หม้อที่ขูดไม่ออก

◤หมอ้ ทข่ี ดู ไม่ออก◥

ข฾าวต฾มล฾นปากหม฾อขึ้นมาฟองฟู แล฾วน้ําข฾าวข฾นคล่ัก ก็ลามไหลลงก฾นหม฾อเป็นทาง กระทบไฟบนหัว
เตาดังฉฉี่ ฽า ไมห฽ ยดุ หยอ฽ น มพิ กั นาน นํ้าข฾าวเดอื ดปดุ ๆ ในหม฾อก็เร่ิมงวด ลงไปจนส฽งกลิ่นไหม฾ประสมท้ังควันคลุ฾ง
โขมงอย฽ูภายในเนอ้ื ท่ี แคบๆ ของครวั นน้ั เสียงเดก็ ร฾องเรียกแมเ฽ สยี งหลง

“โอย฿ แม฽ แม฽ ขา฾ วต฾มไหมห฾ มดแลว฾ เรว็ ๆ เข฾าแม฽”
ผเู฾ ป็นแมข฽ องเด็กผละจากเตารดี ข฾างตัวหล฽อนมีกะละมงั ใส฽ผ฾าพรมนา้ํ มว฾ นอย฽ูเปน็ กองโต หล฽อนวิ่ง
เลิ่กลกั่ เขา฾ ไปในครัว ภาพที่เห็นหากจะดูเป็นเรอ่ื งธรรมดาสําหรบั แมบ฽ า฾ นคนอื่น ทวา฽ กลับทําให฾หล฽อนเกิดอาการ
เข฽าออ฽ นข้ึนมาเฉยๆ หมอ฾ เคลอื บ สขี าวเรี่ยมเอี่ยมอ฽องใบใหม฽ที่ต฾มข฾าวท้ิงไว฾บนเตา บัดน้ีจับรอยเขลอะเลอะเป็น
เขม฽าผสมไขคราบกระดํากระด฽างไปท่ัว หนาํ ซาํ้ เปลวไฟท่ีลุกแรงบนหัวเตาแก฿สก็กําลังแลบเลียไขคราบเหล฽าน้ัน
ใหไ฾ หม฾เกรียมจนเห็นถนัดข้ึนมา เหมือนไม฽อินังขังขอบกับกิริยาท฽าทางต่ืนตูมของหล฽อนผู฾ท่ีได฾แต฽เปะปะคว฾าน่ัน
หนั เงอะๆ งะ ๆ อยตู฽ รงหนา฾ เตา จนดนู า฽ สงสาร
“โธแ฽ ม฽ ทาํ อะไรก็ทาํ ซีแม฽ หม฾อไหม฾ใหญแ฽ ล฾ว อยี !แ ” ลกู ชาย ลูกสาวตวั เล็กเร฽งเหย็ง ๆ เตน฾ อย฽ูข฾างตัวราว
กับไฟไหม฾จนบา฾ น ราพณาสูรไปแล฾วครึ่งหลังก็ไม฽ปาน ลูกสาวว่ิงตื๋อไปหยิบพัดท่ีเหน็บไว฾กับราวแขวนหม฾อ มีด
กระทะ ออกมาช฽วยพัดกระพือ ควันไล฽ออกทางหน฾าต฽าง ปากไอแค็ก ๆ สําลักควันกันโกลาหลพอไฟหมุนปิด
เสรจ็ สรรพ หล฽อนกห็ นั มาเอด็ ตะโรกับลกู แต฽นาํ้ เสียงนนั้ แสนทจี่ ะแหบแหง฾
“แหม! พวกแกเล฽นกนั แถวๆ ครัว ตอนข฾าวมนั เร่มิ ไหม฾ ทําไมไม฽รู฾จักวิง่ มาปิดกนั มง่ั ”
“เอะ฿ ! กพ็ ฽อห฾ามเขาน่นี า ไมใ฽ หม฾ ายง฽ุ กะเตา” คราวนีล้ กู สาวเร่มิ ขนึ้ เสยี ง หันมามองหน฾ามารดาผู฾อึ้งอั้น
ลงไปถนดั
“พ฽อเพิ่งซื้อหม฾อมาหยก ๆ ด฾วยซี ตายละวา!” ลูกชายเสริมต฽อตาเหลือบดูแม฽แล฾วเมินหลบ เหมือนไม฽
อยากเหน็ ท฽าทางของมารดาซงึ่ เดาออกได฾ง฽ายดายเสียยิง่ กว฽าปอกกลว฾ ยว฽าคงจะย่ิงมีสหี น฾าห฽อเหี่ยวลงไปอกี
ใจคอของหลอ฽ นตอนน้ีจงึ อดั แนน฽ ไปด฾วยความวติ กแทบไมไ฽ ด฾ฟังวา฽ ลกู ชายกาํ ลังพดู วา฽ กระไรอีก ไม฽นึกไม฽คิดเลย
วา฽ คราวเคราะหมแ นั จะลงเอยอรี ูปน้อี ีกจนไดค฾ รใู฽ หญ฽มาแล฾ว หล฽อนอตุ สา฽ หกแ ระวกี ระวาดลุกขึ้นแต฽เช฾าทั้งที่เป็นวัน
อาทิตยแ เพ่อื ตระเตรียมหุงขา฾ วต฾มเปน็ สาํ รับคบั คอน ประจาํ ม้ือเชา฾ เพ่ือลูกผวั หล฽อนเตรียมผา฽ ไข฽เค็มใบโต
แดงเป็นมันเย้ิมนา฽ กนิ เอาไว฾ กะวา฽ เดี๋ยวจะลงมือยํา ทั้งยังมีกุนเชียงป้ิง เกรียม ๆ ร฾อน ๆ วางค฾างไว฾บนตะแกรง
ป้ิงบนเตาหล฽อนยังกะ พอทุกคนเข฾าโต฿ะพรักพร฾อมแล฾ว ก็จะลงมือตีไข฽เอาลงเจียวให฾ไฟเหลืองและหอมฟูุง
หลังจากรอให฾ข฾าวต฾มในหม฾อสุกดีเสียก฽อน ตัวหล฽อนเองจึงได฾หมุนไฟข้ึนมาจนแรงสุดเร฽งให฾หม฾อข฾าว เดือดไวๆ

1

กะเอาอีกว฽าช่ัวสักพักถึงจะค฽อยเข฾ามาหรี่แก฿ส รุมข฾าวด฾วยไฟอ฽อน ๆ ไปจนกว฽าเม็ดข฾าวจะเป่ือยบานเป็นยาง
นํ้าขา฾ วข฾น ๆ ซดแล฾วได฾คล฽องคอดี ความรู฾สกึ ประจําวนั ในครัวทีไ่ ด฾ เล็กๆ น฾อยๆ เหลา฽ นี้ พอทาํ ให฾หลอ฽ นได฾
กระช฽ุมกระชืน่ จิตใจขน้ึ มาบา฾ ง แตแ฽ ล฾วผา฾ ผอ฽ นกองโตที่ต฾องลงมือเตรียมการรีดกนั อยา฽ ง ขนานใหญ฽ก฽อนอนื่
ทําใหเ฾ ผลอไผลไปเสยี สนิท ยิง่ เมอื่ ได฾เขา฾ ไปสํารวจดูความเสียหายอย฽างใกล฾ชิด คอหอยหล฽อนก็ย่ิงตีบ หล฽อนเอา
ทัพพลี องควานลงไปขูดกบั ก฾นหม฾อดเู หน็ เมล็ดขา฾ วเกรยี มไฟสีดําไหม฾เป็นถ฽านเกรอะกรังติดก฾นหม฾อ เหลือกําลัง
จะขุดขัดออกให฾คืนสู฽สภาพเก฽า มิหนําซ้ําตัวหม฾อข฾างนอกถูก ไฟลนผิวหม฾อจนไหม฾เข฾าในเน้ือ สีท่ีเคลือบไว฾ร฾าว
เป็นรอยบางๆ ไปทั่ว บอกทา฽ ว฽าจะกะเทาะได฾ทันทถี ฾าไปถกู กระทบกระแทกอีก แม฾เพียงเบาๆ หม฾อใบก฽อนที่เพิ่ง
เหวี่ยงท้ิงไปก็เป็นฝีมือหล฽อน อีกน่ันแล฾วที่เผอเรอ ทําดําไหม฾ดูไม฽ได฾พอ ๆ กัน หนนั้นสามีของหล฽อนได฾เป็นคน
จดั การซอ้ื หามาให฾ใหม฽ คือหม฾อใบขณะน้ี แถมพกดว฾ ยเสยี งดุว฽าเป็นพายุบุแคมของเขาที่จะเอาเรื่องกับหล฽อนให฾
ไดใ฾ นคราวน้ัน หล฽อนเดินมานั่งแปะลงทีม่ ฾านั่งข฾างโต฿ะกนิ ข฾าว หน฾าเซยี วหมดเรีย่ วหมดแรงอย฽ูตรงน้นั เอง

“จะแปดโมงครง่ึ แลว฾ นะแม฽ เดี๋ยวพ฽อก็ตื่นหรอก”
สามแม฽ลกู มองดหู นา฾ กนั คําของลูกสาวกระตุ฾นสติหล฽อน จนได฾ยินเหมือนตัวเองพูดออกไปเบาๆ โดยไม฽
พยายามมอง หน฾าลกู “น่ี อ฾น แอม฾ ...เดย๋ี วถ฾าพ฽อเขาถามวา฽ หม฾อหายไปไหน บอกเขาว฽ายายหมานข฾างบ฾านขอยืม
เอาไปนะ ถา฾ พ฽อแกเขาไม฽ถามก.็ ..เฉย ๆ เสยี แลว฾ กัน...” แลว฾ หลอ฽ นก็กลนื นํ้าลายกอ฽ นจะวา฽ อ฾อมๆ แอ฾ม ๆ ตอ฽
“แลว฾ แมจ฽ ะใหต฾ งั คเแ ราไปซอื้ หนมคนละ 10 บาท...... เอาไหม”
ความคิดความอ฽านพอมันติดเข฾าก็เร่ิมแล฽นไปได฾เอง ไม฽ช฾าพลันหล฽อนก็ค฽อย ๆ ย฽างย฽องขึ้นบันได
แอบเข฾ามาสงั เกตการณแสามใี นหอ฾ งนอนข฾างบน เขายังหลับเป็นปกติสุขอยู฽บนเตียง พลอยให฾ใจคอหล฽อนค฽อย
สงบลง แดดสายสาดจ฾าผา฽ นหน฾าต฽างข฾างเตียงเข฾ามาจนห฾องสว฽างโร฽ เห็นแดดเข฾าหล฽อนก็เลยนึกถึงผ฾ากองโตอีก
กองท่ีซกั แล฾วเสร็จและบิดค฾างไว฾เม่ือคืน อย฽างดีใจ เดี๋ยวเถอะหล฽อนจะจัดการจับผึ่งราวตากตรงหลังบ฾านให฾มัน
รบั แดดลมกันให฾ไสว แลว฾ จะได฾เกบ็ มารีดใหท฾ ันในเพลาบา฽ ยอกี ยก หล฽อนปลอดโปร฽งโล฽งใจข้ึนมาเหมือนยกภูเขา
ออกจากอกไดท฾ งั้ ลกู ดว฾ ยวา฽ เรื่องหนักใจนน้ั ทาํ ทา฽ จะลงเอยได฾ดี ในที่สดุ
พลนั ความคิดคาํ นึงของหล฽อนก็สะดุดลงด฾วยเสียงจอกแจกของฝูงนกกระจอกตรงก่ิงมะม฽วงทะวายต฾น
เตี้ยท่ียืนก่ิงก฾าน สาขาเข฾ามาติดชายคาระกับขอบหน฾าต฽างห฾องกรากแกรก หมู฽มันพากันมาจับก่ิงเต฾นเซ็งแซ฽อย฽ู
ในยามเช฾าเป็นประจําวัน สามีหล฽อนเป็นฝุายเดือดร฾อนบ฽นรําคาญนกฝูงนี้อยู฽ไม฽วายเว฾น หล฽อนจึงพลอยตก
กระไดพลอยโจนเตรียมเอาไม฾กวาดด฾ามยาวๆ คอยไปกวัดไกวไสส฽งนกให฾นั่นแล฾วเขาถึงได฾สงบปาก บางเช฾าใน
วันโรงเรียนหยุดและสามียังหลับอุตุอย฽ู หล฽อนก็จะเล่ียงใช฾ให฾ ตัวลูกสาวเป็นคนคอยไล฽นกแทน ลูกสาวของ
หล฽อนได฾แต฽ หน฾างอหากไม฽กล฾าขัดขืนแม฽ เพราะความเกรงพ฽อกว฽าอะไรหมด บ฽อยๆ เหมือนกันท่ีมีจิ้งจกไล฽กัน
เสียงดังจุ฿กจั๊กในห฾อง หล฽อนต฾องคอยเอาแส฾ปัดยุงไล฽มันออกมุ฾งลวดไป ข้ีเกียจจะฟังเสียงบ฽น จากเขากรอกหู
ซาํ้ ๆ ซาก ๆ ว฽า บ฾านน้ีชักจะเปน็ รงั เล้ยี งสัตวแ เข฾าไปทกุ วัน แคค฽ นอยา฽ งเดยี วก็ยงั จะชนกันตาย

2

“คณุ ! คณุ ขา นน่ั คุณทําอะไรอยนู฽ ะ฽ ค฾า !”
หล฽อนสะดุ฾งค฾างมือจากด฾ามไม฾กวาด หันขวับลงไปตามท่ีมีเสียงตะโกนขึ้นมาจากนอกหน฾าต฽าง หล฽อน
ชะโงกมองลงไป เห็นแม฽คา฾ รถเข็นขายปาท฽องโกทเ อด และซาลาเปาไส฾เค็ม ไส฾หวานนึ่งผ฾ูที่หล฽อนอุดหนุนเป็นเจ฾า
ประจํากําลังแหงนมอง หล฽อนข้ึนมาจากถนนทางเดินข฾ามร้ัวไม฾ระแนงเต้ีย ๆ ที่ล฾อม บริเวณแคบๆ ของบ฾าน
หล฽อนไว฾ แกคงจะเป็นรถผ฽านมาและเห็นหล฽อนตั้งท฽าเอาไม฾กวาดเที่ยวแยงเข฾าแยงออกไปตาม กิ่งเล็กก่ิงน฾อย
และตรงท่ีหล฽อนยืนก็เป็นตรงหน฾าต฽างท่ีหันออก ส฽ูทางเดินผ฽านไปผ฽านมาในซอยพอดี หล฽อนชะงักมือเล็กน฾อย
กับเสียงไต฽ถามของแม฽ค฾า นึกไม฽ออกว฽าจะตอบแกไปว฽าอย฽างไรดี เพราะภาพคนเต฾นเขย฽งชะเง฾อชูไม฾กวาดหวด
ออกมาจาก หน฾าต฽างบ฾านออกจะเป็นภาพท่ีชวนประหลาดอยู฽หาน฾อยไม฽กับสายตาของผู฾ที่มองข้ึนไปเห็นเข฾า
หลอ฽ นจึงไดแ฾ ต฽ย้ิมแหง฾ ๆ ให฾ จนกระทัง่ แกเลกิ ซักไซไ฾ ปเองก฽อนจะลงมือเขน็ รถผ฽านออกไปสู฽ ยา฽ นชุมชนหนา฾
ปากซอย
เสรจ็ สรรพกบั การไล฽นก หล฽อนก็หบั ประตูกรมุ ง฾ุ ลวดปดิ ไว฾ เพ่ือกันจิ้งจก แล฾วจึงผันผายลงมาจัดการกับ
ความเขละขละภายในครัวโดยมิรอชา฾ หลอ฽ นกบั ลูกๆ ชว฽ ยกันมอื เป็นระวงิ หยิบนนั้ ฉวยนใ่ี ห฾เข฾าท่ีกนั คนละไม฾
คนละมือ ลูกชายเหลือบเห็น แมลงสาบตัวสองตัวกาํ ลงั ว่ิงกนั จ฿ูด ๆ ข฾ามพ้ืน ก็รีบคว฾าไม฾กวาดฟาดโครมลงไปจน
นิ่งสนิท ลกู สาวเอาทีต่ ักผงเขา฾ มาแซะไปท้งิ ประเดี๋ยวเดียวธุระในครัวก็สําเร็จราบคาบทันท฽วงทีกับเสียงตะโกน
ดังลงมาจากชัน้ บน ทใ่ี จหลอ฽ นเองกก็ ําลังจดจอ฽ รอเวลาอยแู฽ ลว฾ สาํ รับข฾าวต฾มถูกวางไวอ฾ ยา฽ งเรยี บรอ฾ ยบนโต฿ะ
“ใคร ใครเปดิ ทวี ีข้นึ มาบา฾ นจะแตก อ฾น แอ฾ม ปดิ เด๋ียวนน้ี ะได฾ยินรึเปลา฽ !”
ลูกๆ ของหล฽อนหน฾าเสียด฾วยความหว่ันเกรงพ฽อ หล฽อนเอาหนังยางรวบผมให฾หมดรก แล฾วจึงขมีขมัน
เดินปั้นหน฾ายิ้มแย฾มแจ฽มใสขึ้นข฾างบนไปรับหน฾าแทนลูกผ฾ูที่ทําขยิบหูตายิก ๆ ให฾แม฽ข้ึนไปหาเร็ว ๆ สามีหล฽อน
ต่ืนแล฾ว เขาผุดข้ึนนง่ั งัวเงียอยู฽ บนเตียงหน฾าตายบั ย฽ยู ี่ บอกอาการหัวเสียพอควร
“เด็ก 2 คนนั้นไม฽ได฾ดูทีวีอยู฽นะคะ สงสัยจะเป็นเสียงทีวีบ฾านยายหมานกระมัง วันไหนลูกแกอยู฽บ฾านก็
พลอยรกหูกันทั้งวันล฽ะค฽ะ อื้อ จริง ๆ ด฾วย” หล฽อนทําตะแคงหูฟังเสียงแซ฽ด ๆ จากเครื่องรับโทรทัศนแที่กําลัง
เลด็ ลอดฝาเขา฾ มาจากอีกบา฾ นแมจ฾ ะไมด฽ ังคับบ฾านอยา฽ งที่สามีหล฽อนเอะอะ แต฽มันก็ไม฽เบานัก
“ไปบอกมันไปว฽าหนวกหู ร฾ูจักเกรงใจกันมั่ง ม฽ายฉันจะเอา เรื่องให฾เข็ด” เขาเอามือเกาหัวอย฽าง
หงุดหงดิ แล฾วสงั่ หล฽อน ง฽ายๆ ยงั ไงๆ เสียคาํ สงั่ ของเขาต฾องลลุ ฽วง หากหล฽อนจะจัดการของหล฽อนวิธีไหนน้ัน มัน
ไมใ฽ ชเ฽ รอื่ งของเขาผูม฾ ีเรอื่ งงานต฾องให฾ คิดอย฽แู ลว฾ นอกบา฾ น
เคหสถานซงึ่ ครอบครัวของหลอ฽ นอยูก฽ นั น้ันเป็นตึกแถวที่ อยอ฽ู าศยั สองชั้นในเน้ือท่ีตารางวาแคบ ๆ
ช้ันบนแบ฽งตอนออกเป็นด฾านหน฾าด฾านหลังสองห฾องนอน และหนึ่งห฾องนํ้า ส฽วนช้ันล฽างแบ฽งเป็นครัวกับ
ห฾องน่งั เล฽น มบี ริเวณเทา฽ แมวดน้ิ ตายเหลอื เป็นสนามหญ฾าหน฾าบา฾ นและลานราดซเี มนตหแ ลังบา฾ นสาํ หรบั ใช฾

3

เป็นทซ่ี ักตากผ฾า ลา฾ งถว฾ ยล฾างชาม วางแท฾งคแรองนํ้าฝนจิปาถะ แต฽มีร฽มเงาของต฾นมะม฽วงทะวายหน฾าบ฾าน พอได฾
ใชบ฾ ังแดดให฾ ความร฽มรื่น และคลายรอ฾ นไดบ฾ า฾ งในตอนบ฽ายจดั แถบหมู฽ตึกแถวสองชัน้ ท่เี รยี งตอ฽ กันเป็นตับทั้งหก
เจ็ดหลังคาเรอื น ไดถ฾ กู ยกระดบั ใหผ฾ อู฾ ย฽ูดภู าคภูมขิ ้ึนอีกอักโขด฾วยชื่อต฽างประเทศ ที่ใช฾ขนานนามทรวดทรงของ
อาคารประเภทน้เี สยี ใหม฽ว฽า “บา฾ นทาวนแเฮา฾ สแ” แต฽ขอ฾ เสียน่นั กค็ ือฝาผนังท่ีใช฾ร฽วมกันเพื่อกั้นแต฽ละบ฾านออกจาก
กันเป็นสัดเป็นส฽วน ประกอบข้ึนจากวัสดุก฽อสร฾างขนาดบางราคาถูก เสียงที่ไม฽บังควรจึงได฾เล็ดลอดผนังบางๆ
ส฽ูกันเป็นเรื่องปกติภายในซอยอันจอแจแห฽งนี้ กระนั้นนานทีปีหนมันก็ยังพอมีย้ิมเล็ก ๆ น฾อย ๆ ท่ีคาดไม฽ถึง
เล็ดลอยฝาเขา฾ มาถึงกนั ได฾บ฾างใหห฾ ลอ฽ นไดด฾ ใี จนัก หล฽อนเปน็ คนเห็นความสลักสําคัญต฽อเร่ืองของทางจิตใจเล็กๆ
น฾อยๆ น้ีมาก แต฽สามีหล฽อนกลับเห็นว฽า มิตรจิตข฾ามฝาห฾องเป็นของท่ีไม฽เป็นเร่ืองเป็นราว เพราะมันไม฽ได฾เกิด
ประโยชนแเป็นกอบเป็นกําให฾เห็นเป็นข฾าวของ แต฽ที่เป็นเรื่องก฽อปากเสียงกันมาตลอดน้ันเกิดจากนิสัยใจคอที่
ข้เี กรงใจใครต฽อใครไปหมดแทบจะทุกกระดิกของหล฽อน หากถ฾าให฾หล฽อนจะต฾องจัดการอะไรที่ต฾องเก่ียวข฾องกับ
ส฽วนเสยี ไปของผูอ฾ ื่นลงไปดว฾ ยปากคาํ หลอ฽ นเอง หลอ฽ นก็จะเดอื ดเน้อื ร฾อนใจไม฽เป็นอันสงบอย฽ูนั่นแล฾ว และเขาสุด
ทีจ่ ะรําคาญ ปัญหาอะไรกต็ ามท่ีตง้ั แต฽คอขาดบาดตายไปจนถึงเรื่องขี้ปะติ้ว หากจะต฾องให฾หล฽อนเอาตัวเองเข฾า
ไปเป็นฝุายเผชิญหน฾ากับความไม฽สบายใจของคนอนื่ แลว฾ หลอ฽ นเป็นต฾องหลีกเล่ียงเหตุการณแน้ันไปจนถึงที่สุดไม฽
ว฽าหล฽อนจะเป็นฝุายผิด หรือถูก พลอยให฾เขามีส฽วนเสียเปรียบตามไปด฾วยซึ่งน้ันเป็น วิสัยอันสุดจะทนไหว
สาํ หรับเขา

“อ฾น อ฾นเอ฿ย” หล฽อนกลับเดินไปตะโกนเรียกลูกชายตรงหัวบันไดหน฾าห฾องนอน “อ฾นแน฽ะ ว่ิงไปบอก
ยายหมานไปว฽าขอ ใหเ฾ ค฾าชว฽ ยหรเ่ี สยี งทวี ลี งหน฽อยนะลูกนะ บอกว฽าพอ฽ เขายังนอน อยู฽”

“เอ฿อ แม฽น่ี” ลูกชายตะโกนตอบข้ึนมา “แม฽บอกเขาเอง อ฾นต฾องออกไปซื้อหนังสือพิมพแให฾พ฽ออย฽ูนี้”
ส฾ุมเสยี งลูกชายบอก เตม็ ท่วี ฽าเปน็ ต฽อเหนือแมเ฽ ต็มประตปู ระหวัดให฾หล฽อนเริ่มหนาวๆ ร฾อนๆ เป็นวัวสันหลังหวะ
ขึ้นมาถงึ เรื่องหม฾อเจ฾ากรรมใบท่วี า฽ นน่ั อกี หล฽อนพยายามตอ฽ ปากคาํ บงั คบั ลูกต฽อไปอีก 2-3 ประโยค

“อะไรกนั นักหนาเฮอะ แม฽ลูกคน฽ู ้ี เออ ! เกี่ยงกันเป็นเด็ก ๆ” เรื่องจบลงเม่ือสามีหล฽อนเอ็ดออกมาจาก
เตียงที่เขายังนอนเขลงอย฽ู “เด๋ียวฉันจะลุกไปบอกมันเอง จะเอาซะให฾มันอาย ไม฽ต฾องมองหน฾ากันติดเลยคราว
นี!้ ” แลว฾ เขากต็ ง้ั ท฽าจะลุกขยับ ออกไปอยา฽ งปากว฽า ในใจคิดจะอาละวาดเสยี ใหส฾ มแค฾นกันไปขา฾ งหน่ึง

“โอ฿ะ อย฽าเลยคุณ อย฽า เด๋ียวฉันจะไปบอกเขาให฾เด๋ียวน้ี แหละ” ท฽าทางพลุ฽งพล฽านของสามีทําให฾
หล฽อนเสียวไสแ฾ ทนคนรบั เคราะหแ เพราะหนง่ึ ในผ฾ทู ี่รู฾รสชาติมนั ดีก็ใช฽จะเปน็ ใครทีไ่ หนหล฽อนทําต้ังท฽าผละออกไป
จะเอาเป็นธุระให฾เหมือนปากว฽า เร่ืองเผชิญหน฾ากับหมูหมากาไก฽ใครอื่นขณะนี้ดูเป็นเร่ืองเท฽าขี้เล็บไปเสียแล฾ว
หากถา฾ สามเี กิดบนั ดาลโทสะข้นึ มาแทนท่ีจนปั่นปุวนกันไปท้ังบ฾าน

แต฽แล฾วความโล฽งอกก็มีมาสู฽หล฽อน เม่ืออยู฽ๆ เขาก็ลุกข้ึน โดยไม฽บอกกล฽าว เขาฉวยผ฾าเช็ดตัวพร฾อมท้ัง
ผ฾าขาวม฾าเดินหาว หวอดๆ ออกไปจากห฾อง พักเดียวก็ได฾ยินเสียงนํ้าฝักบัวซ฽ู ๆ อย฽ูในห฾องนํ้า เขามักจะใช฾เวลา

4

สําอางกายกับนา้ํ ท฽าอย฽ูนานกวา฽ คนอนื่ ตามวิสัยคนรกั สะอาด เวลาที่เหลืออยู฽นั้นหล฽อนจึงยัง พอใช฾ไตร฽ตรองคิด
หาทางออกถึงเร่ืองหม฾อทย่ี ังคาราคาซังคา฾ งอย฽ูในบ฾าน หล฽อนรู฾ว฽าคนจุกจิกอย฽างเขาจะต฾องถามถึงตามนิสัย ของ
ผมู฾ ีสายตาละเอียดถ่ีถ฾วนราวกบั ตะแกรงร฽อนชนั้ ดี ซ่ึงมีคุณสมบัติท่ีไม฽เคยยอมปล฽อยให฾ของเล็กของน฾อยที่กรอง
ได฾บนตัวของมัน มีอันหลุดลอดตาหลงหายไปได฾ หล฽อนเตรียมการซักซ฾อมอย฽ูในใจว฽า ประเดี๋ยวหล฽อนจะยอม
แบกความ อับอายออกไปไหว฾วานยายหมานบ฾านติด ๆ กันน้ี ให฾แกช฽วยผสมโรงอือออไปกับหม฾อที่หล฽อนได฾
เต้ียมนิยายขึ้นกับลูกว฽า แกเป็นผู฾ขอหยิบยืมเอาไปแล฾วก็มีใครยืมไปอีกทอด แต฽แกก็กําลังจะไปตามคืนมาให฾
ไม฽ชา฾ เรอ่ื งมันจะลงเอยกนั ท฽าไหน กใ็ หม฾ ันพ฾นจากนาทหี น฾าสิ่วหน฾าขวานชว฽ งตรงน้ีไปเสยี ก฽อน คอ฽ ยมาคดิ ว฽า
กันใหม฽ หล฽อนยินยอมแม฾แต฽จะให฾แกคิดว฽า หล฽อนคงสติสตังไม฽ดีไปเสียแล฾ว เพราะคนปกติที่ไหนเล฽าเขาจะ
ลงทุนสร฾างเร่ือง ไม฽เป็นเร่ืองข้ึนมากจนต฾องกลายเป็นวัวพันหลักกันไปทั้งหม฽ู เหตุเพราะหม฾อค฽างวดท่ีดูไม฽ก่ี
สตางคแน้ีเพียงใบเดียว เอาเถิด.... ถ฾าหากว฽าแกเคยตกท่ีน่ังในลําสําเภาเดียวกันอย฽างที่หล฽อน เป็นอย฽ูนี้มาก฽อน
บางทีแกอาจจะพอเข฾าใจได฾กระมังว฽า เป็นตายร฾ายดีแค฽ไหนก็ตามหล฽อนจะต฾องปกปิดความนี้ไว฾จากสามี ของ
ตนเองจนกวา฽ จะสุดฤทธกิ์ นั ไปข฾างหนง่ึ ….

