วิจัย

บทที่ 3 วิธีดำเนินการวิจัย การวิจัยเรื่อง การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 โรงเรียน บ้านโคกสะอาดศรีบูรพา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1 ผู้วิจัยได้ ดำเนินการ ตามขั้นตอนดังนี้ 1. รูปแบบของการวิจัย 2. ประชากร 3. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 4. การสร้างและหาคุณภาพเครื่องมือ 5. การดำเนินการทดลองและการเก็บรวบรวมข้อมูล 6. การวิเคราะห์ข้อมูล 7. สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล รูปแบบของการวิจัย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบ One–Shot Case Study ( มณเฑียร รัตนศิริวงศ์วุฒิ, 2557 : 146 ) วิธีการทดลอง E – X O2 เมื่อ E แทน ประชากร X แทน การทดลอง หรือ การจัดกิจกรรม O2 แทน การทดสอบหลังการทดลอง หรือหลังการจัดกิจกรรม ประชากร ประชากร คือ เด็กอนุบาล 3 โรงเรียนบ้านโคกสะอาดศรีบูรพา ปีการศึกษา 2/2565 จำนวน 28 คน (โรงเรียนบ้านโคกสะอาดศรีบูรพา, 2565) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ มี 2 ประเภทได้แก่ 1. ชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จำนวน 4 ชุด รวม 20 กิจกรรม 2. แบบทดสอบการปฏิบัติหลังเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จำนวน 11 ข้อ การสร้างและหาคุณภาพเครื่องมือ 1. ชุดกิจกรรมชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข มีวิธีสร้างและหาคุณภาพดังนี้ 1.1 ศึกษาแนวคิดทฤษฎีเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับชุดกิจกรรมการเรียนรู้ จำนวนกับตัวเลข

45 1.2 ศึกษาวิธีการสร้างชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขจากเอกสารและงานวิจัย ที่เกี่ยวข้องของศิรินงค์ ชุมแวงวาปี(2565) ณัฐภัสสร ภูหลวง (2564) ศิรัญญา ภูมิชัย (2564) นงค์รัก สีคะปัสสะ (2564) ศิราณี จันทร์บุตร นุจิรา เหล็กกล้า (2561) จารุวรรณ มหารัชพงศ์ ดวงกมล จาละ รัชนิกร กุมรัมยะกุล (2559) และขวัญหทัย สมจิตต์ (2557) 1.3 สร้างชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จำนวน 4 ชุด ได้แก่ 1) ชุดที่ 1 เรื่องการเขียนเเละการนับเลข 2) ชุดที่ 2 เรื่องเรขาคณิต 3) ชุดที่ 3 เรื่องการเปรียบเทียบขนาด 4) ชุดที่ 4 เรื่องการการเปรียบเทียบจำนวน 1.4 นำชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข ไปให้อาจารย์ที่ปรึกษาตรวจสอบ ให้คำแนะนำแล้วแก้ไขปรับปรุง 1.5 นำชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข ข้อ 4.1.4 ไปให้ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน ที่มีประสบการณ์ด้านการสอนเด็กปฐมวัยตรวจสอบ ให้คำแนะนำแล้วแก้ไขปรับปรุง รายนาม ผู้ทรงคุณวุฒิ มีดังนี้ 1) อาจารย์ ดร. กัลยารัตน์ หัสโรค์ตำแหน่ง อาจารย์ประจำคณะ ศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยพิชญบัณฑิต 2) อาจารย์ยุภาวดี พรมเสถียร ตำแหน่ง อาจารย์ประจำคณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยพิชญบัณฑิต 3) คุณครูจิตรละมุน จันทร์เหลือง ตำแหน่ง ครู วิทยฐานะ ครูชำนาญการ พิเศษ โรงเรียนบ้านโคกสะอาดศรีบูรพา 1.6 นำชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข ที่แก้ไขปรับปรุงในข้อ 4.1.5 ไป จัดพิมพ์เพื่อนำไปใช้กับเด็กอนุบาล 3 ต่อไป 2 แบบทดสอบการเรียนรู้ จำนวนกับตัวเลข มีวิธีสร้างและหาคุณภาพ ดังนี้ 2.1 ศึกษาแนวคิดทฤษฎี เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้จำนวนกับ ตัวเลข 2.2 ศึกษาวิธีการสร้างแบบทดสอบ การเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จากเอกสารและ งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 2.3 สร้างแบบทดสอบการปฏิบัติหลังเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จำนวน 11 ข้อ รวม 20 คะแนน 2.4 นำแบบทดสอบไปให้อาจารย์ที่ปรึกษางานวิจัยตรวจสอบ ให้คำแนะนำแล้วแก้ไข ปรับปรุง 2.5 นำแบบทดสอบข้อ 2.4 ไปให้ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน ที่มีประสบการณ์ด้าน การสอนเด็กปฐมวัยตรวจสอบ ให้คำแนะนำ แล้วแก้ไขปรับปรุง รายนามผู้ทรงคุณวุฒิ มีดังนี้ 1) อาจารย์ ดร. กัลยารัตน์ หัสโรค์ตำแหน่ง อาจารย์ประจำคณะ ศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยพิชญบัณฑิต 2) อาจารย์ยุภาวดี พรมเสถียร ตำแหน่ง อาจารย์ประจำคณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยพิชญบัณฑิต

46 3) คุณครูจิตรละมุน จันทร์เหลือง ตำแหน่ง ครู วิทยฐานะ ครูชำนาญการ พิเศษ โรงเรียนบ้านโคกสะอาดศรีบูรพา 2.6 นำแบบทดสอบข้อ 2.5 ไปจัดพิมพ์ เพื่อนำไปใช้กับเด็กอนุบาล 3 ต่อไป การดำเนินการทดลองและการเก็บรวบรวมข้อมูล ผู้วิจัยได้ดำเนินการดังนี้ กิจกรรมการเรียนรู้ สัปดาห์ 1. ขั้นดำเนินการทดลองใช้ชุดกิจกรรมการจัดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จำนวน 4 ชุด ชุดที่ 1 เรื่องการเขียนเเละการนับเลข กิจกรรมที่ 1 การเขียนเลขหนึ่งถึงสิบตามรอยประ กิจกรรมที่ 2 การเขียนเลขหนึ่งถึงสิบตามแบบ กิจกรรมที่ 3 การนับจำนวนแล้วเติมตัวเลข กิจกรรมที่ 4 การนับและวงกลมล้อมรอบจำนวนที่ตรงกับภาพ กิจกรรมที่ 5 การวัดและประเมินผล 1 ชุดที่ 2 เรื่องเรขาคณิต กิจกรรมที่ 6 การเขียน ตามรอยประ กิจกรรมที่ 7 การเขียน ตามรอยประ กิจกรรมที่ 8 การเขียน ตามแบบ กิจกรรมที่ 9 การจับคู่สิ่งของที่มีรูปทรงเรขาคณิต กิจกรรมที่ 10 การวัดและประเมินผล 2 ชุดที่ 3 เรื่องการเปรียบเทียบขนาด กิจกรรมที่ 11 วงกลมรูปภาพที่มีขนาดใหญ่ กิจกรรมที่ 12 วงกลมรูปภาพที่มีขนาดกลาง กิจกรรมที่ 13 วงกลมรูปภาพที่มีขนาดเล็ก กิจกรรมที่ 14 การเรียงลำดับขนาด กิจกรรมที่ 15 การวัดและประเมินผล 3 ชุดที่ 4 เรื่องการเปรียบเทียบจำนวน กิจกรรมที่ 16 การเขียนเครื่องหมาย >,<,= ตามรอบประ กิจกรรมที่ 17 การใช้เครื่องหมาย >,<,= กิจกรรมที่ 18 การโยงเส้น >,<,= กิจกรรมที่ 19 การบอกจำนวน >,<,= กิจกรรมที่ 20 การวัดและประเมินผล 4 2. การทดสอบหลังเรียนการจัดกิจกรรมจำนวนกับตัวเลข จำนวน 11 ข้อ 5

47 การวิเคราะห์ข้อมูล 1.การหาประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล3 ใช้ E1/E2 (บุญชม ศรีสะอาด, 2545 : 154) 2.การเปรียบเทียบการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับอนุบาล 3 กับเกณฑ์ร้อยละ 80 ใช้One –Sample T-Test (บุญชม ศรีสะอาด, 2543 : 16) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ 1. ร้อยละ (บุญชม ศรีสะอาด, 2560: 122) 2. ค่าเฉลี่ย (บุญชม ศรีสะอาด, 2560: 124) 3. ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (บุญชม ศรีสะอาด, 2560: 126) 4. One–Sample T-Test (บุญชม ศรีสะอาด, 2543: 16)

บทที่ 4 ผลการวิเคราะห์ข้อมูล การวิจัยเรื่องการพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 โรงเรียน บ้านโคกสะอาดศรีบูรพา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1 ผู้วิจัยขอ นำเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูลตามลำดับ ดังนี้ 1. สัญลักษณ์ที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล 2. ผลการหาประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 3. ผลการเปรียบเทียบความสามารถในการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 กับเกณฑ์มาตรฐาน ร้อยละ 80 สัญลักษณ์ที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ผู้วิจัยได้กำหนดความหมายของสัญลักษณ์ที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ดังนี้ N แทน จำนวนกลุ่มตัวอย่าง แทน ค่าเฉลี่ย แทน ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน T แทน การทดสอบที P (Sig.) แทน ความน่าจะเป็น E1 แทน ร้อยละของคะแนนเฉลี่ยที่ได้จากการทดสอบระหว่างเรียน E2 แทน ร้อยละของคะแนนเฉลี่ยที่ได้จากการทดสอบหลังเรียน * แทน มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการหาประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 ผู้วิจัยได้นำชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข ไปใช้กับเด็กอนุบาล 3 ภาคการเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 28 คน นำผลการทดสอบระหว่างเรียนและผลการทดสอบหลังเรียนมา คำนวณ หาค่า E1/E2 แล้วนำไปเทียบกับเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนด ได้ผลดังปรากฏในตารางที่ 1

