ขุนช้างขุนแผน

ขุนช้างขุนแผน

ตอน ขุนช้างถวายฎีกา

แนะนำตัวละคร ขุนช้างขุนแผน ตอน ขุนช้างถวายฎีกา

พระพันวษา ขุนแผน นางวันทอง

ขุนช้าง พลายงาม

กล่าวถึงพลายงาม เมื่อชนะคดีความขุนช้างแล้ว ขุนช้างได้พานางวันทอง พอตกดึกจึงไปลอบขึ้นเรือนขุนช้างแล้วพานางวัน ทองหนีมาอยู่ที่บ้านกับตนตอนแรกนางก็ไม่
กลับไปอยู่สุพรรณบุรี ส่วนตัวพลายงามเองก็กลับไปอยู่บ้านพร้อมหน้า ยินยอมที่จะมาเพราะกลัวจะเป็นเรื่องให้อับอายว่า คนนั้นลาก ไป คนนี้ลากมาอีก และเกรงจะมี
ปัญหาตามมาภายหลัง จึงบอกให้พลายงามนาความไปปรึกษาขุนแผน เพื่อ ฟ้องร้องขุนช้างดี
ญาติและพ่อ ขาดก็แต่แม่ ทาให้พลายงามเกิดความคิดที่จะพา กว่าจะมาลักพาตัวไป แต่พลายงามไม่ยอม สุดท้ายนางวันทองจึงจาต้องยอมไปกับพลายงาม
นางวันทองกลับมาอยู่ด้วยกัน จะได้พร้อมหน้าพ่อ แม่ ลูก

ฝ่ายขุนช้างนอนฝันร้ายก็ผวาตื่นเอาตอนสาย ครั้นตื่นขึ้นมาก็ร้อง ฝ่ายพลายงามก็เกรงว่าขุนช้าง จะเอาผิด ถ้ารู้ว่าตนไปพานางวันทองมาจะ
เรียกหานางวันทอง ออกมาถามบ่าว ไพร่ก็ไม่มีใครเห็นจึงโกรธเป็น เพ็ดทูลสมเด็จพระพันวษาอีก แม่อาจจะต้องโทษได้ จึงใช้ให้หมื่น

ฟืนเป็นไฟ มุ่งมั่นจะตามนางวันทองกลับมาให้ได้

วิเศษผลไปบอกขุนช้างว่า ตนนั้นป่วยหนักอยากเห็นหน้าแม่จึงใช้ให้ ขุนช้างโมโหและแค้นยิ่งนักที่พลายงามทา เหมือนข่มเหงไม่เกรงใจตน จึงร่าง
คนไปตามนางวันทองมาเมื่อกลางดึก ขอให้ แม่อยู่กับตนสักพักหนึ่ง คาร้องถวายฎีกา แล้วลอยคอมายังเรือพระที่นั่งของสมเด็จพระพันวษาเพื่อ

แล้วจะส่งตัวกลับมาอยู่กับขุนช้างตามเดิม ถวายฎีกา ทาให้สมเด็จพระพันวษาพิโรธมาก

ทหารรับคาฟ้องมาแล้วให้เฆี่ยนขุนช้าง ๓๐ ที แล้วปล่อยไป และยังทรงตั้งกฤษฎีกา กล่าวฝ่ายขุนแผนนอนอยูในเรือนกับนางแก้วกิริยาและนางลาวทองอย่างมี
การรักษาความปลอดภัยว่า ต่อไปข้าราชการผู้ใดที่มีหน้าที่รักษาความปลอดภัย ความสุข ครั้นสองนาง หลับ ขุนแผนก็คิดถึงนางวันทองที่พลายงามไปนาตัว
แล้ว ปล่อยให้ใครเข้ามาโดยมิได้รับอนุญาตจะมีโทษมหันต์ถึงประหารชีวิต มาไว้ที่บ้านจึงออกจากห้องย่องไปหานางวันทองหวังจะ ร่วมหลับนอนกัน

