นางหมาขาว งหมาขาว
กลุ่มผู้จัดทำ ได้จัดทำ สื่อการเรียนรู้นี้ขึ้นเพื่อใช้ ประกอบการเรียนในรายวิชา ภาษาไทยเพื่อการศึกษา และอาชีพ1 ท33201 ซึ่งหวังว่าสื่อนี้จะช่วยเป็นสื่อ กลางในการเรียนรู้นิทานพื้นบ้านอีสานควบคู่กับความ ทันสมัยของเทคโนโลยี คำ นำ
มีสองผัวเมียอาศัยอยู่ในหมู่บ้านจัน จั ทคาม ซึ่งฝ่ายเป็นเมียนั้นได้ท้องแก่จ ก่ วนคลอด แล้ว แต่ในตอนนั้นเกิด กิโรคระบาด ผู้คนล้มตายเป็นอันมาก สองผัวเมียจึง จึชวนกันอพยพหนี จากหมู่บ้านมาอยู่กลางป่า แล้วต่อมาเมียก็คลอดลูกออกมาเป็นลูกแฝดเป็นผู้หญิง ญิสองคน แล้วนางก็สิ้นใจตายไป ส่วนสามีอยู่มาไม่นานก็ตรอมใจตายตามไป ปล่อ ล่ ยให้เด็กทารกเกิด ใหม่ทั้งสองร้องไห้อยู่ในป่าเช่นนั้น
ต่อมามีหมาขาวตัวหนึ่งเป็นตัวเมียออกมาหากิน กิ มาเห็นเด็กทั้งสองก็เกิด กิ สงสารจึง จึ เอาไปเลี้ยง เป็นลูกกลายเป็น "แม่หมาขาว" คอยให้นมของตัวเองและหาอาหารให้กิน กิ เลี้ยงเด็กทั้งสอง คนจนเติบโตมาเป็นสาว ทุกวันนางหมาขาวตัวนี้จะมีลูกสาวทั้งสองออกไปหากิน กิในป่าด้วย
ในวันหนึ่งเกิด กิ พายุพัดให้นางหมาขาวต้องพลัดพรากจากลูกไป ลูกสาวทั้งสองก็โดนลม พัดไปถึง ถึ เขตบ้านนายพราน เมื่อนายพรานเห็นหญิง ญิสาวทั้งสองงดงามมาก เกิด กิ อยากได้ รางวัลจึง จึ นำ หญิง ญิสาวทั้งสองขึ้น ขึ้ ถวายแก่พ ก่ ระราชาที่ยังโสดอยู่ พระราชามีพระอนุชาซึ่งยัง โสดเหมือนกัน กัฝ่ายพระราชาก็ได้ผู้พี่เป็นมเหสี ฝ่ายอนุชาก็รับผู้น้องเป็นชายา
ขณะนั้นแม่นางหมาขาวซึ่งพลัดพรากจากลูกมาเป็นเวลานาน ก็ได้แต่ร่ำ ไห้คิดถึง ถึ ลูกและออก ติดตามหาลูก จนได้ยินข่า ข่ วว่า ว่ นายพรานเป็นผู้อุปการะเลี้ยงดูลูกสาวต่อจากตน จึง จึ มาหานาย พรานเพื่อถามหาลูกสาวและได้เล่า ล่ ว่า ว่ เหตุการณ์เป็นมาอย่างไร เมื่อนายพรานทราบก็เกิด กิ ความสงสาร จึง จึ บอกความจริงและพานางหมาขาวไปหาลูกสาวที่ในวัง
เมื่อมาถึง ถึ พระราชวังนายพรานก็ทูลพระราชาตามความจริง แต่พระมเหสีนั้นอับอาย ขายหน้า เกรงว่า ว่ คนจะรู้ว่า ว่ ตนเป็นลูกของหมาขาว จึง จึ ทูลเท็จต่อพระสวามีไปว่า ว่ ไม่เป็น ความจริง พร้อมทั้งขับ ขัไล่น ล่ ายพรานและหมาขาวออกไป แต่นางหมาขาวไม่ยอมไป พร้อมทั้งอธิบายว่า ว่ ตนคือแม่ของมเหสี ส่วนมเหสีหรือลูกสาวคนโตของนางหมาขาว นางก็ปฏิเ ฏิสธไม่ยอมรับพร้อมทั้งด่า เตะ ถีบ ใช้ไม้ทุบตีแม่นางหมาขาวจนนางหมาขาว นอนล้มลง แล้วก็เอาน้ำ ร้อนๆที่ต้มเดือดสาดใส่แม่นางหมาขาวที่นอนเจ็บอยู่ นางหมา ขาวได้รับความเจ็บปวดแสนสาหัส
