กันตัง เมืองแห่งตำนาน

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑

กันตัง หนังสือเรียน รายวิชาเพิ่มเติมภาษาไทย
ชุดสาระการเรียนรู้ท้องถิ่น
เมืองแห่งตำนาน

ก ลุ่ ม ส า ร ะ ก า ร เ รี ย น รู้ ภ า ษ า ไ ท ย

ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑

กันตัง

เมืองแห่งตำนาน

ผู้จัดทำ

นางสาวจิราภา แปะดำ รหัสนิสิต 621011446
นางสาวธนัชพร วรนันท์ รหัสนิสิต 621011454

เขียนโดย จิราภา แปะดำ
ธนัชพร วรนันท์

ภาพประกอบโดย แอพPinterest
ที่ปรึกษาวิชาการ อ.ปริยากรณ์ ชูแก้ว

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๖๕
หนังสือเรียนรายวิชาเพิ่มเติมภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑
ชุดสาระการเรียนรู้ท้องถิ่น

จัดพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. ๒๕๖๓
บริษัท TJ จำกัด

โทร ๐๖๗-๔๓๕๑๗๘๕

สงวนลิขสิทธิ์หนังสือเล่มนี้ตามพระราชบัญญัติ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. ๒๕๖๕
ห้ามคัดลอกเนื้อหา ภาพประกอบ รวมทั้งดัดแปลง

เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากทางบริษัทเป็นลายลักษณ์อักษร

คำนำ

หนังสือเรียนรายวิชาเพิ่มเติมกันตังเมืองแห่งตำนาน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑
เป็นหนังสือท่ี่จัดทำขึ้นสำหรับนักเรียนใช้ฝึกทักษะการอ่าน ทักษะการเขียน และ
ทักษะการแต่งบทร้อยกรอง รวมทั้งเป็นหนังสือ สำหรับให้ครูผู้สอนใช้ในการจัด
กิจกรรมการเรียนการสอนรายวิชาเพิ่มเติม ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษา
ขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑

แนวการนำเสนอของหนังสือเรียนกันตังเมืองแห่งตำนาน ชั้นมัธยมศึกษา
ปีที่ ๑ มุ่งเน้นให้ผู้เรียนได้ศึกษาวิธีการอ่านออกเสียง บทร้อยแก้วได้อย่างถูก
ต้องและมีทักษะในด้านการเขียนแนะนำ และการแต่งบทร้อยกรองประเภท
กาพย์ยานีได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม โดยมีการสอดแทรกนิทานพร้อม
ภาพประกอบ และข้อมูลท้องถิ่นของอำเภอกันตังร่วมด้วย

ผู้จัดทำขอขอบคุณครู อาจารย์และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดทำหนังสือ
เรียนเล่มนี้ให้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีไว้ ณ โอกาสนี้และหวังเป็นอย่างย่ิ่งว่า
หนังสือเล่มนี้จะเป็นประโยชน์แก่การจัดการศึกษาตาม หลักสูตรแกนกลาง การ
ศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑ ต่อไป

คณะผู้จัดทำ

คำแนะนำการใช้หนังสือ

หนังสือเล่มนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยให้นักเรียนเข้าใจภาษาไทยกว้างขึ้น
และมีทักษะการใช้ภาษาเพ่ื่อใช้ในการสื่อสารมากขึ้น สามารถใช้ความคิด และ
สื่อสารเป็นถ้อยคำได้อย่างมีประสิทธิภาพ ข้อแนะนำวิธีการใช้หนังสือ มีดังนี้

๑. อ่านสารบัญเพ่ื่อที่จะได้ทราบว่าในหนังสือมีการนำเสนอเรื่อง อะไรบ้าง
ควรอ่านคร่าว ๆ ตลอดเล่ม เพื่อให้เห็นภาพรวมของหนังสือ ต่อจากนั้นอ่าน
แต่ละหน้าว่ามีหัวข้ออะไรบ้าง มีเร่ืองใดท่ี่น่าสนใจเป็นพิเศษ

๒. ใช้เวลาในการอ่านทำความเข้าใจเป็นเรื่อง ๆ ตอนใดไม่เข้าใจ สามารถ
ทำเคร่ื่องหมายไว้ได้ แล้วค่อยถือโอกาสถามครูในชั้นเรียนเพ่ื่อให้ เพื่อน ๆ เข้าใจ
ด้วย
๓. ถ้าครูกำหนดให้อ่านตอนใดหรือเรื่องใดล่วงหน้า นักเรียนควร อ่านด้วย
ความเอาใจใส่ พยายามทำความเข้าใจ หากไม่เข้าใจตอนใดหรือเรื่องใด หรือมี
ข้อสงสัยประการใด ควรบันทึกแล้วนำมาซักถาม แลกเปลี่ยนความรู้ความเข้าใจ
กันในชั้นเรียน

๔. ทำกิจกรรมท้ายบททุกข้อที่กำหนดให้ครบถ้วน นักเรียน บางคนหรือ
บางกลุ่มท่ี่มีความสามารถอาจทำเสร็จในเวลาอันรวดเร็ว ครูอาจจะมอบหมาย
กิจกรรมเพิ่มเติมให้ทำได้ในเวลาที่เหลืออยู่ เพ่ื่อนักเรียน จะได้มีโอกาสค้นคว้าหา
ความรู้ที่แปลกใหม่และพัฒนาทักษะการใช้ภาษาให้สูงขึ้น

คำแนะนำสำหรับครู

การวางแผนการจัดการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑
๑. ศึกษาหลักสูตรการเรียนรู้เพ่ื่อให้เข้าใจมาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด หรือ
ส่ิ่งท่ี่จำเป็นแก่นักเรียน
๒. ศึกษาหนังสือเรียนรายวิชาเพิ่มเติมภาษาไทย ชุดสาระการเรียนรู้ท้องถิ่น
กันตังเมืองแห่งตำนาน ศึกษาพื้นฐานความรู้ความสามารถด้านการใช้ภาษาไทย
ของนักเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ เพ่ื่อเตรียมความพร้อมก่อนการสอน
และการจัดกิจกรรมการเรียนรู้

ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีท่ี่ ๑ ครูจำเป็น
จะต้องเข้าใจในแนวทางการนำเสนอเนื้อหาในแต่ละบทของหนังสือเรียนรายวิชา
เพิ่มเติมภาษาไทย ชุดสาระการเรียนรู้ท้องถื่น กันตังเมืองแต่งตำนาน ซ่ึ่งมีส่วน
ประกอบดังรายละเอียดต่อไปนี้

กันตังยางพาราต้นแรก นำเสนอสถานที่สำคัญในอำเภอกันตัง เพื่อฝึก
ทักษะการอ่าน และบูรณาการให้เข้าใจความเป็นท้องถิ่น

ตามรอยท่าเรือกันตัง นำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับทักษะการเขียน และการ
ย่อความ

เรื่องเล่าตำหนักจันทน์ นำเสนอเกี่ยวกับประวัติและเรื่องเล่าของอำเภอ
เมืองกันตัง ฝึกฝนทักษะการสร้างคำ และฝึกฝนทักษะการแต่งบทร้อยกรอง
กาพย์ยานี ๑๑

