การอ่านออกเสียงทำอีบุค ม.4

๑หนว่ ยการเรียนรู้ที่ ตอน ๑
การอา่ นออกเสียงบทรอ้ ยแก้วและร้อยกรอง
การอ่าน

ตัวชีว้ ัด

• อ่านออกเสยี งบทรอ้ ยแก้วและร้อยกรองได้อย่างถกู ต้องไพเราะ และเหมาะสมกับเรือ่ งท่อี ่าน

การอา่ นออกเสียงร้อยแก้ว การอา่ นออกเสยี งร้อยกรอง

• แนวทางการอา่ นออกเสียงบทรอ้ ยแกว้ • แนวทางการอ่านออกเสียงบทร้อยกรอง
• ตัวอยา่ ง บันเทงิ คดี สารคดี • ตัวอยา่ ง กลอนสุภาพ
• แนวทางการพิจารณาบทร้อยแก้ว
กาพย์ยานี ๑๑
ความร้พู ื้นฐานในการอ่าน กาพย์ฉบัง ๑๖
กาพย์สรุ างคนางค์ ๒๘
• ลักษณะของการอา่ น โคลงสส่ี ภุ าพ
• คุณสมบตั ิของผู้อ่าน อนิ ทรวเิ ชียรฉนั ท์ ๑๑
• เคร่ืองหมายวรรคตอน วสนั ตดิลกฉันท์ ๑๔
รา่ ยยาว
ร่ายสุภาพ
• แนวทางการพิจารณาบทร้อยกรอง

การอ่านออกเสยี ง
บทร้อยแกว้ และร้อยกรอง

ศรปี ราชญ์กวเี อก ธ อเนกวิชากานท์
ช่าชองเจรียงขาน ณ สยามสถานนา
เกรกิ เกยี รตสิ ถาพร วทสอนเจรญิ พา
เลิศล่านริ าศรา อภวิ ันทบ์ ิดากลอน

แตน่ ้าเสียงไมส่ ื่อ
อารมณเ์ ลย

ออกเสยี งค้าควบกลา้
ชัดเจนดมี ากเลย

สงิ ใดส่าคัญทสี ุดในการอา่ นออกเสยี ง

ความรู้พ้นื ฐานในการอา่ น

ลักษณะของการอา่ น

การอ่านในใจ การอ่านออกเสียง

การอ่านโดยกวาดสายตาไปตาม อ่านโดยการเปลง่ เสยี งตามตวั อักษร
ตวั อกั ษรและสญั ลกั ษณต์ า่ งๆ โดย และสัญลักษณต์ า่ งๆ อยา่ งถูกต้อง
ไม่เปลง่ เสยี งเพ่ือจบั ใจความสา้ คญั ครบถว้ นทุกค้าเพอ่ื ใหผ้ ฟู้ งั เขา้ ใจ

คณุ สมบตั ขิ องผอู้ ่าน

๑ ๔มคี วามรพู้ ื้นฐานทางภาษาท่ดี ี มนี ิสยั รกั การอา่ น

๒ มสี มาธิ ๕ มีความเช่อื มน่ั ในตนเอง

๓ ๖มวี จิ ารณญาณในการอ่าน ม้ีนา้ เสียงแจม่ ใสและสุขภาพ
สมบูรณ์

เครอ่ื งหมายท่ีใช้ประกอบการอา่ น

วรรคยาว วรรคสั้น ทอดเสยี งสั้น

การอ่านออกเสยี งบทรอ้ ยแก้ว

การอา่ นถ้อยคาท่มี ผี ้เู รยี บเรียงไว้ โดยการเปล่งเสยี ง
และใช้เสียงควบคุมจังหวะให้เหมาะสมกับเร่ืองท่ีอ่าน
เพื่อถ่ายทอดอารมณ์ไปยังผู้ฟัง ช่วยให้ผู้ฟังเกิดอารมณ์ร่วม
คล้อยตามไปกบั เร่อื งราว

แนวทางการอา่ นออกเสียง บทรอ้ ยแก้ว

๑ ศึกษาเรอื่ งท่ีอ่านให้เขา้ ใจ

๒ อ่านออกเสยี งถูกต้องตามอกั ขรวิธแี ละครบถ้วนทกุ ตัวอกั ษร
๓
อ่านออกเสยี งด้วย้นา้ เสียงทเ่ี ป็นธรรมชาติและควบคมุ เสียงใหม้ ี
ระดับความดงั พอที่ผูฟ้ งั ได้ยนิ ท่ัวถึง

