SEJARAH PERKEMBANGAN SISTEM EJAAN RUMI DALAM BAHASA MELAYU

pee-prokermetjbfaoaannlgiroaunmsseiijsatreamh


NAMA: SARAH SAFIA BINTI MOHD ZABRI
KELAS: B7
AMBILAN: PPISMP JUN 2022

pengenalan

sBedabdmbhaeAaebpraasnrlimbesesaatsaarrasrumeehu.yntMkrgSubsuyMeuityebarappeashelkmuaaamastlanteydampkeanguymaaeenueunykjagptapn.taeniaeseuubkKnltnenjanualaageibhunstarjwmaubatantpmwuauunaeesdhrnjienaumnsaytbntdesddneauaaigpeaaslknhaat
nenstpuulahedargaasslstmmaamtimiiaisnsraasaai.tyMehynbueSbalmslameneinaidtsirbltnenbgtaabutemeyayrumetkrmahiuazilkstikasenasdueesaenppa-ilmannjgbinaaes.staaeraieaiptmluanrslneaeubsablmprraaerrhkula
uuhzuiaekm
hma

n



i
i

pengenalan

mLsJTpWtiaayuseueswtatnaleilneininislsdcsgamgitsaIhaaasyguniannrdtpasaubegneaufnaaRnaRjgagmakdtmgmgualeuaalaapaaarmttmnetenhieinehulbsmniunilRdlkaeegsidliagausiaehnarjatasaananmbbmalinarmnaadeiduknhikmapzibJeieiehpuaasnmdasnimnewepnehdiabdja,ualrpea,naaraielacddhsniesurnyndatiiaiardighasyupgryatthuatnEaaluaainadeirbkngkdnrisdlyiumioaaebasaakrBmnbhnpraehuaAtasiaasnaeraulumRirhnruiahsm.allasuapaautsiiStsebtyesambieemaakrbamadlarnbnanianeudaceAaegltrgtnbaaRanmerlabuuraaugllmykmaliaaumhbipgmaenshinae.unnabradinwPmdadn.gnacipennKaiaguadebgaJnagkirijarbaduaungaablnwtadganudignea,b
huea
kinuhlhaaaanskayynaacsb.hagnaa
rasaaj
nan

iaaa
an
gdi
nnn




i

2.0 Sistem

smeisjertaedamenkeajraaunmrui mi


2.1 Perkemsbeabnegluamn

2.1.1 SIstem Ejaan CH.

Van Ophuysen (1900)




Pada tahun 1900, Ophuysen telah diminta oleh pemerintah untuk menyusun

ejaan Melayu menggunakan aksara Latin demi menyelaraskan penggunaan

ejaan rumi Melayu bagi tujuan pembelajaran bahasa Melayu di Indonesia dan

memastikan kerancuan atau penulisan rumi Melayu yang tidak bersistem di

Indonesia tidak berlaku. Oleh itu, beberapa sistem ejaan yang telah ada

digabungkan terutamanya sistem yang pernah diketengahkan oleh para

pengkaji bahasa Melayu berbangsa Belanda. Sistem ejaan bahasa Belanda telah

dijadikan sebagai landasan pokok.
Sebuah buku bertajuk ‘ Kitab Loghat Melajoe ‘ Berjaya disusun dengan bantuan

Engku Nawawi dan Moehammad Taib Soetan Ibrahim, buku ini banyak

menerapkan ejaan Ophuysen atau dikenali sebagai Ejaan Balai Pustaka. Sistem

ejaan ini terus dibaiki hingga tahun 1926 demi mendapatkan bentuk yang tetap.

Terdapat beberapa bentuk penulisan sistem ini antaranya ialah penggunaan

enam huruf vokal iaitu a, e taling, e pepet, I, o, dan oe untuk melambangkan

bunyi u. selain itu, rangkap konsonan Belanda turut digunakan seperti dj, tj, sj,

nj, dan ch. Terdapat juga penggunaan partikel ‘ pun ‘ dan tanda terema.

