สมุดบันทึกรักการอ่าน

สมุดบันทึกการอ่าน

ชื่อ ด.ช.กฤชณัท เหลืองทอง
ชั้น : ม.1/11 เลขที่1

บันทึกรักการอ่านนี้เป็นส่วนหนึ่ง
ของวิชาการใช้ห้องสมุด
เสนอ
อาจารย์ ธีรวุช เพ็ญบุญ

โรงเรียนสารวิทยา

ประวัติส่วนตัว

ชื่อ ด.ช.กฤชณัท เหลืองทอง

ชั้น : ม.1/11 เลขที่1

อายุ 13 ปี
วันเกิด : วันที่ 3 เดือน

12 ปี 2552

เลขประจำตัวนักเรียน
37784

ประเภทหนังสือที่ชอบอ่าน
1.ครอบครัว

2.สยอง,น่ากลัว
3.ทั่วไป

สัญชาติไทย

นับถือพระพุทธศาสนา

สมุดบันทึกการอ่าน

บันทึกรักการอ่านนี้เป็นส่วนหนึ่ง
ของวิชาการใช้ห้องสมุด

สารบัญ

สมุดบันทึกการอ่าน

ปกหน้า เรื่อง สมุดบันทึกการอ่าน { หน้า 1 }
สาบัญ เเละ ข้อมูลเรื่องต่างๆ { หน้า 2 }
นิทานเรื่อง:แพะสองตัว { หน้า 3 }
นิทานอีสป :ไก่ได้พลอย { หน้า 4 }
นิทานอีสป : กากับหงส์ { หน้า 5 }
นิทานอีสป : กวางในคอกวัว { หน้า 6 }
นิทานอีสป : แมวกับหนู { หน้า 7 }
นิทานอีสป : กากับนกยูง { หน้า 8 }

นิทานอีสป : หมาป่าหมาจิ้งจอก และม้า{ หน้า 9 }
นิทานอีสป : สุนัขป่าหน้าโง่ { หน้า 10 }
นิทานอีสป : สิงโตแบ่งเนื้อ { หน้า 11 }

นิทานอีสป : พ่อไก่ แม่ไก่กับไข่มุก{ หน้า 12 }
ปกหลัง ของ สมุดบันทึกการอ่าน{ หน้า 13 }

นิทานเรื่อง:แพะสองตัว

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ หมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง มีแม่น้ำกั้นระหว่างสอง
ฝาก ชาวบ้านจึงร่วมใจกันสร้างสะพานข้ามฝั่ ง แต่สะพานนั้นเล็กมาก ทำให้
ข้ามฝั่ งได้เพียงทีละคนเท่านั้น วันหนึ่งมีแพะกำลังจะข้ามสะพาน มันสังเกต

เห็นแพะอีกตัวกำลังเดินข้ามมาจากอีกฟาก แน่นอนว่าสะพานเล็กมากจน
พวกมันไม่สามารถเดินสวนกันได้ และแพะทั้งสองก็ต่างรอให้อีกฝ่ายถอย
แต่ก็ไม่มีใครยอมถอย แพะตัวหนึ่งจึงเอ่ยขึ้นมาว่า “เจ้าควรจะให้ข้าไปก่อน
เพราะข้าแก่กว่าและแข็งแรงกว่าเจ้า” ส่วนแพะอีกตัวก็ไม่ยอม เถียงกลับไป
ว่า “เจ้าต่างหากที่ควรถอยไป ข้าแข็งแรงกว่า ส่วนเจ้าแก่และต้องใช้เวลา

นานกว่าจะข้ามไปถึงอีกฝั่ ง”
แพะทั้งสองตัวเถียงกันเรื่องความแข็งแกร่งอยู่กลางสะพาน สักพัก
พวกมันก็เริ่มต่อสู้กัน งัดเขากันไปมา มันต่อสู้กันอย่างดุเดือด และในไม่ช้า
แพะทั้งคู่ก็เสียสมดุลและตกลงไปในแม่น้ำเบื้องล่าง กระแสน้ำเชี่ยวกรากพัด
พาพวกมันลงไปในน้ำลึก จนทำให้แพะทั้งสองตัวจมน้ำตาย
ผ่านไปเพียงครู่ก็มีแพะอีกสองตัวผ่า
นมาที่สะพานจากคนละฟากฝั่ ง
เหตุการณ์เริ่มซ้ำเดิม แพะสองตัวโต้เถียงกันว่าใครจะได้ข้ามสะพานก่อน
แล้วอีกตัวต้องถอย แต่คราวนี้แพะตัวหนึ่งกลับใช้เวลาคิดไตร่ตรองอยู่ครู่
หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า “หยุด ! สะพานนี้แคบเกินไป หากเราทั้งสองต่อสู้
กันก็จะทำให้พวกเราตกลงไปในแม่น้ำและจมน้ำตาย แต่ข้ามีวิธี ข้าจะหมอบ

