ออมไว้กำไรชีวิต

ออมไว้
กำไรชวี ิต

บทนี้ชใี้ ห้เห็น ความจาเป็นของการออม
รจู้ กั ใช้รู้จักถนอม รู้เก็บหอมรอมรบิ ไว้
เปลี่ยนแปลงผา่ นไปตามสมยั
ชอ่ื เงินตราแต่โบราณ สุภาษติ คดิ มาเตือน
คาพงั เพยสานวนไทย

“มสี ลงึ พงึ ประจบใหค้ รบบาท
อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์
จงมักนอ้ ยกนิ น้อยค่อยบรรจง
อย่าจ่ายลงใหม้ ากจะยากนาน”

เสยี งอ้อมท่องกลอนสภุ าษติ สอนหญงิ ดงั เจื้อยแจ้วอย่างมคี วามสขุ
ตรงหนา้ ออ้ มมเี ศษสตางค์สที องกองใหญ่ บ้างเปน็ เหรยี ญสลงึ บา้ งเป็น
เหรยี ญหา้ สบิ สตางค์ แมว้ ่าจะชาระหนไ้ี ด้ตามกฎหมาย แต่เศษสตางค์

เหลา่ นี้ไม่ค่อยมีใครตอ้ งการ แม่คา้ ในตลาดหรอื เดก็ ชาย

เน้อื เรื่อง พวงมาลัยตามส่แี ยกกย็ งั ไมร่ ับ อาจเปน็ เพราะมีขนาดเลก็ เกนิ ไป

จับไม่ถนดั หนว่ ยการซื้อขายเดีย๋ วนม้ี กั จะคดิ เปน็ บาทมากกว่า
สตางค์ แตอ่ ้อมก็รับหมดโดยไม่รงั เกยี จ เพราะมแี ผนอยใู่ นใจ

ออ้ มเตรยี มขวดโหลไวใ้ บหน่งึ วางไว้ที่ช้นั วางของ
อ้อมจะบอกทกุ คนในบ้านวา่ ถ้าใครไมต่ ้องการเศษสตางค์
เหลา่ น้ัน ให้เอามาหยอดใขวดโหลนี้ อ้อมจะเกบ็ สะสมไวเ้ อง

ทุกคนร่วมมอื ดีมาก จนกระท่งั วันน้ี ขวดโหลมีเศษสตางคส์ ีทองเกอื บเตม็
อ้อมเทเศษสตางคล์ งบนโต๊ะ แยกเหรียญออกเปน็ สองประเภทไม่

ปะปนกัน อ้อมนบั เหรยี ญใสถ่ ุงพลาสติกเลก็ ๆ ถุงละ ๕๐ บาท ใครจะเช่ือ
บ้างว่า อ้อมมีถงุ ทใ่ี สเ่ งินครบ ๕๐ บาท ถึง ๑๐ ถงุ

เน้อื เร่ือง เศษสตางคท์ ่ีเหลอื อกี เล็กนอ้ ย ออ้ มใสไ่ วใ้ นขวดโหลตามเดมิ

เพอ่ื รอการสะสมใหม่ ส่วนถุงสตางค์นั้นอ้อมเกบ็ รวมไวใ้ นถงุ ผา้
ตัง้ ใจจะเอาไปเก็บในห้องนอน

“มีความสขุ จงั นะพ่อี อ้ ม ท่องกลอนดงั ลนั่ บ้านเลย”

ออ๊ ดยนื่ หน้าเข้ามาทกั ทาย ออ้ มชูถุงผ้าให้น้องดพู รอ้ มทง้ั เลา่ ที่มา
ของ เงนิ ในถุงให้ฟงั คราวน้อี อ๊ ดไม่เพียงแต่ยื่นหน้า

แต่เดินเข้ามาจับถุงผา้ ยกขน้ึ “หนักจงั เลยพอี่ อ้ ม โอโฮ้! มเี งนิ ต้ัง ๕๐๐ บาท
เปน็ เศรษฐแี ลว้ นะน่ี ว่าวแต่วา่ ลกู สตางค์พวกน้ีจะไปซื้ออะไรได้ล่ะ” ออ๊ ดทา