สารบัญ หน้า

เรื่อง ๒

หหน่นว่วยยกกาารรเรเีรยียนนรู้รทู้ีท่ี่๑๑กักนันตัตงังยยาางงพพาารราาต้ตน้นแแรรกก ๗
การอ่านออกเสียง ๑๑
การจับใจความสำคัญ ๑๒
แบบฝึกหัดท้ายบท ๑๖
เกร็ดความรู้
๑๘
หน่วยการเรียนรู้ที่ ๒ ตามรอยท่าเรือกันตัง
๒๕
การเขียนแนะนำ ๒๙
การเขียนแนะนำตนเอง ๓๐
การเขียนแนะนำสถานที่ ๓๑
แบบฝึกหัดท้ายบท ๓๔
เกร็ดความรู้
๓๖


หน่วยการเรียนรู้ที่ ๓ เรื่องเล่าตำหนักจันทน์ ๔๒
๔๔
กาพย์ยานี ๑๑ ๔๖
โครงสร้างกาพย์ยานี ๑๑ ๕๐
แบบฝึกท้ายบท
เกร็ดความรู้ ๕๑

บรรณานุกรม

คำขวัญอำเภอกันตัง

กันตังเมืองสะอาด ธรรมชาติริมฝั่งน้ำ
สง่างามตำหนักจันทน์ พิพิธภัณฑ์พระยารัษฎา
ท่าเทียบเรือต่างประเทศ เขตกำเนิดยางพารา

แผนที่อำเภอกันตัง

ตัวละคร
ในการดำเนิ นเรื่อง

ดุจเดือน

เด็กผู้หญิงผู้ที่ชอบสงสัย นิสัยชอบช่วยเหลือผู้คนอื่น
อยู่เป็นประจำ




พรรณิภา
หญิงสาวที่ ชื่นชอบการท่องเที่ยวเป็นพิเศษ
มีนิสัยรักสนุกชอบการสังสรรค์เป็นชีวิตจิตใจ

จิราภา
หญิงสาวที่รักในชีวิตอิสระ มีนิสัยชอบศึกษา
ความเป็นมาของสถานที่ต่างๆ

กิตติพันธ์
เป็นชายหนุ่มรูปงาม นิสัยเป็นคนขี้เบื่อและชอบ
อิสระ เขามักจะชอบไปท่องเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ

ตัวชี้วัด

ท ๑.๑ ม.๑/๑ อ่านออกเสียงบทร้อยแก้วและบทร้อยกรองได้ถูก
ต้องและเหมาะสมกับเรื่องที่อ่าน
ท ๑.๑ ม.๑/๒ จับใจความสำคัญจากเรื่องที่อ่าน

จุดประสงค์การเรียนรู้

๑. นักเรียนอ่านออกเสียงบทร้อยแก้วและบทร้อยกรองได้ถูกต้อง
๒. นักเรียนจับใจความและสรุปสาระสำคัญจากเรื่องที่อ่านได้

หน่วยการเรียนรู้
ที่ ๑

กันตัง
"ยางพาราต้นแรก"

เช้าวันหนึ่ง เวลา 06.30น. นาฬิกา
ปลุกดังขึ้น ทำให้กิตติพันธ์ที่นอนหลับอยู่ก็
สะดุ้งตื่น เขาลืมตาและมองออกไปทาง
หน้าต่าง เขามักจะเจอกับความอ้างว้างอยู่
เป็นประจำ เขาเป็นเด็กผู้ชายที่มีรูปร่างที่
งดงาม เมื่อกิตติพันธ์อายุ 18 ปี เขาต้อง
เดินทางมาเรียนหนังสือในเมืองสงขลา เขา
เป็นเด็กต่างจังหวัด ทุกครั้งที่เขาตื่นขึ้นมา
เขาก็รู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิต เขาเบื่อกับการ

เรียนแต่ละวัน
เพราะเขาต้องเรียนหนังสือตั้งแต่ 8 โมงเช้าจนถึง 5 โมงเย็น ทำให้ชีวิตของ
เขาวนเวียนอยู่กับการเรียนเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งตรงกันข้ามกับนิสัยของเขาเพราะเขา
เป็นคนชอบท่องเที่ยว ชอบอยู่กับธรรมชาติมากกว่าใช้ชีวิตที่วุ่นวาย ทุกครั้งที่เขา
นึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาเขาเองก็รู้สึกท้อใจและไม่อยากเรียนหนังสืออีก

๓

เพื่อน ๆของเขาก็มักจะพูดปลอบใจเขาอยู่เป็นประจำ ทุกครั้งที่กิตติพันธ์รู้สึกไม่
สบายใจเขาก็มักจะเล่าให้ดุจเดือนฟังเป็นประจำเพราะดุจเดือนเป็นเพื่อนคนแรกของ

เขา ดุจเดือนเป็นคนที่คอยรับฟังปัญหาของกิตติพันธ์
“ฉันรู้สึกเบื่อหน่ายกับการเรียนและเบื่อกับการทำงานค้าง” กิตติพันธ์พูดและทำ
หน้าเศร้า ฉันอยากพักผ่อน ฉันอยากไปท่องเที่ยวในพื้นที่ ไกล ๆ ฉันอยากเอา
ความเบื่อหน่ายนี้ไปทิ้งไว้ที่ไหนสักที ฉันเบื่อมากดุจเดือน ฉันอยากหลุดพ้นจากที่ๆ
ตรงนี้ ดุจเดือนได้แต่ฟังและนั่งยิ้ม เขารู้สึกสงสารกิตติพันธ์เขาเองก็อยากช่วยเพื่อน
แต่เขาก็จนปัญญาในการช่วยเพราะเขาเองก็ไม่ต่างไปจากกิตติพันธ์เลย เขาได้แต่

ปลอบใจให้เพื่อน ไม่อยากให้เพื่อนคิดมาก



ดุจเดือนนึกขึ้นได้ว่าจิราภาเป็นคนจังหวัดตรังและน่าจะมี
สถานที่ท่องเที่ยวแนะนำให้กิตติพันธ์และเธอได้รู้จัก ดุจเดือนจึง
บอกกิตติพันธ์ว่า จิราภาสามารถช่วยพวกเขาได้ กิตติพันธ์ก็ทำ
หน้างง!!! ดุจเดือนก็ได้เล่าให้ฟังและบอกกับ กิตติพันธ์ว่าบ้าน

ของจิราภาอยู่ในอำเภอที่มีสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งนั่นก็คือ
อำเภอกันตังและบ้านของจิราภาติดกับทะเล พ่อแม่ของเขามี
อาชีพเป็นชาวประมงชอบออกเรือหาปลาอยู่เป็นประจำ เมื่อ

กิตติพันธ์ได้ยินตาก็เปล่งประกายออกมา

๔

เขารู้สึกใจชื่นขึ้นมาและได้ปรึกษากับดุจเดือนว่า “ช่วง
หยุดยาวในวันสงกรานต์เราชวนจิราภาและพรรณิภาไป
เที่ยวกันดีกว่า ฉันคิดว่ามันต้องสนุกแน่เลยฉันชอบการ
ใช้ชีวิตแบบนั้น ฉันชอบธรรมชาติ ฉันชอบทะเล ฉันเบื่อ
หน่ายกับการทำงานค้างเต็มทนแล้ว” ดุจเดือนได้ยินดัง
นั้นเขาก็รู้สึกดีใจ ดุจเดือนเลยนัดจิราภาและพรรณิภา ไป
เที่ยวต่างจังหวัดกันที่อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง บ้านเกิด
ของ จิราภาอยู่ในอำเภอกันตัง จิราภาจะเป็นคนพาเราไป
สนุกและเก็บเกี่ยววิถีชีวิตของคนในอำเภอกันตังได้เป็น
อย่างดี เมื่อทั้งสี่คนตกลงกันจบก็แยกย้ายกันไปนอนเก็บ
แรงเพื่อต้อนรับเช้าวันใหม่ที่กำลังจะมาถึง

