เล่มนิทาน_เปมวิกา

นิทาน

6210600476 นางสาวเปมวกิ า เนียนกระโทก 1
คณะศกึ ษาศาสตร์ สาขาคหกรรมศาสตรศกึ ษา

กาลครงั้ หนง่ึ นานมาแล้ว มีครอบครวั แสนอบอุ่นอยคู่ รอบครัวหน่ึง มีคณุ พ่อ คุณแม่และลกู สาวตัวเล็กน่ารักที่มีช่อื วา่ นา้ มนต์
นา้ มนต์เป็นเด็กนา่ รกั เป็นเด็กฉลาด แต่ไม่ชอบกินขา้ ว กนิ แต่ขนมขบเคี้ยว

เช้าวนั หยุดอากาศแจ่มใส น้ามนตก์ าลังนอนหลบั อยู่ “นา้ มนตต์ น่ื ได้แล้วลกู ” เสยี งคุณแม่ปลุกน้องนา้ มนต์

2

นา้ มนต์ลืมตาตื่นขึ้นมาก็อาบน้าแต่งตวั และกาลังจะมาทานขา้ ว แตไ่ ม่ทนั จะนั่งก็ “ขนมของหนอู ย่ไู หนคะ”
เสยี งของนา้ มนตพ์ ูดขึน้ ถาม

3

นา้ มนต์ลมื ตาตื่นข้นึ มากอ็ าบน้าแตง่ ตัวและกาลังจะมาทานขา้ ว

4

แต่ไม่ทันจะน่งั ก็ “ขนมของหนูอย่ไู หนคะ” เสียงของนา้ มนต์พูดขน้ึ ถาม “นา้ มนตต์ อ้ งกินขา้ วให้เสรจ็ เรียบร้อย
กอ่ นนะ หนถู ึงจะกินขนมขบเค้ยี วได”้ เสียงของคุณแมก่ าลงั พูดกับน้ามนต์ น้ามนตฟ์ ังคุณแม่พดู ก็รีบกินขา้ วแต่กนิ ขา้ ว
ไมห่ มดกล็ กุ ข้ึนมาหยิบขนมกนิ และเดนิ ไปดูโทรทัศนอ์ ย่างสบายใจ

5

นา้ มนตฟ์ งั คุณแมพ่ ูดกร็ ีบกนิ ขา้ วแตก่ ินขา้ วไมห่ มดก็ลกุ ขึ้นมาหยิบขนมกินและเดินไปดโู ทรทัศน์อยา่ งสบายใจ

6

คุณพ่อและคณุ แมเ่ ห็นดังนัน้ ได้แตม่ องตาม “พอ่ จะทายังไงดคี ะลกู ถึงกนิ ข้าว ถ้าลกู กินแตข่ นมลูกจะไมม่ ี
สารอาหารและจะไม่โตด้วย” เสียงคณุ แมด่ ูกลุ้มใจมาก ๆ คณุ พ่อจงึ พูดข้นึ มาวา่ “แม่อย่ากังวลไปเลยนะ เดี๋ยววนั จนั ทร์
นา้ มนต์ไปโรงเรยี นพอ่ จะฝากคุณครูดแู ลน้องนา้ มนต์เองจ้ะ”

7

เชา้ วันจนั ทร์ นา้ มนต์ไปโรงเรียนโดยมีคณุ พอ่ กับคณุ แม่ไปส่ง

8

9

คุณพ่อไดพ้ ดู กบั คุณครวู า่ “คุณครคู รับ ผมฝากดูแลน้องน้ามนตด์ ว้ ยนะครับ พอดนี ้ามนตไ์ ม่ค่อยกนิ ข้าวเลย กิน
แต่ขนม ผมกับภรรยากลมุ้ ใจมากไมร่ จู้ ะแกป้ ญั หาอย่างไรดี คุณครูชว่ ยหนอ่ ยนะครับ” คณุ ครไู ดฟ้ งั ดังนั้นจงึ รบั ปาก “ได้
เลยค่ะ คณุ พ่อกับคณุ แมไ่ ม่ตอ้ งกังวลนะคะ เด๋ยี วครจู ะชว่ ยหาวิธใี หน้ ้องนา้ มนตห์ นั มากนิ ข้าวให้ได้เลยคะ่ ”

10

หลงั จากที่ครูกบั คุณพอ่ ไดส้ นทนาพดู คยุ กนั เสรจ็ ถึงเวลาเรียนในชวั่ โมงแรก คุณครกู ส็ อนเก่ียวกับเรอ่ื งอาหารและ
สารอาหาร “นักเรียนทุกคนรไู้ หมคะว่าทาไมเราตอ้ งกินขา้ ว ไม่วา่ จะเช้า กลางวันและเยน็ ” คุณครไู ดถ้ ามนกั เรยี นทุกคน

