2

အန္ မိသားစု
ဧျပီလ ၁၉၇၅ခႏု စွ ္

ကြၽန္မတမိ႕ု သိ ားစုသည္ မသိ ားစုဝင္မ်ားေသာ အိမေ္ ထာင္စု
ၾကးီ ျဖစသ္ ည။္ ပါး၊မား၊ ေယာက်ာ္ းေလး ၃ေယာက္ႏွင့္ မိနး္ က
ေလး ၄ေယာက္ စစု ုေပါငး္ ၉ေယာက္။ ကံအားေလ်ာစ္ ြာ တကုိ ္ခန္း
က်ယ္ၾကးီ တစခ္ ု ပုိငဆ္ ိငု ထ္ ားသျဖင့္ မိသားစဝု င္ အားလးံု ေခ်ာင္
ေခ်ာငခ္ ်ခိ ်ိ ေနလရ႕ုိ သည။္

တကို ္ခနး္ မာွ ရထားၾကီးတစစ္ းီ အလား အလ်ားရွညျ္ ပးီ အနံ
က်ဥ္းသည။္ အခန္း အေရအတြကသ္ ည္ ကြၽန္မ ေရာက္ဖးူ သမ်ွ
အမိ အ္ ားလံုးထက္ ပိုမ်ားသည္။ အခရာက်ေသာ အခနး္ မွာ
ဧည့္ခန္း။ ဧည္ခ့ နး္ ထဲတြင္ ကြၽန္မတုိ႕ တီဗြီ အတတူ ူ ထိုင္ၾကည့္ေလ့
ရွိသည္။ မ်က္ႏွာၾကက္က အေတာျ္ မငသ့္ ျဖင့္ ထပ္ခိုးဖြဲ႕ထားသည္။
၎ထပခ္ ုးိ ကား ကြၽနမ္ အစက္ ုိ သးုံ ေယာက၏္ အခနး္ ။ မီးဖိေု ခ်ာင္
သုိ႕ သြားေသာ ေလ်ွ ာကလ္ မ္း၏ တစဘ္ ကတ္ စ္ခ်က္တြင္ အခန္း
ႏွစ္ခန္းရသွိ ည။္ တစခ္ နး္ က ပါး ႏငွ ့္ မား တု၏ိ႕ အပိ ္ခန္း။ က်န္
တစခ္ န္းတြင္ ကြၽနမ္ တို႕ ညအီ စမ္ သးုံ ေယာက္ စအု ိပ္ၾကသည။္

မးီ ဖိေု ခ်ာင္ထဲတြင္ မေဟာ္ဂနီ စားပြဲၾကးီ တစ္လံးု ႏငွ ့္ ေနာက္မီွ
ရွည္ရညွ ္ ကြၽနး္ ထိငု ္ခုံ ျမငျ့္ မင္ၾ့ ကီးမ်ား ရသွိ ည္။ ထမင္းစားသည့္
အခါတိုင္း မသိ ားစဝု ငမ္ ်ားမာွ ကိုယ္ထုိင္ေနက် ေနရာ၌သာ ထုိင္

1

ရသည။္ မီးဖခို န္းတစ္ခလု းုံ ၾကကသ္ ြနျ္ ဖဴဆီသတန္ ၊႕ံ ပပူ ေူ ႏြးေႏြး
ထမင္းနံမ႕ ်ား ထလံု မႊ ္းေနတတ္သည္။ မီးဖုခိ န္း မ်က္ႏွာၾကက္ရိွ
မရပ္မနား လည္ပတ္လ်က္ရေွိ သာ ပန္ကာၾကးီ ေၾကာင့္ ထမငး္ န၊႕ံ
ဟငး္ နံမ႕ ်ားမွာ တစအ္ ိမ္လံးု အႏွ႕ံ ေရခ်ဳိ ခန္းႏငွ ့္ အမိ ္သာပါမက်န္
ျဖနက႕္ ်က္လ်က္ ရိွသည္။ ေျပာရလ်ွ င္ သညရ္ န႕မံ ်ားက ကြၽနမ္ တ႕ို
အဖု႕ိ ယဥပ္ ါးေနျပျီ ဖစ္ေသာ ငယ္ေပါငး္ ၾကီးေဖာ္ ရနံ႕ မ်ား။

ကြၽန္မတုိ႕ မိသားစသု ည္ ေခတႏ္ ွင့္အညီ ေနႏုိငသ္ ုးံ ႏငုိ ၾ္ ကသည္
ဆိရု မည။္ ေရခ်ိဳးခနး္ ႏငွ ့္ အမိ ္သာကို ေခတ္မီပစညၥ း္ မ်ားျဖင့္
ျပငဆ္ ငထ္ ားသည္။ ေရဆြဲခ်လရို႕ ေသာ အမိ ္သာ၊ သေံ ရခ်ဳိ းကနၾ္ ကီး
ႏွင့္ ေရပနး္ မ်ား စသည္စသည္။

ကြၽန္မတုိ႕ေနေသာ တုိကခ္ နး္ ႏငွ ့္ ပိုင္ဆငုိ မ္ မႈ ်ားကုိ ၾကညျ့္ ခငး္
ျဖင့္ လူလတတ္ န္းစားအလာႊ ျဖစ္ေၾကာင္း သိႏငို ္၏။ ကြၽနမ္ သငူ ယ္
ခ်င္း အမ်ားစုသည္ အိမ္က်ဥ္းက်ဥး္ ေလးမ်ားထဲတြင္ က်ပ္က်ပ္
သပ္သပ္ ေနၾကရသည္။ သတူ ို႕အိမ္မ်ားတြင္ အခန္းလညး္ မ်ားမ်ား
စားစားမရွိ။ မသိ ားစုဝင္ ၁၀ေယာက္လံးု အတြက္ အလြန္ဆးုံ ရွိမွ
ခပက္ ်ဥး္ က်ဥ္း ႏစွ ္ခန္း၊ သံးု ခန္း။ ရာွ ႏိုင္ေဖြႏုိငေ္ သာ၊ အတနအ္ သင့္
ျပည့္စေုံ သာ မိသားစမု ်ားသည္ အထပ္ျမင့္ တုကိ ္ခနး္ ၊ သ႕မို ဟုတ္
အမိ အ္ ျမငမ့္ ်ား၌သာ ေနထိုငေ္ လ့ ရၾိွ ကသည။္ ပုိက္ဆံမ်ားမ်ား ရာွ
ႏုငိ ္ေလေလ၊ ကယို အ့္ မိ ေ္ ရာက္ဖ႕ို ေလွကားမ်ားမ်ား တက္ရေလ
ေလ။ ဤသည္ကား ဖႏြမပ္ င္ျမိဳ႕၏ ထုံးစံ။ ေျမညထီ ပတ္ ြင္ ေန

2

ထုိင္ပါက ဖနု ္ႏငွ ့္ အမိႈက္မ်ား အမိ ္ထဲသ႕ို ဝင္လာတတသ္ ည။္
ဒါတငမ္ က စပစ္ ပ္စစု ုႏိုငေ္ သာ လူမ်ားရန္ကလည္း ရိေွ သးသည္။
ေျမညီထပတ္ ြင္ ေနရျခငး္ မွာ စတိ ရ္ ုွပ္စရာ အလြနေ္ ကာငး္ ေၾကာငး္
မား အျမဲ ေျပာေလ့ရွိသည။္ ဖႏြမပ္ င္၌ ေငြေၾကး ခ်ဳိ ႕တဲ့သမူ ်ားသာ
ေျမညထီ ပ္တြင္ ေနထိငု ၾ္ ကသည။္ ထို ့ထက္ ပိ၍ု ဆင္းရဲႏံခု ်ာသူ
မ်ားသညက္ ား ေျမကြက္လပ္မ်ားတြင္ ျဖစ္ကတတဆ္ နး္ တဲထးုိ ကာ
ေနၾကရသည။္ ဖႏြမ္ပင္ျမဳိ ၏႕ ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္မ်ားသို႕ ကြၽနမ္
တစခ္ ါမ်ွ မေရာက္ဖးူ ။ သြားခြင့္လည္း မရ။

မားႏွင့္အတူ ေစ်းသြားလ်ွ င္ ဆငး္ ရဲသား ရပ္ကြက္မ်ားကုိ
ဆုကိ က္ ားေပၚမွ ခဏတျဖဳတ္ ေငးၾကည့္လုိ႕ရသည။္ ေစးထနး္ ထနး္
ဆပံ င္မ်ား၊ ညစ္ပတေ္ ပေရေနေသာ အဝတအ္ စားမ်ားႏွင့္ ကေလး
ငယ္မ်ားအား စိတ္ပါဝင္စားစြာ ကြၽနမ္ ၾကည့မ္ သိ ည။္ ဆကုိ က္ ား
ေနာက္သုိ႕ သတူ ိ႕ု ေျပးလကို ္လာေနၾကသည။္ ဖိနပ္လညး္ မပါ။
ေျခဗလာခ်ည္းသကသ္ က္ ေျပးေနၾကျခငး္ ။ ကြၽနမ္ ႏွင့္ သက္တူ
ရြယတ္ ူ ကေလး ေတာေ္ တာ္မ်ားမ်ား ေတြ႕ရသည္။ အခ်ဳိ က႕ လသား
အရြယ၊္ သု႕မိ ဟုတ္ တစႏ္ ွစ္ ၊ ႏွစ္ႏွစသ္ ား အရြယ္ ကိုယတ္ ုံးလံုး
ကေလးငယ္မ်ားကို ေက်ာထက္တြင္ ခ်ီပးုိ လ်က။္ သတူ ုိ႕ ညီလား
ႏွမလား၊ ေမာင္လား ညီမလား မေျပာတတ္ေပ။ ခပ္လွမး္ လွမ္းမွ
ၾကည့္ရျခငး္ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူတုိ႕ မ်ကႏ္ ာွ ထက္တြင္ ေခ်းေညာ္
အထပ္ထပ္ ကပ္လ်က္ရိွေၾကာငး္ ျမင္ႏုိင္၏။ လည္ပင္းတြငလ္ ည္း

3

ေခ်းေၾကာငး္ ၾကးီ ေတြက ထင္းလ်က။္ ျပးီ ေတာ့ လက္သည္းေတြ
မာွ လညး္ ေခ်းေတြႏငွ ့။္ ပစၥည္းေတြ တနငတ့္ ပိုး ထညထ့္ ားေသာ
ေတာငး္ ၾကီးမ်ားကို ခါးထစ္ခြင္လ်က၊္ ေခါင္းထက္တင္လ်က္ ဟန္
ခ်ကည္ ီေအာငထ္ ိန္းကာ သယပ္ ုိးရင္း ေျပးေနၾကရွာျခင္း ျဖစသ္ ည္။
လကတ္ စ္ဘကတ္ ြငလ္ ညး္ ဘုရားဆင္းတေု တာ္ရုပေ္ လးမ်ား၊ ႏြား
လွညး္ ရုပ္ေလးမ်ား၊ ႏြားရပု ္ကေလးမ်ား ကုိငထ္ ားရေသးသည္။
သူတ႕ုိ ပစၥညး္ ေလးမ်ား ဝယဖ္ ု႕ိ တစာစာ ေအာလ္ ်က။္ အခ်ဳိ ႕ မကူ ား
ဘာမွ် ေရာငး္ စရာမပါဘဲ လက္ဗလာထုးိ ကာ ေအာလ္ ်က္။ သူတို႕
ဘာေတြေျပာေနသညလ္ ဲ နားစုိကေ္ ထာင္၏။ ဆိကု ္ကားေခါင္း
ေလာင္းသေံ တြ ဆညူ ံေနသျဖင့္ ဘာမွ် ေသခ်ာမၾကားရ။ ေနာက္
ဆးံု တြင္ ကေလးမ်ားခမ်ာ ဆုကိ က္ ားေနာကသ္ ု႕ိ ဆက္မလကုိ ္
ေတာ့ဘဲ လမ္းဖယ္ေပးလကုိ ္ရသည။္

ဖႏြမ္ပင္ျမဳိ ႕ ၌ ေစ်းအေျမာက္အမ်ား ရွိသည္။ အရြယအ္ စား ၾကးီ
မားေသာ ေစ်းၾကီးမ်ား သာမက ခပေ္ သးေသး ေစ်းေလးေတြ
လညး္ ရသွိ ည္။ ဗဟိုေစ်းၾကီး၊ ႐ုရွားေစ်း၊ အုလိ ံပစေ္ စ်း စသည္ျဖင့္
ေစ်းေပါင္းမ်ားစြာ။ ဘယ္ေစ်းမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေရာငး္ ခ်သည့္ ပစၥညး္
မ်ားမွာ တစ္ေစ်းႏငွ ့္ တစ္ေစ်း သပိ ္မကြာလွေပ။ ထို ေ့ ၾကာင့္ လူ
တိုင္းလလုိ ုိ ကိယု အ့္ ိမ္ႏွငန့္ းီ ေသာ ေစ်းသသုိ႕ ာ လြယ္လြယ္ပဲ သြား
လကုိ ္ၾကတာ မ်ားသည္။