49 ตารางที่1 แสดงผลการหาประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขสำหรับเด็กอนุบาล 3 N=28 ผลการทดสอบระหว่างเรียนชุดที่/ (คะแนน) รวม (40) คะแนน ผลการทดสอบหลัง เรียน 20 คะแนน ชุดที่1 (10) ชุดที่ 2 (10) ชุดที่ 3 (10) ชุดที่ 4 (10) 1 10 10 9 10 39 19 2 9 10 10 8 37 18 3 9 9 9 10 37 20 4 9 10 6 8 33 18 5 8 9 9 9 35 19 6 9 10 6 8 33 19 7 6 10 7 7 30 18 8 10 10 10 6 36 18 9 10 10 8 10 38 18 10 10 10 10 9 39 19 11 8 10 10 10 38 19 12 9 10 8 10 37 18 13 9 7 9 8 33 18 14 10 10 7 10 37 18 15 9 10 10 9 38 18 16 8 10 8 8 34 18 17 10 10 8 10 38 18 18 10 10 10 8 38 18 19 10 10 10 10 40 20 20 9 10 8 10 37 19 21 10 10 10 7 37 19 22 9 10 6 7 32 18 23 8 10 10 10 38 18 24 10 10 10 8 38 19 25 10 10 8 8 36 19 26 10 10 10 9 39 18 27 9 10 10 9 38 18 28 10 10 10 8 38 18 รวม 258 275 246 244 1023 517 9.21 9.82 8.78 8.79 36.54 18.46 0.95 0.61 1.39 1.18 2.44 0.64

50 จากตารางที่ 3 พบว่า ผลการทดสอบระหว่างเรียนทั้ง 4 ชุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 36.53 คะแนน (คะแนนเต็ม 40 คะแนน) คิดเป็นร้อยละได้เท่ากับ 91.48 ส่วนผลการทดสอบหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 18.46 คะแนน (คะแนนเต็ม 20 คะแนน) คิดเป็นร้อยละได้เท่ากับ 92.30 นั่นแสดงว่าชุดกิจกรรมการ เรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 มีประสิทธิภาพเท่ากับ 91.48/92.30 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนดไว้ ผลการเปรียบเทียบความสามารถในการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขสำหรับเด็กอนุบาล 3 ผู้วิจัยได้นำผลการทดสอบความสามารถในการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 หลังเรียน มาหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน แล้วนำค่าเฉลี่ยมาเปรียบเทียบกับเกณฑ์ ร้อยละ 80 ของคะแนนเต็ม 20 คะแนน (Test Value = 16 คะแนน) โดยใช้ One-Sample T-Test ได้ผลดัง ปรากฏ ในตารางที่ 4 ตารางที่ 2 ผลการเปรียบเทียบความสามารถในการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 หลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 80 Test Value = 16 N t df P หลังเรียน 28 18.46 0.64 20.47 27 0.00* * มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ (.05) จากตารางที่ 4 พบว่า ค่าความน่าจะเป็น (P) ที่จะได้ค่า t เป็น 20.47 เท่ากับ 0.00 ซึ่งน้อย กว่าระดับนัยสำคัญทางสถิติที่กำหนด (.05) นั่นแสดงว่าหลังเรียนเด็กอนุบาล 3 สามารถเรียนรู้จำนวน กับตัวเลข เรื่องการเขียนและการนับเลข เรขาคณิต การเปรียบเทียบขนาดและการเปรียบเทียบจำนวน สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 (16 คะแนน) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ร้อยละ 92.10 98.20 87.80 87.10 91.48 92.30 ประสิทธิภาพของกระบวนการ (E1) = 91.34 ประสิทธิภาพของผลผลิต (E2) = 92.30

