การแต่งกลอนสภุ าพ
วชิ าภาษาไทย ช้ันประถมศกึ ษาปที ่ี ๖
ฉันทลกั ษณก์ ลอนสภุ าพ
กลอนสภุ าพ ๑ บท มี ๔ วรรค
วรรคแรก เรยี กวา่ วรรคสดับ
วรรคสอง เรียกว่า วรรครบั
วรรคสาม เรยี กว่า วรรครอง
วรรคส่ี เรียกว่า วรรคสง่
การสมั ผสั ของกลอนสภุ าพ
๑. สัมผัสสระ คือ คาทีใ่ ชส้ ระเสยี งเดียวกัน
และถ้ามตี วั สะกดตอ้ งเป็นตัวสะกดมาตราเดยี วกนั
มา หา ยา อา กา
ชาย ลาย หาย อาย กาย
การสมั ผสั ของกลอนสภุ าพ
๒. สัมผสั พยญั ชนะหรือสมั ผัสอกั ษร คือ คาทใ่ี ช้พยัญชนะต้น
ตัวเดยี วกนั หรือเสียงเดียวกนั โดยไม่คานงึ ถงึ ตวั สะกด
จ – จติ ใจ จอด จา แจว๋
ด – เดก็ ด่มื ดาว เดนิ
น – นก นอน แนบ นา้
๒. สมั ผัสพยญั ชนะหรอื สมั ผัสอกั ษร
การสัมผสั ของกลอนสภุ าพ
๓. สัมผัสใน คือ คาทม่ี เี สยี งสระหรอื เสยี งพยัญชนะ
คล้องจองในวรรคเดียวกนั จะมีหรือไม่มีกไ็ ด้ ไมบ่ งั คบั
๓. สมั ผสั ใน
การสมั ผสั ของกลอนสภุ าพ
๔. สัมผัสนอก คือ สมั ผัสบงั คับที่จะต้องส่งสัมผสั ระหว่างวรรค
และระหว่างบทใหส้ ังเกตจากแผนผังของกลอนสุภาพ
ภาระงาน
ให้นักเรยี นแตง่ กลอนสภุ าพ (กลอน ๘) จานวน ๑ บท พรอ้ มตง้ั ชอื่ เรอื่ ง
ลงในกระดาษเอสห่ี รอื กระดาษรายงาน โดยให้เลอื กในหวั ขอ้ ตอ่ ไปน้ี
- โควิด ๑๙
- การเรยี นออนไลน์