เช้าวันรุ่งขึ้นกิตติพันธ์ตื่นนอนตั้งแต่ 06.00 น. เขารู้สึกตื่นเต้นกับ
เรื่องเมื่อวานที่ ดุจเดือนเล่าให้ฟัง เขารีบลุกขึ้นจากเตียงนอนและรีบวิ่ง

ไปอาบน้ำ เพื่อไปโรงเรียนให้เร็วที่สุด เมื่อเขาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ
เรียบร้อย เขาก็วิ่งไปขึ้นรถหน้าหอพัก เมื่อเขามาถึงโรงเรียนเขาก็ได้เจอ
กับเพื่อน ๆ ทั้งสามคน ที่นั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่ที่โต๊ะหน้าลานห้อง
ผู้อำนวยการ ทั้งสามคนทักทายกิตติพันธ์ และแซวว่าวันนี้กิตติพันธ์ดู

สดใส และมีความสุขขึ้น กิตติพันธ์ก็เลยตอบว่า “ฉันดีใจที่จะได้ไป
เที่ยว ฉันตื่นเต้น ฉันรอเวลานี้มานาน” เพื่อนทั้งสามคนก็ได้แต่นั่ง

หัวเราะ

๕

เมื่อถึงเวลาเลิกเรียน ทั้งสี่คนก็ได้นัดแนะกันว่าพรุ่งนี้มาเจอกันที่เดิม จิราภา
ก็ได้พูดว่า “งั้นพรุ่งนี้พวกเราจะนั่งรถตู้ไปลงที่สถานีรถไฟกันตัง” แสงแดดตอนเช้า
ส่องผ่านม่านเข้ามายังเตียงนอน กิตติพันธ์ก็รีบลุกไป อาบน้ำและออกไปรอตามที่

ตกลงกับเพื่อน ๆ เอาไว้ เมื่อทุกคนมากันครบแล้วก็ออกเดินทางกัน

เวลา 10.00น. ทั้งสี่คนเดินทางมาถึงสถานีรถไฟกันตัง พวกเขาก็ได้เจอกับพ่อแม่
ของจิราภาที่รอรับพวกเขาอยู่ จิราภาดีใจที่ได้กลับมาเที่ยวที่บ้าน เขาคิดถึงความ
สุขและความอบอุ่นของครอบครัว เมื่อทุกคนขึ้นรถกันครบแล้วพ่อของจิราภาก็ได้
เล่าถึงความเป็นมาของสถานที่ต่าง ๆ ในอำเภอกันตังให้ฟัง ดุจเดือนจึงถามว่า
“ที่นี้คือต้นกำเนิดของต้นพาราต้นแรกใช่มั้ยคะคุณพ่อ หนูอ่านเจอในหนังสือค่ะ”
พ่อของ จิราภาก็ตอบว่า “ใช่จ้ะลูก ที่นี้คือถิ่นกำหนดต้นยางพารา” กิตติพันธ์
ได้ยินจึงบอกว่า “คุณพ่อครับ ผมอยากรู้ประวัติความเป็นมาของต้นยางพาราครับ

พ่อช่วยเล่าให้ฟังหน่อยครับ” พ่อของจิราภาก็ได้เล่าว่า

๖

แบบฝึกอ่าน : ประวัติยางพาราต้นแรก

ต้นยางพาราเข้ามาปลูกในประเทศไทย ตั้งแต่ https://th.foursquare.com
สมัยที่ยังใช้ชื่อว่า "สยาม" ประมาณกันว่าควรเป็น
หลัง พ.ศ.2425 ซึ่งช่วงนั้น ได้มีการขยายเมล็ดกล้า
ยางพารา จากพันธุ์ 22 ต้น นำไปปลูกในประเทศ
ต่าง ๆ ของทวีปเอเชีย และมีหลักฐานเด่นชัดว่า
เมื่อ ปี พ.ศ.2442 พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศร
ภักดี (คอซิมบี้ ณ ระนอง) เป็นผู้เหมือนหนึ่ง "บิดา
แห่งยาง" เป็นผู้ที่ได้นำต้นยางพารามาปลูกที่อำเภอ

กันตัง จังหวัดตรัง เป็นครั้งแรก

https://www.posttoday.com จากนั้น พระยารัษฎานุประดิษฐ์ ได้ส่งคนไป
เรียนวิธีปลูกยางเพื่อมาสอนประชาชน พร้อมกัน
นั้นท่านก็สั่งให้กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน นำพันธุ์ยางไป
แจกจ่าย และส่งเสริมให้ราษฎรปลูกทั่วไป ซึ่งใน
ยุคนั้น อาจกล่าวได้ว่าเป็นยุคตื่นยาง และชาวบ้าน
เรียกยางพารานี้ว่า “ยางเทศา” ต่อมาราษฎรได้นำ
เข้ามาปลูกเป็นสวนยางมากขึ้นและได้มีการขยาย
พื้นที่ปลูกยางไปในจังหวัดภาคใต้รวม 14 จังหวัด

๗

ปัจจุบันประเทศไทยมีพื้นที่ปลูกยางทั้งประเทศ

ประมาณ 12 ล้านไร่ กระจายกันอยู่ในภาคใต้
ภาคตะวันออก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ซึ่งเป็นแหล่งปลูกยางใหม่ การพัฒนา

อุตสาหกรรมยางของประเทศได้เจริญรุ่งเรือง

www.lovethailand.org มาจนทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศที่ผลิตและ
ส่งออกยางได้มากที่สุดในโลก

ยางที่นำมาครั้งนี้มีจำนวน ถึง 4 ลัง ได้นำมาปลูกไว้ที่บริเวณหน้าบ้านพัก ที่อำเภอ
กันตัง จังหวัดตรัง ซึ่งปัจจุบันนี้ยังเหลือให้เห็นเป็นหลักฐานเพ
ียงต้นเดียว อยู่บริเวณ

หน้าสหกรณ์การเกษตรกันตัง และจากยางรุ่นแรกนี้ พระสถลสถานพิทักษ์ ได้ขยาย

เนื้อที่ปลูกออกไป จนมีเนื้อที่ปลูกประมาณ 45 ไร่ นับได้ว่า พระสถลสถานพิทักษ์ คือ

ผู้เป็นเจ้าของสวนยางคนแรกของประเทศไทย

https://panissarasite.wordpress.com https://thai.tourismthailand.org

๘

การอ่าน
ออกเสี ยง

ความหมายของการอ่าน

มณีรัตน์ สุกโชติรัตน์ (๒๕๔๙, หน้า๑๔๐) ให้ความหมาย การอ่าน ไว้ว่า
คือกระบวนการค้นหา รับรู้และเขา้ใจ ความหมายของสิ่งที่อ่าน โดยผ่าน
กระบวนการจับใจความสำคัญ และตีความเพื่อ เพิ่มพูน ประสบการณ์และ
พัฒนาตนเองทั้งด้านสติปัญญา อารมณ์และสังคม

ความสำคัญของการอ่าน

สุนันทา มั่นเศรษฐวิทย์ (๒๕๔๕,หน้า ๒) กล่าวว่า การอ่านเป็นเครื่องมือสำคัญ
ในการแสวงหาความรู้ การรู้และใช้วิธีอ่านที่ถูกตอ้งจึงเป็นสิ่งจำเป็น สำหรับผู้อ่าน
ทุกคน การรู้จักฝึกฝนอ่านอย่าง สม่ำเสมอจะช่วยให้ผู้อ่านมีพื้นฐานในการอ่านที่ดี
ทั้งจะช่วยให้เกิดความชำนาญและมีความรู้ กว้างขวางด้วย

