รวมบทร้อยกรอง3

รวมบทกวจี ากรายวชิ าการอ่านและการเขียนร้อยกรองเชิงสร้างสรรค์ 604-205

สรา้ งสรรค์
บท
กวี

ธนัญญา เทพยา

รวมบทกวีจากรายวิชาการอ่านและการเขียนร้อยกรองเชิงสร้างสรรค์ 604-205

สร้างสรรค์บทกวี

จดั ทาโดย
นางสาวธนัญญา เทพยา

สาขาวชิ าภาษาไทย
คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวทิ ยาลัยหาดใหญ่



ถ้อยแถลงบรรณาธกิ าร

สร้างสรรค์บทกวี เป็นหนงั สือรวมบทกวีของผเู้ ขยี นท่ีแตง่
ข้นึ จากการเรียนรายวิชาการอ่านและการเขยี นร้อยกรองเชิง
สร้างสรรค์ รหสั วชิ า 604-205 ของนกั ศึกษาสาขาภาษาไทย คณะ
ศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลยั หาดใหญ่ สอนโดย
อาจารยพ์ ชิ ญา สุวรรณโนโดยจดั ทาข้ึนเพ่อื รวบรวมบทกวปี ระเภท
โคลง ฉนั ท์ กาพย์ กลอน ร่าย กลอนเปล่า และวรรณรูป

เน้ือหาในเล่มประกอบดว้ ยบทกวี 9 ประเภท 11 เรื่อง รวม
กลอนเปลา่ และวรรณรูป โดยบทกวีมีท้งั งานเดี่ยวและงานกลุ่ม
ท้งั น้ีผเู้ ขียนไดใ้ ส่รายชื่อผรู้ ่วมประพนั ธง์ านกลมุ่ ไวท้ ่ีส่วนขา้ งใต้
ของบทกวีแลว้

ผเู้ ขียนขอขอบคุณ อาจารยพ์ ิชญา สุวรรณโน ท่ีไดใ้ ห้
คาปรึกษาตลอดการจดั ทาบทกวีเลม่ น้ี

ธนัญญา เทพยา

สารบญั หน้า
1
เร่ือง 2
แสงสุดทา้ ย 3
ฉนั ชอบ 4
ฉนั ชอบ ฉนั รัก 5
ฉนั เกลียด ฉนั กลวั 6
วนั น้ี วนั หนา้ 7
เสียงสมิหลา 8
อาหารเอ้ืออาทร 9
เริ่มตน้ ใหม่ท่ีเกาะหนูเกาะแมว 10
ธรรมชาติของชีวิต 11
สุขกาย สุขใจ
สักวาวา่ ดว้ ยเช้ือโควดิ

สารบัญ หน้า
12
เร่ือง 13
ขา้ วของประชาชน 14
ปัญญาท่ีครูมอบให้ 15
ตวั ฉนั 17
ไก่ไดพ้ ลอย 18
เชา้ ท่ีไม่มีเธอ
วรรณรูป สักวาวา่ ดว้ ยเช้ือโควดิ 20

ประวตั ิผปู้ ระพนั ธ์



1

ภาพธรรมชาติโดย ธนญั ญา เทพยา

แสงสุดท้าย

สุรียส์ าดส่องแสง ขา้ มกาแพงนภาลยั

ยอดเขาสูงกวา้ งไกล เอ้ยี งไฉนบินผา่ นมา

เหาะเหินหาเสบียง มีคู่เคยี งที่ตรึงตรา

พลบค่าเจา้ ปักษา กก็ ลบั มายงั รังนอน

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา

(กาพยย์ านี 11)

2

ฉันชอบ
ฉนั ชอบกินขา้ วผดั
ฉนั ชอบนดั กบั ชายหนุ่ม
ฉนั ชอบไปชุมนุม
ฉนั ชอบอมุ้ ลูกแมวขาว

ประพนั ธ์โดย
ธนญั ญา เทพยา,อามีดะ๊ ฮ์ หวงั สา,
นาเดียร์ มะแซ และ รอดียะห์ เปาะมะ

(กาพยย์ านี11)