4

ပါးအေျပာအရ အိုလပံ စ္ေစ်းၾကးီ သည္ တစ္ေခတ္တစခ္ ါက
လပွ ခမ္းနားေသာ အေဆာကအ္ ဥၾီ ကီး ျဖစခ္ ဲ့ဖးူ သည္ ဆို၏။ ယခု
မူကား ခပထ္ ုိငး္ ထုိင္း၊ ခပ္မႈိငး္ မိႈင္း အေဆာက္အဥေီ ဟာင္း တစခ္ ု
အျဖစသ္ ာ က်န္ရစသ္ ည္။ မ်က္ႏွာစာနရံ ံၾကီးမွာ မိေႈ တြ၊ ေခ်းေညာ္
အညစအ္ ေၾကးေတြေၾကာင့္ မးီ ခးုိ ေရာင္ ေပါကလ္ ်က္ ရိျွ ပ။ီ နံရံမ်ား
သည္ မထိနး္ မသိမး္ ဘဲ ပစထ္ ားတာ ၾကာသျဖင့္ ကြဲအက္ေန
ၾကသည။္ အလွဆင္ပုံသြင္းထားေသာ ျခဳငံ ယမ္ ်ား၊ ပန္းပငမ္ ်ား၊
ျမကခ္ ငး္ မ်ားျဖင့္ စုျိ ပညစ္ မိ ္းလန္းခဲဖ့ းူ ေသာ ျခံဝန္းမွာလညး္ ေပ်ာက္
ဆးံု သြားခဲ့ျပီ ။ ေစ်းဆုိင္ေတြ၊ ေစ်းလညွ း္ ၾကးီ ေတြ၊ တစ္ေန႕ တစ္ေန႕
ဥဒဟို ျဖတေ္ နၾကေသာ ေျခလွမ္းေပါငး္ အေထာငအ္ ေသာငး္
ေအာကတ္ ြင္ နင္းေျခဖ်က္ဆီးျခငး္ ခံလကုိ ရ္ ျပီ ျဖစသ္ ည။္

အစမိ ္းႏငွ ့္ အျပာေတာက္ေတာက္ ပလတ္စတစ္ ရြကဖ္ ်ငတ္ ဲ
ေစ်းဆိုငမ္ ်ားတြင္ ဘာမဆို ရႏငုိ ၏္ ။ ကနလ႕္ န္႕စငး္ ပ၊ံု ကႏတု ္ပန္းပုံး
စသည္စသည္ ဒဇီ ိငု ္းစံု အထညအ္ လိပမ္ ်ား ရိွသည္။ အေရာင္စံု
အေသြးစံု ပန္းပြင့္အမ်ဳိ းမ်ဳိ း လုခိ ်င္သညလ္ ား၊ တရုတ၊္ ခမာ၊
အဂၤလိပ္၊ ျပငသ္ စ္ ဘာသာမ်ားျဖင့္ ေရးထားေသာ စာအုပ္ေတြ
ဖတ္ခ်ငသ္ ည္လား ဝယ္လရ႕ို သည္။ အစားေကာင္း ၾကိဳကတ္ တ္သူ
မ်ား အတြက္လညး္ မလစ္ဟင္းေစရ။ အနု ္းသးီ စပိ ္မ်ား၊ ငွကေ္ ပ်ာ
သီးမ်ား၊ လိေမၼာ္သးီ မ်ား၊ သရက္သီးမ်ား၊ နဂါးေမာကသ္ ီးမ်ား
စေသာ အရသာရွိလသွ ည့္ သစသ္ းီ ဝလမံ ်ား သာမက လတ္လတ္

5

ဆတဆ္ တ္ ပငလ္ ယစ္ ာမ်ားလညး္ ရႏုိငပ္ ါေသးသည္။ ျပည္ၾကီး
ငါးမ်ား၊ ပုဇြနက္ ်ားမ်ားကို ပံုးအျဖဴၾကးီ မ်ားထဲ ထညက့္ ာ ခင္းက်င္း
ထားသည။္ ျပညၾ္ ကီးငါးမ်ားက ေဘးဘကီ ုိ မ်ကစ္ ျိ ပဴးျပဴး ေသး
ေသးေလးမ်ားျဖင့္ ေစာင္ၾ့ ကည့ေ္ နၾကသည္။ ပဇု ြနက္ ်ားမ်ားသည္
ကား အပု စ္ ုဖြဲ႕ကာ ဟေို ျပးသညေ္ ျပး ကူးခတလ္ ်က။္

အပူခ်နိ ္ ၁၀ ဒဂီ ရေီ အာကသ္ ာရမွိ ည့္ ေစ်းအေဆာက္အဦ
အတြငး္ သိ႕ု ဝင္လုကိ ပ္ ါက ေရႊထည္ေငြထညတ္ နး္ မ်ား ေတြရ႕ မည။္
လက္ဝတရ္ တနာမ်ား ခင္းက်င္းထားေသာ မနွ ္ေပါငး္ ေခ်ာင္မ်ား
အေနာက္တြင္ ေၾကာ့ေမာလ့ ပွ စြာ ျဖးီ လိမး္ ဝတ္စားထားသူ မနိ း္ မပ်ိဳ
ေလးမ်ားက ႂကြပါလာပါ လက္ယပေ္ ခၚလ်က္။ မိနး္ မပ်ိဳေလးမ်ား
သည္ ေကာ္အက်အန တငထ္ ားေသာ ရွပအ္ က်ၤ ီမ်ားႏွင့္ စကတ္
တြန႕္တြန႕္ ဖားဖားေလးမ်ား ဝတ္ထားၾကသည္။ တစ္ကယုိ ္လံးု တြင္
လညး္ ၂၄ကာရက္စရီ ိမွ ည့္ နားကပ္၊ ဆြဲၾကိဳး၊ လကစ္ ြပ္ႏငွ ့္
လက္ေကာက္မ်ား ဆငျ္ မနး္ ထားလကုိ ေ္ သးသည။္

လက္ဝတရ္ တနာဆိုင္မ်ားကုိ ျဖတသ္ ြားပါက ခပလ္ ွမး္ လမွ း္ ရိွ
အသားစိမး္ တနး္ သ႕ို ေရာကမ္ ည။္ အေမြးႏတႈ ျ္ ပီး ၾကက္အေသ
မ်ားကို ခ်ိတမ္ ်ားတြင္ ခ်တိ ဆ္ ြဲလ်က။္ ဓားမၾကးီ မ်ား ဝင့က္ ာဝငက့္ ာ
ျဖင့္ အမဲသားခုတေ္ နေသာ ေယာက်္ ားၾကီးမ်ားကုိလညး္ ေတြရ႕
မည။္ သတူ ႕ုိ ခါးစညး္ မ်ားတြင္ ေသြးမ်ား ေပက်ံလ်က။္ ႏွစ္ေပါငး္

6

မ်ားစြာ က်င့သ္ ားရေနျပျီ ဖစ္ေသာ လက္မ်ားက ဇယစ္ ပ္သလုိ
လပႈ ရ္ ာွ းလ်က္။

အသားစမိ ္းတနး္ မ်ားအလြန္ ဟိုမွာဘက္ ခပလ္ မွ ္း လမွ ္းရိွ
ကကဆ္ ကေ္ ခြဆငို ္မွ ေခတ္ေပၚ ကေမာဒၻ းီ ယား ေပါပ့ ္သခီ ်င္း သမံ ်ား
အတုိင္းသား ၾကားေနရသည။္ ဆငို ရ္ ွင္မ်ားသည္ကား ေခါငး္
ေလာင္းေဘာင္းဘႏီ ွင့္ သကလၠ ပ္ဂ်ာကင္ အက်ၤ မီ ်ား ဖက္ရငွ ္ က်
က် ဝတဆ္ ငထ္ ားသူ လူငယေ္ လးမ်ား။ အားလံးု မွာ အဲဗက္ ပရက္
စေလ ဆပံ င္ပစံု ံ ကုယိ ္စီျဖင္။့ သထူ႕ ကင္ ါ အလုအယက္ ေအာဟ္ စ္
ေနၾကေသာ ေစ်းသညမ္ ်ားအသႏံ ွင့္ သီခ်င္းသမံ ်ားမွာ အခ်င္းခ်ငး္
အားျပဳိ င္ေနၾကေရာ့ထင့၊္ ေစ်းၾကးီ တစခ္ ုလံးု ပြကေ္ လာညံလ်က္
ရသိွ ည။္

ေနာကပ္ ုိင္းတြင္ မားက ကြၽန္မကို ေစ်းသိ႕ု ေခၚမသြားတတ္
ေတာ့ေပ။ သ႕ေို သာ္ နံနက္ေစာေစာ မားေစ်းမသြားမီ ပံမု ွန္အတိငု ္း
ႏးုိ လာစျမဲ။ မားအလျွ ပင္တာ ေစာင့ၾ္ ကည့သ္ ည္။ မားက ဆပံ ငက္ ုိ
အတြနအ႕္ လပိ ္ေလးမ်ား ျဖစ္ေအာင္ အပေူ ပး ရစ္လးုံ ျဖင့္ ပုသံ ြငး္
သည။္ မ်ကႏ္ ွာကို မတိ ္ကပဖ္ ုိသ႕ ည။္ ကြၽန္မမကူ ား ေစ်းလကုိ ခ္ ်င္
ေၾကာင္း ပဆူ ာလ်က္။ မားက အဝတအ္ စားမ်ား ဆက္လဲသည။္
အျပာေရာင္ ခ်ညအ္ က်ၤ ီႏွင့္ ၾကက္ေသြးေရာင္ လုံခ်ညတ္ စ္ထည္
ဝတ္လုကိ ္သည္။ ကြတ္ကးီ မနု ႕ေ္ တြ ဝယေ္ ကြၽးဖို႕ မားကုိ ဆက္
ပူဆာ၏။ မားက ေရဘႊ ယက၊္ ပတျၱ မားနားကပ္ႏငွ ့္ လက္ေကာက္

7

မ်ား ဝတ္သည္။ ထုိ ့ေနာက္ လည္ပင္းနားတဝကုိ ္ ေရေမးႊ ဆြတ္ျပီး
သည့္ သကာလ ကြၽန္မကုိ ထိနး္ ရန္ အမိ ေ္ ဖာမ္ ေလးအား ေအာ္
ဟစ္ မွာၾကားျပီး ေစ်းသ႕ို ထြက္သြားေတာ့သည္။

အိမ္တြင္ ေရခဲေသတာၲ မရွိသျဖင့္ နံနက္တိုင္း မားေစ်းသြား
ရသည။္ သ႕ုေိ သာ္ ဘာမဆို လတလ္ တဆ္ တ္ဆတ္ စားရသျဖင့္
ေစ်း ေနတ႕ ိုင္းသြားရျခင္းကုိ မား သေဘာက်သည္။ မား ဝယ္လာ
ေသာ အသားငါးမ်ားကုိ မခ်ကျ္ ပဳတမ္ ီ ေရခဲေတြ အျပညျ့္ ဖည့္ထား
ေသာ ပံုးအၾကီးၾကးီ ထဲ အရင္ ထညသ့္ ည္။ ေရခဲမ်ားကုိ လမး္
ေထာငရ့္ ိွ ဆိငု ္တစ္ခမု ွ ၾကဳိ ဝယ္ထားရသည။္

ရာသဦ တုပူေသာ ေနရ႕ က္မ်ားတြင္ ေစ်းမွ ပငပ္ ငပ္ န္းပနး္
ျပန္လာတိငု ္း အေမာအပန္း ေျပေလ်ာ့ေစဖို႕ မား လုပ္ေနက် အရာ
တစ္ခု ရွိသည္။ တရုတ႐္ ိးု ရာနညး္ တစ္ခ။ု အရင္ဆုးံ ဖနိ ပ္ကုိ
တံခါးဝ၌ ခြၽတ္မည။္ ျပီးလ်ွ င္ ေျခဗလာျဖင့္ ေႂကြျပားခငး္ ထားေသာ
ၾကမ္းျပင္ထက္ ရပ္ကာ ျဖညး္ ညင္းစြာ ေလ႐ႉ ေလထုတ္ လုပမ္ ည္။
ဤနညး္ ျဖင့္ ေႂကြျပားဆီမွ အေအးဓာတသ္ ည္ ေျခဖဝါး မွတဆင့္
တစ္ကုယိ ္လးံု သုိ ့စိမ္ဝ့ ငလ္ ာလမိ မ့္ ည္။

ညဘကတ္ ြင္ ပါးႏွင္အ့ တူ လသာေဆာင၌္ ထုငိ ္ၾကျခင္းက
ေပ်ာ္စရာေကာင္းလသွ ည္။ ကမၻာၾကးီ ကို အေပၚဆးီ မွ ကြၽန္မတို႕ င႕ုံ
ၾကည့ၾ္ ကသည။္ အထပ္နိမ့္ အိမ္ပေု လးမ်ားအၾကား ရစွ ္ထပ္တိုက္
အခ်ိဳ႕ကို ထငး္ ထငး္ ၾကးီ ျမငႏ္ ငို ္၏။ ဖႏြမပ္ င္၌ ရွစ္ထပ္ျမငေ့္ သာ

8

အေဆာက္အဦမ်ားမာွ လကခ္ ်ိဳးေရလို႕ရသည္။ အေဆာကအ္ ဥမီ ်ား
မာွ တစ္ခုႏွင့တ္ စ္ခု ပးူ ပူးကပ္ကပ္၊ အက်ယ္အဝနး္ မွာလညး္ ဘယ္
ေလာက္မ်ွ မရွိ၊ ခပက္ ်ပက္ ်ပ္၊ ခပ္က်ဥး္ က်ဥး္ ေဆာကထ္ ားၾကျခင္း
ျဖစ္သည္။ ဖႏြမ္ပငျ္ မိဳ႕၏ ဧရိယာမွာ အလ်ားရွည္ျပီး အနံ
က်ဥ္းသည။္ တးို လယလ္ ္ဆပပ္ ျ္ မစတ္ ေလွ်ာက္ ႏွစမ္ ိုငအ္ ထသိ ာ
ရွိသည္။ ေခတ္ေရေ႕ွ ျပးေနေသာ ျပငသ္ စက္ ုလိ နုိ ပီ ုစံ ံ အေဆာက္
အဥမီ ်ားႏွင့္ ညစ္ပတ္ေမာွ င္မဲကာ ၾကပ္ခိုးမ်ား စြဲေနေသာ အိမ္ေသး
ေသးေလးမ်ား အတူ ယွဥတ္ ြဲလ်က္ ရွိသည။္ ဆန႕္က်ငဘ္ က္ အရာ
ႏစွ ခ္ ု၏ ျခားနားမႈကား ထင္ရွားလြနး္ ပါဘိ။