๙

การอ่านออกเสียงร้อยแก้ว

การอ่านออกเสียงร้อยแก้ว หมายถึง การอ่านถ้อยคำที่มีผู้เรียบเรียงหรือ
ประพันธ์ไว้ โดยการเปล่งเสียง และวางจังหวะเสียงให้เป็นไปตามความนิยม
และเหมาะสมกับเรื่องที่อ่าน เพื่อถ่ายทอดอารมณ์ไปสู่ผู้ฟัง ซึ่งจะทำให้ผู้ฟังเกิด
อารมณ์ร่วมคล้อยตามไปกับเรื่องราว หรือรสประพันธ์ที่อ่าน

หลักการอ่านออกเสียงร้อยแก้ว

๑.ศึกษาเรื่องท่ี่อ่านให้เข้าใจและอ่านออกเสียงให้ถูกต้องตามอักขรวิธี
๒.อ่านด้วยน้ำเสียงท่ีเป็นเธรรมชาติและสอดคล้องกับเรื่องที่อ่าน
๓. อ่านออกเสียงให้ดังพอประมาณ ไม่ตะโกนหรือเสียงแผ่วเกินไป
๔.อ่านเว้นวรรคตอนเและอ่านเครื่องหมายวรรคตอนให้ถูกต้อง

๑๐

การจับใจความสำคัญ

การอ่านจับใจความสำคัญ คือ การค้นหาสาระสำคัญ ข้อเท็จจริง และ
ข้อคิดเห็น ของเรื่องหรือของหนังสือที่อ่าน

ใจความสำคัญ

ใจความสำคัญ หมายถึง ใจความที่สำคัญและเด่นที่สุดในย่อหน้า
ครอบคลุมเนื้อความในย่อหน้านั้นๆ และสามารถเป็นหัวเรื่องของ ย่อหน้า
นั้นได้ ซึ่งในแต่ละย่อหน้าจะมีประโยคใจความสำคัญเพียง ประโยคเดียว
หรือไม่เกิน ๒ ประโยค

ใจความรอง

ใจความรอง หรือ พลความ หมายถึง ใจความ หรือประโยคที่
ขยายความหรือสนับสนุนใจความสำคัญให้ชัดเจนขึ้น โดยการอธิบายให้
รายละเอียด ให้คาจากัดความ ยกตัวอย่าง เปรียบเทียบ หรือแสดงเหตุผล

๑๑

แบบฝึกหัดท้ายบท

คำชี้แจง : ให้นักเรียนตอบคำถามต่อไปนี้ให้ถูกต้อง
๑. ให้นักเรียนอธิบายความหมายของการอ่านตามความเข้าใจ
ตอบ...........................................................................................................
.................................................................................................................
.................................................................................................................
.................................................................................................................
.................................................................................................................

๒. หลักการอ่านร้อยแก้วมีกี่ข้อ อะไรบ้าง
ตอบ...........................................................................................................
.................................................................................................................
.................................................................................................................
.................................................................................................................
.................................................................................................................
.................................................................................................................

๑๒

๓. ความสำคัญของการอ่านคืออะไร
ตอบ..........................................................................................................
................................................................................................................
................................................................................................................
................................................................................................................
................................................................................................................
๔. ใจความสำคัญกับใจความรองแตกต่างกันอย่างไร
ตอบ..........................................................................................................
................................................................................................................
................................................................................................................
................................................................................................................
................................................................................................................
................................................................................................................

๑๓

แบบทดสอบ

เรื่อง การอ่านออกเสียง

คำชี้แจง : ให้นักเรียนเลือกคำตอบที่ถูกต้องที่สุดเพียงข้อเดียว




1. ข้อใดคือการอ่านออกเสียงที่ถูกต้อง 5. ข้อใดไม่ใช่ความหมายของร้อยแก้ว

ก. สมชายกำหนดท่าทางที่จะอ่าน ก. ข้อความที่ไม่มีลักษณะบังคับสัมผัส

ข. สมศักดิ์ทดลองออกเสียงก่อนที่จะอ่าน ข. ข้อความที่ใช้เขียนอยู่ในชีวิตประจำวัน

ค. สมเดชศึกษาเจตนาของผู้แต่งเรื่องที่จะอ่าน ค. ข้อความที่ไม่เน้นระบบคำและโครงสร้างประโยค

ง. สุดาทำความเข้าใจในเรื่องที่จะอ่านอย่างถี่ถ้วน ง. ข้อความที่มีรูปแบบถูกต้องตรงตามไวยากรณ์ไทย

2. ข้อใดไม่ใช่การอ่านเพื่อความรู้ 6. ข้อใดสำคัญที่สุดในการอ่านออกเสียงร้อยแก้ว

ก. ไก่ต๊อกอ่านฉลากยาแล้วปฏิบัติตาม ก. มีสมาธิในการอ่าน
ข. ไก่แจ้อ่านตำราอาหารไทยไปทำขนมขาย ข. อ่านให้เป็นเสียงพูด
ค. ไก่โต้งอ่านนวนิยายเก็บข้อมูลแล้วไปเขียน ค. อ่านให้เสียงดังพอสมควร
นวนิยายส่งเข้าประกวด ง. อ่านให้ถูกต้องตามอักขรวิธี
ง. ไก่อูมีความทุกข์จึงไปอ่านหนังสือเกี่ยวกับ 7. การใส่อารมณ์ในการอ่านเป็นผลดีอย่างไร
ศาสนาเพื่อผ่อนคลายความทุกข์ ก. เปลี่ยนอารมณ์ของผู้ฟัง
3. ทักษะในข้อใดมีความจำเป็นสำหรับนักเรียนในการ ข. ทำให้การอ่านนั้นชวนฟังยิ่งขึ้น
แสวงหาความรู้เพิ่มเติม ค. ทำให้เรื่องที่อ่านนั้นน่าสนใจ
ก. การฟัง ง. ทำให้ผู้อ่านมีชีวิตชีวามากยิ่งขึ้น
ข. การพูด 8. ข้อใดไม่ใช่แนวทางการอ่านบทร้อยกรอง
ค. การอ่าน ก. ต้องรู้จักทำนองของบทร้อยกรองที่อ่าน
ง. การเขียน ข. ต้องรู้จักฉันทลักษณ์ของบทร้อยกรองที่อ่าน
4. ข้อใดคือลักษณะของผู้ที่อ่านเป็น ค. ต้องรู้จักผสมคำหรือพยางค์บทร้อยกรองที่อ่าน
ก. กล้าผสมอักษรแล้วอ่านเป็นคำได้ ง. ต้องรู้จักใส่อารมณ์ความรู้สึกในบทร้อยกรองที่อ่าน

ข. เก่งอ่านหนังสือแล้วแปลความหมายได้

ค. ก้อยอ่านหนังสือแล้วมีความเข้าใจเรื่องที่อ่าน

ง. แก้วอ่านหนังสือแล้วประเมินค่าของเรื่องที่

อ่านได้

๑๔

แบบฝึกท้ายบท
เรื่อง การอ่านจับใจความเพื่อหาคำสำคัญ

คำชี้แจง : ให้นักเรียนอ่านบทความดังต่อไปนี้ แล้วจับใจความให้ถูกต้อง

กระเพราเป็นพืชที่ใช้ใบสุดใบอ่อนประกอบอาหารเพื่อดับกลิ่นข้าวอาหาร
ประเภทเนื้อช่วยให้อาหารมีกลิ่นหอมและเสริมให้อาหารมีรสชาติดีแต่อย่ามอง
คุณค่าของใบกระเพราว่าเป็นเพียงเครื่องชูรสของอาหารเท่านั้นเพราะการรับ
ประทานกระเพรายังช่วยไม่ให้ท้องอืดเนื่องจากมีสารช่วยย่อยอาหารด้วย