2.1.2 sistem ejaan

Wilkinson



Kesedaran pihak atasan tentang kepentingan keseragaman ejaan telah

mewujudkan sebuah rancangan ejaan yang pertama di Tanah Melayu pada

tahun 1902. Sebuah persetujuan telah dibuat oleh kerajaan Negeri-negeri Melayu

Bersekutu untuk menubuhkan sebuah jawatankuasa ejaan, sistem ejaan ini telah

diketuai oleh RJ. Wilkinson. RJ. Wilkinson ialah pegawai pemerintah British

yang pernah Menyusun sebuah kamus berjudul ‘ Malay-English Dictionary ‘

yang mula diusahakan dalam tahun 1895.
Sistem ejaan ini merupakan penambahbaikan daripada sistem ejaan yang

digunakan dalam Kamus Maxwell dan sama dengan sistem ejaan CH Van

Ophuysen iaitu mempunyai 6 vokal, 18 konsonan dasar, 6 konsonan sekunder

dan 3 diftong. Dalam kamus tersebut, banyak kaedah tulisan rumi Shella bear

diterapkan bahkan terdapat juga kaedah baba peranakan serta kaedah tulisan

rumi Melayu-Belanda. Huruf-huruf vokal a, e taling, e pepet, I, o, daan u

diterapkan serta terdapat juga penggunaan rangkap konsonan ch untuk

menggambarkan bunyi c, sh untuk menggambarkan bunyi sy, kh, ng, ny, th, dh,

dan dz. Sistem ejaan rumi ini telah digunakan dalam semua kamusdan

penerbitan karya Wilkinson yang dihasilkan dari tahun 1901 hingga akhir 1940-

an.

2.1.3 sistem ejaan Zaaba



Perubahan terhadap sistem ejaan Wilkinson telah dilakukan oleh Zaaba. Sistem

ejaan rumi Zaaba iaitu ringkasan daripada Zainal Abidin bin Ahmad turut

dikenali sebagai sistem ejaan sekolah. Maktab Perguruan Sultan Idris

merupakan permulaan sistem ejaan ini. Contoh buku yang ditulis oleh Zaaba

ialah Pelita Bahasa Melayu (1941) dan Ilmu Bahasa Melayu Penggal (1926).

Sistem ejaan Zaaba ini telah dijelaskan serta digunakan dalam buku ‘ Pedoman

Bahasa Melayu Penggal I, II dan III ‘. Antara kelemahan yang terdapat dalam

sistem ini ialah kesukaran sistem ini kerana masih mengandungi pengejaan kata

daripada sistem ejaan rumi Wilkinson dan penggunaan aneka ragam lambang

huruf yang menyebabkan ketidakseragaman pengejaan kata dalam penulisan.

Huruf-huruf saksi iaitu a, e, I, o, dan u serta rangkap konsonan yang digunakan

oleh Wilkinson terkandung dalam sistem ejaan ini kecuali penggunaan vokal

pada perkataan yang berakhiran huruf k, h, r, dan ng. contohya, huruf vokal e

digunakan berbanding huruf I seperti ‘balek’ dan ‘leteh’. Huruf o juga digunakan

untuk menggantikan huruf u seperti ‘dudok’ dan ‘gunong’.

2.1.4 sistem ejaan Fajar

Asia



Ketua pengarang Majalah ‘ Fajar Asia ‘ , Zainal Abidin bin Ahmad atau lebih

dikenali sebagai Zaaba telah mengolah majalah tersebut dan diterbitkan di

Singapura bermula tahun 1943 menggunakan ejaan Fajar Asia. Tentera jepun

memperkenalkan sistem ejaan ini demi menyeragamkan penulisan ejaan rumi

Melayu Ketika Tanah Melayu dan Sumatera berada di bawah satu pemerintahan.