บทที่ 5 สรุปผล อภิปรายผลและข้อเสนอแนะ การวิจัยเรื่อง การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 โรงเรียน บ้านโคกสะอาดศรีบูรพา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1 ซึ่งสรุป สาระสำคัญและผลการวิจัยได้อภิปรายผลและข้อเสนอแนะได้ ดังนี้ 1. วัตถุประสงค์ของการวิจัย 2. วิธีดำเนินการวิจัย 3. สรุปผลการวิจัย 4. การอภิปรายผล 5. ข้อเสนอแนะ วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1. เพื่อสร้างและพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 ให้มี ประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2. เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข ของเด็กอนุบาล 3 หลังเรียน กับเกณฑ์ ร้อยละ 80 ที่กำหนด วิธีดำเนินการวิจัย 1. ประชากร คือ เด็กอนุบาล 3 ปีการศึกษา 2565 โรงเรียนบ้านโคกสะอาดศรีบูรพา จำนวน 28 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (บุญชม ศรีสะอาด, 2560 : 45 ) 3. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ 3.1 ชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จำนวน 4 ชุด รวม 20 กิจกรรม 3.2 แบบทดสอบการปฏิบัติหลังเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จำนวน 11 ข้อ

52 4. การดำเนินการทดลองและการเก็บรวบรวมข้อมูล กิจกรรมการเรียนรู้ สัปดาห์ 1. ขั้นดำเนินการทดลองใช้ชุดกิจกรรมการจัดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จำนวน 4 ชุด ชุดที่ 1 เรื่องการเขียนเเละการนับเลข กิจกรรมที่ 1 การเขียนเลขหนึ่งถึงสิบตามรอยประ กิจกรรมที่ 2 การเขียนเลขหนึ่งถึงสิบตามแบบ กิจกรรมที่ 3 การนับจำนวนแล้วเติมตัวเลข กิจกรรมที่ 4 การนับและวงกลมล้อมรอบจำนวนที่ตรงกับภาพ กิจกรรมที่ 5 การวัดและประเมินผล 1 ชุดที่ 2 เรื่องเรขาคณิต กิจกรรมที่ 6 การเขียน ตามรอยประ กิจกรรมที่ 7 การเขียน ตามรอยประ กิจกรรมที่ 8 การเขียน ตามแบบ กิจกรรมที่ 9 การจับคู่สิ่งของที่มีรูปทรงเรขาคณิต กิจกรรมที่ 10 การวัดและประเมินผล 2 ชุดที่ 3 เรื่องการเปรียบเทียบขนาด กิจกรรมที่ 11 วงกลมรูปภาพที่มีขนาดใหญ่ กิจกรรมที่ 12 วงกลมรูปภาพที่มีขนาดกลาง กิจกรรมที่ 13 วงกลมรูปภาพที่มีขนาดเล็ก กิจกรรมที่ 14 การเรียงลำดับขนาด กิจกรรมที่ 15 การวัดและประเมินผล 3 ชุดที่ 4 เรื่องการเปรียบเทียบจำนวน กิจกรรมที่ 16 การเขียนเครื่องหมาย >,<,= ตามรอยประ กิจกรรมที่ 17 การใช้เครื่องหมาย >,<,= กิจกรรมที่ 18 การโยงเส้นจำนวน >,<,= กิจกรรมที่ 19 การบอกจำนวน >,<,= กิจกรรมที่ 20 การวัดและประเมินผล 4 2. การทดสอบหลังเรียนการจัดกิจกรรมจำนวนกับตัวเลข จำนวน 11 ข้อ 5 5. การวิเคราะห์ข้อมูล 5.1. การพัฒนาประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 ใช้ E1 / E2 (บุญชม ศรีสะอาด , 2545 : 154) แล้วนำไปเปรียบเทียบกับเกณฑ์ 80/80 5.2. การเปรียบเทียบความสามารถในการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข ของเด็กอนุบาล 3 กับ เกณฑ์ร้อยละ 80 ใช้ One –Sample T Test (บุญชม ศรีสะอาด, 2543 : 16)