แนวทางการอ่านออกเสียง บทร้อยแก้ว

๔ เน้นเสยี งหนักเบาตามอารมณข์ องเนือ้ หาและควบคุมจังหวะ
การอา่ นใหเ้ หมาะสม
๕
๖ เวน้ วรรคไดถ้ ูกต้องและเหมาะสม

มปี ฏสิ ัมพันธก์ บั ผ้ฟู ัง เช่น การสบตา

การอ่านบันเทงิ คดี ประเภทเร่ืองสัน้ การอ่านทมี่ กี ารแทรกอารมณ์ความร้สู ึกใหเ้ กดิ
ความคล้อยตามและสรา้ งจินตนาการ

ในท่ีสุดเสียงทุกอย่างก็หมดไปคงเหลือแต่เสียงลม เสียงฝน และเสียงกระแสน้ากระทบ
ผ่านต้นอ้อ ต้นแขม และรากล้าพูที่ริมตลิ่ง ธรรมชาติยังคงส้าแดงอ้านาจอันมหึมา โดยปราศจาก
การรบกวนจากมนษุ ย์

เช้าวันต่อมา พระอาทิตย์ทอแสงอันแจ่มใสเม่ือรุ่งอรุณ น้าฝนติดอยู่ตามใบไม้ กอหญ้า
ต้องแสงอาทิตย์เป็นประกาย เมฆฝนที่ทะมึนอยู่เม่ือกลางคืน คงเหลือในสภาพเหมือนปุยนุ่นเล็ก ๆ
ท่ีถูกลมพัดปลิวไปติดขอบฟ้า นกยางฝูงหน่ึงบินผ่านท้องน้าตรงคุ้งส้าเภาไปอย่างเช่ืองช้า มุ่งหน้า
ไปหากันกลางทุ่ง ธรรมชาติลืมโทสะท่ีบังเกิดเม่ือตอนกลางคืนน้ันแล้วส้ิน และเริ่มวันใหม่ด้วยอาการ
อันแจ่มใสเหมือนกับเดก็ ท่ยี ิม้ เบิกบานทั้งน้าตา

หลายชีวติ : ม.ร.ว. คึกฤทธ์ิ ปราโมช

การอ่านบนั เทิงคดี ประเภทเร่ืองส้นั

ในที่สุด / เสียงทุกอย่างก็หมดไป / คงเหลือแต่เสียงลม / เสียงฝน / และเสียงกระแสน้า
กระทบผ่านต้นอ้อ / ต้นแขม / และรากล้าพูท่ีริมตล่ิง / ธรรมชาติยังคงส้าแดงอ้านาจอันมหึมา / โดย
ปราศจากการรบกวนจากมนษุ ย์ //

เชา้ วันต่อมา / พระอาทติ ย์ทอแสงอนั แจ่มใสเมอื่ รุ่งอรณุ / น้าฝนตดิ อยตู่ ามใบไม้ /
กอหญ้า / ต้องแสงอาทิตย์เปน็ ประกาย / เมฆฝนทท่ี ะมนึ อย่เู ม่อื กลางคนื / คงเหลอื ในสภาพเหมือนปยุ นุ่น
เล็กๆ / ที่ถูกลมพัดปลิวไปติดขอบฟ้า / นกยางฝงู หนึ่ง / บินผา่ นท้องน้า / ตรงคุ้งสา้ เภาไปอย่างเช่ืองช้า /
มุ่งหน้าไปหากันกลางทุ่ง / ธรรมชาติลืมโทสะท่ีบังเกิดเมื่อตอนกลางคืนนั้นแล้วส้ิน / และเริ่มวันใหม่ด้วย
อาการอนั แจ่มใส / เหมอื นกบั เดก็ ท่ยี ้ิมเบกิ บานทงั้ นา้ ตา//