3

ฉันชอบ ฉันรัก

ฉนั ชอบกินขา้ วผดั ฉนั ชอบนดั กบั ชายหนุ่ม

ฉนั ชอบไปชุมนุม ฉนั ชอบอมุ้ ลกู แมวขาว

ฉนั รักกหุ ลาบแดง ฉนั รักแสงท่ีเมืองหนาว

ฉนั รักการดูดาว ฉนั รักสาวจงั หวดั เลย

ประพนั ธ์โดย
ธนญั ญา เทพยา,อามีด๊ะฮ์ หวงั สา,
นาเดียร์ มะแซ และ รอดียะห์ เปาะมะ

(กาพยย์ านี 11)

4

ฉันเกลียด ฉันกลวั
ฉนั เกลียดการนอนคนเดียว ฉนั เกลียดความเหนียว
ฉนั เกลียดตอนฉีดยาชา
ฉนั กลวั แมงมมุ แปดขา ฉนั กลวั ปักษา
ฉนั กลวั อว้ นกวา่ นอ้ งสาว

ประพันธ์โดย
ธนญั ญา เทพยา,อามีดะ๊ ฮ์ หวงั สา,
นาเดียร์ มะแซ และ รอดียะห์ เปาะมะ

(กาพยฉ์ บงั 16)

5

วันนี้ วนั หน้า

วนั น้ีวนั ดี

ใส่ชุดกากี ไปสอนนกั เรียน

มุ่งมนั่ อ่านกลอน ไมเ่ คยเบียดเบียน

มานะพากเพียร ต้งั ใจฟังครู

วนั หนา้ ทางาน ตอนเยน็ ไปศาล

แวะซ้ือใบลาน พร้อมดว้ ยใบพลู

มาทาอาหาร ใส่เห็ดหูหนู

ปรุงรสเมนู ยาตามใจเอย

ประพันธ์โดย

ธนญั ญา เทพยา,อามีดะ๊ ฮ์ หวงั สา,

นาเดียร์ มะแซ และ รอดียะห์ เปาะมะ

(กาพยส์ ุรางคนางค์ 28 และ กาพยส์ ุรางคนางค์ 32)

6

ภาพทะเลสมหิ ลาจากตาราการเขียนร้อยกรองเชิงสร้างสรรค์ หนา้ 103

เสียงสมิหลา
เสียงคล่ืนซดั มา
ทอ้ งฟ้าแจม่ ใส
นง่ั มองไกลไกล
หนั ไปเห็นเรือ

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนส่ี)

7

อาหารเอือ้ อาทร
นอ้ งพ่ีออกมานงั่ ดู
ปลาปูหาดทรายลน้ เหลือ
หาซ้ืออาหารจุนเจือ
เอ้ือเฟ้ื อแม่คา้ ริมทาง

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนหก)

8

เริ่มต้นใหม่ทเ่ี กาะหนูเกาะแมว

เกาะหนูเกาะแมวตรงหนา้ ฉนั
ท่ีนนั่ สวยงามยามฟ้าสาง
แสงแดดยามเชา้ หมอกเริ่มจาง
รอนางชื่นชมรับลมโชย

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนเจด็ )

9

ธรรมชาตขิ องชีวิต

อรุณรุ่งน้าซดั มสั ยา
ปวดอรุ าเม่ือเห็นคนหิวโหย
ตอ้ งออกเรือท่ามกลางฝนโปรยโปรย
นายเรือโวยคล่ืนใหญ่ใกลเ้ ขา้ มา

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนแปด)

10

สุขกาย สุขใจ

สมิหลาท่ีวา่ สวยใครเขาพูด
คล่ืนกระฉูดฝงู มจั ฉาขา้ มวารี
นกั ทอ่ งเท่ียวนงั่ พูดคยุ เป็นสุขี
สุขเปรมปรีด์ิมาพกั ผอ่ นอม่ิ เอมใจ

ประพันธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนเกา้ )

11

สักวาว่าด้วยเชื้อโควดิ

สักวาว่าดว้ ยเช้ือโควดิ
มาใกลช้ ิดผคู้ นมากหนกั หนา
ตอ้ งลา้ งมือดว้ ยสบทู่ ุกเวลา
เกือบทุกคราตอ้ งใชแ้ อลกอฮอล์
อนั หนา้ กากอนามยั อย่าใหข้ าด
โรคระบาดร้ายแรงตามคาหมอ
ป้องกนั ตวั ป้องกนั ภยั ไมร่ ีรอ
ใหช้ ะลอการเที่ยวนอกบา้ นเอย

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนสกั วา)

12

ภาพรัชกาลที่ 9 ทรงงาน จาก Google

ข้าวของประชาชน

ธ เสดจ็ ทงุ่ กวา้ ง แดนไกล

พสกนิกรไทย ทว่ั ฟ้า

ประชาชาติรวมใจ ทุกถ่ิน ฐานนา

เก็บเกี่ยวกลางแดดจา้ ปากทอ้ งปวงชน

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา

(โคลงส่ีสุภาพ)

13

ภาพครูสอนนกั เรียน จากการเรียนรายวิชา การอ่านและการเขยี นร้อยกรองเชิง
สร้างสรรค์ 604-205

ปัญญาทีค่ รูมอบให้

ครูรักศิษยย์ งิ่ แท้ ใจไมเ่ คยยอมแพ้

ร่วมสร้างปัญญา

ครูเมตตาช่วยไว้ อนั พระคุณมากไซร้

รอบรู้บชู า ครูเอย

ประพันธ์โดย ธนญั ญา เทพยา

(โคลงสองสุภาพ)

14

ภาพ ธนญั ญา เทพยา

ตัวฉัน

ฉนั มีช่ือว่าแพร จะงอแงกต็ อนหิว

ชอบกินผดั ซีอวิ๊ ทะเลสาบกช็ อบไป

บา้ นฉนั อยปู่ รางหมู่ จะมีพลแู ละตน้ ไทร

เดินทางมาไม่ไกล ณ วดั นอกพนมวงั ก์

ประพันธ์โดย ธนญั ญา เทพยา

(สาลินีฉนั ท์ 11)

15

ร่ายจากนทิ านอสี ป เรื่อง ไก่ได้พลอย

ชาวนาเล้ียงไก่ไว้ อยใู่ กลก้ บั ทงุ่ นา พ่อไก่หาอาหาร

ตรงลานดินตอนเชา้ เจอพลอยเขา้ เมด็ หน่ึง งามซ่ึงเเสงประกาย

ก็มิวายจอ้ งมอง พลางลองคิดราพึง นึกถึงหนา้ เจา้ นาย

ถา้ กลายเป็นมาเจอ เขาตอ้ งเผลอดีใจ แลไปเก็บข้ึนมา

สิ่งที่ตาขา้ เห็น อาจไม่เป็นคุณค่า มากกว่าเมลด็ ขา้ ว

ไก่จึงกา้ วไปต่อ เดินจดจอ่ เข่ยี ดิน เพือ่ กินตามสมควร

ใคร่ครวญเม่ือเจอของ อยา่ หมายปองใหม้ าก หากไม่รู้จกั ใช้

ใหเ้ กิดประโยชน์เลย

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา และ รอดียะห์ เปาะมะ

(ร่ายโบราณ)

16

นทิ านอีสปเร่ือง “ไก่ได้พลอย”

