นิทาน สามัคคี

นิทานอีสป

10 เรื่อง

สอนเรื่องความสามัคคี

จัดทำโดย
นายไชยานันต์ วันทิยา เลขที่ 9
นางสาวอารีย์ บุตรบุญชู เลขที่ 26

ชั้น ม.6/1

ลิงแข่งเรือ

ณ ป่าแห่งหนึ่งแบ่งเป็นป่าเหนือป่าใต้มีลำธาร
ใสเย็นไหลผ่าน และมีฝูงลิงอาศัยเล่นน้ำอย่าง
สำราญ ลิงมักจะไปท้าทายให้สัตว์ต่างๆ ในป่ามา
แข่งพายเรือกับพวกตน จนสัตว์ป่าพากันระอา
เมื่อสิงโตรู้ข่าวจึงรับคำท้าของลิง ได้รวบรวมสัตว์
ป่าเหนือฝึกฝนพายเรือโดยมีช้างอยู่ท้าย ควายอยู่
หน้าและตรงกลางคือหมูป่า แต่ทางฝ่ายลิงนั้นกับ
คิดว่าเป็นเรื่องน่าขันที่พวกสัตว์ซ้อมพายเรือกัน
ในขณะที่พวกลิงไม่ฝึกซ้อม วันๆเอา แต่ทะเลาะกัน
เมื่อเวลาแข่งขันมาถึง สัตว์ป่าทางเหนือสามัคคี
พายเรือพร้อมเพรียงกันเป็นจังหวะ ส่วนลิงนั้น
ขาดความพร้อมเพรียง จนเรือคว่ำล้มเหลวสร้าง
ความอับอายเพราะไม่สามัคคีกัน

ข้อคิด ความสามัคคีทำให้ประสบผลสำเร็จ

อ้างอิง นิทานของครู วิไลพร พากเพียร

เรารักกัน

นุชและนพเป็นพี่น้องกัน แม่สอนให้นุชช่วยดูแล
น้องและรักน้อง พ่อกับแม่พาทั้งสองไปหาตายาย ที่
บ้านตายายมีเด็กเล็กหลายคน เด็กๆเล่นด้วยกัน ไม่
รังแกกัน เมื่อนุชเข้าโรงเรียน นุชรักเพื่อนและรักครู
นุชและเพื่อนเล่นด้วยกัน กินอาหารด้วยกัน และทำ
กิจกรรมร่วมกัน นุชมีความสุขมาก ทุกคนรักคุณครู
รักเพื่อน และรักโรงเรียน

ข้อคิด สอนให้รักสามัคคีระหว่างพี่น้องและเพื่อน

อ้างอิง นิทานโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ

วัวสามสหาย

ครั้งหนึ่งนานมาแล้วยังมีวัวสามตัวได้ทำการตกลง
สัญญากันว่าจะเป็นเพื่อนตายต่อกัน ดังนั้นวัวทั้งสามตัว
จึงมักจะออกไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเวลา เเละคอย
ระวังภัยให้ซึ่งกันและกันด้วย แต่ได้มีสิงโตจ้องจะหาทาง
ที่จะกินวัวอยู่ สิงโตจึงเเอบไปบอกกับวัวตัวที่หนึ่งว่า วัว
ตัวที่สองกับที่สามนั้นนินทาด่าว่าลับหลังท่าน เเล้วสิงโต
ก็ไปยุเเหย่ตัวที่สองว่า วัวตัวที่หนึ่งกับที่สามคิดทำร้าย
ท่าน และยังยุเเหย่วัวตัวที่สามในทำนองเดียวกัน ต่อมา
ไม่นานวัวทั้งสามจึงเริ่มเกิดการเเตกคอกัน และเกิด
ความไม่ไว้ใจกันเเละกัน แล้วต่างฝ่ายก็ต่างออกไปหากิน
กันตามลำพัง จนสิงโตมีโอกาสที่จะจับกินวัวทีละตัว ได้
อย่างสบาย

