บทอาขยาน

วิชาหนาเจ้า (บทหลัก)
เกิดมาเป็นคน หนงั สือเป็นตน้ วชิ าหนาเจา้ ถา้ แมน้ ไม่รู้อดสูอายเขา

เพ่อื นฝงู เยาะเยา้ ว่าเง่าวา่ โง่ บางคนเกิดมา ไม่รู้วิชา
เคอะอยจู่ นโต ไปเป็นขา้ เขา เพราะเขาเง่าโง่ บา้ งเป็นคนโซ เท่ียว

ขอก็มีถา้ รู้วิชา
ประเสริฐหนกั หนาชูหนา้ ราศี จะไปแห่งใด มีคนปราณี ยากไร้

ไม่มีสวสั ดีมงคล

7

คุณครูแวมีเน๊าะ สาระนะ

ฝนตกแดดออก (บทรอง)

ฝนตกแดดออก นกกระจอกแปลกใจ โผผนิ ูิ
บินไป ไม่รู้หนทาง
ไปพบมะพร้าว นกหนาวครวญคราง พี่
มะพร้าวใจกวา้ ง ขอพกั สกั วนั
ฝกตกแดดออก นกกระจอกพกั ผอ่ น พอหาย
เหน่ือยอ่อน บินจรผายผนั
ขอบใจพ่ีมะพร้าว ถึงคราวช่วยกนั น้าใจ
ผูู กพนั ไม่ลืมบุญคูุ ณ

8 คุณครูแวมีเนา๊ ะ สาระนะ

ค าไทยทใ่ี ช้ จ สะกด

ตารวจตรวจคนเท็จ เสร็จ
สาเร็จระเห็จไป
สมเดจ็ เสดจ็ ไหน

ตรวจตราไวดุจนายงาน
อานาจอาจบาเหน็จ
จรวดระเห็จเผดจ็ การ
ฉกาจรังเกียจวาน
คนเกียจคร้านไม่สู้ดี แกว้ เกจ็ ท
าเก่งกาจประดุจชาติทรพี โสรจ

สรงลงวารี
กาเหน็จน้ีใชต้ วั จ.

17 คุณครูแวมีเนา๊ ะ สาระนะ