รวมบทร้อยกรอง3

รวมบทกวจี ากรายวชิ าการอ่านและการเขียนร้อยกรองเชิงสร้างสรรค์ 604-205

สรา้ งสรรค์
บท
กวี

ธนัญญา เทพยา

รวมบทกวีจากรายวิชาการอ่านและการเขียนร้อยกรองเชิงสร้างสรรค์ 604-205

สร้างสรรค์บทกวี

จดั ทาโดย
นางสาวธนัญญา เทพยา

สาขาวชิ าภาษาไทย
คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวทิ ยาลัยหาดใหญ่



ถ้อยแถลงบรรณาธกิ าร

สร้างสรรค์บทกวี เป็นหนงั สือรวมบทกวีของผเู้ ขยี นที่แตง่
ข้ึนจากการเรียนรายวชิ าการอ่านและการเขียนร้อยกรองเชิง
สร้างสรรค์ รหสั วิชา 604-205 ของนกั ศึกษาสาขาภาษาไทย คณะ
ศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวทิ ยาลยั หาดใหญ่ สอนโดย
อาจารยพ์ ิชญา สุวรรณโนโดยจดั ทาข้นึ เพ่ือรวบรวมบทกวีประเภท
โคลง ฉนั ท์ กาพย์ กลอน ร่าย กลอนเปล่า และวรรณรูป

เน้ือหาในเล่มประกอบดว้ ยบทกวี 9 ประเภท 11 เร่ือง รวม
กลอนเปลา่ และวรรณรูป โดยบทกวีมีท้งั งานเด่ียวและงานกลุ่ม
ท้งั น้ีผเู้ ขียนไดใ้ ส่รายช่ือผรู้ ่วมประพนั ธ์งานกล่มุ ไวท้ ี่ส่วนขา้ งใต้
ของบทกวีแลว้

ผเู้ ขยี นขอขอบคุณ อาจารยพ์ ิชญา สุวรรณโน ที่ไดใ้ ห้
คาปรึกษาตลอดการจดั ทาบทกวีเล่มน้ี

ธนญั ญา เทพยา

สารบญั หน้า
1
เร่ือง 2
แสงสุดทา้ ย 3
ฉนั ชอบ 4
ฉนั ชอบ ฉนั รัก 5
ฉนั เกลียด ฉนั กลวั 6
วนั น้ี วนั หนา้ 7
เสียงสมิหลา 8
อาหารเอ้ืออาทร 9
เริ่มตน้ ใหม่ท่ีเกาะหนูเกาะแมว 10
ธรรมชาติของชีวิต 11
สุขกาย สุขใจ
สักวาวา่ ดว้ ยเช้ือโควดิ

สารบัญ หน้า
12
เร่ือง 13
ขา้ วของประชาชน 14
ปัญญาท่ีครูมอบให้ 15
ตวั ฉนั 17
ไก่ไดพ้ ลอย 18
เชา้ ท่ีไม่มีเธอ
วรรณรูป สักวาวา่ ดว้ ยเช้ือโควดิ 20

ประวตั ิผปู้ ระพนั ธ์



1

ภาพธรรมชาติโดย ธนญั ญา เทพยา

แสงสุดท้าย

สุรียส์ าดส่องแสง ขา้ มกาแพงนภาลยั

ยอดเขาสูงกวา้ งไกล เอ้ยี งไฉนบินผา่ นมา

เหาะเหินหาเสบียง มีคู่เคยี งที่ตรึงตรา

พลบค่าเจา้ ปักษา กก็ ลบั มายงั รังนอน

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา

(กาพยย์ านี 11)

2

ฉันชอบ
ฉนั ชอบกินขา้ วผดั
ฉนั ชอบนดั กบั ชายหนุ่ม
ฉนั ชอบไปชุมนุม
ฉนั ชอบอมุ้ ลูกแมวขาว

ประพนั ธ์โดย
ธนญั ญา เทพยา,อามีดะ๊ ฮ์ หวงั สา,
นาเดียร์ มะแซ และ รอดียะห์ เปาะมะ

(กาพยย์ านี11)

