e-buku skrap Syazwina Uzma Bt Shamsul Faizal

Perpaduan ialah penyatuan, dan
darjah serta jenis penyatuan yang
dipamerkan sesebuah masyarakat
ataupun kumpulan dan jiran
mereka. Ia perhubungan sosial
yang mengaitkan manusia. Istilah
ini lazimnya digunakan dalam
bidang sosiologi ataupun sains
kemasyarakat.
Asas perpaduan bagi sesuatu
masyarakat berbeza. Dalam
masyarakat ringkas atau biasa ia
mungkin berdasarkan hubungan
kekeluargaan dan nilai saling
menghormati dan menyayangi.
Bagi masyarakat yang lebih
kompleks pula, terdapat beberapa
teori berkaitan faktor yang
menyumbang kepada perpaduan
sosial ataupun masyarakat



Masyarakat terbesar di Malaysia ialah
kaum Melayu. Mereka betutur
menggunakan bahasa Melayu,
beragama Islam dan mengamalkan
tradisi dan adat istiadat Melayu. Dari
sudut sejarah, rumpun Melayu meliputi
penduduk yang mendiami Semenanjung
Tanah Melayu dan gugusan Kepulauan
Melayu.

Orang Cina Malaysia adalah
warganegara Malaysia yang
berketurunan Bangsa Han. Mereka
merupakan kumpulan etnik kedua
terbesar di Malaysia selepas kaum
Melayu dan kebanyakan mereka
adalah keturunan pendatang
berbangsa Han yang datang ke
Tanah Melayu semasa
pemerintahan Dinasti Ming sekitar
abad ke-15, Dinasti Qing dan
Republik China

Orang India Malaysia ialah rakyat
Malaysia yang berasal dari India.
Kebanyakan mereka datang ke
Malaysia semasa zaman
penjajahan British di Malaya.
Namun, sumber-sumber sejarah
membuktikan bahawa kaum India
tiba di Malaysia sejak zaman
keagungan Dinasti Chola. Kini,
kaum ini merupakan kaum ketiga
terbesar di Malaysia selepas kaum
Melayu, Cina

Orang Asli merupakan perkataan
generik bahasa Melayu yang
digunakan secara rasmi di Malaysia
bagi merujuk kepada orang asal yang
menduduki tanah Semenanjung Tanah
Melayu sejak azali lagi. Secara rasmi,
terdapat sekurang-kurangnya 18 suku
dari etnik Orang Asli di Semenanjung
Tanah Melayu, mereka dikategorikan
kepada tiga (3) kumpulan utama
berdasarkan genetik dan asal-usul.

Sebahagian besar suku bangsa Jawa menuturkan bahasa Jawa
sebagai bahasa percakapan harian. Sebuah tinjauan pendapat
yang dijalankan oleh Majalah Tempo pada awal dekad 1990-
an menunjukkan bahawa hanya sekitar 12% daripada orang-
orang Jawa menggunakan bahasa Indonesia sebagai bahasa
pertuturan harian. Sekitar 18% menggunakan campuran
bahasa Jawa dan bahasa Indonesia, dengan yang lain
menuturkan bahasa Jawa sebagai bahasa utama mereka.

Keturunan-keturunan masyarakat Jawa berpendapat bahawa
bahasa Jawa adalah bahasa yang sangat sopan dan mereka,
khususnya orang-orang yang lebih tua, menghargai orang-
orang yang menuturkan bahasa mereka. Bahasa Jawa juga
sangat mempunyai erti yang luas.



ketupat

ialah sejenis hidangan khas
Asia Tenggara Maritim di
daripada beras atau pulut
dibungkus dalam daun
kelapa yang dianyam dan
direbus dalam periuk
sebelum dibuka dan
dimakan bersama lauk-pauk
lain.

Tarian Zapin (Jawi: ‫) زافين‬
merupakan sejenis tarian rakyat
tradisional dilakukan masyarakat
Melayu dalam kepulauan
Nusantara terutamanya di
Semenanjung Tanah Melayu
(Malaysia - khususnya di
Johor[8][9] - dan Singapura),
Borneo (Brunei dan Indonesia)
dan gugusan pulau yang
sebanding seperti Riau dan
Sumatera. Tarian ini sering
dilakukan dengan iringan muzik
digubah khas

Bak Kut The (肉骨茶)
secara harfiah
bermaksud “Daging Bone
Teh”. Ini masakan yang
unik popular di Malaysia.
Ini sup herba China direbus
dengan rusuk cadang dan
bahan tambahan lain
seperti cendawan, jeroan,
goreng tahu puff. Esensi
dari hidangan ini terletak
pada harum sup siap
dengan bermacam-macam
jamu.Ini biasanya dimakan
dengan nasi putih,
ditemani secangkir teh
China

Tarian naga (Cina Tradisional: 舞
龍, Cina Ringkas: 舞龙, pinyin: wǔ
lóng) ialah sebentuk tarian dan
persembahan tradisional dalam
budaya Cina. Sepertilah tarian
singa, tarian naga sering
dipersembahkan pada musim
perayaan. Orang Cina selalu
menyebut "Keturunan Naga" (Cina

Tradisional: 龍的傳人, Cina Ringkas:
龙的传人, pinyin: lóng de chuán rén)
sebagai lambang identiti etnik.

Murukku juga mempunyai nama-nama
lain. Nama lain murukku ialah chakli
dan chakri. Makanan tradisional ini
juga berasal dari negara India.
Bahan utama murukku ialah urad
dan tepung beras. Murukku boleh
didapati di mana-mana sahaja dan
dihidangkan sebagai makanan
ringan. Murukku amat lazat dan
senang untuk disediakan. Murukku
dapat dibuat dengan pelbagai
perasa seperti
cili,asafoetida,ajawain dan cumin.
Semua orang daripada pelbagai
kaum menikmati makanan ini tidak
kira umur. Rakyat United Kingdom
merujuk murukku sebagai chakri di
negara tersebut

Sebab utama sesuatu kolam dihasilkan adalah
sebagai makanan untuk serangga dan burung di
sekitar rumah. Agama Hindu mengalakkan
pengikutnya untuk menunjukkan kebajikan
kepada semua, termasuk haiwan, jadi apabila
membuat kolam menggunakan tepung beras atau
beras berwarna, ia adalah sebagai sumber
makanan untuk kehidupan tersebut. Jadi selain
mencantikkan kediaman dengan corak hiasan
yang menawan, elemen kebajikan juga
diterapkan bermula di dipintu masuk rumah lagi.
Jadi kalau anda lihat ada seranggga atau
burung makan beras kolam, jangan halau, itulah
tujuan paling utamanya

Makanan tradisional
masyarakat Orang Asli.
Pucuk paku hutan atau di
gelar pucuk seliley oleh
masyarakat OA Temuan,
dicampur bersama ubi kayu, di
masak gulai.
Biasanya dimakan bersama
nasi atau ikan masin dan
sambal

Tarian Sewang
sememangnya popular dan
sinonim dengan
masyarakat Orang Asli.
Tarian ini asalnya
diadakan untuk tujuan
perubatan, tetapi pada
hari ini tarian ini sering
dipersembahkan di majlis-
majlis keraian
antaranya seperti Majlis
Sambutan Hari Orang Asli
Peringkat Negeri Melaka

Nasi ambeng merupakan hidangan istimewa
masyarakat jawa. Ia merupakan nasi putih
yang dihidangkan dan diletakkan di atas
dulang bersama lauk – pauk yang
mengelilingi nasi putih tersebut.
Antara lauk – pauk yang disajikan
bersama adalah sambal goreng, bergedil,
ikan goreng telur rebus, tempe goreng,
bihun goreng, urap, serunding kelapa dan
opor ayam. Biasanya nasi ambeng disajikan
di majllis – majlis kenduri sebagai tanda
kesyukuran. Nasi ini jika dimakan
menggunakan dulang akan dipanggil nasi
ambeng, namun jika dibungkus dan dibawa
pulang oleh tetamu ia akan dinamakan
‘berkat’.

