การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ

การพู ดแสดงทรรศนะ
โต้แย้ง โน้มน้าวใจ

โรงเรียนสายปัญญารังสิต

การแสดงทรรศนะ

การแสดงทรรศนะ
ความคิดเห็นที่ประกอบด้วยเหตุผล

โครงสร้างของการแสดงทรรศนะ ประกอบด้วยส่วนสำคัญ ๓ ส่วน
คือ

๑. ที่มา
๑.ส่วนที่เป็นเรื่องราวต่างๆที่ทำให้เกิดการแสดงทรรศนะ
๒.ที่มาของการแสดงทรรศนะจะชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นที่ต้อง

. แสดงทรรศนะ
๓.ช่วยให้ผู้รับสารเกิดความเข้าใจและพร้อมที่จะรับฟั ง

๒. ข้อสนับสนุน ค ข้อเท็จจริง หลักการ รวมทั้งทรรศนะหรือมติ
ของผู้อื่น ที่ผู้แสดงทรรศนะนำมาใส่เพื่อสนับสนุนทรรศนะของตน

๓. ข้อสรุป คือ สาระสำคัญที่สุดของทรรศนะอาจเป็นข้อเสนอแนะ
ข้อวินิจฉัยหรือประเมินค่าเพื่อให้ผู้อื่นพิจารณา

การแสดงทรรศนะ
ประเภทของทรรศนะ

ทรรศนะเชิงข้อเท็จจริง
เป็นทรรศนะที่กล่าวถึงเรื่องที่เกิดขี้นแล้ว แต่ยังเป็นเรื่องที่คนใน
สังคมยังถกเถียงกันอยู่ การแสดงทรรศนะจึงเป็นเพียงข้อสันนิษฐาน
จะน่าเชื่อถือมากน้อยนั้นขึ้นอยู่กับเหตุผลที่นำมาเสนอเป็นสำคัญ

ทรรศนะเชิงคุณค่า
เป็นทรรศนะที่ประเมินว่า สิ่งใดดี สิ่งใดด้อย สิ่งใดเป็นประโยชน์ หรือ
โทษ เหมาะสมหริอไม่

ทรรศนะเชิงนโยบาย
เป็นทรรศนะที่บ่งชี้ว่าควรทำอะไร อย่างไรต่อไปในอนาคตหรือจะ
ปรับปรุงแก็ไขสิ่งไดไปในทางใด

การแสดงทรรศนะ
ปัจจัยที่สงเสริมการแสดงทรรศนะ

๑.ปั จจัยภายนอก เช่น สื่อ ผู้รับสาร บรรยากาศแวดล้อม
๒.ปั จจัยภายใน ได้แก่ ความสามารถในการใช้ภาษา ความชื่อมั่นใน
ตนเอง ความรู้ประสบการณ์ทัศนคติ สติปั ญญาและความพร้อมทาง
ร่างกาย

การโต้แย้ง
โครงสร้างของการโต้แย้ง

เป็นการแสดงทรรศนะที่แตกต่างกันระหว่างบุคคล ๒ ฝ่าย ผู้แสดง
ทรรศนะต้องพยายามหาเหตุผล สถิติ หลักการ อ้างข้อมูลและหลัก
ฐานต่างๆ มาสนับสนุนทรรศนะของตนให้น่าเชื่อถือ และคัดค้าน
ทรรศนะของอีกฝ่ายหนึ่งเรื่องที่ควรทราบเกี่ยวกับการโต้แย้ง

กระบวนการโต้แย้ง

กระบวนการโต้แย้งมี ๔ ขั้นตอน ดังนี้
๑. การตั้งประเด็นในการโต้แย้ง
๒. การนิยามคำสำคัญในประเด็นในการโต้แย้ง
๓. การค้นหาและเรียบเรียงข้อสนับสนุนทรรศนะของตน
๔. การชี้ให้เห็นจุดอ่อนของทรรศนะฝ่ายตรงข้าม

การโต้แย้ง

ข้อควรระวังในการโต้แย้ง

๑. หลีกเลี่ยงการใช้อารมณ์ พยายามทำใจให้เป็นกลาง เคารพใน
เหตุผลของกันและกันโต้แย้งให้เป็นไปในทางสร้างสรรค์
๒. มีมารยาทในการโต้แย้ง ควรใช้ภาษาที่สุภาพ เหมาะสมกับบุคคล
สถานที่ และเนื้อหาแสดงความอ่อนน้อมและมีสัมมาคารวะ
๓. เลือกประเด็นในการโต้แย้งเพื่อให้เกิดประโยชน์ในทางสร้างสรรค์
หลีกเลี่ยงประเด็นที่ไม่มีใครรู้ข้อเท็จจริงที่แน่นอน หรือประเด็นที่โต้
กันแล้วจะทำให้เกิดการแตกแยกเข้าใจผิด ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์

การโน้มน้าวใจ

การโน้มน้าวใจ คือ การใช้ความพยายามที่จะเปลี่ยนความเชื่อ
ทัศนคติค่านิยมและการกระทำของบุคคลอื่น ด้วยกลวิธีที่เหมาะสมให้
มีผลกระทบใจบุคคลนั้น จนเกิดการยอมรับและยอมเปลี่ยนตามที่ผู้
โน้มน้าวใจต้องการ

ความหมายของสารโน้มน้าวใจ

สารโนมน้าวใจ หมายถึง สารที่มุ่งให้ผู้รับสารเกิดความเปลี่ยนแปลง
อาจเป็นด้านความรู้สึก ความเชื่อ ค่านิยม หรือความรู้ต่างๆ ก็ได้

การโน้มน้าวใจ

ภาษาที่โน้มน้าวใจมีลักษณะอย่างไร

ควรใช้ภาษาในเชิงเสนอแนะ ขอร้อง วิงวอน หรือเร้าใจซึ่งในการใช้
ถ้อยคำให้เกิดน้ำเสียงดังกล่าว จะต้องเลือกใช้คำที่สื่อความหมายตาม
ที่ต้องการ โดยคำนึงถึง จังหวะและความนุ่นนวลในน้ำเสียง

กลวิธีการโน้มน้าวใจ

๑. การแสดงให้เห็นถึงความน่าเชื่อถือของบุคคลผู้โน้มน้าวใจ
๒. การแสดงให้เห็นความหนักแน่นของเหตุผล และมีค่าควรแก่การ
ยอมรับ
๓. แสดงให้เห็นถึงความรู้สึกที่ร่วมกันระหว่างผู้รับและผู้ส่งสาร
๔. แสดงให้เห็นทางเลือกทั้งด้านดีและด้านเสีย

การโน้มน้าวใจ

การพิ จารณาสารโน้มน้าวใจ

ลักษณะต่างๆ

1.คำเชิญชวน เป็นการแนะให้ช่วยกันกระทำอย่างใดอย่างหนึ่ง
ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการทำประโยชน์เพื่อส่วนรวม
2.โฆษณาสินค้า หรือโฆษณาบริการ เป็นการส่งสารโน้มน้าวใจต่อ
สาธารณชน เพื่อประโยชน์ในการขายสินค้าและบริการเหล่านั้นซึ่งมี
ลักษณะที่สำคัญ
3.โฆษณาชวนเชื่อ เป็นการพยายามโดยเจตนาที่จะเปลี่ยนความ
เชื่อและการกระทำของบุคคล
จำนวนมาก ให้เป็นไปในทางที่ฝ่ายตนต้องการ ด้วยกลวิธีต่างๆ
โดยไม่คำนึงถึงความถูกต้องตามเหตุผล
และข้อเท็จจริง

สมาชิกกลุ่ม