คำที่มักเขียนผิด

รวบรวมคำที่มักเขียนผิดตั้งแต่หมวด ก - ฮ



คำที่มักใช้ผิด
ในเอกสารทางการ

วิ ช า ก า ร เ ขี ย น ก ลุ่ ม 5
โ ร ง เ รี ย น เ ซ น ต์ เ ท เ ร ซ า

คำนำ

เนื่องจากคณะผู้จัดทำได้เล็งเห็นความสำคัญของการ
สำกดคำให้ถูกต้องโดยเฉพาะในหนังสือทางราชการซึ่ง
ต้องการความถูกต้อง ตรงไปตรงมาและความเข้าใจเป็น
อย่างมาก แต่จากการสำรวจพบว่าหลายๆคนยังมีความ
สับสนในการใส่ ตัวสะกด สระ และ วรรณยุกต์ที่ออกเสียง
คล้ายกัน เพราะบางคำออกเสียงเหมือนกัน เขียนต่างกัน
ความหมายก็ต่างกัน จึงทำให้อาจสื่อสารความหมาย
คลาดเคลื่อนได้

ทางคณะผู้จัดทำมีความเห็นรวมกันว่าจะให้มีการ
จัดทำสมุดรวมคำศัพท์ที่มักเขียนไม่ถูกต้องขึ้นโดยนำ
เสนอเป็นรูปแบบหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ (E-Book) และเผย
แพร่ผ่านทางเพจเฟซบุ๊ค ภายในหนังสือมีตารางเปรียบ
เทียบคำที่ถูกต้องและคำที่มักเขียนผิด จึงได้ปรึกษาจัดทำ
โครงงานนี้ขึ้น โดยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าการทำสมุดศัพท์
ครั้งนี้สามารถทำให้ผู้อ่านเข้าใจง่ายขึ้นและสามารถนำไป
ใช้ได้จริง เหมาะสมกับทุกเพศทุกวัย และได้รับประโยชน์
จากการศึกษาไม่มากก็น้อย

หมวด ก - ฮ

หมวด ก.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด
หมายเหตุ

ก็ ก้อ

กงเกวียนกำเกวียน
กงกำกงเกวียน กง และ กำ เป็นส่วนประกอบของล้อเกวียน
กงสุล

กงศุล - "กรมการกงสุล" เรียกสั้น ๆ เป็น "กงสุล"

กฎ
- ซึ่งคำว่า "กงสุล" นั้นมาจากคำในภาษาฝรั่งเศสว่า "consul"

กบฏ กฏ กฎ ทุกอย่าง ใช้ ฎ ชฎา ยกเว้น ปรากฏ ใช้ ฏ ปฏัก ส่วน กรกฎ/
กรกฏ สะกดได้ทั้งสองแบบ


กบฎ, กบถ - "กบฏ" ใช้ ฏ ปฏัก


กบาล, กระบาล
- ในสมัยโบราณ เคยสะกดด้วย ฎ ชฎา (ดู พจนานุกรมกฎหมาย
ของ ขุนสมาหารหิตะคดี)
กรรมกร


- ถ้าออกเสียง "ขะ-บด" เขียน "ขบถ"

กรรมกรณ์ กะบาล, -บาน ใช้เรียกศีรษะ แต่เป็นคำไม่สุภาพ


กรรมกรณ์ - "กรรมกร" = คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน
กระเชอ
กระเพาะ
- "กรรมกรณ์" = อาญา, เครื่องสำหรับลงอาญา ฯลฯ

กริยา กรรมกร - "กรรมกร" = คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน

กรีฑา
- "กรรมกรณ์" = อาญา, เครื่องสำหรับลงอาญา ฯลฯ
กรีธา
กลยุทธ์ กระเฌอ, กะเชอ, กะเฌอ ระวังสับสนกับ เฌอ
กลางคัน
กะเพาะ, กะเพราะ, กระเพราะ ระวังสับสนกับ กะเพรา
กลิ่นอาย
กิริยา "กริยา" (กฺริ-) คือ คำชนิดหนึ่ง บอกอาการ การกระทำ เช่น เดิน วิ่ง
กสิณ เขียน เหล่านี้ คือ คำกริยา
กเฬวราก
กรีธา, กรีทา กีฬาประเภทหนึ่ง
กอปร
กรีฑา เคลื่อน ยก เดินเป็นหมู่หรือเป็นกระบวน เช่น กรีธาทัพ
กอล์ฟ
กลยุทธ, กลยุทธิ, กลยุทธิ์

กะทันหัน
กะเทย กลางครัน

กะเทาะ
กะบังลม กลิ่นไอ อาย แปลว่า กลิ่น ดังนั้นจึงเป็นการใช้คำที่มีความหมายซ้ำกัน เช่น
กะปิ คำว่า ภูเขา (ภู แปลว่า เขา)
กะพง
กะพริบ กสิน

กะพรุน
กะเพรา กเลวราก

กะล่อน
กะละมัง กอป, กอปร์ อ่านว่า "กอบ"

กลอฟ, กอลฟ์, ก็อลฟ์, ก็อล์ฟ,

ก๊อลฟ์, ก๊อล์ฟ

กระทันหัน


กระเทย


กระเทาะ


กระบังลม


กระปิ


กระพง


กระพริบ


กระพรุน


กะเพา, กระเพา, กระเพรา ระวังสับสนกับ กระเพาะ

กระล่อน


กาละมัง

กะลาสี กลาสี

กะละแม
กะหรี่ กาละแม, กาลาแม, กาละแมร์

กะเหรี่ยง
กะหล่ำ กระหรี่

กะโหลก
กังวาน กระเหรี่ยง

กาลเทศะ
กาลเวลา กระหล่ำ

กำเหน็จ
กิตติมศักดิ์ กระโหลก จำไว้ว่า กะโหลก กะลา

กินรี กังวาล

กิริยา
กาละเทศะ

กุฎี, กุฏิ
กาฬเวลา กาล หมายถึง เวลา แต่ กาฬ หมายถึง รอยดำหรือแดง
เกม
กำเหน็ด



กิติมศักดิ์, เกียรติมศักดิ์

เกล็ดเลือด
กินนรี แต่ "กิน-นอน" เขียน 'กินนร'
เกษียณ
กริยา "กิริยา" คือ อาการ การกระทำ เช่น ปฏิกิริยา
เกสร
เกาต์ กุฎ, กุฎิ "กุฏิ" อ่านว่า "กุด" หรือ "กุ-ติ" หรือ "กุด-ติ" , ถ้าต้องการอ่าน "กุ-
เกียรติ ดี" ต้องเขียน "กุฎี" (ใช้คำไหนก็ได้)

เกมส์ ในภาษาไทยสำหรับกรณีทั่วไปจะไม่มีการเปลี่ยนรูปแบบคำใดๆ ทั้ง
สิ้น ไม่ว่าสื่อความหมายถึงเอกพจน์หรือพหูพจน์


เว้นแต่เป็นการทับศัพท์วิสามานยนาม เช่น "SEA Games"
ว่า ซีเกมส์

เกร็ดเลือด


เกษียน, เกษียร เกษียณ = สิ้นไป เช่นเกษียณอายุ; เกษียน = เขียน; เกษียร =
น้ำนม

เกษร ส่วนในของดอกไม้

เก๊าท์


เกียรติ์ อ่านว่า "เกียด", ถ้าเขียน "เกียรติ์" อ่านว่า "เกียน" เช่น รามเกียรติ์

หมวด ข.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

ขบถ ขบฏ ดู กบฏ
ขโมย โขมย

ขริบ ขลิบ, ขริป, ขลิป
ขริบ = ตัดเล็ม




ขลิบ ขริบ, ขริป, ขลิป

ขวาน

ขะมักเขม้น ขวาญ

ขัณฑสกร ขมักเขม้น

ขาดดุล ขัณท-, ขันท-, ขันฑ-
ข้าวเหนียวมูน ขาดดุลย์ ดู "ดุล", "สมดุล"
ขี้เกียจ ข้าวเหนียวมูล มูน = เอากะทิเคล้ากับข้าวเหนียวเพื่อให้มัน
ขึ้นฉ่าย ขี้เกลียด, ขี้เกียด
เขยก คึ่น-, ขื้น-, คื่น-, -ช่าย, -ไฉ่, -ไช่

ไข่มุก ขเยก, ขะเหยก

ไข่มุกข์, ไข่มุกด์, ไข่มุข

หมวด ค.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
คณบดี คณะบดี

คทา คฑา, คธา

คน ฅน
ครรไล ครรลัย ฅ ไม่เคยใช้เขียนคำว่า ฅน


ครองแครง คลองแคลง

ครองราชย์ ครองราช
ครอบคลุม คลอบคลุม, -ครุม, -คุม ครองความเป็นราชา
คริสตกาล คริสต์กาล

คริสตจักร คริสต์จักร
คริสต์ทศวรรษ คริสตทศวรรษ ใช้ตามโบราณ
คริสต์ศตวรรษ คริสตศตวรรษ ใช้ตามโบราณ
คริสต์ศักราช คริสตศักราช ไม่นิยมสมาสข้ามภาษา
คริสต์ศาสนา คริสตศาสนา ไม่นิยมสมาสข้ามภาษา
คริสต์ศาสนิกชน คริสตศาสนิกชน
คริสต์มาส คริสตมาส

