aklas
aklas ALAB VIII
Paunang Salita Ang pagsusulat at paglalathala ng saluubin, damdamin at pananaw ay isang bagay na maituturing na katapangan, na pinag mumulan din ng inspirasyon at pagganyak ng karamihan. Samantala ang pagsusulat na my kasamang pananaliksik ng mga impormasyon na makakapag ugnay sa katotohanan, na nagbibigay ng dagdag kaalalamn sa karamihan ay isang bagay na maituturing na makatwiran at etikal na pagsusulat at paglalathala. Mula noon hanggang ngaun, maituturing na isa sa pinakamahalaga ang impormasyon, sa ano man larangan hindi nawawala ang pananabik at pagtuklas sa ng mga makabagong impormasyon, sapagkat ito nagbibigay sa atin ng mas madaming kaalaman na nag makakapag dala at nakakatulong sa atin sa pagkakaroon ng tamang desisyon. Sa makabagong mundo at bagong henerasyon dumadami ang mga pinagmumulan at pinagkukuhanan natin ng impormasyon, ang kasabihan na “ang liit ng mundo” ay nagiging makatotohanan, spagkat nasaan parte ka man ng mundo, dahil sa tulong ng mga makabagong paraan ng pakikipag komunikasyon, paglathala at pagbabalita ng impormasyon, tunay ngang maabot at maabot ka nito saan sulok ka man ng mundo.
At dahil sa maliit nga ang mundo, kagustuhan nmin na makapgbigay ng makatotohanan, pinag isipan at may pusong pag susulat at pag lathala. Ang aming kontribusyon sa literatura ay nais nmin ibahagi hindi lamang upang pumukaw ng atensyon bagkus gumising ng ating sigla at magbigay ng kagalakan, inspirasyon at impormasyon sa lahat ng mambabasa. Isang karangalan ang maibahagi namin sainyo ang mga obra at sining na gawa ng ating mga magigiting at mahuhusay na manunulat, mangguguhit at litratista. Muli natin bigyan ng puwang ang ating mga kamalayan at emahinasyon sa mga sulatin at artikulo na napapaloob sa palahathala. Hiling naming ang kahusayan sa bawat isa. Mabuhay tayo. Dr. Hazel Tolenada-Mabborang, LPT The Blaze Adviser
Jess Resuello SAKAL. KALAS. AKLAS. Huwag kang palilinlang dahil hindi lahat ng nakikita at nababasa mo ay tunay na makapagmumulat sa’yo. Kadalasan ang lumalabas sa kanilang bibig ay siyang pinaniniwalaan mo. Tulad ng mensaheng ito na mapapatango at mapapa-OO ka. Huwag kang tanga! Hindi pa tapos ang pakikibaka. Lalo na kung ang kasaysayan ay salamin ng kasalukuyang kapalaran. “Love the Philippines” daw. Napakahirap mong mahalin Pilipinas. Napakahirap mong ipaglaban. Lalo na kung walang bayag ang gobyerno at matapang silang umabuso. SAKAL. KALAS. AKLAS. Mag-aaklas para sa kapakanan ng Lipunan at mga nasa laylayan. Kakalas sa pagluwalhati sa mga nag-iinit nilang mga upuan. Sasakalin sila ng mga pamumuna. Ikakasal sila sa bibliya para malaman nilang ang magandang balita ni San Pedro ay dumating na para hatulan sila. Humanda ka. Dahil nagsisimula pa lang kasukdulan ng istorya. Maging gabay nawa ang pahina ng Folio na ito upang tuluyang palayain ka ng kabobohang nananalaytay sa dugo mo. Dahil kung hindi ka pa natuto sa naunang diktador, kinatatakot kong mananatili kang instrumento ng mga tagapagmanang traydor. Editor-in-Chief
Joe Francis Rallo Sa isang madilim na dimensyon, nananatili kang nakakulong. Malikot na pag-iisip, walang tigil na mga bulong. Patuloy kang nakikipagsuwagan ng sungay sa traydor mong nakaraan. Hanggang kailan mo gustong maging sundalo sa labanan? Pero mali ka! Hindi dapat iyan ang tanong na dapat mong sagutin. Kase sa una pa lamang ay wala naman talagang pakikibakang dapat maganap. Hindi mo kailangang makipagtalo sa iyong nakaraan para sa iyong hinaharap. Ngayon ito ang tanong na para sa iyo, Kilala mo pa ba ang iyong kasalukuyan? Masaya ba siya? Kailan ang huling beses mo siyang kinamusta? Sa pagbuklat mo ng foliong ito ay masasaksihan mo ang mga obrang nabuo ng dahil sa pahimakas. Mga damdaming naghihimutok