เรื่องท้ังหมด คงจะเป็นด฾วยว฽าหล฽อนมีคุณสมบัติของผ฾ูเป็นสุภาพสตรีไทยที่เรียบร฾อยอ฽อนโยน วัดได฾
จากกริ ยิ า วาจาที่แสดงออก ทั้งตัวหล฽อนเองเป็นคนเอวบางร฽างน฾อยราวกับถอดแบบมาจากนางในของอีกสมัย
หนึ่ง ซ้ําหน฾าตาก็ดูใช฽ช่ัว คุณสมบัติทั้งหมดนี้จึงได฾ดึงดูดความตรงข฾ามกันของชายอกสามศอกจากผ฾ูเป็นสามี
ให฾เขาติดตาต฾องใจหล฽อนในแต฽แรกมิใช฽น฾อย เมื่อร฽วมหอกันใหม฽ ๆ ญาติมิตรฝุายหล฽อนได฾แต฽บอกกันว฽า
หลอ฽ นเป็นผโู฾ ชคดีหลายช้ัน สามหี ล฽อนเปน็ บรุ ุษผมู฾ ีหน฽วยก฾านและใบหน฾าค฽อนข฾างเจ฾าเสน฽หแชวนมอง ซํ้ายังครอง
ความประพฤติส฽วนตัวท่ีไกลเหล฾าห฽างผ฾ูหญิง และยังเป็นเจ฾าของบุคลิกของผู฾มีความคล฽องแคล฽วทันคน
มีการแสดงออกที่เต็มไปด฾วยความม่ันใจในตนเองสูง และมีสติปัญญาฉลาดปราดเปร่ืองในเรื่องรอบๆ ตัว
เขาจึงมีตําแหน฽งเป็นรองผ฾ูจัดการ ของสาขาธนาคารเอกชนอันมีชื่อมั่นคงต้ังแต฽อายุยังไม฽มากนัก ด฾วย
ความสามารถของตนเอง ความด฾อยอย฽างเดียวในตัวเขา ก็คือ พื้นเพส฽วนตัวที่เติบโตข้ึนจากครอบครัวของผ฾ูมี
ฐานะตอ฾ ยตาํ่ แรน฾ แคน฾ ทั้งทรัพยแและตระกูลขนาดต฾องตีนถีบปากกัด เพ่ือเอาชนะกับความไม฽พอกินกันอย฽างถึง
ทส่ี ดุ กวา฽ ท่เี ขาจะปนี ระดบั ข้ึนมาอย฽ูในอีกความเปน็ อย฽หู นึ่งของฐานะสังคมได฾อย฽างเด๋ียวนี้ด฾วยอุปนิสัยท่ีใฝุดีกับ
อนาคตของตัวเองอย฽างเป็นเลิศ หล฽อนปล้ืมเป็นอันมากกับคุณสมบัติเหล฽าน้ี แต฽ก็ไม฽วายรู฾สึกว฽า ตนช฽างโชคดี
เสยี จนไม฽นา฽ วางใจกบั โชคลาภนน้ั อยรู฽ า่ํ ไป

ฝุายหลอ฽ น เติบโตมาจากครอบครัวของคนรุ฽นเก฽าผู฾พอมีอันจะกินจากหลักทรัพยแท่ีสะสมตกทอดกันมา
หลอ฽ นเปน็ ลกู สาวคนสดุ ท฾องทก่ี ําพร฾าบิดาแต฽เลก็ ๆ จึงถกู ถนอมอุม฾ ชเู ปน็ พเิ ศษให฾พ฾นจากการไต฽ตอมของมดแมง
และแดดลมฝนฟูา ท่ีอาจนําซ่ึงพิษและภัยมาส฽ู หล฽อนจึงมักคุ฾นกับความร฽มเย็นเป็นสุขสบายในอัตภาพนั้นจนไร฾
ความกระตือรือร฾นกับทุกขแสุขอันจะมีมาในภายภาคหน฾า หล฽อนไม฽เคยมีปัญหาใดมาให฾ร฾ูจักถึงการต฽อสู฾

5

เพราะเพียงแต฽ออกปากบ฽นกับมารดาถึงเรื่องแค฽ข้ีหมูราข้ีหมาแห฾ง เรื่องน้ันก็จะรีบถูกปัดเปุาออกไปเสียตั้งแต฽
ยังไม฽ทันร฾ซู ึ้งถงึ รสชาติดี หลอ฽ นจึงรบั รทู฾ ุกขเวทนาของชวี ติ ใน รูปแบบตา฽ งๆ กแ็ ค฽เพียงไดเ฾ ดินผ฽านและพบเห็นอยู฽
ตามถนนหนทาง แต฽ครอบครัวหล฽อนค฽อนข฾างมีความอบอ฽ุนให฾แก฽กัน อย฽างแน฽นแฟูนภายในวงศาคณาญาติ
เผ่อื แผไ฽ ปถงึ คนภายนอก รอบข฾างอย฽างไม฽ขัดสนน้ําจิตน้ําใจตามประสาสังคมคนยุคดั้งเดิม คนในหลังคาเรือนก็
วางตวั สบาย ๆ ด฾วยความไวเ฾ นอื้ เชื่อใจเข฾าหากันอยา฽ งไม฽ต฽างกบั ท่หี ลอ฽ นประพฤติ หลอ฽ นจงึ ชินกับการร฾ูสึกต฽อคน
ด฾วยกันไปในด฾านดีงามมากกว฽าจะมีพื้นธรรมชาติท่ีพร฾อมท่ีจะจับผิดแต฽อกุศลข฾อเสียของผู฾อ่ืนเป็น กมลนิสัย
หล฽อนร฾ูว฽าความเลวร฾ายนั้นมีอย฽ูแต฽ก็มีอยู฽อย฽าง ห฽างๆ เหมือนต฽างฝุายต฽างอย฽ูไป อย฽างไรๆ ก็ไม฽มีโอกาสเข฾ามา
เกี่ยวข฾องกับชีวิตหล฽อนและผู฾ท่ีหล฽อนรักใคร฽อันได฾แก฽ลูกและผัว หล฽อนจึงไม฽ผิดอะไรกับเด็กผ฾ูเติบโตข้ึนภายใต฾
เขตปลอดโรค ซ่ึงสะอาดเอีย่ มไปดว฾ ยอนามยั จนกระท่ังร฽างกายนั้นหมดความต฾านทานโรคลงหากกระนั้นในวัน
หนึ่งหล฽อนก็ต฾องโตขึ้นเป็น ผ฾ูใหญ฽ร฽วมอยู฽กับผู฾คนอื่นๆ อีกร฾อยพ฽อพันแม฽นอกพ฾นเขตที่เคยอภิบาลหล฽อนมาแต฽
ออ฾ นแตอ฽ อก และด฾วยการณแน้ันเองหล฽อนก็จําเป็นต฾องร฽วมกระทบกับวิบากแห฽งทุกขแตามสภาพท่ีถูก บันดาลให฾
เปน็ เทา฽ ๆ กับคนอน่ื

หลังจากแต฽งงานกันในปีแรกๆ เขากับหล฽อนได฾พักพิงอย฽ูกับมารดาฝุายหล฽อนไปพลางแถบบ฾านชาน
กรุงไกลลิบ สืบเนื่องจากความไม฽พร฾อมทางเรื่องเงินๆ ทอง ๆ ระยะนั้นเองที่หล฽อนเร่ิมรู฾สึกว฽าผ฾ูเป็นสามี
ปราดเปรื่องได฾อย฽างนา฽ พิศวงกบั การจําแนกแยกแยะคณุ สมบัติของวัตถุนานาชนิด ให฾แตกออกมาเป็นบาทเป็น
สตางคไแ ดอ฾ ย฽างฉับไวไมว฽ ฽าสายตาของเขาจะกราดไปเห็นอะไรเขา฾

“ตาดูของศิลป฼ไม฽เป็นเอาเลยแฮะเธอน่ี สวยแค฽ห฾าร฾อยบาท มันจะไปสวยสู฾ตั้งอย฽างท่ีติดราคาไว฾ห฾าพัน
บาทได฾ไง” นี่คือนิยามของคําว฽า “รสนิยม” ที่ตัวเขาได฾ให฾คําจํากัดความไว฾ และหากถ฾ามีใครเกิดเอาของสวย
ของงามมาให฾ชว฽ ยวิจารณแ ถึงคณุ คา฽ ของขา฾ วของชนิ้ นนั้ ๆ เขาจะถามถงึ ราคาขน้ึ ก฽อนเปน็ สิง่ แรก

แรก ๆ หล฽อนก็เอาแต฽หลงใหลได฾ปลื้มในตัวสามี แม฾จะแอบระอาบ฾างกับนิสัยช฽างกระเหม็ดเก็บออม
แทบไม฽มีได฾กระเด็นตกไปทางใดของเขา เม่ือมาเทียบกับการใช฾จ฽ายเงิน ของหล฽อนที่เป็นไปอย฽างร่ัวไหล
ไมร฽ อบคอบจนแม฾มารดายังต฾องออกปากว฽า “แม฽กระจาดก฾นโหว฽” เขาลงทุนลงแรงยกร฽องลงพืชพรรณผักสวน
ครวั จนเขยี วสะพร่ังไปท้งั หลงั บ฾านทงั้ พรกิ โหระพา บวบ ตําลงึ รวมไปถึงสารพัดพชื ผกั ล฾มลุก สืบเน่ืองมาจากท่ี
คราวหน่ึง หล฽อนมหี น฾าทาํ หัวเราะรว฽ นเม่อื ถูกเขา “เอ็ด” เอาถึงความไม฽เป็นโล฾เป็นพายในยามท่ีเขาเคยลองค฾น
ตะกรา฾ ใบที่หลอ฽ นเพ่งิ จะห้ิวกลบั มาจากการจ฽ายกบั ข฾าวในตลาด

“ร฾จู กั มะกะโทมั้ยเธอ” หล฽อนส฽ายหวั เพราะหล฽อนไมใ฽ ชค฽ น สรรรูส฾ รรอ฽านเท฽ากับสามี เขาได฾ทียิ่งขี่แพะ
ไล฽ “มะกะโทเป็นตะพุน฽ หญ฾าชา฾ ง แกเก็บสตางคแแดงที่ตกดนิ มาไดเ฾ บ้ยี นงึ อุตส฽าหแ กําจะเอาไปซ้ือผักกาดท่ีตลาด
คนขายมันกลับส฽ายหัวฝึกบอก ว฽าเบี้ยเดียวขายได฾ไงวะ เขว้ียงทิ้งไปเฮอะ ตะแกก็เลยออดอ฾อน ขอเปล่ียนเป็น
ซอ้ื แค฽เมลด็ มาเพาะกินเอง คราวน้ีเลยโดยคน ขายหัวเราะก฿ากประชดให฾เสียอีกแน฽ะว฽า ขายน฽ะขายให฾ได฾หรอก

6

ถ฾าตะแกน฽ุมน้ิวลงไปในกระบุงแล฾วเม็ดผักมันเกิดอัศจรรยแติดนิ้วข้ึนมาได฾ไม฽ลื่นปรู฿ดออกซะหมด ตะแกก็ฉลาด
เป็นกรด ทําไง ร฾ูม้ัยเธอ” ถึงตรงน้ีเขาหัวเราะชอบใจ “แกเก฿าะเอาน้ิวจ฽ุมนํ้า บ฽อน฾อยในปากก฽อนให฾เปียกน้ิว
ตานี้เม็ดผักกาดมันก็เลยติดน้ิว ขึ้นมากราวรูด คนขายเห็นดังนั้น จึงรีบก฾มลงคํานับกับพ้ืน พลางสรรเสริญว฽า
ทา฽ นน้ีฉลาดนกั สติปญั ญาประดจุ เทพยดา และหากท฽านล่ืนได฾ขนาดนี้แม฾นสมัครเป็น ส.ส. สืบไปเบ้ืองหน฾า ท฽าน
ว฽าจะได฾ดีนักแล แต฽เปล฽าหรอก ตะแกเล฽นข฾ามร฽ุนจากระดับ ส.ส. ไปได฾กินบ฾านผ฽านเมืองเป็นพญามหากษัตริยแ
ชาติมอญ ทรงพระนามของตะแกว฽า พระเจ฾าฟูารั่ว ร฽วมสมัยกับพระร฽วงเจ฾าของเรานู฽นแน฽ะ เขาถึงได฾บอกไว฾ไง
ละ฽ ว฽าในทอ฾ งของคนมอญ มเี คยี วเจ็ดเล฽มมีเข็มเจ็ดอัน คราวนี้เชื่อหรอื ยงั ละ฽ น่ี น่ี ของมัน อย฽ูอีตรงน้ี” เขาเอาน้ิว
เคาะๆ เขา฾ ทีห่ วั “ไมใ฽ ช฽ตรงนี้หรอก” คราว น้ีเขาจ้ิมลงตรงอกด฾านซา฾ ย แล฾วเอาอกี นิว้ ทําท฽าเชือดคอ หล฽อน มอง
แลว฾ ยงั หัวเราะ

“เรอื่ งนี้ แมแ฽ กชอบเลา฽ ใหฟ฾ ังบอ฽ ยๆ แกมเี ชือ้ คนมอญ พระประแดงด฾วยนะเธอ” เขาโอ฽ต฽อ “นี่ถ฾าแม฽ฉัน
ยังอย฽ู ปุานน้ี แกคว฾าตําแหน฽งแม฽ดีเด฽นแห฽งชาติมาแล฾วล฽ะ ก็แกเน่ีย โอ฾โฮ! ขยันวายวอด ขนาดกําลังท฾องแก฽ ๆ
ยังไม฽ยอมหยุดขายเคร่ืองในวัวต฾มเลยนะเธอ แกว฽าเสียดายตังคแค฽าขายกเวยเต๋ียว ไอ฾เล็กน฽ะมันคลอดคาเตา
เครอ่ื งในต฾มเลยรู฾เปล฽า คนกิน ๆ อย฽ูงี้ ตกใจเปิดเรียบกันไปหมดทั้งเพิง สายสะดือโอไอ฾เล็กมันน฽ะนะ ยายฉันแก
เปน็ คนฉวยมดี หั่นกวเ ยเตยี๋ วไปแกว฽ง ๆ นํา้ ลวกกวเ ยเต๋ียวในหม฾อ ตัดเอาใหห฾ นา฾ ตาเฉย คิดดูซ่ี!”

