บี แคร์ฟูล

2 | ระวงั จะตกหลมุ รกั



4 | ระวงั จะตกหลมุ รกั

Be careful | 1

คำนำ

Be careful เป็นเรอ่ื งสน้ั แนวโรแมนติกเรื่องหนง่ึ ที่ขา้ พเจ้าเขียนขน้ึ
ซง่ึ เรอ่ื งนีเ้ ปน็ เรื่องที่ทกุ คนในสมยั เรียนต้องมกี นั บ้างล่ะครบั ไมว่ า่ จะเปน็ ตอน
ประถมหรือมธั ยม มนั เป็นเรอ่ื งของความชอบ หรือ การตกหลมุ รกั ใครซัก
คนนงึ ทม่ี นั จะมีเวลาท่ีเปน็ ใจซะจรงิ ๆ

อยา่ งไรก็ดี ขา้ พเจ้าไม่ได้เคยมีประสบการณ์ความรักมากซกั เทา่ ไหร่
จงึ ใช้วธิ ถี ่ายทอดอารมณจ์ ากการอา่ นวรรณกรรมเรอื่ งอืน่ ๆ มาประกอบกบั
จินตนาการของข้าพเจ้า จึงได้เกิดออกมาเปน็ เร่ืองสนั้ เรือ่ งนี้ขึน้ ได้

บุคคล และสถานท่ตี ่าง ๆ ในเรอื่ งสนั้ เร่ืองนี้ ลว้ นเกดิ จาก
จินตนาการของข้าพเจา้ ทัง้ ส้ิน

2 | ระวงั จะตกหลุมรกั

สารบญั

เร่อื ง หน้า
คำนำ ..........................................................................................................1
บทท่ี 1 Be careful ....................................................................................3
บทท่ี 2 แนะนำตัว.................................................................................... 11
บทท่ี 3 ณ ห้องสมุด................................................................................. 17
จากใจผ้เู ขยี น ........................................................................................... 27
ประวัตผิ ู้เขียน .......................................................................................... 28

Be careful | 3

บทท่ี 1

Be careful

4 | ระวงั จะตกหลุมรัก

ความพีคเกิดได้กบั ทุกสิ่ง..แม้แต่เพ่ือนทีส่ ดุ ง่าวก็เช่นกนั ..

ตึกๆ

เสียงฝีเทา้ ของรองเท้าหนังกระทบลงกับพ้ืนคอนกรีตบนระเบยี งทาง
เดนิ ดังสนนั่ แตท่ ว่าไม่มีความสนใจใด ๆ
ทุกคนในระแวกนนั้ ตา่ งเร่งรีบและสนใจกับธรุ ะโกงการของตนทั้งนนั้
คล้ายๆ กับ ‘ซัลลิแวน พัค’ ท่ีรีบร้อนทีจ่ ะไปที่ห้องเรยี น
และมันก็เกิดข้ึน..ในตอนทีเ่ ธอเร่งฝีเท้าจะเตรียมตัวลงบนั ไดหลังจา
กเลยี้ วผา่ นมุมทางเดนิ มา ดงั ฟา้ เปน็ ใจกบั การเดนิ ทางครั้งนม้ี าก ๆ
เชอื กร้องเท้าดนั หลดุ ออกมาแลว้ ในจงั หวะทกี่ า้ วเดนิ เท้าของเขาเหยี
ยบลงไป น่ันเปน็ ความผดิ พลาดครงั้ ยง่ิ ใหญ่พอสมควรเลยหล่ะนะ

นิว้ เรยี วของซัลลยี่ กข้ึนดันแว่นกรอบกลมใหเ้ ข้าทหี ลังจากเ
ขาถลาลงมาจากข้นั บนั ไดกวา่ สบิ ขนั้ ไม่หวั ร่างข้างแตกก็บญุ ถมหัว
แตร่ สู้ ึกเธอจะคว้าใครอกี คนที่นอนอยูใ่ ตว้ งแขนของเขาลงมาดว้ ย
บ้าจริง ใครก็ไดช้ ่วยเอาซัลลี่ออกจากตรงนีท้ ี

Be careful | 5

“น้องเปน็ อะไรหรือเปลา่ ครับ?”
คนบา้ งคนที่ถกู นอนทบั จบั ตน้ แขนเธอเบา ๆ
เมือ่ อีกฝ่ายน่งิ ไปเม่ือเห็นเขา

“เอ๊อะ! ขอโทษค่ะ”
คำอทุ านพิลึกพิลั่นหลดุ ออกมาจากปากคนตวั เลก็ ก่อนที่เจ้าตวั จะรีบ
รอ้ นลุกขน้ึ มาและชว่ ยพยุงอีกคน “ขอโทษครับพี่ ผมไม่ได้ตั้งใจ
พ่ีเปน็ อะ..”