rin tumakas sa pagkakakulong sa mga imbisiblong rehas. Sa bawat paglipat mo ng pahina ay makikilala mo ang mga kaluluwang nakibaka at nagbasakali na makita ang tanglaw sa paglaya. Ikaw kaibigan, kailan nga ba ang huling beses mong naramdamang malaya ka? Kailan nga ba ang huling beses mong sinabing okay ka ng wala kang suot na maskara? Kung hindi mo na maalala, hayaan mong ibahagi namin sa iyo at ipadama ang iba’tibang kwentong inspirasyon ng pagtugon sa mga silakbo ng damdamin sa pag-aklas mula sa nakaraang mapangahas. Inaasahan naming kasabay ng pag-sasara mo ng folio na ito sa huling pahina ay mabuksan mo naman ang mga kandadong nagkukulong ng iyong kalayaan at magsimula ng isang bagong kabanata. Ngayon ay tatanungin ulit kita, Handa ka na bang sabihin na okay ka, pero sa pagkakataong ito ay wala ng maskara? Associate Editor-in-Chief
Michelle Patricia Manalo Managing Editor In everything we write, we write with a purpose behind it. Dear Readers, With pages turned, you will step aboard on a journey through the hallways of truth, political awakening, the pursuit of freedom, and the magical power of love with enlightenment through our words. With every piece of this book, is a narrative of individuals who exerted every courage they have to dare to challenge the status quo, stand tall with their chins up in the midst of adversity — and question the norms when everyone is silent. May you take this literary folio as something with takeaways and heartfelt les- sons. This is not just a collection of words; it is a testament of something worthy to yield a self-discovery path. Still, keep in mind that this folio is not just about political stands. It’s also a celebration of love and free- dom — that we live through when we break free from ignorance and conformity. As you read through these pieces of art, may you feel the love, and the provocation through these harmoni- ous masterpieces. Consider this message as an invitation to immerse yourself in this folio.
Rolando S. Estrella Jr. Literary and Cultural Editor To our Readers, There’s a certain silence in between the spaces of each letter, each word, each line. May you find them. Absorb and observe the universe living within. There is passion in each literary entry created in this folio. May it guide you to a different perspective. A different side of reality. There are only a few words to combine. “Our words alone can’t fathom the entirety of the universe” There is so much feelings yet to feel, so much knowledge yet to unfold. Find the right letters, the right words, the right lines. Find them. Find yourself.
Owen T. Ocampo Feature Editor Nasanay, sinanay. MANHID NA. Kahit anong buka at salita ang banggitin ng bibig tila’y di marinig ng mga kunwaring bingi. Wala nang bago ulit-ulit nalang, pinapaikot ka lang mula dati hanggang ngayon. DI KA PA BA NAGSASAWA? Katotohanan laban sa palasiya, kahit na ikaw ang nasa tama, hangga’t wala kang impluwensya at kapagyarihan walang halos galaw sa agos ng desisyon. Gayunpaman, ang isang butil ng tubig kapag nilipon kayang bumuo ng karagatan. Ang taong mulat na ay hindi na mapapapikit sa turan ng realidad. Sa mapanghamong kasalukuyan, mas makatutulong ang realismo kaysa idealismo. Harap harapan ka nang niloloko nagkukuwaring bulag ka pa din. -- With great resolve, you can still make a turnabout. Time is of essence and it is ticking right now but as long as it doesn’t run out you can still instill change. In the midst of all these noisy confusion of life, the serenity within you must remain intact, upholding your integrity and placidity. Against the odds, you still fight the battle of uncertainties. BRAVE ON! Conquer your fears, alter the course of your future. Mag-aklas sa laban ng panahon!