Tarian Jawa adalah tarian
dan bentuk seni yang
diciptakan dan dipengaruhi
oleh Budaya Jawa.
Pergerakan tarian Jawa
dikendalikan, disengajakan
dan diperhalusi. Seni Jawa
sering memperlihatkan
kehebatan, dan pada masa
yang sama ketenangan tenang
yang ditinggikan jauh di atas
semua perkara biasa.[1]
Tarian Jawa biasanya
dikaitkan dengan budaya
orang Jawa yang sopan, halus
dan canggih kraton, seperti
bedhaya dan srimpi menari.
Namun, dalam pengertian yang
lebih luas, tarian Jawa juga
merangkumi tarian rakyat
jawa dan penduduk kampung
seperti ronggeng, tayub, reog,
dan jaran kepang.



Kompang (Jawi: ‫) کومڤڠ‬ialah sejenis alat muzik
tradisional berupa gegendang bagi masyarakat
Melayu dalam kepulauan Nusantara. Selain itu,
kompang juga kadangkala digunakan oleh suku
Bajau di pesisir Sabah, Malaysia, meskipun tidak
termasuk dalam tradisi asli mereka.[1][2] Ia
tergolong dalam kumpulan alat muzik gendang.
Kulit kompang biasanya diperbuat daripada kulit
kambing betina, namun mutakhir ini, kulitnya
juga diperbuat dari kulit lembu, kerbau malah
getah sintetik

Gong merupakan sejenis alat
muzik 'idiophone' yang berasal
dari Asia Selatan dan Asia
Tenggara. Gong telah wujud
semenjak zaman gangsa lagi dari
Yunani. Gong juga dimainkan bagi
mengiringi permainan wayang
kulit di Indonesia. Gong
merupakan alatan penting yang
berperanan sebagai bunyi tulang
belakang dalam essemble
persembahan muzik gamelan

Tabla adalah merupakan
sejenis alat muzik dalam
keluarga gendang, yang
mempunyai bingkai kayu dan
bertutup dengan belulang
pada satu bukaannya.
Tabla biasanya dimainkan
secara duduk. Ia dimainkan
dengan memalu secara
langsung menggunakan
tangan

Seruling ataupun flut ialah sebuah
alat muzik dari famili alat tiup
kayu atau woodwind. Berlainan
dengan alat berlelidah, seruling
ialah sebuah alat aerofon atau
alat tiup tanpa rid yang
mengeluarkan bunyi daripada
aliran udara yang merentasi
lubang. Ia diperbuat daripada buluh
satu ketika dahulu. Namun kini
seruling moden ada yang diperbuat
daripada logam aluminium dan
plastik. Cara memainkannya
adalah dengan meniup. Akan tetapi
cara meniup seruling hendaklah
betul bagi mengeluarkan bunyi
yang baik. Mengikut klasifikasi
instrumen muzik Hornbostel-Sachs,
seruling atau flut dikategorikan
sebagai alat tiupan pinggir

Gendang (Tulisan Jawi: ) ‫ݢندڠ‬
ialah alat bunyian yang
diperbuat daripada kulit
binatang seperti kerbau,
kambing atau lembu. Ia
merupakan salah sebuah
alat muzik dalam
kelompok alat yang khusus
dipalu atau diusap
menghasilkan bunyi disebut
sebagai "alat perkusi"



Hari Raya Aidilfitri (Bahasa Arab: ʿ ;‫عيد الفطر‬Īd al-
Fiṭr; "perayaan buka puasa") disambut pada 1
Syawal tahun Hijrah. Perayaan tersebut juga
dikenali sebagai Hari Raya Puasa, Hari Raya
Fitrah atau Hari Lebaran. Hari Raya Aidilfitri
merupakan perayaan yang disambut oleh umat
Islam di seluruh dunia tidak kira bangsa sama
ada Arab, Inggeris, Melayu, India-Muslim, Cina-
Muslim dan lain-lain bangsa di seluruh dunia
yang beragama Islam bagi menandakan
berakhirnya bulan Ramadhan yang mana umat
Islam telah menjalani ibadat puasa dengan
tekun. Ia merupakan antara dua perayaan
terbesar bagi umat Islam, selain Hari Raya
Kurban.

Tahun Baharu Cina (Cina ringkas: 春节; Cina
tradisional: 春節; pinyin: Chūn Jié) merupakan
perayaan terpenting orang Cina bagi
menyambut tahun baru dalam kalendar qamari
Cina. Kalendar qamari Cina terbahagi kepada
kitaran 12 tahun dan dinamakan sempena nama
haiwan. (Lihat Tarikh perayaan di bawah.)