ครุท, ครุธ ไม่นิยมสมาสข้ามภาษา
ครุฑ คุรุภัณฑ์
ครุภัณฑ์ คุรุศาสตร์

ครุศาสตร์ คฤหาสถ์

คฤหาสน์ คลิ้ก, คลิ๊ก

คลีนิก, คลินิค

คลิก

คลินิก ฆ้อน คฤห + อาสน
ค้อน ค๊ะ

คนอง

คะ คัดสรรค์

คะนอง คาร์ฟ, คราฟ, คาร์พ, คราพ

คัดสรร เคารวะ, คาราวะ, คราวะ

คาร์ป คำนวน

คารวะ คำดุษฎี ชื่อปลา ทับศัพท์มาจาก carp
คำนวณ คุ้กกี้, คุ๊กกี้

คำสดุดี ครุศึกษา

คุกกี้ เค็ก, เค๊ก

คุรุศึกษา เคลียด ออกเสียง คุก โดยไม่ต้องใส่วรรณยุกต์
เครื่องลาง

เค้ก แคตตาล็อก, แคตาล็อก

เครียด แค็บ-, แคป-, แค็ป-

เครื่องราง แคะแกน, แคะแกรน, แคระแกน, แคระแก

แค็ตตาล็อก รน, แคระเกร็น

แคบหมู


แคระแกร็น แกร็น = ไม่เจริญเติบโตตามปรกติ (ใช้แก่คน สัตว์ และพืช)

แครง แคลง แครง เป็นชื่อหอยทะเลและชื่อเห็ดชนิดหนึ่งแปลว่า กินแหนง, สงสัย
โค่ง โข่ง โข่ง = เปิ่ น ไม่เข้าท่า / โค่ง = โตกว่าเพื่อน
โคตร โครต, โคต, โคด

โครงการ การ คือ งาน
โควตา

โควต้า ออกเสียง คว ควบกล้ำ และออกเสียง ต้า โดยไม่ต้องใส่วรรณยุกต์

คอลัมม์, คอลัมภ์


หมวด ฆ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
ฆรวาส, ฆารวาส, -วาท

คำที่เขียนถูกต้อง
ฆราวาส ฆาตรกร ฆาต แปลว่า ฆ่า, ทำลาย หรือ ตี
ฆาตกร ฆาตรกรรม ฆาต แปลว่า ฆ่า, ทำลาย หรือ ตี
ฆาตกรรม - "เฆี่ยน" = ตีด้วยหวายหรือไม้เรียวเป็นต้นเป็นการลงโทษ เป็นต้น
เฆี่ยน เคี่ยน

หมวด ง. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

คำที่เขียนถูกต้อง งบดุลย์

งูสวัส, งูสวัสดิ์

งบดุล
งูสวัด

หมวด จ.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
จงกรม
จงกลม การฝึกสมาธิ
จระเข้
จรเข้ เครื่องดนตรีไทย เรียก จะเข้; ชื่อสถานที่บางแห่งยังสะกดว่า จรเข้ อยู่เช่น คลอง
จลนศาสตร์ จลศาสตร์ จรเข้บัว ตำบลจรเข้สามพัน ตำบลจรเข้ร้อง
จลาจล
จะงอย

จะจะ
จะละเม็ด จราจล มาจากคำ จล + อจล
จักจั่น
จักร จงอย


จักรพรรดิ จะ ๆ คำมูลสองพยางค์ ใช้ไม้ยมกไม่ได้
จักรวรรดิ
จักสาน จาละเม็ด, จาระเม็ด, จรเม็ด, จระเม็ด


จัตุรัส จั๊กจั่น

จาระไน
จาระบี จักร์

จำนง
จินตนาการ จักรพรรดิ์ อ่านว่า "จัก-กฺระ-พัด"

จักรวรรดิ์ อ่านว่า "จัก-กฺระ-หวัด"

จักรสาน เครื่องใช้ที่ทำด้วยมือ

จตุรัส


จารไน


จารบี


จำนงค์ แผลงจาก "จง"

จินตะนาการ, จินตรนาการ

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย ปัจจุบันใช้แบบมีทัณฑฆาตตามที่ได้รับพระราชทาน (ขัดหลักคำสมาส)
เจ๊ง เจ็ง, เจ้ง, เจ๋ง เจ๊ง (ไม้ตรี) = ล้มเลิกกิจการ หมดสภาพ ใช้การไม่ได้
เจ๋ง เจ๊ง เจ๋ง (ไม้จัตวา) = ดีเลิศ ยอดเยี่ยม
เจตจำนงค์ จำนง แผลงจาก จง
เจตจำนง เจตนารมย์

เจตนารมณ์ เจียรไน

โจทย์
เจียระไน จัย โจทก์ หมายถึง ผู้ฟ้องร้องในศาลกล่าวหาจำเลย โจทย์ หมายถึง ปัญหา เช่น
โจทก์ โจทย์เลข
ใจ


หมวด ฉ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

คำที่เขียนถูกต้อง ฉะบับ

ฉนั้น

ฉบับ ฉนี้

ฉะนั้น ฉันท์ เสมือน เช่น ฉันญาติ ฉันมิตร; รับประทาน ใช้แก่พระสงฆ์
ฉะนี้ ฉัน ความพอใจ หรือร้อยกรองประเภทหนึ่งมีบังคับครุลหุ
ฉะเพาะ, ฉเพาะ

ฉัน ฉไน

ฉันท์
เฉพาะ
ไฉน

หมวด ช.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
(พระ)ชนมพรรษา (พระ)ชนม์พรรษา อ่านว่า ชน-มะ-พัน-สา
มาจาก ชนฺม(นฺ) + อายุ
(พระ)ชนมายุ (พระ)ชนม์มายุ
ชมพู ชมภู

ชมพู่ ชมภู่

หมายถึง ทางนํ้า เช่น กระบวนเสด็จพระราชดำเนินโดยทางชลมารค
ชลมารค ชลมาค, ชลมาคร, ชลมาร์ค
ช็อกโกเลต, ช็อกโกแลต ช๊อกโกแลต, ช็อกโกแล็ต, ชอคโกแลต, ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554

ชอุ่ม ช๊อคโกแลต, ช็อคโกแลต ฯลฯ ไม่มีสระอะ
ชะนี ชะอุ่ม

ชะมด ชนี

ชมด

ชะลอ ชลอ

ชัชวาล ชัชวาลย์
ชานชาลา ชานชะลา ไม่มี ย์
ชีพิตักษัย, ชีพตักษัย
ชีวประวัติ
"ชาลา" แปลว่า ชาน "ชานชาลา" เป็นคำซ้อน (ทำนองเดียวกับ กักขัง, ใหญ่โต
ไชเท้า, ไช้เท้า ชีวะประวัติ ฯลฯ)
ไชโป๊, ไช้โป๊
ใชเท้า ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554
ไชโป๊ว, ไช้โป๊ว, ไชโป้ว
สมาสแล้วลบวิสรรชนีย์

พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ให้สะกดได้ทั้ง ไชเท้า และ ไช้
เท้า; ไม่ใช้ไม้ม้วน

ผักกาดหัวที่ดองเค็มหรือหวาน แล้วนำไปตากแห้ง; ระบบเสียงภาษาไทยไม่มี
เสียงสระโอว

หมวด ซ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
ทรวดเซ ไม่ใช้ ทร
คำที่เขียนถูกต้อง ส้องเสพ
ซวดเซ ไม่ใช้ ส เสือ ไม้โท
ซ่องเสพ ทราบซ่าน, -ส้าน ไม่ใช้ ทร
ซาบซ่าน ทราบซึ้ง ไม่ใช้ ทร
ซาบซึ้ง

ซาลาเปา ซาละเปา, ซะละเปา
แปลว่า หยั่งเสียงเพื่อฟังความคิดเห็น และไม่ได้มาจากคำภาษา
ซาวเสียง ซาวด์เสียง, อังกฤษว่า "sound"










ซีเมนต์ ซีเม็นต์, ซีเมนท์, ซีเม็นท์, ซีเม็น
ซีรีส์ ซีรีย์, ซีรี่ย์ ไม่ใช้ ย์
ซุ่ม สุ่ม, สุ้ม ซุ่ม = ซ่อน, แอบซ่อนคอยทีอยู่ / สุ่ม = เครื่องมือจับปลา, เครื่องสานครอบขัง
สุ้ม
ซุ้ม เซ็นต์ชื่อ ไก่, ไม่เฉพาะเจาะจง
เซ็นชื่อ เซ็นติเมตร สิ่งที่เป็นพุ่มมีทางลอดได้, ส่วนบนของประตูหน้าต่าง
เซนติเมตร แซบ
แซ่บ ไซร้ จากคำอังกฤษ sign ซึ่งไม่มีอักษร t อยู่ในคำ

ไม่มีไม้ไต่คู้
ไซ้ โทรม


ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554; ใส่รูปวรรณยุกต์เอกเพื่อ
โซม บ่งว่าเป็นเสียงวรรณยุกต์โทและออกเสียงสั้น (อย่างคำว่า แน่บ)


ไซ้ = กิริยาที่นกหรือเป็ดเอาปากย้ำ ๆ ขนหรือหาอาหาร ฯลฯ, เช่น เป็ดไซ้ขน



โซม = เปียกทั่ว, เช่น เหงื่อโซมตัว

หมวด ฌ.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

ฌาน ฌาณ ไม่ใช้ ณ
ฌาปนกิจ ฌาปณกิจ ไม่ใช้ ณ
กระเฌอ, กะเฌอ มาจากภาษาเขมร ឈើ
เฌอ

หมวด ญ.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

ญวน ญวณ

ญัตติ ญัติ

ญาณ ญาน


หมวด ฌ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

คำที่เขียนถูกต้อง ฏีกา ใช้ ฎ ชฎา ตัวอักษรที่คล้ายกันทำให้เกิดความสับสน

ฎีกา

หมวด ฐ.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

ฐาน ฐาณ


หมวด ฐ.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

ฐาน ฐาณ


หมวด ด. หมายเหตุ
เครื่องหมาย *, ดอกของต้นจัน
คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด
ดอกจัน รกหุ้มเมล็ดจันทน์เทศ
ดอกจันท์, ดอกจันทน์, ดอกจันทร์ ดอกไม้ประดิษฐ์สำหรับงานเผาศพ
ดอกจันทน์ ดอกจัน, ดอกจันท์, ดอกจันทร์
ดอกไม้จันทน์ ดอกไม้จัน, ดอกไม้จันท์, ดอกไม้จันทร์