အေမာွ င္ထေု အာက္တြင္ ေလာကတစ္ခြငလ္ ံုး တတိ ္ဆိတ္ျငမိ ္
သက္လ်က္။ သကဝ္ င္လပႈ ္ရွားမႈမ်ား မရ။ိွ လမး္ မီးမ်ားမာွ မွိတ္ခ်ည္
တစခ္ ါ လငး္ ခ်ည္တစ္လွည့္ မွတိ တ္ တု ္မိွတ္တုတ္ ျဖစ္ေနၾကသည။္
စားေသာက္ဆိုငတ္ ံခါးမ်ား ပိတ္သြားၾကျပ။ီ ေစ်းလညွ း္ မ်ားသည္
လညး္ လမး္ ၾကိဳလမ္းၾကားထဲ ဝင္ေရာက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကျပီ။
ဆကို က္ ားသမားအခ်ဳိ ႕မာွ ဆကုိ က္ ားေပၚ၌ပင္ အပိ ္ေနၾကသည။္
အခ်ဳိ ႕ မူ ကား မအိပ္ႏုငိ ေ္ သးဘဲ ခရီးသည္ ရလိရ႕ု ျငား ဟိုဟို သည္
သည္ နင္းေနၾကတနု း္ ။

စတိ ္ကးူ ေပါက္လွ်င္ လသာေဆာင္ အစြန္းအထသိ ြားျပးီ လက္
ရနး္ ကိုမွီလ်က္ လမး္ ေအာက္မွ မီးေရာင္မ်ားကုိ ေငးၾကည့္မည္။
သတိၱ သပိ ္ရွေိ နပါက လသာေဆာင္လက္ရနး္ ၏ သံတနး္ ေပၚသုပိ႕ င္

9

တကလ္ ကို ေ္ သးသည္။ လက္ကငုိ ေ္ ဘာင္ကိုေတာ့ ခပတ္ ငး္ တငး္
ဆပု က္ ုငိ ထ္ ားရသည။္ တစက္ ုယိ လ္ ံုး၏ အေလးခ်ိန္က လက္ရန္း
အေပၚ၌သာ လံုးလံုး သကေ္ ရာက္လ်က္။ လက္ရနး္ ေဘာင္တန္းကုိ
ကငုိ ထ္ ားရင္း ေျခေခ်ာငး္ ေလးမ်ားကို ငုံ႕ ၾကညလ့္ ိကု သ္ ည္။ ကြၽန္မ
ေျခအစံုသည္ ကမၻာၾကးီ အစြန္းဝယ္ ရပေ္ နရဘိသည့အ္ လား။
အခ်ိန္ၾကာလာသညႏ္ ွင့္အမွ် ေျခဖဝါးကို အပ္ေသးေသးေလးမ်ား
ထုိးဆြေနသည့္ႏယွ ္ တစစ္စစ္ နာက်ငလ္ ာ၏။ တစ္ခါတစ္ရံ ေဘာင္
ကုကိ ငုိ ထ္ ားေသာ လက္ကပို င္ မေၾကာက္မရြ႕ံ လတႊ ္လုကိ သ္ ည။္
သညအ္ တငုိ ္း လကရ္ နး္ ေပၚ ေျခတငလ္ ်က္ လက္ႏွစဘ္ က္
ေျမႇာကသ္ ည။္ ထို ေ့ နာက္ လက္အစုံကို ေပါ့ပါးစြာ ဆနတ္႕ နး္ ရငး္
ေတာင္ပခံ တဟ္ န္ျပဳလိကု ္သည။္ သည္အခကို တ္ ြင္ ကြၽနမ္ မွာ နဂါး
တစေ္ ကာင္ ျဖစ္သြားသည္။ ျမိဳက႕ ုိ အေပၚစးီ မွ ငု႕ံ ၾကည္ရ့ င္း ေတာင္
ပံ တဖ်တ္ဖ်တ္ခတက္ ာ ပ်ံသန္းလ်ကရ္ ိျွ ပေီ ကာ။ ဤလသာေဆာင္
ေလးကား ကြၽန္မအဖု႕ိ အငမ္ တန္ အေရးပါေသာ ေနရာတစ္ခု။
သည္ေနရာေလးတြင္ ပါးႏငွ ့္ကြၽနမ္ အေရးၾကီးေသာ စကားမ်ား
မၾကာခဏ ေျပာျဖစၾ္ ကသည္။

ကြၽန္မ အသက္ ငါးႏွစ္မျပညခ့္ င္က ပါးေျပာခဲဖ့ းူ ေသာ စကား
အခ်ဳိ ႕ မွတ္မေိ နေသးသည္။ တရတု ္ ေဒသိယ် စကားတစမ္ ်ဳိ းအရ
ကြၽန္မအမည္ ေလာင္း ဟေူ သာ စကားလုံးမာွ နဂါးဟု အဓပိ ာၸ ယ္
ရသည္။ နဂါးမ်ားသည္ နတ္ဘုရားမ်ား ေမြးထားေသာ သတဝၱ ါမ်ား

10

ျဖစလ္ ွ်င္ျဖစ္၊ မျဖစ္လ်ွ င္ သတူ ု႕ိ ကယုိ တ္ ငို ္ နတ္ဘရု ားမ်ား ျဖစရ္ မည္
ဆိသု တဲ့။ နဂါးမ်ားသည္ တန္ခးို အလြနထ္ က၊္ အစြမး္ အလြန္ၾကးီ
ၾကသည္။ အနာဂါတ္ကုိ ၾကိဳတင္ျမငႏ္ ိငု ္စြမး္ ရသွိ ည္။ ပါးေျပာျပ
ေသာ ရုပ္ရွင္ဆန္ဆန္ ပျုံ ပင္တစပ္ ဒု မ္ ွာလညး္ စိတဝ္ င္စားစရာ။
နဂါးအမ်ားစသု ည္ ေျမကမာၻ အား ကာကြယ္ ေစာင္ေ့ ရွာကေ္ ပး
လ်က္ ရိွသူမ်ား ျဖစေ္ သာ္ျငား ဆးုိ သြမ္းေသာ နဂါးၾကးီ မ်ားလညး္
ရွၾိ ကသညျ္ ဖစရ္ ာ အခါတစ္ပါး၌ နဂါးၾကီးတစေ္ ကာင္ သမ႕ို ဟုတ္
ႏစွ ္ေကာငမ္ ာွ လူ ့ျပည္သိ႕ု သက္ဆင္းျပီး အၾကးီ အက်ယ္ ေသာငး္
က်န္း ဖ်ကဆ္ ီးသြားခဲ့သည္ ဆုိ၏။

သပိ ္မၾကာေသးခင္ တစည္ ။ ပါးက နဂါးၾကီး တစ္ေကာင္
အေၾကာင္း ေျပာျပန၏္ ။

“ကင္မေ္ မြးတုနး္ ကေပါ့ ၊ လမး္ ေလ်ွ ာက္ေနတုန္း ေကာငး္ ကင္
ကို ရုတတ္ ရက္ ေမာ့ၾကည့လ္ ကို မ္ တိ ယ္ ၊ ပါး ဘာျမငလ္ ကို ္တယ္
ထငလ္ ဲ ၊ ထးူ ဆန္းတဲ့ တမိ တ္ ကို ္ၾကးီ …၊ တမိ ဆ္ ပု တ္ မိ ္ခဲေတြ
ေဖာင္းကား ေနတာပဲ ၊ လလွ ကုိ ္တာလဲလြန္ေရာ ၊ တိမ္တိကု ၾ္ ကီးက
ပါး ေနာကက္ ုိ လုကိ ္လာေနသလိုမ်ိဳး…”

ကြၽနမ္ က စိတပ္ ါဝငစ္ ားစြာ နားေထာင္ေနမိသည္။
“ျပးီ ေတာ့ တမိ တ္ ိုက္ၾကးီ ကေန နဂါးၾကီးတစေ္ ကာငပ္ ုံ ေျပာငး္
သြားေရာ ၊ ေၾကာက္စရာၾကီးေပါ့ ၊ အရွည္က ေပ၂၀ ေပ၃၀
ေလာကရ္ ွမိ ယ္ ၊ ေတာငပ္ ၾံ ကးီ ေတြနဲ႕ ၊ ေျခေထာက္ေသးေသးေလး

11

ေတြက ေလးေခ်ာင္း ၊ ခ်ိဳၾကီးေတြက တြန္႕လိ႕ုလိမလ္ ႕ုိ ၊ ငါးေပ
ေလာက္ရွည္မဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြ ယမး္ ခါေနလကုိ ္တာမ်ား ဖဲၾကိဳး
အက ကေနသလုပိ ဲ ၊ ျဗုန္းဆုိ နဂါးၾကးီ က ပါးအနား ထိးု ဆင္း
လာေရာ…”

ကြၽနမ္ မူကား ပ၍ုိ ပုိ၍ စိတ္ပါဝင္စားစြာ နားစုိက္ေထာင္လ်က္။
“ကားဘီးေလာက္ရွတိ ဲ့ မ်က္လံးု ၾကးီ ေတြက ပါးကို စိုကၾ္ ကည့္
ေနတာ ၊ တကယ္ေတာ့ နဂါးၾကီးက ေၾကာက္စရာ မရွိပါဘးူ ”
ယခုေမြးေသာ သားေယာက်္ားေလးသည္ က်န္းမာသနစ္ ြမး္
ေသာ ေယာက်္ားေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစလ္ ာလိမ္မ့ ည္ဟု နဂါး
ၾကးီ က ေျပာသြားသည္ ဆို၏။
“ကငမ္ အ့္ ေၾကာငး္ ေျပာသြားတာေပါ့ သမးီ ရယ္”
နဂါးၾကီးမွာ မၾကာခဏ ပါးထံသို႕ ေရာက္လာေလ့ရျိွ ပးီ တစ္ၾကိမ္
လာတိငု ္း သားသမးီ မ်ား အေၾကာင္း ေျပာျပသြားတတသ္ ည္ ဆု၏ိ ။
ကြၽန္မတအုိ႕ ေၾကာငး္ နဂါးၾကီးက နမိ ိတဖ္ တသ္ ြားသည္ ဆိပု ါလား။
ေဟာ…ခုဆို ကြၽနမ္ ဆံပင္မ်ားသည္ နဂါးႏႈတခ္ မ္းေမႊးၾကီးမ်ားပမာ
ေလထဲတြင္ လြင့္ပ်ံလ်က။္ လကႏ္ ွစ္ဘက္မာွ လညး္ ေတာင္ပၾံ ကးီ
မ်ားအလား။ ေအာကဘ္ ကတ္ ြင္ ကမၻာေလာကၾကီး ရိွသည္။
ကြၽနမ္ သည္ကား ေတာင္ပံမ်ား ျဖန႕က္ ာ ပ်ံသနး္ လ်က။္ ေနာက္ဆုးံ
ပါးက လွမ္းေခၚေသာအခါမွ ေတာင္ပမံ ်ားသမိ ္းကာ ေျမထကသ္ ႕ုိ
သကဆ္ ငး္ လကို ေ္ တာ့သည္။

12

ကြၽန္မမာွ အေမးအျမနး္ ထူလွသည္ဟု မားက မၾကာခဏ
ေျပာတတ္သည။္ ပါး ဘာအလပု ္လပု ္လဲ ေမးသည္။ ပါးသည္
စစ္ဘကဆ္ ုငိ ္ရာ ရဲအရာရတိွ စေ္ ယာက္ ျဖစ္ေၾကာငး္ မားက ေျဖ၏။
ပါး၏ ယနူ ီေဖာငး္ တြင္ ရာထူး ေလးရစ္ တပဆ္ ငထ္ ားသည္။
တစ္နညး္ အားျဖင့္ ေငြမ်ားမ်ား ရာွ ႏိုင္သူ ျဖစေ္ ၾကာင္း အဓိပၸာယ္
ရသည။္ ပါးကုိ လပု ၾ္ ကသံ တ္ျဖတ္ရန္ ၾကံစညၾ္ ကိဳးပမ္းသည့္
အျဖစ္တစ္ခုႏွင့္ ၾကဳခံ ဲရ့ ေၾကာငး္ မထိတ္သာမလန္႕သာ သရိ သည။္
ကြၽန္မတိအ႕ု ိမ္ အမႈိက္ပံးု ၾကးီ ထဲတြင္ ဗံးု လာေထာင္သြားျခငး္
ျဖစ္သည္။ သည္တနု း္ က ကြၽနမ္ အသကမ္ ွာ တစ္ႏစွ ္လား၊ ႏွစႏ္ စွ ္
လား အေတာ္ငယ္ေသး သည္မ႕ို ဘာတစ္ခမု ွ် မမတွ မ္ ိေပ။