“ไอ้แดนเร็วๆ จะเขา้ คลาสไม่ทนั แล้วอีก 2 นาท”ี
ก่อนท่ีซัลล่ีจะพูดจบกม็ ีบุคคลปริศนาโผล่มาผ่านช่องราวบนั ได
ผเู้ ป็นโจทก์รีบออกตัวไปตามทางเดินของตนแตก่ ่อนหนา้ นั่นยังคงหั
นหนา้ มาคยุ กับเขาอกี ครัง้

“ทหี ลงั ระวังด้วยนะ พไี่ ปก่อน”
เขาฉกี ย้ิมให้รนุ่ นอ้ งตวั เล็กก่อนจะว่งิ ต่อไป
ท้งิ สมองท่ีประมวลไม่ทนั และความร้สู กึ ท่ีช้าอยา่ งกบั เต่าคลาน
เธอรีบเก็บข้าวของทกี่ ระจดั กระจายบนพน้ื แต่ไมท่ ันสังเกตเุ ห็นอะไร
บางอย่างที่แปลกปลอมจากของใชข้ องเขา

6 | ระวงั จะตกหลุมรกั

ซลั ลแิ วนเขา้ คลาสทันอย่างหวุดหวดิ เพราะอาจารย์ประจำ
วชิ ากเ็ ขา้ สายพอ ๆ กับเธอ
แต่ทว่าคลาสนั้นซัลลี่กบั สมาธิดเู หมือนไม่ได้นัดกันสักเท่าไหร่
ในหัวเอาแต่คิดถงึ แต่เหตกุ ารณ์เมอ่ื ตะก้ี
แตจ่ ะว่าไป..มันเหมือนกับพล็อตการ์ตูนสาวน้อยเลยไม่ใช่หรือไง
วงิ่ ชนกันตรงมุมทางเดนิ
แคเ่ ปลีย่ นจากเด็กใหม่สุดนา่ รักกับขนมปังปิง้ เป็นซัลลแิ วน
พัคกับชที เรยี นฟสิ กิ ส์

บา้ อะไรเน้ีย !

ซลั ลแิ วนฟบุ หน้าลงกบั โตะ๊ ในเวลาพักเบรคระหว่างคาบ
ในคาบท่แี ลว้ เรื่องทีเ่ รียน ๆ ไปไมไ่ ด้เข้าหัวสักนดิ
แตก่ อ่ นทีส่ ตจิ ะลอยออกไปจากร่างก็มเี สียงดังข้นึ กอ่ น
นอกจากเสียงกม็ ีผมยักศกหยอยสีส้มสดุ แสบตาของนางน่ันแหละ
ท่ีแม้ว่าจะปดิ ตาอยู่กเ็ ห็นแต่ไกล

Be careful | 7

“มงึ เป็นไรวะ ซัลลี่”
หวั ชนพน้ื ไดเ้ พียงแค่ชั่วอึดใจก็ต้องเงยหนา้ ข้นึ มาใหมเ่ พราะเเรง
สะกดิ ทตี่ ้นเเขนจากเพ่ือนเก่าเพอื่ นแก่อยา่ ง สกายเลอร์ เคเนดี้
เขาสงั เกตความผิดปกติของซัลลิแวนต้ังแต่เข้ามาในคาบสายตอน
แยกเดินมาเพราะเขาต้องไปเขา้ หอ้ งนำ้ แต่เพ่ือนเขามาสายเสยี เอง

ไหนจะสมุดจดทไี่ ม่มีอะไรเก่ียวกับการเรยี นนัน่ อีก
น่ีมันวปิ ลาสเกนิ ไปเเลว้
สกายรูว้ ่าถงึ แม้ในนคาบเธอเองกไ็ ม่ได้ทำอะไรนอกจากนงั่ มองเลบ็
เจลท่ีเพง่ิ ทำมาเม่ือสองวันกอ่ นแต่วา่ เพือ่ นของเธอไม่ใชส่ ักหน่อย
ยยั นี้แทบจะกนิ ฟสิ ิกส์ เคมี ชีวะ เป็นอาหารเชา้ เที่ยง เย็น

“เปลา่ – ”

ซลั ลต่ี อบเสียงยานคางรบี ผลักตัวเองลุกจากโต๊ะก่อนจะปฏิเสธเป็น
พลั วนั จนกลวั วา่ มือจะพันกันตายไปขา้ ง
แตส่ กายเลอร์ร้ดู วี า่ มนั ไม่ไดม้ ีแค่นน้ั แนน่ อนเลยสง่ สายตาคาดคน้ั ใน
อีกฝา่ ยอีกระลอก เป็นไปตามคาดซลั ลี่แสดงอาการเลิกลกั่ ๆ

8 | ระวงั จะตกหลมุ รกั

สายตาหลุกหลิกไปมา ๆ คนบ้าอะไรดูออกง่ายจะตาย สกายคิด
“แล้วตกลงวา่ มีอะไร”
“มา่ ยยย...”
“....”
“เอ่อ....”
“...”