ดัตช์ ดัชต์, ดัชท์, ดัทช์
ดาดตะกั่ว ดาษตะกั่ว

ดาดฟ้า ดาษฟ้า

ดาวน์ ดาว์น, ดาว คำทับศัพท์ down ตัวสะกดหลักคือ ว
ดาษดื่น
ดำรง ดาดดื่น

ดำริ ดำรงค์

ดำหริ, ดำริห์ อ่านว่า "ดำ-หริ", โบราณเขียน "ดำริห์", แผลงมาจาก "ตริ" (คิด)
ดุล "ดุล" เป็นคำนามแปลว่า ความเท่ากัน หรือความเสมอกัน, ส่วน "ดุลย์" เป็นคำ
ดุลย์ วิเศษณ์แปลว่า เท่ากัน หรือเสมอกัน
ดุษณี โดยดุษฎี ดุษณี หมายถึง นิ่ง








โบราณเขียน "เหิร"
เดินเหิน เดินเหิร

เดือดร้อน เดือนร้อน เป็นภาษาปาก หรือ คำไม่สุภาพ หมายถึง กิน หรือ พูดกระทบให้โกรธ ฯลฯ
แดรก, แด่ก, แดร่ก, แด๊ก คำทับศัพท์ภาษาอังกฤษ drive ดฺร ควบกล้ำ
แดก ไดร์ฟ
ไดรฟ์
คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
หมวด ต. ต่างๆ หรือ ต่างต่าง



คำที่เขียนถูกต้อง ตรรกะศาสตร์

ต่าง ๆ ตรรกกะ

ตระเวณ

ตรรกศาสตร์ ตราสังข์
ตรรกะ, ตรรก- ตรึงตา หมายถึง ติดแน่น
ตระกร้า

ตระเวน ตาราง
ตราสัง ตาลขโมย ที่คุมขัง
ตรึงตรา ตะราง

ตะกร้า ตำหรับ
ตะราง ติดสัตว์ ช่องสี่เหลี่ยม
ตานขโมย โต้ะ

ตาราง ไต้

ตำรับ

ติดสัด ไต้เท้า
ใช้แสดงตำแหน่ง เช่น ใต้โต๊ะ ภาคใต้ แสงใต้ (ออโรรา)
โต๊ะ ใต้ เปรียบเหมือนเราอยู่ข้างใต้ เท้าของผู้มีอำนาจบารมี ทำนองเดียวกับ ใต้ฝ่า
ใต้ ใต้ก๋ง
ใต้ฝุ่น พระบาท ฯลฯ
ใต้เท้า ไตรยางค์ หมายถึงคบเพลิง เช่น ขี้ไต้ จุดไต้ตำตอ น้ำตาแสงไต้ หรือใช้ทับศัพท์ภาษาอื่น
ใต้หวัน
ไต้ นายท้ายเรือสำเภาหรือเรือประมง ทับศัพท์จากภาษาจีน
ไต้ก๋ง ทับศัพท์มาจาก typhoon หรือจากภาษากวางตุ้ง
ไต้ฝุ่น

ไตรยางศ์ ทับศัพท์จากภาษาจีน
ไต้หวัน

หมวด ถ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

คำที่เขียนถูกต้อง ถนนราดยาง ลาด หมายถึง ปู
ถ่วงดุลย์

ถนนลาดยาง ถั่วพลู
ถ่วงดุล เถาว์ ถั่วที่ด้านข้างมีรอยเป็นพู
ถั่วพู ถ่ายตัว

เถา
ไถ่ตัว เรียกค่าไถ่ ก็ใช้คำนี้

หมวด ท. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
ทะโมน, โทมน

คำที่เขียนถูกต้อง ทะยอย

ทโมน ทะแยง, แทยง

ทยอย ทรงกรด

ทแยง ทรมานทรกรรม

ทรงกลด
ทรราชย์ - ทรราช = ผู้ปกครองบ้านเมืองที่ใช้อำนาจสร้างความเดือดร้อน, ตามรากศัพท์
ทรมาทรกรรม หมายถึง ราชาชั่ว แต่สามารถใช้ได้กับทั้งที่เป็นราชาและไม่เป็นราชา



ทรราช ทรนง, ทนง

พังทลาย ถล่มทลาย

ทะลาย กัณฑ์ แปลว่า คำเทศน์ตอนหนึ่ง; กัณฐ์ แปลว่า คอ
ทระนง, ทะนง ทศกัณฑ์

ทอมซิน

ทลาย ทนุถนอม

ทศกัณฐ์ ทนุบำรุง ช่อผลของมะพร้าว
ทอนซิล

ทะนุถนอม ทลาย

ทะนุบำรุง, ทำนุบำรุง ทะเลสาป ทายาด = ยิ่งยวด เช่น ทนทายาด
ทะลาย ทายาท = ผู้สืบสกุล
ทะเลสาบ ฑัณฑ์

ทายาท

ทัณฑ์ ทีฆายุ หมายถึง อายุยืนยาว
ทายาด
หมายถึง กิจที่ทำได้ยาก, จากภาษาบาลี ทุกฺกรกิริยา (ทุกฺกร + กิริยา)
ทายาด, ทาญาติ

จากภาษาบาลี ทุคฺคติ, ทุ(สฺ)- + คติ, ซ้อน คฺ แต่ภาษาไทยตัดตัวสะกด คฺ
ทายาท ทารุน จากภาษาบาลี ทุพฺพลภาว, ทุพฺพล (ทุ(สฺ)- + พล) + ภาว
ทารุณ ฑีฆายุโก จากภาษาบาลี ทุพฺภิกฺขภย, ทุ(สฺ)- + ภิกฺข + ภย, ซ้อน พฺ
ทีฆายุโก ทุกขกิริยา, ทุกขรกิริยา
ทุกรกิริยา ทุกข์คติ
ทุคติ ทุพลภาพ
ทุพพลภาพ ทุภิกขภัย
ทุพภิกขภัย

ทุศีล ทุจศีล ไม่มี จ
ทูต ฑูต ทูตทุกอย่าง ใช้ ท ทหาร
ทูนหัว
ทูลกระหม่อม ทูลหัว พ่อทูนหัว แม่ทูนหัว
เท่ ทูนกระหม่อม

เทพนม
เทเวศ, เทเวศร์, เทเวศวร์ เท่ห์ ไม่มี ห์
เทโวโรหณะ เทพพนม เทว + นม ไม่ใช่ เทพ + พนม
เทอญ เทเวศน์ เทว + อิศร, ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554
เทอม เทโวโรหนะ ใช้ ณ เณร มาจาก เทว + โอโรหณ
เท้าความ
เทิญ

เทิด เทิม, เทิร์ม

ท้าวความ เขียนเหมือน "เท้า"
เทิดทูน ยกเว้นเมื่อเป็นส่วนหนึ่งของวิสามานยนาม เช่น ถนนเทอดไท ทาง
แท็กซี่ เทอด แยกเทอดดำริ
แทรกแซง

โทรทรรศน์ เทิดทูล

โทรทัศน์ แท๊กซี่

แซกแซง กล้องส่องทางไกล
โทรม โทรทัศน์ เครื่องใช้ไฟฟ้าชนิดหนึ่ง
โทรทรรศน์ โทรม = เสื่อมสภาพ, ระดมฟันแทง, ร่วมกันข่มขืนกระทำชำเรา
โทรศัพท์ หญิง ฯลฯ
โซม

หมวด ธ.
โทรศัพย์
คำที่เขียนถูกต้อง
ธนบัตร คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
ธนาณัติ ธนาบัตร



ธรรมเนียม ธนานัติ, ธนาณัต
ธัญพืช ในหนังสือเก่า ๆ เขียน "ทำเนียม" ก็มี, แต่ปัจจุบัน ใช้ "ธรรมเนียม" (มาจาก
ธำมรงค์ ทำเนียม ธรรม + นิยม)
ธำรง

ธุรกิจ ธัญญพืช
ธำมรง, ทำมะรงค์ แปลว่า "แหวน"


ธำรงค์
ธุระกิจ คำสมาส หรือใช้ กิจธุระ

หมวด น. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
นพปดล แปลว่า เก้าชั้น
คำที่เขียนถูกต้อง นพดล เว้นแต่ "นพดล" ที่เป็นชื่อเฉพาะ
นพปฎล นวตกรรม
นภดล น็อต, น๊อต

นวัตกรรม น๊ะ ทับศัพท์จาก nut ในภาษาอังกฤษที่หมายถึงอุปกรณ์ช่าง
นอต
นะ นะค่ะ, นะค๊ะ ออกเสียงวรรณยุกต์ตรี โดยไม่ปรากฏรูป
นะคะ สันทนาการ คะ เป็นเสียงตรี ไม่ต้องใช้ไม้ตรี ในขณะที่ ค่ะ เป็นเสียงโท

นันทนาการ นัยยะ

นัย นัยตา อ่านได้ทั้ง ไน และ ไน-ยะ

นัยน์ตา หน้า

คำประกอบหน้ากริยา หมายความว่า ควร เช่น น่าจะทำอย่างนั้น น่าจะเป็นอย่าง
น่า นาฎกรรม
นี้; ชวนให้, ทำให้อยากจะ, เช่น น่ากิน น่ารัก
นาฏกรรม นาฑี ใช้ ฏ ปฏัก