TABLE OF CONTENTS KABANATA I: PAHIMAKAS KABANATA III: KINAIYA KABANATA II: PATID KABANATA IV: UYAYI KABANATA V: PALAHAW TITLE 1 PAUNANG SALITA 2 EDITORS’ NOTES 4 10 AT HIGIT SA LAHAT 14 TAM*D 16 ELDEST DAUGHTER SYNDROME 17 A FORBIDDEN LONGING 18 LARAWAN 19 DAYBREAK 20 GIRLHOOD 101 21 MAELSTORM 22 SINING DE PAPEL 24 THE LOST DREAM OF ABYSS 25 TITANIC 26 A WHINING CHILD ON THE RUN 28 PUKPOK 30 PANANDALIAN 31 PUT THE WORLD AWAY 32 DALUYONG 33 JUSTICE FOR FELIX 34 DESPERTADOR 36 GUSTO MO BANG LUMAKI ANG IYONG ARI? 38 BORN-DEATH 40 BALUKTOT 44 HELLAVATOR 46 CLIPPED MARIPOSA 49 OUR LADY OF PRETENTIOUS 50 REBIRTH 52 ROD WITHOUT A HOOK 53 CLOSE-SURE 54 TO YOU, MY DEAREST 55 TAMANG KANTO 56 HUDYAT 57 HORRORS OF YESTERDAY 58 CAMILA 59 MARIONETTE 60 UMBILICAL CORD 62 AU REVOIR 63 SA PAHINGA NAPAGOD 64 USTUNAN 65 LUNA 98 PAALAM 100 THE USB DRIVE: A RISKY DELIVERY FOR A JUST CAUSE 101 PASSAGE OF TIME 103 NEED NOT TO BELONG 104 UNLEASHED ASHES 107 A JOURNEY TO HAPPINESS 108 ALIVE AGAIN 109 WARM BREEZE FROM THE LAST WINTER 110 ANTHOLOGY OF A WRITER’S BLOCK 112 14 DAYS OF SUMMER 113 UUWI NA TAYO? 114 13TH OF SEPTEMBER 115 REQUIEM THY SOUL 118 ODE TO A SLEEPING CROW 120 UNSPOKEN LETTER FOR MY MOM 122 PAGSILANG SA PAMAMAALAM 123 SA TINDAHAN NI ALING TES 124 3:05 126 PARALLEL UNIVERSE 127 SERENDIPITY 128 MERCURIAL 130 STRING OF FATE 131 ODE TO GENUITY 132 LYDI 134 MISSED OPPORTUNITY EDITORIAL BOARD & STAFF 136 KWENTO NI FOLIO 138 PASASALAMAT 139 66 94 116 41 KAY MAGAYON 70 HIDE 72 MIDNIGHT MISERY: THE STRUGGLE OF A SLOW-BURN PERSON 76 RAMPA NG HARING REYNA 78 HE/I USED TO OWN MY SOUL 79 THE MONSTERS IN THE FOREST 80 OH BATA! 84 MOM, I GOT A NEW STAR! 86 RIGHT GUY, WRONG MAN 88 MIRROR 89 TAYMPERS 90 EMBRACING DESTINY’S CALL 91 WALL 92
KABANATA I /pa-hi-ma-kas/ Huling paalam, pagbitaw, pagbalik-tanaw
THIRD PERSON’S POV “Doc, kamusta po ang anak ko?” ani Cyan matapos siyang pumunta sa kaniyang OB Gyne dahil sa pananakip at pangingirot ng tiyan nito sa mga nagdaang araw. “Ayos naman iha. Huwag mo lang papagurin ng sobra ang sarili mo dahil maselan ang ipinagbubuntis mo. Lalo pa at nasamurang edad ka pa, hindi ligtas sa bata at sa’yo kung maiistress ka,” anang doktor kay Cyan. “Salamat po Doc. Aalagaan ko po ang batang ito. Mauunan a po ako,” sambit ni Cyan at umalis na pagkaraang makapagbayad at makabili ng gamut na nireseta sa kaniya ng doktor. CYAN’S POV Pitong buwan na rin ang nakakaraan. Pitong buwan na puno ng pagsubok at hirap. Pitong buwan ng pagtitiis at pagsisikap na mairaos ko ang pagbubuntis kong ito. Pitong buwan ng… “Mahal kong Felix, narito na naman ako. Kamusta ka na Riyan?” sambit ko sa puntod ni Felix habang humihikbi at inaalala ang mga nangyari ng gabing ‘yon. Ang gabing hinding-hindi ko makalilimutan. Ang gabing punong-puno ng poot, hinagpis at pagkasuklam sa ama ng dinadala ko. 11.