“กู..แค่กังวลเรอ่ื งท่ีเรยี นพิเศษเฉย ๆ แบบพอ่ กูให้งบน้อยลงอะ”
ซลั ลแิ วนเลยเอาปัญหาเก่า ๆ
ที่เกอื บลมื เลยไปแลว้ ถา้ ไมเ่ ห็นโนต้ ที่แพลนเนอร์มาตอบปดั
เพราะยังไงสกายเลอร์ก็ไม่ไดเ้ รียนเสรมิ ท่ีไหนอยู่แล้วน่าจะช่วยไมไ่ ด้

Be careful | 9

แนน่ อนเพราะหล่อนไม่ไดส้ นใจเรียนด้วยซ้ำ
ถึงแม้เกรดจะออกมาคนละเร่ืองเหมือนหนงั คนละม้วน

“กรู จู้ กั พคี่ นหนึ่ง เขาเปดิ สอนเอาปะ เขาโคตรเก่งอะ”
ฉันยงั คิดไม่ทันจบเลยโว้ยยยยยยยย
ซลั ลก่ี รีดร้องในใจไม่คดิ วา่ มนั กอ็ ุตสา่ ช่วยไดเ้ ฉย

“เบอรต์ ิดต่อไหม?”

สดุ ท้ายกไ็ ดม้ า ซัลลีน่ ง่ั จ้อง นอนจ้อง
กระดาษโพสอิทสีชมพูลายกระตา่ ยฟรุ้งฟรง้ิ ท่ีสกายจดรายช่ือ
แอคเคาท์ผู้ใช้งานในแอปช่ือดังสีฟา้ ๆ มาให้ เปน็ ชื่อเรยี บ ๆ
ท่เี ขยี นวา่ ยนุ จีซอง

ซัลลแิ วนลองเข้าไปดูผ่านทห่ี นา้ ไทม์ไลน์เเลว้ ประมาณสองสามรอบ
จนตดั สนิ ใจทักไปในชอ่ งข้อความ
และผา่ นไปไมน่ านก็มีเสยี งตอบรับขนึ้
เธอร้สู กึ วา่ ตัวเองกำลงั อบไอน้ำอยู่

10 | ระวงั จะตกหลุมรัก

เพราะเหงื่อท่ีไหลมาดว้ ยความตืน่ เตน้
กเ็ ธอไมค่ ่อยคยุ กับคนแปลกหน้านี่นา แตส่ ักพักเหง่ือนน่ั ก็ค่อย ๆ
แห้งไป เพราะพีจ่ ีซองคุยงา่ ยกว่าทค่ี ิดไปมากก

หลงั จากตกลงอะไร ๆ
กันจบแล้วซัลลกี่ ไ็ ด้ชอ่ งทางติดตอ่ มาเพิม่ คือแอพแชทสเี หลืองทีม่ ีช่ือ
ผ้ตู ดิ ตอ่ เพ่ิมคือแอคเคาทร์ ูปพ่ี
จซี องและเส้ียวใบหนา้ ใครอีกคนท่มี สี ติกเกอร์หัวใจแปะใต้คาง
ซลั ล่คี ิดวา่ บคุ คลปรศิ นานน้ั ดูคุ้นแปลก แต่กลบั คิดไม่ออก

Be careful | 11

บทท่ี 2

แนะนำตัว

12 | ระวงั จะตกหลมุ รกั

วันตอ่ มา สภาพของซลั ลแิ วนดูจะดกี ว่าวนั อืน่ ๆ
แนน่ อนเพราะว่าเธอหลับเต็มตนื่ จากการไปเผลอกินยานอนหลับต้ัง
แตส่ ามทุ่ม และโชคสองชน้ั คือทำการบ้านเสร็จไปตั้งแตส่ ี่โมงเยน็
เธอลงจากหอก่อนทีร่ ีบบงึ่ ไปหาคนทีค่ นุ้ เคยทบ่ี า้ นอยฝู่ ง่ั ตรงกนั ขา้ ม
“ไง สกาย”

“หวัดดีซัลลิแวน พคั ว่าแตม่ ึงไดท้ ักพ่ีเขาไปไหม”
ทง้ั สองเรม่ิ บทสนทนาในหวั ข้อทค่ี า้ งไว้เมื่อวาน
พูดไปเดินไปทั้งสองกำลงั เดินผ่านอาคาร 1
ไปอีกอาคารสกายที่ยงั ไม่ทันฟงั เธอตอบก็สังเกตเหน็ ใครบางคนเสยี
ก่อน

“พ่จี ี ๆ ”
สกายตะโกนเรียกใครบางคนทีเ่ พงิ่ เดินออกมาจากห้องประจำของ
ตวั เองที่ห่างจากพวกทง้ั สองไม่มาก
คนทถ่ี ูกเรยี กหนั มาตามเสยี งเรยี กของสกายแล้วโบกมือให้
ก่อนที่เพื่อนจะลากซัลลเี่ ขา้ ไปหาคน ๆ น้นั
ก่อนใครบางคนจะเดนิ ออกมาตาม