ข้อคิด เมื่อใดแตกสามัคคีเมื่อนั้นความหายนะจะมาถึง

อ้างอิง https://www.nithan.in.th

กระรอกเจาะมะพร้าว

หมู่บ้านแห่งหนึ่งมีต้นมะพร้าวขึ้นอยู่ริมฝั่ งคลองเป็น
จำนวนมาก วันหนึ่งมะพร้าวที่ขึ้นอยู่ริมคลองเกิดมีลูกดกมาก
ลำต้นของมันทนน้ำหนักไม่ไหวเลยเอนไปจนยอดมะพร้าว
จรดคลองอีกฝั่ ง กระรอกฝูงหนึ่งได้มาเห็นต้นมะพร้าวเอนลง
มาที่ฝั่ งของตนจึงชวนกันไปเจาะกินน้ำมะพร้าวบนต้นโดยไม่
ได้ลงมาจากต้นมะพร้าวเลย กินกันจนหมดเมื่อไรไม่รู้ตัว เมื่อ
มะพร้าวแห้งหมดทุกลูกแล้วต้นมะพร้าวก็เอนกลับไปยังที่
เดิม กระรอกทั้งหลายติดอยู่บนต้นมะพร้าวไม่สามารถกลับไป
ฝั่ งของตัวเองได้ จะว่ายน้ำข้ามไปก็ว่ายไม่เป็น พวกมันจึง
ประชุมกันว่าจะทำอย่างไรกันดี ทันใดนั้นมีกระรอกตัวหนึ่ง
เสนอความคิดว่า "พวกเราน่าจะช่วยกันลงไปอมน้ำในแม่น้ำ
แล้วนำมากรอกใส่ลูกมะพร้าวทุกลูกเพื่อมะพร้าวมีน้ำเต็ม
แล้วต้นมะพร้าวก็จะเอนไปยังฝั่ งของเราดังเดิม" กระรอกทุก
ตัวเห็นด้วย และแล้วการลำเลียงน้ำของกระรอกก็เริ่มขึ้น
กระรอกทุกตัวสามัคคีกันช่วยกันอย่างเต็มที่ จนสามารถกลับ
ฝั่ งของตัวเองได้ดังเดิม

ข้อคิด ความสามัคคีทำให้งานสำเร็จดังความตั้งใจ

อ้างอิง https://www.tup.ac.th/virtue/tale8.html

แพะสองตัว

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีแพะสองตัวกำลังจะ
ข้ามสะพาน ซึ่งทั้งสองตัวอยู่คนละฟาก แน่นอนว่า
สะพานเล็กจนพวกมันไม่สามารถเดินสวนกันได้ แพะ
ทั้งสองก็ต่างรอให้อีกฝ่ายถอย แต่ก็ไม่มีใครยอมถอย
แพะตัวหนึ่งจึงเอ่ยขึ้นมาว่า “เจ้าควรจะให้ข้าไปก่อน
เพราะข้าแก่กว่าและแข็งแรงกว่าเจ้า” ส่วนแพะอีก
ตัวก็ไม่ยอม เถียงกลับไปว่า “เจ้าต่างหากที่ควรถอย
ไป ข้าแข็งแรงกว่า ส่วนเจ้าแก่และต้องใช้เวลานาน
กว่าจะข้ามไปถึงอีกฝั่ ง”

แพะทั้งสองตัวเถียงกันอยู่กลางสะพาน สักพัก
พวกมันก็เริ่มต่อสู้กัน และในไม่ช้าทั้งคู่ก็เสียสมดุล
และตกลงไปในแม่น้ำ จนทำให้แพะทั้งสองตัวจม
น้ำตาย

อ้างอิง นิทานอีสป Kapook baby

แพะสองตัว

ผ่านไปเพียงครู่ก็มีแพะอีกสองตัวผ่านมาที่
สะพานจากคนละฟากฝั่ ง เหตุการณ์เริ่มซ้ำเดิม แพะ
สองตัวโต้เถียงกันว่าใครจะได้ข้ามสะพานก่อนแล้ว
อีกตัวต้องถอย แต่คราวนี้แพะตัวหนึ่งกลับใช้เวลาคิด
ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า “หยุด !
สะพานนี้แคบเกินไป หากเราทั้งสองต่อสู้กันก็จะ
ทำให้พวกเราตกลงไปในแม่น้ำและจมน้ำตาย แต่ข้า
มีวิธี ข้าจะหมอบลง แล้วเจ้าก็เดินข้ามข้าไป”

แพะอีกตัวหนึ่งเห็นด้วยและชื่นชมในความ
ฉลาดของแพะตัวนั้น มันรอให้แพะผู้ออกไอเดียนอน
หมอบลง แล้วจึงเดินข้ามไป ในที่สุดแพะทั้งสองตัวก็
ข้ามสะพานได้อย่างง่ายดาย โดยไม่ต้องออกแรง
ต่อสู้หรือเป็นอันตรายแม้แต่นิดเดียว