“ပါးကို ဘာလ႕ုိ သတခ္ ်ငရ္ တာလဲ”
ကြၽနမ္ က ေမးခြန္းေတြ ဆက္ေမးေနတုနး္ ။ မားကလည္း
ဆကလ္ က္ ရငွ း္ ျပသည။္ ေက်းလက္ ေဒသမ်ားတြင္ ေလယာဥ္မ်ား
ဗံုးစတင္ၾကဲသညႏ္ ငွ ့္ ေဒသခံ အမ်ားအျပား ဖႏြမပ္ ငသ္ ႕ို ထြက္ေျပး
လာၾကသည္။ ဖႏြမ္ပငသ္ ႕ို ေရာက္လာေသာ အခါတြင္လည္း
အလုပအ္ ကိုင္ ရွာမရ ျဖစၾ္ ကသည္ႏွင့္ အစးုိ ရ အေပၚ အျပစတ္ င္
လာၾကသည။္ အစးုိ ရ အရာရမိွ ်ားအားလးံု သည္ အက်ငပ့္ ်ကျ္ ခစား
ေနၾကသမူ ်ား ျဖစသ္ ည္ဟု သမိ ္းၾကဳံးစြပစ္ ြဲၾကသည္။ ထို ့ေၾကာင့္
အဆငျ့္ မင့္ ရာထးူ ၾကးီ အရာရမွိ ်ာအား ပစ္မတွ ္ထားလာၾကသည။္

13

တကယ္တမ္းတြငက္ ား ပါးအေၾကာင္း သူတု႕ိ ဘာတစ္ခုမွ်
မသၾိ ကေပ။

“ဗုးံ ဆိုတာ ဘာလဲဟင္ ၊ ဘယ္သေူ တြက ဗံးု ၾကဲၾကတာလဲ”
“အဲဒါေတြေတာ့ ညည္း ပါးကုပိ ဲ ဆကေ္ မးေပေတာ့”
ထေုိ န႕ ညခ်မ္းတြင္ ပါးႏွငအ့္ တူ ခါတိငု း္ လိုပဲ လသာေဆာင္၌
စကားေတြ ေျပာၾကသည။္ ကြၽနမ္ မွာ ေမးစရာေတြ အမ်ားၾကးီ
ရသွိ ည္။ ပါးကို ေမးရမည္။ ဗုးံ ေတြအေၾကာင္း ၊ ရြာေတြေပၚ ဗးုံ ၾကဲ
သည္အ့ ေၾကာင္း သိခ်င္လြနး္ လွျပီ။
ပါးက ကြၽနမ္ နားလည္လြယေ္ အာင္ ရွငး္ ျပသည။္
ကေမာၻဒးီ ယားတြင္ ျပညတ္ ြငး္ စစ္ၾကီး ျဖစ္ပြါးလ်ကရ္ ွသိ ည္။ ဗုးံ ဆို
သညက္ ား ခပ္လြယ္လြယ္ေျပာရလွ်င္ ေဘာလးုံ လုိ ပစံု မံ ်ိဳး၊ သတၱဳ
ျဖင့္ ျပဳလပု ထ္ ားသည္။ ေလယာဥ္ထက္မွ ပစ္ခ်လုကိ ပ္ ါက ေျမျပင၌္
ေပါက္ကြဲသြားေစႏငုိ ္၏။ ဗးံု ဒဏေ္ ၾကာင့္ ေရအိုငင္ ယေ္ လးမ်ား
အရြယ္ရိွ ခ်ိဳငၾ့္ ကးီ မ်ား ျဖစသ္ ြားေစ၏။ ကေမာၻဒီးယားအမ်ားစုမာွ
ျမဳိ မ႕ ်ားတြင္ မေနဘဲ ေဝးလံေခါင္သေီ သာ ေတာၾကိဳအၾံု ကား ရြာ
ေလးမ်ား၌သာ ကိယု ပ္ ငို ္ လယေ္ လးယာေလး ထြန္ယကစ္ ကို ္ပ်ဳိ း
လ်က္ ေနထငုိ ္ၾကသည။္ ဗးံု ၾကဲတိုကခ္ ကို ္မမႈ ်ားေၾကာင့္ ေတာသူ
ေတာငသ္ ား လယ္သမား မိသားစုမ်ားစြာ ေသေၾကပ်ကစ္ းီ
ခဲရ့ သည္။ လယယ္ ာေျမေပါငး္ မ်ားစြာ ပ်ကစ္ းီ ခဲ့ရသည္။ အသက္
မေသဘဲ က်နရ္ စ္သူမ်ား အဖိ႕ု ကုယိ ့္အိမက္ ုယိ ယ့္ ာကလို ည္း

14

ပစထ္ ားခဲရ့ ျပ။ီ စားစရာလညး္ မရွိ။ ေနစရာ၊ စားစရာႏွင့္ အကူ
အညီေလးမ်ား ရလ႕ို ရညား ျမိဳ႕ေပၚတကလ္ ာၾကေသာလ္ ညး္
ဘာတစ္ခုမွ် အဆငမ္ ေျပၾက။ ထို ေ့ ၾကာင့္ အစိးု ရအရာရိွမ်ားအေပၚ
အမ်က္ထားလာၾကျခင္း ျဖစသ္ ည္။

ပါးေျပာသည္မ်ားကုိ နားေထာင္ရငး္ စတိ ရ္ ုွပလ္ ာ၏။ ရင္ေတြ
လည္း တဒိန္းဒနိ ္းခနု ္လ်က။္

“ဘာျဖစ္လု႕ိ ဗးံု ေတြၾကဲတာလဲ”
“ကေမာၻဒးီ ယားမွာ ပါး လးံု ဝ နားမလည္တဲ့ စစ္ၾကီးျဖစ္ေနတယ္
သမးီ ၊ ဒေီ လာက္ သိရရင္ ေတာ္ျပီေပါ့ သမီးရယ္”
ကြၽန္မ အေမးကုိ ရညွ လ္ ်ားစြာ ေျဖျပီးေနာက္ ပါးတစ္ေယာက္
တတိ ဆ္ တိ သ္ ြားသည။္
ကြၽန္မတု႕ိ အိမ္ အမႈိကပ္ ံုးထဲသ႕ုိ ဘယသ္ မူ နွ း္ မသိ၊ ဗံးု လာထည့္
သြားသည္။ ရဲအဖြဲမ႕ ွ တရားခံ မည္သမူ ည္ဝါျဖစေ္ ၾကာငး္
မေဖာထ္ ုတႏ္ ိုငခ္ ဲ့။ ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ မးီ ဖိေု ခ်ာင္နံရၾံ ကီး ျပိဳက်
သြားသည္။ ကံေကာငး္ ၍သာ မညသ္ မူ ွ် ထိခကုိ ဒ္ ဏရ္ ာမရခဲ့ျခင္း
ျဖစသ္ ည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပါးကုိ သတခ္ ်င္သူ ရေွိ နသည္ ဆေုိ သာ
အခ်က္ကုေိ တာ့ မျငင္းႏငို ။္ ေတြးလိကု ္ရံျု ဖင့္ မခ်ိေအာင္ နာက်င္
လကို ္ရသည္ျဖစ္ျခငး္ ။ ဘာျဖစ္လုိ႕မ်ား ပါးကုိ သတခ္ ်င္ေနၾက
သည္လဲ။ ျမိဳ႕ေပၚတက္လာေသာ ဥးီ လစူ မိ ္းမ်ား အေနျဖင့္ ပါး
အေၾကာင္း မသိၾက၍သာ ျဖစရ္ မည။္ ပါးက သတူ ပါးအား အျမဲ

15

ကညူ ီ ေစာငေ့္ ရာွ ကေ္ ပးတတသ္ ူ လူေကာငး္ တစေ္ ယာက။္ ပါး
ဘယ္လုိ လစူ ားမွန္း မသိၾကေလေရာသ့ လား။

၁၉၃၁ခုႏွစ္တြင္ ထရိႏု ူရြန္ အမည္ရွိ ရြာေလးတစရ္ ြာ၌ ပါးကုိ
ဖြားျမငခ္ ဲ့သည။္ ကမ္ေပါင္ခ်မ္ ခ႐ိငု အ္ တြငး္ ၌ တညရ္ ိေွ သာ ေဝးလံ
ေခါင္သီသည့္ ရြာကေလး။ ေတာရြာ လေူ နမအႈ ဆင္အ့ တနး္ အရ
ပါးတိ႕ု မိသားစမု ွာ စားႏုိင္ေသာကႏ္ ငုိ ၊္ ဝတႏ္ ိငု ္စားႏိုင္ေသာ လူတန္း
စားအတြင္း ပါဝင္သည္ ဆရုိ မည။္ ပါးလုိခ်င္တာ မနွ ္သမ်ွ မရတာ
မရ၊ွိ ျပညစ့္ ုံေအာင္ ထားႏိုင္ခဲသ့ ည။္ ပါး အသက၁္ ၂ႏစွ တ္ ြင္
ဖခငျ္ ဖစ္သူ ဆံုးပါးသြားသည္။ မခိ င္ျဖစသ္ ူက ေနာကအ္ မိ ေ္ ထာင္
ထပျ္ ပဳသည္။ ပေထြးက အရကသ္ မား။ မၾကာခဏဆသုိ လို
ပါးခမ်ာ ပေထြး၏ ႏွိပစ္ က္ျခငး္ ခရံ သည။္ ၁၈ႏွစျ္ ပည့ခ္ ်နိ ္၌ ပါးသည္
အိမမ္ ွာ မေနေတာ့ဘဲ ဘုန္းၾကးီ ေက်ာငး္ သု႕ိ အျပးီ ေျပာင္းေန
လုိကသ္ ည။္ ပေထြးရန္က ေၾကာက္ရသည္ မဟုတပ္ ါလား။

ပါးသည္ သာသနာေ့ ဘာငသ္ ု႕ိ ဝငေ္ ရာကရ္ န္ လအုိ ပသ္ ည္
မ်ားကို ေလလ့ ာလိကု စ္ ားျပီးေနာက္ ဘုန္းၾကီးဝတလ္ ကုိ ္သည္။
ဘုန္းၾကးီ ဘဝတြင္ ဘယသ္ ြားသြား ဘယလ္ ာလာ တံျမကစ္ ည္း
တစေ္ ခ်ာငး္ ႏွင့္ အမိႈကေ္ ကာ္ ယသူ ြားရေၾကာငး္ ပါးက ေျပာ
ျပသည္။ မိမေိ လ်ွ ာက္မည္လ့ မး္ တြင္ သကရ္ သိွ တဝၱ ါငယ္ေလးမ်ား
ရွိေနပါက ျဖည္းျဖည္းညငသ္ ာ လွညး္ က်င္းျပီးမွ သြားရသည္။ မား
ႏွင္ေ့ တြ႕ ျပီးေနာက္ လူထြက္ကာ အိမေ္ ထာငျ္ ပဳသည္။ ထုိ ေ့ နာက္

16

ရဲတပ္ဖြဲ႕ အတြငး္ ၌ ဝငေ္ ရာက္အမႈထမ္းသည္။ အရည္အခ်င္းရွိသူ
ျဖစ္သျဖင့္ ရာထူးတးို ျမႇင့ခ္ ံရျပးီ မင္းသားၾကီး ႏရို ဒို ြန္ ဆီဟန္ႏို
လက္ေအာကရ္ ိွ ကေမာၻဒီးယား ေတာ္ဝင္ လ်ွ ိဳ႕ ဝွကအ္ ဖြဲ႕ အစည္းသု႕ိ
ေျပာငး္ ေရႊ႕ရသည။္

ေအးဂ်င္တ့ စေ္ ယာက္ အေနျဖင့္ ပါးသည္ သာမန္ ျပညသ္ ူ
တစေ္ ယာကက္ ဲ့သို႕ ေနထိငု ္လ်က္ အစိုးရအတြက္ လုိအပေ္ သာ
သတငး္ အခ်က္အလကမ္ ်ား လွ်ဳိ ႕ဝွက္စြာ စေု ဆာင္းေပးရသည္။
ပါးက သူ႕ အလပု ္ႏွင့္ ပတသ္ က၍္ ဘာတစ္ခမု ်ွ ေျပာေလ့မရ။ွိ
အစုိးရဝနထ္ မး္ မလုပဘ္ ဲ ကုယိ ပ္ ုိငလ္ ုပင္ နး္ တစခ္ ခု ု လုပ္ကုိငျ္ ခင္း
ကသာ သူႏငွ ့္ ပို၍ သငေ့္ လ်ာလ္ ိမမ့္ ည္၊ ဝငေ္ ငြလညး္ ပိုေကာင္း
လမိ မ့္ ညဟ္ ု ေတြးမိသျဖင့္ ေနာကပ္ ငုိ ္းတြင္ တပ္မွ ႏႈတ္ထြက္
လကို ္သည္။ ထုိ ေ့ နာက္ မိတေ္ ဆြမ်ားႏွင့္ စးီ ပြါးေရး စပ္တလူ ပု ္
သည။္

၁၉၇၀တြင္ ဆဟီ န္ႏိအု စုးိ ရ ျပဳတ္က်သြားသည္။ အသစတ္ က္
လာေသာ လြနေ္ နာလအ္ စုိးရက ပါးကုိ အာဏာစက္ျဖင့္ အဓမၼ စစ္
မႈထမး္ ေစခဲသ့ ည္။ ဗလုိ မ္ းႉ အဆင့္အထိ ရာထူးတုိးျမႇင့္ေပးခဲ့ေသာ္
လည္း ပါးကမူ တပ္ထဲ ျပန္မဝငခ္ ်ငေ္ တာ။့ သ႕ေုိ သာ္ ေရြးခ်ယခ္ ြင့္
မရွိ။ ျငငး္ ဆန္လုမ႕ိ ရ။ အစိုးရ သစာၥ ေဖာကအ္ ျဖစ္ ဖမး္ ဆီး
ႏပိွ စ္ က္ျခငး္ ခံရေပလိမ့္မည္။ ထုိ ထ့ က္ ပုိဆိုးေသာ္ အသတ္ပင္
ခရံ ႏိုင၏္ ။