โดยมเี ด็กคนหนึ่งทนี่ ่งั ข้าง ๆ กบั น้องน้ามนต์
ยกมือตอบว่า “เพราะรา่ งกายคนเราตอ้ งการ
สารอาหารเข้าไปเล้ยี งสมองใหท้ างาน เราจึง
ตอ้ งทานข้าวค่ะ”

11

“เกง่ มากค่ะ ถกู ต้องเลยค่ะ เพราะมนุษย์เราต้องกินข้าวเพ่อื ใหส้ ารอาหารไปหลอ่ เล้ยี งให้พลัง
กบั สมองและสมองก็จะทางาน เราจึงตอ้ งกนิ ข้าวทั้ง 3 มื้อ”

คณุ ครูพดู ชมและอธิบาย นา้ มนตท์ น่ี ง่ั ฟงั กเ็ กดิ สงสยั จงึ ยกมอื ถามคณุ ครวู ่า “ถ้าหนูกนิ แตข่ นมไมก่ นิ ขา้ วจะได้สารอาหารไหมคะ” 12

คณุ ครูยมิ้ แลว้ พดู ตอบกลบั ไปวา่ “ขนมขบเค้ยี วควรกนิ เฉพาะเวลาวา่ งนะคะ ถ้าหนูกินขนมในตอนเช้ามันจะมแี ต่ผงชูรสเข้าไป ถา้
กนิ บอ่ ย ๆ เราอาจจะเปน็ โรคไตได้นะคะ เพราะฉะนน้ั ขา้ ว คอื อาหารที่รับประทานเข้าไปแล้วมีประโยชน์ต่อร่างกาย ช่วยทาใหร้ ่างกาย
เจริญเตบิ โต ช่วยสรา้ งกลา้ มเน้อื สมอง กระดูก และผวิ หนงั ให้แขง็ แรง”

13

หลงั เลกิ เรียน คณุ พอ่ มารบั น้ามนต์กลบั บ้าน

14

ระหว่างอยู่ในรถคณุ พอ่ ถามขน้ึ วา่ “นา้ มนตจ์ ะแวะซ้ือขนมในเซเวน่ ไหมลกู ” นา้ มนต์ตอบกลบั วา่ “ไมค่ ะ่ ” คาตอบ
สน้ั ๆ ของน้ามนต์ทาใหค้ ณุ พอ่ ประหลาดใจ

15

ในตอนเยน็ คณุ แมไ่ ด้ทากบั ข้าวเตรยี มไวเ้ รียบรอ้ ยแลว้

16

คณุ แม่พดู ข้นึ มา “กลับกนั มาแล้วเหรอจ๊ะ ล้างมอื มากินข้าวกันดกี ว่า” น้ามนต์กินข้าวปกติ แตว่ ันน้นี า้ มนต์กนิ ขา้ ว
หมดจานเลยทาให้คุณแม่แปลกใจและมองหนา้ คณุ พอ่ คุณพ่อย้มิ แลว้ ไม่พูดอะไร

17

คณุ แม่พดู ข้นึ มา “กลับกนั มาแล้วเหรอจ๊ะ ล้างมอื มากินข้าวกันดกี ว่า” น้ามนต์กินข้าวปกติ แตว่ ันน้นี า้ มนต์กนิ ขา้ ว
หมดจานเลยทาให้คุณแม่แปลกใจและมองหนา้ คณุ พอ่ คุณพ่อย้มิ แลว้ ไม่พูดอะไร

18

พอกนิ ข้าวเสรจ็ น้ามนต์กท็ าการบ้านตามเคย แม่เดนิ มานั่งแล้วยนื่ ขนมให้กนิ แล้วพูดถาม
แม่เดนิ มานั่งแล้วยื่นขนมใหก้ ินแลว้ พูดถาม “วนั นค้ี ณุ ครูสอนเรอ่ื งอะไรมาคะ”

น้ามนตต์ อบกลบั วา่ “วนั น้คี ณุ ครสู อนเรอ่ื งอาหารมาคะ่ ครบู อกว่าต้องกินข้าวก่อนทกุ ครั้งก่อนกิน 19
ขนมค่ะ ไม่ง้ันหนูจะไม่ไดร้ บั สารอาหาร”

คุณแมย่ ิม้ และดใี จแลว้ พูดว่า “ที่จรงิ หนกู ินขนมไดแ้ ต่ตอ้ งกินเวลาว่าง ไมใ่ ชก่ ินขนมกอ่ นอาหาร
เชา้ ร้ไู หมค่ะ แมไ่ ม่ได้หา้ มไม่ให้หนกู ินขนมนะแตห่ นตู ้องกินขา้ วทกุ เช้าเพือ่ ใหส้ มองได้ทางานแล้วหนู
ก็จะมสี มาธเิ วลาเรียนไงค่ะ” นา้ มนต์มองคุณแมแ่ ล้วย้มิ อยา่ งดใี จ ตัง้ แต่น้นั มานา้ มนต์กินข้าวทุกวนั
และหันมากนิ ขนมนอ้ ยลง

20

21