Tahun Baru Cina melambangkan permulaan,
titik permulaan dalam nasib dan kehidupan.
Sebelum hari tahun baru bermula, sanak
saudara yang jauh akan kembali berkumpul.
Rumah akan dicuci dan segala hutang-piutang
dikutip atau dibayar agar mereka tidak
sentiasa dikelilingi hutang sepanjang tahun
yang baru. Mercun dibakar pada tengah malam
bagi menandakan bermulanya tahun baru dan
bagi menghalau puaka dan nasib malang.
Rumah-rumah dihiasi dengan buah limau sebagai
simbol murah rezeki, bunga dan pokok limau

Perayaan Deepavali (Tulisan Jawi: )‫ديڤاۏالي‬atau Diwali
ialah suatu perayaan dalam kalangan penganut agama
Hindu menandakan kemenangan oleh kuasa kebaikan
terhadap kuasa kejahatan, secara simboliknya ditujukan
dalam erti cahaya yang menerangi kegelapan. Maksud
tersiratnya ialah menyemai nilai-nilai positif dalam diri
kita untuk menjadi individu yang lebih baik dengan
mengatasi nilai-nilai negatif dalam diri kita untuk
perkembangan rohani.

Hari Deepavali bermula dengan menyapu minyak bijan
di atas kepala dan badan untuk menyejukkan badan,
diikuti upacara sembahyang bersama ahli keluarga di
rumah dan mendapat restu daripada ibu bapa dan orang
tua sebelum ke kuil. Semua orang akan memakai
pakaian baru, berkongsi manisan yang disediakan khas
untuk Deepavali serta mengunjungi rumah sanak-
saudara dan rakan-rakan. Pada waktu malam, barisan
lampu dinyalakan dan bunga api serta mercun
memeriahkan lagi sambutan

Hari Gawai Dayak (Tulisan Jawi: )‫ݢاواي دايق‬merupakan
pesta tahunan yang disambut oleh orang Dayak di
Sarawak, Malaysia dan Kalimantan Barat,
Indonesia pada 31 Mei dan 1 Jun. Pesta ini
merupakan cuti umum di Sarawak dan majlis
keagamaan dan sosial yang diiktiraf sejak 1957.

Hari Gawai Dayak merupakan konsep yang dibawa
oleh penerbit radio, Tan Kingsley dan Owen Liang
daripada komuniti Dayak. Kerajaan kolonial
British enggan mengiktiraf Hari Dayak sehingga
1962. Mereka hanya memanggilnya sebagai Hari
Sarawak dengan melibatkan semua orang
Sarawak sebagai hari kebangsaaan, tanpa
mengira asal etnik

Pesta Kaamatan (Tulisan Jawi: )‫ڤيستا کاءماتن‬atau nama lain iaitu (Tadau
Kaamatan) atau di dalam bahasa Kadazan ("Magavau") merupakan upacara
perayaan khas untuk menghormati "Bambazon" iaitu untuk menghormati
semangat padi. Perayaan ini adalah amalan secara tradisi Kaum Kadazan-
Dusun sejak zaman berzaman. Perayaan "Magavau" ini biasanya diadakan
selepas selesai menuai padi. Pesta Kaamatan yang dirayakan dewasa ini telah
diluluskan oleh Majlis Undangan Kerajaan Koloni sebagai cuti umum Sabah
sejak tahun 1960 lagi, oleh Tun Haji Mohamad Fuad Stephens, Ketua Menteri
Sabah yang pertama.

Antara sambutan menarik yang diadakan ialah persembahan dan pertandingan
tarian Sumazau. Tarian ini ditarikan oleh kaum petani terdiri daripada lelaki dan
perempuan dengan memakai pakaian tradisional mereka. Tarian ini dengan
iringan paluan gong. Tarian ini ditarikan dengan kedua-dua tangan diangkat ke
paras bahu dan dikibar-kibarkan umpama kipasan sayap burung, mengikut
alunan rentak yang dimainkan.

