ใบไม้สีทอง
ค ว า ม เ ป็ น ม า
ปัจจุบันอุทยานแห่งชาติบูโด-สุไหงปาดีได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่ง
ชาติตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 แล้ว โดยประกาศในราชกิจจา
นุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 48ก วันที่ 17 มิถุนายน 2542 เป็นลำดับที่ 95 ของประเทศ
ถึงแม้ว่าในธรรมชาติจะมีการแพร่กระจายพันธุ์ที่ไม่กว้างนัก แต่ก็น่ายินดีที่
ใบไม้สีทองเป็นไม้ที่เพาะขยายพันธุ์ไม่ยาก นอกจากเพาะเมล็ดแล้ว วิธีที่นิยมที่สุดก็
คือการตอน ซึ่งสามารถนำมาปลูกลงดินที่ร่วนซุยและระบายน้ำได้ดี แล้วสร้างค้าง
ขนาดใหญ่ให้ หรืออาจจะปลูกใกล้กับไม้ใหญ่ สร้างหลักค้ำยันให้ในช่วงแรก แล้วจึง
ปล่อยให้ค่อย ๆ เลื้อยพาดไปตามคบไม้ โดยไม่เจาะแย่งอาหาร ทำให้ไม้ต้นที่เป็นหลัก
ก็ได้มีเครื่องประดับที่สวยงาม และในขณะเดียวกัน เจ้าใบไม้สีทองก็ได้อาศัยเป็นฐาน
ที่มั่นคงเพื่อรับแสงอาทิตย์
ถึงแม้ในธรรมชาติ ใบไม้สีทองจะมีการกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในป่าทางใต้
แต่ต้นที่ถูกนำมาปลูก แม้แต่ในกรุงเทพฯก็ยังเติบโตและออกดอกได้เป็นอย่างดี แต่
อาจไม่งดงามสมบูรณ์เท่าทางใต้บ้านเกิดของเขา
ค ว า ม เ ป็ น ม า
ความเป็นมาใบไม้สีทอง ชื่อท้องถิ่นภาษายาวีว่า ย่านดาโอ๊ะ มีชื่อทาง
พฤกษศาสตร์ว่า Bauhinia aureifolia ตั้งชื่อโดยศาสตราจารย์ ไค ลาร์เสน (Dr. Kai
Larsen) นักพฤษศาสตร์ชาวเดนมาร์ก เมื่อ ค.ศ. 1989 (พ.ศ. 2532) ใบไม้สีทองเ ป็
นพืชในสกุลเดียวกับ ชงโค มันจึงมีใบที่มีปลายแยกออกจากกัน ซึ่งเป็นลักษณะเด่น
ของพืชในสกุล Bauhinia ใบไม้สีทองเป็นพืชเฉพาะถิ่นของไทยและเป็นพันธุ์ไม้ชนิดใหม่
ของโลก พบครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2531 ที่บริเวณน้ำตกปาโจ อุทยานแห่งชาติบูโด–
สุไหงปาดี จ.นราธิวาส ประเทศไทยเรานี่เอง ในธรรมชาติพบเฉพาะในเขต 3 จังหวัด
ชายแดนภาคใต้ คือ ปัตตานี ยะลา นราธิวาส ชอบความชื้นในดินและอากาศสูง จึงมัก
เห็นขึ้นตามที่โล่งริมลำธารในป่าดิบชื้นของอุทยานแห่งชาติน้ำตกบาโจและเขตรักษา
พันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา อ.บาเจาะ จ.นราธิวาส ระดับความสูง 50-200 เมตรใบไม้สีทอง
ชื่อท้องถิ่นภาษายาวีว่า ย่านดาโอ๊ะ มีชื่อทางพฤกษศาสตร์ว่า Bauhinia aureifolia ตั้ง
ชื่อโดยศาสตราจารย์ ไค ลาร์เสน (Dr. Kai Larsen) นักพฤษศาสตร์ชาวเดนมาร์ก เมื่อ
ค.ศ. 1989 (พ.ศ. 2532) ใบไม้สีทองเ ป็นพืชในสกุลเดียวกับ ชงโค มันจึงมีใบที่มีปลาย
แยกออกจากกัน ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของพืชในสกุล Bauhinia ใบไม้สีทองเป็นพืช