53 6. สถิติใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ 6.1 ร้อยละ (บุญชม ศรีสะอาด , 2560 : 122) 6.2 ค่าเฉลี่ย (บุญชม ศรีสะอาด , 2560 : 124) 6.3 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (บุญชม ศรีสะอาด , 2560 : 126) 6.4 One – Sample T Test (บุญชม ศรีสะอาด , 2543 : 16) สรุปผลการวิจัย 1. ผลการสร้างและพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 พบว่า ชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 2 มีจำนวน 4 ชุด ได้แก่ ชุดที่ 1 เรื่องการเขียน และการนับเลข ชุดที่ 2 เรื่องเรขาคณิต ชุดที่ 3 เรื่องการเปรียบเทียบขนาด และชุดที่ 4 เรื่อง การ เปรียบเทียบจำนวน มีประสิทธิภาพเท่ากับ 91.48/92.30 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนด 2. ผลการเปรียบเทียบความสามารถในการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 พบว่า หลังเรียน เด็กอนุบาล 3 สามารถเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข เรื่องการเขียนและการนับเลข เรขาคณิต การเปรียบเทียบขนาดและการเปรียบเทียบจำนวน ตามที่กำหนดได้สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อภิปรายผลการวิจัย การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 โรงเรียนบ้าน โคกสะอาดศรีบูรพา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1 มีประเด็น สำคัญที่นำมาอภิปรายผลดังนี้ 1. ชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 มีประสิทธิภาพเท่ากับ 91.48/92.30 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่เป็นเช่นนี้ เป็นเพราะว่าชุดกิจกรรมชุดนี้ ผู้วิจัยได้ดำเนินการ พัฒนาอย่างเป็นระบบ โดยเริ่มจาก 1) การจัดทำชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็ก อนุบาล 3 โดยการศึกษาแนวคิดทฤษฎีและวิธีการสร้างจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องแล้ว นำมาสร้างเป็นชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จำนวน 4 ชุด และ 2) การหาคุณภาพโดยนำ ชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข ไปให้อาจารย์ที่ปรึกษาและผู้ทรงคุณวุฒิ ตรวจสอบให้ คำแนะนำแล้วปรับปรุงแก้ไข เมื่อนำไปใช้กับเด็กอนุบาล 3 พบว่าชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับ ตัวเลขชุดนี้มีประสิทธิภาพ สูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ซึ่งการดำเนินการดังกล่าวสอดคล้องกับแนวคิดของ ชัยยงค์ พรหมวงศ์และคณะ (2551) ที่ระบุว่าสื่อหรือชุดการสอนหรือชุดกิจกรรมที่ผลิตขึ้นเป็นต้นแบบ (Prototype) แล้วต้องนำไปทดสอบประสิทธิภาพตามขั้นตอนที่กำหนดไว้ในระบบ เพื่อปรับปรุง ประสิทธิภาพของสื่อหรือชุดการสอนให้เท่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้เมื่อนำไปใช้จริงจึงจะทำให้ผู้เรียนกลุ่ม ทดลองเกิดการพัฒนาตามเกณฑ์ที่ คาดหวังไว้ นอกจากนี้ยังสอดคล้องกับ สอดคล้องกับผลงานวิจัยของ ศิรินงค์ ชุมแวงวาปี (2565) ได้วิจัยการพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็ก อนุบาล3 โรงเรียนบ้านต่างแคน มีประสิทธิภาพเท่ากับ 90.87/90.00 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 75/75 ที่กำหนด ณัฐภัสสร ภูหลวง (2564) ได้วิจัยพบว่า ชุดทักษะบูรณาการการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขของเด็ก อนุบาล 3 โรงเรียนอนุบาลบ้านผือพิทยาภูมิมีประสิทธิภาพเท่ากับ 89.12/93.75 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์

54 75/75 ที่กำหนด นงค์รัก สีคะปัสสะ (2564) ได้วิจัยพบว่า ชุดทักษะบูรณาการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 โรงเรียนพันนา มีประสิทธิภาพเท่ากับ 91.35/92.97 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 75/75 ที่กำหนดศิรัญญ ภูมิชัย (2564) ได้วิจัยพบว่า ชุดทักษะบูรณาการการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขของเด็ก อนุบาล 3 โรงเรียนอนุบาลรัชดา มีประสิทธิภาพเท่ากับ 90.13 / 93.34 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 75/75 ที่กำหนด และประจักษ์ เอนกฤทธิ์มงคล (2559) ที่วิจัยพบว่า ชุดกิจกรรม ที่ใช้พัฒนาความสามารถคิด วิเคราะห์พื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยมีประสิทธิภาพเท่ากับ 83.20 / 100 2. หลังเรียนเด็กอนุบาล 3 สามารถเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขได้ สูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 80 อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติระดับ.05 ที่เป็นเช่นนี้เป็นเพราะว่าชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขตั้งแต่ ชุดที่ 1) เรื่องการเขียนและการนับเลข ชุดที่ 2) เรื่อง เรขาคณิต ชุดที่ 3) เรื่องการเปรียบเทียบขนาดและชุดที่ 4) เรื่องการเปรียบเทียบจำนวน เน้นให้เด็กอนุบาล 3 ได้ฝึกปฏิบัติเกี่ยวกับการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข จึงส่งผลให้เด็กอนุบาล 3มีความสามารถ ในการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 80 สอดคล้องกับทฤษฎีเยื่อมโยงของธอร์นไดค์ ระบุไว้ว่า การกระทำซ้ำบ่อยๆ ย่อมเกิดให้เกิดการเรียนรู้ (มัณฑรา ธรรมบุศย์, 2559 ) อีกทั้งยังสอดคล้องกับผลงานวิจัย ศิรินงค์ ชุมแวงวาปี (2565) ได้วิจัยการ พัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 โรงเรียนบ้านต่างแคน มีประสิทธิภาพเท่ากับ 90.87/90.00 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 75/75 ที่กำหนด ณัฐภัสสร ภูหลวง (2564) ได้วิจัยพบว่า หลังเรียน เด็กอนุบาล 3 โรงเรียนอนุบาลบ้านผือพิทยาภูมิ สามารถอ่านเขียนและบวกลบ จำนวนกับตัวเลขได้สูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นงค์รัก สีคะปัสสะ (2564) ได้วิจัยพบว่า หลังเรียน เด็กอนุบาล 3 โรงเรียนพันนา สามารถอ่านเขียนและบวกลบจำนวนกับ ตัวเลข ได้สูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และศิรัญญา ภูมิชัย (2564) ได้วิจัย พบว่า หลังเรียน เด็กอนุบาล 3 โรงเรียนอนุบาลรัชดา สามารถอ่านเขียนและบวกลบจำนวนกับ ตัวเลขได้สูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ข้อเสนอแนะ 1. ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัย 1.1 จากผลการวิจัยพบว่า ชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 ทำให้เด็กอนุบาล 3 สามารถเรียนรู้เรื่องจำนวนกับตัวเลข หลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 ข้อค้นพบ ครั้งนี้จะเกิดประโยชน์กับครูผู้สอนระดับปฐมวัย สามารถนำไปปรับใช้ในการพัฒนาความสามารถในการ เรียนรู้จำนวนกับตัวเลขของเด็กอนุบาลระดับอื่นได้ 1.2 จากผลการวิจัยพบว่า ชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 ชุดนี้มี 4 ชุดย่อย หากจะนำไปใช้ครั้งต่อไป ควรเพิ่มชุดกิจกรรมให้มากกว่าเดิม เพราะจะช่วยให้เด็ก อนุบาล 3 ได้ฝึกปฏิบัติในการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขมากขึ้น อันจะส่งผลให้เด็กอนุบาล 3 มีพัฒนาการ ทางด้านนี้เพิ่มขึ้นด้วย 2. ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งต่อไป 2.1ควรวิจัยเกี่ยวกับการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข ของเด็กอนุบาล 3 ในปีการศึกษาถัดไป เพื่อนำข้อค้นพบมาปรับชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขให้มีความเหมาะสม มากขึ้น