Selain daripada persembahan tarian Sumazau, diadakan juga pertandingan
nyanyian dipanggil Sugandoi, pertunjukan bina badan, dan ratu cantik atau
"Unduk Ngadau", dan persembahan segala jenis kesenian dan kraftangan.
Pertandingan seperti memukul gong dan sukan rakyat juga menjadi antara acara
utama dalam perayaan ini



Baju kurung (Jawi: ‫) باجو کوروڠ‬ialah pakaian
tradisional untuk wanita Melayu. Baju Kurung
terbahagi kepada dua iaitu Baju Kurung Lelaki dan
Baju Kurung Perempuan. Baju Kurung lelaki juga
dikenali juga sebagai Baju Melayu. Ia menjadi
pakaian rasmi untuk negara Brunei, Indonesia,
Malaysia , Singapura dan Thailand. Terdapat dua
jenis baju kurung iaitu Baju Kurung Teluk Belanga
dan Baju Kurung Cekak Musang. Baju ini sesuai
dipakai oleh semua golongan masyarakat tidak
mengira usia. Baju Kurung juga digunakan untuk
menghadiri majlis perkahwinan, majlis agama, dan
majlis rasmi. Di Malaysia, secara amnya seluruh
wanita melayu memakai baju kurung sebagai
pakaian tradisi ini termasuk pakaian rasmi pelajar
sekolah rendah dan menengah. Cuma reka bentuk dan
potongan baju kurung agak berbeza-beza mengikut
negeri.

Cheongsam adalah sebuah pakaian satu
keping China untuk wanita yang berpeluk
badan (dimodifikasikan di Shanghai);
versi lelakinya adalah changshan. Ia
digelar dalam Bahasa China Mandarin
sebagai qípáo (旗袍), qípáor (旗袍儿),
Wade-Giles ch'i-p'ao, dan juga digelarkan
dalam Bahasa Inggeris sebagai gaun
mandarin. Cheongsam yang bergaya dan
seringnya muatan ketat paling sering
dikaitkan dengan hari ini telah dicipta
pada zaman 1920an di Shanghai dan telah
dibuatkan berfesyen oleh wanita
sosialit dan kelas atasan

Sari adalah pakaian lazim dalam
kalangan kaum wanita di Asia Selatan
khususnya anak benua India[1] terdiri
daripada sehelai kain panjang tidak
berjahit dibalut keliling pinggang
disandangkan atas bahu mendedahkan
bahagian perut;[2][3][4] kain ini
digandingkan dengan suatu anak baju
atau baju dalam disebut sebagai choli.[5]

Negeri terbesar di Malaysia yang mempunyai
pelbagai suku kaum ini mempunyai barisan
pakaian tradisional yang tidak terkira
jumlahnya. Pakaian yang lazim dilihat pada
Orang Ulu menggunakan pelbagai corak dan
motif, dan menggunakan kain tenunan tangan,
kain kulit pokok, bulu ayam dan manik.
Sarawak terkenal dengan pua kumbu Iban,
kain songket Melayu Sarawak, pelbagai
perhiasan tradisional, serta tengkolok bulu
burung.

Masyarakat Orang Asli yang lazimnya
tinggal di kawasan hutan di Malaysia,
memakai pakaian yang diperbuat dari bahan
semulajadi seperti kulit pokok terap dan skirt
rumput. Perhiasan yang dipakai oleh mereka
termasuklah lilit kepala yang diperbuat
daripada daun yang dianyam dengan pelbagai
corak



Perisai yang berbentuk lonjong ini
diperbuat daripada sekeping kayu
lembut dan dihiasi dengan corak figura
dan flora. Ia digunakan sebagai
perlindungan dalam peperangan oleh
kaum Iban dan Dayak di Sarawak. Ia
berfungsi melindungi diri daripada
serangan atau tetakan pihak musuh
khususnya semasa amalan ‘Ngayau’
(memenggal kepala musuh) pada masa
dahulu

Kegunaan terabai pada zaman
dahualu adalah untuk
melindungi diri daripada
serangan pihak musuh semasa
peperangan. Namun pada masa
kini, terabai telah menjadi
barang perhiasan bukan
sahaja bagi kaum iban tetapi
kaum-kaum lain yang
menjadikan terabai sebagai
bahan perhiasan kerana
keunikan terabai itu sendiri.