หลายชีวติ : ม.ร.ว. คึกฤทธ์ิ ปราโมช

การอา่ นบนั เทิงคดี ประเภททอ่ งเท่ยี ว

หากกล่าวถึงสถานท่ีท่องเทย่ี วเชงิ วัฒนธรรมน้ัน มมี ากมายหลายแหง่ ที่ผ้คู นนิยมไป แต่หาก
เป็นเร่ืองการท้าบุญ คงไม่พ้นเมืองแห่งประวัติศาสตร์เมืองมรดกโลกอย่างจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
เนื่องจากมีวัดวาอารามงดงาม แต่ละวัดล้วนมีประวตั ิความเปน็ มาเก่าแก่ แม้แต่ชาวต่างชาติกน็ ิยมท่ีจะมา
ท่องเท่ยี วทจี่ ังหวดั น้ี เพื่อมาดสู ถาปัตยกรรมอนั ล้าค่า รวมถงึ การขี่ช้างเท่ยี วชมบรรยากาศแห่งความ
เปน็ ชาตไิ ทย

การอ่านออกเสียงใหถ้ กู ตอ้ ง ชดั เจน เวน้ วรรค
เหมาะสม รวมไปถงึ สอ่ื อารมณ์ตามเน้อื เรอื่ ง

การอา่ นบนั เทงิ คดี ประเภทท่องเท่ยี ว

หากกล่าวถึงสถานที่ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมนั้น / มีมากมายหลายแห่ง / ท่ีผู้คนนิยมไป /
แต่หากเป็นเร่ืองการท้าบุญ / คงไม่พ้นเมืองแห่งประวัติศาสตร์เมืองมรดกโลก / อย่างจังหวัด
พระนครศรีอยุธยา / เน่ืองจากมีวัดวาอารามงดงาม / แต่ละวัดล้วนมีประวัติความเป็นมาเก่าแก่ / แม้แต่
ชาวต่างชาติก็นิยมท่ีจะมาท่องเที่ยวท่ีจังหวัดน้ี / เพื่อมาดูสถาปัตยกรรมอันลา้ ค่า / รวมถึงการขี่ช้างเท่ียว
ชมบรรยากาศแห่งความเป็นชาตไิ ทย//

แนวทางการอ่านออกเสียงบทร้อยแกว้

 เน้ือหา

• เนือ้ หากระชบั รดั กุม และสื่อความหมายได้ชดั เจน
• มคี วามสมบรู ณ์ ในแตล่ ะยอ่ หน้า และมีความสมั พนั ธ์กัน

 รปู แบบ

• ใชร้ ูปแบบเหมาะสมกบั เนื้อหา เชน่ การบรรยาย การพรรณนา
การอธิบาย

• ใช้ถ้อยค้าได้เหมาะสมกบั เน้ือหา

การอ่านออกเสียงบทรอ้ ยกรอง

การอา่ นทีม่ ่งุ ให้เกดิ ความเพลิดเพลนิ ซาบซ้ึงในบทประพนั ธ์
ซ่ึงจะตอ้ งอา่ นอยา่ งมจี งั หวะ ลีลา และทว่ งท้านองตามลกั ษณะ
คา้ ประพันธ์แตล่ ะชนิด

แนวทางการอ่านออกเสยี งบทรอ้ ยกรอง

 อ่านออกเสียงธรรมดา

การอ่านที่ใชร้ ะดบั เสยี งตามปกตเิ ช่นเดยี วกบั การอ่านท่วั ไป
• น้าเสยี งชดั เจนตามอกั ขรวิธี เชน่ ควบกลา้ ร ล
• อา่ นเต็มเสียงและต่อเนอ่ื ง
• เว้นวรรคตอนการอา่ นใหเ้ หมาะกับเนอ้ื หา และลักษณะคา้ ประพนั ธ์
• สอ่ื อารมณต์ ามเนอื้ เรื่อง เช่น เศร้า โกรธ รา่ เริง

แนวทางการอา่ นออกเสียงบทรอ้ ยกรอง

 อา่ นเป็นท่านองเสนาะ

การอ่านท่ีมลี กั ษณะคลา้ ยกับการขับร้อง มีการใชล้ ลี าเสยี ง
• ใช้ลีลาของเสยี งต่างๆ เชน่ เออื้ นเสยี ง หลบเสียง ครน่ั เสียง

กระแทกเสยี ง
• เว้นวรรคตอนตามลักษณะค้าประพนั ธ์ เชน่ กลอน โคลง กาพย์
• ส่อื อารมณต์ ่างๆ ใหเ้ กดิ ความรสู้ กึ ภาพพจน์ ตามรสวรรณคดี