55 2.2 ควรศึกษาความพึงพอใจของเด็กอนุบาล 3 ที่มีต่อการเรียนด้วยชุดกิจกรรมการ เรียนรู้จำนวนกับตัวเลข

56 บรรณานุกรม กลุ่มบริหารงานวิชาการ. (2565ก). รายงานผลการทดสอบทักษะพื้นฐานคณิตศาสตร์ สำหรับเด็ก ปฐมวัย ปีการศึกษา 2565. อุดรธานี: โรงเรียนพิชญบัณฑิต 2. ________. (2565ข). ข้อมูลนักเรียนประจำปีการศึกษา 2565. อุดรธานี: โรงเรียนพิชญบัณฑิต 2. กาญจนา เกียรติประวํติ. (2524). วิธีสอนทั่วไปและทักษะการสอน. กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช. เกริก ท่วมกลาง และจินตนา ท่วมกลาง. (2555). การพัฒนาสื่อ/นวัตกรรมทางการศึกษาเพื่อเลื่อน ขวัญหทัย สมจิตต์. (2557). การใช้เกมการศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะทางคณิตศาสตร์การบอกค่าจำนวน 1-5 ของนักเรียนชั้นอนุบาล1. โรงเรียนบ้านแม่แตง (ธรรมศาสตร์อาสา) สพป.กำแพงเพชร เขต 1. คณาจารย์กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถม. (2552). สาระน่ารู้สำหรับครูคณิตศาสตร์รวมบทความประสบการณ์สอน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. จารุวรรณ มหารัชพงศ์, ดวงกมล จาละ และรัชนิกร กุมรัมยะกุล. (2559). การศึกษาผลการใช้เกม จ ำ น ว น ต ั ว เ ล ข ม ห า ส น ุ ก ใ น ว ิ ช า ค ณ ิ ต ศ า ส ต ร ์ . Thai Sim Journal: Learning Development, 1(1), 1-35. ค้นจาก http://www.thaisim.or.th/images/pdf/2014/08. pdf ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2523). เอกสารการสอนชุดวิชาสื่อการสอนระดับประถมศึกษา ชุดการสอน ระดับประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยสุโขมัยธรรมาธิราช. ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2552). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ: แด แน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น. ชุลีพร แจ่มถนอม. (2542). การสร้างแบบทดสอบที่ใช้ในการฝึกการคิดคำนวณเคมี เรื่อง สมบัติของ ก๊าซ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4.สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาวัดผลการศึกษา, บัณฑิต วิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ณัฐภัสสร ภูหลวง. (2564). การพัฒนาชุดทักษะบูรณาการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข สำหรับเด็กอนุบาล 3 โรงเรียนอนุบาลบ้านผือพิทยาภูมิ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุดรธานี เขต 4. การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรบัณฑิต, สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย, วิทยาลัยพิชญ บัณฑิต. ทิศนา แขมมณี. (2552). ศาสตร์การสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์จำกัด. นงค์รัก สีคะปัสสะ.(2564). การพัฒนาชุดทักษะบูรณาการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขสำหรับเด็กอนุบาล 3 โรงเรียนพันนา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรบัณฑิต, สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย, วิทยาลัยพิชญ บัณฑิต. นิตยา กิจโร. (2553). การศึกษาผลการฝึกทักษะการตั้งคำถามของนักเรียนในการสอนวิชา วิทยาศาสตร์ที่ทีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์และความคิดสร้างสรรค์ทาง