Sistem ini boleh dikatakan sebagai percubaan pertama sebagai usaha

menyatukan ejaan rumi bahasa Melayu dengan ejaan rumi bahasa Indonesia jika

dilihat dari sudut penulisan keharmonian vokal dan ejaan kata. Angkatan

Sasterawan 50 telah menjadikan ejaan Fajar Asia sebagai ejaan rasmi. Sistem

ejaan Fajar Asia masih mengekalkan penggunaan konsonan Wilkinson atau

Zaaba namun terdapat penggunaan vokal Ophuysen kecuali oe digantikan

dengan u.

2.1.5 sistem soewandi



Pada tahun 1947, sistem ejaan Soewandi atau dikenali sebagai ejaan Republik

dikuatkuasakan beberapa bulan sebelum merdekannya negara Indonesia. Atas

perintah Menteri Pengajaran, Pendidikan dan Kebudayaan, Mr Soewandi, ejaan
ini dikuatkuasakan.
Sistem ejaan Soewandi yang mengadakan perubahan terhadap sistem ejaan

Ophuysen sangat padan dengan Hasrat Kongres Bahasa Indonesia untuk

menyempurnakan beberapa perkara yang kurangan sesuai. Antara

perubahannya ialah penggunaan vokal u untuk menggantikan vokal oe dan

menghapus penggunaan tanda terema pada akhiran i. Namun ada pendapat

bahawa sisitem ejaan Soewandi tidak jauh bezanya dengan ejan Ophuysen dan

dianggap usaha mempersahajakan ejaan Ophuysen.

2.1.6 sistem ejaan rumi

kongres (1957)



Pada tahun 1952, Kongres Bahasa dan Persuratan Melayu yang pertama telah

diadakan di Singapura. Kongres kedua diadakan di Seremban pada 1 dan 2

Januari 1954 dan kongres ketiga diadakan di Johor Bahru pada 16 hingga 21

September 1956. Kongres pertama turut dipercayai diadakan di Singapura.

Dalam kongres kedua, keputusan telah dibuat dimana ejaan Rumi diterima

sebagai ejaan rasmi bahasa Melayu selepas satu kajian yang panjang diadakan

dalam keputusan Kongres pertama.
Masalah ejaan Rumi diberi perhatian berat dalam Kongres Bahasa Melayu

ketiga (1956) dan beberapa pembaharuan yang agak radikal telah dicadangkan

peserta. Antaranya ialah memperbaiki sistem ejaan Zaaba. Saranan Angkatan

Sasterawan Lima Puluh (ASAS 50) dan Persatuan Bahasa Melayu Universiti

Malaya (PBMUM) telah dibuat.

2.1.6.1 sistem ejaan ASAS

50



Sistem ejaan yang digunakan oleh penulis ASAS 50 dan penulis muda angkatan

lima puluhan, tidak jauh berbeza dengan sistem Fajar Asia. Disebabkan

penerapan vokal kembar iaitu diftong ai dan au mewujudkan kesukaran, ay

menggantikan diftong ai, aw menggantikan diftong au, dan oy menggantikan

diftong oi. Hendaklah menandakan c sahaja bagi fonem ch serta konsonan ng

dan ny ditandakan dengan sistem n yang berlainan dengan huruf rumi pada

kebiasaanya. Bagi menggambarkan fonem-fonem asing, huruf seperti f, q, v, x

dan z dapat digunakan.

2.1.6.2 sistem ejaan

PBMUM





Sistem ejaan PBMUM ini merupakan cadangan yang dikemukan sebagai

cadangan oleh PBMUM di Kongres Persuratan dan Bahasa Melayu yang ketiga.

Dalam sistem ejaan ini, penggunaan huruf-huruf kembar atau rangkap

konsonan ditolak dan digantikan dengan fonem lain seperti ch, ny, ng, dan sh.

Rangkap konsonan seperti dh, dz, gh, kh dan th tidak digunakan lagi. Menurut

PBMUM juga, ejaan Malaya mesti berastu dengan ejaan Indonesia serta terdapat

pemisahan penggunaan ‘pun’ dan fonem ‘ain’ dan fonem ‘hamzah’ tidak

mempunyai perbezaan.

