46 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่1 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่1 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 1 2.การพูดที่ชัดเจน √ 1 3.การพูดเป็นคำ √ 1 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 1 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 1 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 07/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.ณฐพร ประทุมศิริ เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 2 2.การพูดที่ชัดเจน √ 3 3.การพูดเป็นคำ √ 3 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 2 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 2 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 05/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.ศุณิศา ทายะหมอ
47 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่1 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 3 2.การพูดที่ชัดเจน √ 4 3.การพูดเป็นคำ √ 4 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 4 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 4 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 07/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.จันทร์เพ็ง ศิริจันทร์
48 ตารางคะแนนรวมสัปดาห์ที่ 1 เกณฑ์คะแนนแบบสังเกตพฤติกรรม 0 – 15 ระดับปรับปรุง 16 – 25 ระดับพอใช้ 26 – 35 ระดับดี 36 – 45 ระดับดีมาก เครื่องมือวัด (คะแนนเต็ม 45) คะแนนรวมสัปดาห์ที่ 1 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง 21 2.การพูดที่ชัดเจน 21 3.การพูดเป็นคำ 22 4.มีความมั่นใจในการพูด 24 5.การใช้ภาษากลางในการพูด 22
49 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่2 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่2 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 2 2.การพูดที่ชัดเจน √ 2 3.การพูดเป็นคำ √ 2 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 2 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 2 ชื่อนิทาน ลูกหมู3ตัว วันที่เก็บข้อมูล 16/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.กฤติธี ผิวสว่าง เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 2 2.การพูดที่ชัดเจน √ 3 3.การพูดเป็นคำ √ 3 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 2 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 2 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 12/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.กิตติภูมิ ดวงสีดา
50 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่2 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่2 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 2 2.การพูดที่ชัดเจน √ 2 3.การพูดเป็นคำ √ 2 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 2 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 2 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 14/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.ชิษณุพงษ์ โสมะณาวัตร เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 4 2.การพูดที่ชัดเจน √ 3 3.การพูดเป็นคำ √ 3 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 3 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 4 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 14/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.ศรัณย์พัญช์ กาฬภักดี
51 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่2 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่2 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 3 3.การพูดเป็นคำ √ 3 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 4 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 14/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.เพชรเทิดไท บุญยกิจ เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 4 2.การพูดที่ชัดเจน √ 4 3.การพูดเป็นคำ √ 4 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 4 ชื่อนิทาน ลูกหมู3ตัว วันที่เก็บข้อมูล 16/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.เปมิกา โสภางาม
52 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่2 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่2 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 3 2.การพูดที่ชัดเจน √ 2 3.การพูดเป็นคำ √ 3 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 2 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 3 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 12/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.ณฐพร ประทุมศิริ เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 3 2.การพูดที่ชัดเจน √ 3 3.การพูดเป็นคำ √ 3 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 3 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 3 ชื่อนิทาน ลูกหมู3ตัว วันที่เก็บข้อมูล 16/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.ศุณิศา ทายะหมอ
53 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่2 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 4 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 4 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 4 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 12/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.จันทร์เพ็ง ศิริจันทร์