“วันน้ันก฾อเลย ไม฽ต฾องชักทุนซื้อเคร่ืองใน ท้ังรก ท้ังสาย สะดือ มีอยู฽พร฾อมเสร็จ ดีจริงจริง” หล฽อน
แกล฾งดักคอ ปากหัวรอ฽ คกิ

“อ฾าว! อย฽าทําเล฽นไปนะเธอ เผลอๆ แกเอาจริงๆ ด฾วย พูด แบบนี้ไม฽ร฾ูจักแม฽ฉันซะแล฾ว เธ฽อ!” เขาทํา
หน฾าตาขึงขังผสมโรง แล฾วพลอยหัวเราะไปกับหล฽อน แต฽ท฽าทางของเขาก็ออกจะ ปล้ืมๆ กับความเป็น “วีร
สตรี” ของแมต฽ นเองอยห฽ู าน฾อยไม฽

โดยนิสัยใจคอแล฾ว เขาเป็นคนเจ฾าคาร้ีคารม มีคําพูดคําเจรจาที่แพรวพราวไปด฾วยความสนุกขบขัน
ท่ีให฾ท้ังขําข฾อคิดแก฽ผู฾ฟัง ทว฽ายามท่ีเขาเกิดโทสะร฾ายข้ึนมา เขาก็ไม฽รีรอ ที่จะหันคมอีกด฾านของล้ินออกใช฾เชือด
เฉือนคนฟังไดอ฾ ย฽าง เจบ็ แสบถงึ กระดกู ได฾พอกนั โดยมีหล฽อนเป็นเปูาซอ฾ มท่ียอมลงให฾เขาเสมอโดยนสิ ัย

บ฽อยคร้ังที่มารดาของหล฽อนเป็นฝุายนําของกินมา ปรนเปรอลูกสาวลูกเขย และคร้ังน้ีในมือของเธอมี
ถ฾วยใบโต ใส฽แกงเลียงหอมฉุย ปรุงสดๆ ร฾อนๆ จากยอดตําลึงและบวบ ลูกงามๆ สดๆ ที่เธอเด็ดจากเถาซึ่งข้ึน
เล้ือยทอดยอดไสว บนแปลงร฾านผักหลังบ฾าน ด฾านท่ีแบ฽งเป็นซีกให฾อยู฽กันเฉพาะ สองคน บางหนเธอก็ขอใบ
กะเพราบา฾ ง พรกิ ขห้ี นูบา฾ ง ตดิ มือกลับไปยามเมือ่ ของในครัวเกดิ ขาดมือปบุ ปบั

“แม฽แบ฽งมาให฾ เห็นบ฽นๆ อยากกินกัน” มารดาหล฽อนย่ืนของกํานัลปาก ก฽อนจะอํ้าๆ อึ้งๆ ถามกับลูก
สาว “เอ! นพี่ ฽อธานี เขาเปน็ อะไรไปวันน้ี เมอ่ื สวนกบั แม฽ ก็ทาํ หน฾าเช฾ยเฉย”

“เอ ไม฽รซู฾ คี ะ” หลอ฽ นออ฾ มๆ แอม฾ ๆ ปฏิเสธ....ใจนึกไม฽สบาย ครามครันกบั คําเปรยของมารดา

7

ร฽ุงข้ึนซึ่งเป็นวันต฾นเดือน เขาก็เอาเงินท่ีหล฽อนเลียบ ๆ เคียง ๆ ออกปากขอให฾เขาช฽วยค฽าน้ําค฽าไฟ
แบง฽ เบาภาระให฾ครัวเรือนของมารดามาย่นื ให฾อยา฽ งที่ทําอยทู฽ ุกเดอื น

“เอ฿ะ! ขาดไปน้นี ะคณุ ” หล฽อนนบั เงนิ แล฾วพาซ่ือท฾วง
“ก็บอกคุณแม฽เธอไปว฽า ท่ีขาดไปนึกเสยี วา฽ ช฽วยคา฽ นา้ํ ไว฾ รดผักหลังบา฾ นของเราก็แล฾วกัน”เขาบอกสั้น ๆ
ก฽อนจะเดิน เลี่ยงไปทางอื่น หล฽อนจําได฾ว฽า หล฽อนยืนน่ิงงันอยู฽นาน แต฽ไม฽กล฾าปริปากให฾มารดานึกตําหนิสามี
เพราะคําพูดอันน้ีของเขา มันบอกไปถึงความเป็นตัวตนของเขาอย฽างถ฽องแท฾ที่สุด และนับจากน้ันเป็นต฾นมา
นิสัยใจคอทางด฾านนี้ของเขาก็พูดชัดข้ึนมาเรื่อย ๆ ในยามที่เขาคิดว฽า เขากําลังตกเป็นฝุายเสียเปรียบคนอื่น
หรือกล฽าวเสียใหมจ฽ ากความรูส฾ ึกของหล฽อนก็คือ ในกรณีท่ีเขาเกิดเอารัดเอาเปรียบจากใครยังไม฽ได฾ ท้ังท่ีน฽าจะมี
ชอ฽ งทางไดอ฾ ีกมากมายใตค฾ รวั เรอื นหลังน้ี หากมิใช฽เพราะพ่ีชายของหล฽อนได฾เป็นผ฾ูสอดส฽องอยู฽ในที่มิให฾เหตุอันนี้
มีโอกาสเกดิ ขน้ึ งา฽ ยๆ อกี
“คนหินหินน่ี ปกติมันก็แข็งโปฺกอย฽ูแล฾ว” พี่ชายหล฽อนสรุปถึงผู฾เป็นน฾องเขย “แต฽ยิ่งประเภทหินแช฽
นาํ้ เกลอื มาดว฾ ยเน่ยี อ้ือหอื คิดดซู จี ะขนาดไหน มนั ทั้งแข็งท้ังเหนียว ดาบศักด์ิเหล็กนํา้ พย้ี ังย฽นเลยเธอ”
หล฽อนมิใช฽คนฉลาดปราดเปรยี วนกั แตก฽ ็ไดร฾ า่ํ เรียนมาพอควร แรกๆ ท่ีอย฽ูด฾วยกัน หล฽อนพยายามเท่ียว
มองหางานขา฾ งนอก ชว฽ ยการเงนิ ในครอบครัว แต฽งานก็คือปัญหาคอขาดบาดตายของคนในยุคน้ีแทบทุกคนไป
หากในท่สี ดุ ผเ฾ู ป็นสามกี ็ได฾เป็นฝุายเจรจาฝากงานให฾หล฽อน เป็นพนักงานฝุายติดต฽อขายเครื่องปรับอากาศของ
บริษัทเล็ก ๆ กลางกรุง ทว฽าหล฽อนไม฽สามารถทํายอดขายได฾ครบตามเวลาที่พนักงานขายหน฾าใหม฽ถูกกําหนด
ดว฾ ยเหตทุ ี่หล฽อนพานแต฽จะคอยเกิดความรู฾สึกหวั่นไหวไปทุกครั้งในยามท่ีต฾องออกไปสู฾หน฾าเหล฽าลูกค฾าผู฾ท่ียังจะ
ปฏิเสธหล฽อนไว฾ก฽อนอย฽างส้ินเย่ือใย และผลท่ีตามมาเสมอก็คือความร฾ูสึกหดห฽ูหมดท฽าต฽อความเป็นตัวของ
ตัวเองท่ีตอ฾ ง ลดฐานะของตนลงไปเสมอผู฾ขอ
“ด฾านไว฾เธอ ด฾านไว฾ มัวอายก็อดกันท้ังชาติซี่แม฽คุณ” เพ่ือนร฽วมงานเคยเปรยเทียมสั่งสอนไปด฾วยเมื่อ
มองทปุ รโุ ปร฽งไปเห็นความไม฽ทันคน ปรากฏอยู฽ในกิริยาต฾วมเตี้ยม เหนียมอายไม฽มีสร฽างของหล฽อน หล฽อนจึงถูก
นาํ เอาไปมอบสมญาให฾ใหม฽พอหอมปากหอมคอภายในวงสหพรรคพวกด฾วยกันวา฽ “อีนางในวรรณคดีไทย”
“ทาํ มย้ั ไม฽ดําเนินตามรอยยายนงนชุ เขาบ฾างเลา฽ ปุานนี้มติ ิดบอรดแ ยอดนักขายไปแลว฾ เรอะ อยากร฾ู
เคล็ดลับม้ัย ทําไมยอดขายแม฽นี่ถึงพุ฽งปร฿ูดข้ึนมาเฉยๆ” หัวข฾อซุบซิบนินทาประจําวันน้ีชักจะเร่ิมถึงไส฾ถึงกึ๋น
ข้ึนมาตามลําดับ บอกชัดว฽าท้ังคนซักเรื่องเองและทั้งคนตะแคงหูฟังต฽างกําลัง “มันยกร฽อง” กันถึงขีด เพราะ
เนอื่ งจากสน้ิ ประโยคน฽าสนใจถดั มาเท฽านน้ั ทุกคนกฮ็ ือฮากนั ขนึ้ แทบไม฽ได฾ศัพทแ
“ก็ไอ฾เรามัวแต฽เดินขายกันขาลากน่ีนา แต฽แม฽คนเนี้ยอีเล฽นนอนขายแอรแแบหลาให฾ลูกค฾าเลยจ฾า
ประเภทซ้ือหน่ึงแถมหนึ่ง ซ้ือโหลแถมสองโหล ย่ิงซื้อมากยอดแถมย่ิงถี่ว฽างั้นเหอะ แม฽เน่ีย เจ฾าทันโลกทัน
เหตุการณแตลอดละวา฽ โลกของการแขง฽ ขายสินคา฾ สมัยนี้ มนั กาํ ลังก฾าวสยู฽ ุคแจกของแถม !”

8

มใี ครอีกคนหนึ่ง ผ฾ูถูกผลัดช่ือเสียงให฾เสียใหม฽เช฽นกันโดย เจ฾าตัวหารู฾เร่ืองไม฽ว฽า “อีช฾างกระทืบโรง” ได฾
สง฽ เสยี งแปรนเ ข้นึ มา บา฾ งว฽า

“อุ฿ย ! เป็นเซลสแขายของเดี๋ยวน้ี หูตาขาส฾นตีนไวอย฽าง เด๋ียวไม฽ไหวแล฾วเธอจเา ตูดต฾องไวด฾วยมันถึงจะ
แน฽ !”

คราวน้ีมีเสียงหัวเราะคิกคิกเกิดข้ึนรอบ ๆ หล฽อนด฾วย ความสมัครสมานสามัคคีถึงขนาด พลอยให฾
หลอ฽ นหวั เราะ เงื่อน ๆ ตามทงั้ ๆ ทร่ี ส฾ู ึกครั่นเนื้อคร่ันหนังตัวเองขึน้ มาเต็มทน หลอ฽ นทาํ ใจเป็นของธรรมดาไม฽ได฾
สักครั้งขณะท่ีตกอยู฽ในวงล฾อมของคน ที่คนต฽อคนด฾วยกัน พร฾อมอกพร฾อมใจกันติดเข้ียวก฽อนที่จะลงมือแล฽เน้ือ
เถือหนังของกันออกมากัดกินหน฾าตาเฉยในทันทีที่ใครก็ตาม มีอันเพลี่ยงพล้ําให฾เบื้องหน฾าเบื้องหลังของตัวเกิด
แผลข้ึนมาใหม฾ องเหน็ รอยอันน฽าขยาํ้ น้นั ถนัด

ถัดจากนั้นไม฽เท฽าไหร฽ หล฽อนก็ถูกให฾ออก ด฾วยเหตุผลท่ีผ฾ูจัดการฝุายพัฒนาการขายยกมาแจกแจงว฽า
ยอดขายของหลอ฽ นตกต่ํามาตลอด ท้ังนีเ้ พราะหลอ฽ นขาดบุคลิกภาพและคุณสมบัติทางวาทศิลป฼ที่จะจูงใจลูกค฾า
ไดด฾ ว฾ ยคําพูด เพื่อนร฽วมงานท่ีหล฽อนชดิ เชอ้ื ชอบพอดว฾ ยกว฽าเพื่อน กรากเข฾ามารํา่ ลาในทันทีที่รขู฾ ฽าวรา฾ ยน้ี

“พ่ี ช฽างมันพ่ี งานซังกะบ฿วยแบบน้ีหนูก็จะออกเหมือนกัน” เธอผ฾ูนั้นเป็นเดือดเป็นแค฾นแทน แล฾วก็
คอ฽ ย ๆ ย่ืนอะไรจากกระเปา฻ เสอ้ื ส฽งให฾ หล฽อนมองเหน็ แล฾วว฽า เปน็ ปากกาปลอกทอง ช้ันดีย่ีห฾อแพง ใจคอที่เหี่ยว
แหง฾ จึงคอ฽ ย ๆ วาบข้ึนมาใหม฽ด฾วยความตื้นตัน หลอ฽ นจอ฾ งดูปากกาไป ขอบตาเรม่ิ ร฾อนผา฽ วๆ