Be careful | 13

“พีม่ นิ ”
ไม่ใช่สกายแตเ่ ป็นซัลลิแวนท่ีส่งเสียงเรียกอีกคนทร่ี ูจ้ กั ทำเอาทงั้
สกายและจซี องงงงวยไปตาม ๆ กนั ท่ามกลางเด็กเกรด 11 และ 12
ยืนงงมองหนา้ สลับกนั ไปกันมาไมม่ ีใครกล้าอ้าปากพูดก่อนเหมอื น
กลวั แพ้

“มนิ รู้จักกับน้องหรอ”
จซี องเปน็ คนถามคนแรกขณะทีม่ นิ เดินเข้าไปใกล้เจา้ ตัวคนถามจน
แทบจะแนบกนั นอกจากนน้ั ก็มองสกายไม่วางตา

“ใช่ ๆ นอ้ งขา้ งบา้ นทเ่ี คยเล่าให้ฟัง”

“ซัลลแิ วน พัคค่ะ”

“ซลั ล่ี น่พี จี่ ซี องท่ีกูบอกเม่ือวาน”
สกายทำการแนะนำรนุ่ พขี่ องเขาเสรจ็ สรรพ
ทำเอามนิ ตอ้ งแสดงท่าทปี ระกาศศักดาตวั เองโดยการเอามือไปวาง
บนไหล่คนท่ีอยขู่ ้าง ๆ

14 | ระวงั จะตกหลุมรกั

จนคนทอี่ ย่รู อบขา้ งกส็ มั ผสั ถึงรังสคี วามข้หี วงนไ้ี ด้
แต่เหมอื นว่าคนทีถ่ ูกหวงจะไม่รู้สึกตวั เสยี เอง

“มนิ น่ี สกายเลอร์”

“ยนิ --”

“มีไรวะ”
ยังไม่ทนั ทส่ี กายจะแนะนำตวั เองจบก็มีเสยี งของอีกคนแทรกข้ึนมา
เสยี กอ่ นจากทางด้านหลงั ของเขา เอง ซลั ลรี่ ีบหันหลังกลวั วา่ ตัวเอง
จะไปเกะกะเขา ก่อนจะเจอกับใบหนา้ ทคี่ ุน้ เคยที่ระเบยี งทางเดนิ

คนที่วา่ น้นั คือแดเนียล คิงเคิล
กับสภาพที่ดูอิดโรยขอบตาช้ำเหมอื นไมน่ อนตหี ้ามาตลอดปี
การศกึ ษาสุดท้ายของตัวเองพร้อม
กับผมทีช่ ้โี ดช่ ี้เด่หมือนเพง่ิ ตนื่ แล้วกเ็ ดินมาเลย
นัยน์ตาสีธรรมชาติกวาดสายตา
มองเด็กท่ีไม่รู้จักท้ังสองแตห่ ยุดจอ้ งตากบั เดก็ ทม่ี ใี บหนา้ คนุ้ เคยบน

Be careful | 15

ระเบยี งทางเดนิ ก่อนที่ซัลลจี่ ะเป็นคนหลบตาไปก่อน
เขาสัมผสั ได้วา่ อีกคนดูเหมือนจะหว่ันไหวนดิ หน่อย

“อ่อ น้องมาหากเู ฉย ๆ” จีซองพดู

“มึงตื่นมาแลว้ จริง ๆ ใช่ไหม ไอ้แดน” มนิ ถาม
บอกเลยวา่ ทัง้ เขาและจซี องคงไม่ตา่ งจากพ่อแมข่ องแดเนียลเท่าไหร่
แนน่ อนนอกจากส่งเสยี งค่าเทอมและออกค่าอาหาร ทั้งไปรับ-ส่ง
โทรปลกุ ให้มาโรงเรยี น ช่วยซื้อข้าวมาใหต้ อนพักกลางวัน

“พวกเราขอตวั ก่อนนะคะ” ซัลล่พี ูดข้นึ และลากสกายที่งง ๆ
กบั สถานการณไ์ มน่ อ้ ย
ในขณะทีส่ วนกนั หางตาแดเนียลเหน็ ว่าอีกคนนน้ั แกม้ ฝาดสีชมพู
ผา่ นไปไว ๆ ความงว่ งกพ็ ลนั เหมือนจะค่อย ๆ หายไป
ริมฝีปากยกยิ้มในหวั เร่ิมมีแผนการช่วั ๆ เกิดข้นึ

“อยา่ ทำอะไรน้องกูโอเคป่ะ” เวน้ เสียวา่ ไอเ้ พ่ือนตัวดีดนั รู้ทันเสยี ได้
เสยี ทีมินท่ีทำท่าทางสู่รู้สุด ๆ

16 | ระวงั จะตกหลุมรกั

“ใครจะทำไมม่ ีสกั หน่อย”

“ไมต่ ้องอะแดน คือแบบสายตามงึ ไมไ่ ด้พดู แบบนนั้ ” จซี องเสรมิ ทพั
เอ นเี่ ขาแสดงออกเยอะไปหรือเพื่อนร้ดู กี ัน