ข้อคิด ความแตกสามัคคีนำมาสู่หายนะ

อ้างอิง นิทานอีสป Kapook baby

พี่น้องกับกิ่งไม้

ชาวนาผู้หนึ่งมีบุตรชายห้าคน ลูก ๆ ของเขาทุก
คนชอบทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่เสมอ ชายชราจึงคิด
หาวิธีให้ลูก ๆ รักใคร่สามัคคีกัน เช้าวันหนึ่งเขาเรียก
ลูก ๆ ทั้งห้ามารวมกัน แล้วก็ส่งมัดของกิ่งไม่เล็ก ๆ ที่
นำมามัดรวมกันจำนวน 1 มัดให้ลูกทุกคนลองหักดู
แต่ไม่มีใครหักได้ ชายชราจึงแก้มัดกิ่งไม้ออกแล้วก็
แบ่งกิ่งไม้ออกมาเป็นกิ่ง ๆ ให้ลูก ๆ คนละกิ่ง แล้ว
บอกให้ลูกทุกคนลองหักดูอีกที ครั้งนี้ทุกคนหักง่าย
อย่างง่ายดาย

อ้างอิง nitanstory

พี่น้องกับกิ่งไม้

ชายชราจึงสอนลูกของเขาว่า "ไม้แต่กิ่งไม้นั้นจะ

เปราะ แต่ถ้าเรานำมันมามัดรวมกัน มันก็จะ

แข็งแกร่งขึ้น ถ้าลูก ๆ รักใคร่ปรองดองกัน รวมเป็น

นำหนึ่งใจเดียวกัน ก็จะแข็งแกร่งมั่นคงเหมือนกับกิ่ง

ไม้มัดนี้ ซึ่งจะไม่มีใครมาทำลายได้" ลูก ๆ ทั้งห้าคน

ต่างก็เข้าใจในคำสอนของพ่อ นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา
พวกเขาก็ไม่ทะเลาะเบาะแวงกันอีกเลย
"รวมกันเราอยู่ แยกกันเราตาย"

ข้อคิด ความสามัคคีเป็นพลังอันยิ่งใหญ่

อ้างอิง nitanstory

ความสามัคคีของมด

มีแมลงตัวหนึ่งได้ตกลงท่ามกลางฝูงมด
ประมาณ 10 ตัว แม้ว่าแมลงจะมีขนาดใหญ่กว่ามด
แต่เมื่อถูกฝูงมดรุมกัด ในขณะที่มันพยายามดิ้นเพื่อ
ให้รอดพ้นจากการทำร้าย แต่แมลงตัวใหญ่ก็ทำได้
แค่เพียงสะบัดให้มดหลุดออกไปเพียง 5 ตัวเท่านั้น
ในขณะนั้นมดฝูงใหญ่ไม่ต่ำกว่า 100 ตัวก็มารุมกัด
แมลง จนมันต้องพ่ายแพ้ถึงแก่ความตายในที่สุดฝูง
มดช่วยกันแบกซากแมลงกลับรัง ในระหว่างทาง มด
ตัวหนึ่งก็ได้อวดอ้างถึงความสามารถของตน โดย
การตรงเข้าไปแบกหนวดครึ่งเส้นของแมลง

อ้างอิง ทรูปลูกปัญญา

ความสามัคคีของมด

แต่ปรากฏว่าแม้เพียงหนวดครึ่งเส้นของแมลง
มันก็ไม่สามารถที่จะแบกได้ ครั้นเมื่อมันมองเพื่อน ๆ
ที่ช่วยกันแบกแมลงยักษ์กลับรังอย่างสบาย มันจึง
ตะโกนเรียนเพื่อน ๆ มาช่วยกันแบกหนวดที่มันไม่
สามารถจัดการได้ เมื่อเพื่อน ๆ ประมาณ 10 ตัวมา
ช่วยกันก็สามารถขนหนวดแมลงกลับรังได้ราวกับไม่
ได้ไม่ได้แบกอะไรเลย

ข้อคิด ความสามัคคีทำให้ประสบผลสำเร็จ

อ้างอิง ทรูปลูกปัญญา

พพลลัังงขขอองงหหมมูู่่คคณณะะ

นายพรานผู้หนึ่งได้กางตาข่ายและโรยเมล็ดข้าวไว้
ดักนก เมื่อนกพิราบฝูงหนึ่ง มาจิกกินข้าว นายพรานก็
ปล่อยตาข่ายลงมาคลุมนกไว้ได้ทั้งฝูง แต่แล้วนกพิราบ
เหล่านั้นกลับร่วมแรงร่วมใจกันบินขึ้นอย่างพร้อม
เพรียง พวกมันสามารถบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ทั้งที่มีตาข่าย
คลุมอยู่ นายพรานจึงวิ่งตามนกไป เขาวิ่งไปเรื่อยๆ
กระทั่งชาวนาผู้หนึ่งเห็นเข้า ก็ถามนายพรานว่า “นี่ท่าน
นกบินไปแล้ว ท่านจะตามไปทำไม” นายพรานตอบว่า
“ถ้าในตาข่ายมีนกเพียงตัวเดียว ฉันก็คงไม่ตามมันไป
หรอก แต่นี้เป็นนกทั้งฝูง ฉันจะจับทั้งฝูงเลย”