“เออ฾ ...นข่ี องพ่ี” เพือ่ นรุ฽นน฾องยนื่ เอามาให฾ แล฾วกพ็ ดู สืบไป “พว่ี างลืมเอาไว฾บนโตะ฿ หนเมอ่ื วานน้ีไง”
หวั ใจหลอ฽ นแฟบลงไปถนัดกับความจริงที่รู฾ว฽าปากกาด฾าม น้ันเป็นของหล฽อนเองหาใช฽มาจากน้ําใจของ
คนตรงหนา฾ ทีจ่ ะหยิบย่ืนให฾ในโอกาสลาจากกันไม฽ แต฽หล฽อนมิว฽ากระไร ยังคิดว฽า เขายังอุตส฽าหแเก็บเอามาคืนให฾
หากเพียงอีกชั่วไม฽ถึงอึดใจเจ฾าหล฽อนผู฾ท่ีกําลังย่ืนปากกาน้ันให฾ เร่ิมทําท฽าอึกอัก ก฽อนจะโพล฽ง ข้ึนมาโดยไม฽
มองเห็นหลอ฽ นวา฽
“พี.่ ..งน้ั ขอหนเู อาไว฾เองกแ็ ล฾วกันนะ นะพี่ หนูจะเอาของพี่ เก็บไว฾เปน็ ทรี่ ะลกึ นะพนี่ ะ”
ครนั้ เมอ่ื เห็นหล฽อนนิ่งงันไป เจ฾าหล฽อนผู฾นั้นคงจะถือเอาว฽า น่ันเป็นการตกลงปลงคําแล฾ว จึงชักปากกา
เอาคนื กลบั เขา฾ กระเป฻าของตนเองอีกครัง้
วันนน้ั หลอ฽ นจึงพลอยสญู ปากกาด฾ามแพงนนั้ ไปด฾วย อย฽างไม฽พอที่จะต฾องเสีย เนื่องจากว฽าหล฽อนได฾แต฽
จนถอ฾ ยคาํ ท่จี ะกนั ตัวเองออกเพอื่ ให฾รอดพ฾นจากความเอาแตไ฽ ด฾ของคนอื่น อันมีข้ึนอย฽างมิให฾ได฾ตั้งตัวติด หล฽อน
เริ่มเข฾าใจแจ฽มแจ฾งแล฾วว฽า เหตุใดใครต฽อใครจึงว฽ากล฽าวหล฽อนอยู฽เสมอว฽า หล฽อนไม฽มีไหวพริบท่ีจะรับมือกับ
บรรดาผ฾ูทช่ี อบพาตัวเขา฾ มาคบคา฾ ดว฾ ยกบั หลอ฽ น
ผลจากการนั้น หล฽อนจึงพลอยรับร฾ูถึงข฾อเลวร฾ายในตัวตน เพ่ิมขึ้นอีกเป็นหลายข฾อ โดยเฉพาะเร่ือง
“ความไม฽มีนํ้ายา” ของตัวเองได฾กลายเป็นข฾อท่ีถูกสามีบริภาษใส฽หูอยู฽ไม฽เว฾นวัน หล฽อนละจากความเป็นไป

9

ภายนอกทหี่ ล฽อนเขด็ เข้ียวหลบมาเล้ียงลูกเงียบๆ อยู฽กับบ฾านพักใหญ฽ท฽ามกลางเสียงบ฽นเป็นพายุบแคมของสามี
ทว฽าร฽มไม฾ชายคาของมารดาประทังให฾หล฽อนมิได฾เดือดร฾อนเกินอัตรา แต฽ปีนั้นเอง มารดาหล฽อนก็ล฾มปุวยและ
ถึงแก฽กรรมทิ้งทรัพยแสินให฾หล฽อนนํามาช฽วยสมทบซ้ือบ฾านทาวนแเฮ฾าสแหลังปัจจุบัน ขณะที่จํานวนเงินอีกไม฽มาก
นักได฾มาจากกระเป฻าของสามี เมื่อโยกย฾ายมาอย฽ูกันลําพัง เขาเร่ิมแสดงอาการปึงปังยังเป็นฟืนเป็นไฟกับ
ค฽าใช฾จ฽ายจิปาถะในบ฾านท่ีเพ่ิมจํานวนข้ึน ทั้ง ๆ ท่ีเขาเป็นผู฾คุมเงินเองทั้งหมดโดยเจียดแบ฽งให฾หล฽อนใช฾ตามท่ี
เขาเห็นจําเป็นจริงๆ เขาเริ่มจ฾ูจ้ีจุกจิกกับหล฽อน แม฾กับเรื่องข้ีหมูขี้หมาดะไปหมดแทบทุกตารางน้ิวภายใต฾รั้ว
รอบขอบเรือนท่หี ลอ฽ นเรม่ิ ร฾ตู วั แล฾วว฽าเขาให฾หล฽อนอยู฽อยา฽ งเสยี ไม฽ได฾

“โอ฿ย น่ชี ฽วย ๆ กันม่งั ซ”ี่ ครง้ั หลงั สุดเขาเอ็ดตะโรเอากับ เรือ่ งสบ฽ูถตู วั ในห฾องนํา้ ท่ีกาํ ลงั จะหมดกอ฾ น
“เด๋ยี วกอ฾ น เด๋ยี วก฾อนยังง้ี วันหลังจะให฾ใช฾แฟูบถูตัวกันให฾เขด็ มั่งหรอก”

ความรส฾ู ึกทุกขรแ อ฾ นหรือสุขกายสบายใจทีม่ ขี น้ึ บดั น้มี ไิ ด฾ผูกอย฽ูกับเรื่องในชีวิตหล฽อนอ่ืนใดท้ังสิ้น นับวัน
เข฾าสภาพจิตใจ ของหล฽อนในแต฽ละวันก็ย่ิงถูกบีบถูกปั้นให฾มีสภาพเป็นไปตาม ฝนฟูาอารมณแของสามีที่เดี๋ยวดี
เดี๋ยวร฾ายนน้ั จะบันดาลใหเ฾ ปน็ ไป โลกภายนอกที่มคี นสารพัดประเภทและโลกเท฽ารูหนูภายในร้ัวบ฾านแค฽ไม฽กี่คน
จึงเรม่ิ กลายเปน็ ความทุกขทแ รมานในระดับปานๆ กนั เพราะหลอ฽ นไม฽มที างเลอื กทางอ่ืนใหต฾ นเองอีก

เร็วๆ นี้เอง เขากลับมาบ฾านด฾วยความกระตือรือร฾นพิเศษ หล฽อนเลยพลอยเกิดอารมณแแจ฽มใสตามไป
ด฾วย อาบน้ําเสร็จเขากร็ บี ถอื หนงั สอื พิมพรแ ายวันเดนิ หราเข฾ามาหาหล฽อน

“เอ฾า นี่แน฽ะเธอ อ฽านดูหน฽อย” เขาคะย้ันคะยอส฽งหนังสือพิมพแให฾ “เขาประกาศรับสมัครเซลสแขาย
เคร่ืองจานชามกระเบื้อง ย่ีห฾อน้ีขายดีนะเธอ ดูสิเขาให฾คอมมิชช่ันดีออก ฉันได฾ยินมาว฽า ใครจะเข฾างานเขาต฾อง
เอาค฽าประกันของเสียหายก฽อนสองหม่ืน เอาไหมล฽ะ ฉันจะจัดการช฽วยออกให฾ก฽อน เธอทําแล฾วค฽อยเอามาใช฾”
เขาเกลย้ี กล฽อมหว฽านล฾อม

“โอ฾โฮคุณคะ”หล฽อนร฾องอ฾ูข้ึนมาขัดเสียก฽อน “ไอ฾งานแบบ น้ีมันต฾องแบกลากของกันเป็นกล฽องโต ๆ
เลย เวลาขบั รถไปสง฽ ตามบ฾านชอ฽ งคน เพ่อื นฉันเองกเ็ คยทาํ อยูท฽ นี่ ี่” หลอ฽ นยกเพอื่ นเป็นตัวอย฽าง “ตอนนี้เค฾าเลิก
ทําแล฾ว บน฽ วา฽ ส฾ูแรงแบกยกเป็นกุลีไม฽ไหวเคร่ืองชามทั้งเซตนะหนักตั้งแค฽ไหน แล฾วไหนจะยัง ต฾องขับรถตะลอน
ๆ ส฽งตามซอกตามซอย ตากแดดตากลมกันหัวแดง โอย! แล฾วไหนจะพวกดักจี้ปล฾นผู฾หญิงตามทางเปล่ียวอีก
น่ยี ังไม฽…..”

หลอ฽ นคงจะสาธยายความลําบากลําบนไปอีกนานหากว฽าเขาจะไม฽ลุกข้ึนโยนหนังสือพิมพแหล฽นเฉียดหัว
หล฽อนไปน้ิวเดียว วันนั้นทั้งวันเขาพล฽านโทสะเดินเข฾า ๆ ออก ๆ อย฽ูในบ฾านใครเข฾าหน฾าไม฽ติด ลูก ๆ เลี่ยงข้ึน
ข฾างบนไปทําการบ฾านกันหมด หล฽อนได฾แต฽เดินไปเดินมา ร฾ูสึกว฽ามือตีนของตัวเองวันน้ีดูโต เกะกะคับบ฾าน
อยากให฾ตัวเน้ือลีบเล็กลงไปขนาดมดได฾ย่ิงดีจะได฾ไม฽กีดตาเขา แต฽เมื่อหดตัวให฾เล็กลงไปกว฽านี้ไม฽ได฾ หล฽อนก็
พยายามเล่ยี งโทสะสามโี ดยการทุ฽มแรงใหต฾ ัวเองเป็นประโยชนแแทนด฾วยด฾ามไม฾กวาดบ฾าง ผ฾าข้ีร้ิวบ฾าง ด฾วยหม฾อ

10

ด฾วยไหหรืออะไรก็ได฾ท่ีจะช฽วยไม฽ให฾เขาพาโลข้ึนมาว฽าหล฽อนนั้นดีแต฽กินแรงเขาฝุายเดียว แต฽จนแล฾วจนรอดผล
ออกมาก็กลับซาํ้ หนักเข฾าอีก

“เลิกดัดจริตทําเป็นข้ีข฾าเดี๋ยวนี้นะ เสียงโครมครามโช฾งเช฾ง คนจะดูทีวีฟังอะไรไม฽ร฾ูเร่ืองกันแล฾ว” เขา
ตะคอกเสยี งคับบ฾านมาจากเกา฾ อ้นี วมตวั ยาวหน฾าจอโทรทัศนแ หล฽อนวางมือจากงานทันควัน นึกได฾ว฽าเป็นเวลาดู
ข฽าวของเขา และเขาชอบที่จะให฾หล฽อนมาน่ังพยักหน฾าคอยเป็นลูกค฽ูรับฟังคําวิพากษแวิจารณแข฽าวสารการเมือง
ของเขา หลอ฽ นจึงคอ฽ ย ๆ ย฽องเมยี งๆ มอง ๆ เข฾ามานั่งสมทบข฾างๆ มือเอื้อมหยิบหนังสือพิมพแอีกฉบับมาพลิก ๆ
หาเรื่องสนทนาทหี่ ล฽อนคิดว฽า น฽าสนใจในสายตาสามี

“ตายจริง มีขา฽ วตํารวจกวาดล฾างซอ฽ งโสเภณแี ถวคลองเตยอกี แล฾ว เวรกรรมจริงๆ คนเราหนอเป็นอะไร
ก็ไม฽คิดเป็น ต฾องมาเลือกเป็นผู฾หญิงหากิน น฽าอายจะแย฽แล฾วคุณ” หล฽อนออกความเห็นกับเนื้อข฽าวพาดหัวไป
เรอื่ ยเป่อื ย หวังจะชวนคุยให฾ สามีฟื้นอารมณแดีข้ึน แต฽เขากลับหันขวับมาทันที แววตาท่ีมองดูหล฽อนน้ันราวกับ
จะกินเลอื ดกนิ เนือ้ กันก็ไมป฽ าน

“ยังไงๆ พวกนี้มันกย็ งั รู฾จกั ทาํ มาหากินเป็น ไอ฾คนทาํ อะไรไม฽เป็นเลยนะซ้ี นา฽ อายซะย่ิงกว฽ากะหร!่ี ”
ดูเหมือนว฽าเขาจะรอคอยประโยคน้ีมานานแสนนานแล฾วที่จะได฾โอกาสชักออกมาประหัตประหาร
หล฽อนเสียให฾ถนัด ๆ หล฽อนรู฾สึกเหมือนกับว฽าถูกมีดคมกริบท่ีแปรมาจากคมลิ้นของเขาพุ฽งท่ิมแทงเข฾าตรงอก
แปล฿บ สดุ ทีจ่ ะนอ฾ ยเนื้อตาํ่ ใจกับคาํ เชือดเฉือนรุนแรงประโยคน้ัน หล฽อนเล่ียงออกมายืนล฾างชามในอ฽างข฾างนอก
ล฾างไปร฾องไห฾ไปจนตัวสั่น หล฽อนได฾แต฽จมอย฽ูกับความโทมนัสอันนั้นจนหูได฾ยินเสียงเพล฾งดังขึ้น ใจหล฽อนหาย
วาบเหลือบไปเหน็ นิว้ มอื ตัวเองแดงเปรอะเลือดสด ๆ ท่ีกําลังหยดแหมะ ๆ ผสมกับน้ําท่ีไหลจากก฿อก หล฽อนรีบ
เอามอื อีกข฾าง บบี แผลตรงนวิ้ ทถ่ี กู แกว฾ บาดไว฾แน฽นเพือ่ ห฾ามเลอื ดอย฽างขอไปที่ ความที่ใจท้ังหมดกลับพ฽ุงไปกังวล
อย฽ูกับแก฾วนํ้าซึ่งบัดนี้ตกแตก เป็นเส่ียง ๆ อย฽ูบนพ้ืนซีเมนตแ ซํ้ายังมีจ้ิงจกตัวเคราะหแร฾ายตก จากผนังมาดิ้น
กระแดว฽ ๆ หางขาดอย฽ูกลางกองเศษแกว฾ คมอยู฽ ด฾วยอยา฽ งหมดแรง หนีไปไหนไมไ฽ ด฾
เสียงแก฾วแตกทําให฾สามีหล฽อนพรวดพราดเข฾ามาทันที หล฽อนรีบชูมือข฾างน้ันข้ึนแก฾ตัวโดยอัตโนมัติ
“ฉัน...ฉันล฾างแก฾วอย฽ู มือมนั เกดิ ลื่นแฟูบ เลยพลดั มอื แตกไปใบนึง”
คราวนี้หล฽อนไม฽อยากตัวเล็กเท฽ามดอีกแล฾ว อยากจะสลายกลายเป็นอากาศธาตุให฾รู฾แล฾วรู฾รอดไปเลย
จากสายตาสามี ท่ีกําลังมองหล฽อนราวกับเป็นสัตวแเล้ือยคลานซึ่งคลานไปคลานมาอยู฽ในบ฾านของเขาอย฽าง
เดียวกับที่เขาก฾มลงมองดูจิ้งจกตัวนั้นบนพื้น เขาเอาเท฾าท้ังรองเท฾าแตะฟองน้ํากระทืบมันซ้ําอย฽างเคียดแค฾น
ชิงชงั ราวกบั เป็นศัตรูคู฽อาฆาตกันมาแต฽ไหน
“นี่บ฾านคนอย฽ูโว฾ย ไม฽ใช฽รังสัตวแ จ้ิงจกเอย หนูเอย แมลงสาบเอยวิ่งย้ัวเยี้ยไปหมด เออ! ไอ฾บ฾านห฽าเน่ีย
มีแต฽สัตวแมาเกาะกินเต็มบ฾าน เม่ือไหร฽จะไปให฾พ฾น ๆ หน฾ากันซะที นี่แน฽ะ น่ีแน฽ะ!” แล฾วเขาก็นิ่งไปนานเหมือน
กําลงั ระงับสตอิ ารมณแ