เสียงล้อเลยี น
อ้อมยมิ้ กริ่ม ดึงถุงสตางค์กลบั คอื “เขาเรียกเศษสตางค์จะ้

เนื้อเรื่อง ไม่ใชล่ กู สตางค์ เอาไว้คอยดูกแ็ ลว้ กัน แล้วอยา่ มาอจิ ฉาพ่นี ะ”

ถา้ เพอ่ื น ๆ เป็นออ้ มจะทาอยา่ งไรดกี บั เศษสตางค์ท่ีไม่มี

ใครตอ้ งการน้ี

ท่ีทางานของพอ่ อยูไ่ กลมาก ตอ้ งขบั รถขึ้นทางด่วนทง้ั ไป

และกลบั ออ้ มเจรจากับพ่อขอแลกธนบตั รกับเศษสตางค์ โดยให้

พ่อจ่ายค่าทางด่วนเป็นถุงเศษสตางค์

ซ่งึ อ้อมจะนับให้พอดกี บั คา่ ทางดว่ นแต่ละเทีย่ ว พอ่ ตกลงยอมทดลอง ซงึ่ ผา่ น

ไปได้ดว้ ยดี เจา้ หน้าทีย่ อมรับถงุ สตางคน์ ้ัน
อ้อมตามแมไ่ ปหา้ งสรรพสินค้าเลอื กของมา ๒-๓ ชนดิ ท่ีราคาไมแ่ พงนัก

และจ่ายใหพ้ นกั งานเกบ็ เงนิ ดว้ ยเศษสตางคใ์ นถงุ ที่นบั ไว้แล้ว

เนอ้ื เรื่อง เม่อื กลบั ถึงบ้านแม่กค็ ืนเงินให้อ้อมเป็นธนบตั ร

นา้ น้อยทางานท่ธี นาคาร ออ้ มฝากทง้ั ธนบตั รและเศษสตางค์

ทีเ่ หลอื อยู่ไปเขา้ บญั ชี รวมกบั เงนิ ฝากทีม่ อี ยเู่ ดมิ ทาให้อ้อมมเี งนิ

เพม่ิ ขึ้นอกี เกือบเท่าตัว
ทงั้ พอ่ และแม่ชืน่ ชมท่ีอ้อมรจู้ ักการออม “ลูกจะเอาเงนิ น้ีไป

ทาอะไรหรือ” เสียงพ่อถาม

“อ้อมยงั ไมท่ ราบเลยค่ะวา่ จะทาอะไรดี แตจ่ ะเก็บสะสมไปเร่อื ย ๆ ก่อน
พอใจอยากจะได้อะไรคอ่ ยเบกิ มาซอ้ื หรอื ไมก่ ็ฝากพ่อซ้ือหุ้นได้ไหมคะ” อ้อม

ทาเสียงออ้ น
พอ่ โยกศีรษะออ้ มดว้ ยความเอ็นดู “เป็นความคิดทด่ี ี เรื่อง

เน้ือเรอ่ื ง การซอ้ื หนุ้ แตเ่ งินจานวนนยี้ ังน้อยเกินไป ถา้ ลูกสนใจจะลงทุน

จรงิ กต็ ้องเรมิ่ ศึกษา เพอื่ เป็นขอ้ มลู ใหล้ ูกตัดสินใจตอนโต

แตพ่ อ่ ว่าเรามาช่วยกันคดิ ตอนนดี้ ีกวา่ ท่ีลูกบอกว่าพอใจอะไร

คอ่ ยเบกิ เงนิ มาซอื้ น้นั ไมม่ ใี ครว่า เพราะเป็นเงินของลูก แต่เงนิ

น้ันควรใชใ้ ห้เกิดประโยชน์ทสี่ ดุ ลกู ตอ้ งคิดว่าจา่ ยเพราะความ
จาเป็นหรือความตอ้ งการ” พ่อหยดุ พูดเพอื่ ให้ลกู คดิ

“เปน็ ยงั ไงครบั พอ่ ความจาเปน็ กับความต้องการ” ออ๊ ดซง่ึ นง่ั ฟงั อยดู่ ้วย

ซักขึ้นมากอ่ น
“ความจาเปน็ คือส่ิงทมี่ ผี ลต่อการดาเนนิ ชีวิต ถ้าไม่มีสิง่ นจ้ี ะทาให้เรา