กลอนสภุ าพ • บาทแรกนิยมอา่ นเสยี งสูง
• บาททสี องนยิ มอา่ นเสยี งต่า

ถึงเกรด็ ย่านบา้ นมอญแต่กอ่ นเก่า ผ้หู ญิงเกลา้ มวยงามตามภาษา
เด๋ียวนีม้ อญถอนไรจุกเหมือนตุก๊ ตา ทง้ั ผดั หน้าจับเขมา่ เหมือนชาวไทย
เหมือนอยา่ งเยี่ยงชายหญงิ ท้งิ วิสัย
โอ้สามญั ผนั แปรไมแ่ ทเ้ ทีย่ ง ทจ่ี ติ ใครจะเป็นหนง่ึ อยา่ พงึ คิดฯ
น่ีหรือจติ คิดหมายมีหลายใจ
นิราศภูเขาทอง : สุนทรภู่

กลอนสภุ าพ • บาทแรกนยิ มอา่ นเสยี งสงู
• บาททสี องนยิ มอ่านเสียงต่า

ถงึ เกร็ดย่าน /บ้านมอญ /แต่กอ่ นเกา่ // ผูห้ ญิงเกลา้ /มวยงาม /ตามภาษา//

เดย๋ี วนี้มอญ/ถอนไรจกุ /เหมอื นตุก๊ ตา// ทง้ั ผัดหนา้ /จบั เขมา่ /เหมือนชาวไทย//

โอ้สามญั /ผันแปร/ไมแ่ ทเ้ ที่ยง เหมอื นอยา่ งเยี่ยง/ชายหญงิ /ทิ้งวสิ ัย//

นี่หรือจติ /คิดหมาย/มหี ลายใจ// ทีจ่ ิตใคร /จะเปน็ หน่งึ /อยา่ พึงคดิ ฯ

นริ าศภูเขาทอง : สุนทรภู่

กาพยย์ านี ๑๑ • บาทที่สองนิยมอ่านเสยี งสงู

ลิงคา่ งครางโคกครอก ฝงู จ้งิ จอกออกเหา่ หอน
ชะนวี เิ วกวอน นกหกรอ่ นนอนรังเรยี ง
อ้าปากร้องชอ้ งแซ่เสยี ง
ลกู นกยกปีกปอ้ ง เล้ียงลกู อ่อนปอ้ นอาหาร
แมน่ กปกปีกเคียง
พระไชยสรุ ิยา : สุนทรภู่

กาพย์ยานี ๑๑ • บาทที่สองนยิ มอา่ นเสยี งสูง

ลงิ ค่าง/ครางโคกครอก// ฝงู จง้ิ จอก/ออกเหา่ หอน//
ชะนี/วเิ วกวอน// นกหกร่อน/นอนรงั เรยี ง//
อ้าปากร้อง/ชอ้ งแซ่เสยี ง//
ลกู นก/ยกปกี ปอ้ ง// เลยี้ งลกู อ่อน/ปอ้ นอาหาร
แมน่ ก/ปกปีกเคียง//
พระไชยสรุ ยิ า : สุนทรภู่

กาพย์ฉบัง ๑๖ • นยิ มอา่ นเสียงเสมอกนั ทุกวรรค

สององค์ทรงหนังพยคั ฆา จดั จบี กลีบชฎา
รักษาศีลถือฤๅษี กองกูณฑอ์ ัคคี

เชา้ ค่าทา่ กิจพิธี พระไชยสุรยิ า : สุนทรภู่
เปน็ ที่บชู าถาวร

กาพย์ฉบงั ๑๖ • นยิ มอ่านเสียงเสมอกนั ทกุ วรรค

สององค์/ทรงหนัง/พยัคฆา// จดั จีบ/กลบี ชฎา//
รักษา/ศีลถอื /ฤๅษี// กองกูณฑ/์ อคั คี//

เชา้ คา่ /ท่ากจิ /พธิ /ี / พระไชยสรุ ิยา : สนุ ทรภู่
เปน็ ที/บูชา/ถาวร

กาพยส์ รุ างคนางค์ ๒๘ • วรรคที ๔ นิยมอ่านเสียงสงู
• วรรคที ๒ และ ๖ อ่านเสยี งต่า

เชิญใจไม้ขอน พระชวนนวลนอน
ภูธรสอนมนต์ เหมอื นหมอนแม่นา
เยน็ ค่าร่าวา่ ให้บน่ ภาวนา
กันปา่ ภัยพาล

พระไชยสรุ ยิ า : สนุ ทรภู่

กาพยส์ ุรางคนางค์ ๒๘ • วรรคที ๔ นยิ มอา่ นเสยี งสงู
• วรรคที ๒ และ ๖ อ่านเสยี งต่า