11

“อยา฽ ใหฉ฾ ันตอ฾ งถงึ ขนาดหกั สตางคคแ ฽าของแตกของเจ฿งกันเลยนะแม฽คุณ แต฽ถ฾ามือยังไม฽ช฽วยพาย แล฾วยัง
คอยเอาตีนถ฽วงคอฉันอยู฽เฉยๆ อย฽างน้ี...ก็ไม฽แน฽ อีกหนเดียวถ฾าเธอทําเหมือนไม฽มีกระดูกอย฽างน้ีอีกละก็....
อยา฽ เพิง่ ร฾เู ลยวา฽ ฉนั จะทําอย฽างไรกับเธอ”

เขาทิ้งท฾ายก฽อนจะเดินกลั้นโทสะผละออกไป ทิ้งให฾หล฽อน ลุกลี้ลุกลนเข฾ากวาดท้ังเศษแก฾วและทั้งซาก
จ้งิ จกเละๆ

...หล฽อนชักสติท่ีล฽องลอยไปถึงเหตุการณแที่เพิ่งผ฽านมาสดๆ ให฾กลับมาส฽ูความเป็นจริงภายในห฾อง
ขณะน้ีสามีของหลอ฽ นกาํ ลงั เดินตัวหอมกร฽ุนเข฾ามา หลังจากที่เขาเข฾าไปสนานกายอยู฽เกือบชั่วโมงภายในห฾องน้ํา
ทงิ้ โอกาสให฾หล฽อนจดั การกับเรื่องของตนได฾จนเบ็ดเสร็จแล฾วจึงเข฾ามายืนรับหน฾าคอยอย฽ู หน฾าตาขณะนี้ของเขา
คลายความบดู บึงลงไปมากจากความสดช่นื จากฝอยน้ําและฟองสบทู฽ ร่ี นิ รดตัวมาใหม฽ ๆ เขาตรงเข฾ามายืนหวีผม
หนั หลังให฾หลอ฽ นอย฽ูหนา฾ กระจกเงาบานใหญเ฽ หนือโตะ฿ เครอ่ื งแปงู เงาจากบานกระจกสะท฾อนเห็นผมเผ฾าที่เปียก
ลู฽ลงมาเน฾นรูปศีรษะที่ได฾รูป และค้ิวคางจมูกปากที่ดูคมเข฾ม แลเลยเห็นกล฾ามเน้ือตรงหลังไหล฽คร฾ามกํายํา
ประกอบกันเป็นเรือนร฽างแน฽นตึงผ่ึงผาย หล฽อนแลเร่ือยมาจนถึงท฽อนสะโพกท่ีผูกลวก ๆ ไว฾กับผ฾าขาวม฾าเปียก
กบั นํา้ จนล฽ูชิดกบั มัดเนอื้ หนังถัดอย฽ขู า฾ งใน แต฽หน฾าตาของหล฽อนท่ีไปปรากฏอย฽ูบนบานกระจก ถัดเบื้องหลังสามี
กลบั เปน็ ใบหนา฾ อันซีดเซียวแห฾งแล฾ง ผิวพรรณมิได฾จับเลยซึ่งราศี ผมเผ฾าก็รวบเสยขึ้นไปรัดไว฾ตามบุญตามกรรม
ลวก ๆ เนื้อหนังมังสาที่ประกอบเป็นร฽างของหล฽อน อัตคัดผอมแห฾ง น้ํานวลของอิสตรีเพศผ฾ูผ฽านวารแห฽งวัยมา
ไม฽เกนิ สามสบิ ปถี ูกความไร฾สุขเผาจนแทบไม฽ทิ้งรอยว฽าหล฽อน เองเคยเป็นคนมองแล฾วสะสวยเจริญตาหาน฾อยไม฽
มาก฽อน

หล฽อนได฾กลิ่นอ฽อน ๆ ของสบู฽ รวยรินมาจากซอกเนื้อตัว ของสามี ยามเม่ือเขาขยับตัวเย้ืองไหวมัด
กล฾ามเนื้อแนบเปียกกับความหมาดชื้นของเนื้อผ฾าท่ีเบียดเป็นก฾อนบ้ันท฾ายใต฾สะโพก ลงมาก็สะเทือนส่ันหล฽อน
มองตามการเขย้ือนไหวอันน฽าดู ตรงสรีระน้ัน อกใจเริ่มสะด฾ุงสะเทือนกับมันขึ้นมาอย฽างบอก ไม฽ถูก หล฽อนหัก
อารมณแเมินหลบภาพนั้นไปเสีย ด฾วยร฾ูตัวข้ึนว฽า ความหิวกําลังบังเกิดข้ึนกับตัวของหล฽อน แต฽ทว฽าหนน้ีมัน
บงั เกดิ ข้นึ ที่อารมณแ จึงไม฽สามารถบาํ บัดได฾ด฾วยสิ่งทีเ่ สพกินเข฾าท฾องโดยปกติ

เป็นขณะเดียวกันกับทส่ี ามขี องหล฽อนหันมาสบตาเข฾า เขาจึงแลเห็นกิริยาน้ันเข฾าเต็มตา แววตาเขาเริ่ม
แปรเปลยี่ นไปอกี อย฽างด฾วยสญั ชาตญาณ เขาคอ฽ ย ๆ เอ฽ยข้ึนกับหล฽อนลอย ๆ

“ไปลอ็ กประตูไปฺ แลว฾ ไหนมาชว฽ ยใส฽นใ้ี ห฾หนอ฽ ยมะ”
ว฽าแล฾ว เขาก็ชกู างเกงทีห่ ลอ฽ นรดี เตรยี มไวใ฾ ห฾ขึน้ มาแกว฽ง เหมือนเย฾าหยอก แล฾วลงมือโยกย฾ายผ฾าผ฽อนที่
ผูกกายให฾หลุด จากลาํ ตัว อกี มือหนึ่งเอือ้ มไปจบั มอื หลอ฽ น ดึงให฾เข฾ามาเคล฾าอยู฽กับของในตัวของเขาท่ีหล฽อนเพ่ิง
จะเป็นฝุายลอบมองมิวายเว฾น อย฽ูเมื่อช่ัวครู฽นี้ ความเป็นแผ฽นหินเกรียมแดดแล฾งฝนจนแห฾งผากของหล฽อน
ปริ่มข้ึนมาทีละน฾อยจากการชักนําด฾วยมือแห฽งสามี ไม฽ช฾าที่ตัวหล฽อนก็รูดอ฽อนลงไปพบแซ฽วอยู฽บนเตียง

12

ใจเต฾นระริกไปกับกระบวนการผัวเมียที่กําลังล฽วงลํ้าเข฾ามาถึงข้ันเข฾าด฾ายเข฾าเข็ม หล฽อนหลับตากอดเขาไว฾แน฽น
เขาเรม่ิ ขะมกั เขม฾นพากายเขาชาํ แรกลงสร฾างความเกษมให฾กับกายหล฽อนด฾วยการผนึกเครื่องเคราจากตัวเขาเอง
ให฾เขา฾ ไปกระชับอยใู฽ นองคาพยพแห฽งกันและกันจนแนน฽ สนิท แล฾วเขากเ็ ร่มิ ร฽ายทา฽ อยา฽ งแขง็ ขนั หายใจถ่ีขึน้ ๆ

“แน฽ใจนะวา฽ เธอไมไ฽ ดต฾ ้งั อะไรไว฾บนเตา ไม฽งน้ั ละเป็นต฾องออกไปปิดท้ังแก฾ผ฾าเห็นนมต฾มยังง้แี หละ”
เขาเย฾าหลอ฽ นข้นึ มากลางคนั ตรงริมหตู ามนสิ ัย เจตนาทจ่ี ะเห็นหลอ฽ นสะอ้ิงกายมายาสาไถย ทําเง฾างอด
ยั่วยุอารมณแเขาอีกต฽อ แต฽เขากลับเห็นว฽าอยู฽ ๆ หล฽อนก็ทําตัวแข็งท่ือขึ้นมาเสียอย฽างนั้น หล฽อนกําลังเสียว
สันหลังวูบท่ีถูกจุดไต฾ตําตอเข฾าอย฽างจังจนอารมณแผัว ๆ เมีย ๆ บนเตียงถดถอยลงไปกะทันหัน เขามองหล฽อน
อย฽างสงสัยในกิริยาท่ีผิดไปใจชักจะเริ่มรําคาญหล฽อนปุด ๆ ตามความเคยชิน หากทว฽าเคร่ืองเคราในตัวเขา
มันเริ่มติดโครมครามข้ึนมาไม฽ย้ังพักให฾เขาชะลอเคร่ืองได฾ต฽อไปอีก เขารีบเร฽งกําลังอย฽างไม฽ยั้งพัก เหยียบเครื่อง
ตวั เองใหข฾ ับควบอ฾าว ๆ เข฾าสห฽ู ลกั ชยั จนเป็นผลสาํ เรจ็ อยูใ฽ นใจกลางตัวหลอ฽ นนั้นเอง
สิ้นเสร็จเขาลุกข้ึนนั่งพิงหัวเตียง จุดบุหร่ีดูดให฾เหง่ือแห฾ง ขณะที่หล฽อนยังทอดร฽างอยู฽ใกล฾ๆ เขาแช฽อ่ิม
ตัวเองอยู฽กับรสท่ีได฾รับระหว฽างท่ีได฾ร฽วมขบวนไปกับเขาจนถึงท่ีหมายด฾วยกัน หล฽อนโลมลูบอาลัยเรือนร฽างเขา
ซอก ๆ แซก ๆ จนเขาจับมอื หล฽อนออกไปจากตวั บน฽ ว฽าตวั หล฽อนเหนียวเหนอะหนะ แดดยามสายจัดสาดเข฾ามา
ระออุ บอยู฽ในหอ฾ ง ทําใหห฾ ล฽อนนกึ ถงึ ราวตากผา฾ หลังบ฾านขึ้นมาได฾อีก พอหันมาดูผ฾าปูที่นอนซ่ึงยับยู฽ย่ีก็เห็นความ
สกปรกเปื้อนซึมเน้ือผ฾าเป็นรอย ในสภาพของภาชนะท่ีรองรับความตะกรุมตะกรามของคนท่ีช฽วยกันบริโภค
อะไรต฽อมิอะไรกันบนตัวของมันอย฽างไม฽เกรงลวกปากลวกคอเม่ือหิวซ฽กกันขึ้นมา หล฽อนนึกอย฽างกระดาก
กระเด่ืองว฽า เดี๋ยวจะ ถอดเอามันลงไปซักด฾วยพร฾อมกัน หล฽อนเตรียมขยับออกทั้งที่ยังเสียดายรสจาก
ฝีไม฾ลายมือของสามี ในมื้อท่ีเขาเกิดมีแก฽ใจกับหล฽อนบ฾างอย฽างครั้งนี้ แต฽ในพลันน้ันหล฽อนก็ถึงกับสะดุ฾งเมื่อได฾
ยินเสียงโคล฾ง ๆ เคล฾งๆ เหมือนเสียงโลหะกระแทกกับพื้นแรง ๆ ดังมาจากห฾องลูก ตามด฾วยเสียงเด็กท้ังสอง
คนทก่ี ําลังกรด๊ี ๆ อาละวาดใส฽กันอยู฽อย฽างอกึ ทึก
หลอ฽ นเอะใจจนร฾ูสึกตวั ชาวาบไปทัง้ หวั จรดเทา฾ ฝุายสามีผลุนผลันลุกข้ึนฉวยผ฾าขาวม฾านั่งแล฾วก็ทุบผนัง
ตะโกนออกไปบา฾ ง
“อะไรกันเด็กพวกน้ี บ฿ะ! ก฽อกวนกันไม฽หยุดไม฽หย฽อนซีน฽า” เสียงทะเลาะวิวาทไม฽หยุดง฽าย ๆ กลับยิง
ตึงตังเหมือนกําลังเกิดการยื้อแย฽งอะไรกันเอะอะครึกโครม สามีหล฽อนเดือดดาลเต็มที่ พึมพําบ฽นด฽าลูกไม฽หยุด
ระหวา฽ งท่ีเขาเดนิ ลงส฾นปึงๆ ออกไปจากห฾องเพ่อื “จดั การ” ระงบั เรอื่ ง
หล฽อนค฽อย ๆ ลุกข้ึนใส฽เส้ือผ฾าไปอย฽างซังกะตาย แต฽จะกระดิกกระเด้ียทําอะไรต฽ออีกก็หาไม฽ ตัวของ
หล฽อนแข็งเป็นหินไปเสียแล฾ว และมือเท฾าพานจะเย็นชืดเหมือนเลือดหยุดเดินลงไปเฉย ๆ ใจหล฽อนป่ันปุวน
อยู฽แต฽หม฾อเวรหม฾อกรรมใบนั้นจนหูอื้อตาลาย หล฽อนมองไปที่หน฾าต฽างห฾อง หัวจิตหัวใจท้ังหมดคิดอยากจะพา
ตัวกระโจนลงไปให฾ร฾ูแล฾วร฾ูรอด หากถ฾ามันจะไม฽ใช฽ความตายหรือความพิการ ในความขวัญหนีดีฝุอน้ันเอง

13

หล฽อนได฾ยินเสยี งฝีเท฾าที่กําลงั จะเข฾ามาเอาตวั หล฽อนไปประหารชีวิต และเสียงฝีเท฾าโครม ๆ น้ันกําลังใกล฾เข฾ามา
ทกุ ที

ชว฽ ยดว฾ ย! จะทํายังไงดี ช฽วยด฾วย! หล฽อนตะโกนบอกกับ ผีสางเทวดาอยู฽ในใจ แล฾วรีบยกเอามือปิดหน฾า
ด฾วยภาพท่ีปรากฏตรงหน฾าประตหู ฾องเปน็ อย฽างท่ีหลอ฽ นหวาดผวาไมม฽ ีผดิ ในมอื ข฾างหน่ึงของสามีผ฾โู ผล฽ร฽างขึ้นราว
กับอสุรกายในความร฾ูสึกของหล฽อน มีหม฾อตัวต฾นเหตุซ่ึงหล฽อนเองได฾เป็นคนย฽องเอาเข฾าไปซุกแอบใต฾เตียงลูก
สาวพักไวก฾ ฽อนช่วั คราว ขณะท่ยี ังเขา฾ ตาจนคดิ ไม฽ตกนนั้ หล฽อนเพียงคดิ ง฽าย ๆ ว฽า รอ฾ ยวันพันปีเขาถึงย฽างกรายเข฾า
ไปในห฾องน้ันสักหน มืออีกข฾างของเขาขณะนี้กําลังลากหูของลูกสาวบิดเข฾ามาด฾วย เด็กหญิงทําตัวงอไปมาด฾วย
ความเจ็บ แต฽ไม฽กล฾าส฽งเสียง ส฽วนลูกชายตามมายืนตัวสั่นเทา เป็นลูกนกอย฽ูอีกทาง สามีหล฽อนชูหม฾อเจ฾ากรรม
ใบนั้นชขู ึน้ สงู ๆ กอ฽ นแกว฽งไปมาอย฽ตู รงหน฾าเพื่อให฾หล฽อนเห็นสภาพยบั เยนิ ของมนั ให฾ชัด ๆ

“นอี่ ะไรเธอ?” เขาต้ังคาํ ถาม “บอกหนอ฽ ยได฾ไหมว฽านี่อะไร ไหนบอกซิ” เขาคาดคั้นพลางชูหม฾อยื่นเข฾า
มาให฾จอติดกับหน฾าหล฽อน หล฽อนรีบเบือนหน฾าไปอีกทางเพ่ือประวิงเวลาอย฽างน฾อย ท่ีหล฽อนทําได฾ขณะนี้ก็คือ
หล฽อนยังไม฽ต฾องเห็นใบหน฾าของสามีถนัดๆ แต฽ฉับพลันหน฾าของหล฽อนก็ถูกดึงกลับให฾มาประจันกับเขาอีกคร้ัง
อยา฽ งสน้ิ หนทางหลบเล่ยี ง

“คุณ...คุณคะ” หล฽อนละล่ําละลักเสียงแหบแห฾ง หวาดกลัว เสียจนแทบจะสิ้นสติ “ฉัน...ฉันมัวรีดผ฾า
อยู฽นอกครวั เมือ่ เช฾านี้ ต้งั ข฾าวตม฾ เอาไวด฾ ฾วย มันเลยไหม฾หมดลองขัดดยู ังไงกไ็ มอ฽ อก...”