Ang gabing iyon ay siya ring pagguho ng mundo ko. Sabagay, matagal naman na itong gumuho simula ng pasukin ko ang landas ng magiging isang kalapating mababa ang lipad, na isa sa pinakamadilim na yugto ng aking buhay. That night could have been different. That night could have been the change in my life that I have been longing for. That night when I realized that I felt loved and love. But that was also that night where your death was also my demise. All because of your filthy, selfish, addict, immoral and bastard father – a person who is a manifestation of ill-gotten, sickening, and loathsome societal norms. Marami akong pagsubok na naranasan sa pitong buwan. At lahat ng iyon, kinaya ko. Kinaya ko dahil nangako ako sa’yo, ang kaisa-isang taong naniwala at nagmahal sa akin. Hindi naging Madali Felix. Halos hindi ko kayanin sa unang tatlong buwan ng pagkawala mo. Ilang beses kong pinagtangkaan ang buhay naming ng kapatid mo. Iba’t ibang uring gamut ang ininom ko. Ninais ko ring ipalaglag ang bata habang hindi pa siya nabubuo ng tuluyan sa aking sinapupunan. Halos wala rin kaming makain kung hindi lang sa naging kaibigan ko sa dating “pinagtatrabahuhan” ko. Salamat sa Diyos kung may diyos pa bang nakikinig sa akin. Pagkaraan kong punasan ang mga luhang natuyo na dahil hindi ko 12.
namalayan ang pagbuhos nito sa aking pisngi ay agad na akong nag-ayos ng gamit ko at ng sarili ko. Tatayo na sana ako ng maramdaman kong may mga matang nakamasid sa akin sa ‘di kalayuan. Agad akong nagmadali sa pagtayo. I cannot be wrong with what or who I saw. He’s here. I rushed my steps pero maingat pa rin. Palinga-linga ako sa likod ko habang naglalakad. Ramdam ko ang panginginig ng mga kamay at paa ko. “No! No! No! Hindi niya ako pwedeng makita o malapitan” sambit ko habang panting ang paghinga. Bigla na lang akong natumba sa lakas ng pagkabangga ko. Sumakit ang tiyan ko at natakot para sa anak ko. Pero I was too stunned, and my sweat is cold dripping into my face. My eyes widened. Bigla akong kinilabutan at nagtayuan ang mga balahibo sa buong katawan ko. Hindi ako makahinga sa takot sa lalaking nakatalikod at may hawak na bolo. Ito na ba ang kinakatakot ko? Ito na ba ang katapusan ko? 13.
bugso ng damdamin hindi man aminin kasiyahan nandito lang pala sa akin tinanggap, tatanggapin hindi na gagawing alipin hahandugan ng bente pesos na bilihin at higit sa lahat - paaasahin. At higit sa lahat - ni Nicole Anne Mañalac 14.
15.