แต่นางปฏิเสธแล้วพากันหลับไป แต่พอตกตึกนางวันทองก็เกิดฝันร้ายตกใจตื่น ฝ่ายสมเด็จพระพันวษา ครั้นทรงอ่านคาฟ้องของขุนช้างก็ทรงกริ้วยิ่งนัก ให้ทหารไปตาม
เล่าความฝัน ให้ขุนแผนฟัง ขุนแผนฟังความฝันของนางก็รู้ทันทีว่าเป็นเรื่องร้าย
อันตรายถึงชีวิตแน่นอน แต่ก็แกล้งทานายไป ในทางดีเสียเพื่อนางจะได้สบายใจ ตัวนางวันทอง ขุนแผนและพระไวยมาเฝ้าทันที ขุนแผนเกรงว่านางวันทองจะมีภัย จึงเสก
คาถาและขี้ผ้ึงให้นางวันทองทาปาก เพื่อให้พระพันวษาเมตตา แล้วจึงพานางเข้าเฝ้า

เมื่อพระพันวษาเห็นนางวันทองก็ใจอ่อนเอ็นดู ตรัสถาม เรื่องราวที่ ขุนแผนถูกจองจา ขุนช้างเอาพระโองการไปอ้างให้ฉุดนางไปอยู่ด้วย
เป็นมาจากนางวันทองว่า ตอนชนะคดีให้ไปอยู่กับขุนแผนแล้วทาไม เพื่อนบ้านเห็นเหตุการณ์ก็ไม่กล้าเข้าช่วยเพราะกลัวผิดพระโองการ
จึงไปอยู่กับขุนช้างนางวันทองก็ กราบทูลด้วยความกลัวไปตามจริง

สมเด็จพระพันวษาฟังความทรงกริ้วขุนช้างมาก ทรงถามนางวัน นางวันทองก็กราบทูลไปตามจริงว่า พระไวยเป็นผู้ไปรับมาเวลาสองยาม ขุนช้างจึง
ทองอีกว่าขุนช้างไปฉุดให้อยู่ด้วยกันมาตั้ง ๑๘ ปี แล้วคราวนี้หนีมา หาความว่า หลบหนี สมเด็จพระพันวษาทรงกริ้วพระไวยที่ทาอะไรตามใจตน นึกจะ

หรือมีใครไปรับมาอยู่กับขุนแผน ขึ้นบ้านใครก็ขึ้น ทาเหมือนบ้านเมืองไม่ มีขื่อมีแป และว่าขุนแผนรู้เห็นเป็นใจ

สมเด็จพระพันวษาทรงคิดว่า สาเหตุของความวุ่นวายทั้งหมดนี้เกิดจากนาง ทาให้สมเด็จ พระพันวษากริ้วมาก เห็นว่านางวันทองเป็นคนหลายใจ เป็นหญิง
วันทองจึงให้นางวันทอง ตัดสินใจว่าจะอยู่กับใคร นางวันทองตกใจ ประหม่า แพศยา จึงให้ประหารชีวิตนางวันทองเพื่อมิ ให้เป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้อื่นต่อไป
อีกทั้งจะหมดอายุขัยจึงบันดาลให้พูดไม่ออกบอกไม่ถูกว่า จะอยู่กับใคร นาง
ให้เหตุผลว่า นางรักขุนแผน แต่ขุนช้างก็ดีกับนาง ส่วนพลายงามก็เป็นลูกรัก

ข้อคิดที่ได้จากเรื่อง ขุนช้างขุนแผน

ตอน ขุนช้างถวายฎีกา

๑. ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดี
๒. การศึกษาเป็นสิ่งสำคัญสมัยก่อนเด็กผู้ชายจะเรียนหนังสือที่วัด
๓. วัดเป็นสถานที่ผูกพันกับชีวิตของคนไทยตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบัน
๔. ในสมัยก่อนจะมีการมัดจุกโกนจุกและนุ่งโจงกระเบนผูกขวัญรับขวัญ
๕. ผู้ชายมีการถวายตัวเข้ารับราชการ
๖. สมัยก่อนจะใช้สมุนไพรรักษาแผล และมีความเชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์
๗. สมัยก่อนเดินทางโดยเท้า และการขี่ม้า
๘. พ่อแม่ทุกคนรักลูกและ ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อลูกได้

สมาชิก

นายวรพจน์ ภูชาบุตร เลขที่ 2
นายพรนภัส วุฒิเจริญวิทย์ เลขที่ 5
นายสหพันธ์ โจระโส เลขที่ 11
นายภูตะวัน ปรีดีชม เลขที่ 12
นายพงศพัศ ดอนประจำ เลขที่ 15
นายภัทรดนัย แก้วอุบล เลขที่ 18
น.ส.นันทรัตน์ อุตสาหะ เลขที่ 26