ประวัติความเป็นมา ในอดีตอำ เภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ เคยเป็นแหล่งอุตสาหกรรมเครื่องเคลือบดินเผา ที่ใช้กันแพร่หลายในท้องถิ่น จนผลิตได้ทั้งปริมาณและคุณภาพส่งออกไปจำ หน่ายยัง ต่างประเทศเป็นจำ นวนมาก ดังปรากฏหลักฐาน คือ การพบเตาเครื่องเคลือบดินเผากระจายอยู่ ในแทบทุกอำ เภอในจังหวัดบุรีรัมย์ และพบมากที่สุดมากกว่า 100 เตาคือ พบที่อำ เภอบ้านกรวด เมื่อปี 2519 กรมศิลปากรได้ดำ เนินการขุดค้นแหล่งเตาเผาในอำ เภอบ้านกรวดเป็นครั้งแรก พบว่า มีเครื่องเคลือบดินเผาหลายรูปแบบที่ช่างได้แสดงความเป็นตัวของตัวเอง จัดเป็น เอกลักษณ์ของเครื่องเคลือบดินเผาที่มีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นไม่แพ้ที่ใด เครื่องเคลือบดินเผาโบราณที่บ้านกรวด เป็นอารยธรรมตั้งแต่สมัยขอมที่มีอายุมากกว่าพันปี ในปี พ.ศ. 2524 นางสุวรรณา บาลโสง และคณะ ร่วมกับชุมชน เริ่มทำ การสำ รวจและทำ การ รวบรวมเครื่องเคลือบดินเผาที่พบได้มากในเขตพื้นที่อย่างจริงจัง หลังจากการค้นคว้า และคำ นวณอายุของกรมศิลปากร ทำ ให้ชุมชนได้ตระหนักถึงความสำ คัญ ของวัตถุโบราณ ประเภทเครื่องเคลือบซึ่งเป็นประโยชน์ยิ่งต่อการศึกษาอารยธรรมของชาติ จนกระทั่งวันที่ 30 กรกฎาคม 2530 สำ นักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ จึงได้จัดตั้งโรงเรียนบ้านกรวดวิทยาคาร เป็น “ศูนย์วัฒนธรรมของอำ เภอ บ้านกรวด ” ต่อมาได้จัดตั้งเป็นศูนย์แหล่งเรียนรู้ “ พิพิธภัณฑ์อำ เภอบ้านกรวด ” เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2550 พิพิธภัณฑ์อำ เภอบ้านกรวดเป็นอาคารที่สร้างขึ้นเพื่อเก็บเครื่องเคลือบโบราณ ในอำ เภอบ้านกรวด และจัดแสดงให้นักเรียน นักศึกษา นักท่องเที่ยว และประชาชนทั่วไป ได้เข้าชมและเป็นแหล่งศึกษาหาความรู้ของอำ เภอที่มีความน่าสนใจ พิพิธภัณฑ์อำ เภอบ้านกรวด พิพิธภัณฑ์ บ้านกรวด Online อำ เ ภ อ บ้ า น ก รว ด นายภัทรดนัย ใจกล้า ตำ แหน่งครู โรงเรียนประโคนชัยวิทยา