3

ฉันชอบ ฉันรัก

ฉนั ชอบกินขา้ วผดั ฉนั ชอบนดั กบั ชายหนุ่ม

ฉนั ชอบไปชุมนุม ฉนั ชอบอมุ้ ลกู แมวขาว

ฉนั รักกหุ ลาบแดง ฉนั รักแสงที่เมืองหนาว

ฉนั รักการดูดาว ฉนั รักสาวจงั หวดั เลย

ประพนั ธ์โดย
ธนญั ญา เทพยา,อามีด๊ะฮ์ หวงั สา,
นาเดียร์ มะแซ และ รอดียะห์ เปาะมะ

(กาพยย์ านี 11)

4

ฉันเกลียด ฉันกลวั
ฉนั เกลียดการนอนคนเดียว ฉนั เกลียดความเหนียว
ฉนั เกลียดตอนฉีดยาชา
ฉนั กลวั แมงมมุ แปดขา ฉนั กลวั ปักษา
ฉนั กลวั อว้ นกวา่ นอ้ งสาว

ประพันธ์โดย
ธนญั ญา เทพยา,อามีดะ๊ ฮ์ หวงั สา,
นาเดียร์ มะแซ และ รอดียะห์ เปาะมะ

(กาพยฉ์ บงั 16)

5

วนั นี้ วันหน้า

วนั น้ีวนั ดี

ใส่ชุดกากี ไปสอนนกั เรียน

มงุ่ มน่ั อา่ นกลอน ไมเ่ คยเบียดเบียน

มานะพากเพยี ร ต้งั ใจฟังครู

วนั หนา้ ทางาน ตอนเยน็ ไปศาล

แวะซ้ือใบลาน พร้อมดว้ ยใบพลู

มาทาอาหาร ใส่เห็ดหูหนู

ปรุงรสเมนู ยาตามใจเอย

ประพันธ์โดย

ธนญั ญา เทพยา,อามีด๊ะฮ์ หวงั สา,

นาเดียร์ มะแซ และ รอดียะห์ เปาะมะ

(กาพยส์ ุราง6คนางค์ 28 และ กาพยส์ ุรางคนางค์ 32)

ภาพทะเลสมหิ ลาจากตาราการเขียนร้อยกรองเชิงสร้างสรรค์ หนา้ 103

เสียงสมิหลา
เสียงคล่ืนซดั มา
ทอ้ งฟ้าแจม่ ใส
นงั่ มองไกลไกล
หนั ไปเห็นเรือ

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา

(กลอนส่ี)

7

อาหารเอือ้ อาทร
นอ้ งพ่อี อกมานงั่ ดู
ปลาปูหาดทรายลน้ เหลือ
หาซ้ืออาหารจุนเจือ
เอ้อื เฟ้ื อแม่คา้ ริมทาง

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนหก)

8

เริ่มต้นใหม่ทเ่ี กาะหนูเกาะแมว

เกาะหนูเกาะแมวตรงหนา้ ฉนั
ท่ีนนั่ สวยงามยามฟ้าสาง
แสงแดดยามเชา้ หมอกเริ่มจาง
รอนางชื่นชมรับลมโชย

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนเจด็ )

9

ธรรมชาตขิ องชีวิต

อรุณรุ่งน้าซดั มสั ยา
ปวดอรุ าเม่ือเห็นคนหิวโหย
ตอ้ งออกเรือท่ามกลางฝนโปรยโปรย
นายเรือโวยคล่ืนใหญ่ใกลเ้ ขา้ มา

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนแปด)

10

สุขกาย สุขใจ

สมิหลาท่ีวา่ สวยใครเขาพูด
คล่ืนกระฉูดฝงู มจั ฉาขา้ มวารี
นกั ทอ่ งเท่ียวนงั่ พูดคยุ เป็นสุขี
สุขเปรมปรีด์ิมาพกั ผอ่ นอม่ิ เอมใจ

ประพันธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนเกา้ )

11

สักวาว่าด้วยเชื้อโควดิ

สักวาว่าดว้ ยเช้ือโควดิ
มาใกลช้ ิดผคู้ นมากหนกั หนา
ตอ้ งลา้ งมือดว้ ยสบทู่ ุกเวลา
เกือบทุกคราตอ้ งใชแ้ อลกอฮอล์
อนั หนา้ กากอนามยั อย่าใหข้ าด
โรคระบาดร้ายแรงตามคาหมอ
ป้องกนั ตวั ป้องกนั ภยั ไมร่ ีรอ
ใหช้ ะลอการเที่ยวนอกบา้ นเอย

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนสกั วา)

12

ภาพรชั กาลท่ี 9 ทรงงาน จาก Google

ข้าวของประชาชน

ธ เสด็จทุง่ กวา้ ง แดนไกล

พสกนิกรไทย ทวั่ ฟ้า

ประชาชาติรวมใจ ทกุ ถ่ิน ฐานนา

เก็บเกี่ยวกลางแดดจา้ ปากทอ้ งปวงชน

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(โคลงสี่สุภาพ)

13

ภาพครูสอนนกั เรียน จากการเรียนรายวชิ า การอ่านและการเขียนร้อยกรองเชิง
สร้างสรรค์ 604-205

ปัญญาที่ครูมอบให้

ครูรักศิษยย์ งิ่ แท้ ใจไมเ่ คยยอมแพ้

ร่วมสร้างปัญญา

ครูเมตตาช่วยไว้ อนั พระคุณมากไซร้

รอบรู้บูชา ครูเอย

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
14 (โคลงสองสุภาพ)

ภาพ ธนญั ญา เทพยา

ตัวฉัน

ฉนั มีช่ือว่าแพร จะงอแงกต็ อนหิว

ชอบกินผดั ซีอวิ๊ ทะเลสาบกช็ อบไป

บา้ นฉนั อยปู่ รางหมู่ จะมีพลูและตน้ ไทร

เดินทางมาไม่ไกล ณ วดั นอกพนมวงั ก์

ประพันธ์โดย ธนญั ญา เทพยา

(สาลินีฉนั ท์ 11)

15

ร่ายจากนทิ านอสี ป เร่ือง ไก่ได้พลอย

ชาวนาเล้ียงไก่ไว้ อยใู่ กลก้ บั ทุง่ นา พ่อไก่หาอาหาร

ตรงลานดินตอนเชา้ เจอพลอยเขา้ เมด็ หน่ึง งามซ่ึงเเสงประกาย

ก็มิวายจอ้ งมอง พลางลองคิดราพงึ นึกถึงหนา้ เจา้ นาย

ถา้ กลายเป็นมาเจอ เขาตอ้ งเผลอดีใจ แลไปเกบ็ ข้ึนมา

สิ่งที่ตาขา้ เห็น อาจไมเ่ ป็นคุณคา่ มากกว่าเมลด็ ขา้ ว

ไก่จึงกา้ วไปต่อ เดินจดจอ่ เขย่ี ดิน เพ่ือกินตามสมควร

ใคร่ครวญเม่ือเจอของ อยา่ หมายปองใหม้ าก หากไมร่ ู้จกั ใช้

ใหเ้ กิดประโยชน์เลย

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา และ รอดียะห์ เปาะมะ

(ร่ายโบราณ)

16

นทิ านอีสปเรื่อง “ไก่ได้พลอย”