นาที นานับประการ นาฑี เป็นภาษาสันสกฤต พบบ้างในหนังสือเก่า ปัจจุบันพจนานุกรมให้สะกด
นา ๆ แบบเดียวเท่านั้น
นานัปการ

นานา น้ำจัน, -จัณท์, -จันท์
น้ำจัณฑ์ น้ำมันก๊าซ, -ก๊าส ไม่ใช่คำซ้ำ แต่เป็นคำมูลสองพยางค์ที่รับมาจากภาษาบาลี แปลว่า "ต่าง ๆ"
น้ำแข็งใส

น้ำมันก๊าด นิจสิน

น้ำแข็งไส นิตยาสาร
นิเทศน์, นิเทส หมายถึงการนำน้ำแข็งไปไสบนกบ จนได้เกล็ดน้ำแข็ง เป็นวิธีทำแบบดั้งเดิม
นิจศีล

นิตยสาร



นิเทศ

หมวด บ.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
บรรทัด
บรรทุก บันทัด

บรรลุ
บรรเลง บันทุก

บรั่นดี
บริสุทธิ์ บันลุ

บล็อก
บ่วงบาศ บันเลง

บอระเพ็ด
บังสุกุล บะหรั่นดี

บังเอิญ
บริสุทธ, บริสุทธิ

บัญญัติไตรยางศ์
บัตรสนเท่ห์ บล็อค, บล๊อก หลักการทับศัพท์
บันดาล
บันได บ่วงบาศก์, บ่วงบาต, บ่วงบาท

บันเทิง
บันลือ บรเพ็ด, บอระเพชร

บางลำพู
บาดทะยัก บังสกุล

บาตร
บาทบงสุ์ บังเอิน

บาทหลวง
บำเหน็จ บัญญัติไตรยางค์ เหมือน ไตรยางศ์

บิณฑบาต บัตรสนเท่



บรรดาล

บิดพลิ้ว
บุคคล บรรได

บุคลากร
บรรเทิง

บุคลิก
บรรลือ

บุคลิกภาพ
บางลำภู

บุปผชาติ
บุษราคัม บาททะยัก, บาดทยัก

บูชายัญ
บูรณปฏิสังขรณ์ บาต เครื่องใช้อย่างหนึ่งของพระสงฆ์

บาทบงส์ อ่านว่า บาด-ทะ-บง

บาดหลวง


บำเน็จ


บิณฑบาตร, บิณฑบาท "บาต" ไม่ได้มาจากคำที่แปลว่า บาตร แต่รับมาจากคำภาษาบาลีว่า ปาต [ปา-

ตะ] แปลว่า ตก, การตก




บิดพริ้ว


บุคล


บุคคลากร


บุคคลิก, บุคลิค, บุคคลิค มาจากคำภาษาบาลีว่า ปุคฺคลิก [ปุก-คะ-ลิ-กะ] เมื่อรับมาใช้ในภาษาไทย สะกด
ด้วย ค ตัวเดียว แต่อ่านว่า บุก-คะ-ลิก

บุคคลิกภาพ, บุคลิคภาพ, บุคคลิ

คภาพ

บุปผาชาติ


บุษราคำ, บุศ-


บูชายัน, บูชายันต์


บูรณะปฏิสังขรณ์ คำสมาส ไม่ต้องประวิสรรชนีย์ระหว่างคำ แต่ยังคงออกเสียง อะ

เบญจเพส เบญจเพศ เพส มาจากคำว่า วีส แปลว่า 20; เบญจ แปลว่า 5 ดังนั้น
เบนซิน เบญจเพส = 25
เบรก
แบงก์ เบ็นซิน, เบนซิล

โบราณ
เบรค ศัพท์บัญญัติ หรือใช้คำว่า ห้ามล้อ

แบ๊งก์, แบ็งก์, แบงค์, แบ๊งค์, ตามหลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาอังกฤษและพจนานุกรม ฉบับ
แบ็งค์ ราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 (เฉพาะกรณีที่ใช้เป็นภาษาปากหมายถึงธนาคาร

หรือธนบัตร หากเป็นวิสามานยนามอาจสะกดแตกต่างออกไปได้)

โบราน, โบราญ


หมวด ป.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

ปฏิกิริยา ปฏิกริยา

ปฏิสันถาร
ปฏิสัณฐาน, ปฏิสันถาน

ปฏิทิน
ปฏิพัทธ์ ปติทิน

ปฏิสังขรณ์
ปฐมนิเทศ ประติพัทธ์

ปณิธาน, ประณิธาน
ปรนนิบัติ ปฏิสังขร

ปรมาณู
ปรองดอง ปฐมนิเทศก์, ปฐมนิเทศน์


ปรอด ปนิธาน, ประนิธาน ตั้งใจไว้

ปรอท ปรณนิบัติ


ประกายพรึก ปรมณู ปรม + อณู
ประกาศนียบัตร
ปองดอง

ประกาศิต
ประหลอด, ปะหลอด, ประหรอด ชื่อนกขนาดเล็กหลายชนิด เช่น ปรอดสวน, ปรอดทอง, ปรอด
ประจัญ หัวโขน


ธาตุลำดับที่ 80, เครื่องวัด

อุณหภูมิ
ประจัญบาน
ประกายพฤกษ์

ประจันหน้า
ประจันห้อง ประกาศณียบัตร

ประจำการ
ประกาษิต

ประณต
ประณม ประจัน • ประจัญ = ปะทะต่อสู้ (เช่น ประจัญบาน = รบอย่างตะลุมบอน),

แผลงมาจากคำเขมรว่า "ผจัญ" (ផ្ចា ញ់, ผฺจาญ่)


ประณาม

ประณีต
ประดิดประดอย ประจันบาน, ประจันบาล,

ประจัญบาล

ประจัญหน้า


ประจัญห้อง


ประจำการณ์


ประนต (กริยา) น้อมไหว้

ประนม (ยกกระพุ่มมือ) • ประณม = (อาการนาม) การน้อมไหว้





ประนาม


ปราณีต, ประนีต


ประดิษฐ์ประดอย

ประนีประนอม ประณี-, ปรานี-, ปราณี-,


ประมาณ ประมาน


ประเมิน ประเมิณ


ประโยชน์โพดผล ประโยชน์โพธิผล,


ประสบการณ์ ประสพการณ์, ประสบการ • "ประสบ" เป็นคำกริยาแปลว่าพบหรือพบปะ

ประสบผลสำเร็จ, ประสบความ ประสพผลสำเร็จ, ประสพความ


สำเร็จ สำเร็จ

ประสูติ ประสูต, ประสูตร


ประสูติการ ประสูติกาล การคลอด เช่น มีพระประสูติการ

ประสูติกาล ประสูติการ เวลาคลอด เช่น พระประสูติกาลตก ณ วัน 4 ขึ้น 1 เดือน 6 ย่ำรุ่ง 2 นาฬิกา เศษ
ประหลาด ปะหลาด, ปลาด สังขยา 5 บาท




ประหัตประหาร ประหัดประหาร, ประหัตถ์

ประหาร

ประหาณ, ปหาน ประหาร • ประหาณ, ปหาน = ละทิ้ง เช่น สมุจเฉทประหาณ (การตัดขาดและการละทิ้ง),
ประหาร, ปหาร ประหาณ, -หาน, ปะ- ปหานกิเลส (ละทิ้งกิเลส)




ปรัมปรา ปรำปรา, ปะรำปะรา อ่านว่า ปะ-รำ-ปะ-รา

ปรัศนี ปรัศนีย์


ปรากฏ ปรากฎ ใช้ ฏ ปฏัก, คำนี้ไม่เกี่ยวข้องกับคำว่า กฎ

ปราณี ปรานี • ปราณี = ผู้มีลมปราณ หมายความว่า ผู้มีชีวิต หรือสิ่งมีชีวิต เช่น สัตว์ และคน

ปรานี ปราณี


ปรานีปราศรัย ปราณีปราศัย


ปรารถนา ปราถนา อ่านว่า "ปราด-ถะ-หนา"

ปราศจาก ปราศจาค


ปราศรัย ปราศัย


ปล้นสะดม ปล้นสดมภ์ • สะดม = รมยาให้หลับ

ปวารณา ปวารนา


ปะทะ ประทะ


ปะแล่ม ปแล่ม, แปล่ม


ปักษิน ปักษิณ


ปั๊ ม ปั้ ม


ปาฏิหาริย์ ปาฏิหาร, ปาฏิหารย์


ปาติโมกข์ ปาฏิโมกข์


ปาริชาต ปาริชาติ ชื่อบุคคลจำนวนมากยังใช้ ปาริชาติ อยู่

ปิกนิก ปิคนิค คำทับศัพท์

ปิดปากเงียบ ปริปากเงียบ • ปิดปาก = ไม่พูด หรือไม่ให้พูด

ปีติยินดี ปิติยินดี ปีติ = ความปลาบปลื้มใจ, ความอิ่มใจ; ปิติ ไม่มีความหมาย

ปุโรหิต ปุโลหิต


เปล่า ปล่าว, ป่าว

เปอร์เซ็นต์ เปอร์เซนต์ คำทับศัพท์
เป๋อเหลอ เป๋อเล๋อ อักษรต่ำ ไม่ใช้วรรณยุกต์จัตวา
แปรพักตร์ คิดทรยศ เข้าด้วยกับฝั่ งศัตรู
แปรพรรค
หมวด ผ.
คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
คำที่เขียนถูกต้อง ผะดุง

ผดุง ผรุสวาส

ผลลัพท์

ผรุสวาท ผลอย

ผลลัพธ์ ผัด
ผล็อย "ผลัด" แปลว่า เปลี่ยน เช่น ผลัดเปลี่ยน ผลัดผ้า ผลัดเวร
ผลานิสงฆ์

