นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู
นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ป่าอันกว้างใหญ่ไพศาล แลดูสลับไปด้วยเทือกเขาอันยาวเหยียดสุดลูกหูลูกตา ท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่น มีบ้านหลังน้อยที่อยู่ท่ามกลางหุบเขา มีเจ้ากระต่ายน้อยตัวหนึ่งที่เฝ้าคอยปรนนิบัติรับใช้ แม่ผู้แก่ชราด้วยความสำ นึกว่าทันเป็นผู้มีพระคุณ ก็อก ก็อก ก็อก ฉันคือกระต่ายน้อย วันนี้ฉันจะออกไปหาผลไม้ให้แม่ในป่าลึกนู้น ในมือของฉันนี่คือตะกร้า
มีเจ้ากระต่ายน้อยตัวหนึ่งที่เฝ้าคอยปรนนิบัติรับใช้ แม่ผู้แก่ชราด้วยความสำ นึกว่าทันเป็นผู้มีพระคุณ นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู เจ้ากระต่ายน้อยก็ได้ออกเดินทางไปยังป่าใหญ่ เพื่อหาผลไม้ไปให้แม่ผู้แก่ชรา ลัลลา ลัลลา ลัลลา ลัลลา อุ๊ย! มีส้มเยอะแยะเลย เก็บไปให้แม่ดีกว่า ในขณะเดียวกันก็มีพญาเหยี่ยวตัวหนึ่งบินผ่านมา และพญาเหยี่ยวได้มองเห็นกระต่ายน้อย ที่กำ ลังเก็บส้มอยู่นั้นพอดี จึงได้บินตรงเข้าไปหา ในขณะนั้นเองกระต่ายน้อยรู้สึกถึงความผิดปกติ เหมือนมีอะไรอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล
มีเจ้ากระต่ายน้อยตัวหนึ่งที่เฝ้าคอยปรนนิบัติรับใช้ แม่ผู้แก่ชราด้วยความสำ นึกว่าทันเป็นผู้มีพระคุณ นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู ท่านพญาเหยี่ยว (ร้องไห้) โวอะฮะฮะฮ่า ข้าคือพญาเหยี่ยว เจ้ากระต่ายน้อยมองรอบ ๆ ตัวเอง และรู้สึกกังวลใจ แล้วต้องสะดุ้งตกใจ เมื่อได้เห็นพญาเหยี่ยวกำ ลังบินเข้ามา และจะฉุดเจ้ากระต่ายน้อยอย่างรวดเร็ว ข้าดูแลป่าแห่งนี้ และข้าจะจับเจ้ากินเป็นอาหาร กระต่ายน้อยตกใจจึงได้ร้องไห้ออกมา และอ้อนวอนขอชีวิต
มีเจ้ากระต่ายน้อยตัวหนึ่งที่เฝ้าคอยปรนนิบัติรับใช้ แม่ผู้แก่ชราด้วยความสำ นึกว่าทันเป็นผู้มีพระคุณ นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู โปรดไว้ชีวิตฉันด้วยค่ะ (ร้องไห้) อย่าทำ ร้ายข้าเลย ฮือ!!! โวอะฮะฮะฮ่า เจ้ากระต่ายน้อย ต่อให้เจ้าขอร้องข้ายังไง ข้าก็ไม่ไว้ชีวิตเจ้าหรอก ท่านพญาเหยี่ยวถ้าท่านจะกินฉัน ฉันก็ยอม มาให้ข้าฉีกเนื้อฉีกหนังซะดีดี ฮ่า ฮ่า ฮ่า แต่ขอให้นำ ตะกร้าผลไม้นี้ กลับไปให้แม่ของฉันก่อน
มีเจ้ากระต่ายน้อยตัวหนึ่งที่เฝ้าคอยปรนนิบัติรับใช้ แม่ผู้แก่ชราด้วยความสำ นึกว่าทันเป็นผู้มีพระคุณ นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู เพราะแม่ของฉันแก่ชรามากแล้ว ไม่สามารถหาอาหารเองได้ กระต่ายน้อยตกใจได้แต่ร้องไห้และขอร้องอ้อนวอน ป่านนี้ แม่ของฉันคงจะหิว รอการกลับไปของฉัน ฮือ!!! ได้โปรดเถอะ ท่านพญาเหยี่ยว และฉันจะกลับมาให้ท่านกินตามสัญญา พญาเหยี่ยวครุ่นคิดกับคำ อ้อนวอนของเจ้ากระต่ายน้อย และตัดสินใจจะพาเจ้ากระต่ายน้อยไปหาแม่
ถึงบ้านเจ้าแล้วหรือยัง? นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู พญาเหยี่ยวก็ได้พากระต่ายน้อยบินไป กระต่ายน้อยทั้งแสนดีใจแล้วเสียใจ ที่ต้องกลับมาเป็นอาหารของพญาเหยี่ยว วะฮะฮะฮ่า ก็ได้ๆ ข้าจะพาเจ้ากลับไปเอง รีบขึ้นมาบนหลังข้า โวะฮะฮะฮ่า เอาละๆลงจากหลังข้าได้แล้ว ไหนล่ะแม่ของท่าน จนได้มาถึงบ้านหลังน้อยที่อยู่ท่ามกลางหุบเขา ถึงบ้านฉันแล้วท่าน อยู่ตรงเนินเขานั้นไง
แม่ค่ะ ฮือ!!!! ฉันกลับมาแล้ว นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู แม่ค่ะฉันนำ ตะกร้าผลไม้นี้ มาให้แม่เป็นครั้งสุดท้าย กลับมาแล้วหรอลูก ล่ะลูกพาใครมาน่ะล่ะ ลูกร้องไห้ทำ ไมกัน กระต่ายน้อยพาท่านพญาเหยี่ยวเข้ามาในบ้าน เพราะว่าต่อจากนี้ฉันคงไม่มีโอกาส ได้ตอบแทนบุญคุณแม่
นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู กระต่ายน้อยกราบลาแม่ทั้งน้ำ ตา โอ้วไม่นะไม่ข้าไม่ให้เจ้าไป กระต่ายน้อยได้แต่ร้องไห้ด้วยความเสียใจ ที่จะต้องลาจากแม่ไป เอาล่ะๆ เจ้ากระต่ายน้อย ข้าเห็นในความกตัญญูของเจ้า บัดนี้เจ้าได้เป็นอิสระแล้ว พญาเหยี่ยวได้เห็นถึงความกตัญญู จึงอยากปล่อยเจ้ากระต่ายน้อยให้เป็นอิสระ
นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู ข้าขอตัวกลับก่อน ขอให้เจ้าดูแลแม่เจ้าให้ดีที่สุด เจ้ากระต่ายน้อย ซาบซึ้งกับความเมตตาของพญาเหยี่ยว ฉันขอบคุณท่านพญาเหยี่ยว ที่เมตตายิ่งนัก แล้วพญาเหยี่ยวก็ลากลับออกไปจากบ้านไป แม่ค่ะฉันได้กลับมาดูแลแม่แล้ว กระต่ายน้อยร่าเริงมีความสุขที่ได้อยู่กับแม่อีกครั้ง
นิทานเรื่อง กระต่ายน้อยยอดกตัญญู ใช่ค่ะแม่ และทำ ให้ฉัน ได้กลับมาดูแลแม่อีกครั้ง กระต่ายน้อยไปกอดแม่ด้วยความรักความกตัญญู จากนั้นเป็นต้นมาครอบครัวของเจ้ากระต่ายน้อย ก็อยู่อย่างมีความสุข เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ผู้มีความกตัญญูกตเวทีภัยอันตรายใดใด ก็ไม่สามารถทำ ร้ายบุคคลนั้นได้ เห็นหรือไม่ เพราะความกตัญญู ทำ ให้เจ้าจึงรอดพ้นจากอัตรายทั้งปวง