“เอานา่ ยังไงก็ปกั ธงไวแ้ ลว้ กัน”
วา่ จบแลว้ แดเนียลก็พาตวั เองในสภาพโทรมจนดูไม่ได้ไปนอนตาม
ระเบียบทำเอาสองครู่ ักอยากจะ ตะโกนออกมาวา่ ไม่ได้โว้ยยย !!
จีซองนวดขมับไมร่ ู้ว่าไอ้หมอน่ีจะทำอะไรแพลง ๆ อีกไหม
แตอ่ ยา่ งน้อยตอนนี้มันหลับเป็นตายไปแล้ว

ทง้ั มินทง้ั จีซองยักไหลใ่ ห้กนั และกนั ก่อนจะเดนิ ปัดตูดไปหาอะไรทำ
ท่ีมีสาระมากกวา่ อย่างน้อยก็มากกวา่ มาน่งั ดูมันนอนเฉย ๆ แล้วกนั

—--

Be careful | 17

บทท่ี 3

ณ หอ้ งสมุด

18 | ระวังจะตกหลุมรกั

ยอมรบั กันตามตรงแบบไมโ่ กหกเลยว่าซลั ลิแวนแอบมองผู้ชายใน
โรงเรยี นเยอะมากจนนบั แทบไม่ถว้ น แนน่ อนเรอื่ งแบบนส้ี าว ๆ
ก็ตอ้ งมีบา้ ง แต่บางคนกล็ มื ชอ่ื ไปแลว้ ด้วยซ้ำไป
แตถ่ งึ อยา่ งไรก็ไม่เคยจะเทการเรยี นหรอกนะ
การอ่านหนังสือเปน็ เร่ืองท่ีซลั ลแิ วนโปรดปรานพอ ๆ
กับการน่งั มองผู้ชายงานดีผา่ นไปผา่ นมาเปน็ อาหารตาทยี่ งั ไม่เคย
เบอ่ื ในตอนนี้

ประเดน็ มันอย่ทู ี่ซลั ลข่ี ี้ขลาดและหวาดกลัวเกินกวา่ จะเร่มิ ต้นกบั ใคร
ได้ แตเ่ ชอ่ื เถอะว่าลา่ สุดรุน่ พีท่ ่ีดเู หมือนหมาซามอยดย์ ิม้ เกง่
แต่หน้าตาดอู ิดโรยนน่ั ทำเอาหัวใจเต้นไมน่ ้อย

และแนน่ อนหนังสอื กบั หอ้ งสมดุ เป็นของคู่กัน
นอกจากหอนอนและกลุ่มเพือ่ น
หอ้ งสมดุ เปน็ อีกทีท่ มี่ โี อกาสในการหาตวั เธอพบไดส้ งู มาก
อยา่ งน้อยก็โอกาสสูงกว่าการไปหาท่หี อ้ งสเต็มแลป็
รายนี้เห็นห้องนัน้ เป็นห้องนอนทสี่ องไปแลว้
แตย่ งั ไงถ้าพบเธอไมส่ ภาพท่ีน่าดกู ไ็ ม่ต้องแปลกใจ

Be careful | 19

เมื่อใดท่ีหล่อนเลือกจะทมุ่ เวลาใหก้ ับหนงั สือแลว้ ละ่ ก็
แทบจะไม่มีทางท่ีใครจะมาเรียกความสนใจไดห้ รอก

แต่อาจจะเว้นทสี่ ำหรบั คนรกั ในอนาคตไวห้ นอ่ ย

คิดแล้วก็ได้จะหัวเราะกับตวั เอง
ตำแหนง่ นีม่ นั เว้นว่างมากนานจนแทบจะไม่รูส้ กึ อะไรแล้วเม่ือหันไปเห็นว่า
มันวา่ งไว้เฉย ๆ ถงึ ตอนแรก ๆ จะร้องไห้ไมต่ า่ งกับหมาเท่าไหร่ ชา่ งเถอะ
ฉนั คอื นังตวั แสบ ไม่มีคนคุมแบบน้ีแหละท่ีต้องการ
กค็ ือพยายามปลอบใจตวั เอง ซัลลค่ี ดิ ว่ามนั นา่ จะได้ หลงั จาก
ท่อี กหักมานับไม่ถว้ น

ถึงจะเจอเธอในห้องสมุดได้ก็จรงิ แตก่ ็ไมไ่ ดแ้ ปลกว่าจะเจอเธอแค่คน
เดยี ว ตามตรงอีกก็คงต้องพดู วา่ ไม่คิดไมฝ่ ันมาก่อนว่าหนอนหนงั สอื ที่
โรงเรียนน้ีจะแน่นหนาจนแทบจะเรยี กไดว้ า่ เบียดเสียดเลยทีเดียว
เปน็ อีกเร่ืองทนี่ า่ ปวดหัวไม่ไหว