เชิญใจ/ไมข้ อน// พระชวน/นวลนอน//
ภูธร/สอนมนต์// เหมือนหมอน/แมน่ า//
เย็นคา่ /รา่ ว่า// ให้บน่ /ภาวนา//
กนั ปา่ /ภัยพาล

พระไชยสุริยา : สนุ ทรภู่

โคลงสสี่ ภุ าพ • คา่ ท้ายวรรคทใี ชค้ า่ เสียงจัตวาต้อง

เอือนเสียงให้สูงเป็นพเิ ศษ
• วรรคหลังของบาททสี อง ใหเ้ อือนเสยี งต่า

เสียสินสงวนศักดไ์ิ ว้ วงศ์หงส์
เสียศกั ดส์ิ ้ปู ระสงค์ สงิ รู้
ความสัตย์ไว้นา
เสียรูเ้ ร่งดา่ รง ชพี มว้ ยมรณา
เสยี สตั ย์อยา่ เสยี รู้

โคลงโลกนติ ิ : พระราชนพิ นธส์ มเดจ็ พระเจา้ บรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดศิ ร

โคลงสี่สภุ าพ • คา่ ทา้ ยวรรคทีใช้คา่ เสยี งจัตวาตอ้ ง

เออื นเสยี งให้สูงเปน็ พเิ ศษ
• วรรคหลงั ของบาททสี อง ใหเ้ อือนเสยี งต่า

เสียสนิ /สงวนศกั ดิไ์ ว/้ / วงศ์หงส์//
เสยี ศกั ดิ์/ส้ปู ระสงค/์ / สิงร/ู้ /
ความสตั ย์/ไวน้ า//
เสียร/ู้ เรง่ ดา่ รง// ชพี ม้วย/มรณา
เสียสัตย์/อย่าเสียรู้//

โคลงโลกนิติ : พระราชนิพนธส์ มเดจ็ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดศิ ร

อนิ ทรวเิ ชยี รฉนั ท์ ๑๑ • บาททีสองนิยมอา่ นเสยี งสงู
• ไม่เออื นเสียงทีค่าลหุ

ั หมายถงึ สัญลักษณ์แทนคา้ ครุ (เสยี งหนัก) ดูก่อนสชุ าตา มะทะนาวไิ ลศรี
ุ หมายถึง สญั ลักษณแ์ ทนค้าลหุ (เสยี งเบา) ยามองคส์ เุ ทษณ์มี วรพจนป์ ระการใด
มะธุรส ธ ตรัสไซร้
นางจงท่านูลตอบ ฤ ก็ตอบพะจพี ลัน
เข้าใจมเิ ข้าใจ

มัทนะพาธา : พระบาทสมเดจ็ พระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หวั

อนิ ทรวเิ ชยี รฉนั ท์ ๑๑ • บาททีสองนิยมอ่านเสียงสงู
• ไม่เออื นเสียงทีค่าลหุ

ดูก่อน/สุชาตา มะทะนา/วไิ ลศรี

ยามองค/์ สุเทษณม์ ี วรพจน/์ ประการใด

ั หมายถงึ สญั ลกั ษณแ์ ทนคา้ ครุ (เสยี งหนกั ) นางจง/ท่านูลตอบ มะธุรส/ ธ ตรสั ไซร้
ุ หมายถงึ สัญลกั ษณ์แทนค้าลหุ (เสยี งเบา)
เข้าใจ/มเิ ข้าใจ ฤ ก็ตอบ/พะจพี ลัน

มทั นะพาธา : พระบาทสมเดจ็ พระมงกุฏเกลา้ เจ้าอยู่หวั

วสันตดิลกฉันท๑์ ๔ • บาททีสองนยิ มอา่ นเสียงสูง
• ไมเ่ อือนเสียงทคี า่ ลหุ

ขา้ แตพ่ ระจอมจฬุ มกฎุ บรสิ ุทธกิ ่าจาย

ปรากฏพระยศระบุระบาย ตระบะเบิกระบือบุณย์

เมตตาทยาลุศุภกรรม อปุ ถมั ภการณุ ย์

สรรเสรญิ เจรญิ พระคณุ สนุ - ทรพูนพิบูลงาม

สามัคคีเภทคา่ ฉนั ท์ : ชติ บรุ ทัต

ั หมายถงึ สญั ลักษณ์แทนค้าครุ (เสียงหนกั )
ุ หมายถึง สญั ลักษณแ์ ทนคา้ ลหุ (เสยี งเบา)