2.1.7 Sistem Ejaan

Kongres (1956)





Ejaan kongres merupakan sistem yang dipersetujui setelah beberapa keputusan

telah dibuat hasil daripada kertas cadangan ASAS 50 dan PBMUM. Sistem baru

ini ialah sistem sepenuhnya yang diterima dalam Kongres 1956. Antara

keputusannya ialah rangkap konsonan seperti ch, ng, ny dan sh bagi

mengambarkan huruf tertentu dan tiga diftong iaitu aw, ay, dan oy diterapkan

sebagai manggantikan diftong au, ai, dan oi.

2.0 Sistem m

seiesjrtadeaemknaejraaunmrui mi


2.1 Perkemsbealnegpaasn

2.2.1 ejaan Melindo





Sistem ejaan Melindo merupakan singkatan daripada Ejaan Melayu-Indonesia dan wujud

demi menghalusi ejaan Kongres serta menjalinkan hubungan dengan pihak Indonesia

untuk tujuan penyelarasan. Dalam sistem ini, terkandung 6 huruf vokal iaitu a, e, e, I, o,

dan u serta tiga diftong iaitu ay, aw, dan oy. Fonem f, s dan z juga digunakan demi

menggambarkan kata-kata asing. Sistem ini dijangkakan bahawa akan digunakan

sepenuhnya pada tahun 1964 namun terbatal kerana berlaku perselisihan politik antara

Malaysia dan Indonesia.
Jawatankuasa Ejaan Rumi Bahasa Kebangsaan, Singapura menatarkan kertas kerjanya di

Kongres Bahasa Kebangsaan Singapura anjuran daripada Lembaga Tetap Kongres dari 15

hingga 19 September. Rumusan telah dibuat bahawa bahasa Melayu yang menjadi bahasa

kebangsaan Singapura meliputi seluruh Nusantara, ejaan menjadi alat untuk penyatuan

pemakai bahsa di seluruh Nusantara. Menurut pendapat Kongres Bahasa Kebangsaan

Singapura, sistem ejaan mereka iaitu Sistem Ejaan Rumi Bahasa Kebangsaan Singapura

perlu selaras dengan Sistem Ejaan Melindo dan turut disarankan oleh Kongres tersebut

untuk menukar nama Melindo kepada Malindos yang berasal daripada singkatan

Malaysia, Indonesia dan Singapura. Antara saranan lain ialah penetapan penggunaan

huruf kembar iaitu rangkap konsonan dan bunyi yang dipinjam dari bahasa Arab. Selain

itu, hanya huruf k sahaja digunakan bagi menggambarkan tanda ain dan hamzah serta

aw, ay, dan oy merupakan diftong bagi ejaan bahasa Melayu. Isitilah bahasa asing juga

mesti dieja mengikut kaedah pengejaan bahasa Melayu.

2.2.2 Sistem Ejaan Baru


(1972)




Disebabkan sistem ejaan Malindo tidak dapat dilaksanakan, beberapa rundingan telah diadakan


demi membentuk kesefahaman yang lebih kukuh seperti usahasama yang berterusan diadakan

untuk merancang pembinaan bahasa dalam jangka waktu yang panjang, bahan berkaitan bahasa

dan sastera ditingkatkan serta pemakaian istilah-istilah diselaraskan. Akhirnya, pelasaan ejaan

Bersama Indonesia-Malaysia yang dikenali sebagai Sistem Ejaan Baru di Malaysia dan Sistem Ejaan

yang disempurnakan di Indonesia diisytihar secara rasmi pada 16 Ogos 1972 setelah diadakan

beberapa kali rundingan.
Terdapat dua sistem ejaan yang muncul pada tahun 1971 iaitu sistem ejaan yang dilaksanakan oleh

Dewan Bahasa dan Pustaka yang dikenali sebagai Ejaan Sekarang, dan Ejaan Universiti Malaya yang

dilaksakan di Universiti Malaya. Sistem ejaan Universiti Malaya dikatakan sebgai perbaikan

daripada sebuah sistem ejaan cadangan yang diketengahkan oleh persatuan Bahasa Melayu

Universiti Malaya pada tahun 1956, perbaikannya ialah penggunaan x dalam melambangkan bunyi

sy berbanding dengan sistem ejaan Sekarang yang merupakan hasil dapatan dalam rundingan

delegasi Malaysia-Indonesia dalam mencari kesepakatan ejaan terutamanya di alam Nusantara dan

antarabangsa. Sistem ejaan Sekarang telah dipilih menjadi pilihan pertama kerana sistem ini

merupakan hasil susunan Hassan Ahmad dengan arahan Kementerian Pelajaran Malaysia.
Antara perbezaan sistem ejaan Sekarang dengan sistem Ejaan Baru (1972) ialah penggunaan ke dan

di ditulis dengan du acara iaitu ditulis secara senyawa dan ditulis terpisah jika diikuti dengan kata

nama khas. Selain itu, kata ulangan ditulis dengan du acara iaitu boleh ditulis dengan angka 2 jika
seluruh kata dasarnya diulang seperti ‘kanak2’ manakala kata ulangan turut ditulis menggunakan

sempang jika sebahagian kata dasarnya diulang seperti ‘kedua-dua’.

2.2.3 sistem ejaan rumi


bahasa Melayu 1972





Kemuncak kepada segala kegiatan penyempurnaan kepada sistem ejaan adalah Sistem

Ejaan Baru bagi Bahasa Melayu dan Bahasa Indonesia. YAB Tun Abdul Razak iaitu

Perdana Menteri Malaysia yang pertama telah melancarkan sistem ejaan ini pada 16

Ogos 1972 di Dewan Bahasa dan Pustaka, Kuala Lumpur. Sistem ejaan ini juga

dirasmikan serentak di Malaysia dan Indonesia. Sistem ejaan ini juga telah dirujuk

sebagai Ejaan Rumi Bersama hingga kini.

SIstem Ejaan Rumi 1972 ini mempunyai enam ciri utama, ciri yang pertama iaitu huruf

vokal, huruf konsonan dan diftong. Ciri yang kedua ialah kewujuan keselarasan huruf


vokal dan yang ketiga ialah kewujudan penulisan kata bahasa Melayu contohnya

penulisan rangkai kata. Ciri yang keempat pula ialah penggunaan huruf besar dan

huruf kecil dan yang kelima ialah penggunaan tanda baca. Ciri yang terakhir iaitu ciri

yang keenam ialah penulisan partikel yang dieja berangkai dengan perkataan yang


mendahuluinya. Contohnya, lah. kah dan tah.

3.0 Peranan Dewan Bahasa

dan Pustaka dalam


menyeragamkan sistem

ejaan Rumi

Pada 22 Jun 1956, Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) ditubuhkan di Johor Bahru secara rasmi dan berperanan

telah memulakan segala pengurusan dan perancangan yang berkaitan dengan bahasa Melayu yang menjadi

bahasa rasmi tanah air kita. DBP juga mempunyai kuasa untuk menggubal dasar yang khusus, Menyusun


program pembinaan dan pengembangan bahasa dan sastera, serta kegiatan penerbitan dan perniagaan

dijalankan secara kompetitif. Setelah DBP perpindah dari Johor Bahru ke Kuala Lumpur pada 12 Julai 1957,


kegiatan dalam penerbitan buku dan majalah bermula dan berjalan dengan rancak setelah terdapat

pertambahan kakitangan yang bertugas untuk menjalankan kerja penterjemahan dan penulisan. Majoritinya

terdiri daripada para guru kerana pengetahuan dan penguasaan mereka terhadap bahasa Melayu dan bahsa


Inggeris dengan baik. DBP juga telah diberikan kuasa untuk menggubal dasar yang khusus, Menyusun

program pembinaan dan perngembangan bahasa dab sastera serta menjalankan kegiatan penerbitan dan

perniagaan buku secara kompetetif. Bahkan DBP telah melebarkan sayapnya untuk menubuhkan cawangan di

Sabah dan Sarawak yang berperanan untuk mengembagkan dunia bahasa dan sastera di Sabah dan Sarawak.