ลง แล้วเจ้าก็เดินข้ามข้าไป”
แพะอีกตัวหนึ่งเห็นด้วยและชื่นชมในความฉลาดของแพะตัวนั้น มันรอให้
แพะผู้ออกไอเดียนอนหมอบลง แล้วจึงเดินข้ามไป ในที่สุดแพะทั้งสองตัวก็
ข้ามสะพานได้อย่างง่ายดาย โดยไม่ต้องออกแรงต่อสู้หรือเป็นอันตราย

แม้แต่นิด
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ความโ
กรธและอัตตานำไปสู่หายนะ

แต่ความอ่อนน้อมถ่อมตนจะนำไปสู่การบรรลุผล

คำศัพท์ภาษาอังกฤษ

1.goat { โกท } = เเพะ
2.fight { ไฟท } = ต่อสู้!!
3.river { ริฟ'เวอะ } = เเม่นำ้
4.dangerous { เดน'เจอรัส } = อันตราย
5. bridge { บริดจฺ } = สะพาน

นิทานอีสป :ไก่ได้พลอย

เช้าวันหนึ่ง ขณะที่พ่อไก่กำลังเดินคุ้ยเขี่ยหาอาหารที่
ลานหน้าบ้านของชาวนาอยู่นั่นเอง มันก็เหลือบไปเห็นพลอย

เม็ดงามเม็ดหนึ่งส่องประกายระยิบระยับอยู่บนพื้น
พ่อไก่จ้องมองพลอยวิบวับเม็ดนั้น พลางรำพึงขึ้นมาว่า
“เอกอี้เอ้กเอ้ก… ถ้านายข้ามาพบเม็ดพลอยนี้ เขาต้องดีใจ
มากแน่ ๆ และต้องเก็บขึ้นมาเลยทีเดียว แต่สำหรับข้า
พลอยเม็ดนี้ไม่มีค่าเลยแม้แต่น้อย อันที่จริงข้าวเปลือก 1
เมล็ด ยังจะมีค่ามากกว่าพลอยทั้งหมดในโลกเสียด้วยซ้ำ”

จากนั้นพ่อไก่ก็เดินผ่านพลอยเม็ดนั้น และคุ้ยเขี่ยดินเพื่อ
หาอาหารกินต่อไป

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :
สิ่งของล้ำค่าอาจไม่มีประโยชน์เลย หากตกไปอยู่กับ
คนที่ไม่รู้คุณค่า เช่นเดียวกับพ่อไก่ที่เห็นเม็ดพลอยราคา
แพงอยู่ตรงหน้า แต่ก็มิอาจใช้ประโยชน์ใด ๆ กับสิ่งมีค่า

นั้นได้เลย

คำศัพท์ภาษ
าอังกฤษ


1.chicken { ชิค'เคิน } = ไก่
2.farmer { ฟาร์ม'เมอะ } = ชาวนา
3.gem { เจม } = อัญมณีหรือพลอย
4.paddy { แพด-ดิ } = ข้าวเปลือก
5. happy { แฮพ'พี } = ดีใจ'หรือมีความสุข

นิทานอีสป :กากับหงส์

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีกาตัวหนึ่งอาศัยอยู่บนต้นไม้ใหญ่ โดยมี
สระน้ำเล็ก ๆ อยู่เบื้องหน้า ในนั้นมีหงส์ขาวตัวหนึ่งว่ายวนเหนือน้ำอยู่
เจ้ากามองเห็นหงส์นั้นมีขนสีขาวดั่งหิมะ แตกต่างกับสีขนของมันที่ดำ
ราวกับถ่าน กาจึงร้องตะโกนออกไปว่า “ท่านหงส์ขาวผู้งดงาม ช่วย