เดือดรอ้ น เช่น นา้ ไฟฟ้า น้ามัน ยารกั ษาโรค เครือ่ งนุง่ ห่ม และ

เนอื้ เรอ่ื ง อาหาร แต่ความต้องการคือการทาตามใจเรา เช่น มเี สอ้ื ผา้ ที่พอใช้

อยู่แล้ว พอแฟช่ันใหมอ่ อกมา กอ็ ยากซือ้ อยากได้อีก ท้ังทข่ี อง
เก่ายงั ดีอยู่ พดู งา่ ย ๆ คือ ฟ่มุ เฟือยนัน่ เอง แต่ความต้องการ
บางอย่าง ถา้ เราคิดถ่ถี ้วนรอบคอบแลว้ ว่าเป็นส่ิงทีเ่ ราต้องการจริง
ใช้ประโยชน์ได้จริง มีคุณค่าจรงิ ไม่ใช่ซ้ือมาเพราะความเห่อหรอื
ตามคนอน่ื อยา่ งนี้ กเ็ รยี กวา่ เป็นความจาเป็นได้

เงนิ ที่ลูกเกบ็ สะสมไว้ อาจนามาใชส้ ่วนตัวนไ้ี ด้ โดยไม่ตอ้ งรบกวนพ่อแม่”
ขณะฟงั เพราะอธบิ าย อ้อมยมิ้ กร่มิ นึกอะไรอยูใ่ นใจ ไมม่ ใี ครรู้
จากการคยุ กันวนั น้นั ทาให้ออ๊ ดเรม่ิ สนใจจะเกบ็ เงนิ บา้ ง ทช่ี น้ั วางของจงึ
มีขวดโหลของออ๊ ดเพมิ่ อกี ใบหนึ่ง ผใู้ หญเ่ ฉลย่ี หยอดให้เท่า ๆ

เนอื้ เร่ือง กันทง้ั สองขวด พี่นอ้ งสองคนไม่รอใหผ้ ใู้ หญ่หยอดฝา่ ยเดยี ว แต่

จะเกบ็ เงินคา่ ขนมของตนทเ่ี หลือยอดลงไปด้วย
ที่ทางานของแมม่ งี านสงั สรรค์ประจาปี และให้ครอบครวั

ของพนกั งานทกุ คนไปรว่ มด้วย อ้อมกบั ออ๊ ดรสู้ กึ ตื่นเต้น เพราะ
นาน ๆ จึงจะไดอ้ อกงานกลางคืนสกั ครัง้

อ้อมเอาเสอ้ื ผา้ ออกมาเลือกดู ว่าชุดไหนเหมาะท่ีสดุ “จะตอ้ งซือ้ ใหม่ไหม
ลูก” แมถ่ ามเหมือนจะลองใจ “ไมค่ ่ะ ขอบคุณค่ะ” ออ้ มตอบเพราะคดิ ว่าชุดท่ี

มีอย่ยู งั ใช้ได้ แม้จะใส่หลายคร้ังแลว้ ยงั ไม่มคี วามจาเป็นตอ้ งซอ้ื ใหแ้ ม่
ประหยัดเงินไว้ก่อน แต่อาจดดั แปลงชดุ เก่านีใ้ หแ้ ปลกตาไปจะ

เนอื้ เร่อื ง ดกี วา่ ซง่ึ แม่เหน็ ดว้ ย แม่ลูกช่วยกันตกแตง่ เสื้อผา้ แมใ่ ช้เข็ม

กลดั ดอกไมต้ ดิ ที่บา่ เส้อื ขา้ งหนึง่ ขนาดของดอกไม้พอเหมาะกับ
ชดุ แมเ่ ลือกผ้าทีส่ ไี ปกันไดก้ ับดอกไม้มาทาเป็นผา้ ผูกเอวทง้ิ ชาย
ยาวจนสุดขอบกระโปรง พอลองใส่ดูแลว้ แทบไมน่ ่าเชื่อเลยนกึ
วา่ เพ่ิงซอื้ มาใหม่จากรา้ น

ชุดของออ๊ ดไมม่ ีปญั หา เสอื้ แขนยาวสีฟา้ อ่อนตัวเก่งยังใชไ้ ด้ กางเกงขา

ยาวยังดูดี เพยี งแต่เปลี่ยนถุงเทา้ คู่ใหม่ เพราะค่เู กา่ ขาดแล้ว อ๊อดขดั รองเทา้ จน