Peranan dalam menyeragamkan sistem ejaan rumi sangat berkait rapat dengan matlamat

dalam DBP. Antara peranan DBP dalam menyeragamkan sistem ejaan rumi ialah


menerbitkan, mencetak atau membantu usaha percetakan atau penerbitan buku, risalah dan

lain-lain bentuk persuratan dalam bahasa kebangsaan. Oleh kerana Dewan Bahasa dan


Pustaka merupakan organisasi yang bertanggungjawab untuk mencetak, menerbitkan dan

menghasilkan buku-buku untuk kalangan pelajar sekolah seperti buku teks dan buku


rujukan sebagai bahan rujukan ilmiah mereka. Kewujudan bahan ilmiah yang dijadikan

sumber rujukan harian seperti buku teks ini membolehkan golongan muda mempelajari

ejaan dan kosa kata yang betul dan tepat. Buku-buku yang diterbitkan daripada Dewan


Bahasa dan Pustaka ini semestinya berkualiti tinggi dan penuh dengan penggunaan

pembendaharaan kata yang bermanfaat. Beginilah DBP menerapkan ilmu ejaan yang betul


dalam hasil karya buku mereka.

Selain itu, peranan DBP yang lain ialah membina dan memperkaya bahasa

kebangsaan dalam semua bidang termasuk sains dan teknologi. Usaha DBP

memperkaya bahasa ibunda kita agar banyak perkataan dihasilkan dalam

bidang yang berkembang pesat seperti bidang sains dan teknologi ini. Secara

tidak langsung telah menyebarkan ilmu ejaan yang betul serta tatabahasa yang

tepat dengan lagi berkesan. Pada era moden ini, pengguna lebih memilih untuk

belajar dengan kaedah yang lebih canggih berbanding membawa buku yang

agak membebankan pengguna. Martabat bahasa Melayu juga dapat dinaikkan


kerana terdapat kemajuan dalam menyebarkan ilmu pengetahuan dan

mengubah cara pengagihan ilmu.

DBP juga berperanan untuk membakukan ejaan dan sebutan serta membentuk

istillah yang sesuai dalam bahasa kebangsaan. Jawatankuasa istilah telah


diwujudkan berdasarkan Kerjasama pihak DBP dan pihak pengajian tinggi awam.

Penubuhan jawatankuasa ini berlaku ekoran pelaksanaan dasar bahasa di mana

bahasa Melayu dijadikan sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah termasuk

institusi pengajian tinggi dan menjadikan peristilahan pada masa itu semakin giat


dijalankan. Tugas yang dipikul oleh jawatankuasa ini ialah menyeragamkan

sistem ejaan Rumi dengan mengumpul, membentuk dan menyebarluaskan istilah


bahasa Melayu yang betul dalam bidang sains gunaan dan sains asas. Ini telah

memberi peluang kepada masyarakat untuk lebih mendalami ilmu bahasa


kebangsaan sendiri dengan pesat dari segi perkembangan korpus bahasa Melayu.