17

“ဘာျဖစ္လ႕ို လဲ ၊ တျခားေနရာေတြမာွ ေကာ ဒတီ ုငိ း္ ပဲလား”
“ဘယဟ္ တု မ္ လဲ သမးီ ရဲ့ “
“သမီး ေမးခြနး္ ေတြကလည္း မ်ားရန္ေကာ”
ပါးက ကြၽန္မ ဆပံ င္ကုိ ပြတ္သပရ္ ငး္ ဆ၏ို ။
ပါး၏ ႏတႈ ခ္ မး္ ေထာင့ေ္ လးမ်ား အထကသ္ ိ႕ု အနည္းငယ္ တြန္႕
သြားၾကသည္။ မ်က္ႏွာထကတ္ ြင္ မဲျ့ ပဳးံ ေလးတစခ္ ်က္ ျဖတ္ေျပး
သြားသည္။ ထုိ ေ့ နာက္ အေဝးသို႕ ေငးရင္း စကားဆက္သည္။ ပါး
၏ အသကံ ား ႏြမ္းလ်လ်က။္ ဟးုိ အေဝးၾကးီ မွ လာေသာ အသလံ ုိ
တးုိ တမိ ္လ်က္။
“ေတာ္ေတာမ္ ်ားမ်ားက ပါးတ႕ို ႏုငိ ္ငနံ ဲ႕ မတူဘူး ၊ အထးူ သျဖင့္
အေမရိကလ႕ိုေခၚတဲ့ ႏုငိ ္ငမံ ာွ ေပါ”့
“အေမရကိ ဆိုတာ ဘယ္နားမာွ လဲ ပါး”
“အရမး္ အရမ္းေဝးတဲ့ ေနရာတစ္ခုမွာေပါ့ ၊ သမုဒၵရာေတြ
ျဖတျ္ ပးီ သြားမွေရာက္မွာ”
“အေမရိကမာွ ဆုရိ ငေ္ တာ့ ပါးကို စစထ္ ဲ အတင္း မဝင္ခုငိ း္ ဘူး
ေပါ…့ ဟုတလ္ ား”
“ဒါေပါ့ သမီးရဲ့”
ပါးဆကေ္ ျပာေသာ အရာမ်ားကား စတိ ဝ္ င္စားစရာ ေကာငး္
လွသည္။ အေမရကိ တြင္ ဒမီ ကုိ ရက္ႏွင့္ ရီပကပ္ လစက္ န္ အမညရ္ ိွ
ႏုိင္ငေံ ရး ပါတၾီ ကးီ ႏွစ္ခရု သွိ ည။္ ပါတၾီ ကးီ ႏွစ္ခု အျပင္းအထန္

18

ျပိဳငဆ္ ုိင္ၾကသည္။ ဘယ္ဘကက္ ပဲႏုိငႏ္ ိငု ၊္ ဆန႕က္ ်င္ဘက္အဖြဲမ႕ ွ
လမူ ်ားအဖ႕ို အလပု လ္ ကမ္ ဲ့ ျဖစသ္ ြားၾကျပီ။ ဥပမာ ဒီမိုကရက္မ်ား
ႏိငု ္သြားပါက ရပီ ကပ္ လစက္ န္မ်ား စင္ျမင့္ေပၚမွ ဆငး္ ေပးရသည္။
ကေမာဒၻ းီ ယားမာွ ေတာ့ ထိုသုိ႕ မဟတု ေ္ ပါင္။

“ဆိုၾကပါစိ႕ု သမီးရယ္ ၊ ကေမာၻဒးီ ယားမာွ ဒမီ ိုကရက္ေတြ ႏိုင္
သြားမယ္ ဆုပိ ါေတာ့ ၊ ရပီ က္ပလစ္ကန္ေတြ ဘာျဖစ္သြားမယ္
ထင္လဲ ၊ သတူ ႕ို ကယို တ္ ငုိ ္ ဒီမုိကရက္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ ၊ ဒါမမွ ဟတု ္
အစးို ရ အျပစေ္ ပးတာ ခရံ မာွ ပဲ ၊ အခု ပါးတုိ႕ ႏငုိ င္ ံမွာ ဒီအတငုိ ္း
ျဖစ္ေနတာ သမီး”

လသာေဆာင္၌ စကားေဖာငဖ္ ြဲ႕ေနၾကေသာ ကြၽနမ္ တု႕ထိ ံသို႕
အစ္ကိအု ၾကးီ ဆံးု ေရာကလ္ ာသျဖင့္ စကားစျပတ္သြားသည္။
ကြၽနမ္ အစက္ အုိ ၾကီးဆုံးျဖစ္သူ မနက္ အသက၁္ ၈ႏွစ္ရွျိ ပ။ီ ည၊ီ
ညီမမ်ားအေပၚ အလြန္ ခ်စ္ခင္ညွာတာသူ အစ္ကိၾု ကးီ တစေ္ ယာက။္
မန္က ပါးႏွင့္ တလူ သွ ည္။ ႏးူ ည့ံသမိ ္ေမြသ႕ ည္၊ သနားၾကငန္ ာ
တတသ္ ည္၊ ျပးီ ေတာ့ စကားခ်ဳိ ခ်ိဳတာတာ ေျပာတတပ္ မံု ွာလညး္
ပါးႏွင့္မျခား။ တာဝန္ယလူ ိုစိတ္ရွျိ ခင္း၊ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ရျခငး္
စသည့္ စ႐ိုကလ္ ကဏၡ ာမ်ားကလို ည္း ေတြ႕ႏုိငေ္ ပေသးသည။္ စာ
ေတာ၏္ ၊ ဒါတငမ္ က ေက်ာငး္ ေနာကဆ္ ုံးႏႈတ္ဆကပ္ ြဲတြင္ ေက်ာင္း
သားမ်ား ကိုယ္စား စကားေျပာရေသာ စံျပေက်ာင္းသားလည္း
ျဖစ္သည။္ ပါးက သ႕အူ တြက္ ကားတစစ္ ီး ဝယ္ေပးထားသည္။

19

သအ႕ူ ဖ႕ို သညက္ ားမာွ စာအပု ေ္ တြ သယ္ဖုိ.အတြက္သာ။ ေကာငမ္
ေလးေတြ ကားေပၚတငျ္ ပီး လမ္းသလားရန္ သူစိတမ္ ဝငစ္ ား။
မန္ တ့ ြင္ လကထ္ ပ္ရန္ ရည္ရြယထ္ ားသည့္ ခ်စသ္ ူတစေ္ ယာက္
ရသိွ ည္။ မန္ အ့ ေနျဖင့္ မၾကာမီ ျပင္သစ္သို႕ ေက်ာငး္ သြားတက္
ရေတာ့မညျ္ ဖစ္ရာ ဘြဲရ႕ ျပီး ျပန္လာသည့္ အခါမွ သတူ ိ႕ု ႏစွ ္ဥးီ
လကထ္ ပဖ္ ႕ို စစီ ဥ္ထားသည္။ ဧျပီ ၁၄ရက္တြင္ ျပငသ္ စ္သိ႕ု သြားရန္
သတ္မတွ ျ္ ပးီ ျဖစေ္ သာ္လည္း ၁၃ရကေ္ န႕မွာ ႏစွ ္သစက္ းူ ေန႕ ျဖစေ္ န
သျဖင့္ ႏွစ္သစ္ကးူ ပြဲ ဆငႏ္ ဲႊျပးီ မွသြားဖိ႕ု ပါးက ခြငျ့္ ပဳထားျခင္း
ျဖစ္သည္။

မနက္ ကြၽနမ္ တ႕ုိ ေလးစားရေသာ အစက္ ုျိ ဖစသ္ ညဆ္ ုိလွ်င္
ေၾကာကရ္ ေသာ အစက္ ို မရိေွ တာ့ျပီေလာ၊ ရသိွ မသွ ပိ ရ္ ၊ွိ ဒတု ယိ
ေျမာကအ္ စက္ ို ခြိဳင္အ့ ား ကြၽနမ္ တု႕ိ အငယအ္ ားလုံး ေၾကာက္
ရသည။္ ခိြဳငက္ အသက၁္ ၆ႏွစရ္ ိွျပီ။ ေကာငမ္ ေလးေတြႏငွ ့္ ကရာ
ေတးကုိ စာအပု ေ္ တြထက္ ပ၍ုိ စိတဝ္ ငစ္ ားသ။ူ သူ႕ ေမာ္ေတာ္
ဆငို က္ ယမ္ ွာ သြားေရးလာေရး အသုံးျပဳေသာ ယာဥတ္ စ္ခု ဆုိ
သညထ္ က္ ေကာင္မေလးမ်ားအား ညင႕ိႈ င္ေသာ သံလကို ္တစ္ခု
ဆကုိ ပုိမွန္ေပလိမ့မ္ ည္။ ေျပာတတဆ္ တုိ တ္ ေပါင္းသငး္ တတသ္ ၊ူ
ေကာင္မေလးေတြ ေႂကြေလာက္ေအာင္ လုပႏ္ ုငိ စ္ ြမး္ သူ ခပ္မုိက္
မကုိ ္ ေကာင္ေလးအျဖစ္ သကူ႕ ိုယသ္ ူ ထင္တစ္လးံု ဝင္ေကာင္း

20

ဝင္ေနႏုိင၏္ ။ သု႕ိေသာ္ ကြၽန္မအျမင္အရ ခိြဳငက္ အေပါက္ဆိုးသူ
သာ ျဖစ္သည။္

ကေမာဒၻ ီးယားမသိ ားစုမ်ားတြင္ အၾကီးဆံုး သားသမးီ သည္
မိဘမ်ားကိုယ္စား အငယ္မ်ားအား ေစာင္ေ့ ရာွ ကေ္ ပးရမည့္
တာဝန္ရိသွ ည။္ အေဖက အလပု မ္ ်ား၊ အေမကလညး္ အမိ မ္ ႈ
ကစိ မၥ ်ားျဖင့္ အလုပ္ရပုွ ္၊ ထိအု ခါ အၾကးီ ဆုံးကပဲ ညီငယ္၊ညမီ ငယ္၊
ေမာငင္ ယမ္ ်ားကုိ စည္းကမ္း တငး္ တနတ္ ငး္ ၊ အျပစေ္ ပးတနေ္ ပး
လုပ္ရသည။္ ကြၽန္မတို႕ မိသားစုတြင္ အၾကီးဆးံု သားျဖစသ္ ူ မန္ ့ကို
မည္သမူ ်ွ မေၾကာကၾ္ ကသျဖင့္ ၎တာဝန္က ခိြဳင့္ ပခနု း္ ေပၚသု႕ိ
အလုလိ ို ေရာကရ္ သိွ ြားသည္။ ခြိဳင္က ခြၽဲလ႕လုိ ည္းမရ၊ အထြနတ္႕ က္
လို႕လညး္ မရ၊ ဘယ္လေုိ ခ်ာေ့ ခ်ာ့ မေပ်ာ့သည့္ အစ္ကုမိ ်ဳိ း။ ႐ကုိ တ္ ာ
ႏကွ ္တာမ်ဳိ း မရိွေသာ္လညး္ အငယမ္ ်ားအားလးုံ သကူ ဟိတ္ဆို
တိတၾ္ ကရသည။္ သေူ ျပာသမွ် နာခံၾကရသည္။

မိန္းကေလးမ်ားထဲတြင္ အသက္အၾကီးဆံးု ျဖစေ္ သာ အစမ္ ၾကီး
ကိ(ဖ)္ သည္ ၁၄ႏွစ္အရြယ္သာ ရွိေသးေသာ္လည္း မနိ ္းမလေွ လး
တစေ္ ယာက္ ျဖစ္လ်ကရ္ ိွျပ။ီ အရြယေ္ ရာကလ္ ွ်င္ ကိ(ဖ)္ အား
လကထ္ ပ္ခြင့္ ေတာင္းမည့္သူ တစပ္ ုံတစပ္ ငရ္ ိွမာွ ေသခ်ာသည္
ဟ၍ူ မားမွာ ဂုဏ္ယလူ မု႕ိ ဆံုး။ စိတၾ္ ကိဳက္ေခါငး္ ေခါက္ ေရြးလုိကရ္ ုံ
သာ။ သၾိ ကသညအ့္ တိငု ္း မားက ဗုငိ း္ ေကာင္းေက်ာက္ဖိ မိနး္ က
ေလးမ်ဳိ းကိမု ွ သေဘာက်သ။ူ ကိ(ဖ)္ မာွ တစဆ္ ိတ္ မိန္းမ အပီသ

21

လြနသ္ ြားသညထ္ င့္၊ အတင္းအဖ်င္းမ်ားကို စိတဝ္ ငစ္ ားသ၊ူ စကား
မ်ားလြန္းသ။ူ ယင္းအခ်က္မ်ားသည္ကား မားသတမ္ ွတ္ ထားေသာ
စံရည္စေံ သြး မ်ားႏွင့္ အနည္းငယ္ ကြဲလြဲလ်က္ ရွသိ ည။္