54 ตารางคะแนนรวมสัปดาห์ที่ 2 เกณฑ์คะแนนแบบสังเกตพฤติกรรม 0 – 15 ระดับปรับปรุง 16 – 25 ระดับพอใช้ 26 – 35 ระดับดี 36 – 45 ระดับดีมาก เครื่องมือวัด (คะแนนเต็ม 45) คะแนนรวมสัปดาห์ที่ 2 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง 29 2.การพูดที่ชัดเจน 27 3.การพูดเป็นคำ 28 4.มีความมั่นใจในการพูด 27 5.การใช้ภาษากลางในการพูด 29
55 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่3 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่3 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 3 2.การพูดที่ชัดเจน √ 3 3.การพูดเป็นคำ √ 3 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 4 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 4 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 19/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.กฤติธี ผิวสว่าง เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 4 2.การพูดที่ชัดเจน √ 4 3.การพูดเป็นคำ √ 4 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 4 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 21/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.กิตติภูมิ ดวงสีดา
56 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่3 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่3 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 3 2.การพูดที่ชัดเจน √ 4 3.การพูดเป็นคำ √ 4 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 4 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 3 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 19/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.ชิษณุพงษ์ โสมะณาวัตร เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 4 2.การพูดที่ชัดเจน √ 4 3.การพูดเป็นคำ √ 4 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 4 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 4 ชื่อนิทาน ลูกหมู3ตัว วันที่เก็บข้อมูล 23/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.ศรัณย์พัญช์ กาฬภักดี
57 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่3 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่3 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 4 3.การพูดเป็นคำ √ 4 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 4 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 19/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.เพชรเทิดไท บุญยกิจ เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 21/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.เปมิกา โสภางาม
58 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่3 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่3 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 4 2.การพูดที่ชัดเจน √ 4 3.การพูดเป็นคำ √ 4 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 4 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 4 ชื่อนิทาน ลูกหมู3ตัว วันที่เก็บข้อมูล 23/07/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.ณฐพร ประทุมศิริ เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 4 2.การพูดที่ชัดเจน √ 4 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 4 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 21/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.ศุณิศา ทายะหมอ
59 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่3 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 4 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 4 ชื่อนิทาน ลูกหมู3ตัว วันที่เก็บข้อมูล 21/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.จันทร์เพ็ง ศิริจันทร์
60 ตารางคะแนนรวมสัปดาห์ที่ 3 เกณฑ์คะแนนแบบสังเกตพฤติกรรม 0 – 15 ระดับปรับปรุง 16 – 25 ระดับพอใช้ 26 – 35 ระดับดี 36 – 45 ระดับดีมาก เครื่องมือวัด (คะแนนเต็ม 45) คะแนนรวมสัปดาห์ที่ 3 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง 36 2.การพูดที่ชัดเจน 37 3.การพูดเป็นคำ 38 4.มีความมั่นใจในการพูด 40 5.การใช้ภาษากลางในการพูด 37
61 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่4 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่4 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 4 3.การพูดเป็นคำ √ 4 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 26/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.กฤติธี ผิวสว่าง เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน ลูกหมู3ตัว วันที่เก็บข้อมูล 30/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.กิตติภูมิ ดวงสีดา
62 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่4 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่4 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน ลูกหมู3ตัว วันที่เก็บข้อมูล 30/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.ชิษณุพงษ์ โสมะณาวัตร เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 28/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.ศรัณย์พัญช์ กาฬภักดี
63 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่4 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่4 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 26/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ช.เพชรเทิดไท บุญยกิจ เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 26/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.เปมิกา โสภางาม
64 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่4 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่4 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 28/07/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.ณฐพร ประทุมศิริ เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ 1 2 3 4 5 รวมคะแนน 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน เด็กเลี้ยงแกะ วันที่เก็บข้อมูล 28/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.ศุณิศา ทายะหมอ
65 เครื่องมือวิจัยแบบสังเกตพฤติกรรมทางด้านการพูด สัปดาห์ที่4 เครื่องมือวัด คะแนนผลที่ได้ รวมคะแนน 1 2 3 4 5 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง √ 5 2.การพูดที่ชัดเจน √ 5 3.การพูดเป็นคำ √ 5 4.มีความมั่นใจในการพูด √ 5 5.การใช้ภาษากลางในการพูด √ 5 ชื่อนิทาน หนูน้อยหมวกแดง วันที่เก็บข้อมูล 26/06/66 ชื่อผู้ได้รับการวิจัย ด.ญ.จันทร์เพ็ง ศิริจันทร์
66 ตารางคะแนนรวมสัปดาห์ที่ 4 เกณฑ์คะแนนแบบสังเกตพฤติกรรม 0 – 15 ระดับปรับปรุง 16 – 25 ระดับพอใช้ 26 – 35 ระดับดี 36 – 45 ระดับดีมาก เครื่องมือวัด (คะแนนเต็ม 45) คะแนนรวมสัปดาห์ที่ 4 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง 45 2.การพูดที่ชัดเจน 44 3.การพูดเป็นคำ 44 4.มีความมั่นใจในการพูด 45 5.การใช้ภาษากลางในการพูด 45
67 บทที่ 4 การวิเคราะห์ข้อมูล จากการวิจัยเรื่องการพัฒนาทักษะการพูดโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดงเด็กอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนบ้านโคกหนองแซง มีวัตถุประสงค์ เพื่อเพื่อพัฒนาทักษะการพูดโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานประกอบการ แสดงของนักเรียน อนุบาล2โรงเรียนบ้านโคกหนองแซง ทั้งนี้ผู้วิจัยได้วิเคราะห์ข้อมูลโดยเปรียบเทียบบันทึกคะแนนจากการสังเกตพฤติกรรมในห้องเรียน โดย ใช้แบบสังเกตพฤติกรรม5ข้อ คะแนนเต็ม 25 คะแนน จากนั้นได้นำข้อมูลมาวิเคราะห์ดังนี้ เกณฑ์คะแนนแบบสังเกตพฤติกรรม 0 – 15 ระดับปรับปรุง 16 – 25 ระดับพอใช้ 26 – 35 ระดับดี 36 – 45 ระดับดีมาก ผลการวิเคราะห์ข้อมูล ผลการสังเกตความสามารถทักษะด้านการพูดของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังได้รับการจัดกิจกรรมเล่า นิทานประกอบการแสดง ซึ่งประกอบไปด้วยการสังเกตพฤติกรรม 5 ข้อ มีรายละเอียดดังนี้ 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง 2.การพูดที่ชัดเจน 3.การพูดเป็นคำ 4.มีความมั่นใจในการพูด 5.การใช้ภาษากลางในการพูด
68 ตารางแสดงผลคะแนนก่อนการจัดกิจกรรมโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดง รายการประเมิน (คะแนนเต็ม 45 ) จำนวนนักเรียน () คะแนนรวมก่อน จัดกิจกรรม (Σ₁) คะแนนเฉลี่ย (̅) ร้อยละ 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อน ในห้องโดยใช้ภาษากลาง 9 15 3 6.66 2.การพูดที่ชัดเจน 9 13 2.6 5.77 3.การพูดเป็นคำ 9 15 3 6.66 4.มีความมั่นใจในการพูด 9 14 2.8 6.22 5.การใช้ภาษากลางในการพูด 9 16 3.2 7.11 รวม 9 73 14.6 32.42 จากตารางแสดงผลคะแนนก่อนการจัดกิจกรรมโดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานประกอบการแสดง โดย แยกเป็นหน่วยดังนี้ การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลางมีคะแนนรวมก่อนทำกิจกรรมที่ 15 คะแนน ของ คะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 3 คิดเป็นร้อยละ 6.66 การพูดที่ชัดเจนมีคะแนนรวมก่อนทำกิจกรรมที่ 13 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 2.6 คิดเป็นร้อยละ 5.77 การพูดเป็นคำมีคะแนนรวมก่อนทำกิจกรรมที่ 15 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 3 คิดเป็นร้อยละ 6.66 มีความมั่นใจในการพูดมีคะแนนรวมก่อนทำกิจกรรมที่ 14 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ย อยู่ที่ 2.8 คิดเป็นร้อยละ 6.22 การใช้ภาษากลางในการพูดมีคะแนนรวมก่อนทำกิจกรรมที่ 16 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 3.2 คิดเป็นร้อยละ 7.11 คะแนนรวมก่อนทำกิจกรรม 73 คะแนนจากคะแนนเต็ม จำนวนสมาชิก 9 คน ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 14.6 อยู่ ในระดับปรับปรุง คิดเป็นร้อยละ 32.42
69 ตารางแสดงผลคะแนนสัปดาห์ที่1 หลังการจัดกิจกรรมโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดง รายการประเมิน (คะแนนเต็ม 45 ) จำนวนนักเรียน () คะแนนรวมหลัง จัดกิจกรรม สัปดาห์ที่ 1 (Σ₁) คะแนนเฉลี่ย (̅) ร้อยละ 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อน ในห้องโดยใช้ภาษากลาง 9 21 4.2 9.33 2.การพูดที่ชัดเจน 9 21 4.2 9.33 3.การพูดเป็นคำ 9 22 4.4 9.77 4.มีความมั่นใจในการพูด 9 24 4.8 10.66 5.