วสนั ตดลิ กฉันท์ • บาทท่สี องนิยมอา่ นเสียงสงู
• ไม่เอ้อื นเสยี งท้่คี าลหุ

๑๔ขา้ แต/่ พระจอม/จุฬมกฎุ // บริสุท/ธิกา่ จาย//

ปรากฏ/พระยศ/ระบุระบาย// ตระบะเบกิ /ระบอื บุณย์//

เมตตา/ทยา/ลุศุภกรรม// อุปถัม/ภการุณย์//

สรรเสริญ/เจริญ/พระคณุ สนุ - ทรพนู /พิบลู งาม

สามคั คเี ภท้คาฉันท์ : ชิต บุรทัต

ั หมายถึง สัญลกั ษณแ์ ทนคาครุ (เสียงหนกั )
ุ หมายถงึ สญั ลกั ษณแ์ ทนคาลหุ (เสยี งเบา)

รา่ ยยาว นิยมอ่านเสียงเสมอกันทุกวรรค

เมื่อเช้าพระแม่เจ้าจะจากไปสู่ป่า ก็พาลูกท้ังสองรามาฝากฝัง ทรงพระกรรแสง
สั่งแสนเทวษ ควรแลฤๅพระบิตุเรศมานิ่งได้ ให้เฒ่าจัญไรตาแกมาตีด่าไปต่อหน้าพระท่ีนั่ง
ฝไี ม้กระไรดังอยู่ควับเคว้ียว เสียวแสบแทบจะบรรลัย เจ้าประคุณของลูกเอ่ย ลูกน้ยี กมือข้ึน
ไหว้ตาแกย่ิงโกรธ ลูกรอ้ งขอโทษตาแกยิ่งตี แตกทกุ ทที กุ ทีทุกฝีไม้ เลอื ดนีไ้ หลลงหยดย้อย

มหาเวสสันดรชาดก กณั ฑ์กมุ าร : เจ้าพระยาพระคลัง (หน)

ร่ายยาว นยิ มอ่านเสียงเสมอกนั ทุกวรรค

เมื่อเช้าพระแม่เจ้าจะจากไปสู่ป่า/ ก็พาลูกทั้งสองรามาฝากฝัง/ ทรงพระกรรแสง
ส่ังแสนเทวษ/ ควรแลฤๅพระบิตุเรศมานิ่งได้/ ให้เฒ่าจัญไรตาแกมาตีด่าไปต่อหน้าพระที่น่ัง/
ฝไี ม้กระไรดังอยู่ควับเคว้ียว/ เสียวแสบแทบจะบรรลัย/ เจ้าประคุณของลูกเอ่ย/ ลูกนยี้ กมือข้ึน
ไหว้ตาแกยิง่ โกรธ/ ลูกร้องขอโทษตาแกยิ่งตี/ แตกทุกทีทุกทีทกุ ฝีไม้/ เลอื ดนไ้ี หลลงหยดย้อย

มหาเวสสันดรชาดก กณั ฑก์ มุ าร : เจา้ พระยาพระคลงั (หน)

รา่ ยสภุ าพ นยิ มอา่ นเสยี งเสมอกนั ทุกวรรค

ศรีสวัสดเิ ดชะ ชนะราชอรินทร์ ยินพระยศเกรกิ เกรยี ง

เพียงพกแผ่นฟากฟ้า หลา้ หลม่ เล่อื งชยั เชวง เกรงพระเกยี รติระย่อ

ฝ่อใจหา้ วบมิหาญ ลาญใจแกล้วบมกิ ล้า บค้าอาตม์ออกรงค์

บคงอาตมอ์ อกฤทธิ์ ท้าวทั่วทิศทวั่ เทศ ไท้ทุกเขตทุกดา้ ว

ลลิ ติ ตะเลงพา่ ย : สมเด็จพระมหาสมณเจา้ กรมพระปรมานชุ ิตชิโนรส

รา่ ยสภุ าพ นยิ มอ่านเสยี งเสมอกนั ทกุ วรรค

ศรสี วสั /ดเิ ดชะ ชนะราช/อรินทร์ ยินพระยศ/เกริกเกรยี ง

เพยี งพก/แผน่ ฟากฟ้า หล้าหลม่ เล่ือง/ชยั เชวง เกรงพระเกียรต/ิ ระยอ่

ฝ่อใจห้าว/บมิหาญ ลาญใจแกล้ว/บมิกลา้ บคา้ อาตม/์ ออกรงค์

บคงอาตม/์ ออกฤทธ์ิ ทา้ วทว่ั ทิศ/ทว่ั เทศ ไท้ทุกเขต/ทุกดา้ ว

ลิลติ ตะเลงพา่ ย : สมเดจ็ พระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานชุ ิตชโิ นรส