หลอ่ นทเ่ี ป็นลูกค้าขาประจำที่ชน้ั หนงั สือหมวดฟิสิกสย์ ุคใหมแ่ ลว้
ล่ะก็ เอาล่ะ

20 | ระวงั จะตกหลุมรัก

ถึงแมว้ า่ จะอ่านหนงั สือในหมวดนเี้ กอื บจะครบแลว้ แต่การมาเจอมรสุมผู้คนท่ี
อดั แน่นทำเอาแทบจะกระอัก
ซลั ลิแวนตดั สนิ ใจเดนิ ไปหยิบหนงั สือท่อี ่านคา้ งไวแ้ ลว้ เลอื กจะลภี้ ยั ไปยัง
ช้นั อื่น

หมวดภาษาไทย

แคเ่ ห็นชื่อกช็ วนงว่ งงุนไปก่อนแลว้
เธอกรอกตาก่อนจะจำใจเดินเข้าไปท้ังท่ีไมอ่ ยากเทา่ ไหร่
ภาพจำของผลการสอบวิชาน้ียงั ตดิ ตาอยู่จนถงึ ทุกวันนี้
ซลั ลิแวนเห็นคนนงั่ อย่กู ่อนแล้วเป็นชายหนุ่มตัวสงู
แนน่ อนว่าซัลลีไ่ ม่อยากมองหนา้ สักหน่อย

เธอกลัว.. คนตวั สูง
สำหรับคนท่สี ูงเทา่ หมากระเป๋าอยา่ งเธอนัน่ เสมอื นการโดนข่มขู่กลาย ๆ

และถงึ วันนเี้ ธอจะตั้งใจมาอ่านหนงั สอื แต่ก็อดไม่ไดท้ ่ีอยากจะเชยชมผูค้ นบา้ ง
เเต่วนั น้ไี ม่ได้เตรียมพรอ้ มสงั ขารตัวเองมาเลย ถา้ จะลิสตเ์ ป็นข้อ ๆ

Be careful | 21

ก็คือผมกห็ วแี บบลวก ๆ มัดผมหนา้ ม้าขนึ้ ไปเป็นจกุ เหมือนหมาพันธุเ์ ล็ก
หนา้ ตาทีป่ กติจะแต่งแต้มเครื่องสำอางวนั น้ีก็ไมม่ สี กั อยา่ ง
ยกเวน้ ลปิ บาลม์ สีสม้ แดงอ่อน ๆ บนริมฝปี าก
แถมยังลมื คอนแทคเลนส์เลยจำเปน็ ต้องมีแวน่ กรอบใสทส่ี ุ่ม ๆ ควา้ มาได้
ชนิดที่วา่ พดู แบบรักษาน้ำใจคงเป็นความสวยแบบธรรมชาติสรรสร้าง
ส่วนพดู ตรง ๆ ก็คือธรรมชาติลงโทษ อ้อ
มีดอี ยู่อยา่ งหน่งึ ผมสนี ำ้ ตาลอ่อนโดดเดน่ ตามสไตล์ลูกครงึ่
พูดแล้วน้ำตาจะไหล

ซลั ลแิ วนเพยี งได้เหน็ หลงั และมืออีกฝา่ ยแบบผ่าน ๆ กค็ ดิ แลว้ ว่า
งานดแี นน่ อน
ถึงอยา่ งไรก็ตามผชู้ ายคนนน้ั น่ังเบยี่ งหันหน้าทางอกี ด้านหน่ึง
เธอเอี่ยวตวั มองอยากจะรู้ว่าเขามองอะไรกนั

โอ้ พระเจา้

ซลั ลีไ่ ดร้ บั รคู้ วามจรงิ วา่ อีกฝง่ั เปน็ ใครก็ไมร่ ู้
สง่ สายตาหาคุณงานดีอยู่ โอเค

22 | ระวงั จะตกหลมุ รัก

เธอรู้สึกว่าสองคนน้ีน่าจะไม่ไดจ้ บแค่ท่ีห้องสมุดเปน็ แน่
เหน็ อย่างนก้ี ็แอบท้อใจตง้ั แตย่ ังไม่เร่ิมต้น
เจา้ หล่อนเลือกน่ังลงบนเก้าอี้ฝงั่ ตรงขา้ มอีกฝา่ ย
นน่ั แปลวา่ เรานงั่ หันหลังให้กนั ละกนั
ก่อนจะเร่ิมลงมือจดบันทึกแบบยอ่ พร้อมกบั การอา่ นหนงั สือไปด้วย

อา่ ..เปน็ ไม่กี่ครงั้ ทซี่ ัลลี่อ่านหนังสือแล้วยังมอี ะไรตกค้างในสมอง

เพราะไม่เหน็ หนา้ เขาหรือเปลา่ นะ...