แนะนำวิธีให้กับข้าได้ไหมว่าทำเช่นไรถึงได้มีขนสีขาวเช่นท่าน” แต่
หงส์ตัวนั้นบอกว่า “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะเกิดมาข้าก็มีขนสีขาว

เช่นนี้แล้ว” จากนั้นก็ว่ายน้ำหาอาหารกินต่อไปเช่นเดิม
หลังจากจ้องมองหงส์ขาวด้วยความอิจฉาอยู่นาน วันหนึ่งเจ้ากาก็นึก

อะไรขึ้นมาได้ โดยคิดว่ามันสามารถมีขนสีขาวอย่างหงส์ถ้าลองใช้
ชีวิตแบบเดียวกัน เจ้ากาจึงวางแผนที่จะแหวกว่ายอยู่ในน้ำทั้งวันบ้าง
ว่าแล้วจึงตัดสินใจละทิ้งรังบนยอดไม้ แล้วบินร่อนลงไปอาศัยในหนอง

น้ำ โดยกินสาหร่ายและพืชน้ำอย่างที่หงส์ทำ
วันแล้ววันเล่า เจ้ากาเอาแต่แช่ตัวอยู
่ในน้ำตลอดทั้งวัน แต่ขนก็ยังมีสีดำ
อยู่เช่นเคย หลายครั้งที่เกือบจะจมน้
ำ อีกทั้งการที่พยายามกินสาหร่ายก็

ไม่สามารถทำให้อิ่มท้องได้เลย ไม่นานนักเจ้ากาก็เริ่มผ่ายผอมลง

หงส์ขาวเห็นดังนั้นก็ให้คำแนะนำไปว่า “กลับบ้านของเจ้าไปเถิด
เดี๋ยวเจ้าก็จะแข็งแรงขึ้น” แต่คราวนี้กาไม่ยอมฟังเสียงของหงส์ แม้จะ
ยากเหลือเกินที่อีกาจะอาศัยอยู่ในน้ำ แต่เจ้านกน้อยก็พยายามอย่างหนักที่

จะมีชีวิตอยู่ ถึงอย่างนั้นก็ดูเหมือนทุกอย่างจะยิ่งเลวร้ายลงเรื่อย ๆ
วันหนึ่งหลังจากต่อสู้มานาน กาดำก็
อำลาโลกนี้ไป หงส์ขาวได้แต่สงสาร
เพราะถ้าเจ้านกเชื่อฟังคำเตือนในวันนั้น เขาก็คงมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกนาน

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :
จงพอใจกับสิ่งที่ตนเองมีอยู่ เพราะการเปลี่ยนแปลงนิสัยไม่อาจแก้ไข

สิ่งที่ธรรมชาติให้มาได้


คำศัพท์ภา
ษาอังกฤษ

1.goose { กูส } = ห่าน
2.crow { โคร } = อีกาหรือกา
3.beautiful { บิว'ทิฟูล } = สวยหรืองดงาม

4.tree { ทรี } = ต้นไม้
5. small pool { สมอล พูล } = สระน้ำเล็กๆ

นิทานอีสป : เรื่อง กวางในคอกวัว

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…มีกวางตัวหนึ่งวิ่งหนีการตามล่าจากนาย
พราน มันหนีกระเซอกระเซิงจนมาถึงโรงนาแห่งหนึ่ง จึงวิ่งเข้าไปหลบ

ซ่อนตัวอยู่ในกองหญ้า
เจ้าวัวเห็นจึงร้องเตือนว่า “ข้าว่าเจ้าควรไปหาที่ซ่อนแห่งใหม่ดีกว่านะ
เพราะอีกไม่นานคนเลี้ยงวัวก็จะเข้ามาในโรงนาแห่งนี้เพื่อจัดหาหญ้าฟาง
ให้พวกข้ากินและเขาจะต้องพบเจ้า” แต่กวางไม่ยอมไป แล้วอ้อนวอนว่า
“ตอนนี้ข้าเหนื่อยเหลือเกินขอพักสักครู่หนึ่งเถอะ” พวกวัวช่วยกันทำ