ผลัด ผะอบ

ผลานิสงส์ ผัดไท



ผอบ ผลัดผ่อน
ผัดไทย ผลัด "ผลัด" แปลว่า เปลี่ยน เช่น ผลัดเปลี่ยน ผลัดผ้า ผลัดเวร
ผัดผ่อน มาจากคำบาลีว่า ผาสุก [ผา-สุ-กะ] แปลว่า ความสำราญ, ความสบาย (ไม่ได้มา
ผาสุข
ผัด จาก ผา + สุข); แต่ชื่อบุคคลและสถานที่จำนวนมากยังใช้ ผาสุข อยู่
ผีซ้ำด้ามพลอย ด้ำ เป็นภาษาเหนือ แปลว่า ผีเรือน
ผาสุก
ผีพุ่งใต้ เปรียบว่าเป็นผีที่พุ่งออกมาเป็นแสงเหมือนแสงไต้ หรือเปรียบเหมือนไต้ที่ผีซัด
ผีซ้ำด้ำพลอย ออกมา
ผลุดลุกผลุดนั่ง

ผีพุ่งไต้ ผูกพันธ์

ผู้เยา

ผุดลุกผุดนั่ง

ผูกพัน ผเชิญ, ผะเชิญ

ผู้เยาว์ เผอไผ

เผชิญ เผลอเรอ



เผลอไผล ผเอิญ, ผะเอิญ

เผอเรอ เผ่าพัน

เผอิญ

เผ่าพันธุ์ แผ่ส้าน, แผ่ซ้าน

แผ่ซ่าน แผนการณ์
แผนการ แผงฤทธิ์
แผลงฤทธิ์ ผไท, ผะไท

ไผท

หมวด ฝ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

คำที่เขียนถูกต้อง ฝรั่งเศษ

ฝักใฝ่, ฝักไฝ่ พวก, ข้าง
ฝรั่งเศส ฝักฝ่าย, ฝักไฝ่ เอาใจใส่, ผูกพัน
ฝักฝ่าย
ฝักใฝ่ ฝากครร

ฝากครรภ์ ฝีดาด ไข้ทรพิษ
ฝีดาษ ฝึกปือ, ฝึกปลือ
ฝึกปรือ

ใฝ คำนอกกฎการใช้ไม้ม้วน
ไฝ

หมวด พ.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

พงศ์พันธุ์ พงพันธุ์, พงษ์พันธุ์

พจนานุกรม
พจณานุกรม พจน + อนุกรม
ฯพณฯ
พณ, พณฯ, ฯพณ, ฯพณฯ ท่าน, เขียน "ฯพณฯ" อ่านว่า "พะ-นะ-ท่าน" ย่อมาจาก พณหัวเจ้าท่าน
พยัก
พยักพเยิด พณ.ท่าน, พณะท่าน (พระ ณ หัวเจ้าท่าน)

พยัคฆ์ พะยัก

พยาน
พยาบาท พะยักพะเยิด, พยักเพยิด

พยุง
พเยีย พยัค, พยัคร, พยัฆ เสือ
พรรณนา
พรหมจรรย์ พญาณ, พยาณ, พะยาน

พระวงศ์
พราหมณ์ พญาบาท, พยาบาตร

พร่ำพลอด
พฤศจิกายน พะยุง

พฤษภาคม
พลการ พะเยีย, เพยีย พวงดอกไม้
พลศึกษา
พละกำลัง พรรณา อ่านว่า พัน-นะ-นา
พลาสติก
พหูสูต พรมจรรย์

พะแนง
พะยอม พระวงค์ รวมทั้ง เชื้อพระวงศ์

พราห์มณ์, พรามณ์ อ่านว่า พฺราม

พร่ำพรอด


พฤษจิกายน


พฤศภาคม


พละการ คำสมาส

พละศึกษา คำสมาส

พลกำลัง


พลาสติค


พหูสูตร


พแนง, แพนง


พยอม ชื่อต้นไม้ มีดอกสีขาว

พะยูน พยูน

พะวักพะวน พวักพวน

พังทะลาย

พังทลาย พันธุ์ทาง ลูกผสมต่างสายพันธุ์
พันทาง พันธะกิจ คำสมาส
พันธกิจ พันธะสัญญา คำสมาส
พันธสัญญา

พัศดี พัสดี

พัศดุ พากย์หนัง
พัสดุ พากษ์ ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์
พากย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์

พาณิชย์, พาณิชย, พณิชย์

พานิช, พนิช

พาณิช, พณิช





พาลจะเป็นลม

พานจะเป็นลม พาหุรัต, พาหุรัตน์

พาหุรัด

พิณพาทย์ พิณภาทย์ นกชนิดหนึ่ง
พิธีรีตอง พิธีรีตรอง คร่ำครวญ, ร้องไห้ เช่น รำพันพิลาป
พิบูล

พิบูลย์

พิพิธภัณฑ์ พิพิทธภัณฑ์

พิราบ

พิลาป พิราป

พิลิปดา พิราป

พิศวง ฟิลิปดา

พิศวาส พิสวง ดอกไม้ชนิดหนึ่ง
พิสดาร พิสวาส, พิสวาท ดอกไม้ชนิดหนึ่ง
พิสมัย พิศดาร

พิสูจน์ พิศมัย

พึมพำ พิสูตร

พุดตาน พึมพัม

พุดตาล

พุทธชาด พุทธชาติ

พู่กัน ภู่กัน

พู่ระหง ภู่ระหง

เพชรฆาต, เพ็ชรฆาต

เพชฌฆาต เพ็ชร
เพชร เพศสัมพันธุ์
พเนียด, พะเนียด
เพศสัมพันธ์ เพริดพริ้ง
เพนียด เพิ่มพูล
เพริศพริ้ง เพรียบพร้อม
เพิ่มพูน

เพียบพร้อม

แพทยศาสตร์ แพทย์ศาสตร์

โพชฌงค์ โพชงค์, โภ-

โพดำ

โพแดง โพธิ์ดำ

โพทะเล โพธิ์แดง

โพนทะนา โพธิ์ทะเล

โพระดก โพนทนา

โพสพ โพรดก, โภ-

ไพฑูรย์ โพศพ, โภ-

ไพทูรย์

หมวด ฟ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

คำที่เขียนถูกต้อง ฟังก์ชั่น ไม่ใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ ตามหลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาอังกฤษ พ.ศ.
ฝั้ น 2532 ของราชบัณฑิตยสถาน
ฟังก์ชัน
เช่น ฟั่ นเชือก ฟั่ นเทียน
ฟั่ น
ฟันคุด ฟันครุฑ, ฟันครุท คุด หมายถึง งอกงออยู่ภายในไม่โผล่ออกมาตามปรกติ ครุฑเป็นสัตว์ในตำนาน
ฟาธอม, แฟทอม, แฟธอม อินเดีย
ฟาทอม
ฟิล์ม หน่วยวัดระยะทาง
ฟิวส์
ฟิลม์, ฟลิม, ฟิมล์, ฟิม์ล

ฟุตบอล
ฟุลสแก๊ป ฟิว


เฟิน ฟุทบอล

แฟชั่น
ไฟแช็ก ฟูลสแกป หน้ากระดาษที่มีเส้นบรรทัด

เฟิร์น ถ้านำไปเขียนคำทับศัพท์อาจอนุโลมใช้ เฟิร์น ได้

แฟชัน มีไม้เอก

ไฟแชค, ไฟแช็ค


หมวด ภ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
ภคิณี
คำที่เขียนถูกต้อง พวังศ์

ภคินี

ภวังค์ ภาววิสัย, ภาวะวิสัย "ภววิสัย" ตรงกับภาษาอังกฤษว่า "objective" บางทีใช้ "ปรนัย" (ปะระไน),
"ปรวิสัย" (ปะระวิสัย) หรือ "วัตถุวิสัย" หมายความว่า "ที่เกี่ยวข้องกับวัตถุ โดย
ภววิสัย พันธารักษ์ ไม่เกี่ยวกับความคิดหรือความรู้สึก"
ภาคฑัณฑ์

ภัณฑารักษ์ ภาคภูม

ภาคทัณฑ์ ภาพยนต์

ภาคภูมิ ภาระกิจ

ภาพยนตร์ คำสมาส

ภารกิจ

ภาวการณ์ ภาวะการณ์, ภาวะการ คำสมาส
ภุชงค์ พุชงค์

ภูตผี ภูติผี
ภูมิใจ ภูมใจ ภูต แปลว่า ผี; ภูติ แปลว่า ความรุ่งเรือง


ภูมิลำเนา ภูมลำเนา
เภตรา เพตรา อ่านว่า พูม-ลำ-เนา หรือ พู-มิ-ลำ-เนา ก็ได้
เภทภัย

เพทภัย, เพศภัย


คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

มกุฎ มกุฏ ใช้ ฎ ชฎา เช่น มกุฎราชกุมาร มกุฎราชกุมารี ยกเว้น มหามกุฏราชวิทยาลัย และ
มงกุฏ มกุฏกษัตริยาราม ที่ใช้ ฏ ปฏัก
มงกุฎ
มณฑป ใช้ ฎ ชฎา
มนเทียร
มนุษยสัมพันธ์ มนฑป, มณทป อ่านว่า มน-ดบ
มรณภาพ
มฤตยู มนเฑียร, มณเฑียร

