยกันทุกคนตา่ งกด็ ูเป็นมติ รดี ทองเอกจงึ ตอบมะปรางว่า “
ขอบใจนะ แต่เราวา่ พวกเขากด็ เู ปน็ มติ รกบั เรานะ”

“ขอบใจนะ แต่เราว่าพวก “นที่ องเอก
เขากด็ ูเป็นมิตรกับเรานะ” อย่าไปยงุ่ กับพวก

นัน้ นะ”

หลังเลกิ เรียนทองเอกก็มาหาโจ๋ตามนดั โจ๋ยื่นบุหรใี่ หก้ บั ทองเอก
แตท่ องเอกปฏเิ สธ โจ๋ย่นื ใหอ้ กี ครงั้ และบอกวา่ เสยี นา้ ใจนะ ฉันให้นาย
แล้ว แตท่ องเอกก็ยงั ไมร่ บั เหมือนเดมิ จนครัง้ สุดท้ายโจย๋ ่นื บุหรี่ให้
และบอกว่าถ้านายไมส่ ูบพวกเราจะไมใ่ หเ้ ขา้ แกง๊ ดว้ ย ด้วยความที่
ทองเอกเปน็ เด็กใหม่ และมเี พือ่ นนอ้ ย เขาจึงไม่อยากมปี ญั หาจึงรับเอา
บหุ รีจ่ ากโจ๋มาสบู

หลงั จากวันนั้นมาทองเอกก็ไดเ้ ข้าแกง๊ ของโจ๋ และทกุ ๆ วัน
เขาก็ไปสูบบหุ รี่ บางวนั โจก๋ ็พาเขาโดดเรียน

จนกระทั่งใกล้ถงึ วันสอบปลายภาค ด้วยความเป็นหว่ ง มะปรางจงึ ถาม

ทองเอกว่า

“ทองเอกนายไดอ้ ่าน ไ
หนงั สือบา้ งไหม ใกลจ้ ะ “ทาไมตอ้ งอ่าน
สอบปลายภาคแลว้ นะ”
ล่ะเราทาได้
อย่แู ล้ว”ทาได้

อยแู่ ลว้ ”

“ฉันเห็นชว่ งนี้ “อะไรกนั
นายโดดเรียนบอ่ ย ๆ ทาไมเธอถึงมาวา่
พวกโจ๋มนั บังคับนาย
หรอ ฉนั อยากให้นาย เพ่อื นเราไม่ดี
แบบนี้หล่ะ
ระวังพวกนน้ั ถา้ เธอจะไปร้ดู ี
ห่างได้ก็หา่ ง
เถอะนะ” อะไร”

!! “โอเค ๆ ฉันขอโทษ
แล้วกนั ที่ไปกล่าวหา

เพอื่ นนาย”

เมื่อถึงวันท่คี ะแนนออก ปรากฏวา่ ทองเอก และแก๊งโจส๋ อบตก
แต่มะปรางสอบผ่าน เพราะเธอไดอ้ า่ นหนงั สอื ทบทวนมาก่อนสอบแลว้
แต่ทองเอก และแก๊งโจย๋ ังทานิสยั โดดเรยี น และเทย่ี วเตรไ่ มส่ นใจ
เรอ่ื งการเรยี น แม้พวกเขาสอบตกพวกเขากย็ ังทาตัวเหมอื นเคย

ผลสอบ ความจรงิ แลว้

“พวกเราโดดเรียนกนั ” ฉนั คือ

ประธานบริษัท “วา้ ว! มะปรางเกง่ จัง

วชิ านเี้ ธอสอบได้เต็มเลย”

บา่ ยวนั หน่งึ พวกโจ๋นัดกับทองเอก และวางแผนจะไปขโมยของรา้ นค้า
ของปา้ หน้าโรงเรยี น ทองเอกลงั เลใจ เขาคิดว่าเขาไม่กลา้ พอทจี่ ะขโมย
แตพ่ วกโจก๋ พ็ ยายามยุยง และชวนทองเอกทาใหไ้ ด้ จนทองเอกตดั สนิ ใจ
ทจ่ี ะทา พวกโจใ๋ ห้ทองเอกเปน็ คนปนี กาแพงเข้าไปขโมย สว่ นพวกเพ่ือน
ทเี่ หลอื จะดตู ้นทางให้ข้างนอก ด้วยความทท่ี องเอกไวใ้ จจงึ ตอบตกลง

“เดี๋ยวพวกฉันจะดู
ตน้ ทางเอง”

“กไ็ ด้ ๆ”

ร้านป้ามาลี

ในขณะทท่ี องเอกกาลังปีนกาแพงเขา้ ไปจะขโมย แต่ป้าเจา้ ของรา้ นได้
เข้ามาพบพอดี ทาใหพ้ วกโจ๋ ว่ิงหนีไป และทิ้งทองเอกไว้ ผ้คู นแถวนนั้ ได้
ช่วยกนั จบั ตัวไว้ ครูเหน็ เหตกุ ารณ์ชุลมนุ หน้าโรงเรยี นจึงออกมาดู เพราะ
อาจมอี ะไรเกิดข้ึนกบั เดก็ ในโรงเรยี นของตนหรือเปลา่ ทาใหไ้ ดพ้ บกับ
ทองเอก และทราบเรื่องราว ครจู ึงเชญิ ผู้ปกครองของทองเอกมาพบ

!!!