เฉพาะถิ่นของไทยและเป็นพันธุ์ไม้ชนิดใหม่ของโลก พบครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2531 ที่
บริเวณน้ำตกปาโจ อุทยานแห่งชาติบูโด–สุไหงปาดี จ.นราธิวาส ประเทศไทยเรานี่เอง ใน
ธรรมชาติพบเฉพาะในเขต 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ คือ ปัตตานี ยะลา นราธิวาส ชอบ
ความชื้นในดินและอากาศสูง จึงมักเห็นขึ้นตามที่โล่งริมลำธารในป่าดิบชื้นของอุทยาน
แห่งชาติน้ำตกบาโจและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา อ.บาเจาะ จ.นราธิวาส ระดับ
ความสูง 50-200 เมตร ใบไม้สีทอง หรือ ย่านดาโอ๊ะ เป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็งขนาดใหญ่
มีมือเกาะม้วนงอเป็นตะขอคู่ เลื้อยขึ้นไปคลุมตามเรือนยอดของต้นไม้ใหญ่ มีลักษณะ
เด่นตรงที่มีใบสีทอง และผิวใบนุ่มเนียนราวกับกำมะหยี่ รูปร่างคล้ายใบกาหลงหรือ
ชงโค แต่ขนาดใหญ่กว่า มีขอบหยักเว้าเข้าทั้งโคนใบและปลายใบ เติบโตโดยการเกาะ
เลื้อยพันขึ้นไปผลิใบคลุมเรือนยอดของต้นไม้ใหญ่ในป่า สูงถึง 30 เมตร เส้นรอบวง
ของเถาวัลย์ประมาณ 100 ซ.ม. ใบรูปหัวใจ ปลายใบรูปหัวใจกลับ กว้าง 10 ซม.ยาว 18
ซม. ผิวใบมีขนละเอียดคล้ายกำมะหยี่สีทอง อาณาจักรใบไม้สีทอง อุทยานแห่งชาติบูโด-
สุไหงปาดี มีพื้นที่ครอบคลุมอยู่ในพื้นที่อำเภอบาเจาะ อำเภอรือเสาะ อำเภอยี่งอ อำเภอ
เจาะไอร้อง อำเภอระแงะ อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส อำเภอรามัน จังหวัดยะลา และ
อำเภอกะพ้อ จังหวัดปัตตานี มีสภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อน เป็นแหล่ง
ต้นน้ำลำธาร มีพันธุ์ไม้ที่มีค่านานาชนิด โดยเฉพาะปาล์มบังสูรย์และใบไม้สีทอง มีจุดเด่น
ทางธรรมชาติที่สวยงามหลายแห่ง เช่น น้ำตกต่าง ๆ ตลอดจนมีประวัติศาสตร์เป็น
พื้นที่ของผู้ก่อการร้ายในนามขบวนการบูโดและขบวนการพูโล มีเนื้อที่ประมาณ
213,125 ไร่ หรือ 341 ตารางกิโลเมตร
วั ส ดุ / อุ ป ก ร ณ์
1. ใบไม้สีทอง
2. กรอบรูป
ขั้ น ต อ น ก า ร ทำ ใ บ ไ ม้ สี ท อ ง
1. เก็บใบสดมาทำให้แห้งตามธรรมชาติด้วยการใส่ถุง
คอยจนแห้ง ต้องใช้เวลา 4-5 เดือน
2. นำมาอัดรีดให้เรียบ ใช้เวลาประมาณ 3 เดือน
3. นำมาใส่ซองบรรจุภัณฑ์ หรือกรอบรูปที่เตรียมไว้แล้ว
บ ร ร ณ า ณุ ก ร ม
•ความเป็นมา
https://sites.google.com/site/bimisithxng/tidtx-rea
•ขั้นตอนการทำใบไม้สีทอง
https://sites.google.com/site/bimisithxng/khan-txn-
kar-phlit
ภาคผนวก
จั ด ทำ โ ด ย
นางสานูรอาตีระห์ อาลี 406204018
นายฮาฟิต เจ๊ะแม 406204019
นางสาวนาซีฮา เปาะสะ 406204022
สาขาคณิตศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา