ตาใสปลาไหล
กลับใจ
ใต้ท้องทะเลใส ปลาน้อยใหญ่หาอาหาร
กุ้งหมึกเต่าชำนาญ ไม่ระรานแบ่งกันกิน
แต่ว่ามีปลาไหล ชื่อตาใสเคยได้ยิน
ชอบแย่งจนเคยชิน เพื่อนทั่วถิ่นเอือมระอา
เสฉวนชวนหอยเม่น หมึกเพื่อนเล่นเจ้าปัญญา
ร่วมคิดแก้ปัญหา ชวนกันมาหยุดยับยั้ง
วางแผนล่อให่้หลง เข้าในดงปะการัง
ปักเป้าพองตัวหวัง เพิ่มพลังหนามทิ่มแทง
สาหร่ายส่ายเกลียวพัน ตาใสนั้นให้หมดแรง
นัดกันทำตามแจ้ง สัตว์ทุกแห่งมารวมใจ
รุ่งเช้าเจ้ากุ้งน้อย ทำเป็นคอยเจ้าตาใส
แหวกว่ายเข้ามาใกล้ จึงเริ่มใช้แผนทันที
แกล้งพูดดังฟังเร็วรี่
ตรงดงปะการัง อิ่มเปรมปรีดิ์มีมากมาย
อาหารอร่อยดี
ตาใสได้ยินความ จึงติดตามรีบเร่งว่าย
หวังแย่งอย่างที่หมาย อันตรายไม่ระแวง
แฝงตัวเอาหนามทิ่มแทง
ใกล้ถึงที่ปักเป้า หางเกือบแหว่งหนีแหวกว่าย
ด้วยโลภไม่คิดแบ่ง
ม้วนหางหลบปักเป้า หลงมาเข้าดงสาหร่าย
เกลียวเหนียวเกี่ยวพันกาย รัดไม่คลายแทบขาดใจ
เป็นตามแผนที่วางไว้
ยิ่งดิ้นยิ่งรัดแน่น ดิ้นอย่างไรไม่หลุดเลย
ตาใสหางม้วนใน
ตาใสหมดพลัง แทบสิ้นหวังจึงอยู่เฉย
เจ้าหมึกสั่งเหมือนเคย แล้วเอื้อนเอ่ยให้ช่วยกัน
สาหร่ายเหนียวคลายเกลียวพลัน
แกะหางที่พันเกี่ยว ตาใสนั้นสลบไป
หางม้วนคลายไม่ทัน
เพื่อนพาตาใสวาง ลงตรงกลางทะเลใหญ่
เมื่อฟื้นตื่นขึ้นได้ เจ้าตาใสคิดใคร่ครวญ
แม้ถูกเราเฝ้ารบกวน
รอดตายเพราะพวกเขา จะไม่หวนรังแกใคร
สำนึกคิดทบทวน
รีบลุกแล้วขอโทษ เพื่อนอย่าโกรธฉันได้ไหม
แต่หางไม่เป็นใจ ถูกม้วนไว้หัวทิ่มลง
ไม่องอาจหน้างุนงง
ตาใสดูประหลาด แต่นี้คงไม่พบใคร
อับอายหางไม่ตรง
เสียใจร้องคร่ำครวญ ดังโหยหวนถึงแดนไกล
เทวดามาชวนไป รับงานใหม่ให้นำทาง
เป็น สระใอ ม้วนหาง
อยู่หน้าพยัญชนะ ส่งยิ้มกว้างอย่างเต็มใจ
ตาใสหายอ้างว้าง
และแล้ว...... ปลาไหลตาใส ก็กลายเป็นที่มาของ
ที่พวกเราใช้กันทุกวันนี้
เมื่อนำสระใอมาวางข้างหน้าพยัญชนะ ก็จะเกิดคำมากมาย
ใต้ ใหม่ ใกล้ ใน ใจ ให้
ใคร่ ใหญ่ ใคร