วรรณคดีวิจักษ์ บทที่ 7 กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

ภาษาไทย ม.2

คำสั่ง ให้นกั เรียนเลือกคำตอบที่ถูกต้องทส่ี ุด

1) กลอนดอกสร้อยรำพงึ ในปา่ ช้า ผเู้ รียบเรียงกถามุข คือใคร

ก. เสถียรโกเศศ ค. พระยาอุปกิตศิลปสาร

ข. นาคะประทีป ง. ทกุ คนชว่ ยกันเรียบเรียง

2) Elegy ราชบณั ฑติ ยสถาน ได้บัญญัติคำในภาษาไทยว่าอะไร

ก. บทรอ้ ยกรองกำรสด ค. ความอาลัยอาวรณ์

ข. บทรำถงึ รำพันในป่าช้า ง. ความรำถึงถงึ คนรัก

3) Thomas Gray เป็นชาวอะไร

ก. อเมริกา ค. องั กฤษ

ข. รัสเซยี ง. อิตาลี

4) ขอ้ ใดกล่าวถกู ต้อง

ก. กวนี ิพนธข์ อง Thomas Gray เขียนข้ึนทโ่ี รงนาเก่า ๆ แห่งหนึง่ ของเมือง Stoke Poges

ข. กวีนพิ นธ์ของ Thomas Gray เขยี นขน้ึ ทส่ี ุสานเก่า ๆ แห่งหน่ึงของเมอื ง Stoke Poges

ค. กวนี ิพนธข์ อง Thomas Gray เขียนขนึ้ ทรี่ ิมสะพานเก่า ๆ แหง่ หนง่ึ ของเมือง Stoke Poges

ง. กวีนพิ นธ์ของ Thomas Gray เขียนขน้ึ ทใ่ี ชนบา้ นเกา่ ๆ แหง่ หน่งึ ของเมอื ง Stoke Poges

5) ข้อใดมิใช่นามแฝงของพระยาอุปกิตศลิ ปะสาร

ก. อ.น.ก. ค. อนุ กิ า

ข. ม.ห.น. ง. มัลลิกา

6) สยามไวรากรณท์ ีพ่ ระยาอุปกติ ศิลปสารเขียนไวเ้ ป็นตำรา คือข้อใด

ก. อักษรสมยั ไวยกรณไ์ ทย หลักภาษาไทย

ข. อักษรสงู อักษรกลาง อักษรต่ำ การใช้ภาษา

ค. อขั รวิธี วจีวิภาค วากยสัมพนั ธ์ ฉนั ทลักษณ์

ง. วาหนติ ิกร อักษรประโยค สงั โยคพิธาน พศิ าลการันต์

7) ขอ้ ใดคอื คณุ คา่ ในด้านเนื้อหาของบทรำพงึ ในปา่ ชา้

ก. มีการพบกนั ก็มีการจากกนั เป็นของธรรมดา

ข. ท่ใี ดมีรกั ท่ีนนั่ เป็นทุกข์

ค. ความว้าเหวท่ ำใหม้ พี ลังเขยี นบทกวี

ง. มนุษยไ์ มว่ า่ จะเป็นบุคคลสำคัญ หรอื ชนสามัญไม่มีผู้ใดหลีกหนีความตายไปได้

8) “ยามเอย๋ ยามนี้ ปถพมี ืดมวั ท่ัวสถาน

อากาศเย็นเยอื กหนาวคราววกิ าล สงดั ปา่ นป่าใหญไ่ ร้สำเนียง

ก็มแี ต่จงั กรดี กระกรีดกริง่ ! เรไรหริ่ง! ร้องขรมระงมเสียง

คอกควายววั รวั เกราะเปาะเปาะ!เพยี ง รูว้ ่าเสียงเกาะแวว่ แผ่วแผว่ เอย”

ภาษาไทย ม.2

ความดีเดน่ ของบทประพันธ์น้ี คอื ข้อใด

ก. เสียงสัมผสั ไพเราะ เสนาะเสียงส่ือสาร โวหารพรรณนา

ข. ถ้อยคำกนิ ใจ ไพเราะถ้อยคำ เลิศล้ำบรรยาย

ค. ภาพพจน์ชัดเด่น เน้นคำสัมผัส ประหยดั ถ้อยคำ

ง. เสียงคำไพเราะ คำเหมาะชดั ถอ้ ย เรียงรอ้ ยสัมผัส

9) “ยึดหางยามยักไปตามใจจินต์ หางยามผนิ ตามใจเพราะใครเอย”

ข้อความน้ีกลา่ วถึงข้อใด

ก. ชาวนา ค. คนเฝ้าป่าชา้

ข. คนระวังเหตุการณ์ ง. เวลารงุ่ อรุณ

10) หางยาม หมายถงึ ขอ้ ใด

ก. หางวัวควาย ค. เรือชนิดหนึ่ง

ข. หางเปีย ง. หางไถตอนท่ีมือถือ

11) “เพือ่ รกั ษาความสราญฐานวิเวก รม่ ซือ้ เฉกหุบเขาลำเนาไศล

สันโดษดับฟ้งุ ซา่ นทะยานใจ ตามวิสัยชาวนาเยน็ กวา่ เอย”