โอเคล่ะ ฉนั จะไมย่ อมให้มันค้างคาแบบนี้หรอกค่ะ
เธอคดิ กบั ตัวเองกอ่ นจะหนั หนา้ ไปมองชั้นหนังสอื ทางท่ีคุณงานดีหนั ไป อืม
แค่แสรง้ ว่าไปหยบิ หนงั สือนา่ จะพอใชไ้ ด้
ซัลลี่หายใจเข้าออกกบั ตัวเองเล็กนอ้ ยก่อนจะตดั สินใจลุกขน้ึ ไป
และแนน่ อนไม่เสียชื่อความเป็นซัลลิแวนแมแ้ ตน่ อ้ ย
ขาเธอเกยี่ วกบั เก้าอี้ตวั ที่ตัวเองนัง่
มนั กระทบกบั พ้นื เกิดเสยี งดังไปท่ัวซอยช้ันหนงั สือ

Be careful | 23

ความกล้าท่รี วบรวมมาท้งั หมดหายไปใน 0.32 วินาที

แตอ่ ย่างน้อยเธอกไ็ มไ่ ดห้ นา้ ตาเหมือนปกติ
แถมคนรปู รา่ งแบบน้ีก็มีออกเกล่อื นหรอื เปล่า
พอคดิ อย่างนนั้ กใ็ จดีสู้เสือมันสกั ตั้ง เจา้ หลอ่ นเดินตามแผนเดิม
เธอกา้ วขาท่ียังส่ัน ๆ ไปทางชนั้ หนังสือก่อนจะ
สุม่ มาสกั หนง่ึ เล่มและเปิดอา่ นคร่าว ๆ
แต่จิตใจเธอไม่ได้อยู่กับตวั หนังสือสกั นิด
ดวงตาเข้มเหล่ไปด้านขา้ งก่อนจะถอนสายตากลับมาอย่างไว

โคตรดดู ี โคตรหล่อ หล่อมาก

หวั ใจเจา้ กรรมเตน้ โครมครามสบู ฉีดเลือดได้ดเี ยย่ี ม
ซัลล่ีพยายามไม่ย้ิมออกมาขณะทล่ี นลานเกบ็ หนงั สือขึน้ ชั้นแล้วเดนิ กลับไปท่ี
ตัวเอง นัง่ ลงและพยายามสงบสติ โอเค เขานา่ จะไม่สงสยั อะไร ใคร ๆ
ก็มาหยิบหนงั สือตามปกตหิ นิ
แต่ที่น่าประหลาดใจคือตอนก่อนทีเ่ จอกนั ก่อนหน้านี้เธอยังไมใ่ จเตน้ ขนาดน้ี
หรือเพราะตอนนัน้ สกายอยู่ด้วย โอ๊ย

24 | ระวังจะตกหลมุ รัก

ตอนท่ีเธอหนั มองแดเนียล เธอก็พบวา่ เขามองมาอยู่กอ่ นแล้ว
คดิ ว่าน่าจะเพราะมีคนไปขวา้ งทางสายตาหรือเปลา่
ใบหน้าราวกับฟา้ ประทานนัน่ ช่ือเลยว่าทำเอาสาว ๆ
ใจส่นั ไปได้แลว้ ครึง่ โรงเรียน และแน่นอนเธอคือหนึ่งในนน้ั แน่ ๆ
ถึงแมว้ ่าขอบตาชำ้ ๆ นั่นยังมีร่องรอยทเ่ี หมือนยังนอนไม่พอก็ตาม
เหมอื นกับชัว่ วิเมื่อกเ้ี ธอจะตกหลมุ รักเข้าเต็มเปา

หล่อนคิดว่าตัวเองไมน่ ่าจะสงบสติอารมณ์ไดแ้ น่ถา้ หากยังน่ังอยู่ตรง
นี้ ซลั ล่ตี ัดสินใจเกบ็ ของอย่างรบี ๆ และกา้ วออกไป
และแน่นอนคาดว่าคืนน้ันกว่าจะนอนหลบั เธอพลิกตวั ไปไม่ต่ำกวา่ ครั้งที่แลว้
ท่ีเจอผ้ชู ายเลย
หลงั จากเหตกุ ารณ์ครั้งนั้นเธอก็คิดวา่ จะแอบเห็นแดเนียลบ้างประปรายกับ
กลมุ่ เพื่อน หรือในห้องสมุดบา้ งในบางคร้งั
แตไ่ ม่มคี รั้งไหนเลยทเ่ี จ้าหลอ่ นจะกล้าเข้าไปสานสมั พันธห์ รอื คิดอยากจะร้จู กั
เขามากกวา่ นี้
นอกจากจะกลวั แล้วยังรู้สกึ วา่ เราออกจะอยู่คนละวงโคจรกันเสยี ดว้ ย

Be careful | 25

แต่เดย๋ี วกอ่ น ใครจะไปรู้วา่ ตอนท่ีกำลงั จะเดินดุ่ม ๆ
ออกมาจากซอยช้นั หนงั สือแขนท่พี าหอบขา้ วของท่ีกวาดมาจากชน้ั
กำลังจะเอาไปทำเร่ืองยมื กด็ นั้ ถูกคว้าไวก้ อ่ น
เธอหันกลับไปกอ่ นจะอุทานคำเดมิ ก่อนจะปล่อยของในมือลงไปท่ีพนื้ หมด

“ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ ขอโทษค–”

“พอแล้วซลั ลิแวน”
แดเนียลท่ียอ่ ตัวลงมาชว่ ยเธอทล่ี ะล้าละหลงั ก้มเกบ็ ของท่ีกระจายบนพน้ื
ก่อนจะหนั หนา้ มามองอย่างตกใจ ดวงตาเบกิ กวา้ ง “คะ?”