Akhir sekali, DBP memainkan peranan yang sangat besar dalam menggalakkan

penggunaan bahasa kebangsaan yang betul. Penggunaan bahasa rojak dan bahasa

Melayu yang tidak tepat seperti dalam notis dalam risalah awam sememangnya dapat

merosakkan identiti bahasa bangsa. Bahasa rojak merupakan sejenis penggunaan


bahasa yang mengandungi Kurang penggunaan bahasa Melayu yang betul

menyebabkan masyarakat berasa kekok untuk mengamalkan ilmu yang betul dan

selesa mengamalkan ilmu yang salah. Menghapuskan penggunaan bahasa rojak ini

merupakan sebahagian daripada tanggungjawab Dewan Bahasa dan Pustaka. Antara

peranan DBP ialah mewujudkan buku, risalah dan akhbar menggunakan bahasa

Melayu yang betul manakala tanggungjawab DBP ialah membetulkan kesalahan atau

membuat pembetulan tentang kesalahan ejaan yang berada di papan-papan tanda dan

poster di pinggir jalan. Dengan langkah pencegahan seperti ini, nescaya sistem ejaan


Rumi yang tepat dapat dimartabatkan.

4.0ruCmaibpaardaan ms
iasstaemdeepjaanan


Selain sistem tulisan dan ejaan Jawi, sistem ejaan rumi yang digunapakai pada masa kini

turut melambangkan imej bahasa bangsa dan negara kerana sering digunakan dalam

komunikasi ataupun dalam mana-mana urusan seperti pentadbiran dan pendidikan.

Sejujurnya, nasib sistem ejaan rumi pada masa depan nanti agak membimbangkan

kerana terdapat banyak penggunaan bahasa yang tidak tepat sejak wujudnya

komunikasi secara atas talian dan pengenalan bahasa baharu yang menjadi ‘trending’

dalam kalangan pewaris negara iaitu golongan kanak-kanak dan remaja.

4.0ruCmaibpaardaan ms
iasstaemdeepjaanan


Antara cabaran sistem ejaan rumi pada masa depan ialah penggunaan perkataan yang diringkaskan dan

diubah dalam media sosial. Sebagai contoh, perkataan ‘aku’ disingkatkan dan diubah menjadi ‘aq’ ataupun

‘ak’, singkatan ini kebiasaannya digunakan dalam sebuah perbualan menerusi aplikasi seperti ‘Whatsapp’


dan ‘Twitter’. Hal ini wajar dianggap sebagai cabaran yang perlu ditangani dengan efektif dan penuh

strategi kerana penggunaan perkataan yang diringkaskan ini sudah berlaku secara berleluasa tidak

mengira umur. Bagi mereka, kaedah ini sangat memudahkan kerana tidak perlu membazirkan masa

untuk menaip perkataan secara penuh, panjang dan lengkap. Namun hakikatnya, kaedah ini telah

memudarkan pandangan bangsa kita tentang kepentingan memelihara sistem ejaan rumi yang tepat dan


boleh merosakkan identiti bangsa yang sebenar.

4.0ruCmaibpaardaan ms
iasstaemdeepjaanan


Seterusnya, cabaran yang mungkin dihadapi ialah penggunaan bahasa rojak dalam kalangan masyarakat. Bahasa rojak

merupakan sebuah penggunaan bahasaa Melayu namun telah dicemari dan bercampur aduk dengan bahasa lain

seperti bahasa Inggeris, bahasa Tamil dan bahasa Mandarin. Contoh ayat, “Anneh, saya nak tapau roti canai dua

keping tau, agak-agak time malam nanti saya pickup.” Penggunaan bahasa rojak ini sememangnya sangat tidak

bertepatan dengan tatabahasa bahasa Melayu dan turut menjejaskan keaslian sistem ejaan rumi kerana tiada

penggunaan bahasa Melayu yang menyeluruh dalam sesuatu ayat yang menjadikan sistem ejaan rumi tidak boleh


digunakan dalam ayat tersebut. Bahasa rojak ini kebiasannya berpunca daripada pengaruh daripada bahasa lain yang

dituturkan setiap hari dan diubah suai untuk dimasukkan dalam sesuai ayat. Ada sesetengah orang yang merasakan

bahawa penggunaan bahasa rojak ini terlihat hebat kerana menggunakan dua atau lebih jenis bahasa dalam masa


yang sama namun hakikatnya merendahkan lagi martabat bahasa ibunda kita.