รา้ นปา้ มาลี

ในวนั ถัดมา คุณแม่ของทองเอกมาพบคณุ ครู ครเู ล่าเร่ืองราวทง้ั หมดให้
คณุ แมฟ่ งั เม่อื คุณแมท่ ราบเร่อื งราวทัง้ หมด คุณแมข่ องทองเอกรอ้ งไห้
เพราะรู้สึกเสยี ใจมาก ไมค่ ดิ ว่าทองเอกจะทาเรือ่ งแบบน้ี ทองเอกเห็น
เหตุการณ์ทุกอยา่ งทีเ่ กดิ ขึ้น จงึ ทาใหเ้ ขารู้สึกผิด สงสารแม่ และฉุดคิดข้นึ ได้
วา่ เขาไม่ควรทาเรือ่ งแบบนี้ตงั้ แตแ่ รก

“ลูกฉนั เปน็ คนดี”

หอ้ งปกครอง

เหตกุ ารณ์นี้ทาให้เขาคดิ วา่ การมีเพื่อนมาก มันไม่ไดส้ าคัญเทา่ กบั
การเลือกคบเพ่ือนที่ดี เขานึกถงึ ตอนท่พี วกโจท๋ ิ้งเขาไปไมค่ ดิ จะชว่ ยเหลอื เขา
แม้แต่นอ้ ย และหวนไปคิดถึงวนั ทีม่ ะปรางเตือนใหเ้ ขาออกห่างจากโจ๋ แตเ่ ขา
กลบั ตอ่ วา่ มะปรางไป ตอนนีเ้ ขารสู้ ึกผดิ มาก ๆ เขาจงึ กลา่ วขอโทษแม่ และ
บอกวา่ เขาจะไม่ทาตัวแบบน้ีอกี แล้ว เขาจะเป็นคนดี

“ฉันจะไมท่ าตวั แบบนี้
อกี แล้ว”

“เราควร
เลือกคบเพอื่ น

ทด่ี ี ๆ”

วันต่อมาเขานกึ ขึ้นได้บางอยา่ ง ว่าเขาต้องขอโทษมะปราง เม่อื ถึงเวลา
เขา้ เรียนเขา จงึ กลา่ วขอโทษมะปรางกบั สิ่งทเี่ คยทาลง

“มะปราง
ฉนั ขอโทษนะ”

“ไมเ่ ป็นไรหรอก ทีฉ่ ันเตอื น
เธอไปตอนนัน้ ก็เพราะวา่ ฉนั
หวังดนี ะ”

“ขอบคุณนะ
ฉันขอเป็นเพื่อนกับเธอไดไ้ หม ฉันไม่
อยากกลบั ไปเปน็ เหมือนเดิมแล้ว”

“ก็เราเปน็ เพอ่ื นกนั
อยแู่ ลว้ ไม่ใช่หรอ”

หลังจากน้นั ทองเอกก็เลอื กทจี่ ะกลับตวั กลบั ใจเป็นคนดี และคบเพอ่ื นดี ๆ
แบบมะปราง ทาให้เขามีทางเดินชวี ติ ทีด่ ี ทาให้ทองเอกไดร้ ูว้ ่าคบคนพาล
พาลพาไปหาผดิ คบบณั ฑติ บณั ฑติ พาไปหาผล

สวสั ดี

ข้อคิด
คบคนพาล พาลพาไปหาผิด
คบบัณฑติ บัณฑติ พาไปหาผล

จดั ทำโดย
1. นางสาวจณิสตา แยม้ ศรี รหสั นกั ศึกษา 6340107204
2. นางสาวชตุ ิมา องอาจ รหสั นักศกึ ษา 6340107206
3. นางสาวณัฐนนั ท์ บญุ เออ้ื รหสั นกั ศึกษา 6340107208
4. นางสาวนรศิ รา บญุ เสรมิ รหัสนกั ศกึ ษา 6340107210
5. นางสาวนภิ าภัทร สิริจามร รหสั นักศกึ ษา 6340107212
6. นางสาวปรชี ญา สขุ ยอด รหสั นักศกึ ษา 6340107214
7. นางสาวสุธาสินี แสวงสทิ ธ์ิ รหสั นกั ศกึ ษา 6340107221

ชนั้ ปีท่ี 2 หมู่ 2

เสนอ
ผศ .เพญ็ สุดา จโิ นการ

หลกั สตู รครุศาสตรบัณฑติ สาขาวชิ าภาษาไทย
มหาวทิ ยาลยั ราชภัฏนครราชสมี า