นายพรานเห็นท่าไม่ดีจึง จึ รีบนำ หมาขาวไปที่วังของลูกสาวคนเล็ก เมื่อลูกสาวคนเล็กเห็นหมา ขาวก็จำ ได้ทันทีว่า ว่ เป็นแม่หมาขาวของตน จึง จึ รีบมากอดและอุ้มแม่หมาขาวทันทีและรีบพาไป รักษา แต่นางทนพิษบาดแผลไม่ไหวจึง จึสิ้นใจตาย ก่อ ก่ นตายนางหมาบอกว่า ว่ ห้ามเผาหรือฝัง ให้ เก็บกระดูกแม่ไว้บูชาในวัง
ลูกสาวคนเล็กก็ทำ ตามเก็บกระดูกแม่ใส่ไหเอาไว้บนหิ้ง บูชาเป็นประจำ ในวันพระวัน สำ คัญมิได้ขาดแล้วก็ทำ บุญสุนทานอุทิส ส่ วนบุญให้แม่เป็นประจำ
อยู่ต่อมาเกิด กิ อัศจรรย์กระดูกของแม่หมาขาวกลายเป็นทองคำ ข่า ข่ วนี้เลื่องลือไปถึง ถึ ผู้เป็นพี่สาว พี่สาวก็มาขอส่วนแบ่ง บ่ ทองคำ แต่น้องไม่ยินยอมให้จึง จึ เกิด กิโต้เถียงกัน กั จนรู้ไปถึง ถึ หูพระราชา พระราชาจึง จึได้เรียกทั้งสองเข้ามาถามความจริง ในที่สุดความจริงก็ปรากฏ พระราชาโกรธที่พระมเหสีของพระองค์ทูลเท็จและเป็นคนอกตัญญต่อผู้มีพระคุณ จึง จึ ตัดสิน ให้ประหารชีวิตเสีย ส่วนน้องสาวได้อยู่ในพระราชวังดังเดิมและมีชีวิตที่ร่ม ร่ เย็นเป็นสุขตลอดไป
นิทานยอดกตัญญู นางหมาขาว https://online.anyflip.com/rzrff/wtyz/mobile/ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2567 อ้างอิง
นางหมาขาว วิวิ วิ ชวิ ชา ภาษาไทยเพื่พื่ พื่ อพื่ อศึศึ ศึ กศึ กษาต่ต่ ต่ อต่ อและอาชีชี ชี พชี พ1 จัจั จั ด จั ดทำทำทำทำโดย น.ส.ญาณิณิ ณิ สณิ สา ข่ข่ ข่ าข่ าขัขั ขั น ขั นมะลีลี ลีลี เลขที่ที่ ที่ที่ 9 น.ส.เบญญาภา โทฮาด เลขที่ที่ ที่ที่ 20 น.ส.นภัภั ภั สภั สนันั นั น นั นท์ท์ ท์ท์ตัตั ตั น ตั นกลาง เลขที่ที่ ที่1ที่ 7 น.ส.พิพิ พิ ลัพิ ลั ลั ด ลั ดดา โพธิ์ธิ์ ธิ์ ศธิ์ ศรีรี รี งรี งาม เลขที่ที่ ที่ที่ 22 น.ส.สโรชา ซ้ซ้ ซ้ งซ้ งภูภูภู เ ภู เขีขี ขี ยขี ยว เลขที่ที่ ที่ที่ 27 ชั้ชั้ ชั้ น ชั้ นมัมั มั ธ มั ธยมศึศึ ศึ กศึ กษาปีปีปี ที่ปี ที่ ที่ที่ 6 เสนอโดย คุคุคุ ณ คุ ณครูรูรูรู ทองจัจั จั น จั นทร์ร์ ร์ร์โจมเสนาะ โรงเรีรี รี ยรี ยนสีสี สี ชสี ชมพูพูพู ศึ พู ศึ ศึ กศึ กษา