Sakalin mo ng mahigpit ang kahabaan ko Hanginan mong parang lobo Taas at baba lang ang hagod dito Unti-unti mong mararamdaman ang init nito Mapapatingkayad ka sa sarap Sisirit at mapapatingkayad sa alapaap Bubulwak ang puting likido Ang sanhi ng iyong libido Ilang patak pa ba ang sasairin? Ilang punla pa ba ang sasayangin? Ilang pansariling sikap pa ba ang papalaring kumawala? Ilang bata pa? Put*ng *n* ka! Tam*d ni Jess Resuello 16.
Eldest Daughter What was I made for? Cleaning the kitchen floor? Taking care of a child ‘till she reaches four? Helping a father in a drunken stupor? or grieve, for I was born poor? Answer me, what was I made for? For God’s sake, let’s end this norm! Syndrome by Allyssa Mae Dancel 17.
As I walk through the hallway, I keep seeing fragments of you. The long braids of hair, like a river, Soft as a bunny’s fur. The figure of a woman standing, Why does it keep my heart pounding when I find out it wasn’t you? All the places I keep looking for you, It made me shiver when I finally found you. The memories keep playing, The heart keeps bleeding, Why did you leave me? My heart yearns for you. And then sudden thoughts stopped me, Why do I keep reaching for you when the heavens keep telling me it wasn’t you? Love for another woman, a forbidden dream, As if in the eyes of God, it should never gleam. A Forbidden Longing by Alyanna Palada 18.
Larawan Sa bawat dampi ng ihip ng hangin sa aking mukha Tila ako’y unti-unting nagbalik sa nakaraan Na tila takot sa aking pagkatao ay nangingibabaw Tanging huni ng ibon na lamang ang napapakinggan Kabog sa dibdib ay hindi maiwasan At dumating na ang takdang panahon Ika’y nakatayo na sa aking harapan Lamat ng nakaraan ay kailangan ng pakawalan Sapagkat ito na ang ating huling hantungan by Daniela Mercado 19.
Daybreak The death of a bachelor Befalls the night with tremor A life that was stained with blood Holds the fragment of the odd Curse of a doomed history Tales of golden misery Of freedom that meets regret Lives shall we never forget by Arianna Crizelle Manalo 20.
Girlhood 101 I killed a girl once because she won’t shut the f*ck up. I’ve always put my head down in crowds because she told me I looked arrogant with my chin up, dark lips, and arched brows. She would tell me my dress didn’t fit right, or that I’ve smiled too much in that photo – the b*tch would say it in the most condescending tone of voice as well. For a while I listened to her in a manner that a sixteen-year-old listened to everyone and everything, because through her advice – I became someone the room admired. But I must’ve encouraged her, because she started having opinions on certain actions I do that seemed fine to me. I couldn’t write as freely as I did knowing that she would point out something about it. I don’t talk when I’m with my circle of friends because she would scrutinize everything I say and twist them into something I did not intend to tell. She would put words in my mouth and actually made me believe I’ve offended everyone I had a conversation with that day. Soon enough that knife found its way to her soul, no pity, no mercy, back and forth, no beats missed “You think you’d be better without me?” she whimpered, blood gushing out of her mouth, she smiled nonetheless “You’ll look for me again, just so you can kill me, then you think you had gained some power and control –” I plunged the knife deeper, until the light had gone from her eyes. There was no guilt in killing her for she killed a part of me that saw the world in all its glory and beauty. I took pleasure in stabbing her - I grinned, for she always came on my best days to remind me of the memories I’ve dug graves for already. Take a look at me and you won’t see the crime. I’ve been better at concealing but I’m so restless knowing she could appear anytime. I know she’s there lurking in the shadows, waiting to slip in between the cracks, hoping to take form. Maybe this time she’ll be smarter and take form as my friend, the guy on the street, or my mother. by Daine Tayag 21.
22.
Maelstrom Flooded with bling, I was bored with what I could do. I have all the resources I can think of, in case I grow blue. Is it curiosity, peer pressure, success, or glory I was haunting for? Maybe I was searching for my lifelong purpose — to explore. Whatever it is, at least I tried to find meaning once more. by Michelle Patricia Manalo 23.
Sining De Papel Ang aspeto ng utak at katawan ay hindi kailanman magtutugma. Kung bakit ganon kahirap alisin ang wangis ng katawan sa kuwestyonableng moralidad at kapusukan. Sa tuwing maririnig ko ang bigat ng yapak sa hagdang marupok kusang bumubuka ang mga binti na parang isang gusot-gusot na papel. Basang naghihintay sa kababuyan ng iyong sining. by Rolando Estrella 24.
The Lost Dream of Abyss Unravel the mysteries of abyss To go further is to meet one’s own end The vivid innocence of youth is bliss Fragile ego of the soul we depend For one’s life must summon remorse and death Challenged by the doubt of meek and docile Curse of misery that waits underneath Creeping wickedness of the imbecile The loss of inherent humanity Who had no idea what goes beyond Unspoken fragments of veracity In void’s embrace, dwell the place of the damned Bounded by the laws and sorrows of living Hoping this message would transcend borders Even for a moment, love is fleeting Grasping the justice of the soul wanders by Arianna Crizelle Manalo ?? ?? 25.
Titanic by Michelle Patricia Manalo In the vast sea of love, our ship did sail, Exploring the unknown, grasping every detail. Hearts were strong as the deep blue tide, Journey this rare, we embarked with full pride. Going on, emotions collide, As chaos struck, our love denied. Sinking down in a seemingly bottomless pit, Fueled by curiosity, arrogance has bit. Wishing love was humble and true, Should’ve acknowledged faults, now facing what’s due. Destroyed by storms that came into view, With our fragile foundation, hoping love finds strength anew. Loss of warmth as we atoned, As we seek the dark abyss of the unknown. For in the sinking ship - solace we find, Love lost forever, now, never to be entwined. 26.
27.
I run relentlessly... But why? I give everything up... for what? Is it really my dream Or just me acting tough? In a race I set for myself – Imaginary competition and anyone’s pacemaker I just dash out, no vision. “Watch out.” Watch out for what? Open your eyes, dumbass Are you still that same child? Little child whining, crying Just for a toy she never had? A Whining Child on the Run by Princess Jhoey Gopez 28.
Like a tunnel with no light Can’t see the end of this misfit Where am I going? Where am I headed? I’m getting tired and exhausted. When will I run? until these bruises are healed from this whining child’s meager fun? 29.
Sa pagpikit ng araw ay siyang pagsibol ng gabi. Lahat ay papatusin sarili man ang ipagbili, kumita lang ng kaunting salapi. Estudyante sa umaga, P*ta sa gabi. Oo, mahirap pagsabayin, ngunit wala iyan sa hilerang nakaabang kang pasukin. Madalas tawaging malandi, kapwa babae pa ang nandidiri. Mga lalaking suki, sila pa ang nakaiintindi. May kaniya-kaniya tayong pangangailangan. Ako ay kung paano mamuhay sa araw-araw, Samantalang kant*t ang sa kalalakihan. Kanilang tanging kaligayahan. Hindi marangal sa paningin ng iba; dahil sarili ang isinusuko. Bagamat tulad ng isang martilyo, Handang ipukpok ang sarili sa mga hayok na parokyano. Pukpok ni Emmanuel Desiderio 30.
“Ang ganda ng buwan” Katagang iyong binitawan Nagpadala sa mapanlinlang mong mga salita Pinaramdam mo rin na hindi ka tulad ng iba Pero sa huli, ako nalang ulit mag-isa Lahat pala ng ito’y panandaliang saya Kapalit pala nito’y panibagong trauma Siguro nga’y wala na, wala na talaga Tama siguro sila, Hinubog natin ang bawat isa, para sa iba nating makakasama. Panandalian ni Arveeh Mae Tortoza 31.
hear lies, yourself may she rest in peace the truth is, i never left the house never made the bed never folded the sheets never touched the food within my entire stay here echoing screams and cries is all I can hear will forever be dwelling on this piece until i can go home without having you lingering on my mind - until i find my peace Put the World by Maria Nicole Anne Manalac Away 32.