ต้นกระเพราจัดเป็นไม้พุ่มเตี้ยอายุยืนนานความสูงพุ่มประมาณ 75 เซนติเมตร
ลำต้นและใบมีขนเล็กน้อยขึ้นได้ดีในดินทุกชนิดและปลูกได้ในทุกฤดูกาลแต่ควรเริ่มปลูก
ในฤดูฝนซึ่งเป็นช่วงที่ต้นกระเพรางอกงามได้ดีที่สุดชอบดินร่วนซุย เช่นเดียวกับพืชผัก
ชนิดอื่นๆ พันธุ์กระเพราที่นิยมปลูกมี 2 พันธุ์คือ กระเพราแดงกับ กระเพราขาว กระ
เพราแดงสีของลำต้นและก้านใบจะมีสีม่วงแดง ส่วนกระเพราขาวสีของลำต้นและก้าน
ใบมีสีเขียวอ่อนการปลูกกระเพรานิยมใช้การวานเมล็ดมากกว่าการปลูกยิ่งชำกระเพาที่
ปลูก สามารถเก็บใบรับประทานใน 70 วัน

ตอบ………….…………………………………………………………………………………………………..
................................................................................................................
……………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………..
…………………………………………………………………………………………………….................

๑๕

เกร็ดความรู้การใช้คำในชีวิตประจำวัน

การใช้คำว่า ตกแต่ง และ ตบแต่ง

ต่อเติม หมายถึง ก. ขยายหรือเพิ่มให้มากหรือใหญ่ขึ้น
เช่น พ่อแม่ต่อเติมบ้านเดิมเพื่อให้พ่อกับครอบครัวใหม่
เพิ่มเติม หมายถึง ก. เสริมหรือเติมของที่มีอยู่แต่ยังไม่สมบูรณ์
ให้มีมากหรือสมบูรณ์ยิ่งขึ้น เช่น มีใครจะเพิ่มเติมรายละเอียด
ข้อตกลงระหว่างเราอีกหรือไม่

ตกแต่ง หมายถึง ก. ประดับหรือทำให้สวยงาม
เช่น บ้านนี้ตกแต่งภายในด้วยมัทนากรชื่อดัง
ตกแต่ง หมายถึง ก. ประดับทำให้งามหรือจะให้ลูกสาวมีเรือน
ตามประเพณี เช่น นางสาวได้ตกแต่งลูกสาวให้เป็นฝั่งเป็นฝา

๑๖

ตัวชี้วัด

ท ๒.๑ ม.๑/๒ เขียนสื่อสารโดยใช้ถ้อยคำถูกต้อง ชัดเจน เหมาะสม
และสละสลวย
ท ๒.๑ ม.๑/๕ เขียนย่อความจากเรื่องที่อ่าน

จุดประสงค์การเรียนรู้

๑. นักเรียนอธิบายหลักการเขียนเพื่อใช้ในการสื่อสารได้อย่างถูกต้อง
๒. นักเรียนเขียนย่อความจากสื่อต่าง ๆ ได้อย่างถูกต้อง

หน่วยการเรียนรู้
ที่ ๒

ตามรอย
ท่าเรือกันตัง

ตอนเย็นเมื่อทั้ง ๔ คนเดินมาถึงบ้านพักของจิราภาที่อำเภอกันตัง ทั้ง ๔ คนก็รู้สึก
เหนื่อยและเพลียกับการเดินทาง เขาทั้ง ๔ คนก็แยะชกย้ายกันไปอาบน้ำ กินข้าวตอน
ค่ำ แม่ของจิราภาเป็นคนที่ทำอาหารอร่อย ดุจเดือนเอ่ยปากชม และพูดว่าถ้าอยู่ที่นี่
เป็นเดือน ๆ คงจะอ้วนแย่เลย แม่ของจิราภาก็นั่งยิ้มแก้วปริ กิตติพันธ์ก็ได้เล่าให้แม่
และพ่อของจิราภาฟังว่า ตอนที่อยู่โรงเรียน จิราภาก็มักจะเล่าเรื่องราวของเขาใน
ตอนเด็กและได้เล่าถึงรถสชาติอาหารฝีมือของแม่ ตอนแรกก็ไม่มีใครเชื่อ แต่ตอนนี้

เชื่อแล้วเพราะมันอร่อยจริง ๆ ครับ พ่อแม่

เมื่อพวกเขารับประทานอาหารกันเสร็จแล้ว พรรณิภาเลยชวนเพื่อน ๆ ทั้ง ๓ คน
ไปเดินเล่นที่ชายหาด เพราะบ้านของจิราภา นั้นอยู่ติดกับทะเลที่ชื่อว่า เกาะลิบง
ซึ่งเกาะลิบงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญในอำเภอกันตัง เพราะในแต่ละปีจิราภาได้
บอกว่า มีนักท่องเที่ยวมาท่องเที่ยวเป้นจำนวนมากทั้งชาวต่างชาติและชาวไทย

๑๙

ตกดึกเมื่อพวกเขาทั้ง ๔ คนก็เดินกลับมายังบ้านพัก พวกเขาก็ได้แยกย้ายกันไปอาบน้ำ
จิราภาบอกว่าลมทะเลที่นี้จะทำให้พวกเขาตัวเหนียว เมื่อถึงบ้านดุจเดือนขออาบน้ำเป็น

แรก เพราะดุจเดือนกลัวผี ไม่อยากอาบน้ำเป็นคนสุดท้าย เพื่อน ๆ ทั้ง ๓ ก็ได้แต่
หัวเราะและเอ็นดูดุจเดือน

พอทุกคนอาบน้ำกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว พ่อและแม่ของจิราภา ก็ได้ส่วนพวกเขาทั้ง ๔
คนมานั่งที่หน้าระเบียงบ้าน พ่อจิราภาก้ได้เอ่ยปากบอกลุก ๆ ทั้ง ๔ ว่าคืนนี้มีฝน
ดาวตก ที่หน้าบ้านเพราะพ่อติดตามข่าวจากเพจพยากรณ์อากาศ ทุกคนต่างนั่งรอ
คอยที่จะได้เห็นฝนดาวตก

๒๐

หลังจากที่ทุกคนเห็นฝนดาวตกแล้ว ทุกคนก้ได้แยกย้ายกันเข้านอน จิราภาก็ได้เข้าไป
กอดพ่อแม่และบอกฝันดีพ่อกับแม่ของเขา แม่ของจิราภาก็บอกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าแม่
จะไปเก็บหอยที่ทะเลลิบง ลูกจะไปด้วยมั้ย จิราภาก้ได้ตอบตกลงแม่ว่า เธอจะไป
ด้วย จิราภาก็ตะโกนถามเพื่อน ๆ ว่าพรุ่งนี้เช้าจะไปเก็บหอยด้วยกันมั้ย ทุกคนก็
ตอบตกลง กิตติพันธ์บอกนั้นเราไปปตั้งแต่ตอนนี้เลยมั้ย จิราภา เราอยากไปเก็บ
หอย เราตื่นเต้น เพื่อนและพ่อแม่ต่างก็หัวเราะชอบใจกิตติพันธ์ที่เขาเป็นคนซื่อ ๆ มี