ตามที่กวางขอร้อง
เมื่อคนเลี้ยงวัวหอบเอาหญ้าเข้ามาเติมให้ในรางแล้วกลับออกไปโดย
ไม่ทันสังเกตเห็นเจ้ากวาง เจ้าวัวจึงเตือนขึ้นอีกครั้งว่า “เจ้าหายเหนื่อย
แล้ว ข้าว่าเจ้าออกไปเสียตั้งแต่ตอนนี้จะดีกว่า เพราะถ้าเจ้านายของข้า
เข้ามาตรวจความเรียบร้อย เขาจะต้องพบเจอเจ้าแน่ๆ” เจ้ากวางจึงบอก
ว่า “ถ้าพวกเจ้าช่วยกันปิดบังไว้ ย่อมไม่มีใครพบเห็นข้าได้ ขอพักหลบ

ภัยที่นี่สักคืนหนึ่งก่อน” กวางยังคงดื้อดึงไม่ฟังคำเตือนของวัว
และไม่นานนักเมื่อเจ้าของโรงนาเข้ามาตรวจความเรียบร้อยและ
สังเกตเห็นกวางอยู่ใต้กองหญ้า จึงเรียกคนรับใช้มาช่วยกันจับเอาไว้ได้

ในที่สุด



:: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ::
เมื่อประสบความสำเร็จในครั้งแรกจงอย่าประมาท เพราะอาจจะพลาด

พลั้งในครั้งต่อ ๆ ไปได้

คำศัพท์ภาษาอังกฤ
ษ



1.deer { เดียร์ } = กวาง

2.cow { คาว} = วัว
3.hunter{ ฮัน'เทอะ } = นักล่าหรือนายพราน
4.factory { แฟค-โทะริ } = โรงนาหรือโรงงาน

5. haystack { เฮ 'ซแท็ค } = กองหญ้า

นิทานอีสป : เรื่อง แมวกับหนู

หนูสองตัวอาศัยอยู่ในบ้านใหญ่หลังหนึ่ง คืนวันหนึ่ง เมื่อ
เจ้าของบ้านเข้านอนแล้ว พวกมันพากันออกมาจากรูใกล้
ห้องครัวเพื่อหาอาหารกินตามปกติ แต่ขณะที่รีบวิ่งตรงไป
ยังตู้กับข้าว พวกมันก็ต้องหยุดชะงักอยู่กับที่ เมื่อเห็นแมว
ศัตรูตัวฉกาจของพวกมันนั่งเฝ้าอยู่ที่หน้าประตู หนูทั้งสอง
กำลังจะหันหลังกลับเพื่อวิ่งหนี แต่พวกมันรู้สึกแปลกใจเอา
มาก ๆ ที่เห็นเจ้าแมวจอมโหดยังนั่งนิ่งเฉยอยู่กับที่ ไม่วิ่งไล่
จับอย่างเอาเป็นเอาตายเมื่อเห็นพวกมันอย่างที่เคยเป็น

ดังนั้น เจ้าหนูตัวหนึ่งจึงทำใจกล้าเดินเข้าไปใกล้ๆ แต่
แมวก็ยังนั่งนิ่งเฉย โดยพวกหนูหารู้ไม่ว่า ที่จริงแล้ว แมวเจ้า

เล่ห์กำลังคอยที่อยู่อย่างสงบเพื่อให้พวกหนูตายใจ ซึ่งก็ได้
ผล เพราะหนูเบาปัญญาทั้งสองคิดว่าแมวไม่สนใจมันแล้ว
พวกมันจึงรีบปืนขึ้นไปบนตู้กับข้าว แต่ทันทีที่พวกหนูหัน
หลังให้ แมวจอมโหดก็ใช้อุ้งมือที่มีเล็บอันแหลมคมของมัน

ตะปบจับหนูทั้งสองตัวกินเป็นอาหารสมกับที่มันรอคอย

:: นิทานเรื่องนี้สอน
ให้รู้ว่า ::
อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจศัตรู

คำศัพท์ภาษาอังกฤษ



1.cat { เเคท } = เเมว
2.mice { ไมค} = หนู
3. kitchen{ คิทเชิิิ่น} = ห้องครัว
4.door { ดอร์ } = ประตู