4.0ruCmaibpaardaan ms
iasstaemdeepjaanan


Akhir sekali, cabaran terbesar yang bakal dihadapi oleh sistem ejaan rumi ialah kurang pengetahuan masyarakat tentang

penggunaan perkataan yang betul dari segi ejaan walaupun betul dari segi sebutan. Sebagai contohnya, penggunaan perkataan

‘serondeng’ merupakan perkataan yang tepat berbanding perkataan ‘serunding’ dan perkataan ‘baulu’ berbanding perkataan ‘bahulu’

yang sering digunakan oleh masyarakat Melayu untuk melambangkan sejenis kuih tradisional yang gebu, manis dan wangi baunya.

Masalah ini boleh dikaitkan dengan masalah kekurangan bahan bacaan yang menggunakan ejaan bahasa Melayu yang tepat atau

penulis bahan bacaan itu masih terpengaruh dengan penggunaan bahasa Melayu yang lama dan tidak mengikut perkembangan

bahasa Melayu terkini yang telah dikeluarkan oleh Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP). Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) ini perlu

memainkan untuk menyemak segala kesalahan ejaan yang terdapat dalam setiap bahan bacaan sebelum dijual di pasaran. Sikap tidak

mengambil berat tentang ejaan yang betul dalam masyarakat sama ada penulis bahan bacaan atau tidak, boleh menjejaskan kualiti

penggunaan bahasa Melayu dan imej bangsa akan dipandang oleh bangsa lain kerana mengamalkan perkara yang salah dan tidak


mengambil tahu tentang perkara yang betul.

kesimpulansMmeiekpimpSbmmtsjbeBeeaiaeuaeasrurDntaaelebclntaraauaabnhejwgateinednbyhadamarbgarrupaaearsbapiksuaaphiknnjeaabkahuaupnbeearagteaajaDkdkeakdnnwsaasrklseraaakaaacniBiaaatybtnnstaknannedijPatagkanapareadiatapnrpnaretluiaumlnpuimaanytigbeagifsnhihametgarmaasdpybutoeanlpagnnuaaebmpejiknaaiabgnkpskyatemyngdapeseusaggaamaameanusmhalditanednutkanadaaiadnaegyeangoahenishabnapematlalm,bsdapiaeuranamsihmhoumgynaiehatkgugaauliassatatameendyurmaaiutrrsnpmlheanaakmuanpkeegt,pethasifnaeerdhmmdumaaasnaukmnvtikaeytantugakpoadedaeapbkadibunrasankiuarkaneeanieundkabapgpnrnpglnskknmaaliuaaaaageaa.potnakanammtlnd-rpkuaunnkaaamt.mkiaeknknhoaattntbTprueaeadlnmakpentkasbeknuisaiosdneedhyabrisiacnephawbnbaang.aaaasilgrelnaPkaeagasnhaykadlraglkraairrameaadkyuahbdaenuihsMnpmisalibiaenaanalnagwpddukanznadmeiikdghieaalpeablaplbraemaa.rnaagrahiettmeubiyginetkakraenrmaikruaolrlaennuenaedanaanlnstmekghabbiaenageeenymkeiha
uljsplpugkeuaaaar-hanaaenlkumaoannhgaiatgrrnnahtpra
ng
anatuy
naaaauin
.
ka

n
k
rk
.
ag

sekian terima kasih

rujukan

Mohd Naim Daipi. (1991). Perkembangan ejaan rumi bahasa Melayu

bahagian II. 9, 28–48.


https://repository.nie.edu.sg/bitstream/10497/18303/1/Sekata-9-1-28.pdf
NurBaitiNazri. (2022). Sejarah Ejaan Jawi dan Rumi. In Academic.edu


(pp. 2–7).

https://www.academia.edu/42039357/Sejarah_Ejaan_Jawi_dan_Rumi
Peranan Dewan Bahasa dan Pustaka dan IGD Hitech Corporation SDN.


BHD. dalam menerbitkan “karyanet.” (n.d.).