การใช้ภาษากลางในการพูด 9 22 4.4 9.77 รวม 9 110 22 48.86 จากตารางแสดงผลคะแนนหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่1 โดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานประกอบการ แสดง โดยแยกเป็นหน่วยดังนี้ การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลางมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่1 ที่ 21 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.2 คิดเป็นร้อยละ 9.33 การพูดที่ชัดเจนมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่1 ที่ 21 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.2 คิดเป็นร้อยละ 9.33 การพูดเป็นคำมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่1 ที่ 22 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.4 คิดเป็นร้อยละ 9.77 มีความมั่นใจในการพูดมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่1 ที่ 24 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.8 คิดเป็นร้อยละ 10.66 การใช้ภาษากลางในการพูดมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่1 ที่ 22 คะแนน ของคะแนนเต็ม ทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.4 คิดเป็นร้อยละ 9.77 คะแนนรวมหลังทำกิจกรรมสัปดาห์ที่1 ที่ 110 คะแนนจากคะแนนเต็ม จำนวนสมาชิก 9 คน ค่าเฉลี่ย อยู่ที่ 22 อยู่ในระดับพอใช้คิดเป็นร้อยละ 48.86
70 ตารางแสดงผลคะแนนสัปดาห์ที่2 หลังการจัดกิจกรรมโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดง รายการประเมิน (คะแนนเต็ม 45 ) จำนวนนักเรียน () คะแนนรวมหลัง จัดกิจกรรม สัปดาห์ที่ 2 (Σ₁) คะแนนเฉลี่ย (̅) ร้อยละ 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อน ในห้องโดยใช้ภาษากลาง 9 29 5.8 12.88 2.การพูดที่ชัดเจน 9 27 5.4 12 3.การพูดเป็นคำ 9 28 5.6 12.44 4.มีความมั่นใจในการพูด 9 27 5.4 12 5.การใช้ภาษากลางในการพูด 9 29 5.8 12.88 รวม 9 140 28 62.20 จากตารางแสดงผลคะแนนหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่2 โดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานประกอบการ แสดง โดยแยกเป็นหน่วยดังนี้ การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลางมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่2 ที่ 29 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 5.8 คิดเป็นร้อยละ 12.88 การพูดที่ชัดเจนมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่2 ที่ 27 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่5.4 คิดเป็นร้อยละ 12 การพูดเป็นคำมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่2 ที่ 28 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 5.6 คิดเป็นร้อยละ 12.44 มีความมั่นใจในการพูดมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่2 ที่ 27 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 5.4 คิดเป็นร้อยละ 12 การใช้ภาษากลางในการพูดมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่2 ที่ 29 คะแนน ของคะแนนเต็ม ทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 5.8 คิดเป็นร้อยละ 12.88 คะแนนรวมหลังทำกิจกรรมสัปดาห์ที่2 ที่ 140 คะแนนจากคะแนนเต็ม จำนวนสมาชิก 9 คน ค่าเฉลี่ย อยู่ที่ 28 อยู่ในระดับดีคิดเป็นร้อยละ 62.20
71 ตารางแสดงผลคะแนนสัปดาห์ที่3 หลังการจัดกิจกรรมโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดง รายการประเมิน (คะแนนเต็ม 45 ) จำนวนนักเรียน () คะแนนรวมหลัง จัดกิจกรรม สัปดาห์ที่ 3 (Σ₁) คะแนนเฉลี่ย (̅) ร้อยละ 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อน ในห้องโดยใช้ภาษากลาง 9 36 7.2 16 2.การพูดที่ชัดเจน 9 37 7.4 16.44 3.การพูดเป็นคำ 9 38 7.6 16.88 4.มีความมั่นใจในการพูด 9 40 8 17.77 5.การใช้ภาษากลางในการพูด 9 37 7.4 16.44 รวม 9 188 37.6 83.53 จากตารางแสดงผลคะแนนหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่3 โดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานประกอบการ แสดง โดยแยกเป็นหน่วยดังนี้ การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลางมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่3 ที่ 36 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 7.2 คิดเป็นร้อยละ 16 การพูดที่ชัดเจนมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่3 ที่ 37 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 7.4 คิดเป็นร้อยละ 16.44 การพูดเป็นคำมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่3 ที่ 38 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 7.6 คิดเป็นร้อยละ 16.88 มีความมั่นใจในการพูดมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่3 ที่ 40 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่8 คิดเป็นร้อยละ 17.77 การใช้ภาษากลางในการพูดมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่3 ที่ 37 คะแนน ของคะแนนเต็ม ทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 7.4 คิดเป็นร้อยละ 16.44 คะแนนรวมหลังทำกิจกรรมสัปดาห์ที่3 ที่ 188 คะแนนจากคะแนนเต็ม จำนวนสมาชิก 9 คน ค่าเฉลี่ย อยู่ที่ 37.6 อยู่ในระดับดีมาก คิดเป็นร้อยละ 83.53