Hindi mo ba naririnig ang hampas ng alon sa dalampasigan? Wari’y pagkatao ko’y pinapakalma sa unos na saki’y nagbabanta. Hindi mo ba nasasamyo ang halimuyak ng tubig dagat? Ako’y nilalayag sa kakaibang realidad Malayo sa mapagsamantalang mundo. Hindi mo ba nakikita sa bawat agos ng alon sa buhanginan ay siya nitong pagkapit sa aking talampakan na syang hudyat ng katapusan? Daluyong ni Daniela Mercado 33.
Justice (Erika. Jayross. Kristine.) for Felix by Emmanuel Desiderio 34.
Everyone desires to be on top. Their willingness to risk humanity In exchange for a certificate and recognition Together with colossal amounts of rewards. For them, it’s an art. The sound of clicking guns, pouring red fluid from a fresh flesh shot, and a man lying on the ground - flatlined. They gather alliances, to work behind shadows, to keep all in obscured dusk, to conceal their stained mask. Ironic to keep “to serve and protect.” to those who remain seated or the hidden dirt of those in positions work where the civilians are a devil’s joke. 35.
Sa pagtiklop ng mga mata, isang pelikula ang nagsimula. Isang istorya na animoý Malayamapagbalat-kayong balangkas at parirala. Samo’t saring ingay sa kapaligiran, ingay ng mga busina ng sasakyan. Hindi marinig ang pagtangis ng isang Maria, na kwestyunable sa nangyare sa anak na sinta. Kinagat ang bigay na mansanas, Ninamnam ang gabi, na parang wala nang bukas. Kapalarang walang-habas. sakdal ang magiging dulot ng isang pahimakas. Paano ba gigising sa isang bangungot na mula sa isa pang bangungot? Tumunog ang despertador, natapos ang pelikula. Nandoon ang isang alaala, mula sa panaginip sa sanaý di mangyari…. Sana. Despertador 36. by Joe Francis Rallo
37.
LUMAKI gusto mo bang ang iyong ari? ni Kalvin Tipay 38.
Bugbog na ang daliri Dahil ilang next na ang nadali Wala pang bidyo na katangi-tangi Sa aking naninigas at sabik na ari Pinasok ko ang tubo sa kweba ni Joy Nilangoy ni Natoy ang balon ni Majoy Mga kakatwang pamagat ng mga Pinoy Dahilan kaya nanlambot at lantutay si manoy Gusto mo bang lumaki ang iyong ari? Pindutin dito upang mawari Isang ad na natanggap mula sa websayt Matagal ko ng pangarap, nakakaeksayt! Nang aking tignan Hiningi ang aking pagkakakilanlan Lubos kong hindi inaasahan Ito pala ay patibong ng mga politikong mangmang Sa isang pindot lamang Ay siyang nagdala sa'kin sa kapahamakan Ngayon ay kailangan kong bayaran Ang dalawang bilyong utang ng bayan! Isang pagtataksil aking naranasan Mula sa aking sariling bayan Dahil lamang sa nais kong magpalaki ng ari Sa kulungan pa ay nasawi. 39.
The time has come for you to hear me cry, as mommy trying her best to give me birth. She carried me nine months on her womb, treasuring my worth. Daddy is working for day and night, for me to complete my vitamins and healthy right. Bearing the responsibility of being a father, a better life for his little mirror. After those hardship that mom and dad has done, Why did I become one? Mom and Dad didn’t hear me cry, Why can’t my eyes see the shine? I thought it will be the ‘welcome to the world’, But why did it become a goodbye? I thought I was one of the luckiest, then; Why are coffins the heaviest? Born-Death by Joe Francis Rallo 40.