มลทิน
มลังเมลือง มนุษย์สัมพันธ์ คำสมาส
มหรรณพ
มหรสพ มรณะภาพ

มหัศจรรย์
มหาหิงคุ์ มฤตญู

มเหสักข์
มเหสี มนทิน


หมวด ย. มะลังมะเลือง


คำที่เขียนถูกต้อง มหรรนพ, มหันนพ


ยศถาบรรดาศักดิ์ มหรศพ อ่านว่า มะ-หอ-ระ-สบ
ย่อมเยา
ยาเกร็ด มหรรศจรรย์

ยานัตถุ์
ยีราฟ มหาหิงค์


เยอรมนี, เยอรมัน มเหศักดิ์

เยาว์วัย
มเหศรี, มเหศี, มเหษี, เมหสี


คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

ยศฐาบรรดาศักดิ์

ย่อมเยาว์ ราคาย่อมเยา
ยาเกล็ด หมายถึง ตำรา
นัตถุ์ แปลว่า จมูก
ยานัตถ์, ยานัด
จีราฟ



เยอรมันนี

เยาวัย

เยื่อใย เยื่อไย คำซ้อน เยื่อ + ใย
ใยแมงมุม ไยแมงมุม


ไย ใย หมายถึงไฉน, อะไร, ทำไม
ไยดี ใยดี

ไยไพ ใยไพ
โยธวาทิต โยธวาฑิต หมายถึงเยาะเย้ย, พูดให้อาย


หมวด ร.
คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
คำที่เขียนถูกต้อง
เรื่อยๆ

เรื่อย ๆ (วรรค) รกชัฎ ใช้ ฏ ปฏัก
รกชัฏ รนรงค์
รณรงค์ รถเมย์

รถเมล์ รถยนตร์

รถยนต์ รมนีย์, รมณี อาจพบหนังสือเก่าเขียนเป็น รถยนตร์ บ้าง
รมณีย์ รสชาด

รสชาติ ร้องให้ อาจพบหนังสือเก่าเขียนเป็น รสชาด บ้าง
ร้องไห้ ระบบนิเวศน์

ระเบ็งเซ็งแซ่

ระบบนิเวศ รเห็จ, เรห็จ

ระเบงเซ็งแซ่ รักษาการณ์

รักษาการ ปฏิบัติหน้าที่แทน เช่น รักษาการในตำแหน่ง...
ระเห็จ รังเกลียด, รังเกียด เฝ้าดูแลเหตุการณ์ เช่น ยามรักษาการณ์
รักษาการ รังควาญ

รักษาการณ์ รังษี, รังศี

รังเกียจ ยกเว้นชื่อเฉพาะ
รังควาน รัชฎาภิเษก คำสนธิ รชต (เงิน) + อภิเษก (แต่งตั้ง); รัชฎาภิเษกเป็นรูปคำ
โบราณ
รังสี รัญจวญ, รัญจวณ

รัฐวิสาหะกิจ

รัชดาภิเษก รัสมี, รัษมี

รากเง่า เง่า หมายถึงโง่เง่า
รัญจวน ราชภัฎ ใช้ ฏ ปฏัก
รัฐวิสาหกิจ "ราชัน" หมายถึง พระเจ้าแผ่นดิน, "ราชันย์" หมายถึง เชื้อสายของ
ราชันย์ พระเจ้าแผ่นดิน
รัศมี ใช้กับพระราชสาส์นที่ออกมาจากสำนักพระราชวังเท่านั้น สาส์น
รากเหง้า ราชสาสน์ อย่างอื่นให้ใช้ว่า สาสน์
ราชภัฏ รวมทั้ง พระราชวงศ์ หม่อมราชวงศ์
ราชวงค์

ราชัน ลาดหน้า

ราพนาสูร
ราชสาส์น

ราชวงศ์
ราดหน้า
ราพณาสูร

ราศี ราศรี รากศัพท์ต่างกัน ราศี มาจาก ราสิ, ศรี มาจาก สิริ
รำคาญ
ริบบิ้น รำคาน, ลำคาณ

รื่นรมย์
เรี่ยไร ริ้บบิ้น, ริบบิน, ริ๊บบิ้น ออกเสียง ริบ โดยไม่มีรูปวรรณยุกต์ และตามพจนานุกรม ฉบับ
แร็กเกต ราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ที่ให้มีไม้โทที่พยางค์ท้ายตามการออกเสียง
โรงธารคำนัล
โรมันคาทอลิก รื่นรมณ์


เรี่ยราย เรี่ยราย = เกลื่อนกลาด

แร็กเก็ต, แร๊กเก๊ต, แร๊กเกต ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 แม้ว่าจะนิยมออกเสียงสั้น
โรงธารกำนัล ทั้งสองพยางค์

หมายถึง ท้องพระโรง

โรมันคาธอลิค


หมวด ฤ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
ฤกษ์ผานาที สองคำที่สับสน คือ "ฤกษ์พานาที" กับ "เลขผานาที"
คำที่เขียนถูกต้อง ฤทธ, ฤทธ์
ฤกษ์พานาที ฤา

ฤทธิ์ ฤาษี ใช้ลากข้างยาว
ฤๅ ใช้ลากข้างยาว
ฤๅษี, ฤษี

หมวด ล. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
ลัดดาวัลย์, ลดาวัณย์ ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่ง ยกเว้นชื่อเฉพาะ
คำที่เขียนถูกต้อง
ลดาวัลย์ ลมปราน

ลมปราณ ลมหวล

ลมหวน ร่วมหัวจมท้าย ดูคำอธิบายของราชบัณฑิตยสถาน
ล็อกเก็ต

ล่มหัวจมท้าย ลองใน ชื่อจักจั่นขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง
ล็อกเกต "ละคอน" เป็นคำไทยโบราณ ใช้เมื่อต้องการรักษาความดั้งเดิมไว้ เช่น สาขา
ลองไน ละคอน ศิลปะและการละคอน ดูคำอธิบายของราชบัณฑิตยสถานที่ ละครหรือละคอน


ละคร ลเมียดลไม

ลโมบ, ละโมภ

ละเมียดละไม ลเอียดลออ, ละเอียดละออ

ละโมบ ลักเพท, ลักเพส

มักสับสนกับ "บริเวณ"
ละเอียดลออ รังถึง เรียกถนนที่ปูผิวจราจรด้วยยางมะตอยผสมกับหินหรือทรายเป็นต้นว่า "ถนน
ลักเพศ ลาดตระเวณ ลาดยาง"
ลังถึง
ราดยาง
ลาดตระเวน

ลาดยาง

ลายเซ็น ลายเซ็นต์

ลาวัณย์ ลาวัลย์ หมายถึง ความงาม ความน่ารัก
ลำใย
ลำไย ลำใส้ คำนอกกฎการใช้ไม้ม้วน
ลำไส้ คำนอกกฎการใช้ไม้ม้วน
ลิงค์ ลิงก์ = คำภาษาอังกฤษ link; ลิงค์ = เครื่องหมายเพศ, ประเภทคำในไวยากรณ์
ลิงก์ ที่บอกให้รู้ว่าคำนั้น เป็นเพศอะไร
ริดรอน
ลิดรอน ลิปสติค

ลิปสติก ลิปต์, ลิฟ, ลิฟท์

ฦๅชา มาจากคำภาษาอังกฤษ lift
ลิฟต์ ลุกลี้ลุกรน ฦ ฦๅ ไม่มีที่ใช้ในปัจจุบัน
ลือชา ลูกเกตุ

ลุกลี้ลุกลน ลูกนิมิตร

ลูกเกด ลูกบาศ

ลูกนิมิต เล่นพิเรนท์

ลูกบาศก์

เล่นพิเรนทร์ เรย

เลย เล่กระเท่

เล่ห์กระเท่ห์ เลือกสรรค์

เลือกสรร เลือดกลบปาก

เลือดกบปาก มิได้แผลงมาจาก "โลหะ"
โล่ห์

โล่ โลกาภิวัฒน์ ซักไซ้ ไต่ถาม มักใช้ว่า ซักไซ้ไล่เลียง
โลกาภิวัตน์ ไล่เรียง, ไร่เรียง, ไร่เลียง

ไล่เลียง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

หมวด ว. วงค์ เช่น ราชวงศ์ บรมวงศ์ ฯลฯ ส่วน วงษ์ เป็นการสะกดแบบโบราณ
วงษ์วาน เช่น ชื่อถนน งามวงศ์วาน
คำที่เขียนถูกต้อง วักซีน

วันโรค, วรรณโรค

วงศ์, วงษ์ วันทยาหัตถ์

วงศ์วาน วันทยวุธ

วัคซีน วางกล้าม วางโต
วัณโรค วาทะกรรม สมาสแล้วไม่มีสระอะ
วันทยหัตถ์
วันทยาวุธ วาฑิต วาทิต หมายความว่า ดนตรี หรือผู้บรรเลงดนตรี
วางก้าม วายชน

วาทกรรม วาระดิถี
วาทิต สมาสแล้วไม่มีสระอะ
วายชนม์ วาล

วารดิถี

วาฬ

วิ่งเปี้ ยว วิ่งเปรี้ยว

วิ่งผลัด
วิจาร, วิจารณ, วิจารณ์ วิ่งผัด

วิญญาณ
วิดีโอ วิจารย์ พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานกำหนดไว้ทั้งสามคำ
วิตถาร
วิตามิน วิญญาน

วินาที
วินาศกรรม วีดีโอ, วีดิโอ ทับศัพท์จาก video หรือใช้คำว่า วีดิทัศน์
วิพากษ์
วิตถาน, วิตถาล



วิตตามิน, วิตะมิน

วิพากษ์วิจารณ์
วินาฑี

วิศวกร
วิศวกรรม วินาศะกรรม

วิหารคด
วีดิทัศน์ วิพากย์ • วิพากษ์ = พิจารณาตัดสิน

เวท
• พากย์ = ให้เสียงแทนผู้แสดง, บรรยายถ่ายทอดในการแข่งขันกีฬา


วิพากย์วิจารณ์, วิพากษ์วิจารย์, พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานกำหนดไว้เพียงว่า "วิพากษ์วิจารณ์" หมาย
เวทมนตร์
วิพากย์วิจารย์ ถึง วิจารณ์, ติชม
เวนคืน
เวียดนาม วิศวะกร