5.run { รัน } = วิ่ง

นิทานอีสป เรื่อง กากับนกยูง

กาตัวหนึ่งเก็บขนของนกยูงที่หล่นเกลื่อนกลาดมาได้ มัน
จึงนำขนของนกยูงมาติดที่หางของมันและออกไปเดินเล่น
ใกล้กันฝูงนกยูง เมื่อนกยูงตัวอื่น ๆ ในฝูงเห็นว่ากาไม่ใช่
นกยูงจริง ๆ จึงพากันรุมจิกตีและรุมถอนขนปลอมของกา
จนหมด เจ้ากาจึงรีบวิ่งกลับไปยังฝูงของมัน แต่เหตุการณ์

ที่เกิดขึ้นนั้น นำมาซึ่งความไม่พอใจให้กับกาตัวอื่นในฝูง
เป็นอย่างมาก กาตัวหนึ่งจึงพูดกับมันว่า "แค่เพียงขนนก
สวย ๆ ไม่สามารถทำให้เจ้ากลายเป็นนกที่งดงามได้หรอก"

:: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ::
ความสวยงามไม่ได้เกิดจากการประดับตกแต่งเพียง

อย่างเดียว
:: พุทธภ
าษิต ::
อจฺเจนฺติ กาลา ตรยนฺติ รตฺติโย วโยคุณา อนุปุพฺพํ ชหนฺติ
เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน ปุญฺญานิ กยิราถ สุขาวหานิ.
กาลย่อมล่วงไป ราตรีย่อมผ่านไป ชั้นแห่งวัยย่อมละลำดับไป
ผู้เล็งเห็นภัยในมรณะนั้น พึงทำบุญอันนำสุขมาให้.




คำศัพท์ภาษา
อังกฤษ

1.peacock { พี-ค็อค } = นกยูง
2.crow { โคร } = อีกาหรือกา
3.beautiful { บิว'ทิฟูล } = งดงามหรือสวย

4.tail { เทล } = หาง
5. mass pool { เเมส } = ฝูง

นิทานอีสป : เรื่อง หมาป่ าหมาจิ้งจอก

และม้า

หมาจิ้งจอกอายุยังน้อยตัวหนึ่ง แม้จะมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว แต่เนื่องจากมี
ประสบการณ์ไม่มากนักเมื่อได้พบม้าเป็นครั้งแรกมันจึงไม่รู้จัก หมาจิ้งจอกจึง

รีบวิ่งมาบอกกับหมาป่าเพื่อนของมันซึ่งอยู่ในวัยไล่ ๆ กัน
"ข้าพบสัตว์อะไรก็ไม่รู้ ตัวมันสูงใหญ่สง่างามแต่กินหญ้าเป็นอาหาร"

"รูปร่างหน้าตามันเป็นอย่างไรล่ะ" หมาป่าซัก
"ข้าก็บอกไม่ถูกหรอก เจ้าตามข้าไปดูเอาเองดีกว่า" หมาจิ้งจอกพาเพื่อน

ของมันมาพบกับม้า
ตอนแรกม้าตกใจจะวิ่งหนี แต่เมื่อได้ยินเสียงเรียกจึงหยุดยืนรั้งรออยู่เพื่อ

ดูท่าที
"หยุดก่อนท่านมีชื่อเรียกเผ่าพันธุ์ว่าอย่างไร" หมาจิ้งจอกเอ่ยถาม
"ช่วยบอกให้เรารู้หน่อยเถอะ" ม้าแสยะยิ้ม เพราะเมื่อได้ยินคำถามก็รู้ว่าทั้ง

สองยังไม่ค่อยเดียงสานัก
"ฮี้ๆ ชื่อของข้าน่ะรึ มาดูใกล้ๆ เท้านี่ซิช่างทำเกือกม้าได้สลักชื่อของข้าไว้

ตรงนี้ไง"
เมื่อเห็นม้ายกเท้าขึ้น หมาจิ้งจอกเกรงอันตรายจึงหันไปกล่าวกับหมาป่าผู้

เป็นสหายว่า
"ฉันยังไม่ได้เข้าโรงเรียนเลย เธออ่านหนังสือเก่งไม่ใช่หรือ ลองเข้าไปอ่าน