มนั วับ เสอื้ ผา้ ของใชแ้ มใ้ ช้มานาน แต่ถา้ ซักรีดให้ดี หม่ันทาความสะอาด

เนื้อเร่อื ง คนสวมใสม่ ีสขุ นสิ ยั ทีด่ ที กุ อย่างกด็ ีไปหมด

พ่อกับแม่ยิม้ อยา่ งมคี วามสขุ ทม่ี คี นชมลกู วา่ แตง่ ตวั ดี

ทั้งหลอ่ ท้งั สวย โดยเฉพาะอ้อมได้รับคาชมเปน็ พิเศษ เมื่อออ้ มเลา่

ให้คุณป้า คุณนา้ เพื่อน ๆ ของแม่ฟงั วา่ ชดุ นม้ี ที ่ีมาอยา่ งไร

เมอ่ื งานเลกิ ยงั มอี าหารเหลอื เจา้ ภาพจึงจัดอาหารใส่ถงุ ไว้

เปน็ ชดุ ๆ แล้วเชญิ ชวนให้แขกนากลบั บ้าน สองคนพ่ีนอ้ งรบั

อาสาไปหยิบคนละ ๒ ชดุ แต่แมเ่ ก็บไว้เพียงชดุ เดยี ว

ทเี่ หลอื ให้เอาไปคนื “ถ้าทกุ คนพร้อมใจกนั หยบิ แบบลกู จะไม่เหลอื ใหค้ น

ทม่ี าทหี ลงั เอาไปมากกินไม่หมดตอ้ งทง้ิ เสยี ดายของ แทนที่จะแบ่งใหค้ นอ่ืน
ได้กนิ บ้าง เอาแค่พอดพี อกนิ จะดกี วา่ นะ” แม่อธบิ าย

อาหารทีไ่ ดม้ าเป็นไก่อบและผกั นึ่งหลายชนิด ทุกคนไม่

เนือ้ เรอื่ ง อยากกินอาหารซ้า แต่เรอื่ งนไ้ี ม่มีปญั หา แมเ่ ป็นยอดนกั ดัดแปลง

อยู่แลว้ บ้านน้ไี ม่เคยท้ิงอาหารทเ่ี หลอื เพราะถอื หลักว่าตอ้ งใช้

ประโยชน์ให้คุ้มและประหยดั ท่สี ุด แม่นาไกอ่ บมาคลกุ เกลอื แล้ว

คว่ั พอเหลอื ง กลายเปน็ ไก่เค็มรสอร่อย สว่ นผกั นง่ึ แม่เอาไปอุ่น

แลว้ คลกุ กบั ซอสหอยนางรม เพียงเทา่ นก้ี ็อรอ่ ยกันทั้งบา้ น ยายยัง
ชมเลยว่า “ลูกไมห้ ลน่ ไม่ไกลตน้ ”

ระยะน้สี องคนพ่ีนอ้ งแวะเวียนดูขวดโหลใส่สตางค์ เอาออกมานับบอ่ ยมาก

บางคร้ังกเ็ ปดิ สมดุ บัญชีธนาคารดู มกี ารซบุ ซบิ กนั เป็นประจาโดยเฉพาะกับ

น้านอ้ ย แตพ่ อพอ่ กับแม่เดนิ เขา้ ไปใกล้ ทุกคนจะหยุดพูดหรือไม่ไมก่ ็เปล่ียน

เนอ้ื เรื่อง เร่ืองพูดทันที

ย่งิ ใกลว้ ันขน้ึ ปใี หมท่ ้งั สามคนน้าหลานดูมคี วามลบั มากขนึ้

เมื่อวันขน้ึ ปีใหม่มาถึง ออ้ มและอ๊อดไปหาพอ่ กบั แม่แต่เช้า

ถอื กลอ่ งของขวัญคนละกล่องเขา้ ไปกราบพ่อและแม่

“อะไรกนั ลกู ” พ่อถาม

“ของขวัญปีใหม่ จากลกู ๆ ครบั ” อ๊อดตอบแทนพส่ี าว

“แลว้ ลกู เอาเงินทไี่ หนมาซอื้ ละ่ ” แม่สงสยั

“กเ็ งินท่เี ราเก็บสะสมไวไ้ งคะ เราตั้งใจวา่ จะเกบ็ เอาไวซ้ ้ือ
ของทีต่ ้องการและจาเปน็ ก็คอื ของขวัญนี่แหละคะ่ ” อ้อมตอบ