ကိ(ဖ)္ ကို ယဥတ္ စက္ ုယိ မ္ ယ္ မိန္းမလေွ လးတစေ္ ယာကအ္ ျဖစ္
ပုံသြငး္ ရန္ မားက ၾကိဳးစားေနခုိက္ ပါးကမူ သသူ႕ မီးအတြက္
ေၾကာင့္ၾကမကင္း ျဖစလ္ ်ကရ္ သိွ ည္။ အစးို ရအရာရွိ မိသားစုမ်ား
အေပၚ မေက်နပ္ခ်က္မ်ား ၾကီးထြားေနခ်နိ ။္ ပါး လပု ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္
အခ်ဳိ ႕၏ သမးီ မ်ားဆလုိ ်ွ င္ အျပငထ္ ြကခ္ ိကု ္ အမ်ဳိ းမ်ဳိ း ေႏာွ ငယ့္ ကွ ္
ခရံ သည္။ အခ်ဳိ ဆ႕ ို ျပန္ေပးဆြဲခံရသည္ အထပိ င္ အေျခအေနက
ဆုိးရြားလ်က္ ရိသွ ည။္ သူသ႕ မီး တစ္ခခု ုျဖစ္သြားမည္အ့ ေရး စးို ရိမ္
လြနး္ ရွာသျဖင့္ ကိ(ဖ)္ ဘယသ္ ြားသြား လုကိ ္ပါ ေစာငေ့္ ရာွ ကရ္ န္
တပည့္ႏွစေ္ ယာက္အား ပါးက တာဝန္ေပးထားသည။္

အစက္ ၾုိ ကးီ ႏစွ ေ္ ယာက္အျပင္ ၁၀ႏစွ ္အရြယ္ ေနာကထ္ ပ္
အစ္ကုိတစေ္ ယာက္ ရွိေသးသည။္ မားက သူ႕ကုိ ေမ်ာက္ကေလး
ဟု ခ်စ္စႏးုိ ေခၚေလ့ရသိွ ည။္ အမညရ္ ငး္ က ကငမ္ ္၊ တရုတ္လုိ ေရႊ
ဟု အဓိပၸာယရ္ သည္။ ေမ်ာက္ကေလးဟု ေခၚမည္ဆလုိ ညး္ ေခၚ
ခ်ငစ္ ရာ။ လေူ ကာငေ္ သးေသး၊ ေျပးလကို ္လွ်င္ လစွ ္ခနဲလွစခ္ နဲႏွင္။့
ေပါ့ပါးဖ်တလ္ တပ္ ံမု ွာ ေမ်ာက္ကေလးအတိုငး္ ။ တရတု ္သုငိ း္ ကား
ေတြ ၾကညျ့္ ပးီ ရုပရ္ ငွ ထ္ ဲကအတငို ္း ေမ်ာက္သငုိ း္ ကစားျပ
တတ္သည။္ ကငမ္ သ္ ည္လည္း တစ္မ်ိဳး စိတ္ရွုပစ္ ရာေကာငး္ ေသာ

22

အစက္ ိတု စေ္ ယာကပ္ င္။ ကြၽန္မ သငူ ယခ္ ်ငး္ အခ်ိဳတ႕ ြင္ ကင္မႏ္ ွင့္
ရြယ္တူ အစ္ကိုမ်ားရွိရာ သူတ႕ို အစက္ ုိမ်ားသည္လည္း ထုနိ ည္း
လညး္ ေကာငး္ သာ။ ကြၽန္မတိုက႕ ို စမည္၊ ေနာက္မည္၊ အျပစ္
ေျပာမည၊္ ဆူပမူ ာနမ္ ဲမည္ ဒါေတြခ်ညး္ ပဲ ျဖစသ္ ည။္ အစက္ ေုိ တြ
အားလးံု ဒပီ ုတ္ထဲက ဒပီ ဲေတြ ခ်ညး္ ဟုပင္ ဆိုရေလမလား။

ကငမ္ ္ႏွင့္ ကြၽန္မတုအိ႕ ၾကားတြင္ ကြၽနမ္ ထက္ အသက္သံုးႏွစ္
ပုိၾကီးေသာ က်ဴဆုိသည့္ အစ္မ တစ္ေယာကရ္ ိွသည္။ က်ဴ
ဟသူ ညက္ တရုတ္လုိ ေက်ာက္မ်က္ရတနာဟု အနက္ရွသိ ည္။
ကြၽနမ္ တ႕ုိ ညအီ စ္မႏွစေ္ ယာက္ကား လံုးဝ ဆန္က႕ ်င္ဘက္။ ရွစ္
ႏွစအ္ ရြယ္ အစမ္ မာွ ပပိ ိျပားျပားေနတတ္သ၊ူ အရကွ ္ အေၾကာက္
ၾကးီ သ၊ူ လိမၼာရည္ျခားရွိသူ မနိ ္းကေလးတစေ္ ယာက။္ ကြၽနမ္ မူ
ကား သိၾကသည့္ အတိငု း္ ။ မားက ကြၽနမ္ ႏွင့္ က်ဴ ့ကုိ အျမဲလုိ ယဥွ ္
ထးို ေျပာေနက်။ ဘာျဖစလ္ ႕ိုမ်ား က်ဴ႕ လုိ မေနႏုငိ ရ္ သညလ္ ဲ မားက
ကြၽနမ္ အား ေမးခြန္းထုတတ္ တ္သည္။ က်ဴ႕ အသားအရညက္ က်န္
ေမာငႏ္ မွ မ်ားႏငွ ့္ မတူ။ မညး္ သည့္အထဲတြင္ ပါ၏။ ပါးထံမွ အေမြ
ရထားျခငး္ ျဖစ္ရမည။္

“နငက့္ ုိ အမႈကိ ပ္ းံု ထဲက ေကာကရ္ တာ ၊ သနားလို႕ ပါးက
ေမြးစားထားတာ”

ေမြးစားသမီးဟ၍ူ က်ဴ႕ အား အစ္ကေုိ တြက က်ီစားေလ့ရွသိ ည။္
ေမြးခ်ငး္ မ်ားအနက္ ကြၽနမ္ က နပံ ါတ္စဥ္ (၆) ျဖစ္သည္။ အသက္

23

၅ႏွစရ္ ွိျပီ။ ကိယု ္လံုးကိယု ္ထညက္ က်ဴႏငွ ့္ လုးံ တရူ ြယတ္ ေူ လာက္
ရွေိ နျပီ ျဖစ္သည္။ အလုိလကုိ ္၍ ပ်ကစ္ ီးေနေသာ ကေလး။
ဤသည္ကား မားႏွင့္တကြ အမ်ားစု၏ အျမငျ္ ဖစသ္ ည။္ ပါး
တစ္ေယာက္မူကား ကြၽနမ္ အား စိန႐္ ငုိ ္းကေလးတစပ္ ြင့္ႏငွ ့္ တငစ္ ား
တတသ္ ည။္

ဗုဒဘၶ ာသာတစ္ဥးီ ျဖစ္ေသာ ပါးသည္ နာမ္ေလာကဆိုင္ရာ
အျမငအ္ ာရမုံ ်ားႏငွ ့္ စိတ္တနခ္ းို မ်ားအေၾကာငး္ ယၾံု ကညသ္ ူ
ျဖစ္သည္။ အျခားသူမ်ား အျမင္တြင္ကား အယသူ ည္းသလုိ
ျဖစေ္ ကာငး္ ျဖစ္ေနႏုိင၏္ ။ ပါးအေျပာအရ လတူ ုငိ း္ တြင္ ကိယု ္ေရာင္
ကုယိ ဝ္ ါမ်ား ရွသိ ည္ ဆ၏ို ။ သာမာန္မ်ကစ္ ိျဖငေ့္ တာ့ ျမင္ရမည္
မဟုတ္။ မညသ္ ဆိ႕ု ိုေစ ကိုယ္ေရာင္ကုိယ္ဝါ အမ်ဳိ းမ်ဳိ း၏ အေရာင္
အေသြးကၾို ကည့၍္ လတူ စ္ေယာက္ ဘယလ္ ုိ လစူ ားမနွ း္ သတ္
မတွ လ္ ု႕ိရသည္ ဆ၏ို ။ အျပာေရာင္က ေပ်ာရ္ ငႊ မ္ ႈ၊ ပန္းေရာငက္
ခ်စ္ျခင္းေမတာၱ ၊ အနက္ေရာင္က ခကထ္ နမ္ ႈ စသည္ျဖင့္ ကုိယ္စား
ျပဳ လကဏၡ ာမ်ား ရသွိ ည္။ သာမာန္ပဂု ဳိၢ လ္မ်ား မျမငႏ္ ိုငစ္ ြမး္
ေသာ္ျငား လူတိငု ္းလူတိငု း္ တြင္ ဆုငိ ရ္ ာဆိငု ္ရာ ကုယိ ေ္ ရာင္
ကယုိ ္ဝါမ်ား ထင္ရာွ းစြာ ရွိၾကသည္ ဆု၏ိ ။ ပါးက ဆကေ္ ျပာသည။္
ကြၽနမ္ ေမြးခါစ အခ်ိန၌္ ကြၽနမ္ အနားဝယ္ အနီေရာင္ ေရာင္ျခည္
ဝန္းတစ္ခု လႊမး္ ျခဳံထားသည္ ဆသို တတ္။ အဓိပၸာယက္ ား ကြၽနမ္
သည္ စိတခ္ စံ ားခ်က္ ျပငး္ ထနသ္ ူ။ ပါးက မီးးဖြားျပီးစ မားကို

24

သည္အေၾကာငး္ ေျပာျပသည။္ မားက ျပဳးံ လ်က္ ဆို၏။ ေမြးကင္းစ
ကေလးမ်ားအားလုးံ နတီ ာရဲေလးေတြခ်ညး္ မဟုတ္ပါလား။

အေထြးဆုံးျဖစေ္ သာ ညမီ ေလး ဂ်(ိ က္)မာွ သံးု ႏွစသ္ ာ ရွိ
ေသးသည္။ ဂ်(ိ က္)ဟေူ သာ စကားလံုးသည္ တရတု ္လို ေက်ာက္
စမိ ္းဟု အဓိပာၸ ယရ္ သည။္ အာရသွ ားတုငိ ္း ႏစွ ္သကတ္ န္ဖုးိ
ထားၾကေသာ ေက်ာက္စိမ္း။ ထို ့အတူ ညီမေလးမာွ လည္း
တစအ္ ိမလ္ ံးု ၏ အသညး္ ေက်ာ္ေလး ျဖစသ္ ည္။ ဂ်(ိ က္)သည္ ရပု ္
ကေလးကလညး္ လွ၊ ခ်စ္စရာကလည္းေကာငး္ ေသာ ကေလးငယ္
ေလး ျဖစ္သည။္ သူ ဘာေလးပဲ လုပ္လပု ္ ခ်စ္စရာေကာင္း
လွသည။္ သြားရညက္ ်ေနတာေလးကအစ တစမ္ ်ိဳး ခ်စဖ္ ိေု႕ ကာငး္
သည္။ သူပ႕ ါးေလးမ်ားမာွ ရဲရဲနီလ်က။္ မရဲခႏံ ိငု ္႐ိုးလား။ အၾကီး
ေတြက ေဖာငး္ ေဖာင္းကစက္ စ္ ပါးကေလး ႏွစဘ္ က္ကို တစခ္ ်နိ ္လံုး
လမိ ဆ္ ြဲေနၾကသညပ္ ဲ။ ေျပာလုိက္ၾကေသးသည္။ ပါးကေလးမ်ား
နီရဲသြားျခင္းသည္ က်န္းမာေရးေကာငး္ ျခင္း၏ လကၡဏာတဲ။့
နာက်င္မႈ၏ လကဏၡ ာဟပု ဲ ကြၽန္မ ျမငမ္ သိ ည။္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ဂ်(ိ က္)သည္ ရယသ္ ံလြငလ္ ြင္ျပဳလ်က္ အျမဲလုိ ေပ်ာ္ေနတတ္ေသာ
ခ်စ္စရာ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ ျဖစသ္ ည္။

ကြၽနမ္ ကေကာ… ဘယ္လို ကေလးမ်ဳိ းမ်ားလဲ။
တစ္မထူ ူးေသာ လူ႕ ဂြစ ကေလးေလး ျဖစ္သည္။

25

မန္ ေရာက္လာျပီးေနာက္ ပါးႏွင့္ ကြၽန္မ စကားစ ျပတ္
သြားသည္။ ပါးႏွင့္ မနတ္ ို႕ စကားဆက္ ေျပာေနၾကသည္။ သူတ႕ုိ
စကားေကာငး္ ေနခိုက္ ကြၽန္မသည္ လသာေဆာင္လကရ္ မး္ ကုိ
မွီရငး္ အမိ မ္ ်က္ေစာင္းထးုိ ရွိ ရုပ္ရငွ ္ရသံု ႕ို လွမး္ ေငးလ်က္ ရသွိ ည။္
ရုပရ္ ငွ ရ္ ံုသို႕ ကြၽန္မတ႕ို မၾကာမၾကာ ေရာကျ္ ဖစ္ၾကသည္။ ရပုံ ငုိ ၾ္ ကီး
က ကိုယတ္ ိုငလ္ ည္း အေဖတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္မို႕ ကြၽန္မတုိ႕
ကေလး မ်ားအတြက္ ပိကု ္ဆယံ ူေလ့ မရွေိ ပ။ ရပု ္ရွငသ္ ြားၾကည့္
သည့္ အခါတငို ္း ပါးက ကြၽန္မတ႕ို အတြက္ပါ ပကုိ ဆ္ ံ အျမဲေပး
ေသာ္လညး္ မရ။ ရုံပုငိ ၾ္ ကီးက လးုံ ဝ လကခ္ ံျခင္း မရိွေခ်။