ไวยากรณ์
วิศวะกรรม


วิหารคต

วีดีทัศน์, วิดีทัศน์ มาจากภาษาสันสกฤต वीति, วีติ + दश्न, ทศฺน

เวทย์ "เวท" เป็นคำนาม แปลว่า ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์สำหรับเสกเป่า ฯลฯ


"เวทย์" เป็นคำวิเศษณ์ แปลว่า ควรรู้

เวทย์มนตร์, เวทมนต์, เวทย์

มนต์

เวรคืน


เวียตนาม


ไวยกรณ์


หมวด ศ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

คำที่เขียนถูกต้อง ศัทธา นิยมใช้ "ศรัทธา" มากกว่า
ศีรษะ-, ศรีษะ-, -เกศ เฉพาะชื่อจังหวัด
ศรัทธา, สัทธา
ศรีสะเกษ สสิธร, ศศิทร ศศิธร หมายถึง ดวงจันทร์
ศศิธร ศักย์ ที่หมายถึง ศักย์ไฟฟ้า ศักยภาพ ใช้ ย แต่ ศักดิ์ที่กล่าวถึง
ศักดิ์
ศักย์ ศักดินา ใช้ ด
สัตรู, ศตรู

ศัตรู ศัพย์

ศัพท์
ศัสตราวุธ ศาสตราวุธ คำสนธิ ศสฺตฺร (สันสกฤต शस्त्र แปลว่า "เครื่องฟันแทง") + อาวุธ
-ศาสตรดุษฎีบัณฑิต -ศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต ปริญญาเอก เช่น รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต
-ศาสตรบัณฑิต ปริญญาตรี เช่น เศรษฐศาสตรบัณฑิต
-ศาสตร์บัณฑิต

-ศาสตรมหาบัณฑิต -ศาสตร์มหาบัณฑิต ปริญญาโท เช่น นิติศาสตรมหาบัณฑิต
ศิลป์, ศิลปะ
ศิลปกรรม ศิลป ใช้เป็นศัพท์โดด

ศิลปวัฒนธรรม ศิลปะกรรม คำสมาส
ศิลปวัตถุ
ศีรษะ ศิลปะวัฒนธรรม หากต้องการแยกคำควรใช้ "ศิลปะและวัฒนธรรม"

ศึกษานิเทศก์ ศิลปะวัตถุ คำสมาส
เศรษฐินี
เศวต ศรีษะ



ศึกษานิเทศ, ศึกษานิเทศน์

โศกนาฏกรรม
โศกศัลย์ เศรษฐีนี

โศกเศร้า
ไศล เศวตร "เศวต" แปลว่า สีขาว เช่น เศวตฉัตร, "เศวตร" แปลว่า โรคเรื้อน





โศกะนาฏกรรม, โศกนาฎกรรม ใช้ ฏ ปฏัก

โสกศัลย์, โศกสันต์


โสกเศร้า


ไสล, ศไล หมายถึง เขาหิน

หมวด ส. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

คำที่เขียนถูกต้อง สั้นๆ

สะกัด

สั้น ๆ สะกาว

สกัด แสกน

สกาว สะดับ

สแกน สถานการ, สถาณการณ์

สดับ สถิตย์ ยกเว้น "สถิตยศาสตร์"
สถานการณ์ "สนนราคา" หมายถึง ราคา ; "สงวนราคา" หมายถึง รักษาระดับ
สถิต สงวนราคา ราคาไว้


สนนราคา สะบง

สะบาย

สบง

สบาย สะบู่

สะไบ, ไสบ

สบู่ เสปน, สเปญ

สไบ สภาวะการณ์

สเปน

สภาวการณ์, สภาพการณ์ สมดุลย์

สมดุล สมเพท, สมเพศ, สมเพส สรรค์ หมายถึง สร้าง, ทำให้เกิดขึ้น
สมเพช
สรรเพชญ สรรเพชร
สรรแสร้ง สรรค์แสร้ง
สรรหา สรรค์หา

สรวงสวรรค์ สวงสวรรค์

สร้างสรรค์ สร้างสรร

สวรรคต สวรรณคต, สวรรค์คต

สอบเชาวน์ สอบเชาว์



สะกด สกด

สะกิด สกิด

สะคราญ สคราญ

สะดวก สดวก

สะพรึงกลัว สะพึงกลัว

สะพาน สพาน

สะเหล่อ สะเหร่อ, เสร่อ, เสล่อ

สะอาด สอาด คำสมาส
สักการบูชา สักการะบูชา

สังเกต สังเกตุ

สังเขป สังเขบ

สังคายนา, สังคายนาย สังคยานา, สังคยนา

สังฆทาน สังขทาน, สังคทาน

สังวร สังวรณ์ ยกเว้นชื่อเฉพาะ "สังวาลย์"
สังวาล สังวาลย์

สังสรรค์ สังสรร สัญชาต = ที่เกิดเอง; สัญชาติ = ความเป็นพลเมืองของประเทศ
สัญชาตญาณ สัญชาติญาณ

สัญลักษณ์ สัญลักษ์, สัญญลักษณ์ รูปพรรณสัณฐาน
สัณฐาน สันฐาน, สันฐาณ, สัณฐาณ

สันโดษ สัญโดษ

สันนิษฐาน สันนิฐาน, -ฐาณ

สับปลับ สัปลับ มิได้แผลงมาจาก สรรพรส
สับปะรด สัปรด, สัปปะรด, สับปะรส

สัปเหร่อ สัพเหร่อ, สัปปะเหร่อ

สัพยอก สรรพยอก

สัมภาษณ์ สัมภาษ, สัมภาสน์

สัมมนา สัมนา, สำมะนา ชื่อถนนสายหนึ่ง และเขตการปกครองในกรุงเทพมหานคร
สาทร สาธร คำสมาส ระวังการใช้ในบริบท สาธารณะ-ชน
สาธารณชน สาธารณะชน คำสมาส
สาธารณประโยชน์ สาธารณะประโยชน์ คำสมาส
สาธารณสถาน สาธารณะสถาน คำสมาส
สาธารณสมบัติ สาธารณะสมบัติ คำสมาส
สาธารณสุข สาธารณะสุข

สาบสูญ สาปสูญ

สาบาน สาบาญ

สาปแช่ง สาบแช่ง

สาปสรร สาบสรร

เส้า หมายถึง ไม้หลักหรือวัตถุที่ตั้งหรือปักเป็นสามมุมสำหรับ
สามเส้า สามเศร้า
รองรับ
สายสิญจน์ สายสิญจ์

สารประโยชน์ สาระประโยชน์
สาระพี, สารพี คำสมาส
สารภี ชื่อไม้ต้นชนิดหนึ่ง ดอกสีขาวกลิ่นหอม, มิได้หมายถึง เครื่องครัว
สาระสำคัญ สารสำคัญ
สารัตถประโยชน์ สารัตถะประโยชน์ มิใช่คำสมาส
สารัตถะสำคัญ คำสมาส
สารัตถสำคัญ
สำอาง สำอางค์ มิใช่คำสมาส
สิงโต สิงห์โต เครื่องสำอาง
สิทธิ, สิทธิ์ สิทธ, สิทธ์ หรือใช้เพียงคำว่า สิงห์
สีสวาด
สีสัน สีสวาท, สีสวาส

สุกียากี้ สีสรร, สีสรรค์ แมวสีสวาด
สุข
สุคติ สุกี้ยากี้

สุญญากาศ ศุข สามารถเรียกสั้น ๆ ว่า สุกี้
สูจิบัตร ศุข พบบ้างในหนังสือเก่า
สูติบัตร สุขติ, สุขคติ
สุพรรณบัฏ สูญญากาศ

เสกสรร ใช้สระ "อุ"
เสบียง สูติบัตร ใบแจ้งกำหนดการ
สูจิบัตร เอกสารหลักฐานการเกิด
เสพ สุพรรณบัตร สุพรรณบัตร พบบ้างในหนังสือเก่า
เสกสรรค์
เสิร์ฟ สะเบียง, สเบียง



เสลด เสพย์ ปัจจุบันพจนานุกรมให้สะกดแบบเดียวเท่านั้น เช่น เสพสุรา เสพยา เสพเมถุน
เสพสม เสพติด (สารเสพติด สิ่งเสพติด ยาเสพติด)
เสื้อกาวน์ เสริฟ, เสริฟ์ มาจาก serve ไม่ใช่อักษรควบกล้ำ
เสื้อเชิ้ต อ่านว่า "สะ-เหฺลด" มาจากภาษาสันสกฤต श्लेष्मन्, "ศฺเลษฺมนฺ" หรือจากภาษา
แสตมป์ สเลด เขมร ស្លេស្ម, สฺเลสฺม
โสฬส มาจาก gown
เสื้อกาว, เสื้อกาวด์

ไส้ เสื้อเชิ๊ต คำที่ปรากฏในพจนานุกรมไทย
สแตมป์ อ่านว่า "โส-ลด"
โสรส

ใส้

หมวด ห. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ
หกคเมน, หกคะเมร

คำที่เขียนถูกต้อง

หกคะเมน หงษ์

หงส์ หนอยแน่
หน็อยแน่ แน่นหนา - "หนาแน่น" ว่า คับคั่ง, แออัด, เช่น กรุงเทพฯ มีประชากรหนาแน่นมาก.
หนาแน่น หน้าปัทม์นาฬิกา