“พ่อไม่เข้าใจ” พ่อแกลง้ ทาหน้างง ทาให้ลกู ๆ ขา
“ทวี่ า่ ตอ้ งการ คอื ลูก ๆ อยากให้พอ่ แมม่ คี วามสุข

เนอื้ เร่อื ง ส่วนที่วา่ จาเปน็ คือ ลูกอยากตอบแทนพระคุณของพอ่ แม่ทีเ่ ลย้ี ง

ลกู มาด้วยความเหนื่อยยาก ของขวัญนี้เป็นสิง่ แทนใจลกู อยากให้

รวู้ ่าลูกรักพอ่ กบั แม่มากค่ะ เราซ้ือดว้ ยเงินท่เี ราเกบ็ ออมเอง ไมไ่ ด้
รบกวนใครเลย” อ้อมพูดดว้ ยเสียงสั่นเครอื

“ลกู รัก” แม่พูดไดเ้ พยี งแคน่ ั้นเพราะความตน้ื ตนั พ่อรบี
พูดตอ่ ทันที “ขอบใจลูกมาก น่ีเปน็ ของขวญั ท่มี ีคา่ ทส่ี ดุ

ในชีวติ พ่อแม่ ขอให้ลูกเปน็ คนดี มจี ิตใจงาม ร้จู ักกตัญญรู คู้ ุณเชน่ นี้ตลอด
ไปนะ” ท้ังสค่ี นพอ่ แมล่ ูกโอบกอดกันอย่างมีความสุข

อำ่ นเสรมิ

เงินตรานา่ รู้

หลานจะ๊ หลานจ๋า มาฟงั ยายเลา่
แต่กอ่ นผู้เฒ่าในอดีตนานมา
สมยั สโุ ขทัยเขาใช้เงินตรา
แลกเปลี่ยนสินค้าซ้ือมาขายไป
ตัวเงนิ น้นั เลา่ เรียกว่าพดด้วง
ผู้คนทัง้ ปวงนิยมหยิบใช้
จับจา่ ยใชส้ อยซ้อื ของเล็กใหญ่
ผคู้ นบ่าวไพรใ่ ชม้ านานแสนนาน
สมยั อยธุ ยา-รัตนโกสินทร์

ใชพ้ ดด้วงทั้งสิ้นดังคากลา่ วขาน
รชั กาลทส่ี ่โี ปรดเกล้าพระราชทาน
ใหต้ ้งั โรงงานผลิตเหรียญข้นึ มา
เปลย่ี นจากพดด้วงมาเป็นเงนิ เหรยี ญ
เรยี กเงนิ แปเวียนใช้เป็นเงนิ ตรา
พอ่ ค้าตา่ งชาตินิยมนักหนา
ติดตอ่ เจรจาค้าขายกบั ไทย
นอกจากเงินเหรียญยังมเี งนิ กระดาษ
เขาจัดขนาดคอ่ นขา้ งแผ่นใหญ่
ตั้งช่อื เงินกระดาษเรียกวา่ หมายไซร้
กาหนดค่าไวส้ ามถงึ สิบตาลงึ
พระบาทสมเด็จพระจลุ จอมเกลา้ ฯ

พระองค์โปรดเกล้าฯ ประกาศเปน็ หน่งึ
ให้เปล่ียนจากหมายเป็นธนบตั รซึ่ง
ยังใชม้ าถงึ เวลาปัจจุบนั
ธนบตั รหนงึ่ บาท หา้ บาท สิบบาท
ทั้งยสี่ บิ บาท ห้าบาท หน่งึ ร้อย
จาไวห้ นนู อ้ ย ห้าร้อย หนึ่งพนั
อกี ทง้ั เงนิ ตราทีเ่ ป็นเหรยี ญน้นั
มีไว้ใช้กนั หนึ่งสลึงข้ึนไป
หลานจะ๊ หลานจ๋า ยายเลา่ เทา่ นี้
หลานจงยินดีรเู้ รื่องเงินไทย
แม้นเพียงหนึง่ สลึงอดออมเอาไว้
อนาคตจะไดอ้ ยสู่ ุขสมบรู ณ์

