โครงงานอาชีพ-1-1-

โครงงานอาชพี
เรอื่ ง ไมก้ วาดดอกหญา้

จดั ทาโดย

นางสาวกฤตพร จว๋ิ เลขที่ 20

ชน้ั มธั ยมศกึ ษาปี ที่ 5/16

เสนอ

คณุ ครวู นิดา บญุ พเิ ชฐวงศ ์
โรงเรยี นสตรรี าชนิ ูทศิ อุดรธานี สพม.เขต 2

ก

ชอื่ โครงงาน ไมก้ วาดดอกหญา้

ผูจ้ ดั ทา นางสาวกฤตพร จว๋ิ เลขที่ 20

ระดบั ชน้ั มธั ยมศกึ ษาปีที่ 5

ประเภท หตั ถกรรม

ครูทปี่ รกึ ษา คณุ ครูวนิดา บญุ พเิ ชฐวงศ ์

โรงเรยี น สตรรี าชนิ ูทศิ อดุ รธานี
สานักงานเขตพนื้ ทกี่ ารศกึ ษามธั ยมศกึ ษาเขต 20

บทคดั ยอ่

โครงงานเรอื่ งไมก้ วาดดอกหญา้ ประเภทหตั ถกรรม ข
มจี ดุ มุ่งหมายเพอื่ เสรมิ สรา้ งรายไดเ้ สรมิ ใหก้ บั ชมุ ชน
และยงั สามารถนามากวาดบา้ นโดยทไี่ ม่เสยี เงนิ ได ้
สามารถนามาเป็ นอาชพี เสรมิ ได ้ อกี ทงั้ เพอื่ เป็ นแนวทางในการประกอบอาชพี

หรอื อาชพี เสรมิ ใหก้ บั ชมุ ชน จากการดาเนินงานเราสามารถ

ทาไมก้ วาดไดส้ วยงาม และสามารถใชไ้ ดจ้ รงิ สามารถขายไดจ้ รงิ
อกี ทง้ั ยงั มวี ธิ กี ารทาทงี่ ่าย สามารถทาไดท้ กุ คน
และสามมารถเพมิ่ รายไดร้ ะหวา่ งเรยี นได ้

กติ ตกิ รรมประกาศ

โครงงานเรอื่ งไมก้ วาดดอกหญา้ ประเภทหตั ถกรรม
สาเรจ็ ลงดว้ ยดตี ามวตั ถปุ ระสงค ์
ขอขอบพระคณุ ผทู ้ สี่ นับสนุนและชว่ ยเหลอื การทาโครงงานพดั สาน
ดงั รายชอื่ ผสู ้ นับสนุนตอ่ ไปนี้ วา่ ทรี่ อ้ ยตรสี มประสงค ์
วงษอ์ บุ ลผอู ้ านวยการโรงเรยี นสตรรี าชนิ ูทศิ คณุ ครูวนิดา บญุ พเิ ชฐวงศ ์
ครทู ปี่ รกึ ษาโครงงาน
รวมถงึ คณะครทู ุกท่านในโรงเรยี นสตรรี าชนิ ูทศิ ทไี่ ดใ้ หค้ าแนะนา รายงาน
โครงงานฉบบั สมบรู ณต์ ลอดเวลาในการทาโครงงาน

อนึ่งคณะผูจ้ ดั ทาโครงงานหวงั วา่ โครงงานฉบบั นีจ้ ะมปี ระโยชนอ์ ย่ไู ม่นอ้ ยสาหร ั
บผศู ้ กึ ษา ขอ้ บกพรอ่ งต่างๆ ทอี่ าจจะเกดิ ขนึ้ น้ัน ผจู ้ ดั ทาขออภยั ไว ้ ณ ทนี่ ีด้ ว้ ย
และยนิ ดที จี่ ะรบั ฟังคาแนะนาจากทุกท่านทไี่ ดเ้ ขา้ มาศกึ ษาเพอื่ เป็ นประโยชนใ์ น
การพฒั นาโครงงานตอ่ ไป

คณะผจู ้ ดั ทาโครงงาน

สารบญั ค

หน้า

บทคดั ย่อ
ก
กติ ตกิ รรมประกาศ
ข

สารบญั

ค

สารบญั รูปภาพ

ง
บทที่ 1 บทนา

1
บทที่ 2 เอกสารทเี่ กยี่ วขอ้ ง

2
บทที่ 3 อปุ กรณแ์ ละวธิ ดี าเนินการ

4
บทที่ 4 ผลการดาเนินการ

6
บทที่ 5 สรปุ อภปิ รายผลการดาเนินการ

7

บรรณานุ กรม

8

ง

สารบญั รูปภาพ

ภาพที่

หน้า

ภาพที่ 1 แสดงการนาดอกหญา้ มามดั รวมกนั

4

ภาพที่ 2 แสดงการมดั ดอกหญา้ รวมกนั
5

ภาพที่ 3 นาเชอื กมามดั ใหด้ อกหญา้ ตดิ กนั
5

1

บท 1

บทนา

ทม่ี าและความสาคญั

ไมก้ วาด เป็ นอปุ กรณท์ ยี่ งั จ าเป็ นตอ้ งใชภ้ ายในครอบครวั แมป้ ัจจบุ นั

บางบา้ นไดน้ าเครอื่ งดดู ฝ่ นุ เขา้

มาใชบ้ า้ งแลว้ แต่กย็ งั มบี า้ นและสถานทตี่ ่าง ๆ อกี จ านวนไม่นอ้ ย

ทตี่ อ้ งการใชไ้ มก้ วาด ดงั นั้นการท าไม้

กวาดเพอื่ จ าหน่าย จงึ เป็ นการเสรมิ รายไดอ้ กี ทางหนึ่งใหก้ บั ครอบครวั ได ้

วตั ถุประสงค ์
1. เพอื่ สง่ เสรมิ สนิ คา้ ของทอ้ งถนิ่
2. เพอื่ หารายไดด้ ว้ ยตนเอง
3. เพอื่ ใชเ้ วลาวา่ งใหเ้ กดิ ประโยชน์

ประโยชนท์ ค่ี าดวา่ จะได้

1. ใชใ้ นการกวาดบา้ น
2. ไม่ตอ้ งเสยี เงนิ ในการซอื้ ไมก้ วาด

คา่ ใชจ้ า่ ยในการปฏบิ ตั งิ าน

ไม่มคี ่าใชจ้ า่ ย

ปัญหา

1.วดั ดา้ มจบั ขนาดไม่เทา่ กนั

2

บทที่ 2
เอกสารทเี่ กยี่ วขอ้ ง

โครงงานอาชพี เรอื่ งพดั สานไมไ้ ผ่
เนือ้ หาในบทนี่จะนาเสนอสงิ่ ทเี่ กยี่ วขอ้ งดงั นี้

1.อปุ กรณท์ ใี่ ชใ้ นการประดษิ ฐ ์
2.ประวตั คิ วามเป็ นมาของพดั สาน
3.ประโยชนข์ องพดั สาน

1.อปุ กรณท์ ใี่ ชใ้ นการประดษิ ฐ ์

1.เขม็ เย็บกระสอบ
2.เชอื กฟาง
3.ไมไ้ ผ่ (ไวท้ าดา้ มจบั )
4.ดอกหญา้
5.ตะปู

2.ประวตั คิ วามเป็ นมาของไมก้ วาดดอกหญา้

3

เป็ นอปุ กรณท์ าความสะอาดบา้ นทพี่ ฒั นามาจากภูมปิ ัญญาทอ้ งถนิ่ ดง้ั เดมิ ของ
บรรพบรุ ุษชาวภาคตะวนั ออกเฉียงเหนือ โดยเฉพาะชาวผไู ้ ทย
เป็ นอกี หมู่บา้ นหนึ่งทมี่ กี ารเรยี นรใู ้ นเรอื่ งของของการทาไมก้ วาดดอกหญา้ จาก
ภูมปิ ญญาทอ้ งถนิ่ จากการสารวจปัญหา และความตอ้ งการ
ของสานักงานพฒั นาชมุ ชนและองคก์ ารบรหิ ารส่วนตาบลโนนยาง
ไดม้ กี ารจดั ทาประชาคมเพอื่ จดั ทาแผนชมุ ชน เพอื่ ปี พ.ศ. 2543 พบวา่
สภาพพนื้ ทที่ าการเกษตรของบา้ นคาพอกส่วนใหญต่ ดิ พนื้ ทภี่ ูเขา
ส่วนใหญ่จะปลูกมนั สาปะหลงั กอรปกบั ผสู ้ งู อายุ
ไม่สามารถทจี่ ะไปใชแ้ รงงานในการเกษตรดงั กลา่ วได ้
และผสู ้ ูงอายุไดม้ พี นื้ ฐานในการจกั สารอยู่แลว้ และคดิ วา่
ไมก้ วาดเป็ นอกี ทางเลอื กหนึ่งทจี่ ะทาใหผ้ ูส้ งู อายุมงี านทาและมรี ายได ้
และจะเป็ นการรอื้ ฟื้นภมู ปิ ัญญาของบรรพบรุ ุษทสี่ ญู หายไป
พรอ้ มกบั สามารถทจี่ ะถา่ ยทอดจากรนุ่ สรู่ นุ่

3.ประโยชนข์ องไมก้ วาดดอกหญา้

ประโยชนต์ อ่ ผูจ้ ดั ทา

1.ใชเ้ วลาวา่ งใหเ้ กดิ ประโยชน์

2.ฝึ กการทางานเป็ นกลุ่ม มคี วามสามคั คี
3.รจู ้ กั นาทรพั ยากรทมี่ อี ยมู่ าใชใ้ หเ้ กดิ ประโยชน์

4.รจู ้ กั การทาไมก้ วาด

ประโยชนต์ ่อสงั คม

1.นาไปใหค้ วามรใู ้ หก้ บั ชมุ ชน

2.นาไปสรา้ งอาชพี ใหต้ นเอง
3.นาไปจาหน่าย เพอื่ เป็ นรายไดเ้ สรมิ

4

บทที่ 3
อปุ กรณ์ และวธิ กี ารดาเนินการ

1.อปุ กรณ์
1.ดอกหญา้
2.ไมไ้ ผ่
3.เชอื กฟาง
4.ตะปู

2.วธิ กี ารดาเนินการ
1.ประชมุ วางแผนการดาเนินงาน
2.ออกแบบพดั สาน
3.การประดษิ ฐอ์ ปุ กรณ์ และทดสอบการใชง้ าน

ขนั้ ตอนการประดษิ ฐ ์
1. นาดอกหญา้ ปรมิ าณ 1 กามอื

มดั ใหเ้ ป็ นวงกลม

ภาพท่ี 1 แสดงการนาดอกหญา้ มามดั รวมกนั 5

2.
นาดา้ มไมไ้ ผ่เจาะรทู หี่ วั ไวส้ าหรบั หอ้ ยเชอื กและเจาะรูตรงปลายนามาขดั ดว้ ยกอ้
นจากน้ันเสยี บ
เขา้ ตรงกลางมดั ดอกหญา้ แลว้ นามามดั หลายๆอนั รวมกนั

ภาพที่ 3 แสดงการมดั ดอกหญา้ รวมกนั

3. นาเชอื กฟางมดั ดอกหญา้ ไวด้ ว้ ยกนั
โดยนาเชอื กฟางมาสอดตรงรทู เี่ จาะเพอื่ ป้ องกนั ไม่ใหด้ อก

หญา้ ออกจากกนั และตอกตะปูทเี่ ตรยี มไวเ้ พอื่ ใหด้ อกหญา้ ตดิ กบั ดา้ มไมไ้ ผ่
และมคี วามแข็งแรงขนึ้

ภาพที่ 3 นาเชอื กมามดั ใหด้ อกหญา้ ตดิ กนั

6

บทที่ 4

ผลการดาเนินงาน

การจดั ทาโครงงานอาชพี เรอื่ งไมก้ วาดดอกหญา้
มวี ตั ถปุ ระสงคเ์ พอื่ สง่ เสรมิ ดา้ นภมู ปิ ัญญาในทอ้ งถนิ่ เพอื่ อนุรกั ษก์ ารจกั สานไทยทเี่ ป็
นเอกลกั ษณข์ องไทยไวเ้ พอื่ ใหเ้ กดิ ความรคู ้ วามเขา้ ใจเกยี่ วกบั การทาไมก้ วาดมากยิ่
งขนึ้ และคน้ ควา้ เรอื่ งทสี่ นใจเกยี่ วกบั
การทาไมก้ วาดเพอื่ ใหผ้ ูจ้ ดั ทาโครงงานสามารถนามาประยุกตใ์ ชใ้ หเ้ ขา้ กบั การเรยี น
รูข้ องตนเองมากยงิ่ ขนึ้ ซงึ่ มผี ลการดาเนินงานโครงงาน ดงั นี้

ผลการโครงงาน เรอ่ื งไมก้ วาดดอกหญา้

เรอื่ งการทาไมก้ วาดดอกหญา้
ผจู ้ ดั ทาไดเ้ รมิ่ ดาเนินงานตามขน้ั ตอนการดาเนินงานทเี่ สนอในบทที่ 3 แลว้

จากน้ันไดน้ าเสนอหนา้ ชน้ั เรยี น โดยทง้ั ครทู ปี่ รกึ ษา
เพอื่ นๆในหอ้ งเรยี นไดเ้ ขา้ ไปมสี ว่ นรว่ มในการจดั การเรยี นรู ้
โดยแสดงความเห็นในเนือ้ หาและรปู แบบของการนาเสนออยา่ งหลากหลาย
ซงึ่ ทาใหเ้ กดิ การเรยี นรแู ้ ละเป็ นแหลง่ เรยี นรใู ้ นหอ้ งเรยี นไดอ้ ย่างหลากหลาย

7

บทที่ 5

สรุป อภปิ รายผลการดาเนินการ

สรุปผลการดาเนินการ เรอื่ งไมไ้ ผด่ อกหญา้

จากการดาเนินการโครงงานอาชพี
สรปุ ผลการทดลองตามวตั ถปุ ระสงคด์ งั นี้

1.ไดส้ ง่ เสรมิ สนิ คา้ ของทอ้ งถนิ่

2.ไดใ้ ชเ้ วลาวา่ งใหเ้ กดิ ประโยชน์

3.ไดป้ ระหยดั พลงั งานสงิ่ แวดลอ้ ม

4.เป็ นแนวทางประกอบอาชพี หลกั หรอื อาชพี เสรมิ ตอ่ ไปในอนาคตและใหผ้ อู ้ นื่ ส 8
ามารถศกึ ษาและนาไปพฒั นาใหด้ ยี งิ่ ขนึ้

อภปิ รายผลการดาเนินการ
เรอื่ งการทาไมไ้ ผ่

ผจู ้ ดั ทาไดเ้ รมิ่ ดาเนินงานตามขน้ั ตอนการดาเนินงานทเี่ สนอในบทที่ 3 แลว้
จากนั้นไดน้ าเสนอหนา้ ชน้ั เรยี น โดยทง้ั ครทู ปี่ รกึ ษา
เพอื่ นๆในหอ้ งเรยี นไดเ้ ขา้ ไปมสี ่วนรว่ มในการจดั การเรยี นรู ้
โดยแสดงความเห็นในเนือ้ หาและรูปแบบของการนาเสนออย่างหลากหลาย
ซงึ่ ทาใหเ้ กดิ การเรยี นรแู ้ ละเป็ นแหลง่ เรยี นรใู ้ นหอ้ งเรยี นไดอ้ ยา่ งหลากหลาย

ขอ้ เสนอแนะ

1.ควรมดั ใหแ้ น่
ประโยชนท์ ไี่ ดร้ บั

1.ไดร้ บั ความรเู ้ กยี่ วกบั การทาไมก้ วาด

2.ไดน้ ามาใชจ้ รงิ ในเวลากวาดบา้ น
3.ไดป้ ระหยดั พลงั งานสงิ่ แวดลอ้ ม

4.สามารถนาไดจ้ าหน่ายได ้

บรรณานุ กรม

Kapok -https://home.kapook.com/view182134.html

สบื คน้ ขอ้ มูล 27 สงิ หาคม 2563.

ประวตั คิ วามเป็ นมาของไมก้ วาดดอกหญา้ (ออนไลน)์

แหลง่ ทมี่ า - https://siri7587.wordpress.com
วนั ทสี่ บื คน้ ขอ้ มูล 23 ตุลาคม 2563.