72 ตารางแสดงผลคะแนนสัปดาห์ที่4 หลังการจัดกิจกรรมโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดง รายการประเมิน (คะแนนเต็ม 45 ) จำนวนนักเรียน () คะแนนรวมหลัง จัดกิจกรรม สัปดาห์ที่ 4 (Σ₁) คะแนนเฉลี่ย (̅) ร้อยละ 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อน ในห้องโดยใช้ภาษากลาง 9 45 9 20 2.การพูดที่ชัดเจน 9 44 8.8 19.55 3.การพูดเป็นคำ 9 44 8.8 19.55 4.มีความมั่นใจในการพูด 9 45 9 20 5.การใช้ภาษากลางในการพูด 9 45 9 20 รวม 9 223 44.6 99.10 จากตารางแสดงผลคะแนนหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 โดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานประกอบการ แสดง โดยแยกเป็นหน่วยดังนี้ การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลางมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 45 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 9 คิดเป็นร้อยละ 20 การพูดที่ชัดเจนมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 44 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 8.8 คิดเป็นร้อยละ 19.55 การพูดเป็นคำมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 44 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 8.8 คิดเป็นร้อยละ 19.55 มีความมั่นใจในการพูดมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 45 คะแนน ของคะแนนเต็มทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่9 คิดเป็นร้อยละ 20 การใช้ภาษากลางในการพูดมีคะแนนรวมหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 45 คะแนน ของคะแนนเต็ม ทั้งหมด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 9 คิดเป็นร้อยละ 20 คะแนนรวมหลังทำกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 223 คะแนนจากคะแนนเต็ม จำนวนสมาชิก 9 คน ค่าเฉลี่ย อยู่ที่ 44.6 อยู่ในระดับดีมาก คิดเป็นร้อยละ 99.10
73 ตารางแสดงผลคะแนนเปรียบเทียบก่อนและหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 รายการประเมิน (คะแนนเต็ม 45 ) คะแนนรวมก่อนจัด กิจกรรม (Σ₁) คะแนนรวมหลังจัด กิจกรรมสัปดาห์ที่ 4 (Σ₂) ความก้าวหน้า (̅) 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้อง โดยใช้ภาษากลาง 15 45 30 2.การพูดที่ชัดเจน 13 44 31 3.การพูดเป็นคำ 15 44 31 4.มีความมั่นใจในการพูด 14 45 31 5.การใช้ภาษากลางในการพูด 16 45 29 รวม 73 223 152 จากตารางแสดงผลคะแนนก่อนและหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 โดยใช้กิจกรรมการเล่านิทาน ประกอบการแสดง โดยแยกเป็นหน่วยดังนี้ การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลางมีคะแนนรวมก่อนจัดกิจกรรมที่ 15 คะแนน และ หลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 45 คะแนนจากคะแนนเต็ม 45 ความก้าวหน้า 30 อยู่ในระดับดีมาก การพูดที่ชัดเจนมีคะแนนรวมก่อนจัดกิจกรรมที่ 13 คะแนน และหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 44 คะแนนจากคะแนนเต็ม 45 ความก้าวหน้า 31 อยู่ในระดับดีมาก การพูดเป็นคำมีคะแนนรวมก่อนจัดกิจกรรมที่ 15 คะแนน และหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 44 คะแนนจากคะแนนเต็ม 45 ความก้าวหน้า 31 อยู่ในระดับดีมาก มีความมั่นใจในการพูดมีคะแนนรวมก่อนจัดกิจกรรมที่ 14 คะแนน และหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 45 คะแนนจากคะแนนเต็ม 45 ความก้าวหน้า 31 อยู่ในระดับดีมาก การใช้ภาษากลางในการพูดมีคะแนนรวมก่อนจัดกิจกรรมที่ 16 คะแนน และหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่ 4 ที่ 45 คะแนนจากคะแนนเต็ม 45 ความก้าวหน้า 29 อยู่ในระดับดีมาก โดยภาพรวมคะแนนก่อนจัดกิจกรรมเท่ากับ 73คะแนน และหลังจัดกิจกรรมเท่ากับ 223 คะแนน เฉลี่ยเพิ่มขึ้น +152 คะแนน เมื่อพิจารณาเป็นรายบุคคลพบว่านักเรียนได้คะแนนเพิ่มขึ้นทุกคน ค่าเฉลี่ย ความก้าวหน้าร้อยละเท่ากับ 67.55 แสดงว่านักเรียนที่ได้ทำกิจกรรมมีการพัฒนาทักษะด้านการพูดสูงขึ้น
74 บทที่5 สรุป อภิปรายผล และข้อเสนอแนะ การวิเคราะห์ข้อมูลเกี่ยวกับการพัฒนาทักษะการพูดของนักเรียนชั้นอนุบาล 2 โรงเรียนบ้านโคกหนอง แซงโดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานประกอบการแสดง สามารถสรุป อภิปรายผล และข้อเสนอแนะดังนี้ 5.1 สรุปผล 5.2 อภิปรายผล 5.3 ข้อเสนอแนะ 5.1 สรุปผล การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาทักษะการพูดโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดง นักเรียนชั้นอนุบาล 2 โรงเรียนบ้านโคกหนองแซงกลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ เด็กปฐมวัย ชาย 5 คน หญิง 4 คน จากจำนวนนักเรียนทั้งหมด 9 คน ที่กำลังศึกษาอยู่ชั้นอนุบาลปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2566 ของโรงเรียนโคกหนองแซง จังหวัดอุดรธานีเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่แบบสังเกตพฤติกรรมการ พูด คือ 1.การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลาง 2.การพูดที่ชัดเจน 3.การพูดเป็นคำ 4.มีความมั่นใจในการพูด 5.การใช้ภาษากลางในการพูด ผลการวิเคราะห์สถิติพื้นฐานเบื้องต้นจากการได้รับการพัฒนาทักษะการพูดโดยใช้กิจกรรมเล่านิทาน ประกอบการแสดง ทั้งหมด9 คน คิดเป็นร้อยละ 67.55 การพูดกับคุณครูและเพื่อนในห้องโดยใช้ภาษากลางมีคะแนนรวมก่อนจัดกิจกรรมที่ 15 คะแนน และ หลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 45 คะแนนจากคะแนนเต็ม 45 ความก้าวหน้า 30 อยู่ในระดับดีมาก การพูดที่ชัดเจนมีคะแนนรวมก่อนจัดกิจกรรมที่ 13 คะแนน และหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 44 คะแนนจากคะแนนเต็ม 45 ความก้าวหน้า 31 อยู่ในระดับดีมาก การพูดเป็นคำมีคะแนนรวมก่อนจัดกิจกรรมที่ 15 คะแนน และหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 44 คะแนนจากคะแนนเต็ม 45 ความก้าวหน้า 31 อยู่ในระดับดีมาก
