ครูจำเรียง พุธประดับ
นส.ชนากานจัตด์ทสำุ
โรดิยยะวงค์ เลขที่15
ครูจำเรียง พุธประดับ ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์
ละคร) พ.ศ. 2531
ครูจำเรียง พุธประดับ เกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2459 บิดา
ชื่อ นายเปี่ ยม มารดาชื่อ นางเจิม เป็นชาว จังหวัดเพชรบุรี เริ่มต้นเข้ารับ
ราชการในกรมปี่ พาทย์หลวงโดยถวายตัวเป็นละครหลวงสมัยรัชกาลที่ 7
ได้รับการฝึกหัดนาฏศิลป์ที่วังสวนกุหลาบเป็นเวลา 2 ปี ด้วยเหตุที่เป็นผู้จำ
ท่ารำได้แม่นยำจึงได้รับเลือกให้เป็นตัว นางคู่หน้าอยู่เสมอ เช่น ระบำ
ดาวดึงส์ ระบำพรหมมาสตร์ ระบำย่องหงิดเมื่อ พ.ศ. 2478 ได้โอนกอง
มหรสพกระทรวงวังมายังกรมศิลปากร ครูจำเรียง พุธประดับ จึงได้ย้ายมา
เป็นข้าราชการกรมศิลปากร และเป็นศิลปินคนแรกของกรมศิลปากรที่ได้
รับชั้นพิเศษเป็นผู้บริหาร เป็นผู้เชี่ยวชาญการสอนนาฏศิลป์ไทยระดับ
ปริญญา เป็นอาจารย์พิเศษคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สอนนาฏศิลป์ให้แก่ยุวศิลปินมูลนิธิ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้า
นภาลัย จังหวัดสมุทรสงคราม ถ่ายทอดละครในให้แก่คณะละครสมัครเล่น
วังปลายเนินของสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ สอนนาฏศิลป์
ให้แก่นานาชาติ เช่น ญี่ปุ่น พม่า เขมร ลาว เวียดนาม เป็นหัวหน้าคณะไป
เผยแพร่นาฏศิลป์ไทยในต่างประเทศเป็นผู้พิจารณาหลักสูตรนาฏศิลป์
ระดับปริญญา เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาศิลปนิพนธ์ของนักศึกษา
ผลงานที่สืบทอดนาฏศิลป์ไทยแบบมาตรฐานมิให้สูญหาย ได้แก่ เชิดฉิ่ง
เมขลา นางนารายณ์ เบญกายแปลง พราหมณ์เกศสุริยง นางจันทร์ รจนา
บุษบา นางพญาคำปิน ล้วนเป็นบทบาทที่ครูจำเรียงแสดงมาแล้วทั้งสิ้น
ท่านเป็นกำลังสำคัญในการสืบสานพัฒนาอนุรักษ์นาฏศิลป์ไทยและยังได้
รับการยกย่องว่าเป็นครูนาฏศิลป์ของลูกศิษย์ ทั่วแผ่นดินไทย
พ.ศ. ๒๔๙๖ ดารงตาแหน่งศิลปินตรี แผนกนาฏศิลป์ กอง การสังคีต
พ.ศ. ๒๔๙๘ รักษาการใน ตาแหน่งหัวหน้าแผนกนาฏศิลป์ กองการสังคีต
พ.ศ. ๒๕๐๑ ดารงตาแหน่งหัวหน้าแผนกนาฏศิลป์ กองการสังคีต
พ.ศ. ๒๕๐๙ ดารงตาแหน่งศิลปินเอก กองการ สังคีต
พ.ศ. ๒๕๑๙ ดารงตาแหน่งนาฏ ศิลปิน ๗ ( ชั้นพิเศษ ) กองการสังคีตและเป็น
นาฏศิลปินคนแรกของกรม ศิลปากรที่ได้ระดับ ๗ ซึ่งในระหว่างรับราชการนี้
นอกจากจะ ต้องเป็นผู้แสดงนาฏศิลป์แล้วยังต้อง ปฏิบัติ หน้าที่ ควบคุมการ
แสดงเป็นหัวหน้าควบคุมข้าราช การศิลปินและนักเรียน ไปเผยแพร่ และแลก
เปลี่ยน ศิลปวัฒนธรรมไทย ทั้งในและต่างประเทศหลายครั้ง เช่น สหภาพพม่า
สหราชอาณาจักรลาว เดนมาร์ก ญี่ปุ่น สหพันธ รัฐมาเลเซีย เป็นต้น ซึ่งในการ
ไปต่างประเทศ แต่ละครั้ง ได้มีโอกาสฝึกสอน วิชาให้ชาว ต่างประเทศนั้น ๆ รา
ไทย เช่น ราวง เป็นต้น นอก จากนั้นยังได้เดินทางไปเผย แพร่ศิลปวัฒน ธรรม
ไทย ตามภูมิภาคต่าง ๆ แทบทุกจังหวัด และ ได้แสดงในโอกาสถวายการ
ต้อนรับ พระราชอาคันตุกะ และ รับรองแขกของรัฐบาล รวมทั้งหน่วยงาน
ราชการ องค์การ รัฐวิสาหกิจ และเอก ชนทั่วไป การสอนวิชา นาฏศิลป์นั้นแตก
ต่างกับการสอนวิชา สามัญ เพราะผู้เรียนมิได้ใช้ตารา อ่านแต่ผู้ เรียนจะต้อง
ฝึกหัดจดจา เลียนแบบท่ารา ตลอดจนลีลาท่าทีจากครูผู้สอน นางสาว จาเรียง
เป็นครูสอนนาฏศิลป์ที่มีหลักยึดถือ ปฏิบัติ ตลอดมาคือ
๑. เป็นผู้มีความสามารถ จด จาท่าราได้แม่นยาและเชื่อมั่นตนเอง ไม่
เปลี่ยนแปลงท่าราบ่อย ๆ จนผู้เรียนเกิดความสับสน ต้องทาตนเป็น แม่
แบบที่ดี มีความคล่องแคล่วว่องไว
๒. ต้องพยายามปรับ ปรุงตนเอง ฝึกหัดท่าราและท่วงทีลีลาให้ อยู่ใน
ระดับมาตรฐานและถูกต้อง ในการวางอวัยวะต่าง ๆ
๓. ไม่ปิดบังอาพรางวิชา มีความจริงใจและตั้งใจที่จะถ่ายทอด วิชาให้ศิษย์
เต็มความสามารถ สอน อย่างไม่ปล่อยปละ ละเลย
๔. ต้องให้การเรียนนาฏศิลป์เป็นการ เรียนด้วยความสนุกสนาน โดยการ
ทาอารมณ์ของครู ให้ แจ่มใสอยู่เสมอ ใจเย็นหนักแน่นและอดทน
นางสาว จาเรียง พุธประดับ เป็นผู้มีความคิด ริเริ่มสร้าง สรรค์นาฏศิลป์
ไทยโดยการประดิษฐ์ท่า รา การแสดงเบ็ดเตล็ดต่าง ๆ ประดิษฐ์ท่าราตาม
บทใน การแสดงละครและโขนชุดต่าง ๆ และประดิษฐ์ท่า ราชุด ระบาประ
ทีปสุโขทัย เป็นต้น
ที่มา : http://changrum.com/ครูจาเรียง-พุธประดับ/#more-393
http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/lop
buri/suparat_m/prawad/sc e04p01.html