Mistik Dan Kisah Terabai, Yang Merupakan
Perisai Tradisional Iban Suatu Masa Dahulu. DI
kalangan masyarakat Iban ianya dikenali
dengan nama Terabai atau di dalam bahasa
standard digelar “Perisai”.
Menurut kepercayaan masyarakat Iban untuk
mengukir sesuatu terabai bukan hanya
memerlukan kepakaran semata-mata. Ini
kerana setiap pengukir Iban yang terpilih
sebenarnya didatangkan ideanya atas
kehendak tuhan .
Pada setiap motif ukiran terabai Iban yang
cukup unik ini juga sebenarnya turut
menggambarkan keadaaan pada masa
tersebut. Perkaitan setiap motif ukiran
dengan cerita legenda juga turut mendokong
kewujudan asal-usul motif ukiran seperti
pertarungan Rawing dan Raja Merom,
pertarungan Lang Ngindang dan Lang
Kachang,

Kisah legenda pertarungan antara Lang
Ngindang dan Lang Kachang sewaktu perang
Pengayau. Dikatakan pada saat pertempuran
semakin sengit tetiba tubuh badan Lang
Ngindang ikut bergetar dan lemah apabila
melihat terabai yang digunakan oleh Lang
Kachang. Ianya ada kena mengena dengan motif
ukiran terabai Lang Kachang pada masa itu
yang menggunakan motif iban laki-laki.
Untuk Lang Ngindang pula motif ukiran
terabainya menggunakan motif iban perempuan.
Malah sebenarnya adalah dipercayai oleh
kerana Lang Kachang menggunakan terabai
motif iban laki-laki juga turut mendapat reaksi
yang berlainan.
Ini semua adalah tindakbalas mistik pada setiap
penggunaan terabai untuk peperangan dan
kerana itulah suatu waktu dahulu setiap
pahlawan iban amat berhati-hati memilih motif
ukiran mahupun warna terabai yang akan
mereka gunakan.

Inilah antara falsafah didalam pembuatan dan
pengukiran motif terabai tradisional masyarakat
Iban suatu waktu dahulu. Setiap motif ukiran
tradisional bukan hanya suka-suka tetapi
mempunyai kefahaman mistik dan supernatural
pada sesiapa yang memilikinya.

Agak kurang pembuatan terabai tradisional
sekarang dan ianya banyak dijadikan antara
barangan berharga warisan keluarga. Manakala
yang sering kita lihat di pasaran adalah jenis
terabai Iban yang sudah dikomersialkan iaitu
motif ukirannya lebih kepada menunjukkan
simbolik kebudayaan dan seni kraftangan
beridentitikan masyarakat Iban itu sendiri.

Terabai diperbuat daripada
kayu yang hanya mempunyai satu
jenis warna. Pada asalnya
‘Terabai’ diperbuat daripada
kayu keras dan dihiasi dengan
ukiran pada permukaan depan
dan ukiran terabai diukir dalam
pelbagai bentuk.

Terabai boleh dibuat dengan
pelbagai saiz seperti besar,
sederhana besar atau kecil.
Bentuk terabai juga boleh
dibuat berdasarkan kreativiti
namun biasanya terabai
berbentuk memanjang.
Pembuatan terabai Pembuatan
Terabai tidaklah mudah kerana
memerlukan ketelitian yang
tinggi serta ukiran yang halus
dan ketekunan dalam mengukir
corak terabai

Kepentingan terabai



Gadis atau perempuan
Menari
Cantik / putih berseri

Tarian

Kehebatan yang tinggi
Pasar
Merayakan seseuatu
peristiwa

Ingin benar bertemu
Perasaan dan batin

Pada pendapat saya, apabila rakyat saling mencuba
untuk menari tarian sumayau bersama-sama , ianya
boleh memupuk semangat perpaduan dalam kalangan
rakyat Malaysia.Bukan itu saja ,ia juga boleh
megeratkan hubungan antara masyarakat .

Tamu bermaksud pasar atau tempat orang membeli
dan menjual sayur .Kepentingan tamu pula adalah
untuk membantu penduduk mendapatkan bekalan
makanan yang diperlukan dan seterusnya dapat
membantu mengeratkan hubungan silaturrahim
masyarakat setempat.