ความสนุก และตลก

05.00 น. แม่ของจิราภาก็ได้เรียกทุกคนให้ตื่น เพื่อที่จะไปเก็บหอยที่ชายหาด จิรา
ภาเมื่อได้ยินเสียงแม่ ก็รีบลุกขึ้นไปอาบน้ำล้างหน้า เมื่อเขาทำธุระของเขาเรียบร้อย
แล้ว จิราภาก็เดินไปปลุกเพื่อน ๆ ที่กำลังนอนหลับฝันดีอยู่ เพื่อน ๆ ตื่นกันได้แล้ว
เช้าแล้ว เรากับแม่จะออกไปเก็บหอยแล้วนะ จะไปด้วยมั้ย เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทัน
นะ แม่กับพ่อก็หัวเราชอบใจ แต่ก็ไม่มีใครตื่น แม่เลยบอกว่างั้นเราไปกันสามคนพ่อ
แม่ลูกก็ได้ อย่าไปกวนเพื่อนเลย เพื่อนน่าจะเหนื่อยจากการเดินทาง จิราภาก็ตอบ

รับแม่และปิดประตูบ้านแล้วเดินลงจากบ้านพร้อมตะกร้า

๒๑

เมื่อมาถึงชายหาด แม่และพ่อก็ได้แยกกันหาหอย จิราภาเดินตามหลังแม่เพราะเขาไม่
คุ้นชินกับเส้นทางนี้ เพราะเขาไปเรียนต่างจังหวัดเป็นปี ๆ แม่ก็คอยบอกว่าหอยจะอยู่
ในรูเล็ก เมืื่อน้ำทะเลลดหอยก็จะผุดขึ้นมา เมื่อจิราภาเห็นว่ามีหอยผุดออกจากรู เขา
ก็รีบเอามาจับหอยตัวนั้นทันที่ และตะโกนด้วยน้ำเสียงดีใจ แม่ขา หนูจับหอยได้แล้ว
ค่ะ เย้ๆ หนูดีใจมากเลย วันนี้คงเป็นของหนูแน่เลย พ่อกับแม่ก็ตะโกนกลับมาว่า ลูก
เก่งมากเลย ลูกพ่อลูกแม่เก่งที่สุดเลย สมแล้วที่บ้านของเราติดกับชายหาด จะได้ไม่

เสียชื่อ จะไม่มีใครมาว่าได้

๒๒

10.00 น. กิตติพันธ์ ดุจเดือน และพรรณิภา ทั้งสามตื่นแล้วหันมา
มองหน้ากันด้วยความบังเอิญ และก้มมองนาฬิกา พรรณิภา
ทำสีหน้าตกใจ เพราะเวลาที่พวกเขาตื่นนั้นมันจะเที่ยงแล้ว
พวกเขาออกจากห้องมานั่งที่ระเบียง กิตติพันธ์กดโทรศัพท์
โทรหาจิราภา แต่จิราภาไม่ได้พาโทรศัพท์ไปด้วย ทั้งสามก็
ไปล้างหน้าและเดินลงไปที่ชายหาด แต่จิราภาและพ่อแม่ก็

กลับมาพอดี

12.00 น. แม่เอาหอยที่เก็บมาไปทำอาหารให้ลูกๆ กิน หอนนั้นคือหอย
แมลงภู่ ทำอาหารได้หลากหลายชนิด เช่น ต้ม ลวก แม่บอกว่า
หอยชนิดนี้มีราคาที่สูง หากินได้ตามท้องตลาด แต่คนในพื้นที่ส่วน
ใหญ่จะนิยมออกไปหากินเองที่ชายหาด ดุจเดือนเกิดความสงสัย

ว่าทำไมที่นี้ ถึงมีท่าเรือคอยเทียบท่า แม่ก็ได้เล่าว่า

๒๓

ในอดีตกันตังเป็นเมืองท่าสำคัญแห่งหนึ่งทางฝั่งมหาสมุทรอินเดีย เป็น
ศูนย์กลางการคมนาคมทางน้ำสำคัญมาแต่โบราณ เมื่อพระยารัษฎานุประดิษฐ
มหิศรภักดีมารับตำแหน่งใน พ.ศ. 2433 ได้ดำเนินการพัฒนาเมืองตรัง (กันตัง)
ทุกด้าน โดยมีจุดมุ่งหมายจะทำให้เป็นเมืองค้าขาย เริ่มจากการย้ายเมืองจาก
ตำบลควนธานีไปตั้งที่ตำบลกันตัง และสร้างความเจริญแก่เมืองตรัง (กันตัง)
อย่างมาก การพัฒนาในสมัยพระยารัษฎาฯ ที่จะนำไปสู่ความเป็นเมืองท่าค้าขายมี
อยู่หลายด้าน เริ่มจากการแก้ปัญหาความไม่สงบเรื่องโจรผู้ร้ายและการส่งเสริม
อาชีพพื้นฐานคือการเกษตร เริ่มต้นจากเกษตรยังชีพในครัวเรือน และขยายเป็น

เกษตรเพื่อการค้า โดยใช้กุศโลบายต่าง ๆ และระบบกลไกของรัฐ

๒๔

การเขียนแนะนำ

ความหมายของการเขียน

วิจิตรา แสงพลสิทธิ์ และคณะ ( ๒๕๒๒, หน้า ๑๓๕ – ๑๓๖ )
ให้ความหมายของการเขียนว่า การเขียน คือการแสดงออกเพื่อการสื่อสาร
อย่างหนึ่งของมนุษย์ โดยอาศัยภาษา ตัวอักษร และอุปกรณ์อื่นๆเป็นสื่อ
เพื่อถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิด ความต้องการและความเข้าใจทุกอย่างให้ผู้
อื่นได้ทราบ

โสภณ สาทรสัมฤทธิ์ผล (2555 : 77) กล่าวว่า การเขียนหมายถึง
ทักษะในการใช้ภาษาที่มุ่ง ถ่ายทอดความรู้สึก ความคิด ความรู้และข้อมูล
ต่างๆ เป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อให้ผู้อ่านได้รับทราบ จุดประสงค์ตามเจตนา
ของผู้เขียน

๒๕

จุดมุ่งหมายของการเขียน

๑. การเขียนเพื่อเล่าเรื่อง คือการนำเหตุการณ์เรื่อง
ราวที่อาจเกิดขึ้น กับบุคคลใดบุคคลหนึ่ง หรือเป็น

เรื่องที่ผู้เขียนได้ประสบพบเจอมา และนำมา
ถ่ายทอดอย่างเป็นลำดับ

๒. การเขียนเพื่ออธิบาย คือ การเขียนเพื่อชี้แจง
อธิบายให้ผู้อ่านทราบและเข้าใจ เช่น อธิบายวิธีใช้

อธิบายวิธีการทำ อธิบายขั้นตอน

๓. การเขียนเพื่อแสดงความคิด
เห็น เป็นการเขียนเพื่อวิเคราะห์
วิจารณ์ แนะนำ หรือแสดงความ
คิดเห็น เกี่ยวกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
อาจเป็นการเขียนแสดงความคิด
เห็นอย่างเดียวหรืออาจมีข้อเสนอ
แนะด้วย
๔. การเขียนเพื่อสร้างจินตนาการ เป็นการเขียนที่
มุ่งให้ผู้อ่านเกิด จินตภาพ มีอารมณ์คล้อยตาม โดย
การใช้ถ้อยคาที่มีความหมายแฝง หรือมี ความ
หมายเชิงสัญลักษณ์

๒๖

คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย ( ๒๕๕๑, หน้า ๑๗๙ – ๑๘๑ )

๕. การเขียนเพื่อโน้มน้าวใจ มีวัตถุประสงค์ใน
การเขียนเพื่อจูงใจ เช่น
การเขียนคำขวัญ การเขียนโฆษณา ซึ่งภาษาที่
ใช้จะต้องสั้น กระชับและรัดกุม