75 มีความมั่นใจในการพูดมีคะแนนรวมก่อนจัดกิจกรรมที่ 14 คะแนน และหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่4 ที่ 45 คะแนนจากคะแนนเต็ม 45 ความก้าวหน้า 31 อยู่ในระดับดีมาก การใช้ภาษากลางในการพูดมีคะแนนรวมก่อนจัดกิจกรรมที่ 16 คะแนน และหลังจัดกิจกรรมสัปดาห์ที่ 4 ที่ 45 คะแนนจากคะแนนเต็ม 45 ความก้าวหน้า 29 อยู่ในระดับดีมาก โดยภาพรวมคะแนนก่อนจัดกิจกรรมเท่ากับ 73คะแนน และหลังจัดกิจกรรมเท่ากับ 223 คะแนน เฉลี่ยเพิ่มขึ้น +152 คะแนน เมื่อพิจารณาเป็นรายบุคคลพบว่านักเรียนได้คะแนนเพิ่มขึ้นทุกคน ค่าเฉลี่ย ความก้าวหน้าร้อยละเท่ากับ 67.55 แสดงว่านักเรียนที่ได้ทำกิจกรรมมีการพัฒนาทักษะด้านการพูดสูงขึ้น อภิปรายผล การวิจัยเรื่องการพัฒนาทักษะการพูดโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดงนักเรียนชั้นอนุบาล 2 โรงเรียนบ้านโคกหนองแซง สามารถอธิบายได้ดังนี้ ผลจากการจัดกิจกรรมโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดง พบว่า ก่อนลงมือปฏิบัติเด็กมี ทักษะการพูดภาษาไทยไม่ชัด พูดไม่เป็นคำ บางคนไม่ยอมพูดอีกทั้งยังขาดความมั่นใจในการใช้ภาษาไทยใน การสื่อสาร และหลังจากได้รับการพัฒนาโดยใช้กิจกรรมเด็กมีทักษะการพูดที่ดีขึ้น มีความมั่นใจในการพูดมาก ขึ้น โดยเด็กปฐมวัยจะต้องมีทักษะการพูดที่ดีเพื่อเป็นพื้นฐานของการเรียนรู้ในหลายด้าน สอดคล้องนางสาว สมัย สุภาพ,(2560 : 8) ได้จัดกิจกรรมส่งเสริมทักษะการพูดนักเรียนระดับปฐมวัย ที่มีอายุ 2-4 ปี ที่กำลังเรียน ในปีการศึกษา2560 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านผึ้ง สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแค จำนวน 4 คน โดยใช้ หนังสือนิทานในการส่งเสริมทักษะการพูดของเด็กปฐมวัย เพราะธรรมชาติของเด็กปฐมวัยจะชอบฟังนิทานที่มี รูปภาพประกอบจะช่วยกระตุ้นให้เด็กอยากรู้อยากเห็น โดยใช้ภาษาพูดสนทนาสื่อสารกับครูเป็นการกระตุ้นให้ เด็กอยากพูดทุกวันจะทำให้เด็กมีพัฒนาการด้าน ภาษาดีขึ้น สอดคล้องกับวนิดา โรจนอุดมศาสตร,(2562 : 10) จากสภาพปัญหาในชั้นเรียนที่ผู้วิจัยได้ปฏิบัติการสอน คือ ชั้นอนุบาลปีที่ 2 ว่าเด็กปฐมวัยมีปัญหาในการใช้ภาษาไทย คือ พูดภาษาไทยไม่ชัด ใช้ภาษามลายูในการ สื่อสาร อีกทั้งยังขาดความ มั่นใจในการใช้ภาษาไทยในการสื่อสาร จากเด็กปฐมวัย 30 คน จะมีสภาพปัญหา ดังกล่าว 20 คน ซึ่ง จากสภาพปัญหาและความสําคัญดังที่กล่าวมาข้างต้น ผู้วิจัยจึงสนใจที่จะเตรียมความ พร้อมทาง ภาษาไทยในการพูด โดยการจัดกิจกรรมเสริมประสบการณ์ โดยใช้คําคล้องจองประกอบภาพเป็น สื่อ การสอน เพื่อพัฒนาทักษะทางด้านการพูดของเด็กปฐมวัยให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นนอกจากนี้ยัง สอดคล้องกับสุจิตรา ประทุมเมฆ,ปพรรัตน์ สมยาโลนและสิริมณี บรรจง (2562 : 3) ได้ทำการศึกษาผลการจัด ประสบการณ์การแสดงบทบาทสมมติประกอบการเล่านิทานเพื่อเสริมสร้างความสามารถทางด้านภาษาและ การกล้าแสดงออกของเด็กปฐมวัยพบว่าความสามารถด้านภาษาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์
76 การแสดงบทบาท สมมติประกอบการเล่านิทาน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และการกล้าแสดงออกของเด็กปฐมวัย ที่ได้รับการจัดประสบการณ์การแสดงบทบาทสมมติประกอบการ เล่านิทานที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นอยู่ในระดับมาก ดังนั้นผู้วิจัยจึงสนใจจะศึกษาการพัฒนาพฤติกรรมการกล้า แสดงออกของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 1/2 โรงเรียนอนุบาลสามเสน ที่ได้รับการจัดกิจกรรมบทบาทสมมติ นักข่าวตัวน้อย ว่าการจัดกิจกรรมบทบาทสมมตินักข่าวตัวน้อยสามารถพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออกของ นักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 1/2 โรงเรียนอนุบาลสามเสนได้หรือไม่อย่างไรทั้งนี้เพื่อจะนำผลการศึกษามาพัฒนา คุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนให้เป็นไปตามหลักสูตรที่กำหนด ดังนั้นจะเห็นได้ว่ากิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดงเป็นการพัฒนาทักษะการพูดและส่งผลต่อการ พูดของเด็กปฐมวัย เป็นกิจกรรมที่เด็กได้ใช้ทักษะการพูดในการเล่านิทาน มีความกล้าแสดงออกและใช้ความ มั่นใจในการแสดงนิทาน การที่เด็กปฐมวัยได้เล่านิทานประกอบการแสดงส่งผลให้เด็กปฐมวัยมีทักษะการพูดที่ดี ยิ่งขึ้น ข้อเสนอแนะ 1.นิทานสามารถนำไปใช้กับกิจกรรมได้หลายกิจกรรมเพื่อให้ผู้เรียนเกิดความสนุกสนานเพลิดเพลิน 2. การเลือกนิทานควรเลือกเรื่องที่น่าสนใจละมีตัวละครที่หลากหลาย
77 บรรณานุกรม ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ. (2563 ). พระราชบัญญัติการพัฒนาเด็กปฐมวัย โรงเรียนอนุบาลหนองคาย. (2564). วิจัยการพัฒนาทักษะการพูดของเด็กปฐมวัยชั้นอนุบาล1โดยการจัด กิจกรรมการเล่านิทานประกอบภาพ วนิดา โรจนอุดมศาสตร. (2562). วิจัยเรื่องการพัฒนาทักษะการพูดของเด็กปฐมวัยชั้นอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียน สามแยกบ้านเนียง สมัย สุภาพ. (2560 ). วิจัยเรื่องการส่งเสริมทักษะทางด้านการพูดของเด็กปฐมวัยโดยใช้หนังสือนิทาน สุจิตรา ประทุมเมฆ,ปพรรัตน์ สมยาโลน และสิริมณี บรรจง. (2562). วิจัยการพัฒนาพฤติกรรมการกล้า แสดงออกด้านการพูดของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 1/2 โรงเรียนอนุบาลสามเสน สุธีรา คุปวานิชพงษ์. (2563). กิจกรรมที่ส่งเสริมการพูดของเด็กปฐมวัย สุนทรภู่. (2371). นิราศภูเขาทอง สุมนา พานิช. (2531). ทฤษฎีพัฒนาการทางสติปัญญา เสาวนีย์ พิชัยรักษ์พร. (2561). พัฒนาการทางภาษา อินาด มุตลิบ ซาเยอร์และ มูฮัมหมัด คริสเตียนวัน. (2561). วิจัยเรื่องการใช้เทพนิยายเป็นสื่อกลางในการสร้าง ความร่วมมือระหว่างตัวละครเด็ก Atisci. (2566). ทักษะการพูด BrainFit. (2020). พัฒนาการความสามารถด้านการพูด David K Berlo. (2020). ลักษณะของการสื่อสาร Good. (1973). ทฤษฎีเกี่ยวกับสติปัญญา
