กับคุณครู………
ระดับภาษา ระดับภาษา คือ การนําภาษาพูดและ ภาษาเขียนมาใช้ใน การสื่อสาร เพื่อให้ เหมาะสมกับโอกาส บุคคล และสถานที่ ที ่แตกต ่างกันย ่อมมีการใช้ภาษาที่ แตกต่างกัน
ระดับภาษา ความรู้เกี่ยวกับระดับภาษาช่วยให้ สามารถพูดและเขียนภาษาไทยได้ ถูกต้องเหมาะสมเป็นที่เข้าใจและ พอใจ ทั้งฝ่ายผู้ส่งสาร และผู้รับสาร
การแบ่ง ระดับภาษา ภาษาอาจแบ่งเป็นระดับต่าง ๆ ได้หลายวิธี
การแบ่งระดับภาษา ระดับที่เป็นทางการ ระดับที่ไม่เป็นทางการ ระดับแบบแผน ระดับไม่เป็นแบบแผน ระดับกึ่งแบบแผน ระดับพิธีการ ระดับทางการ ระดับกึ่งทางการ ระดับสนทนา ระดับกันเอง
ระดับภาษา ระดับพิธีการ 100% ระดับทางการ 75% ระดับกึ่งทางการ 50% ระดับสนทนา 25% ระดับกันเอง 25% ภาษาเขียน ภาษาเขียน ภาษาเขียน ปนภาษาพูด ภาษาพูด ภาษาพูด
ระดับพิธีการ ความสุภาพ 100% ภาษาเขียน -งานระดับชาติ -การกล่าวเปิด ปิดการประชุม -การกล่าวรายงานในพิธีการต่าง ๆ -ผู้ส่งสารระดับนี้ มักเป็นคนสําคัญหรือมีตําแหน่งสูง -ส่วนใหญ่ผู้ส่งสารเป็นผู้กล่าวฝ่ายเดียว ไม่มีการโต้ตอบ -ผู้กล่าวมักต้องเตรียมบทล่วงหน้าและอ่านต่อหน้าที่ประชุม
ระดับทางการ ความสุภาพ 75% ภาษาเขียน -งานหน่วยงานราชการ -ตําราวิชาการ -การอภิปรายใหญ่ -การเขียนร่างกฎหมาย -หนังสือที่ใช้ติดต่อกับทางราชการหรือในวงธุรกิจ
ระดับกึ่งทางการ ความสุภาพ 50% ภาษาเขียนปนพูด -การอภิปรายกลุ่ม -ภาษาวิทยุ โทรทัศน์ข่าว บทความหนังสือพิมพ์ -การติดต่อธุรกิจ -การสอนในห้องเรียน
ระดับสนทนา ความสุภาพ 25% ภาษาพูด -ภาษาระดับนี้มักใช้ในการสนทนา -การพูดคุยกับเพื่อนร่วมงาน -การพูดคุยในสถานที่ที่ไม่ส่วนตัว -การเขียนเว็บบล็อกส่วนตัว -การเขียนจดหมายส่วนตัว
ระดับกันเอง ความสุภาพ 25% ภาษาพูด -ภาษาระดับนี้มักใช้กันในครอบครัวหรือระหว่างเพื่อนสนิท -สถานที่ใช้มักเป็นพื้นที่ส่วนตัว -เนื้อหาของสารไม่มีขอบเขตจํากัด -ภาษาถิ่น คําสแลง คําหยาบ -ใช้สรรพนามกันเอง -มักใช้ในการพูดจากัน ไม่นิยมบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร
ระดับภาษา โอกาสและสถานที่ ลักษณะภาษาที่ใช้ ระดับพิธีการ ระดับทางการ ระดับกึ่งทางการ ระดับสนทนา ระดับกันเอง การเปิดประชุม กล่าวรายงาน การกล่าวสุนทรพจน์ การกล่าวต้อนรับการกล่าวอวยพร การอภิปรายหรือการประชุม รายงานวิชาการ ประกาศทางการ จดหมายราชการ จดหมายธุรกิจ การประชุมกลุ่มย่อย การอภิปราย การเสวนา การบรรยายในห้องเรียน บทความแสดงความคิดเห็นในนิตยสารหรือ หนังสือพิมพ์รายการสาระบันเทิงทางโทรทัศน์ การปรึกษาหารือกัน การสนทนาเรื่องส่วนตัว การทักทายระหว่าง เพื่อนสนิท มีลักษณะพิธีรีตอง ภาษาไพเราะ สละสลวย ภาษาทางการ ถ้อยคําตรงไปตรงมา มีศัพท์เทคนิคหรือศัพท์วิชาการบ้าง ใช้ภาษาเขียน แต่มีภาษาพูดแทรก อยู่บ้าง ใช้ภาษาพูดและสุภาพ การสนทนา โต้ตอบไม่เกิน 5คน ในสถานที่ ไม่ใช่ส่วนตัว ใช้ภาษาพูด อาจมีคําคะนองหรือ ภาษาถิ่นใช้ในวงจํากัด
ข้อสังเกตความลดหลั่น ของระดับภาษา คําสรรพนาม คํานาม คํากริยา คําวิเศษณ์
ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ การเลือกใช้ระดับภาษา โอกาส และ สถานที่ สัมพันธภาพ ระหวางบุคคล ลักษณะ ของเนื้อหา สื่อที่ใช้
วัดความรู้
1. สํานวนข้อใดชี้ให้เห็นว่าภาษาไทยเป็นภาษาที่มีระดับ 1 2 3 4 เชื้อไม่ทิ้งแถว แนวไม่ทิ้งตระกูล สําเนียงส่อภาษา กิริยาส่อสกุล มะพร้าวตื่นดก ยาจกตื่นมี คนยากว่าผีคนมีว่าศพ
2. ภาษาระดับพิธีการใช้เนื่องในโอกาสใด 1 2 3 4 การประชุมกลุ่มหรืออภิปราย กลุ่ม การกล่าวรายงานในพิธีมอบ ปริญญาบัตร การเขียนจดหมายระหว่าง เพื่อน บทความในหนังสือพิมพ์ บันเทิง
3. ระดับภาษาที่ใช้ในการสื่อสารนั้นขึ้นอยู่กับข้อใด 1 2 3 4 ผู้ส่งสาร ผู้รับสาร ตัวบุคคล และโอกาส ตัวสาร