๖. การเขียนเพื่อล้อเลียนหรือเสียดสี มีจุด
ประสงค์ในการเขียนเพื่อ ตำหนิสิ่งใดสิ่ง
หนึ่ง อาจเป็นบุคคล หรือสถานการณ์

๗. การเขียนเพื่อกิจธุระ เป็นการเขียนเพื่อวัตถ
ปุระสงค์อย่างใดอย่างหนึ่ง ภาษาที่ใช้ต้องเหมาะ
สมกับประเภทของงานเขียน

๘. การเขียนเพื่อบอกให้ทราบข้อเท็จจริง เป็น
งานเขียนของทางราชการ เป็นส่วนใหญ่ เช่น
การเขียนประกาศ คาสั่ง ระเบียบ ข้อบังคับ

๒๒๗๐

คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย ( ๒๕๕๑, หน้า ๑๗๙ – ๑๘๑ )

การเขียนแนะนำ

การเขียนแนะนำ คือ การเขียน หรือบรรยายเพื่อบอกข้อปฏิบัติ ข้อ
ควรรู้ วิธีใช้ หรือวิธีทำ ซึ่งจะช่วยสร้างความรู้ ความเข้าใจให้แก่ผู้อ่าน ถือ
เป็นรูปแบบการเขียนที่ให้ประโยชน์มาก ๆ

หลักการเขียนแนะนำ

ลักษณะการเขียนแนะนำความรู้ในรูปแบบต่าง ๆ ไปแล้ว เราก็ควรจะมาเรียนรู้
เกี่ยวกับหลักการง่าย ๆ ที่สามารถนำไปใช้ในการเขียนแนะนำความรู้ให้คนอื่นได้ ดัง
นีี้

1.ใช้ภาษาเขียนที่เข้าใจง่าย ได้ใจความเพื่อให้ผู้อ่านสามารถเข้าใจได้ง่าย ๆ โดย
ไม่ต้องอ่านยาว ๆ

2.ใช้ถ้อยคำให้สุภาพ นุ่มนวล ไม่หยาบคาย หรือเป็นภาษาปากมากเกินไป
เพราะไม่เหมาะกับการนำมาเขียนให้ความรู้

3.นำเสนอด้วยวิธีที่หลากหลายเพื่อเป็นทางเลือกให้กับผู้อ่าน เช่น การนำเสนอ
วิธีออกกำลังกายง่าย ๆ ด้วยการเดิน การวิ่ง การเต้นแอโรบิก หรือการปั่น
จักรยาน

4.ใช้การยกตัวอย่างประกอบเพื่อช่วยให้เราไม่ต้องใช้การอธิบายที่ยืดยาว เพียง
แค่ยกตัวอย่างประกอบเนื้อหาที่ต้องการจะแนะนำก็ทำให้ผู้อ่านเข้าใจได้ง่าย ๆ



๒๘

การเขียนแนะนำตนเอง

เป็นการเขียนวิธีหนึ่งที่ใช้บอกกล่าวความเป็นตัวตนของเรา หรือเป็นการ
แนะนำตนเองให้เป็นที่รู้จักแก่บุคคลอื่น ๆ เช่น การแนะนำตนเองต่อสมาชิกใน
ห้องเรียน หรือการแนะนำตนเอง ต่อคณะกรรมการสัมภาษณ์

หลักการเขียนแนะนำตนเอง

๑. พิจารณาจุดประสงค์ในการเขียนให้ชัดเจน เพื่อจะได้จัดเตรียมข้อมูล สา
หรับการเขียนได้อย่างถูกต้อง
๒.พิจารณาว่าผู้อ่านเป็นบุคคลกลุ่มใดและมีความประสงค์จะได้รับข้อมูลใด
เป็นพิเศษ
๓. เลือกใช้สำนวนภาษาให้เหมาะสม สอดคล้องกับวัตถุประสงค์และผู้อ่าน
๔. พิจารณาความถูกต้อง ความครบถ้วน และความน่าเชื่อถือของข้อมูล
ที่นำเสนอ

๒๙

การเขียนแนะนำสถานที่

การเขียนแนะนาสถานที่ หมายถึง การบรรยายถึงลักษณะ รูปทรงสภาพ
แวดล้อม และรายละเอียดต่าง ๆ ของสถานที่ เพื่อให้ข้อมูล เกี่ยวกับสถานที่แก่ผู้
อ่าน หากเป็นสถานที่ท่องเที่ยว การเขียนแนะนา สถานที่จะมีการบรรยายถึง
สถานที่ในลักษณะที่เป็นการชักชวนให้ผู้อ่าน เดินทางไปท่องเที่ยวยังสถานที่นั้น ๆ
ด้วย

การเขียนแนะนำสถานที่ มี ๒ ประเภท

๑. การเขียนแบบบรรยาย
เป็นการเขียนแบบเชิงวิชาการ โดยใช้เฉพาะข้อเท็จจริง เช่น นำเที่ยวพิพิธภัณฑ์พระ

ยารัษฎานุประดิษฐ์ มหิศรภักดี (คอซิมบี้ ณ ระนอง) จังหวัดตรัง ก็จะบรรยายถึงจุดที่ตั้ง
ประวัติความเป็นมา หรือตำนานที่ผู้คนเล่าสืบต่อกันมา หรือวิธีการเดินทาง โดยไม่มี
ข้อคิดเห็นส่วนตัวอื่นใด ซึ่งต้องอาศัยการศึกษาเรื่องพิพิธภัณฑ์อย่าง ละเอียด ทำความ
เข้าใจ แล้วนำมาเรียบเรียงและเขียนอย่างถูกต้องตามหลักการเขียน
๒. การเขียนแบบเล่าเรื่อง หรือการเขียนเล่าประสบการณ์

เป็นการเขียนที่ไม่เป็นทางการ ใช้ภาษาพูด เขียนบอกเล่าจากประสบการณ์ตรงของผู้
เขียน โดยอาจเล่าถึงความประทับใจ หรือความน่าสนใจของสถานที่นั้น ๆ เพื่อให้ผู้อ่าน
เกิดความเพลิดเพลินในการรับข้อมูล หรือโน้มน้าวให้ผู้อ่านอยากจะไปเที่ยวชมด้วยตาตัว
เอง ซึ่งต้องมีทักษะการ ใช้ภาษาที่สูงกว่าแบบแรก เพราะต้องเขียนให้อ่านสนุกด้วย

๓๐

แบบฝึกหัดท้ายบท

คำชี้แจง : ให้นักเรียนตอบคำถามต่อไปนี้ให้ถูกต้อง

๑. ให้นักเรียนอธิบายหลักการเขียนแนะนำสถานที่ตามความเข้าใจของตนเอง

.................................................................................
.................................................................................
.................................................................................
.................................................................................
.................................................................................

๒. ให้นักเรียนอธิบายความแตกต่างระหว่างการเขียนแนะนำแบบบรรยาย
และการเขียนแนะนำตนเอง

..................................................................................
..................................................................................
..................................................................................
..................................................................................
..................................................................................

๓๑

๓. การเขียนแนะนำตนเองควรคำนึงถึงหลักการใดบ้าง

..................................................................................
..................................................................................
..................................................................................
..................................................................................
..................................................................................

๔. จุดมุ่งหมายของการเขียนแนะนำมีอะไรบ้าง

..................................................................................
..................................................................................
..................................................................................
..................................................................................
..................................................................................

