ทำไมเราไม่เหมือนกัน

ทำไมเราไม่เหมือนกัน

กาลครั้งหนึ่ง มีลิงน้อยตัวหนึ่งกำลังวิ่งเล่นกับยีราฟ
ทั้งสองเป็นเพื่อนรักต่างสายพันธุ์ แต่สัตว์ทั้งสองก็ชอบเปรียบ
เทียบตัวเองกับเพื่อน

แล้วทำไมตัวเธอถึงเล็ก แขนขาก็สั้น ทำไมเธอถึงคอยาวจัง ขาเธอก็ด้วย
ปีนป่ายก็เร็ว ส่วนฉันคอยาวขายาว ทำไมฉันถึงคอสั้น ขาก็สั้นแขนก็สั้นด้วย
ดูเก้งก้างไปหมดเลย

หลังจากที่ทั้งสองวิ่งเล่นจนเหนื่อยก็ได้มาหยุดพักใต้ต้นไม้ใหญ่
อยู่ๆลิงน้อยก็พูดเปรียบเทียบตัวเองกับยีราฟ
ส่วนยีราฟก็เปรียบเทียบตัวเองกับลิงน้อยว่า

ทั้งสองก็เปรียบเทียบตัวเองกับเพื่อน เถียงกันไปเถียงกันมา
จนนางฟ้าใจดีลงมาจากต้นไม้หลังจากที่นั่งฟังทั้งสองเถียง
กันเป็นเวลานาน

ใจเย็นๆนะเด็กๆ อย่าเถียงกัน

พอนางฟ้าใจดีลงมาก็ได้พูดห้ามให้เด็กๆเลิกเถียงกัน
ลิงน้อยและยีราฟจึงหยุดเปรียบเทียบตัวเอง

ดูสิว่าถ้าเจ้ามีแขนขาที่ยาวก็จะเก้งก้าง
เจ้ามีขนาดตัวที่เล็กก็เพื่อที่จะปีนป่ายได้รวดเร็ว

นางฟ้าใจดีก็เสกก้อนเมฆให้ลิงน้อยและยีราฟได้เห็นถึง
สิ่งที่ตัวเองเปรียบและนางฟ้าใจดีก็พูดถึงสิ่งที่ลิงน้อย
เปรียบ ลิงน้อยเมื่อได้เห็นก้อนเมฆก็ตกใจ

แต่ถ้าเธอแขนขาสั้นคอสั้น เธอก็จะเหมือนม้า
ไม่มีความแตกต่างที่โดนเด่นอย่างที่เธอเป็น

ส่วนยีราฟนางฟ้าใจดีก็เสกก้อนเมฆให้เห็นสิ่งที่
เปรียบและพูดถึงความแตกต่าง

เห็นไหมว่าสิ่งที่เจ้าเป็นมันคือความลงตัวที่เจ้าไม่ต้อง
เปรียบกับใคร เพราะทุกคนมีความแตกต่างที่เป็น
เอกลักษณ์ที่เป็นของตัวเองอยู่แล้ว

พอทั้งสองได้เห็นก้อนเมฆก็คิดตามและฟังสิ่งที่นางฟ้าใจดี
พูดต่อ เมื่อทั้งสองฟังจบก็เข้าใจถึงสิ่งที่นางฟ้าใจดีจะบอก
ว่าเราไม่ควรที่จะเปรียบตัวเองกับใคร

หลังจากนั้นทั้งสองก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขและไม่
เปรียบเทียบตัวเองกับเพื่อนอีกเลย

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

เราควรพอใจในสิ่งที่เรามี
และไม่ควรที่จะเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น

จัดทำโดย สุดารัตน์ พ่วงรอด