“ขูดไมอ฽ อก เธอกเ็ ลยเอามาหมกตบตาฉนั ใตเ฾ ตยี งไอ฾สองตวั นี้ ปดั สวะใหเ฾ ร่ืองมันพันๆ ตัวไปก฽อนใช฽ไหม
สันดานคนชย฽ุ ๆ ไมเ฽ คยคิดอะไรเป็น แบบเธอ” เขาต฽อให฾แล฾วเงียบลงไปอย฽างน฽ากลัวจนแทบจะได฾ยินเสียงหัวใจ
หล฽อนเต฾นรัวไม฽เปน็ อย฽ูขา฾ งใน

“คณุ คะ ฉันไม฽ทําอกี แล฾วจริง ๆ ไมท฽ าํ อะไรแตกอะไรเสียอีกแล฾วต฽อไปนี้” หล฽อนครํ่าครวญ “ถ฾ายังเป็น
ให฾คุณทาํ อะไรฉันได฾ทกุ อย฽าง ฉนั ยอมหมด กลวั แลว฾ โอ฿ย กลัวแลว฾ ....”

ประโยคนีม้ ันกลบั ย่งิ กวา฽ เอานา้ํ มนั ราดโครมลงไปในไฟฟืน สองพ่ีน฾องพากันแผ฽นแผล็วออกมาทันทีเมื่อ
ได฾ยินเสียง หม฾อถูกพ฽อจับฟาดสุดแรงเกิดลงกับพ้ืนดังเปร้ียง แล฾วตกกล้ิงโคลงเคลงกับพื้นห฾องไปมา แล฾วพ฽อก็
ตั้งท฽าฉวยไหล฽ของแม฽ซึ่งยังไม฽ทันได฾ตั้งหลัก เข฾ากระชากเสียเต็มแรงเกิดจนร฽างทั้งร฽างของมารดาเซล฾มลงไป
หมอบคอู฾ ยก฽ู บั พื้น แมอ฾ ยา฽ งนนั้ พ฽อของตนก็ยังปร่ีเขา฾ ไปลงไม฾ลงมือซํ้าอย฽างไม฽มีการยั้ง

หลอ฽ นร฾ูสกึ วา฽ ตวั เองถกู ลากถูลถู฽ ูกังไปที่หน฾าต฽าง แล฾วก็ถูกสามีจับเหว่ียงออกไปกระทบขอบหน฾าต฽างดัง
โครม ได฾ยินเสียงเขากระชากบานหน฾าต฽างมุ฾งลวดถ฽างออกโดยแรง แล฾วก็กระชากหัวหล฽อนออกไปให฾ตัวพ฾น
ขอบหนา฾ ต฽างจนสุดเอว หล฽อนตาเหลือกตาลานด฾วยความรักชีวิต แต฽ก็สิ้นแรงขัดขืน นกกระจอกบนต฾นมะม฽วง
แตกฮือกันเจ๊ียวจ฿าว คนข฾างนอกต฽างเดินผ฽านไปมาตามปกติ ไม฽มีใครสนใจมองขึ้นมา ไม฽มีใครรู฾เลยว฽าอะไร

14

กาํ ลังจะเกิดขน้ึ กบั ผ฾ูหญงิ คนหนึง่ ข฾างในบา฾ น เขาจับหลอ฽ นอุดปากแน฽นด฾วยความบ฾าดีเดือด มิให฾หล฽อนมีโอกาส
หลดุ เสียงร฾องออกมาให฾ใครผดิ สังเกต

“อกี หนเดยี ว นน฽ุ ลงไปคอหกั อย฽ูข฾างล฽างนู฽นเลย ไดย฾ นิ ไหม” เขาคําราม “คนเวร! ทําส฾นมือส฾นตีนอะไร
กไ็ ม฽เป็นเลยสักอย฽าง เมื่อไหร฽จะสิ้นเวรสิน้ กรรมกนั ซะที กูจะบา฾ อยแ฽ู ลว฾ โวย฾ !”

หลอ฽ นเข฾าใจในวินาทีน้ีแลว฾ ว฽า ทาํ ไมเพยี งวูบเดียว คนดี ๆ ปกติถึงลุกข้ึนมาฆ฽าแกงกันได฾ง฽าย ๆ ราวกับ
คนเสียจริตหล฽อนมองเข฾าไปในแววตาที่เหมือนตกอยู฽ในอาการวิกลจริตของเขา แล฾วก็ร฾ูว฽าหล฽อนคงจะต฾องตาย
อย฽างไม฽เป็นอ่ืน เท฾าหล฽อนลอยต฽องแตง฽ ขน้ึ จากพ้ืนตามแรงจับผลัก หน฾ามืดวูบ แต฽แล฾วเขาก็กระชากหล฽อนกลับ
เข฾ามา หล฽อนหมดเรี่ยวหมดแรงรูดลงไป น่ังกองติดกับฝา เสียงสามีเข฽นเข้ียวต฽ออย฽ูบนหัว ฟังเลอะๆ เลือนๆ
แกว฾ หูของหล฽อนขณะนี้มีแต฽เสียงว้ิวๆ ดังสนั่น ความที่ทั้งศีรษะโขกเข฾ากับพื้นเจ็บแปลบ หล฽อนแหงนมองดูเขา
อย฽างน฽าเวทนา ทว฽าความชิงชังท้ังสิ้นที่หมักหมมจนเน฽าลึกอยู฽ข฾างในจิตใจมิร฾ูจักว฽าก่ีปีต฽อปี ได฾แจ฾งโร฽ออกมาท่ี
หล฽อนจนหมดสิ้น รากโคนจากนัยนแตาของเขาท่ีกําลังจ฾องมองหล฽อนตอบมาอยู฽ หล฽อนได฾ยกมือขึ้นปูองปิด
เร่ียวแรงที่มีมาราวกับช฾างสารของสามีไปอย฽างสะเปะสะปะ เอาขาถัดหนีไปเรื่อย ๆ ตามพื้นห฾อง ปากสะอ้ืน
ฮกั ๆ อย฽างหมดอับหมดอาย

เขาวางมือจากหล฽อนผ฾ูซ่ึงหลังจากนั้นก็รีบพาตัวเอง กระถดคลานไปหลบซุกมุมห฾องอีกทาง หนนี้เขา
หนั งุน฽ งา฽ นไปเล฽นงานลูกแทน

“อย฽าหนีนะ ไอ฾อ฾น อีแอ฾ม ไอ฾เด็กเวร!” เด็กๆ หลบพ฽อกันชุลมุน คราวน้ีหล฽อนปล฽อยโฮออกมาเสียง
โหยหวนลั่นห฾อง แต฽หมดแรงท่ีแม฾จะคลานเข฾าไปกันลูก หากเขาก็ยังร่ีเข฾าไปคว฾าตัวลูกมาผัวะผะไปตามหัวหู
ขณะทลี่ กู สองคนหลบมอื เท฾าพ฽อกนั หัวซกุ หัวซุนอยู฽ตรงหน฾าประตูหอ฾ งนัน่ เอง

“ชะชะ สมคบกันเป็นปี่เป็นขล฽ุยกะอีตัวดีน่ีดีนัก จะฟาดให฾ตายโหงตายห฽าให฾หมด น่ีแน฽ะ” เด็กผ฾ูหญิง
ถูกพอ฽ ฟาดเขา฾ อีกผัวะ

“แอม฾ เปล฽าพอ฽ ” ลกู สาวร฾องไห฾โฮ ตัวส่นั เปน็ ลกู นก “แอ฾ม....แอม฾ ไมร฽ ู฾เรอื่ ง ตอนที่แม฽เอาหม฾อมายัดไว฾ใต฾
เตยี งแอ฾ม แอ฾มยังบอกใหแ฾ มไ฽ ปยัดไว฾ท่ีเตียงพี่อ฾นแทนเลย พี่อ฾นเขาเป็นคนต฾นคิดนี่” เด็กหญิงซัดทอด นํ้าตาเริ่ม
รว฽ งเผาะ ๆ เป็นเมด็ โตๆ

“โอย฾ ! อน฾ เปล฽าฮะพ฽อ” เดก็ ชายร฾องโฮ ๆ เสียงดงั แก฾ตวั ข้ึนมาบ฾าง ท้งั ท่ีกลวั พ฽อลานยิ่งกว฽าหนูกลัวแมว
“ฮือฮือ...อ฾นไม฽รู฾เรื่อง เมื่อกี้ตอนแอ฾มแอบเอามาโยนใต฾เตียงอ฾น อ฾นยังส฾ูกะมัน เอาหม฾อโยนคืนไปได฾เลย แอ฾ม
ล฽ะฮะพ฽อ อีตัวดี...มันเอาเงินที่แม฽ให฾เป็นค฽าไม฽ให฾บอกพ฽อ ไปใช฾หมด” เด็กชายเป็นน้ําหูนํ้าตาขณะ ท่ีฟูองไป
ฉอดๆ ตอนนี้ฝุายน฾องสาวจึงได฾แต฽ยืนปากคอส่ัน “แต฽ของอ฾นยังอย฽ูดีเลยฮะ นี่ไงฮะ อ฾นคืนให฾พ฽อ” เพ่ือพิสูจนแ
ความบริสุทธิ์ใจ เด็กชายค฽อย ๆ ล฾วงธนบัตรใบละสิบที่เจ฾าตัวอุตส฽าหแ พับเก็บอย฽างถนอมข้ึนมาจากกระเป฻า
กางเกงด฾วยมอื อนั สนั่ เทา

15

หล฽อนเอี้ยวตัวหันไปมองลูกอย฽างลําบากยากเย็น ท้ัง ๆ ท่ีน้ํามูกนํ้าตาผสมกับเลือดจากจมูกปาก
ออกแดงเลอะเต็มหน฾า เห็นตัวลูกรัวๆ รางๆ แต฽เพียงหลังไวๆ ของสองพี่น฾องที่เปิดแน฽บไปแล฾วเม่ือพ฽อรามือ...
ทั้งสองคือเลือดในอกของหล฽อน เคยแม฾กระทั่งได฾ร฽วมลมหายใจผ฽านสายในอุทรของกันมาก฽อน แต฽ทุกวันน้ี
ชีวิตท้ังสองที่ถอดเลือดเนื้อมาจากกายหล฽อนมิได฾เป็นอะไรอื่นอีกแล฾ว นอกเสียจากเด็กผ฾ูกําพร฾าความผาสุก
แม฾ใตห฾ ลังคาเรือนของผ฾ทู ่ใี ห฾กําเนิด ลูกของหลอ฽ นท้งั คกู฽ ราํ กรา฾ นกบั ความเปน็ ลูกผีลูกคนของตน จนกระทั่งหัวใจ
เยาวแคน฽ู น้ั ขาดตอ฽ การท่ีจะร฾สู ึกร฾สู มสิ่งอน่ื ใดได฾อีก...ยกเว฾นเสยี แตก฽ ารคดิ เอาตัวรอด

หล฽อนเองท่ีผิดเพี้ยนไม฽เหมือนแม฽ไม฽เหมือนเมียอย฽างใครเขาอื่น เกิดมาช฽างไม฽มีค฽างวดให฾กับใคร
สกั สิ่งอนั หลอ฽ นนั่งฟมู ฟายนํ้าตาพงิ ฝาเรือน ระบอมระบมกรมเกรียมทั้งใจทั้งกาย ท้ังคิดชิงชังความเป็นตนเอง
จนจับจิต สามีหล฽อนเดินปึงปังออกไปท้ิงหล฽อนไว฾ตรงท่ีเก฽า เหลือที่จะคิดถึงส่ิงอื่นใดแล฾ว หล฽อนจึงรําลึกถึง
ผ฾ูเป็นมารดาขึน้ มาได฾ ในชั่วทเ่ี ขา฾ ตาจนอยา฽ งถึงทีส่ ุดของชีวิต

มารดาของหล฽อนเป็นสุภาพสตรีในกรอบดั้งเดิมผู฾ยึดความเป็นผ฾ูมีจิตการุณยแต฽อเพ่ือนมนุษยแทุกผ฾ูทุก
นาม มาใชเ฾ ป็นสมบัติของลูกผ฾ูหญิง กํากับการดําเนินชีวิตของเธอตราบจนส้ินอายุขัย และเธอก็ได฾รับความปีติ
เบิกบานใจตอบมาจากกุศลจิตที่เธอมีต฽อคนรอบข฾างอันน้ี เธอจึงได฾ถ฽ายทอดคุณสมบัติทางจิตใจส่ิงน้ีมาเป็น
มรดกตกทอดด฾วยถึงหล฽อนผ฾ูเป็นบุตรสาว แต฽อะไรก็ตามที เมื่อมันตกมาถึงหล฽อน มันก็กล฽อมเกลาให฾หล฽อน
ประทุษร฾ายกับผู฾อื่นท้ังทางกาย วาจา ใจ ไม฽เป็นจนต฾องตกอย฽ูในสภาพท่ีเป็นภัยอันตรายกับตัวเองอย฽างย่ิง
เพราะประโยชนแของการนีก้ ลับไปตกอยก฽ู บั ผ฾ูท่พี าตัวเข฾ามาตักตวงเอาอย฽ูร่ําไป จิตใจหล฽อนจึงเป็นเสมือนต฾นไม฾
สาธารณะ เที่ยวออกผลเกล่ือนกลาดเป็นทานแก฽นกกาและผู฾สัญจรท่ีหิวโดยไม฽เลือกหน฾า โดยมิได฾รู฾เลยว฽า
มีใครบา฾ งที่จะย฽างเข฾ามาเพ่ือโคน฽ ตัดตัวมนั อยู฽ หลังจากได฾อม่ิ หนําสําราญใต฾ตน฾ มันแลว฾

ชั้นแต฽เรื่องใกล฾ตัวท่ีสุดภายในครอบครัว หล฽อนก็เป็นฝุายสละ เพ่ือความเป็นช฾างเท฾าหน฾าของสามี
ในขณะที่คมขวานจากวาจาเขา เฉอื นหลอ฽ นอย฽ูเปน็ เนืองนิจกระทั่งชีวิตจิตใจหล฽อน แทบจะโค฽นล฾มหลายคราว
หล฽อนได฾อ฽อนข฾อยอมลงเป็นเบี้ยล฽าง ให฾สามีมาตลอดขณะที่ได฾อย฽ูกินด฾วยกันมาอย฽างลุ฽มๆ ดอนๆ เหมือนไม฾อ฾อ
คอยเอนลูใ฽ ห฾กับฝนฟูาของผวั พยุงมาไดจ฾ นรอดกันไปได฾ทกุ ฝาุ ยโดยไมม฽ ีการถอนรากถอนโคนกลางคนั แต฽ทวา฽
กลางพายุน้ันเหมือนกัน ความอ฽อนแอไร฾กําลังยืนหยัดสู฾ลมฟูาได฾เองดังพืชล฾มลุกของหล฽อน ก็ก฽อความสมเพชดู
แคลนใหก฾ ับผูท฾ ่ีมคี วามรู฾สึกนกึ คดิ แขง็ แกร฽งราวกบั หนิ ผาเชน฽ เขา เป็นเหตุให฾เขาบีบรัดหล฽อนได฾อย฽างใจชอบตาม
วิสยั ของผ฾ูท่รี ูว฾ า฽ ตนนั้นเป็นตอ฽ กว฽า โดยไมร฽ ูจ฾ บสนิ้

ครน้ั คดิ ออกไปถงึ เรอ่ื งโลกภายนอกบา฾ นก็มีแตค฽ วามมืดตัน เพราะที่ก฽อโทษเร้ือรัง กัดกร฽อนกําลังใจให฾
หล฽อนอับจนหนทาง มาเป็นแรมปีน้ัน ก็ด฾วยเป็นว฽าความไม฽มีปากเสียงไว฾ปูองกัน ตัวเองได฾ทําให฾หล฽อนตาขาว
กับคนด฾วยกันมาตลอดทั้งชีวิต พ฾นสํานึกและหมดความคิดอ฽านท่ีจะออกไปรับมือกับคมเขี้ยวงาของ
สงิ สาราสัตวแภายนอกที่มอี ยเ฽ู ปน็ รอ฾ ยเปน็ พนั ชนิดนัน้ ได฾

16

หล฽อนจึงได฾แต฽หมดกําลังเหมือนดังคนมือเท฾าง฽อย ตกอย฽ูในทุกขเวทนาที่ผูกขาดกับคนเพียงคนเดียว
ภายในโลกคบั แคบอันประกอบดว฾ ยสามีผู฾มใี จอันคบั แคบยิ่งไปเสยี กวา฽

ย่ิงคิด ย่ิงไม฽มีครั้งใดท่ีหล฽อนจะเกิดความร฾ูสึกย฽อยยับอัปยศแก฽ชีวิตเหมือนดังว฽า ตัวเองเหมือนหมู
เหมือนหมาเหมือนเดรัจฉานตัวเล็กตัวน฾อยนานาสัตวแที่สิงส฽ูอย฽ูในสภาพเดียวกันกับหล฽อนภายในร้ัวบ฾านหลังนี้
กรงเล฾าทหี่ ลอ฽ นขังตวั เองใหก฾ นิ นอนสืบพันธุแ และบ฽อย ๆ ครั้งก็ถูกไล฽หวดไล฽ตี เอาจากคนเลี้ยงเบ็ดเสร็จ น้ันก็ได฾
ขนาดเทา฽ อาณาเขตของบ฾าน หลงั คับแคบเทา฽ รหู นูหลังน้พี อดบิ พอดี

หมูหมามนั เป็นสัตวแ มันถูกเขาจํากัดที่ ก็ได฾แต฽สิ้นปัญญา... หล฽อนใจเต฾นแรงกับภาพของตัวเองที่กําลัง
มองเหน็ ในใจ...แต฽หล฽อนมีมอื มตี ีน ปืนพน฾ กรงออกมาได฾

เช฾ามืด แสงเงินแสงทองของรุ฽งอรุณส฽องลอดหน฾าต฽างเข฾ามา จนเริ่มเห็นฟูาแจ฾ง หล฽อนเซาซึมต่ืนลุก
แตเ฽ ชา฾ ตามความเคยชนิ ของเช฾าวันจันทรแ เพราะได฾เวลาท่ีลูก ๆ ใกล฾จะต่ืนไปโรงเรียน หล฽อนลูบคลําตัวลูกน฾อย
อย฽างน฾อยเด็ก ๆ ก็ไม฽เป็นอะไรกันมาก เพราะผ฾ูเป็นพ฽อคงจะย้ังมือเอาไว฾ให฾บ฾าง เมื่อคืน หล฽อนหลบเข฾านอน
เบียดกันอยู฽ในห฾องของลูก ๆ เขาหายหน฾าไปตลอดวันหลังจากเกิดเรื่อง และกว฽าจะกลับก็ดึกด่ืน หนําซํ้า
ยังไดย฾ ินเสียงเมาออ฾ แอ฾เขา฾ มาถงึ ขา฾ งในห฾องที่หล฽อนเอาแต฽นอน ตัวแขง็ อย฽ใู นความมดื

หลอ฽ นลุกข้ึนมาก฽อนใครเพื่อน บ฾านทั้งหลังยังเงียบสงัด ทั้งพ฽อท้ังลูกยังไม฽มีใครตื่น หล฽อนหมุนไป
หมนุ มาเตรียมลวกไข฽ ชงโอวัลตินอย฽ูในครัว แล฾วก็รีบลงมือรีดเสื้อผ฾าใส฽ไปโรงเรียนของลูกจนเรียบร฾อย ก฽อนจะ
แขวนไม฾ไว฾ให฾ หม฾อไหม฾ใบนนั้ ยังวางแช฽นา้ํ ผงซกั ฟอกอยูใ฽ นอา฽ งลา฾ งชาม เม่ือเย็นหล฽อนยังเอามา น่ังขัดถูต฽ออย฽ูตั้ง
นานก็ยังไม฽ออกจนหล฽อนอ฽อนอกอ฽อนใจ วางมันท้ิงค฾างไว฾ที่เก฽า ช฽างมันก฽อน จะหกโมงแล฾ว หล฽อนข้ึนบันได
ไปปลุกให฾ลูกเขา฾ ห฾องนา้ํ และเตรียมแต฽งตัว เดีย๋ วรถต฿ุกต฿ุกที่จา฾ ง ไวร฾ ับสง฽ เด็กสองคนจะมารับ แล฾วเท฾าก็พาหล฽อน
ตัดสินใจย฽องจรดปลายเท฾า เข฾าไปแง฾มประตูของอีกห฾อง หัวใจหล฽อนเต฾นระริกระรัวอยู฽ตรงหน฾าห฾องพักหน่ึง
กอ฽ นกล้นั ใจย฽างเขา฾ ไป

ในห฾องเงียบกริบ สามีหล฽อนยังเหยียดยาวอุตุอย฽ูบนเตียง ลมหายใจสะท฾อนขึ้นลงสม่ําเสมอใต฾ผืนแพร
เพลาะท่ีคลุมตัว หล฽อนทรุดลงนั่งขอบเตียง พิศดูเขาเงียบๆ หน฾าตาเขาในยามหลับใหลดูน่ิงสงบ ไม฽เป็นยักษแ
เป็นมารกับหล฽อนเหมือนยามท่ีตื่น หล฽อนน่ังมึนซึมนิ่ง ๆ เหมือนคนไม฽มีชีวิตจิตใจ พร฾อมกับเน้ือหนังฟกเขียว
ของตัวเองอยู฽ข฾าง ๆ กายสามี ตาเหม฽อล฽องลอยไปตามฝาผนังตรงหน฾า มองดูรูปถ฽ายทั้งครอบครัวท่ีติดกรอบ
แขวนอยู฽อย฽างเลือ่ นลอย แลว฾ สายตาก็ไปกระทบกบั ความเคลื่อนไหวบนฝานั้นเข฾า

จิ้งจกคูห฽ นึ่งกาํ ลงั วง่ิ ปรดู ๆ มาจากคนละมุมห฾อง สง฽ เสียงไล฽กันจ๊ิกจ๊ัก มันคงจะลอดประตูม฾ุงลวดเข฾ามา
ระหว฽างที่หล฽อนยืนแง฾มลูกบิดประตูรี ๆ รอ ๆ ตัวใหญ฽กว฽าเริ่มไต฽ขึ้นประกบอย฽ูบนหลัง อีกตัวหนึ่งแน฽น
เสียงของมันขณะกาํ ลังเข฾าพระเข฾านางกนั อยไู฽ มด฽ งั หนวกหูนัก หล฽อนจึงน่ังชันเข฽ามองดูมันเฉย ๆ ด฾วยความสงบ
น่ิงราวกับเป็นห฽ุน กระทั่งสัตวแทั้งค฽ูนั้นเลิกราจากกันตัวอย฽ูข฾างบนผละออกไปก฽อน พลางตัวเล็กกว฽าซึ่งอย฽ู

17

ข฾างลา฽ งกไ็ ตต฽ ามต฾อย ๆ มิลดละ ตัวที่ผละออกหันไปแว฾งกัดเข฾าให฾ตรงหาง อีกตัวหน่ึงส฽งเสียงร฾องจิ๊ก ทําทีหนีที
ไล฽ไปมาอยูร฽ มิ ฝานั้นเป็นนาน

อีหน฾าด฾าน ไปไหนก็ไม฽ไป คลานต้ืออย฽ูได฾หน฾าไม฽อาย หล฽อนบริภาษอยู฽ในใจ เกิดความรู฾สึกขยะแขยง
และอดสูใจแทน กิริยาอาการท่ีเป็นอย฽ูของเดรัจฉานตัวเมียบนฝาจนสุดท่ีจะทนได฾อีก นํ้าตาหล฽อนไหลอัดอั้น
ออกมาพราก ๆ ได฾แต฽หันรีหันขวาง เหมือนคนบ฾า มองหาอะไรจะขว฾างไล฽มันออกไปพ฾นตาเสียไว ๆ ไป ไปซะ
ตามอย฽ูทําไม บอกใหไ฾ ปฺ !

เป็นเวลาเดียวกับที่มีเสียงในหูเกิดขึ้นอีกนอกหน฾าต฽าง เป็นเสียงก่ิงมะม฽วงเขย฽าซ฽ูซ฽าจากนกกระจอก
ฝูงเดิม ไดเ฾ วลาที่หมูม฽ นั เรม่ิ เขา฾ มาเกาะก่งิ มะม฽วงส฽งสําเนียงจ฾อกแจ฾กกันขรม อย฽ูนอกชายคาบ฾านอีกแล฾ว หล฽อน
ละใจจากจิ้งจกบนฝา หันมาฟังเงียบ ๆ อย฽ูสักพัก เสียงนกจิกตีกันจ฾อกแจ฾กขึ้นทุกท่ีจนดัง เข฾ามาถึงเตียงพอๆ
กับท่ีสามีหล฽อนเร่ิมขยับตัวครางฮือฮา เหมือนห฾วงนิทราของเขาเริ่มจะถูกรบกวน หล฽อนมองดูนกแล฾วค฽อย ๆ
ลุกข้ึนจากปลายเตียง ย฽องแผ฽วเบาไปหยิบไม฾กวาดเก฽าท่ีวางพิงมุมห฾องมาถือ แล฾วเดินไปท่ีริมหน฾าต฽าง
เปิดหน฾าต฽างกรุมุ฾งลวดออกจนกว฾าง สอดด฾ามไม฾กวาดลอดออกไปอย฽างไม฽ให฾มีเสียง แล฾วจึงลงมือกระทุ฾งๆ ไป
ตามก่ิงก฾านไม฾ ใต฾ร฽มมะม฽วงทะวายต฾นเก฽าท่ีทอดระก่ิงเข฾ามาถึงริมหน฾าต฽างช้ันบน นกกระจอกหกเจ็ดตัวบิน
ปรเอแตกออกจากพมุ฽ ใบตามแรงไมก฾ ระแทก

ขณะที่หล฽อนใจจดใจจ฽ออย฽ูกับการไล฽นก พลันน้ันหล฽อนก็เริ่มได฾ยินเสียงทักแหลม ๆ ที่คุ฾นหูขัดจังหวะ
ขึ้นมาจากนอกรวั้ เบ้อื งลา฽ ง

“แหม ! คูณ คุณขา นี่อย฽าว฽าอะไรเลย ถามจริงจร๊ิงเหอะ คุณทําอะไรของคุณน฽ะค฾า เห็นอยู฽แทบทุก
วันทกุ วนั ” แม฽ค฾ารถเข็นขายปาท฽องโกเคนเก฽าผู฾กําลังเข็นรถเสียงเอ๊ียดอ฿าดผ฽านมาอย฽างเคย เงยหน฾าข้ึนตะโกน
ถามหลอ฽ นเหมือนอย฽างทีแ่ กเคยถามอยา฽ งเม่อื เช฾าวานก฽อน แววตาของแกแสดงความสงสยั ใครร฽ ฾เู ตม็ แก฽

หล฽อนตอบแกไปอย฽างเคยด฾วยอาการย้ิมแห฾ง ๆ ก฽อนจะหันมารบราต฽อกับนกฝูงเก฽าบนต฾นมะม฽วง
หน฾าบ฾าน

∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆

18