ယခုတစပ္ တ္ ရုတံ ငမ္ ည့္ ရုပရ္ ငွ က္ ား ေၾကာ္ျငာဘတု ၾ္ ကးီ ကုိ
လသာေဆာငမ္ ွ လွမး္ ျမင္ေနရသည။္ ည႕ႈိဓာတ္ျပင္းျပင္းႏငွ ့္ မိနး္ မလွ
ေလးတစဥ္ းီ ။ ဆံပငေ္ တြကလညး္ ဖရုဖိ ရဲ။ ပါးျပင္ထကတ္ ြင္
မ်ကရ္ ည္မ်ား စးီ က်လ်က။္ ေစေ့ စစ့ ပစ္ ပ္ ၾကညမ့္ ည္ဆပုိ ါက မိနး္ မ
ပ်ိဳေလး၏ ဆႏံ ြယမ္ ်ားမွာ ဆံပင္စစစ္ စ္ မဟတု ္၊ ေျမြအေကာင္
ေသးေသးေလးေပါင္းမ်ားစြာ တြနတ႕္ ြန႕လ္ းူ ေနၾကျခငး္ ျဖစ္ေၾကာင္း
ေတြရ႕ ေပလိမမ့္ ည္။ အေနာကဘ္ ကတ္ ြင္က ေဒါသတၾကီး ခဲႏငွ ့္
ဝငုိ း္ ပစ္ေနၾကေသာ ရြာသားမ်ား။ မနိ ္းမပ်ဳိ ေလးမကူ ား ခရုိမာဟု
ေခၚသည့္ ခမာ႐ုးိ ရာ ေခါင္းေဆာငး္ ပဝါျဖင္ ဖံုးရင္းကာရငး္ ထြက္
ေျပးလ်က။္

26

ကြၽန္မတု႕ိ အိမ္ေအာက္ရွိလမး္ မွာ လံုးဝနးီ ပါး တိတ္ဆတိ ္
သြားခဲ့ျပ။ီ တစေ္ န႕တာ အမႈိက္မ်ားကုိ လွည္းက်ငး္ ေနၾကေသာ
ေကာက႐္ ိုး တံျမကစ္ ည္း အသံမ်ားမွအပ မညသ္ ည့္အသမံ ်ွ မၾကား
ရေတာေ့ ပ။ အမကိႈ မ္ ်ားကုိ လမး္ ေဘး တစ္ဘက္တစ္ခ်က္တြင္
အပုငံ ယ္ေလးမ်ားအျဖစ္ ပုထံ ားၾကသည။္ ခဏအၾကာ၌ အဖုးိ ၾကးီ
တစ္ေယာကႏ္ ငွ ့္ ေကာင္ေလးတစေ္ ယာက္ သစ္သားလွညး္ ၾကီး
တြန္းလ်က္ ေရာက္လာၾကသည။္ စတိးု ဆုိငပ္ ုငိ ္ရွငက္ အဖုးိ ၾကးီ
အား ရီယယလ္ ္အနညး္ ငယ္ ေပးလုိကသ္ ည။္ တစခ္ ်ိနတ္ ည္းမာွ ပင္
ေကာငေ္ လးက အမကႈိ မ္ ်ားကုိ ေဂၚျပားျဖင့္ ၾကဳးံ ျပီး လွည္းၾကးီ ထဲသ႕ို
ထည့လ္ ကို သ္ ည္။ အမကႈိ ္တစ္ပံု ရငွ း္ ျပးီ သြားသည္ႏငွ ့္ ေနာက္ထပ္
တစပ္ သံု ု႕ိ လညွ း္ ၾကးီ ကုိ တြနး္ သြားၾကသည။္ ဤသ႕ုျိ ဖင့္ တစပ္ ုျံ ပီး
တစ္ပုံ။

အမိ ္ထဲတြငက္ ား ကင္မ၊္ က်ဴ၊ ဂ်(ိ က္) ႏငွ ့္ မားတို႕ မွာ ဧညခ့္ န္း
တြငး္ ၌ တဗီ ြၾီ ကည့ေ္ နၾကသည္။ ခြိဳင္ႏငွ ့္ ကိ(ဖ)္ တု႕ိ က အမိ ္စာမ်ား
လုပ္လ်က။္ လူလတတ္ န္းစား မိသားစျု ဖစေ္ သာေၾကာင့္ ကြၽန္မ
တိ႕ုတြင္ ေငြေၾကးႏငွ ့္ ပိငု ္ဆုငိ ္မႈ အေတာမ္ ်ားမ်ား ရသိွ ည္ ဆရုိ မည။္
ကြၽန္မသငူ ယ္ခ်ငး္ မ်ားဆလို ်ွ င္ အမိ ရ္ ိွ နာရီၾကးီ ကို အလြန္ သေဘာ
က်ၾကသည္။ တစန္ ာရီျပည့တ္ ိုငး္ ငွကက္ ေလးထြက္ကာ တြန္က်ဴး
အခ်ကေ္ ပးေသာ နာရမီ ်ိဳး။ လမး္ ထဲတြင္ တယလ္ ဖီ ုန္းရိေွ သာ အိမ္

27

ဆိ၍ု မရိွသေလာက္ ျဖစေ္ သာ္လည္း အမိ ္၌ ဖနု ္း ႏစွ ္လံးု ရိွသည။္
ကြၽန္မေတာ့ တစခ္ ါမွ် ေျပာခြင့္မရ။

ဧည့ခ္ န္းထဲတြင္ မနွ ္ဗီရုိ အျမငၾ့္ ကးီ တစလ္ ုံးရိသွ ည္။ ပနး္
ကန္ျပားမ်ား၊ အမိ အ္ လွဆင္ပစၥည္း တုတိ ိုထြာထြာမ်ား၊ ျပီးေတာ့
အထးူ မ်ကစ္ ိက်ခ်င္စရာ ေခ်ာကလကႏ္ ငွ ့္ သၾကားလးံု မ်ား ထည့္
ထားသည္။ မွန္ဗရီ ုၾိ ကးီ ကို လက္ျဖင္ဖ့ ကိ ာ အထဲတြင္ သိမး္ ထား
ေသာ မနု ္မ႕ ်ားကို ေငးၾကည့မ္ ည၊္ သြားရညက္ ်ျပမည္။ အသနားခံ
ေသာ မ်ကႏ္ ာွ ေပးမ်ဳိ းျဖင့္ မားကို ေမာၾ့ ကည္မ့ ည။္ မားစိတမ္ ေကာငး္
ျဖစသ္ ြားေအာင၊္ သနားသြားေအာင္ ျပဳျခင္း။ ကြၽနမ္ နည္းလမး္ က
ရံဖန္ရခံ ါ အက်ိဳးရသိွ ည္။ ေခ်ာကလက္ႏွင့္ သၾကားလံးု အခ်ဳိ ႕ စားခြင့္
ရသည့္ အခါမ်ဳိ း ရသွိ ည။္ သုိ႕ေသာ္ မနွ ္မ်ကႏ္ ွာျပင္တြင္ ကြၽနမ္
လက္ရာမ်ား ထငသ္ ြားလွ်ငေ္ တာ့ မားမၾကိဳက္။ လကည္ စ္ပတ္
ၾကးီ ျဖင့္ ကငို ရ္ ေကာင္းလားဆုိျပီး တင္ပါးကို ခပစ္ ပ္စပေ္ လး ႐ကုိ ္
တတ္သည္။ သည္မနု ေ႕္ တြက ကြၽန္မစားဖမ႕ုိ ဟတု ္၊ ဧည့္သညမ္ ်ား
အား တညခ္ ငး္ ရန္ အတြက္သာ ျဖစသ္ ည္။

လူလတ္တန္းစား မိသားစုအေနျဖင့္ ေငြေၾကးႏငွ ့္ ပိုင္ဆိုငမ္ ႈမ်ား
သာမက နားနားေနေန ေနလိုရ႕ သည့္ အခ်နိ လ္ ညး္ ပိုမ်ားသည။္
မနကမ္ နက္ဆို ပါးက ရုးံ သြားမည္၊ ကြၽန္မတုိ႕ ကေလးမ်ားကလည္း
ေက်ာငး္ သြားမည္။ ထုအိ ခါ အိမ၌္ က်န္ရစသ္ ူ မား အဖ႕ို လုပ္စရာ
ေထြေထြထးူ ထးူ သိပမ္ ရိွေတာေ့ ပ။ အိမ္သ႕ို ေနစ႕ ဥ္လာျပီး ထမငး္

28

ဟငး္ ခ်က၊္ အဝတ္ေလ်ွ ာ္၊ အိမသ္ န္႕ ရွငး္ ေရးစသည့္ အိမ္မကႈ စိ ၥမ်ား
လပု ေ္ ဆာင္ေပးမည့္ အိမအ္ ကူမ်ား ရသိွ ည္။ ကြၽနမ္ သညလ္ ည္း
ကုိယႏ္ ွင့ရ္ ြယ္တူ အျခားကေလးမ်ားကဲသ့ ို႕ ေတာကတ္ ုိမယ္ရ ဘာမွ်
မလုပ္ရေပ။ အမိ ္အကူမ်ားက အားလုံး အဆငသ္ င့္ လပု ္ေပးၾက
လိမ့္မည္။ သေ႕ုိ သာ္ စာၾကဳိ းစားရမည္ဟေူ သာ ဝတရၱ ားတစ္ရပ္
ရသွိ ည္။ တစ္ရက္မပ်က္ ေက်ာငး္ တက္ရမညဟ္ ု ပါးက အမနိ ႕ထ္ တု ္
ထားသည္။

နနံ က္တုငိ ္း ကငမ္ ၊္ က်ဴႏွင့္ ကြၽန္မတို႕ ေမာငႏ္ မွ တစသ္ ကုိ ္
ေက်ာင္းအတူ သြားၾကသည္။ ေက်ာင္းသြားရာ လမး္ တေလွ်ာက္
တြင္ ေစ်းသည္ကေလးငယမ္ ်ား ေတြ႕ရသည္။ ကေလးမ်ားမွာ
အလြန္ ဆးံု ၾကးီ လွ ကြၽန္မထက္ တစႏ္ ွစ္ ႏွစ္ႏစွ ္သာ။ အေအး
ေသာကသ္ ည့္ ပုကိ ေ္ ရာငစ္ ံုမ်ားျဖင့္ ျပဳလုပထ္ ားေသာ ပနး္ ပြင့္
ကေလးမ်ား၊ သရက္သီးစတိ ္မ်ား၊ ကယို ္တးုံ လးံု ပန္းေရာင္ ဘာဘီ
ရပု ေ္ လးမ်ား ေရာင္းေနၾကျခငး္ ျဖစ္သည။္ တစခ္ ခု ု ဝယ္မည္
ဆိုတငုိ း္ လူၾကီးေစ်းသညမ္ ်ားကို အားမေပးဘဲ ၎ကေလးမ်ား
ထံမသွ ာ ဝယယ္ စူ ျမဲ။ ကိုယႏ္ ွင့္ မတိမ္းမယိမး္ ေရာငရ္ င္းကေလး
မ်ား အေပၚ သစာၥ ေစာင့္သိရမည္ မဟုတ္ပါလား။

ပထမဥးီ ဆးံု စာသင္ခ်ိနက္ ျပင္သစ္သင္ခနး္ စာ။ ထုိ ့ေနာက္
ေန႕လညပ္ ိငု း္ တြင္ တရတု ္ဘာသာ ႏငွ ့္ ညေနပုိင္းတြင္ ခမာ
ဘာသာမ်ား ဆကလ္ က္ သင္ယရူ သည္။ တစ္ေန႕တာလံုး အတနး္

29

ခ်ိန္မ်ားျဖင့္ အားရသည္မရ။ိွ တစ္ပတ္လွ်င္ ေျခာက္ရက္ ေက်ာငး္
တက္ရသည။္ တနဂၤေႏြေန႕ ေက်ာငး္ ပတိ ္ရကတ္ ြငလ္ ည္း အမိ စ္ ာ
မ်ား လုပ္ရေသးသည။္

ကြၽန္မတုိ႕အားလံးု ၏ နပံ ါတတ္ စ္ ဦးစားေပးသည္ ေက်ာငး္ မွန္
မွနတ္ က္ရနႏ္ ငွ ့္ ဘာသာစကားမ်ား ေလ့လာရန္။ ယင္းမွာ ပါးအျမဲ
ေျပာေနက်စကား။ ပါးက ကယုိ ္တငုိ ္လည္း ျပငသ္ စဘ္ ာသာ
စကားကို ကြၽမ္းကြၽမ္းက်ငက္ ်င္ ေျပာႏုငိ ဆ္ ႏို ုိငသ္ ။ူ ဘာသာစကား
ကြၽမ္းက်ငမ္ ႈေၾကာင့္ သ႕ူအလပု တ္ ြင္ ေအာင္ျမင္ရျခငး္ ျဖစေ္ ၾကာငး္
ပါး မၾကာမၾကာ ေျပာတတ္သည္။ သူလ႕ ပု ေ္ ဖာက္ ုိငဖ္ က္မ်ားႏငွ ့္
ျပငသ္ စလ္ ို ေျပာသည့္အခါ ပါးအသကံ အလြန္ နားေထာငလ္ ႕ုိ
ေကာင္းသည။္ ပါးေၾကာငပ့္ င္ ဘာသာစကားမ်ား သင္ယူရန္ ကြၽန္မ
ဝါသနာထံလု ာျခငး္ ျဖစ္သည္။