“เมอื่ กแ้ี อบมองพี่เหน็ นะ”

“กสี๊ สสสส” ซลั ลิแวนท่กี ำลงั จะแหกปากออกมาก็โดนมือหนา ๆ
มาปดิ ปากกอ่ นทจ่ี ะโดนครูห้องสมดุ ไลฟ่ าดกนั ก่อนทีจ่ ะไดค้ ุยกนั

“อย่าเพงิ่ กรด๊ี ” ซัลลีพ่ ยักหนา้ หงึก ๆ เข้าใจพอตอนทีแ่ ดเนียลบอก
พอโดนปล่อยปากเธอก็ลูค่ ิ้วลงแลว้ ก็ขอโทษขอโพยยกใหญ่

26 | ระวงั จะตกหลุมรกั

ทางด้านแดเนยี ลก็ได้แตบ่ อกว่าไม่เปน็ ไร
ซลั ลท่ี ำหนา้ ตาหนา้ สงสารเขากเ็ ลยบอกความจริงไปสกั ที
เขาวางมือลงบนหนังสือทซี่ ัลลิแวนว่างอยู่

“น้อง อืม้ พ่ี เออ่ เรามาคุยกันไหมคะ”

“อ่อคยุ ไดค้ ่ะ” เธอตอบหนา้ เซ่อ ๆ

“ไม่ ๆ หมายถงึ เปน็ คนคยุ อะ”

คะ่ ? ซลั ลิแวนเปน็ ลมในหอ้ งสมุด....

จบ

Be careful | 27

จากใจผ้เู ขยี น

สวสั ดคี รบั ท่านผู้อา่ น ผม ‘Marchu’ เอง ก่อนอ่ืนเลย... ขอขอบคุณ
ทกุ ทา่ นทสี่ ละเวลาเข้ามาอ่านเรือ่ งสั้นเร่ือง ‘Be careful’ น้ีครบั โดยเรื่องนี้
จัดทำขึน้ เพื่อเปน็ ชิน้ งานส่งในรายวชิ าพัฒนาทกั ษะภาษาไทย
ท30106 ประจำปีการศึกษา 2564 โดยอยใู่ นหมวดหมู่แนวโรแมนติก

เรื่องส้ันเร่อื งนี้ ดจู ะไมค่ ่อยมีอะไร แต่..มนั ก็ไม่มีอะไรจรงิ ๆ แหละ
ครบั แต่ผมเชอื่ ว่าเรื่องสน้ั นี้จะสามารถทำใหผ้ อู้ ่านทกุ ท่านสามารถสนกุ
เพลดิ เพลินไปกบั ตัวละครตา่ ง ๆ ได้ และผมอยากใหท้ กุ ทา่ นไดค้ วามรู้สกึ ถึง
สมยั เรียนทท่ี กุ ท่านไดผ้ า่ นมา

สดุ ท้ายนี้ ขอขอบคณุ คุณครูท่ีหางานแบบนีม้ าให้ผมไดล้ องฝึกทำ
เปน็ ประสบการณ์ และขอขอบคุณเพอื่ น ๆ ทุกคนท่ีให้คำปรกึ ษา และคอย
แนะนำการเขยี นให้แก่ผม และขอขอบพระคุณทกุ ทา่ นอีกครัง้ ท่ไี ด้ลองอ่าน
เรื่องสั้นเร่ืองนี้ครับ

ดว้ ยรกั และขอบคุณ

ภคภณ ไกรสมเด็จ

28 | ระวังจะตกหลุมรัก

ประวตั ิผเู้ ขยี น

ชอ่ื นายภคภณ ไกรสมเด็จ
ประวตั ิส่วนตวั
วนั เดือน ปีเกิด 23 กมุ ภาพันธ์ 2547
สถานทเ่ี กิด โรงพยาบาลระยอง
ท่ีอยู่ปจั จบุ ัน 80/12 ม.4 ต.แกลง อ.เมือง จ.ระยอง
เบอรโ์ ทรศัพท์ 098-561-6461
ประวตั ิการศกึ ษา
วฒุ ิ ชื่อสถานศึกษา
ประถมศึกษา รร.อนุบาลระยอง
มัธยมศึกษาตอนตน้ รร.ระยองวทิ ยาคม
มธั ยมศกึ ษาตอนปลาย รร.วิทยาศาสตรจ์ ุฬาภรณราชวิทยาลัย ชลบรุ ี

Be careful | 29

30 | ระวงั จะตกหลุมรกั