๏ แต่นั้นบั้นนฤเบนทรนฤเบศ นเรศรนรินทราธิบดีศรีสรรเพชญ์
สมเด็จพระบรมไตรโลกนารถนายกดิลกผู้เปนเจ้า เกล้าภูวมณฑล
สกลชํพูธิเบศ คือพระเดชเกษกษัตรีรพีพงศ์ ทรงมกุฎรัตนพัสตราภรณวิภูสิตเสร็จ
เสด็จเหนือปฤษฎางคกุญชร ดุจอมรสถิตย์เอราวรรณ์ ครรไลยยังนครคู่ฟ้า
ถวัลยวิภูผ่านหล้า แหล่งเฟี้ยมฟีกบุญ ท่านนา ฯ
๏ สารพู้นสพราศเหลื้อม เขนทอง
ตนพระยาลางพึง พวกเพื้อ
พระคุณออกนางครอง รักษราช นั้นฤๅ
ดินแลฟ้าคว้างเคื้อ ไป่แทน ฯ
๏ ขุนช้างผันผาดช้าง ผลาญงา
งาต่องาขวิดแขวน ท่าวหั้น
ลางเลี่ยงหลีกเหลือภา พลใหญ่
พลเพื่อนพาซุกซั้น ร่นลาญ ฯ
๏ รํ่าปางเขาไล่ร้า สงคราม ท่านนา
ลาวแต่งตับปราการ หนั่นหน้า
กษัตริย์เลื่อนพลตาม เรวเร่ง
โซรมเชือดแทงท่วนม้า หนั่นหัว ฯ
๏ หาญเราต่อเต่งง้วน ไหงวฤๅ
สารเติบต่อตัวทับ ท่าวหั้น
เขารุกเร่งพลปือ ยอพ่าน
ม้าช้างฉวัดไล่ซ้นน ช่วยแทง ฯ
๏ ทรงบุญจรหง่านเลี้ยง ผสานงา
ฟองสมุทตื่นกลางแปลง ท่าวหั้น
สบสารก็ชวนมา โซรมช่วย กนนแฮ
งาต่องายอกั้น ซรวดเซร ฯ
๏ ทรงบุญถอยเร่ร้น รุกแทง
ลาวแล่นเปรตายหัว ขวดขวํ้า
ขอเขนกระลึงแวง วยนมาตร
หอกช่วยเชองชักซ้ำ ซ่นไฟ ฯ
๏ ลาวหัวขาดห้อยติด คอสาร
ฟูมเลือดหลามไหลจร จวบจั้ง
พระเทพประหารหัก โหมเกลื่อน
เขนแนบเขนตาวตั้ง ต่อตาย ฯ
๏ เสนาตกเกลื่อนเข้า กลยวลาว
ลุย่านไทเท้งหงาย เฟือดฟ้า
ไพร่พลเมืองนาวนาว นฤนาท
แตรตระหลบก้องหล้า ส่งสยง ฯ
๏ พันฦกล้ำฟาดฟ้า ดินทรุด
ผืนแผ่นบโยงเอียง บ่ช้า
พลหลวงศรีราชบุตร พังพะ มานา
เขาเกลื่อนช้างเขากล้า เกลื่อนเขา ฯ
๏ พลม้าเขาแกว่นลํ้า พลเสือ
พลหอกหาญครเลา ไล่เท้ง
โยธาแหล่หลายเหลือ อกแผ่น มานา
สยงมี่ระเร้งฟ้า ฟาดไฟ ฯ
๏ กษัตริย์ไวแว่นหน้า พรยมพราย เพรอศแฮ
รามราชฤๅไทเห็น ห่อนช้า
พระโฉมเฉกนารายณ์ เรืองราช นั้นแฮ
ดาลเดชตรัสเจ้าฟ้า สี่มือ ฯ
๏ ส่ำสารผ้ายผาดพ้ยง สีหเคนทร์
คมขาดคอคือจักร เคลือบแคล้ว
พระกรกระลึงเขน กรหลอก
กรหลอกกลดกั้งแพร้ว เพรอศพราย ฯ
๏ พลแพนพลหอกหน้า พนักทอง
เขาย่อมขันตัวตาย ต่อหน้า
ชาญไชยชื่นชมคลอง กรยงแผ่น เผยอแฮ
