b

‫[‪ ۱۱:۲۴‬قبلازظهر‪ ]۲۸/۹/۱۴۰۰ ,‬مهستی نیری‬
‫ای مرد هیچ دانستی ‪…۲‬‬
‫بود و نبودت یکی بود‬
‫شاید که لازم بود‬
‫اما هیچ کافی نبود‬
‫از آنزمان که یادت رفت‬
‫آب پای درخت بریزی‬
‫تا شکوفه ها نریزند‬
‫لبانی چو غنچه نخشکند‬

‫هرگز خزان سر به نیست نگردد‬
‫تنها بهارت را بسر رساند‬

‫سکوت ‪ ،‬چو ماری لابلای محرمت خزید‬
‫چو بر سرت زد فصل تغییر دهی‬
‫به خیالت تابستان آوری و‬
‫دگر بار شکوفه ها بر آید‬
‫ندانستی و بوران به خانه ات زد‬
‫شوک زده ‪ ،‬ز سوز سرما ‪ ،‬یخ زدی‬
‫تو ‪ ،‬هیچ نگران نباش …‬

‫گلها و برگهای سبز جای دگر ریشه زنند‬

‫‪۱۹:۴۷‬‬
‫‪۱۴۰۰,۹,۲۸‬‬
‫دفتر ‪ :‬مهنیس‬

‫[‪ ۱۱:۲۵‬قبلازظهر‪ ]۲۸/۹/۱۴۰۰ ,‬مهستی نیری‬
‫ای مرد هیچ دانستی ‪… ۱‬‬

‫آنزمان کز رحم درخت زاده شدم‬
‫عاشق شده و سبز شدم ؛ گل دادم‬
‫به دست تو چیده شده ‪،‬‬
‫زاییدم‬
‫بزرگ نگشته ‪ ،‬نصف تو شدم‬
‫آزرده شده ‪ ،‬زرد شدم‬
‫تا که روزی ‪ ،‬ز گلویت افتادم‬
‫شعر شده ‪ ،‬نغمه شدم‬
‫اینبار ز شعور زاده شدم‬
‫گرچه پیر شدم‬
‫همگی جان شده و پخته شدم‬
‫برگهایم همه ریخت‬
‫دگر بار بجایش همگی جان شده ‪،‬‬
‫با عطر تن شبنم صبح‬
‫شکوفا شده ‪ ،‬جوانه زده و‬
‫درختها شده ام‬

‫‪۱۹:۰۰‬‬
‫‪۱۴۰۰,۹,۲۸‬‬
‫دفتر ‪ :‬مهنیس‬

‫[‪ ۱۱:۲۷‬قبلازظهر‪ ]۲۸/۹/۱۴۰۰ ,‬مهستی نیری‬

‫ما را خیالی به تعزیر نباشد یاغی‬
‫گو به در آید اگر ترس ندارد یاغی‬

‫یک دست کفن حاصل عمرت گشته ست ؟!‬
‫آن کفن هم ‪ ،‬بهر تن ات بود یاغی‬

‫با سحر ساخته ایم ‪ ،‬ره امید و فرج‬
‫به دو صد پیمانه ‪ ،‬دگر نسازی یاغی‬

‫در نماز‪ ،‬پرده ی شرم و حیا بگشادیم‬
‫سارا ‪ ،‬دگر دامن پرهیز نگیرد یاغی‬

‫تا نیاز ‪ ،‬چو قفلی بر در ما بنشست‬
‫دست حسرت ‪ ،‬گرفتیم به گدایی یاغی‬

‫چو ملک بدست تازی بسپرد آن ساسان‬
‫ساقی ات مرده مگر باز نگیرد یاغی‬

‫‪۱۵:۳۵‬‬
‫‪۱۴۰۰,۹,۲۴‬‬
‫دفتر ‪ :‬مهنیس‬

‫[‪ ۱۱:۳۰‬قبلازظهر‪ ]۲۸/۹/۱۴۰۰ ,‬مهستی نیری‬

‫هر روز سوالم این است از دفتر عشق‬
‫جانا چه هست قصدت بر گردن من ؟‬

‫زینهمه نو به نو آمدن و رفتن ات‬
‫اینهمه خار بهر چیست دلبر من ؟!‬

‫مولوی گفت تا هر که ز عاشقی نداند‬
‫بهر چه نشیند بر در عشق ‪ ،‬همره من ؟‬

‫سوز سرما نتوانی با دل خویش ستانی‬
‫گرمی عشق مرا هیچ ندانی گل من‬

‫با تو همره شده و ساز نوازم ‪ ،‬هیچ ندانی‬
‫بخدایی که خدایم سوگند ‪ ،‬راز من‬

‫در رهت ماه و خورشید و فلک رقص کنان‬
‫با تو آواز دهند سر ‪ ،‬سر نمایند شه من‬

‫‪۱۵:۴۵‬‬
‫‪۱۴۰۰,۹,۲۷‬‬
‫دفتر ‪ :‬مهنیس‬

‫[‪ ۱۱:۳۲‬قبلازظهر‪ ]۲۸/۹/۱۴۰۰ ,‬مهستی نیری‬

‫بیم ات نباشد‬
‫عشق جاویدت چو پیدا کردی و بیم ات نباشد‬

‫سخت آغوشت گشایی و دل تنگ ات نباشد‬

‫آزاد گردی از خود و ماه و پلنگ ات هم نباشد‬
‫عاشقی میخواره گردی و دگر بیم ات نباشد‬

‫هر چه آمد هر که رفت و هر چه کرد کار ات نباشد‬
‫بیخیال از هر چه بود و هر چه کشت تردید ات نباشد‬

‫هر چه غم داری به عاشق چون سپاری ‪ ،‬درد ات نباشد‬
‫بخسب آسوده خاطر که چون بی نگهبان ات نباشد‬

‫‪۱۴:۲۴‬‬
‫‪۱۴۰۰,۹,۱۸‬‬
‫دفتر ‪ :‬مهنیس‬

‫[‪ ۱۱:۳۴‬قبلازظهر‪ ]۲۸/۹/۱۴۰۰ ,‬مهستی نیری‬
‫دیر بزرگ شدیم و‬
‫زود پیر شدیم‬
‫بگوی ‪:‬‬

‫آااااه به پای تو نویسیم‬
‫یا خود ؟!‬

‫به پندار خویش ‪ ،‬ساختیم‬
‫ندانستیم ‪ ،‬که همه را باختیم‬

‫ما ‪ ،‬بر تو تاختیم‬
‫تا توان داشتیم‬

‫سرانجام ‪ ،‬آموختی‬
‫از هیچ ‪ ،‬بر هیچ ‪ ،‬در پی هیچ‬
‫آموختی ‪ ،‬دنیا بازی بود و هیچ‬

‫تنها ارزش اش مهری بود‬
‫که ندانسته ‪ ،‬آنرا هم باختیم‬
‫بی وفا نگارم هم ‪ ،‬رو بر تافته‬
‫به جفت شش ‪ ،‬ما را بر انداخته‬
‫نه مکر ‪ ،‬نه قمار ‪ ،‬نه بنده گی‬
‫نه مستی ‪ ،‬نه ساقی ‪ ،‬نه سارایی‬
‫گوش ات کر و دلت سنگ است‬
‫آشیانت ویرانه باد که دل ‪ ،‬تنگ است‬
‫به نهاد بی تکلفم ‪ ،‬طلب کردم‬

‫تو بگوی ‪:‬‬
‫چه گنه جز عشق آت بسر کردم ؟!‬

‫‪۱۹:۴۰‬‬
‫‪۱۴۰۰,۹,۱۶‬‬

‫دفتر ‪ :‬کفرنامه‬
‫بسه دیگه‬

‫[‪ ۱۱:۳۵‬قبلازظهر‪ ]۲۸/۹/۱۴۰۰ ,‬مهستی نیری‬
‫بی بال و پر پریدن‬
‫آوای خوش خزیدن‬
‫تا تو‪ ،‬چه سان ببینی‬
‫با جلوه ی نکویی‬
‫دانی چرا غمینی‬
‫تکیده و زمینی‬
‫آهنگ خوش نشینی‬
‫گل فام هیچ نبینی‬
‫از باغ دل نچینی ؟!‬
‫باطن نگر ‪ ،‬ببینی‬

‫هر گل به رنگ و بویی‬
‫عاشق نباشی ار تو‬

‫در جنت ات گذارند‬
‫باز هم جهنمی تو‬

‫عاشق همیشه شاد است‬
‫در دل جشنی بپا هست‬

‫گر آتشش گذارند‬
‫گلها همه بهارند‬
‫عاشق نهی تو جانا‬
‫سر در بکش به مستی‬
‫باشد رهی ز خستی‬

‫‪۱۴۰۰,۹,۳‬‬
‫دفتر ‪ :‬مهنیس‬
‫[‪ ۱۱:۳۶‬قبلازظهر‪ ]۲۸/۹/۱۴۰۰ ,‬مهستی نیری‬