๓๒

๕. ให้นักเรียนเขียนแนะนำตนเอง

๓๓

เกร็ดความรู้การใช้คำ ในชีวิตประจำวัน

การใช้คำว่า "คล้าย" "ละม้าย" "ใกล้เคียง" "เหมือนกัน"

คล้าย

หมายถึง ว. เกือบเหมือน เช่น เขาทั้งคู่คล้ายกันมากเหมือนเป็นพี่น้องกัน

ละม้าย

หมายถึง ว. เกือบจะเหมือน เช่น เค้าหน้าของเขาละม้ายดาราละครคนหนึ่ง

ใกล้เคียง

หมายถึง ว.ไม่ไกลกัน เช่น เพื่อนบ้านใกล้เคียงกัน หรือ ว. ไม่แตกต่างกัน
มากนัก เช่น หนังสือสองเล่มนี้มีขนาดใกล้เคียงกัน

เหมือนกัน

หมายถึง ว.อย่างเดียวกัน ไม่แปลกกัน เช่น พี่น้องคู่นี้มีนิสัยเหมือนกัน

๓๔

ตัวชี้วัด

ท ๔.๑ ม.๑/๕ แต่งบทร้อยกรอง

จุดประสงค์การเรียนรู้

๑. นักเรียนอธิบายหลักการแต่งกาพย์ยานี ๑๑ ได้
๒. นักเรียนสามารถแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ยานี ๑๑ ได้

หน่วยการเรียนรู้
ที่ ๓

เรื่องเล่า
ตำหนักจันทน์

“วันหยุดท้ายของการพักผ่อน”

วันหยุดท้ายของวันหยุดก็ได้มาถึง กิตติพันธ์ทำหน้าเศร้าเมื่อรู้ว่าต้องกลับไปเรียน
หนังสือ เพราะเขายังไม่อยากกลับไปเจอวังวนเดิม เขาอยากใช้ชีวิตแบบนี้ไปนาน ๆ
แต่ก็ต้องทำใจและยอมรับในสิ่งที่กำลังจะมาถึง จิราภาเมื่อเห็นท่าทีของกิตติพันธ์เขา
ก็พูดว่าไม่เป็นไร ไหน ๆ วันนี้ก็วันสุดท้ายแล้ว เรามาสนุกกันดีกว่าอย่ามัวแต่นั่ง

เศร้า

ดุจเดือนจึงบอกว่า นั่นพวกเราไปเก็บขยะที่ชายหาดกันดีกว่า ไหน ๆก็จะกลับกัน
แล้ว พรรณิภา เมืื่อได้ยินจึงเกิดอาการดีใจเพราะเขาอยากไปเดินเล่นที่ชายหาด
อีก ดุจเดือนก็พูดว่านั่นพวกเราไปกันเลย แม่ของจิราภาก็ได้ทำกับข้าวใส่กล่องให้

เพื่อที่จะได้เอาไปกินกันในตอนพัก

๓๗

เมื่อมาถึงที่ชายหาดทั้ง ๔ คนก็ได้แบ่งกลุ่มกันไปเก็บขยะ โดยที่พรรณิภาได้คู่กับจิ
ราภา และดุจเดือนก็ได้คู่กับกิตติพันธ์ ดุจเดือนจึงแบ่งถุงดำให้แต่ละคู่ไปเก็บขยะ
ตามชายหาดและตามก้อนหิน ผ่านไปไม่นานดุจเดือนก็ได้ยินเสียงของพรรณิภา ดัง
มาแต่ชายหาดของอีกฝั่ง ดุจเดือนและกิตติพพันธ์จึงรีบวิ่งกันไปดู และพบว่าพรรณิ
ภากำลังวิ่งไล่จับปูลมที่อยู่บริเวณนั้น พรรณิพาที่เห็นเพื่อน ๆ มายืนดูเขา เขาก็ทำ
หน้างงและถามว่า มีอะไรเหรอ ทำไมมองเราแปลก ๆ ดุจเดือนจึงบอกว่าเรา
ตกใจคิดว่าเธอจะเป็นอะไรเลยรีบวิ่งมาดู เลยมาเห็นว่าเธอกำลังวิ่งไล่จับปูลมอยู่
พรรณิภาหัวเราะและบอกว่า เราเบื่อกับการเก็บขยะแล้ว เรามาเล่นน้ำและวิ่งจับ
ปูลมกันเถอะ ทั้ง ๓ คนจึงกองถุงดำเอาไว้แล้วรีบวิ่งไปเล่นน้ำและวิ่งไล่จับปุลง

อย่างสนุกสนาน

๓๘

ตกเย็น ทุกคนกลับมาที่บ้านและเข้าไปอาบน้ำเก็บข้าวของ เพื่อที่จะเดินทางกลับ
มายังหอพัก พ่อและแม่นั่งรอพวกเขาอยู่ เพราะพวกเขาจองรถกันในรอบค่ำ แม่ก็
ทำกับข้าวเพื่อที่จะได้นั่งกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน เมื่อทุกคนอาบน้ำเก็บของ
กันเรียบร้อยแล้ว ก็มานั่งกินข้าวพร้อมหน้ากันอีกครั้ง ดุจเดือน พรรณิภาและกิตติ
พันธ์ก็ได้กล่าวขอบคุณพ่อแม่ เพราะท่านให้ที่พักและคอยทำกับข้าวให้พวกเขา

กิน พวกเขาทั้งสามคนจะไม่ลืมบุญคุณของพ่อแม่เลย

เมื่อกินข้าวเสร็จ พ่อและแม่ก็ได้พาพวกเขาไปส่งยังคิวรถโดยสาร แต่ละหว่าง
ทางนั้น แม่ก็ได้เล่าว่า เสียดายที่พวกหนูไม่ได้ไปเที่ยวที่ สวนตำหนักจันทน์
เพราะเป็นสถานที่ที่มีความสำคัญเพราะของคนในอำเภอกันตัง แม่ก็ได้เล่าถึง

ประวัติความเป็นมาของสวนตำหนักจันทร์ว่า

๓๙

"สวนสาธารณะควนตำหนักจันทน์ เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และท่องเที่ยวเชิง
อนุรักษ์ ซึ่งมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่บริเวณถนนป่าไม้ อันเป็นส่วนหนึ่งของ
ป่าสงวนแห่งชาติควนกันตัง สถานที่นี้ถือกำเนิดชื่อมาจากการเป็นตำหนักเล็ก ๆ ที่

สร้างขึ้นบนเนินเขาเตี้ย ๆ (ควน) ในการรับเสด็จรัชการที่ 6 ครั้งเสด็จประพาส
เมืองกันตังเมื่อ ปี 2452 เมื่อครั้งยังทรงพระอริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิ
ราชสยามมกุฎราชกุมาร ต่อมาภายหลังใช้เป็นเรือนรับรองสโมสรข้าราชการ ใน
สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ควนตำหนักจันทน์ได้ใช้เป็นที่ตั้งทัพของกองกำลังทหาร
ญี่ปุ่น หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกอาคารต่าง ๆ ได้ถูกรื้อถอนจนไม่เหลือร่องรอย
ต่อมาได้ใช้พื้นที่นี้ส่วนหนึ่ง สร้างโรงเรียนกันตังพิทยากร ส่วนเนินเขาถูกปรับปรุง
เป็นสวนสาธารณะเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ และเป็นที่ออกกำลังกายของชาวเมือง
กันตัง มีไม้ดอกไม้นานาพันธ์หลายชนิด บนจุดชมวิวสามารถมองเห็นทิวทัศน์ตัว

เมืองกันตังและแม่น้ำตรังได้อย่างชัดเจน"

๔๐