78 Hurlock. (1983). ทฤษฎีเกี่ยวกับพัฒนาการ Monsawan Saksing. (2550). ทฤษฎีการเล่านิทานประกอบการแสดง Piaget. (1963). ทฤษฎีเกี่ยวกับสติปัญญา Salsabilla Dziky Azkiyyah, Akhmad Sutiyono, & Imam Subari. (2019). วิจัยเรื่องพัฒนาทักษะการพูด ของนักเรียนผ่านการเล่าเรื่อง Thornbury. (2011). องค์ประกอบของการพูด
79 ภาคผนวก
80 นิทานเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง กาลครั้งหนึ่ง ณ หมู่บ้านที่แสนอบอุ่น มีเด็กหญิงหน้าตาน่ารักนั่งเล่นดูคุณแม่ทำอาหารอยู่ในครัว เพื่อนบ้านทุก คนต่างพากันเรียกเธอว่า "หนูน้อยหมวกแดง" ตามสีของหมวกที่เธอใส่เป็นประจำ และวันนี้เธอก็ได้รับคำสั่งจากคุณแม่ ให้นำอาหารและขนมไปเยี่ยมคุณยาย ซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านข้าง ๆ "เอาตะกร้านี้ไปส่งให้ถึงมือคุณยายนะจ๊ะ แล้วก็รีบไปรีบกลับ อย่าไปเที่ยวเล่น เถลไถลที่ไหนไกล อย่าพูดคุย กับคนแปลกหน้าด้วยล่ะ เข้าใจไหม ?" คุณแม่คนสวยกำชับด้วยความเป็นห่วง ลูกสาวตัวน้อยก็ตอบรับและสัญญา แล้วออกจากบ้านไปอย่างร่าเริง ระหว่างทางไปบ้านคุณยาย บังเอิญมีหมาป่าเจ้าเล่ห์เดินมาพบกับหนูน้อยหมวกแดง จึงเข้าไปทักทาย หวังจับเด็กหญิงทำเป็นอาหารมื้อเย็น "สวัสดีจ้ะสาวน้อย มาทำอะไรในป่าตรงนี้คนเดียวเหรอจ๊ะ ?"
81 "หนูกำลังไปเยี่ยมคุณยายที่หมู่บ้านใกล้ ๆ นี้เองค่ะ" หนูน้อยหมวกแดงตอบอย่างเป็นมิตร แต่กลับทำให้เจ้า หมาป่าคิดอุบายหลอกล่อ หวังจับคุณยายของเธอมาเป็นเหยื่อด้วยอีกคน "แต่ว่าสาวน้อย.. เอาตะกร้าเล็ก ๆ ไปแค่นี้ คุณยายเสียใจแย่เลย ฉันว่าเราไปเก็บดอกไม้สวย ๆ มาเป็น ของขวัญเพิ่มกันเถอะ" หมาป่าชักชวนให้หนูน้อยหมวกแดงออกนอกเส้นทาง มันจะได้รีบตรงไปจับคุณยายกินก่อน แล้วดักรอหนูน้อย หมวกแดงที่บ้านนั้นเลย โชคไม่ดีที่หนูน้อยหมวกแดงหลงเชื่อคำชวน แล้วหันไปเก็บดอกไม้ และเดินเล่นอย่างเพลิดเพลินจนลืมทั้งเวลา ทั้งคำตักเตือนของคุณแม่ไปหมดสิ้น กระทั่งเจ้าหมาป่าเดินทางไปถึงหมู่บ้านข้าง ๆ แล้วจับตัวคุณยายซ่อนเอาไว้ในตู้ ก่อนนำเสื้อผ้ามาใส่ เพื่อปลอม ตัวเป็นคุณยายนอนป่วยอยู่บนเตียง รอให้หนูน้อยหมวกแดงมาถึงแล้วจับกินทั้งยายทั้งหลานพร้อมกันทีเดียว
82 เมื่อหนูน้อยหมวกแดงรู้ตัวว่าทำผิดคำสั่งคุณแม่ ก็รีบวิ่งไปหาคุณยายที่บ้านทันที แต่กลับพบว่าคุณยายของ เธอนั้นมีท่าทางและหน้าตาแปลกประหลาดไปจากเดิม "คุณยายคะ ทำไมคุณยายต้องนอนคลุมโปงด้วยล่ะคะ ?" หนูน้อยถามด้วยความสงสัย "ยายเป็นไข้ไม่สบาย ยายเลยหนาวจ้ะหลาน" หมาป่าดัดเสียงตอบ "คุณยายคะ ทำไมเสียงของคุณยายแปลกจังเลยคะ ?" หนูน้อยถามอีกครั้ง "ยายเจ็บคอ ไอหนักมาก เสียงเลยเพี้ยนไปหน่อยจ้ะหลาน" หมาป่าตอบพร้อมแกล้งทำเป็นไอค่อกแค่ก ทำให้หนูน้อยหมวกแดงสังเกตเห็นเขี้ยวแหลมในปาก "คุณยายคะ ทำไมคุณยายถึงมีเขี้ยวยาวขนาดนั้นล่ะคะ ?" หนูน้อยหมวกแดงถาม แล้วค่อย ๆ เดินถอย ออกมา เพราะเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย
83 "ก็เพราะยายมีเขี้ยวไว้จับหลานกินไงล่ะ เจ้าหนูน้อย !!" คราวนี้หมาป่าไม่แสร้งทำตัวใจดีอีกต่อไป พร้อม กระโจนมาตะครุบตัวหนูน้อยหมวกแดงอย่างเกรี้ยวกราด แต่โชคดีที่เสียงกรี๊ดของหนูน้อยดังไปถึงนายพรานหนุ่มสองคนที่ผ่านมาพอดี ปัง ปัง ปัง !!! เสียงปืนดังขึ้นสามนัด พร้อมกับร่างของหมาป่าดิ้นรนอย่างเจ็บปวด นายพรานหนุ่มบุก เข้ามาช่วยชีวิตหนูน้อยหมวกแดง และพาคุณยายออกจากตู้เสื้อผ้าได้อย่างปลอดภัย หนูน้อยหมวกแดงสารภาพความผิด และขอโทษคุณยายที่ตัวเองเถลไถลจนได้รับอันตรายกันทั้งคู่ "ยายไม่โกรธอะไรหรอกจ้ะ แค่หนูไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว แต่ต้องสัญญากับยายก่อนนะว่าจะไม่เชื่อฟังคนแปลก หน้า ไม่เล่นซนจนลืมเวลาแบบคราวนี้อีก" หนูน้อยหมวกแดงพยักหน้ารับคำ พอคุณยายเห็นดังนั้นก็ยิ้มรับ แล้ว เลี้ยงอาหารมื้ออร่อยให้นายพรานแทนคำขอบคุณ ก่อนทั้งสองจะพาหนูน้อยหมวกแดงกลับสู่อ้อมกอดของคุณ แม่ที่บ้านโดยสวัสดิภาพ.. นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : เด็ก ๆ ควรมีวินัยในตนเอง และเชื่อฟังคำสั่งสอน รวมถึงคำแนะนำของคุณพ่อคุณแม่ ถ้าได้รับอนุญาต ให้ออกไปข้างนอกแล้ว ก็ไม่ควรเถลไถลไปไหนไกลจนมืดค่ำ และควรกลับบ้านให้ตรงเวลาที่กำหนด ที่สำคัญ ต้องพยายามหลีกเลี่ยง ไม่พูดคุย หรือรับของจากคนแปลกหน้าโดยเด็ดขาด เพราะพวกเขาอาจเป็นคนไม่ดีที่ หวังขโมยทรัพย์สินเงินทอง หรือทำร้ายร่างกายแล้วเป็นอันตรายต่อชีวิต เหมือนกับหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์ ที่คิด วางแผนกินหนูน้อยหมวกแดงเป็นอาหาร แต่ถ้าเผลอทำตัวผิดไป ก็ต้องรู้จักขอโทษขอโพย เอาความผิดพลาด มาเป็นบทเรียน แล้วอย่ากลับไปทำผิดซ้ำสองอีกนะคะ
84 นิทานเรื่อง ลูกหมู3ตัว กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีลูกหมูสามตัวเป็นพี่น้องกัน พวกมันออกเดินทางเพื่อจะหาที่สร้างบ้านคนละหลัง และเดินทางมาถึงชายป่าแห่งหนึ่ง พวกมันตัดสินใจจะสร้างบ้านบริเวณนี้ใกล้ ๆ กัน และเดินทางไปตลาดเพื่อ ซื้อของสร้างบ้าน พี่ใหญ่ซื้อฟางไปสร้างบ้านจะได้ไม่เหนื่อยและไม่หนักด้วย พี่รองซื้อเศษไม้ไปสร้างบ้านตอกตะปูไม่กี่ทีก็เสร็จแล้ว น้องเล็ก ซื้ออิฐมาสร้างบ้าน พี่ใหญ่พี่รองเห็นหัวเราะและบอกว่าทำไมเจ้าโง่อย่างนี้ กว่าจะแบกไป กว่าจะสร้างบ้านเสร็จก็ใช้เวลานานแต่ถ้า เราใช้อิฐสร้างบ้าน มันก็จะแข็งแรงและทนทานกว่านะพี่ใช้ฟางกับเศษไม้จะไม่ปลอดภัยนะพี่ และทั้ง 3 พี่น้องก็แบกของกลับบ้าน พอถึงชายป่าต่างคนก็ต่างแยกย้ายมาสร้างบ้านของใครของมัน ลูกหมูตัวที่หนึ่งสร้างบ้านด้วยฟางใช้เวลาไม่นานนักก็เสร็จ ส่วนลูกหมูตัวที่สองสร้างบ้านด้วยเศษไม้ใช้เวลาไม่