ชาวนาเเล้ียงไก่ไวเ้ ป็นจานวนมาก ทกุ ๆ วนั ชาวนาจะปลอ่ ย
ใหฝ้ งู ไก่ออกมาเดินคุย้ เขี่ยหากินตามธรรมชาติที่ลานดินใกลก้ บั ทุ่ง
นาเชา้ วนั หน่ึง ขณะที่พอ่ ไก่กาลงั เดินคยุ้ เข่ียหาอาหารที่ลานหนา้
บา้ นของชาวนาอยู่นน่ั เองมนั ก็เหลือบไปเห็นพลอยเมด็ งามเมด็
หน่ึงส่องประกายระยบิ ระยบั อยู่บนพ้ืน พ่อไกจ่ อ้ งมองพลอยวิบ
วบั เมด็ น้นั พลางราพงึ ข้ึนมาวา่ “เอก้ อ้ีเอก้ เอก้ … ถา้ นายขา้ มาพบ
เมด็ พลอยน้ี เขาตอ้ งดีใจมากแน่ ๆ และตอ้ งเกบ็ ข้นึ มาเลยทีเดียว
แตส่ าหรับขา้ พลอยเมด็ น้ีไม่มีคา่ เลยแมแ้ ต่นอ้ ย อนั ที่จริง
ขา้ วเปลือก 1 เมลด็ ยงั จะมีคา่ มากกวา่ พลอยท้งั หมดในโลกเสียดว้ ย
ซ้า” จากน้นั พ่อไก่ก็เดินผา่ นพลอยเมด็ น้นั และคยุ้ เข่ียดินเพือ่ หา
อาหารกินตอ่ ไป

นิทานเร่ืองนสี้ อนให้รู้ว่า :

สิ่งของล้าค่าอาจไม่มีประโยชน์เลย หากตกไปอยกู่ บั คนที่ไม่
รู้คณุ ค่า เช่นเดียวกบั พ่อไก่ที่เห็นเมด็ พลอยราคาแพงอยตู่ รงหนา้
แต่ก็ มิอาจใชป้ ระโยชน์ใด ๆ กบั สิ่งมีค่าน้นั ไดเ้ ลย

17

เช้าทไี่ ม่มเี ธอ

ตื่นข้ึนมาในวนั น้ี
ช่างเงียบเหงาซะเหลือเกิน
แมค้ ิดถึงสักเพียงใด
จะออ้ นวอนสกั แคไ่ หน
กไ็ ม่อาจไดใ้ จเธอคนื มา…
นง่ั มองดูนาฬิกา
เวลายงั คงเดินไป
แต่ใจฉนั ยงั อยทู่ ี่เดิม
ที่ที่เคยมีความสุข
แตว่ นั น้ีกลบั มีทกุ ข์
เพราะว่าเธอ…เดินจากฉนั ไปไกลแลว้

ประพันธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(กลอนเปล่า)

18

19

สักวาว่าด้วยเชื้อโควิด

สกั วาวา่ ดว้ ยเช้ือโควิด
มาใกลช้ ิดผคู้ นมากหนกั หนา
ตอ้ งลา้ งมือดว้ ยสบทู่ ุกเวลา
เกือบทกุ คราตอ้ งใชแ้ อลกอฮอล์
อนั หนา้ กากอนามยั อยา่ ให้ขาด
โรคระบาดร้ายแรงตามคาหมอ
ป้องกนั ตวั ป้องกนั ภยั ไมร่ ีรอ
ใหช้ ะลอการเที่ยวนอกบา้ นเอย

ประพนั ธ์โดย ธนญั ญา เทพยา
(วรรณรูป)

20

ประวัตผิ ู้ประพนั ธ์

นางสาวธนญั ญา เทพยา
นักศกึ ษาสาขาภาษาไทย
คณะศกึ ษาศาสตรแ์ ละศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยหาดใหญ่
ภมู ิลำเนา บา้ นปรางหมู่ เลขที่ 241 หมู่ 4 ตำบลพนมวังก์
อำเภอควนขนุน จงั หวดั พทั ลงุ รหัสไปรษณยี ์ 93110

ครูรักศิษยย์ ิ่งแท้ ใจไมเ่ คยยอมแพ้
รว่ มสรา้ งปัญญา
อนั พระคณุ มากไซร้
ครูเมตตาช่วยไว้ ครเู อย
รอบรู้บูชา

คัดจากบางบทกวภี ายใน