แนวทางการอา่ นออกเสียงบทร้อยกรอง

เนอื้ หา

• พจิ ารณาคุณคา่ ของเน้อื เร่อื ง
• พจิ ารณาเนื้อเรอื่ งโดยรวมถึงความสอดคล้องกัน ไม่ควรเจาะจง

วจิ ารณแ์ ต่เฉพาะบางส่วน

รูปแบบ

• ฉนั ทลักษณ์ถกู ต้อง
• ใชโ้ วหารภาพพจนเ์ หมาะสม เชน่ อปุ มาโวหาร อุปลักษณ์ บุคคลวตั
• ใช้ถ้อยคา้ สละสลวย ลกึ ซงึ้

สรุปบทเรียน การอ่านเปน็ ทกั ษะจ่าเปน็ ในชีวิตประจ่าวนั ได้แก่ การอ่านออกเสียงและการอ่านในใจ โดยเฉพาะการอา่ น
ออกเสยี ง ทังการอา่ นรอ้ ยแก้วและรอ้ ยกรองจ่าเป็นอย่างยิงทีต้องศกึ ษาทา่ ความเข้าใจเกียวกับรปู แบบและ
ทว่ งทา่ นองในการอ่าน เพอื ใหผ้ ้รู ับสารเข้าใจ

/ วรรคส้นั • ศกึ ษาเรอ่ื งท่จี ะอ่าน แนวทางการ • เนือ้ หากระชบั และสอ่ื ความหมายชดั เจน

// วรรคยาว • ออกเสียงชดั เจนและถูกต้อง • มีความสมบรู ณ์ในแต่ละยอ่ หน้า และมีความสมั พนั ธก์ ัน

- ทอดเสียงสนั้ • เว้นวรรคถกู ต้อง อ่านออกเสียง • ใช้รปู แบบเหมาะสมกบั เนอ้ื หา เชน่ การบรรยาย
การพรรณณา การอธิบาย
เครื่องหมายที่ • มอี ารมณ์ร่วม
ใชใ้ นการอ่าน • สบตาผฟู้ งั • ใช้ถ้อยค้าไดเ้ หมาะสมกบั เนอ้ื หา

• มคี วามรูพ้ น้ื ฐานทางภาษา การออกเสียง แนวทาง
บทรอ้ ยแกว้ การพิจารณา
• มีนิสัยรกั การอ่าน คุณสมบตั ิ
• มสี มาธิ ความรู้พนื้ ฐาน
• มีวิจารณญาณในการอ่าน ของผอู้ า่ น
ในการอ่าน การออกเสยี ง อ่านธรรมดา
• มีนา้ เสยี งแจ่มใส บทร้อยกรอง • ออกเสียงชดั เจน
การอา่ นออกเสียง
และถูกตอ้ ง
ลกั ษณะของ บทร้อยแกว้ และบทร้อยกรอง
อา่ นในใจ การอา่ น แนวทาง แนวทางการ • มอี ารมณร์ ว่ ม
อา่ นกวาดสายตา • คุณค่าของเน้อื เรอ่ื ง การพจิ ารณา อ่านออกเสียง • เว้นวรรคเหมาะสม
โดยไม่เปล่งเสียง • เนือ้ เรื่องโดยรวมมีความสอดคล้องกนั
• ฉนั ทลักษณถ์ ูกตอ้ ง อ่านทา่ นองเสนาะ
อา่ นออกเสียง • ใช้โวหารภาพพจนเ์ หมาะสม เชน่ • ใชล้ ลี าของเสยี ง
อา่ นตามตัวอกั ษรโดย • มีอารมณ์ร่วม
เปล่งเสียงใหถ้ ูกต้อง อุปมาโวหาร อปุ ลักษณ์ บคุ คลวตั • เว้นวรรคเหมาะสม
• ใชถ้ ้อยคาสละสลวย ลึกซ้งึ