หม้อฮ่อม

หน้าปัดนาฬิกา หมาไน

หม้อห้อม, ม่อห้อม, ม่อฮ่อม หมาหมุ้ย


หมาใน หมูหยอง ของกินทำด้วยหมูเนื้อแดงปรุงรส ต้มเคี่ยวให้เปื่ อยจนงวด นำไปผัดจนแห้ง ขยี้
หมามุ่ย, หมามุ้ย ให้เป็นฝอย, รวมถึงที่ทำจากวัตถุดิบอื่นด้วย เช่น ไก่หย็อง ฯลฯ (ใส่ไม้ไต่คู้เพราะ
หยากใย่, หยักใย่
หมูหย็อง อย่าร้าง ออกเสียงสั้น)


หยากไย่, หยักไย่ หยิบย่ง, หยิบโย่ง

หย่าร้าง ห่วงไย

หยิบหย่ง
ห่วงใย หวล, หอมหวล คำที่ใช้ไม้ม้วน
หัวมงกุฎท้ายมังกร อาจสับสนกับ "อบอวล"
หวน, หอมหวน (สำนวน) ไม่เข้ากัน ไม่กลมกลืนกัน (มังกุคือเรือที่มีกระดูกงูใหญ่)
หัวมังกุท้ายมังกร หัวเหน่า
หิรัญบัตร

หัวหน่าว หิรัญบัตร พบบ้างในหนังสือเก่า
หิรัญบัฏ หึ่น ออกเสียงยาว, ใช้สระอือ ไม่ใช่สระอึ
เหม็นสาป
หื่น เหล็กไน

เหม็นสาบ เหนือบ่ากว่าแรง ให้จำว่า เหล็กอยู่ข้างใน, ใช้ไม้ม้วน
เหล็กใน
เหลือบ่ากว่าแรง เหิร (สำนวน) เกินความสามารถ
แหลกราญ, แหลกราน

เหิน

แหลกลาญ โหยหวล

โหยหวน โหรพา, โหระภา


โหระพา ไหลตาย ใหล หมายถึงหลับใหล (ดู ราชบัณฑิตยสถาน), ใช้ไม้ม้วน
ใหลตาย มั๊ย, ไม๊ อักษรต่ำเติมไม้ตรีไม่ได้ อาจอนุโลมใช้ มั้ย ตามเสียงพูด แผลงมาจาก "หรือไม่"
ใหหลำ
ไหม ทับศัพท์จากภาษาจีน
ไหหลำ

หมวด อ. คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

คำที่เขียนถูกต้อง อื่นๆ

อื่น ๆ
(พระ)องศ์

(พระ)องค์
องคชาต องคชาติ


องคุลิมาล องคุลีมาล, องคุลีมาร, องคุลิมาร องคุลี (นิ้วมือ) + มาล (สร้อยคอ, สาย หรือ แถว) = องคุลิมาล (สร้อยคอที่ทำจาก
นิ้วมือ) โดยที่ ลี ใน องคุลี ลดเป็น ลิ เสียงสั้นตามหลักการสมาส
อธิษฐาน, อธิฏฐาน
อนาถ อธิฐาน, -ฐาณ

อนาทร
อนาจ

อนุกาชาด
อนุญาต อนาธร

อนุมัติ
อนุรักษนิยม อนุกาชาติ

อนุสาวรีย์
อนุญาติ ญาติ เขียนมีสระ อิ
อเนก
อนุมัต

อเนจอนาถ
อภิรมย์ อนุรักษ์นิยม คำสมาส
อภิเษก
อนุเสาวรีย์, อณุสาวรีย์

อมต, อมตะ
อมรินทร์ เอนก มาจาก อน+เอก ตัวอย่างเช่น อเนกประสงค์ อเนกประการ อเนกอนันต์ เว้นแต่
อเนถอนาถ วิสามานยนามเช่น เอนก เหล่าธรรมทัศน์ เอนก นาวิกมูล
อมฤต, อำมฤต
อริยเมตไตรย


อริยสัจ อภิรมณ์

อลักเอลื่อ
อลังการ อภิเสก

อวสาน
อสงไขย อัมตะ, อำมตะ

อหังการ์
อหิวาตกโรค อัมรินทร์ ยกเว้นชื่อเฉพาะ "อัมรินทร์"
ออกหาก
ออฟฟิศ อัมฤต

อะลุ่มอล่วย, อะลุ้มอล่วย
อะฟลาทอกซิน อริยเมตตรัย, อริยเมตไตร


อะไหล่ อริยสัจจ์

อักขรวิธี
อักษร อะหลักอะเหลื่อ


อลังการ์ อ่านว่า อะ-ลัง-กาน

อวสาณ, อวสานต์


อสงขัย


อหังการ อ่านว่า อะ-หัง-กา

อะหิวาตกโรค


ออกห่าง ออกหาก = อาการที่ทำห่างเหินไม่ร่วมมือร่วมใจเหมือนเดิม

อ็อฟ-, -ฟิซ, -ฟิส, -ฟิต คำที่ปรากฏในพจนานุกรมไทย หรือใช้คำว่า สำนักงาน, ที่ทำการ

อะลุ่มอะล่วย, อลุ่มอล่วย


อัลฟาทอกซิน ทับศัพท์จาก aflatoxin

อะหลั่ย, อา-


อักขระวิธี สมาสแล้วตัดสระอะ

อักศร, อักสร

อัญชัน อัญชัญ

อัญมณี อัญมนี, อัญญมณี

อัฒจันทร์

อัตคัด อัธจันทร์

อัตคัต "อัตนัย" ตรงกับภาษาอังกฤษว่า "subjective" บางทีใช้ "อัตวิสัย" หรือ
อัตนัย "จิตวิสัย" หมายความว่า "ที่มีอยู่ในจิต, ที่เกี่ยวกับจิต; ที่จิตคิดขึ้นเองโดยไม่
อัตตะนัย อาศัยวัตถุภายนอก"
อัธยาศัย

อัมพาต อัทยาศัย, อัธยาษัย

อัลบั้ม อัมพาส

อากาศ อัลบัม

อาฆาตมาดร้าย อากาส

อาเจียน

อานิสงส์ อาฆาตมาตร้าย

อาเพศ อาเจียร

อายัด อานิสงฆ์

อารมณ์

อาวรณ์ อาเพส, อาเภส

อาสน์สงฆ์ อายัติ, อายัต

อำนาจบาตรใหญ่

อำมหิต อารมย์

อินทรธนู อาวร

อาสสงฆ์
อินทรี (นกอินทรี, ปลาอินทรี) อำนาจบาทใหญ่

อัมหิต
อินทรียวัตถุ อินธนู, อินทร์ธนู

อินฟราเรด อินทรีย์ (นกอินทรีย์, ปลา ทับศัพท์จาก infrared
อิริยาบถ อินทรีย์)
อิสรภาพ อินทรีวัตถุ, อินทรีย์วัตถุ

อินฟาเรด, อินฟาร์เรด คำสมาส
อิสรเสรี อิริยาบท คำสมาส
อีเมล อิสระภาพ ทับศัพท์จาก e-mail
อีสาน อิสระเสรี
อุกกาบาต อีเมล์

อุกฤษฏ์ อิสาน, -สาณ

อุดมการณ์ อุกาบาต

อุทธรณ์ อุกฤติ

อุทาหรณ์ อุดมการ

อุบาทว์ อุธรณ์

อุปการคุณ อุธาหรณ์, อุทาหร

อุปถัมภ์ อุบาท คำสมาส
อุปโลกน์ อุปการะคุณ

อุปัชฌาย์ อุปถัมธ์, อุปถัมน์

อุปาทาน อุปโลก

อุปัชฌา, อุปัชชา - อุปาทาน = การยึดมั่นถือมั่น, การนึกเอาเอง เช่น อุปาทานหมู่
อุปทาน

อุโมงค์ อุโมง


อุสุภราช อุศุภราช แปลว่า พญาวัว (อุสุภ แปลว่า วัว) เป็นชื่อโคทรงของพระอิศวร ในสมัยที่ยังไม่มี
พจนานุกรมของราชการเขียนคละกันไปทั้ง "อุสุภราช" และ "อุศุภราช" (เช่น "อุ
เอกเขนก เอกขเนก
เอกฉันท์ เอกฉัน, เอกะฉันท์ ศุภราชเป็นโคนา ท่านใช้")
เอ็นดอร์ฟิน
เอาใจออกหาก เอ็นโดรฟิน

โอกาส เอาใจออกห่าง

ไอศกรีม ทับศัพท์จาก endorphine
โอกาศ

ไอศครีม, ไอติม




หมวด ฮ.

คำที่เขียนถูกต้อง คำที่มักเขียนผิด หมายเหตุ

ฮ่อยจ๊อ หอยจ๊อ, ห้อยจ๊อ, -จ้อ



เฮโลสาระพา, เฮละโลสาระพา เฮโลโหระพา, เฮละโลโหระพา

บรรณานุกรม

ขอบคุณข้อมูลจาก https://th.wikipedia.org/wiki/
รายการคำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด

ผู้จัดทำ
วิชาการเขียน ม.4/3 กลุ่ม 5

นาย อธิปปัตย์ ดิษสละ ม.4/3 เลขที่ 9

นาย ศิวาณุ ขำค้างพลู ม.4/3 เลขที่ 18

นางสาว จุฑาลักษณ์ แซ่ตียว ม.4/3 เลขที่ 23

นาย รัฐการณ์ ขวดแก้ว ม.4/3 เลขที่ 29

นางสาว ศุภิสรา คนรู้ ม.4/3 เลขที่ 31

" ขอขอบคุณผู้ที่เข้ามาอ่านทุกท่าน
หวังว่าจะได้รับประโยชน์จากหนังสือเล่นนี้ไม่มากก็

น้อย ขอบคุณ ครับ/ค่ะ "



รวมคำที่มักเขียนผิด
หมวด ก. - ฮ.
วิชา การเขียน