อ้างอิง โป๊ะเชะ.ดอทคอม

พพลลัังงขขอองงหหมมูู่่คคณณะะ

เวลาผ่านไป จนใกล้พลบค่ำ นกแต่ละตัวในตาข่ายเริ่มมี
ความคิดขัดแย้งกันเอง นกแต่ละตัวต่างกระจัดกระจายไป
คนละทิศละทาง เป็นเหตุให้ทั้งตาข่ายทั้งนกตกลงสู่พื้นดิน ใน
ที่สุดนกเหล่านั้นก็ถูกนายพรานรวบได้ทั้งฝูง

ความสามัคคี ได้ทำให้นกตัวเล็กๆ กลายเป็นฝูงนกที่ทรง
พลัง ยกตาข่ายของนายพรายบินหนึไปได้ แต่ในทันทีที่แตก
ความสามัคคี ก็ไม่มีนกตัวใดรอดพ้นจากเงื้อมมือของนาย
พรานไปได้เลย

ข้อคิด ชัยชนะที่เห็นอยู่เบื้องหน้าต้องกลับกลายเป็นความ
พ่ายแพ้ เพราะการแตกความสามัคคี ทำให้พลังที่แต่ละคนมี
อยู่ กลับกลายเป็นพลังที่หักล้างบั่นทอนกันเอง นับเป็นการ
ทำลายหมู่คณะที่ร้านแรงยิ่งกว่าการทำลายจากศัตรูใด ๆ

อ้างอิง โป๊ะเชะ.ดอทคอม

สามัคคีคือพลัง

ผึ้งกลุ่มหนึ่งทำรังอยู่บนต้นไม้ ผึ้งทุกตัวรักใคร่
กันดี พวกมันมักนำน้ำหวานมาเก็บไว้ที่รังทุกวัน
ใกล้ๆรังผึ้งมีหมีตัวใหญ่มานอนหลับพักผผ่อนยาม
บ่ายอยู่บ่อยๆ วันหนึ่งหมีตัวนั้นสังเกตเห็นรังผึ้งและ
คิดอยากจะกินน้ำหวานน้ำหานอันแสนอร่อยจากรัง
ผึ้ง มันเลยพยายามที่จะปีนเอารังผึ้ง แต่ผึ้งตัวหนึ่ง
เห็นหมีกำลังปีนขึ้นมาจึงเรียกเพื่อนๆมาช่วยกันขัด
ขวาง ผึ้งต่อสู้กับหมีตัวใหญ่เป็นเวลานาน ในท้าย
ที่สุดผึ้งก็ชนะ เนื่องจากหมีทนบาดแผลที่ผึ้งรุมต่อย
ไม่ไหวจึงหนีไป ความสามัคคีของผึ้งเป็นที่เลื่องลือ
ในบรรดาแมลงทั้งหลาย แต่นั้นมาก็ไม่มีสัตว์ใดกล้า
ทำร้ายผึ้งอีกเลย

ข้อคิด ความสามัคคีทำให้ประสบความสำเร็จ และ
ทำให้อยู่รอดปลอดถัย ทำให้เกิดความสงบสุข

อ้างอิง พจมาตร์ วิหะกะรัตน์

บินสุดขอบฟ้า

เรื่องราวของอีกา 2 ตัว แห่งเกริงกาเวีย ที่ต่อสู้
ชีวิตเพื่ออิสรภาพ อีกาหนุ่มและอีกาแก่ถูกจับมาขัง
ไว้ด้วยกัน เริ่มแรกอีกา 2 ตัวมีแต่ความไม่เข้าใจกัน
และขุ่นเคืองกัน ต่อมาเกิดไมตรีกันต่างช่วยเหลือกัน
ออกจากกรงขัง เพื่อกลับไปสู่ถิ่นกำเนิดอันมีอิสรภาพ
ที่ใฝ่หา จนสุดท้ายอีกาแก่ต้องสละชีพเพื่อให้อีกา
หนุ่มไปถึงเกริงกาเวียอย่างปลอดภัย



ข้อคิด ความสามัคคีทำให้ประสบผลสำเร็จ

อ้างอิง นิทานโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