85 นานก็สร้างบ้านเสร็จและทั้งสองไปดูน้องเล็กสร้างบ้านซึ่งยังไม่เสร็จ น้องเล็กต้องค่อย ๆ ก่ออิฐทีละก้อนทีละ อันกว่าจะสร้างเสร็จก็อีกหลายวัน เพราะอยากได้บ้านที่แข็งแรงและปลอดภัยbน้องเล็กจึงไม่เชื่อพี่ ๆ ทั้งสอง ที่ บอกให้เปลี่ยนมาใช้ฟางกับเศษไม้ ลูกหมูทั้งสองจึงออกไปวิ่งเล่นว่ายน้ำ ส่วนน้องเล็กก็ตั้งหน้าตั้งตาสร้างบ้านจนเสร็จ ตกดึกทั้งสามตัวก็เข้านอน บ้านใครบ้านมัน จนกระทั่งคืนหนึ่งมีเจ้าหมาป่ามาซุ่มดูหวังจะมาจับลูกหมูทั้ง 3 ตัวมาเป็นอาหาร และไปบ้านลูกหมูที่สร้างบ้านด้วยฟางก่อน พอมันมาถึงประตู มันก็พูดขึ้นว่า ...เจ้าลูกหมูน้อยออกมาให้ข้ากิน ดีกว่านะ ไม่ฉันไม่เปิดประตูให้แกหรอก ไป๊ไปให้พ้นนะ ไม่เปิดไม่เป็นไร บ้านฟางแบบนี้ข้าเป่าก็พังแล้ว แย่แล้ว บ้านฟางของฉันพังหมดแล้ว มามะมาให้พี่หมาป่ากินดีกว่า
86 เจ้าลูกหมูรีบวิ่งไปหาน้องรองที่สร้างบ้านด้วยเศษไม้และเจ้าหมาป่าก็มาเคาะที่ประตูแล้วบอกให้เปิด ลูกหมูบอก ...ไม่มีทางข้าไม่ยอมเปิดประตูให้หมาป่าใจร้ายเด็ดขาด ...อ๋อเหรอ บ้านไม้ที่ไม่แข็งแรงแบบนี้ แค่ข้ากระโดดกระแทกประตูสองที มันก็พังแล้วล่ะ เอาล่ะนะ 1 2 3 แล้วเจ้าหมาป่าก็พังประตูเข้ามาได้ เจ้าหมูทั้งสองรีบวิ่งไปบ้านอิฐของน้องเล็ก โดยที่มีเจ้าหมาป่าวิ่งมาติด ๆ และเล่าให้น้องเล็กฟังว่าบ้านทั้งสอง หลังถูกหมาป่าพังไปแล้ว เจ้าหมาป่าก็มาถึงบ้านน้องเล็ก และเคาะประตูแล้วพูดขึ้นว่า .... เปิดให้ข้าเข้าไปกินเดี๋ยวนี้นะ ไม่เปิดจะพังบ้านอีกหลังนะ น้องเล็กตะโกนบอก กลับไปเจ้าหมาป่า เจ้าไม่มีทางพังบ้านหลังนี้ได้หรอก เดี๋ยวจะเป่าให้บ้านพังไปเลย หมาป่ารวบรวมลมเป่า แต่บ้านก็ไม่ยอมพัง ได้ข้าจะกระโดดกระแทกให้บ้านพังไป เลย 1 2 3 โอ๊ย ใครก็ได้ช่วยหมาป่าด้วย เจ้าหมาป่ากระโดดกระแทกกับประตูบ้านอิฐอย่างแรง แต่ด้วยความที่เป็นบ้านแข็งแรงมาก มันจึงเจ็บจนเป็นลมสลบไป ส่วนเจ้าหมูทั้งสามตัวต่างก็ปลอดภัยในบ้าน อิฐของน้องเล็ก รุ่งเช้าพวกมันทั้งสามตัวก็ไปตลาดเพื่อซื้ออิฐมาสร้างบ้าน นิทานเรื่องลูกหมูสามตัวสอนให้รู้ว่า : การเกียจคร้านไม่ได้ทำให้เราสบายได้จริง แต่จะนำทุกข์ภัยมาสู่ตน
87 นิทานเรื่อง เด็กเลี้ยงแกะ ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีเด็กเลี้ยงแกะคนหนึ่งทำหน้าที่ต้อนฝูงแกะออกไปกินหญ้าที่เนินเขาเป็นประจำทุกวัน และเขาก็ต้องนั่งเฝ้าเหล่าฝูงแกะ พร้อมคอยปกป้องดูแลไม่ให้หมาป่าเข้ามาทำร้ายแกะของเขาได้ จนวันหนึ่งเด็กชายรู้สึกเบื่อหน่ายที่ต้องนั่งเฝ้าฝูงแกะเป็นเวลานาน ๆ จึงได้คิดหาเรื่องสนุก ๆ ทำเพื่อ คลายเครียด เขาจึงได้แกล้งร้องตะโกนออกไปว่า "ช่วยด้วยจ้า ช่วยด้วยจ้า หมาป่ามากินแกะของผมแล้ว" พร้อมกับวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนกเข้าไปในหมู่บ้าน พวกชาวบ้านได้ยินว่ามีหมาป่ามากินแกะ ก็พากันละทิ้งงานการที่ทำอยู่ และรีบหยิบอาวุธต่าง ๆ ทั้งจอบ มีด และขวานเพื่อออกมาช่วยไล่หมาป่า แต่เมื่อพวกเขาวิ่งไปที่เนินเขา ก็พบว่าฝูงแกะกำลังกินหญ้าอย่างสบายใจ และไม่เห็นว่าจะมีหมาป่าออกมากินแกะสักตัว
88 เจ้าเด็กเลี้ยงแกะเห็นเหล่าชาวบ้านวิ่งกระหืดกระหอบมาที่เนินเขา ก็หัวเราะเยาะและพูดว่า "ฮ่า ๆ ๆ ได้แกล้ง หลอกคนนี่มันสนุกจริง ๆ" แต่พวกชาวบ้านที่โดนหลอกต่างรู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก และด้วยความสนุกสนาน คึกคะนอง เด็กเลี้ยงแกะจึงยังแกล้งหลอกแบบเดิมอีกหลายครั้ง และพวกชาวบ้านก็วิ่งออกมาช่วยทุกครั้ง แต่ก็ พบว่าเป็นเพียงแผนของเด็กเลี้ยงแกะเท่านั้น จนมาวันหนึ่งได้มีหมาป่าออกมาทำร้ายและไล่กินฝูงแกะของเขาจริง ๆ เด็กเลี้ยงแกะตกใจมาก รีบวิ่งออกไป ตามชาวบ้านพร้อมกับร้องตะโกนว่า "ช่วยด้วยจ้า ช่วยด้วยจ้า หมาป่ากำลังกินแกะของผม" เขาร้องตะโกนให้ คนมาช่วยจนเสียงแหบเสียงแห้ง แต่ก็ไม่มีชาวบ้านคนไหนยอมออกไปช่วยเด็กเลี้ยงแกะเลยสักคน ทั้งยังตอบ เขากลับไปว่า "คราวนี้เจ้าหลอกพวกข้าไม่ได้อีกแล้วล่ะ ไม่มีใครเชื่อเจ้าอีกต่อไปแล้ว" เด็กเลี้ยงแกะรู้สึกเสียใจมากที่ไม่มีใครเชื่อเขาเลย ทำให้ฝูงแกะของเขาถูกหมาป่ากินจนหมดฝูง เด็กชายร้องไห้สะอึกสะอื้นพร้อมกับพูดว่า "เพราะข้าไม่ดีเอง ข้าชอบพูดโกหก แกล้งหลอกคนอื่นเพราะเห็นว่า เป็นเรื่องสนุก แต่สุดท้ายการพูดโกหกของข้ากลับทำให้ข้าเดือดร้อนเสียเอง" นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : คนที่ชอบพูดโกหกเป็นประจำ เมื่อถึงคราวที่พูดความจริงก็จะไม่มีใครเชื่อ ซึ่งมีความหมายตรงกับ สุภาษิตไทยที่ว่า "เด็กเลี้ยงแกะ" หมายถึงคนที่พูดโกหกจนเป็นนิสัย จนไม่มีใครเชื่อถือหรือให้ความสนใจกับ คำพูดนั้น ๆ ซึ่งหากเด็ก ๆ อยากให้ตัวเองเป็นคนน่าเชื่อถือก็ควรพูดแต่เรื่องจริง ไม่พูดโกหก และไม่แต่งเรื่องที่ ไม่ใช่ความจริงขึ้นมาเพื่อหลอกแกล้งผู้อื่น เพราะหากพูดโกหกเป็นประจำ เมื่อถึงคราวที่เราพูดความจริงหรือ ต้องการความช่วยเหลือ ก็จะไม่มีใครเชื่อเรา ดังเช่นเรื่องราวในนิทานอีสปเรื่องนี้ค่ะ
89 ประวัติผู้วิจัย ชื่อ-นามสกุล : นางสาวกิตติธร ชาบัวน้อย ชื่อเล่น : ขวัญ วัน เดือน ปีเกิด : 20 กุมภาพันธ์ 2544 สัญชาติ: ไทย เชื้อชาติ: ไทย ศาสนา : พุทธ คณะ : ศึกษาศาสตร์ สาขา : การศึกษาปฐมวัย เบอร์โทร : 0951137177 อีเมล : [email protected] ที่อยู่ปัจจุบัน : 125 หมู่ 6 บ้านโคกหนองแซง ต.โนนหวาย อ.หนองวัวซอ จ.อุดรธานี ประวัติการศึกษา ระดับประถมศึกษา : โรงเรียนบ้านโนนหวาย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น : โรงเรียนหนองวัวซอพิทยาคม ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย : ศูนย์การเรียนรู้ปัญญาภิวัฒน์อุดรธานี ระดับปริญญาตรี: กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่4 สาขาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยสันตพล จังหวัด อุดรธานี