หน่อยซิ"
"อ๋อ! ได้เลย ฉันนะสอบได้ที่ 1 เป็นประจำเชียวน่ะ" หมาป่ากล่าวอย่างภาค
ภูมิ เดินยืดไหล่ชูคอเข้าไปอย่างสง่างาม แต่ทันใดนั้นมันก็ถูกม้าใช้เท้าถีบเข้า
ใส่อย่างแรงแล้ววิ่งหนีไป หมาจิ้งจอกรีบเข้ามาดูอาการหมาป่าผู้โชคร้าย

"เพื่อนเอ๋ย คราวหลังก็ระมัด
ระวังตัวให้มากกว่านี้หน่อยนะ"
:: นิทานเรื่องนี
้สอนให้รู้ว่า ::

คนฉลาดอาจยอมทำตัวเป็นผู้โง่เขลาในบางสถานการณ์ แต่คนโง่มักอวด
ตัวว่าฉลาดทุกเวลา

คำศัพท์ภาษ
าอังกฤษ


1.wolf { วูฟ } = หมาป่า

2.horse { ฮอส } = ม้า

3.school { สกูล } = โรงเรียน

4.run { รัน } = วิ่ง

5. question { เควคชั่น } = คำถาม

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าหน้ าโง่

ลาตัวหนึ่ง ขณะกำลังกินหญ้าอยู่ที่กลางทุ่งอย่างเพลิดเพลิน แต่มันก็ต้อง
ตกใจอย่างที่สุดเมื่อมันมองไปเห็นสุนัขป่าดุร้ายตัวหนึ่งเข้า และเจ้าสุนัขป่า
ตัวนั้นก็กำลังวิ่งตรงเข้ามาหาหมายจะจับมันกินเป็นอาหาร และด้วยเจ้าลา
ตัวนี้มันเป็นลาที่สมองดี นั่นเองมันจึงแสร้งทำเป็นว่าเท้าเจ็บแล้วแกล้งก้าว
เขยกขาหลังของมันค่อยๆ เดินไปข้างหน้าอย่างสมจริงสมจังมากเสียด้วย

สุนัขป่าที่วิ่งมาถึงหมายจะกระโดดตะครุบแต่เมื่อมันเห็นอาการเดินเขยก
ขาของลาเข้าเช่นนั้น ก็จึงเกิดความสงสัยขึ้นมาติดหมัดเลยทีเดียว มันจึง
หยุดแล้วตะโกนถามออกไปว่า "นั่นเจ้าเป็นอะไรน่ะ ทำไมถึงเดินขาเขยกอย่าง

นั้นเล่า"
ลาหัวหมอแข็งใจตอบไปว่า "เมื่อสักครู่นี้ข้ากระโดดข้ามพุ่มไม้แล้วไป
เหยียบเอาหนามแหลมเข้า นี่หนามมันยังติดฝังฝ่าเท้าของข้าอยู่เลยเออแน่ะ!
เมื่อเจ้าจะกินข้า ก็กินเถอะข้ายอม แต่สงสัยว่าเจ้าคงต้องเอาหนามที่ฝ่าเท้า
หลังของข้านี้ออกเสียก่อนจะดีกว่านะ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวหนามมันจะเลยเข้าไป

ตำคอหอยเจ้าตอนกินข้า ได้ก็ไม่รู้นะ"
เมื่อได้ยินลาว่าดังนั้น เจ้าสุนัขป่าที่ดุร้ายแต่สมองทึบก็เกิดเห็นด้วยขึ้นมา
มันจึงยกเท้าหลังข้างที่เขยกของลาขึ้นดู หมายจะดึงหนาม ออกเลียก่อน

แล้วค่อยกิน..ว่าอย่างนั้น
แต่ขณะที่มันกำลังมองสำรวจหาหนามอยู่นั้นเอง ลาก็เลยได้จังหวะและใช้

เท้าหลังข้างนั้นดีดลูกหลังโดนปากสุนัขป่าอย่างเต็มแรง
ผลก็เลย ทำให้ฟันในปากของเจ้าสุนัขป่าหักไปหลายซีเลือดแดงกลบปาก

เลยทีเดียว
เจ้าสุนัขป่าจำต้องทรุดลงนั่งร้องโอดครวญไปมา และตอนนั้น ลาหัวหมอก็

เลยถือโอกาสออกวิ่งหนีไปจากที่นั้นทันที



:: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ::
ผู้ที่ชอบสอดรู้ในเรื่องที่ตนไม่น่าที่จะรู้ในบางครั้ง ก็มักจะต้องเจ็บตัวและเสียผล

ประโยชน์ง่าย ๆ อย่างตัวอย่างที่ ว่ามานี่แหละ

คำศัพท์ภาษาอังกฤษ



1.dog { ดอค } = สุนัข
2. grass { เเกรส } = หญ้า
3. jump { จั้ม } = กระโดด
4.run { รัน } = วิ่งหนี
5. food { ฟุด } = อาหาร

นิทานอีสป : เรื่อง สิงโตแบ่งเนื้อ



สิงโตตัวหนึ่งได้ออกไปล่าเหยื่อพร้อมกับสุนัขจิ้งจอก และ
หมาป่า พวกมันได้ออกตระเวนล่าเหยื่อจนกระทั่งไปพบกวางตัว
หนึ่ง และได้ปลิดชีวิตมันเสีย จากนั้นก็มาถึงคำถามว่าจะแบ่งซาก

กวางนี้อย่างไรดี
"แล่เนื้อกวางหนึ่งในสี่ส่วนนั้นให้ข้า" เจ้าสิงโตคำรามเลียง

ดัง
สัตว์ตัวอื่นๆ จึงทำการถลกหนัง และแบ่งเนื้อกวางออกเป็นสี่

ส่วน
สิงโตยืนอยู่หน้าซากกวางนั้นและประกาศตัดสินต่อว่า
"เนื้อส่วนแรกนั้นเป็นของข้าในฐานะเจ้าป่า ส่วนที่สองเป็น
ของข้าในฐานะผู้ตัดสิน และส่วนที่สามก็ต้องเป็นของข้าเพราะข้า
เข้าร่วมล่าเหยื่อด้วย และสำหรับส่วนที่สี่ เอาล่ะ... ข้าก็อยากรู้

เหมือนกันว่าพวกเจ้ากล้าจะเข้ามาเอาไหม"



:: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ::
อย่าคาดหวังความยุติธรรมจากผู้ปกครอง

คำศัพท์ภาษ
าอังกฤษ

1.lion { ไลอ้อน } = สิงโต
2. meat { มีท } = เนื้อ

3.deer { เดียร์ } = กวาง
4.fox { ฟอค } = สุนัขจิ้งจอก

5. life { ไลฟ์ } = ชีวิต

นิทานอีสป : เรื่อง พ่อไก่ แม่ไก่กับ

ไข่มุก

พ่อไก่ตัวหนึ่งกำลังเดินเล่นอยู่ในฟาร์มท่ามกลาง
แม่ไก่ทั้งหลาย ทันใดนั้นพ่อไก่ก็เหลือบไปเห็น

อะไรบางอย่างส่องแสงประกายวับวาวอยู่พื้นดิน
"โอ้ว!สวยจัง" พ่อไก่ร้องอุทาน "นั่นน่ะของ
ข้า"

แล้วมันก็รีบคุ้ยเขี่ยสิ่งนั้นออกมาจากพื้นดิน
ทว่านั่นกลับเป็นไข่มุกเม็ดหนึ่งที่มีคนทำหล่นไว้

"มันอาจจะมีค่าสำหรับมนุษย์ที่เห็นคุณค่ามัน
แต่สำหรับข้าแล้วเมล็ดข้าวเมล็ดเดียวยังมีค่าดี

กว่าไข่มุกเป็นไหนๆ" แม่ไก่ตอบ
:: นิทานเรื่องนี
้สอนให้รู้ว่า ::

สิ่งของที่ล้ำค่ามีไว้สำหรับผู้ที่มองเห็นคุณค่าของมัน

คำศัพท์ภาษาอังกฤษ



1. Pearl { เพิล } = ไข่มุข
2. human { ฮิวเม็น } =มนุุษย์
3.value { วาลูย์ } = คุณค่า
4. grain { เกรน } = เมล็ดข้าว
5. hen { เฮ็น } = เเม่ไก่

สมุดบันทึกการอ่าน

ชื่อ ด.ช.กฤชณัท เหลืองทอง
ชั้น : ม.1/11 เลขที่1

บันทึกรักการอ่านนี้เป็นส่วนหนึ่ง
ของวิชาการใช้ห้องสมุด

ขอขอบคุณสำหรับการอ่าน
สมุดบันทึกการอ่านครับ