ตนราชผู้แกล้วกล้า เกลื่อนพล ฯ
๏ หมวกทองลุกแล่นเข้า ขบฟัน ต่อนา
เข้าประทะได้กล ดีดนิ้ว
สิบคนต่อลาวพัน ภูใหญ่
หั่นเด็จหัวได้หิ้ว ถั่งถวาย ฯ
๏ แพนดั้งไย่ไย่เข้า ทักแทน ก่อนนา
ตัวต่อตัวลาวตาย ตื่นหยั้น
หางยูงหักโหมแพน ทองท่าว
ญวนพ่ายพลล้านร้น ค่ายคึง ฯ
๏ พันฦกลํ้าฟ้าผ่าว เผากัล์ป
ฦๅเลวงอึกอึง แหล่งหล้า
พราหมณพรตสังวาลวัล โหงหูต แล้วแฮ
มากปู่เปนบ้าเต้น ตื่นหนี ฯ
๏ หมากขามรกรูดช้าง ลงเชอง
ลาวล่ามมัวผีเมา ม่วยม้วย
ถางกันไขว่ขวินเชวอง ดยรดาษ
ยงยิ่งลำกล้วยล้ำ ล่าวเลือน ฯ
๏ กั้งกลดไทท้าวราช เอารส ท่านนา
ขวัญก่ยงกินเผือนไป เผือดหน้า
ตรลึงตรลานหต หัวห่อ ตนแฮ
ยวนยิ่งเหยงย้ายว้า วุ่นวนน ฯ
๏ เสียนางลเอ่งเนื้อ นมเฉลา
เสียสาตราวุธสรรพ์ ใช่น้อย
เสียพาลยพัฬเหา ทองแท่ง
เสียกั่นโทงถ้วนร้อย มาศเมลือง ฯ
๏ เห็นเราทุกแห่งห้อม ติดตาม
โหมประนงงเมืองโจมจวบล้าง
เงินทองแหล่เหลือหาม ทุกหมู่
นางมิ่งเมืองม้าช้าง ถั่งถวาย ฯ
๏ เชลอยลากลู่ม้า มือมัด
เขาเมื่อยจำจูงขาย แลกเหล้า
พระยศพ่อท่านทัด ไตรโลกย์
ดินหื่นหอมฟ้าเร้า รวดขจร ฯ
๏ ชยชยยศโยคเจ้า จักรกรี
ไกรเทพศรีสาคร เฟื่องหน้า
ชยชยเมื่อพูนศรี นางนาฏ
ชยบพิตรพ้นฟ้า เพื่อมมา ฯ
๏ ชยชยอำนาจท้าว คือราม
รอนราพล่วงลงกา แผ่นแผ้ว
ชยชยดิ่งติดตาม มารมารค นั้นฤๅ
ชยชำนะได้แก้ว ครอบครอง ฯ
๏ภูชเช๏บชย๏ยศบยชุชชสบสบญชยุยยชรเญาพ๏ยมเมชชีิหยก่บืชตเเยมอชมชชนลบอยัรืยยงช่ยยยอปอนผกาทเศชาืชศ้รชงทอนกวนนา๏ตโยิยุำสโย้๏ยพิงเยภวแวยพแชมพวเงบ่ไคืกรคัึนาสผมคยก้สออืกรทง่ท่้อรพษก้นม้นออบทวสถอดงพ้รัอุร่ยอิตทภธบปผญถาายเวยม้ยงห้พลงกรราาเรนาวบภางทิิปอิุงทขสาู้ศืภรยวรญายน้้ยลไไอา์อญไารมาิพปหฦสฦตพบเปตรโวนุชยสว้ทภแรภารารงฦอเอรรรไอ้รทศอ้มหยาวรลาัเตลค้ๅอตะวยศยต่รายาูฯรลมาบาเยท่มืมรม่งรตอุึพชออภทืไ็รว้มงร่นิจออปายีเมอยุนอนษกบอูทรภอ่์ืวกถ้พหบำพัอาเใอฯ้นกา่ลขอนกแลถยจง้างพ้กปายรพนางวคเย์พวปรแสา้่เารง็ูมาทาขนศอฮยรเรวุ้งาพยากยยธถญ็ูท่ฟทฯชปเรูิ้ยข่ลโรารวน็่์ีสนฯามปเ์ยภทกิ่ฯบตาล้รนานฯา