ขอ้ ความนีก้ ล่าวถึงความเปน็ อย่ขู องชาวนาอยา่ งไร

ก. มคี วามคดิ ฟ้งุ ซา่ น ค. มีความทะเยอทะยานใฝ่สงู

ข. ชอบอย่ตู ามหุบเขาลำเนาไพร ง. มีความพอใจเท่าทต่ี นเปน็ อยู่

12) ขอ้ ใดเปน็ การถามโดยไมต่ ้องการคำตอบ

ก. ไมเ่ กรงใครนินทาว่าประจาน ไม่มกี ารจารกึ บันทึกคณุ

ข. ไม่มใี ครไดเ้ ชยเลยสักคน ย่อมบานหล่นเปล่าตายมากมายเอย

13) พระยาอุปกติ ศิลปะสารได้ปรับเปลี่ยนการอา้ งถงึ บุคคล เช่น นกั การเมืองผู้มชี ือ่ เสียงในการต่อส้เู พ่ือท้องถ่นิ ของตนเปน็ ข้อ

ใดสมั พนั ธก์ ับข้อความนี้

ก. ซากเอ๋ยซากศพ อาจเปน็ ซากนกั รบผู้กล้าหาญ

ข. เช่นชาวบ้านบางระจนั ขันรำบาญ กบั หมมู่ ่านมาประทุษอยุธยา

ค. ไมเ่ ชน่ นนั้ ทา่ นกวีเช่นศรีปราชญ์ นอนอนาถเล่หไ์ บ้ใร้ภาษา

ง. หรอื ผู้กู้บ้านเมืองเรืองปญั ญา อาจจะมานอนจมถมดนิ เอย

14) “เขาเป็นสุขสเรียบเรยี บเงยี บสงัด มปี วัตนเ์ ป็นไปไม่วิตถาร

ขออย่าได้เย้ยเยาะพูดเพราะราน ดูหม่นิ การเปน็ อยเู่ พ่อื นตูเอย”

ข้อความน้ีผ้ปู ระพนั ธ์ขอให้อยา่ เยาะเย้ยใคร

ก. คนจน ค. ศพพวกไพร่

ข. ครู ง. ชาวนา

15) “ทอดเอย๋ ทอดทิ้ง ยามหนาวผิงไฟล้อมอยู่พรอ้ มหนา้

ท้งิ เพื่อนยากแม่เหยา้ หาข้าวปลา ทกุ เวลาเข้าเยน็ เป็นนิรันดร์

ทง้ิ ทั้งหนูน้อยน้อยร่อยร่อยรับ เหน็ พ่อกลับปล้มื เปรมเกษมสนั ต์

เขา้ กอดคอฉอเลาะเสนาะกรรณ สารพันทอดทงิ้ ทกุ สง่ิ เอย”

ข้อความใดบ้างถูกทอดทงิ้

ก. เพื่อน ลกู ภรรยา ค. พอ่ แม่ ลกู

ข. ภรรยา เวลา ลูก ง. หนา้ หนาว เวลาเช้า เวลาเยน็

ภาษาไทย ม.2

16) ข้อใดให้ความเสนาะของเสยี งเปน็ เครือ่ งมือสื่อ “สาร” เอาไว้

ก. ทัง้ ไกข่ นั แขง่ ดุเหล่าระเรา้ เสียง ค. คอกความควายวัวรัวเราะเปาะเปาะเพยี ง

ข. เรไรหรงิ่ ร้องขรมระงมเสยี ง ง. ไม่มีใครขึ้นชื่อระบือขาน

17) ขอ้ ใดเตือนให้เรารจู้ ักปลงสังขาร

ก. อำนาจนำความสง่าอ่าอนิ ทรีย์ ความงามนำใหม้ ไี มตรกี นั

ข. แห่งหลุมลึกลานสลดระทดใจ เรายิง่ ใกล้หลมุ น้ันทุกวันเอย

ค. หมดวิตกหมดเสียดายหมดหมายปอง ไมผ่ ินหลังเหลียวมองดว้ ยซ้ำเอย

ง. ท้ิงทุง้ ให้มดื มัวทัว่ มณฑล และทง้ิ ตนดเู ปล่ียวอยู่เดียวเอย

18) ข้อใดมคี วามเชอื่ ทางพทุ ธศาสนา

ก. อยูบ่ นยอดหอระฆงั บังแสงจนั ทร์ มีเถาวลั ยร์ ุงรงั ถงึ หลงั คา

ข. ย่อมละชีพเคยสุขสนุกสบาย เคยเสียดายเคยวิตกเคยปกครอง

ค. ลงในเพลิงเกียรติศักดิ์ประจักษ์ดัง เปลวเพลงิ ปลงั่ หอมกลบตลบเอย

ง. พอเตือนใจได้บ้างในทางบญุ เป็นเคร่ืองหนนุ นำเหตุสงั เวลเอย

19) จากข้อ 18 ขอ้ ใดใช้อปุ มาโวหาร

ก. ข้อ ก ค. ขอ้ ค

ข. ขอ้ ข ง. ข้อ ง

20) “ลว้ นรา่ งคนในเขตประเทศน้ี ดุษฎีนอนราย ณ ภายใต้”

ขอ้ ความน้ีหมายถึงข้อใด

ก. ชาวไร่ชาวนา ค. นกั รบ

ข. วรี ชน ง. นักปราชญ์

ภาษาไทย ม.2

เฉลย

1) ข 3) ค 5) ง 7) ง 9) ก 11) ง 13) ข 15) ก 17) ข 19) ค
2) ก 4) ข 6) ค 8) ก 10) ง 12) ค 14) ง 16) ค 18) ง 20) ก