ကြၽန္မတ႕ုိ အတန္း၏ ျပင္သစဆ္ ရာမမာွ အေပါကဆ္ ုိးလသွ ည္။
ဆရာမကို သေဘာမက် ေသာလ္ ည္း သူသင္ေပးသည့္ ျပင္သစ္
ဘာသာကေို တာ့ သေဘာက်သည္။ မနက္တိုင္းဆိုသလုိ အတနး္
သားမ်ားအားလးုံ သအူ႕ ေရွ႕တြင္ တနး္ စီရပရ္ သည။္ လကမ္ ်ားကုိ
သျူ မငသ္ ာေအာင္ ေရ႕ွသိ႕ု ဆန္႕ ထုတ္ေပးထားရသည။္ ကြၽန္မတို႕
လက္သညး္ မ်ား ညစပ္ တေ္ နမေန စစေ္ ဆးျခငး္ ။ အကယ္၍
ညစပ္ တ္ေနပါက လကဝ္ ါးျဖနေ႕္ စျပီး ၾကိမလ္ းုံ ႏွင့္ ႐ကုိ တ္ တ္သည။္

30

အမိ ္သာသြားခ်င္လွ်ငလ္ ည္း ျပငသ္ စလ္ ို ခြင္ေ့ တာင္းပါမွ

သြားခြင့္ျပဳသည။္

“မဒမ္ မ မပရီစပ္လ်ဳ တြိဳငလ္ က္”

ဟတို စ္ေနက႕ လညး္ စာသင္ခနး္ ထဲတြင္ အပိ ္ေပ်ာ္ေနမိသျဖင့္

ကြၽန္မကို ေျမျဖဴျဖင့္ ေကာက္ ေပါကလ္ ကုိ ေ္ သးသည။္ ေျမျဖဴက

ႏွာေခါငး္ ကုိ ထိမသိ ြားသည။္ တစခ္ န္းလံုး ဝုငိ း္ ဟားလိကု ္ၾက

သညျ္ ဖစျ္ ခင္း။ ဆရာမအေနျဖင့္ သငရ္ မည့္ ဘာသာကုသိ ာ ပမံု နွ ္

အတိငု ္း သငေ္ ပးလ႕ုိ မရျပီေလာ။ သည္ေလာကထ္ ိ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း

ျပဳစရာမလိုဟု ထင္မသိ ည္။

ေနတ႕ ုိင္း ေက်ာငး္ တကရ္ ျခင္းကို ကြၽနမ္ ပ်ငး္ လွသည္။

ထို ေ့ ၾကာင့္ တစခ္ ါတစ္ခါ ေက်ာငး္ ေျပးျပီး ကစားကြင္းထဲတြင္

တစ္ေနလ႕ းံု ထုငိ ္ေနေလရ့ သွိ ည္။ ပါးသိသြားလေို႕ တာ့ မျဖစ္။

ေက်ာင္းဝတစ္ ုေံ လးကေို တာ့ သေဘာက်သည္။ အျဖဴေရာင္ ရွပ္

အက်လႌ က္တုိ လက္ေဖာငး္ ေဖာင္းေလးႏွင့္ စကတ္အတြန႕္ တတို ုိ

ေလး ဝတရ္ သည္။ သိပ္လေွ သာ ေက်ာငး္ ဝတ္စေံု လး။ တစ္ခါ

တစ္ခါေတာ့ စကတက္ တလို ြနး္ သညဟ္ ု မလုံမလဲ ျဖစမ္ သိ ည။္

တစခ္ ါမ်ားဆုိ္ သူငယခ္ ်ငး္ မ်ားႏွင့္ ဖနခ္ နု တ္ ငို း္ ကစားေနခိကု ္

ေကာငေ္ လးတစေ္ ယာက္က ကြၽနမ္ စကတက္ ုိ ဆြဲလနွ ္ဖို႕ ၾကဳိ းစား

လာ၏။ ေဒါသထြက္လိကု ္ သည္ျဖစ္ျခငး္ ။ စိတ္ဆိုးမာန္ဆုိးျဖင့္

သူ႕ကို တအားေဆာင္တ့ ြနး္ လိုက္သည္။ အားက အေတာျ္ ပင္းသည္။

31

ကြၽန္မကိုယ္ထဲတြင္ သည္ေလာက္အထိ အားအငေ္ တြရိေွ နမွန္း
ကြၽန္မပင္ မသ။ိ ထေုိ ကာင္ေလးလည္း လဲက်သြားရာမွ ကုန္းရုန္း
ထျပီး ထြက္ေျပးသြားသည။္ ကြၽန္မသညလ္ ည္း ဒးူ ေတြ တဆတ္
ဆတ္ တုန္လ်က။္ အခုေလာက္ဆို သည္ေကာင္ေလး ကြၽန္မကုိ
ေၾကာက္သြား ေလာကျ္ ပီ။

တနဂၤေႏြလရို က္မ်ားတြင္ အိမစ္ ာမ်ား လုပ္ျပီးသြားလွ်င္ ပါးက
ဆုခ်သညအ့္ ေနျဖင့္ ေရကးူ ကန္သိ႕ု ကြၽနမ္ တို႕အား ေခၚသြားတတ္
သည္။ ေရကူးကနပ္ ါေသာ အပန္းေျဖကလပတ္ စခ္ ု ျဖစ္သည။္
ေရကးူ ရျခင္းကို ကြၽန္မ ႏစွ ္ျခိဳကသ္ ည္။ သေို႕ သာ္ ေရနက္ပိငု ္း
တြငေ္ တာ့ ကူးခြငမ့္ ရ။ ေရကးူ ကနက္ အေတာ္ၾကီးသည။္ ေရတိမ္
ပငုိ ္း ဧရယိ ာမ်ားပင္ အေတာ္က်ယ္၏။ က်ယ္က်ယဝ္ နး္ ဝန္း ကစား
လို႕ ရသည္။

က်ဴ ့မ်ကႏ္ ွာကို ေရျဖင့္ ပကလ္ ိကု သ္ ည။္ ေရကစားလုိ ့
ေကာငး္ လကုိ သ္ ညျ္ ဖစျ္ ခင္း။ ေရကးူ ကနထ္ ဲ မဆငး္ မီ မားက
ကြၽနမ္ ကုိ ေရကးူ ဝတစ္ ံု ပနး္ ေရာငေ္ လး ဝတ္ေပးသည္။ ေရကးူ
ဝတစ္ မုံ ာွ စကတ္တုတိ ိုကပ္ကပ္ေလး ျဖစေ္ သာ္လည္း ေျခေထာက္
အျပည့္ ပါေသာ ဝတစ္ ံုမ်ဳိ း။ ထို ့ေနာက္ ပါးႏငွ ့္ မားတုိ႕ ႏွစေ္ ယာက္
သားမွာ ဒုတယိ ထပ္သိ႕ု သြားကာ ေနလ႕ ည္စာ စားၾကသည္။
ထအုိ ခ်နိ တ္ ြင္ ကိ(ဖ)္ က ကြၽန္မတ႕ုိ အနားတြင္ တစခ္ ်ိန္လံးု
အနီးကပ္ ေစာငၾ့္ ကည္ေ့ ပးလ်က္ ရိသွ ည။္ ပါးႏငွ ့္ မားတ႕ို စားပြဲမာွ

32

မွန္ျပတငး္ ေဘာင္ႏွင့္ ကပ္လ်က္ရွိသညမ္ ႕ို ေရကူးေနေသာ ကြၽနမ္
တ႕ိုကုိ ေကာငး္ ေကာငး္ လွမ္းျမင္ႏိငု ္၏။ ကြၽနမ္ တ႕အုိ ား စားရငး္
ေသာကရ္ င္း မၾကာမၾကာ လကလ္ ွမ္းျပတတ္သည္။

“က်ဴ… ဟုလိ ူၾကးီ က အသားျဖဴျဖဴၾကးီ ေနာ္ ၊ ကယုိ ္လုံးၾကီး
ကလည္း အၾကးီ ၾကးီ ပဲ”

ေရေဆာ့ေနျခင္းကုိ ခဏနားျပီး က်ဴ အ့ နားကပ္ကာ ခပ္တးုိ တးို
ေျပာလကုိ ္သည္။ ယင္းမွာ ကြၽန္မအဖ႕ုိ ဘာရန္တစ္ေယာက္ကုိ
ပထမဥးီ ဆးုံ အၾကမိ ္အျဖစ္ ျမင္ဖူးျခင္း ျဖစ္သည။္

“အဲဒါ ဘာရန္ၾကီးေလ ၊ ဘာရနဆ္ ိတု ာ လူျဖဴေတြကို ေခၚတာ”
က်ဴက ေလွာင္ျပဳံးကေလးျဖင့္ ေျဖ၏။ သူ႕ အမူအရာက သကူ
ပုၾိ ကီးသူမ႕ုိ ကြၽန္မထက္ ပုိသိ ပိုတတေ္ ၾကာင္း ဝါႂကြားဟန္အျပည။့္
ကြၽန္မမူကား ဘာရနၾ္ ကီးကုိသာ ေငးၾကည့ေ္ နတုနး္ ။ ဘာရန္
ၾကးီ ၏ အရပ္မွာ ပါးထက္ တစ္ေပေက်ာေ္ က်ာ္ ပိုျမင့္သည။္
ႏွာေခါင္းက သမိ ္းငကွ ္ၾကီးတစေ္ ကာင္လို ရညွ ္ရွညေ္ ကာက္
ေကာကၾ္ ကးီ ျဖစ္သည္။ လကဖ္ ်နတ္ စေ္ လ်ွ ာကႏ္ ငွ ့္ ေျခသလးုံ တြင္
အေမြးေတြက မ်ားရန္ေကာ။ မ်ကႏ္ ွာ ခပ္ရွညရ္ ညွ ္၊ ေမး႐ိးု ေငါေငါ၊
ေခ်ာင္က်လ်ကရ္ ေိွ သာ မ်က္ႏာွ ႏငွ ္။့ ျခဳံျပီးေျပာရလွ်င္ အၾကညရ့္
ဆိးု ေသာ သြငျ္ ပငမ္ ်ဳိ း။ အဝတ္အစားဆို၍ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ
တစ္ထည္သာ ဝတ္ထားသည္။ ဆြတဆ္ ြတျ္ ဖဴေနေသာ သူ႕ တစ္
ကိုယ္လံုးတြင္ မဲမဲ၊ နနီ ၊ီ ညိဳညဳိ အစက္ကေလးေတြ၊ အသီးကေလး

33

ေတြကလည္း အျပည့္။ နီညဳိ ေရာင္ ေရကူးေခါငး္ စြပၾ္ ကးီ ဝတထ္ ား
သျဖင့္ ကတံုးၾကးီ တစ္ေယာကႏ္ ွငပ့္ င္ တေူ နေသးေတာ့။ ဘာရန္
ၾကးီ သည္ ဒုငိ ဗ္ င္ထိုးေဘာငတ္ နး္ တေလွ်ာက္ ေလွ်ာက္လာျပီး ေရ
ထဲသု႕ိ သာသာေလး ဒုိငဗ္ ငထ္ ုးိ ဆင္းသြားသည။္ သထူ းုိ ဆငး္
လာသည့္ အရွနိ ေ္ ၾကာင့္ ကန္ေရျပင္မွာ အနညး္ ငယမ္ ွ် ဂယက္ထ
သြားသည္။ ခဏအၾကာ၌ ေရမ်ကႏ္ ာွ ျပငထ္ ကသ္ ို႕ ျပနတ္ က္
လာေသာ သ႕ူေခါင္းၾကးီ ကုိ လမွ ္းျမငလ္ ကို ္ ရသည္။

ကိ(ဖ)္ က က်ဴ႕ကုိ အျပစ္တင၏္ ။ မဟုတတ္ ာေတြ ေျပာရန္
ေကာ။

“ဘာရနဆ္ ိုတာ ျပင္သစ္ကုေိ ျပာတာ ၊ လျူ ဖဴေတြကို ေခၚတာ
မဟတု ္ဘးူ ”

ကိ(ဖ)္ က ေျခသညး္ နီ လွလေွ လး ဆုိးထားေသာ ေျခေခ်ာငး္
ေလးမ်ားကုိ ေရထဲတြင္ ႏွစ္ခ်ည္ ထတု ခ္ ်ညျ္ ပဳရင္း ရွငး္ ျပသည။္

ဘာရန္ဆုသိ ည္မွာ ျပငသ္ စလ္ ူမ်ိဳးမ်ားကို ေခၚဆုိျခင္း ျဖစ္သည။္
ျပင္သစ္တ႕ို ကေမာဒၻ းီ ယားသို႕ ေရာက္လာသညမ္ ွာ ႏွစေ္ ပါငး္ မ်ားစြာ
ၾကာခဲ့ျပီမ႕ုိ လူျဖဴမ်ား အားလုံးကုိ ဘာရနဟ္ ုပဲ အလြယတ္ ကူ
သိမ္းၾကဳးံ ေခၚေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ တကယတ္ မ္းတြင္ကား အဆုိပါ
ဘာရနၾ္ ကးီ သည္ ျပငသ္ စ္မလွ ည္း ျဖစႏ္ ုိင၏္ ၊ အေမရကိ မလွ ည္း
ျဖစႏ္ ိုင၏္ ၊ ဒါမမွ ဟတု ္ တျခားႏိုငင္ တံ စခ္ ုခမု လွ ညး္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေပ
လိမမ့္ ည္။

34