ทวารวดี

อาณาจักรทวารวดี

พุทธศตวรรษที่ 12-16

อาณาจักรทวารวดี

- เมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 12 เจริญรุ่งเรืองขึ้นในบริเวณภาคกลาง
ของประเทศไทย

- รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมมาจากอินเดียและแผ่อิทธิพลไปยังทุกภาค
ของประเทศไทย

- ล่มสลายลงประมาณปลายพุทธศตวรรษที่ 16 เนื่องจากเขมรได้ขยาย
อำนาจการปกครองเข้ามายังบริเวณภาคกลางดินแดนไทย

อาณาจักรทวารวดี

- จากบันทึกของพระถังซำจั๋งและหลวงจีนอี้จิงกล่าวว่าเป็นอาณาจักรที่ตั้งอยู่
ระหว่างอาณาจักรศรีเกษตร(เมียนมา)และอาณาจักรอีสานปุระ(กัมพูชา)
ดังนั้นอาณาจักรทวาราวดีจึงตั้งอยู่ดินแดนไทยในปัจจุบัน

- พ.ศ.2427 แซมมวลบีล นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษได้เสนอว่า
โตโลโปตี้หรือตว้อหลอปอตี๋ในเอกสารจีนน่าจะตรงกับคำว่าทวาราวดี

แนวคิดเกี่ยวกับอาณาจักรทวราวดี

แนวคิดที่ 1 แนวคิดที่ 2

- ปกครองแบบอาณาจักร - เป็นเพียงกลุ่มเมืองที่ต่างเป็นอิสระต่อกัน
- มีเมืองในภาคกลางหรือบริเวณลุ่มน้ำ - แต่ละเมืองพึ่งพาตัวเองได้ทั้งทางด้าน
เจ้าพระยาตอนล่างเป็นศูนย์กลาง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม
- พบเหรียญเงินที่มีจารึกว่า - ตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งทะเล ทำให้การค้าสะดวก
“ศรีทวารวดี ศวรปุณยะ” แปลว่า - รับวัฒนธรรมภายนอกโดยเฉพาะอินเดีย
บุญของผู้เป็นเจ้าแห่งทวารวดี ได้เท่าเทียมกัน

หลักฐานสมัยทวารวดี

เหรียญเงินสมัยทวารวดี จ.นครปฐม ตราประทับดินเผารูปเรือสำเภาสมัยทวาราวดี
พบที่เมืองนครปฐมโบราณ

แผนที่แสดงที่ตั้งเมืองโบราณ
สมัยทวารวดีบางเมือง

แนวชายฝั่งทะเลเดิมสมัยทวาวดี

เศรษฐกิจสมัยทวารวดี

- ขึ้นอยู่กับการเกษตรและการค้ากับเมืองใกล้เคียง
- ผลผลิตที่สำคัญ คือ ข้าว ของป่า และแร่
- เมืองตั้งอยู่ใกล้ทางน้ำที่ออกทะเลได้สะดวก จึงเป็นเมืองท่าศูนย์กลางทางการค้าขาย
- เมืองที่อยู่ลึกเข้าไปจะเป็นแหล่งรวบรวมสินค้าเพื่อส่งมายังเมืองท่าอีกทีหนึ่ง

ศาสนาสมัยทวารวดี

- นับถือพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทเป็นศาสนาหลัก
- บางส่วนนับถือพระพุทธศาสนานิกายมหายาน ซึ่ง
พบพระโพธิสัตว์อันเป็นรูปเคารพ
- บางส่วนนับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ซึ่งพบเทวรูป
พระนารายณ์และศิวลึงค์ในศาสนาพราหมณ์-ฮินดูตาม
เมืองโบราณหลายแห่ง

ศิลปกรรมสมัยทวารวดี

พระพุทธรูปปางเสด็จลงจากดาวดึงส์ ธรรมจักรและกวางหมอบ หม้อน้ำดินเผา
จ.นนทบุรี จ.นครปฐม จ.กาญจนบุรี