ชาวนาเเล้ียงไก่ไวเ้ ป็นจานวนมาก ทกุ ๆ วนั ชาวนาจะปล่อย
ใหฝ้ งู ไก่ออกมาเดินคุย้ เขยี่ หากินตามธรรมชาติที่ลานดินใกลก้ บั ทุ่ง
นาเชา้ วนั หน่ึง ขณะท่ีพ่อไก่กาลงั เดินคุย้ เข่ียหาอาหารที่ลานหนา้
บา้ นของชาวนาอยู่นน่ั เองมนั ก็เหลือบไปเห็นพลอยเมด็ งามเมด็
หน่ึงส่องประกายระยบิ ระยบั อยู่บนพ้นื พอ่ ไกจ่ อ้ งมองพลอยวบิ
วบั เมด็ น้นั พลางราพงึ ข้นึ มาวา่ “เอก้ อ้ีเอก้ เอก้ … ถา้ นายขา้ มาพบ
เมด็ พลอยน้ี เขาตอ้ งดีใจมากแน่ ๆ และตอ้ งเก็บข้นึ มาเลยทีเดียว
แตส่ าหรับขา้ พลอยเมด็ น้ีไมม่ ีค่าเลยแมแ้ ต่นอ้ ย อนั ท่ีจริง
ขา้ วเปลือก 1 เมลด็ ยงั จะมีค่ามากกวา่ พลอยท้งั หมดในโลกเสียดว้ ย
ซ้า” จากน้นั พอ่ ไก่กเ็ ดินผา่ นพลอยเมด็ น้นั และคุย้ เข่ยี ดินเพอ่ื หา
อาหารกินตอ่ ไป

นิทานเรื่องนีส้ อนให้รู้ว่า :

สิ่งของล้าคา่ อาจไม่มีประโยชนเ์ ลย หากตกไปอยกู่ บั คนท่ีไม่
รู้คณุ คา่ เช่นเดียวกบั พอ่ ไก่ที่เห็นเมด็ พลอยราคาแพงอยู่ตรงหนา้
แตก่ ็ มิอาจใชป้ ระโยชน์ใด ๆ กบั สิ่งมีค่าน้นั ไดเ้ ลย

17

เช้าที่ไม่มเี ธอ

ตื่นข้นึ มาในวนั น้ี
ช่างเงียบเหงาซะเหลือเกิน
แมค้ ดิ ถึงสกั เพียงใด
จะออ้ นวอนสกั แค่ไหน
ก็ไมอ่ าจไดใ้ จเธอคนื มา…
นง่ั มองดูนาฬิกา
เวลายงั คงเดินไป
แต่ใจฉนั ยงั อยทู่ ่ีเดิม
ที่ท่ีเคยมีความสุข
แต่วนั น้ีกลบั มีทกุ ข์
เพราะวา่ เธอ…เดินจากฉนั ไปไกลแลว้

ประพันธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนเปล่า)

18

19

สักวาว่าด้วยเชื้อโควิด

สกั วาว่าดว้ ยเช้ือโควิด
มาใกลช้ ิดผคู้ นมากหนกั หนา
ตอ้ งลา้ งมือดว้ ยสบทู่ ุกเวลา
เกือบทกุ คราตอ้ งใชแ้ อลกอฮอล์
อนั หนา้ กากอนามยั อยา่ ให้ขาด
โรคระบาดร้ายแรงตามคาหมอ
ป้องกนั ตวั ป้องกนั ภยั ไมร่ ีรอ
ใหช้ ะลอการเที่ยวนอกบา้ นเอย

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(วรรณรูป)

20

ประวัตผิ ู้ประพนั ธ์

นางสาวธนญั ญา เทพยา
นักศกึ ษาสาขาภาษาไทย
คณะศกึ ษาศาสตร์และศลิ ปศาสตร์ มหาวิทยาลัยหาดใหญ่
ภมู ิลำเนา บา้ นปรางหมู่ เลขท่ี 241 หมู่ 4 ตำบลพนมวงั ก์
อำเภอควนขนุน จงั หวดั พัทลงุ รหสั ไปรษณีย์ 93110

ครูรักศิษยย์ ิ่งแท้ ใจไมเ่ คยยอมแพ้
รว่ มสรา้ งปัญญา
อันพระคณุ มากไซร้
ครูเมตตาช่วยไว้ ครเู อย
รอบรู้บูชา

คัดจากบางบทกวภี ายใน