อำ่ นเพม่ิ

เติมควำมหมำย

คาศัพทน์ า่ รู้

กตัญญู (กะ-ตัน-ยู) รคู้ ุณต่อผ้มู พี ระคณุ
เงนิ แป
เงนิ ย่อยของเหรียญ มีเงนิ แปสองสลงึ
ดารงชีวิต แปสลึง แปเฟ้อื ง
ตกแตง่ การมีชวี ิตอยู่
ธนบตั ร (ทะ-นะ-บัด)
ทาใหง้ าม
พดด้วง
บัตรท่ีออกใชเ้ ป็นเงินตรา ใช้ชาระ
หนไ้ี ดต้ ามกฎหมาย
ชอ่ื เงินตราโบราณรปู ขดกลมคล้ายตวั ดว้ ง

คาศพั ทน์ า่ รู้

ลกู ไม้หลน่ ไมไ่ กลตน้ ลูกย่อมไม่แตกตา่ งจากพอ่ แม่มากนัก
สังสรรค์ (สงั -สนั )
พบปะพดู จากนั เป็นครง้ั คราวดว้ ย
สุขนิสยั (สกุ -ขะ-น-ิ ไส) ความสนทิ สนม
หมาย การปฏิบัตติ นจนเคยชนิ ตามหลักสขุ ภาพ

หุน้ ช่ือเรยี กเงนิ ทเ่ี ปน็ กระดาษในสมัย
เหรียญ รัชกาลที่ ๕
หน่วยลงทนุ แตล่ ะหน่วยทม่ี ีคณุ ค่าเทา่ ๆ กนั

โลหะท่ีทาเปน็ รูปตา่ ง ๆ มีลักษณะกลมแบน

ฝกึ อา่ นประโยค

ความกตัญญูเปน็ สมบตั ขิ องผมู้ จี ติ ใจงาม
พ่อแม่พาลูกไปร่วมงานสังสรรคข์ องหม่บู า้ น
พ่อกับแมซ่ ื้อห้นุ ของสหกรณ์หนุ้ ละ 10 บาท
การสร้างสขุ นิสยั ในการรักษาความสะอาดควรเริ่มต้งั แตเ่ ดก็

แบบฝึกหดั ชวนกนั คดิ ชว่ ยกนั ตอบ

๑. “มีสลึงพงึ ประจบให้ครบบาท” อยู่ในบทกลอนอะไร
๒. นา้ นอ้ ยของอ้อมและอ๊อดทางานอย่ทู ่ีใด
๓. สรุปแลว้ อ้อมและอ๊อดเก็บเงินเพื่อทาสิ่งใด
๔. ความจาเป็นตอ่ การดารงชวี ิตมอี ะไรบา้ ง
๕. “ลกู ไม้หล่นไม่ไกลต้น” มคี วามหมายว่าอยา่ งไร
๖. นกั เรียนได้ขอ้ คิดอะไรจากเรื่อง “ออมไว้กาไรชีวติ ”

ข อ บ คุ ณ คะ่

“มสี ลึงพึงประจบใหค้ รบบาท” อย่ใู นบทกลอนอะไร

เ กลอนสุภาษิตสอนหญงิ
นา้ น้อยของออ้ มและออ๊ ดทางานอยทู่ ี่ใด
ธนาคาร

ฉ สรุปแล้วอ้อมและอ๊อดเก็บเงนิ เพอ่ื ทาส่งิ ใด
ซือ้ ของขวัญใหพ้ ่อและแม่ เพอื่ ตอบแทนพระคณุ

ล ความจาเปน็ ต่อการดารงชวี ติ มอี ะไรบ้าง
น้า ไฟฟา้ น้ามนั ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค เครอื่ งนงุ่ ห่ม และอาหาร
“ลูกไมห้ ลน่ ไมไ่ กลต้น” มีความหมายว่าอยา่ งไร

ย ลกู ยอ่ มไมแ่ ตกตา่ งจากพ่อจากแม่
นักเรียนได้ข้อคดิ อะไรจากเรอ่ื ง “ออมไว้กาไรชีวิต”
การประหยัดอดออม ซอ้ื แต่ส่งิ ที่จาเป็นกับชวี ติ ดาเนนิ ชีวิตอยา่ งเรียบงา่ ย