KABANATA II /pa-tid/ Pagputol, kumawala, Humiwalay
CYAN’S POV Nawala ang panlalamig ng mga pawis at takot ko. Pagkaharap ng isang lalaki ay agad niyang binitiwan ang bolo at tinulungan akong makatayo. Ngunit ramdam ko pa rin ang kabog sa aking dibdib na baka narito pa rin siya sa aking paligid na nakamasid. “Ayos ka lang ba? Hindi ba napano iyang tiyan mo?” sabi ng lalaki na nabangga ko. “Ayos lang naman. Salamat. Pasensya na rin at nabangga pa kita,” sagot ko naman sa kaniya. Kalaunan, nagprisinta na siyang Samahan ako na makalabas sa sementeryo dahil nag-aalala siya sa kalagayan ko. Naipakilala niya rin ang kaniyang sarili na si France. Malapit rin siya sa tinutuluyan ko, dalawang kanto lang ang layo. Magaan siyang kausap habang naglalakad kami. Naikwento niya ring naroon sila upang maglinis ng puntod at patirin ang mga naglalakihang damo dahil sumukal na ito sa haba ng panahong hindi nabibigyang pansin – tulad Filipinong hanggang ngayon hindi pa rin makaramdam ng pag-asenso sa mga tunay nag ago sa serbisyo. 42.
Pagkarating namin sa bukana ng sementeryo naibigay niya sa akin ang kaniyang numero, agad na rin akong nagpaalam ng makatawag siya ng tricycle upang masakyan ko. Hindi ko alam bakit ayaw ko pa sanang umalis. Siguro dahil hindi sapat ang naging oras ko sa pagdalaw kay Felix o dahil… Ayaw ko munang isipin ang mga bagay na ‘yon lalo pa’t alam kong nasa panganib pa kami ng anak ko mula sa mismong “ama” ng dinadala ko. Pagkauwi ko sa tinutuluyan ko, agad akong nagbihis at pumanhik sa aking kuwarto upang magpahinga. Habang nakahiga, hindi ko malimutan ang mukha ng lalaking nabangga ko kanina. Kalauna’y nakatulog na rin ako. *** Nagising na lang ako sa tahasang pagkalampag ng pinto ng aking tinutuluyan at sigaw ng isang lalaki sa likod nito. Alas otso na pala ng umaga at ‘di ko man lang namalayan. Agad akong kinabahan. Naramdaman ko na naman ang panlalagkit ng pawis sa aking katawan. Alam ko kung kanino boses iyon. At mag-isa lang ako ngayon dito. Agad kong kinuha ang telepono ko at tinext ang kaibigan ko ng, “Kailangan ko ng tulong mo.” “Lumabas ka diyan!” ang huling sigaw na pumatid sa aking pagkatao bago tuluyang nandilim ang buong paligid. 43.
Ang sabi nila, magdamit ka ng maayos Para ‘di ka mabastos. Mag-ingat sa kalsada at gabi, Sa mga matang hayok at nakakadiri. Palda, shorts, o bikini, Maging pajama, dress, o pantalong skinny, Kahit anong damit ang iyong isuot, Mata nila’y titingin na parang walang saplot. Kung sino pa ang may sala, Sila pa ang Malaya. Ikaw ang biktima, Ikaw pa ang tampulan ng pangmamata. Makamandag ang mundo, Lahat ng mali ay pilit itinatago. Kahit anong sigaw sa hustisya, Walang simpatyang maipinta. Hindi ito nakabase sa kung paano ka manamit, Ito ay kung bakit sila ang lumalapit. Kahit ano pa ang iyong isuot. Utak nila ang baluktot. Baluktot ni Emmanuel Desiderio 44.
45.
On my cliff’s rock bottom Ain’t no other way up To the penthouse Ain’t straight up Closed doors, no exit Game started, no quits I bit the bait of pain This elevator’s a feign Turbulence, going lower or higher Pressure’s hustling on top Exits perishing trap I’mma go straight up Is it heaven - a Holy grail or a sham of boundless hell Dizzy in the dark Doesn’t matter, who did it? This hellavator’s my undertaking. Hellavator by Princess Jhoey Gopez 46.
47.
48. Clipped Mariposa by Owen Ocampo