57 วิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาการมัธยมศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. บุญชม ศรีสะอาด. (2537). การพัฒนาการสอน. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น. ประจักษ์ เอนกฤทธิ์มงคล. (2559).การพัฒนาความสามารถการคิดวิเคราะห์พื้นฐานทางคณิตศาสตร์ ของเด็กระดับปฐมวัยโดยใช้ชุดกิจกรรม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาหลักสูตร และการสอน, วิทยาลัยครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. ประภาพร ถิ่นอ่อง. (2553). การพัฒนาแบบฝึกทักษะวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การแยกตัวประกอบของ พหุนามดีกรีสอง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา (วิจัยและพัฒนาการศึกษา) , บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยนเรศวร. ปราณี จิณฤทธิ์. (2552). ผลการใช้แบบฝึกทักษะคณิตศาสตร์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์และเจตคติทางการ เรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเคหะประชาสามัคคีจังหวัด นครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาศึกษาศาสตร์,บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ปาริชาติ สุพรรณกลาง. (2550). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การอินทิเกรตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่เรียนโดยใช้แบบฝึกเรียนเป็นรายบุคคล และเป็นกลุ่มย่อย.งานนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา. พินิจ จันทร์ซ้าย. (2546). การสร้างหนังสือและแบบฝึกทักษะประกอบการเรียนภาษาไทยชั้น ประถมศึกษา ปีที่ 2 เรื่อง บุญผะเหวดร้อยเอ็ด แบบมุ่งประสบการณ์ภาษา. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัย มหาสารคาม. ไพบูลย์ มูลดี. (2546). การพัฒนาแผนการเรียนรู้และแบบฝึกทักษะการเขียนสะกดคำที่ไม่ตรงตาม มาตราตัวสะกด กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัย มหาสารคาม. ยุพิน พิพิฐกุล และอรพรรณ ตันบรรจง. (2531). สื่อการเรียนการสอนคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ระพินทร์ โพธศร. (2547). เอกสารประกอบการสอน วิชาการสร้างและวิเคราะห์คุณภาพชุดการสอน. อุตรดิตถ์: คณะคุรุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. วิทยฐานะ. กรุงเทพฯ: สถาพรบุ๊ค. ศิรัญญา ภูมิชัย.(2564). การพัฒนาชุดทักษะบูรณาการเรียนรู้จำนวนกับตัวสำหรับ เด็กอนุบาล 3 โรงเรียนอนุบาลรัชดา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. การศึกษา ค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรบัณฑิต, สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย, วิทยาลัยพิชญบัณฑิต. ศิรินงค์ ชุมแวงวาปี. (2565). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลขสำหรับ เด็กอนุบาล3 โรงเรียนบ้านต่างแคน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองบัวลำภู เขต2. การศึกษา ค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรบัณฑิต, สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย, วิทยาลัยพิชญบัณฑิต.

58 ศิริลักษณ์ วุฒิสรรพ์. (2551). การจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยที่มีผลต่อทักษะพื้นฐานทาง คณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินท รวิโรฒ. สมพร ตอยยีบี. (2554). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเซนต์เทเรซา หนองจอก กรุงเทพฯ. ปริญญานิพนธ์การศึกษา มหาบัณฑิต, สาขาวิชาการมัธยมศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. สมศักดิ์ สินธุระเวชญ์. (2540). เอกสารทางวิชาการการพัฒนากระบวนการเรียนกาสอน. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช. สำลี รักสุทธี (ม.ป.ป.). คู่มือการจัดทำสื่อนวัตกรรมและแผนฯ ประกอบสื่อนวัตกรรม. นนทบุรี: เพิ่มทรัพย์การพิมพ์. สุคนธ์ สินธพานนท์. (2553). นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพของเยาวชน. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง. สุนันทา สุนทรประเสริฐ. (2544). การผลิตนวัตกรรมการเรียนการสอน การสร้างแบบฝึก. ชัยนาท: ชมรมพัฒนาความรู้ด้านระเบียบกฎหมาย. สุรางค์ โค้วตระกลู. (2537). จิตวิทยาการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อัมพร ม้าคนอง. (2546). คณิตศาสตร์: การสอนและการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: ศูนย์ตำราและเอกสารทาง วิชาการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อำนวย เลื่อมใส. (2546). การสร้างหนังสือและแบบฝึกทักษะประกอบการเรียนภาษาไทย เรื่อง ผา น้ำอ้อย แบบมุ่งประสบการณ์ภาษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์การศึกษา มหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. อุษณีย์ เสือจันทร์. (2553). การพัฒนาแบบฝึกทักษะแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง วิธีเรียง สับเปลี่ยนและวิธีจัดหมู่ กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี 5. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา (วิจัยและพัฒนา การศึกษา), บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยนเรศวร. Baroody, A.J. (2000, July). Does Mathematics Instruction for Three - to five - year – olds Really Make Sense. Young Children. 55: 61–67. Carton,Duane Massey.(1990). Preschool Thtervention : Longitudinal Study. Dissertation Abstracts Internationl, 12(2): 12. Donalson, W.; & Magret, B.G. (1968, November). Less is More A Story of Language Comprehension in Children. British Journal of Psychology. 59: 461–471. Kito,Honda & Kami. (2006). A Card Game to Encourage Logics Mathematical Thinking Young children on the web. Italy: Bologna.

ภาคผนวก

ภาคผนวก ก ชุดกิจกรรมการจัดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวนกับตัวเลข (4ชุด)

ประวัติผู้วิจัย 1. ชื่อ-สกุล นางสาวรัชดา มั่นคง Miss Lacchada Mankhong 2. วัน เดือน ปี เกิด วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2539 3. ที่อยู่ที่ติดต่อได้ ที่อยู่ 74 หมู่ที่1 บ้านสุมเส้า ตำบลสุมเส้า อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี 41150 4. ประวัติการศึกษา พ.ศ. 2558 มัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 โรงเรียนสุมเส้าพิทยาคาร พ.ศ. 2565 กำลังศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยพิชญบัณฑิต

62 ประวัติผู้วิจัย 1. ชื่อ-สกุล นางสาวธิดารัตน์ ภูลายยาว Miss Thidarat Phulaiyao 2. วัน เดือน ปี เกิด วันที่ 30 มกราคม 2544 3. ที่อยู่ที่ติดต่อได้ ที่อยู่ 50 หมู่ 6 บ้านหนองแซง ตำบลหนองบัวบาน อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี 41360 4. ประวัติการศึกษา พ.ศ. 2560 มัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 โรงเรียนเทพนุสรณ์ พ.ศ. 2565 กำลังศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยพิชญบัณฑิต

63 ประวัติผู้วิจัย 1. ชื่อ-สกุล นางสาวสรารัตน์ ภูริศรี Miss Sararat Phurisri 2. วัน เดือน ปี เกิด วันที่ 27 ธันวาคม 2534 3. ที่อยู่ที่ติดต่อได้ ที่อยู่ 450/1 หมู่ 1 ตำบลโคกสะอาด อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี41000 4. ประวัติการศึกษา พ.ศ. 2552 ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) สาขาวิชาการเลขานุการ วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานี พ.ศ. 2557 วิทยาศาสตร์บันฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี พ.ศ. 2565 กำลังศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยพิชญบัณฑิต

64 ประวัติผู้วิจัย 1. ชื่อ-สกุล นางสาวหฤทัย ไทยอ่อน Haruthai Thaion 2. วัน เดือน ปี เกิด วันที่ 09 กุมภาพันธ์ 2538 3. ที่อยู่ที่ติดต่อได้ ที่อยู่74 หมู่ที่5 ตำบลบ้านต้องอำเภอเซกา จังหวัดบึงกาฬ 38150 4. ประวัติการศึกษา พ.ศ. 2554 ระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 3 โรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (วัดน้อยใน) ในพระราชูปถัมภ์ฯ พ.ศ. 2557 ระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 โรงรียนเซกา พ.ศ. 2565 กำลังศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยพิชญบัณฑิต

65 ประวัติผู้วิจัย 1. ชื่อ-สกุล นางสาวอิมพาภรณ์ วงศ์เชียงยืน Miss Impapon Wongceangyern 2. วัน เดือน ปี เกิด วันที่ 09 กุมภาพันธ์ 2538 3. ที่อยู่ที่ติดต่อได้ ที่อยู่ 123 หมู่ 10 บ้านโนนสูง ต. ปะโค อ.กุดจับ จ. อุดรธานี 41250 4. ประวัติการศึกษา พ.ศ. 2541 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนชุมชนบ้านสร้างแป้น พ.ศ. 2547 ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) สาขาการบัญชี วิทยาลัยพณิชยการปราจีนบุรี พ.ศ. 2565 กำลังศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยพิชญบัณฑิต