รายงานการสอนซ่อมเสริม

บนั ทึกการสอนซอ่ มเสรมิ

รายวชิ า ท23101 ภาษาไทย 5

กล่มุ สาระการเรยี นรูภ้ าษาไทย

จัดทาโดย
นายธนวชิ ญ์ แสงนรนิ ทร์

ตาแหนง่ ครผู ชู้ ว่ ย

แบบบันทึกการสอนซ่อมเสริมวชิ าภาษาไทย
ชน้ั มธั ยมศึกษาปีที่ 3/3 โรงเรียนมธั ยมประชานิเวศน์ สำนักงานเขตจตจุ ักร กรงุ เทพมหานคร

วนั ศุกร์ท่ี 10 เดอื น กนั ยายน พ.ศ. 2564 เวลาทส่ี อน 15.30 – 16.40 น.
ผสู้ อน นายธนวิชญ์ แสงนรินทร์ จำนวนนักเรียนที่สอน 6 คน

๑. รายชื่อนกั เรียนที่สอนซ่อมเสรมิ
1) ด.ช.ชญานนท์รัชตะไพบลู ย์
2) ด.ช.ชนิ ภัทร สุขสำราญ
3) ด.ญ.จริ าภรณ์ ชัยคง
4) ด.ญ.ปรณิ ดา บญุ เรือง
5) ด.ญ.พมิ พช์ นก สมทิพย์
6) ด.ญ.ณฐั นนั ท์ ชาติสขุ ศริ ิเดช

๒. กจิ กรรมการเรียนการสอน
กจิ กรรมการเรยี นการสอน เรื่อง การผันวรรณยุกต์
ขัน้ นำ
๑) นกั เรียนร่วมกันพจิ ารณาประโยคตอ่ ไปนี้ “ไมค์ใหม่ไหมม้ ย้ั ไหม”
๒) นักเรยี นอา่ นประโยคทลี ะคน จากนั้นนกั เรยี นรว่ มกนั ระบวุ ่าคำในประโยคมีเสียงวรรณยกุ ต์ใดบา้ ง
ตวั อยา่ งคำตอบ
ไมค์ - เสยี งสามัญ
ใหม่ - เสยี งเอก
ไหม้ - เสียโท
ม้ัย - เสียงตรี
ไหม - เสยี งจัตวา
3) นกั เรียนพิจารณาคำว่า “มยั้ ” ในประเด็นทวี่ ่า
“เพราะเหตุใดคำวา่ ม้ยั ใชไ้ มโ้ ทแต่ออกเสียงเป็นไม้ตรี”
ตัวอยา่ งคำตอบ : เพราะเปน็ การผันวรรณยุกตใ์ นกฎของอักษรต่ำ
๔) นักเรียนรว่ มกันอภิปรายคำตอบเพอื่ โยงเขา้ สูเ่ รอ่ื งการผันวรรณยุกต์
ขน้ั สอน
5) นกั เรยี นรว่ มกนั เรียนรูเ้ รอื่ งการผันวรรณยกุ ต์ จากใบความรู้ เรอ่ื ง การผนั วรรณยุกต์
6) นักเรียนเลือกท่อนเพลงที่ชอบมาคนละ 1 ท่อน จากนั้นให้นักเรียนบอกเสียงวรรณยุกต์ของคำใน

ท่อนเพลง
ขน้ั สรปุ
7) นกั เรยี นทำใบงาน เรื่อง การผนั วรรณยุกต์

๓. สอื่ การเรียน
1) ใบความรู้ เรอื่ ง การผนั วรรณยกุ ต์
2) ใบงาน เรือ่ ง การผันวรรณยกุ ต์
3) เน้ือเพลง

4. การวดั ผลประเมินผล
๑) วิธกี ารวัด
๑.๑ ใบงาน เรื่อง การผันวรรณยุกต์
๑.๒ ตรวจใบงาน
๒) เครอ่ื งมอื ที่ใช้วดั
๒.๑ ใบงานการผนั วรรณยุกต์
๓) เกณฑก์ ารวดั ผลประเมินผล
๓.๑ เกณฑ์การประเมนิ ใบงาน คะแนนเตม็ ๑๐ คะแนน
ผ่านเกณฑ์ รอ้ ยละ ๖๐ หรือ ๖ คะแนน

5. ผลการเรยี น
นักเรียนสามารถอธบิ ายหลักการผันวรรณยุกต์และสามารถผนั วรรณยุกต์ไดถ้ ูกต้อง

ลงชอ่ื ............................................ครผู ูส้ อน ลงช่อื ...................................................ผ้รู ับทราบ
(นายธนวชิ ญ์ แสงนรินทร์) (.....................................................)

แบบบนั ทกึ การสอนซ่อมเสริมวชิ าภาษาไทย
ชัน้ มัธยมศกึ ษาปีที่ 3/4 – 3/5 โรงเรียนมัธยมประชานเิ วศน์ สำนกั งานเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร

วนั ศกุ ร์ท่ี 17 เดือน กันยายน พ.ศ. 2564 เวลาทส่ี อน 15.30 – 16.40 น.
ผ้สู อน นายธนวชิ ญ์ แสงนรนิ ทร์ จำนวนนกั เรยี นท่ีสอน 6 คน

๑. รายช่ือนกั เรยี นที่สอนซอ่ มเสริม
1) ด.ช.นามไทย ไกรนอก
2) ด.ช.พชิ ญตุ ม์ แดงวิจิตรตระการ
3) ด.ช.พชั รพงศ์ เนยี มน้ำเพชร
4) ด.ญ.ปาณพิ ัชร เพ็ชรฤทธิ์
5) ด.ช.ณัฐวิ ฒุ ิ ยิ้มจนั ทร์
6) ด.ช.ปวรศิ ร์ ขำเหมือน

๒. กจิ กรรมการเรียนการสอน
กจิ กรรมการเรียนการสอน เรื่อง มาตราตัวสะกด
ขน้ั นำ
๑) นักเรยี นรว่ มกันพจิ ารณาประโยคต่อไปน้ี “โรงเรียนเปน็ แหล่งเรยี นร้ทู ส่ี รา้ งคน”
๒) นกั เรยี นอ่านประโยคทลี ะคน จากนน้ั นกั เรยี นรว่ มกันระบวุ ่าคำในประโยคมีมาตราตัวสะกดใดมาก

ทส่ี ดุ
ตวั อย่างคำตอบ
โรง - มาตราแม่ กง
เรียน - มาตราแม่ กน
เป็น - มาตราแม่ กน
แหล่ง - มาตราแม่ กง
เรียน - มาตราแม่ กน มาตราแม่ กน มีมากทีส่ ดุ
รู้ - มาตราแม่ ก กา
ท่ี - มาตราแม่ ก กา
สร้าง - มาตราแม่ กง
คน - มาตราแม่ กน

3) นกั เรียนพิจารณาคำว่า “ร,ู้ ท่ี” ในประเด็นท่ีว่า
“เพราะเหตุใดคำวา่ ร,ู้ ที่ จงึ เปน็ มาตราแม่ ก กา”
ตัวอย่างคำตอบ : เพราะเป็นคำที่ไม่มตี วั สะกด

๔) นักเรยี นร่วมกนั อภิปรายคำตอบเพอ่ื โยงเขา้ สู่เรอ่ื งมาตราตัวสะกด
ขั้นสอน
5) นกั เรียนร่วมกนั เรยี นรู้เร่อื งมาตราตัวสะกด จากใบความรู้ เรื่อง มาตราตวั สะกด
6) นักเรียนเลือกท่อนเพลงที่ชอบมาคนละ 1 ท่อน จากนั้นให้นักเรียนบอกมาตราตัวสะกดของคำใน
ท่อนเพลง
ข้นั สรปุ
7) นกั เรียนทำใบงาน เรื่อง มาตราตวั สะกด

๓. สื่อการเรยี น
1) ใบความรู้ เร่อื ง มาตราตัวสะกด
2) ใบงาน เรือ่ ง มาตราตวั สะกด
3) เนอื้ เพลง

4. การวัดผลประเมินผล
๑) วธิ ีการวดั
๑.๑ ใบงาน เรื่อง มาตราตัวสะกด
๑.๒ ตรวจใบงาน
๒) เคร่ืองมอื ที่ใช้วัด
๒.๑ ใบงานมาตราตวั สะกด
๓) เกณฑ์การวัดผลประเมนิ ผล
๓.๑ เกณฑก์ ารประเมินใบงาน คะแนนเต็ม ๑๐ คะแนน
ผา่ นเกณฑ์ รอ้ ยละ ๖๐ หรือ ๖ คะแนน

5. ผลการเรยี น
นกั เรียนสามารถอธิบายหลกั การสังเกตมาตราตัวสะกดและสามารถจำแนกมาตราตวั สะกดไดถ้ ูกตอ้ ง

ลงช่ือ............................................ครูผู้สอน ลงชือ่ ...................................................ผู้รับทราบ
(นายธนวชิ ญ์ แสงนรนิ ทร์) (.....................................................)

แบบบันทกึ การสอนซ่อมเสริมวชิ าภาษาไทย
ชน้ั มัธยมศึกษาปีท่ี 3/8 – 3/9 โรงเรยี นมธั ยมประชานิเวศน์ สำนกั งานเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร

วนั พธุ ท่ี 17 เดือน กกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เวลาท่สี อน 15.30 – 16.40 น.
ผู้สอน นายธนวิชญ์ แสงนรินทร์ จำนวนนกั เรียนท่สี อน 10 คน

๑. รายช่ือนักเรยี นทีส่ อนซอ่ มเสริม
1) ด.ช.จโิ รจ เหมืองทอง
2) ด.ช.นรพนธ์ เฮง็ นริ นั ดร์
3) ด.ช.ประทานพร ประสาทแกว้
4) ด.ช.ปน่ิ เพชร จงดี
5) ด.ญ.วรัญยาฃ ไชยพิเดช
6) ด.ช.รชต ทัดนำธง
7) ด.ช.วรกนั ต์ ชัยสิทธิ์
8) ด.ช.อดสิ ร จรรยายง
9) ด.ญ.เพชรชมพู ภ่วู ชิรานนท์
10) ด.ญ.วรณุ ศริ ิ สงิ หแ์ ก้ว

๒. กจิ กรรมการเรียนการสอน
กจิ กรรมการเรยี นการสอน เรือ่ ง การอ่านอักษรควบ
ขนั้ นำ
๑) นักเรยี นร่วมกนั พิจารณาเรอ่ื งตอ่ ไปน้ี
“กำนันขวัญแกเป็นควาญช้าง แกทะเลาะกับกำนันกวาดจึงคว้าขอด้วยมือขวา มือซ้ายคว้าขวานทุบ

หัวควายกำนันกวาด นายแกว่นลูกกำนันกวาดมีความโกรธถือดาบกวัดแกว่ง วิ่งผ่านต้นหูกวางชนกระเชอล้ม
คว่ำไปเนินทรายทางขวาถูกแตงกวากระจัดกระจายบนลานกวา้ งแลว้ ขว้างขวานใส่กำนนั ขวัญ แต่พลาดไปปักที่
ต้นหูกวาง กำนันขวญั ใจหายใจควำ่ วิ่งหนีไปทางแควจงึ รอดตาย”

๒) นักเรยี นร่วมกันอ่านเรอ่ื ง จากน้ันนกั เรียนรว่ มกนั ระบุวา่ คำในประโยคมีคำใดบา้ งเป็นคำควบกลำ้
ตัวอย่างคำตอบ : ขวัญ ควาญ กวาด คว้า ขวา ขวาน ควาย แกว่น โกรธ กวัดแกว่ง กวาง

กระเชอ ควำ่ ทราย แตงกวา กระจดั กระจาย กว้าง ขวา้ ง พลาด แคว
3) นกั เรยี นพิจารณาคำวา่ “ทราย” ในประเดน็ ที่ว่า
“คำว่า ทราย เป็นคำควบกล้ำหรือไม่ เพราะเหตใุ ด”
ตัวอยา่ งคำตอบ : เปน็ คำควบกลำ้ ประเภทไม่แท้ เพราะมี ทร แต่ออกเสียงเป็น ซ
๔) นักเรียนร่วมกนั อภิปรายคำตอบเพ่อื โยงเข้าสเู่ รื่องอักษรควบ
ขั้นสอน
5) นกั เรยี นร่วมกนั เรียนรูเ้ รื่องการผนั วรรณยกุ ต์ จากใบความรู้ เรอ่ื ง อักษรควบ
6) นักเรียนเลือกท่อนเพลงททีช่ อบมาคนละ 1 ทอ่ น จากนั้นใหน้ กั เรยี นบอกคำควบกล้ำในทอ่ นเพลง
ข้นั สรุป
7) นกั เรยี นทำใบงาน เร่ือง อักษรควบ

๓. สอ่ื การเรียน
1) ใบความรู้ เร่ือง อกั ษรควบ
2) ใบงาน เร่อื ง อกั ษรควบ
3) เน้ือเพลง

4. การวัดผลประเมินผล
๑) วิธกี ารวดั
๑.๑ ใบงาน เรื่อง อกั ษรควบ
๑.๒ ตรวจใบงาน
๒) เคร่อื งมือท่ีใชว้ ดั
๒.๑ ใบงานอกั ษรควบ

๓) เกณฑ์การวดั ผลประเมินผล
๓.๑ เกณฑ์การประเมินใบงาน คะแนนเต็ม ๑๐ คะแนน
ผา่ นเกณฑ์ รอ้ ยละ ๖๐ หรือ ๖ คะแนน

5. ผลการเรียน
นักเรียนสามารถอธิบายหลักการสังเกตอักษรควบและสามารถจำแนกอักษรควบแท้และควบไม่แท้ได้

ถกู ต้อง

ลงชื่อ............................................ครูผสู้ อน ลงชอ่ื ...................................................ผรู้ บั ทราบ
(นายธนวิชญ์ แสงนรนิ ทร์) (.....................................................)

ภาคผนวก

ภาคผนวก ก
เอกสารประกอบการเรยี น

การเปลี่ยนแปลงเสียงวรรณยุกต์ การผนั วรรณยกุ ต์ หลกั เกณฑ์
ของพยางค์ที่ประกอบด้วย การผันวรรณยกุ ต์
พยญั ชนะต้นกบั สระ พยญั ชนะต้น
กบั สระและตัวสะกดอยา่ งเดยี วกัน คำเป็น อกั ษร
คำตาย สามหมู่
สามัญ สระสน้ั
ประกอบดว้ ย ยาว
เอก รูปและเสยี งวรรณยกุ ต์

โท 5 เสียง ่้๊๋

ตรี
4 รปู

จัตวา

การผนั วรรณยกุ ต์

การผันวรรณยุกต์ หมายถึง การเปลี่ยนเสียงวรรณยุกต์ของพยางค์ที่ประกอบด้วยพยัญชนะต้นกับ
สระ หรือพยัญชนะต้นกับสระและตัวสะกดอย่างเดียวกัน ใส่รูปวรรณยุกต์ต่างกันตามที่ปรากฏเป็นพยางค์ใน
ภาษาไทยได้ พยางคจ์ ะผันวรรณยุกต์ไดข้ ึน้ อย่กู ับ

๑. หม่อู ักษรของพยญั ชนะต้น (อกั ษรสามหม่หู รือไตรยางศ์)
2. ลักษณะของพยางค์ทเี่ ปน็ คำเปน็ คำตาย
3. สระเสยี งสนั้ หรอื เสยี งยาวของพยางค์ทเี่ ปน็ คำตาย

1. อกั ษรสามหมู่หรอื ไตรยางศ์

อักษรสูง อกั ษรกลาง อักษรต่ำ (24 ตัว)
(11 ตัว) (9 ตัว)
อักษรคู่ (14 ตัว) อักษรเด่ียว (10 ตัว)
ขฃฉฐถ กจฎฏดต
ผฝศษสห บปอ มีพนื้ เสียงคู่กับอกั ษรสูง ง ญ ณ น ม ย
ค ฅ ฆ ค่กู ับ ข ฃ ร ล ว ฬ
ช ฌ คู่กบั ฉ
ช คกู่ ับ ศ ษ ส
ท ฒ ฑ ธ คู่กบั ฐ ถ
พ ภ คกู่ บั ผ
ฟ คู่กับ ฝ
ฮ คู่กับ ห

๒. การผันเทยี บเสียงของอกั ษรสามหมหู่ รอื ไตรยางศ์

อกั ษร สามญั เอก โท ตรี จตั วา
เสียงวรรณยุกต์
ตา ตา่ ตา้ ตา๊ ตา๋
อักษรกลาง - ขา่ ข้า - ขา
อกั ษรสงู คา - คา่ คา้ -
อักษรตำ่

3. คำเปน็ และคำตาย

คำเป็น คำตาย

คำที่ประสมดว้ ยสระเสยี งยาว คำท่ปี ระสมดว้ ยสระเสียงส้นั

ไมม่ ีตวั สะกด เช่น ปู่ พอ่ แม่ รอ ไม่มีตวั สะกด เชน่ ติ ผุ พระ ผุ กรุ

คำที่มีตัวสะกดแม่กง แม่กน แม่กม แม่เกย และ คำที่มีตัวสะกดแม่กก แม่กด แม่กบ เช่น ลูก ปลุก

แม่เกอว เชน่ สาว กราม สวย ดวง ฉัน เสริม จาบ มดี เมฆ เลข

คำทีป่ ระสมด้วยสระ อำ ไอ ใอ เอา

เพราะมีเสยี งตวั สะกดแมก่ ม แม่เกย แมเ่ กอว

4. การผนั อกั ษรสงู กลาง ต่ำ ท่ีเป็นคำเปน็ และคำตาย

ลกั ษณะพยางค์ สามัญ เอก โท ตรี จตั วา
ตา๊ ตา๋
คำเป็น ตา ตา่ ตา้ ก๊าบ กา๋ บ
- กาบ ก้าบ จัด๊ จ๋ดั
อกั ษรกลาง คำตาย - จัด จด้ั - ขา
- ขา่ ขา้ --
อกั ษรสูง คำเป็น - สาด ส้าด --
คำตาย - ขัด ขด้ั คา้ -
คา - ค่า คด (คด๋ )
อักษรตำ่ คำเป็น - - ค่ด แคบ้ (แคบ๋ )
คำตายเสียงสัน้ - - แคบ
คำตายเสยี งยาว ตัวอยา่ งคำ

5. สรปุ หลกั การผันวรรณยกุ ต์ หลกั การผันวรรณยุกต์ ปา

ลกั ษณะพยางค์ ผันได้ครบ 5 เสยี ง จัด
คำเปน็ มีรูปและวรรณยกุ ตต์ รงกัน
ขา่
อกั ษรกลาง คำตาย ผนั ได้ 4 เสียง คอื เสยี งเอก เสียงโท ข้า
เสียงตรี และเสียงจัตวา ขา
คำเปน็ เสยี งเอกไม่มรี ปู วรรณยุกต์
ผนั ได้ 3 เสียง คือ ขดั
อกั ษรสูง เสียงเอก รูปวรรณยกุ ตเ์ อก ขัด้
เสียงโท รปู วรรณยุกต์โท
คำตาย เสียงจตั วา ไม่มรี ูปวรรณยกุ ต์
ผันได้ 2 เสียง คือ
เสียงเอก ไมม่ ีรปู วรรณยุกต์
เสียงโท มีรปู วรรณยกุ ต์โท

ลักษณะพยางค์ หลกั การผนั วรรณยุกต์ ตัวอย่างคำ
คำเปน็
ผนั ได้ 3 เสียง คอื ทอง
อกั ษรตำ่ คำตายเสยี งสน้ั เสียงสามัญ ไม่มีรูปวรรณยกุ ต์ ท่อง
คำตายเสยี งยาว เสียงโท รปู วรรณยุกตเ์ อก ทอ้ ง
เสียงตรี รปู วรรณยกุ ตโ์ ท
คด่ั
ผนั ได้ 3 เสยี ง คือ คดั
เสยี งโท รปู วรรณยกุ ตเ์ อก ค๋ัด
เสียงตรี ไมม่ ีรปู วรรณยุกต์
เสยี งจตั วา รปู วรรณยกุ ตจ์ ัตวา คาด
ผันได้ 3 เสียง คือ คา้ ด
เสียงโท ไมม่ ีรูปวรรณยุกต์ ค๋าด
เสียงตรี รปู วรรณยุกตโ์ ท
เสยี งจตั วา รูปวรรณยุกต์จัตวา

-แนวคิดสำคัญ-
การผันวรรณยุกต์ เป็นการเปลี่ยนระดับเสียงวรรณยุกต์
ของพยางค์ที่ประกอบด้วยพยัญชนะต้น สระและตัวสะกด
โดยการผนั เสียงวรรณยุกต์ควรให้ถูกต้องตามหลักไตรยางศ์และ
กฎของคำเปน็ คำตาย

แบบฝึกหดั เสรมิ ทกั ษะ

ตอนท่ี ๑ จงเติมรปู วรรณยุกตข์ องคำทขี่ ีดเส้นใต้พรอ้ มระบุเสียงวรรณยกุ ต์ตามลำดบั ของพยางค์

ตัวอย่าง เสียงจตั วา – เสยี งตรี

ก๋วยเต๋ยี ว

๑. โนตเพลง

๒. รอ้ งกรดี

๓. เสอื เชิต

4. แหลมเปียบ
5. แกสเฉอื่ ย

6. แซ่ซอง
7. แหวนหมนั
8. เพลยี งพล้ำ
9. รถเกง
10. ลูกเจยี บ

ตอนที่ ๒ ระบุเสียงวรรณยกุ ตจ์ ากข้อความท่กี ำหนดใหต้ ามลำดบั ของพยางค์

ข้อ ข้อความ เสยี งวรรณยุกต์
ตัวอย่าง วิชาเหมอื นสินค้า ตรี – สามัญ – จัตวา – ตรี

1 สายน้ำสายชีวติ
2 ครอบครัวพอเพียง
3 กระเชา้ ของสีดา
4 รว่ มแรงรว่ มใจ
5 จากคลองสหู่ ้องแอร์
6 ดอกไม้สีขาว
7 ปลอดภัยไว้กอ่ น
8 ภาษาจรรโลงใจ
9 พ่อคา้ เมืองเมาะตะมะ
10 วถิ ชี ีวติ ไทย

ตอนที่ ๓ เติมคำทหี่ ายไปจากตารางการผนั วรรณยุกต์ใหถ้ ูกตอ้ ง

คำ เสยี งสามัญ เสียงเอก เสยี งโท เสยี งตรี เสียงจัตวา
หลงั
หลงั หล่ัง หลงั้ /ลง่ั มู้ ผา
นา้
ผ้า พา ผา้ /พา่ พลบ เต๋า

หมู มู หมู่

หน้า หนา่ หนา้ /นา่

พลบ

เตา เตา เต่า เต้า

อักษรควบแท้ คำที่มีพยญั ชนะต้น 2 ตัวประสม อกั ษรควบไม่แท้
สระเดียวกันและอ่านออกเสียง
อ่านออกเสียงควบกัน สระเดียวกัน โดยมีพยัญชนะต้น ๑. อา่ นออกเสยี งเฉพาะ
เช่น ตัวทสี่ องเป็น ร ล ว ตวั หน้า เชน่

กรอบ กลอ้ ง กวาง จรงิ อ่านว่า จิง
ขรุขระ ขลงั ขวัญ เศร้า อ่านว่า เส้า
ครู คลาย ควาญ ไซร้ อ่านว่า ไซ้
ตรสั สรา้ ง อ่านว่า สา้ ง
ปรก ปลกู
พรกิ พลบั ๒. ออกเสียงเปลี่ยนไป
ผลัด เชน่

ทราบ อา่ นวา่ ซาบ
ไทร อ่านวา่ ไซ

ควรอ่านและพูดคำที่มีอักษรควบให้ชัดเจน มิฉะนั้นอาจเกิด
ความสับสน และความเข้าใจผิดในการสื่อสาร หรือเข้าใจผิด
ความหมาย เช่น ครู – คู, กลับ – กับ, ตรัส – ตัด, พริก – พลิก
กรอง – กลอง เปน็ ต้น

อกั ษรควบ

อกั ษรควบ คือ พยัญชนะทค่ี วบตวั กบั ร ล ว มีเสยี งกล้ำเปน็ สระเดียวกัน มี ๒ อยา่ ง คือ

พลพาล๑ดา.๑ดขอ.วขักาอวษักาขรษรขคขุ รรวรคขุ ะบวรแะบคทวแคา้ทวมไา้ดมไค้แดลกค้แา่ลกยอา่ ักยอคษรักคอรษรคบอรวคบเบผวทเลบผี่ออทลอี่ออผกอลผเกาสลญเียาสญงียตพงรตยพวรัญจยวัชญจเปนชเ็นปะนตทน็ ะ้นัต้งท้นั้ง๒๒ตัวตัวเชเ่นช่นกรกู รกู ลกดลดกวก่าว่าพรพิกริก

เปเ็นปเ๒น็ สเ.๒ียสอง.ยี ก๒๒อักองาืน่..๒๒กษอัก๑๒รา่นื..รษอเ๑๒รชคออ่ารอเ่นออวชนคออา่ กกบ่นออวอนอเเไกกบอักสสออมเเกไษียียอักสส่แมเงงกรษียียสท่แตเคเงงรยีปส้ทวัวตเคไงน็ยีปบห้ดวัอวไงเน็ดน้แบหกัสดอเ้วกา้ดษยีน้แกัสยต่ว้งกา้รษยีอัวอยคต่จงรักอเ่ืนรววัอคดจษักบเ่นืรวยีซไดรษดไบวรคยีซไมร้แดไววรคศ่แไมกบ้แดวรทศ่่แไกท้แบด้รทส่กี่อทแ้ รเสท้ส่อศกี่อจรรไรสเททกร่อซศ้อราจรา้รไรเทิงกรยรยซส้อรา้้าเรงิรยียยสอออออ้งีย่่า่าาาา่่แออออองนนนนนตา่าา่่า่า่แวววววนนนนน่ตต่า่าาา่า่่ วววววัว่ตา่่าาา่า่่หัวซเจไสนสหซงิอ้าจซสไเา้้า้นสยซยิงอ้าต้า้า้ยยัวตเัวดเียดวียวหรหือรอือออกอเกสเียสงียกงลกาลยาเยปเ็นป็น

ข้อควรสังเกต
๑. คำที่มพี ยัญชนะสองตัว แต่เปน็ ห นำ ร ล ว ไม่ใช่อกั ษรควบ
๒. คำที่มีพยัญชนะท้ายติดกัน ๒ ตัว ตัวที่สองเป็น ร ล ว ไม่ใช่อักษรควบ เช่น จักร เนตร (เรียกว่า
เปน็ พยัญชนะทไ่ี ม่ออกเสียง)
3. อักษรควบไมแ่ ท้ พยญั ชนะตวั ที่สองเปน็ ร เทา่ นน้ั และส่วนมากเป็นคำยืมจากภาษาอนื่
4. การเขียนคำอา่ นคำท่ใี ชอ้ ักษรควบ เขยี นดงั นี้

กรัก อา่ นว่า กรฺ ัก (น. แก่นขนนุ ใชย้ อ้ มผ้า)
5. ทร อกั ษรควบแท้ ได้แก่ จนั ทรา นทิ รา อนิ ทรา

อักษรควบไม่แท้ ได้แก่ ทรวด ทรง ทราบ ทราม ทราย ทรุด โทรม เทริด ไทร อินทรี ทรัพย์
พทุ รา เป็นต้น

แบบฝึกหดั เสรมิ ทกั ษะ

ตอนที่ ๑ เตมิ สำนวน สภุ าษิต คำพงั เพย ใหถ้ กู ตอ้ ง แล้วบอกว่าสำนวนนน้ั เติมด้วยคำที่ใชอ้ กั ษรควบหรอื ไม่

ตัวอยา่ ง ลิงหลอกเจ้า อักษรควบ ไม่มี

นำ้ กลิง้ บนใบบอน อักษรควบ กล

๑. ตำน้ำ...........................ละลายแมน่ ้ำ อกั ษรควบ..............................................
2. เขน็ ...........................ข้นึ ภูเขา อักษรควบ..............................................
3. ..............................เสือปะจระเข้ อกั ษรควบ..............................................
4. ตำข้าวสาร...................................หม้อ อักษรควบ..............................................
5. ...............................งูไม่พ้นคอ อักษรควบ..............................................
6. ตกั ........................อยา่ ถามพระ อักษรควบ..............................................
7. เข้าเมืองตา.....................ตอ้ ง...................ตาตาม อักษรควบ..............................................
8. เดนิ ตามผ.ู้ ..........................หมาไมก่ ัด อักษรควบ..............................................
9. แผน่ ดนิ ไมไ่ ร้เทา่ ใบ.......................... อักษรควบ..............................................
10. ...........................ในดิน สนิ ในนำ้ อกั ษรควบ..............................................

ตอนที่ ๒ เตมิ ร ล ในคำท่ีกำหนดใหถ้ กู ตอ้ ง เป.....ย่ี นแป.........ง
๑. ป.......ั ....บป.....ุ ...ง ก..........องน้ำ
2. ตีก.........อง พ......ิ....กกระดาษ
3. พ....ิ ..กช้ีฟ้า ลำค........อง
4. ค........อบค........อง ไอนำ้ พพุ ......ุ่......ง
5. พ......ุ.่ .....งนี้ คนสบั ป....ั....บ
6. ถูกป.....ั ...บ ตม้ ก....ั ..ก
7. ก....ั ..กไมข้ ีด เปน็ ก......ากเปน็ เก....อ้ื น
8. น้ำเชีย่ วก........าก ก...ั....บบา้ น
9. ก....ั ..บใช้ขับเสภา ก...ั...บก......าย
10. ป.......าก.......าย

รูปพยัญชนะทเ่ี ปน็ ตัวสะกดแทนเสยี งพยัญทา้ ย

มาตราตวั สะกด

ใชส้ ะกดตัวเดียว มีตวั สะกดหลายตวั
(ตรงตามมาตรา) ในมาตราเดยี วกนั
(ไม่ตรงตามมาตรา)

แม่กง แมเ่ กอว แมก่ ก แม่กน
แมก่ ม แมเ่ กย แม่กด แมก่ บ

ไมม่ ตี ัวสะกด

แม่ ก กา

เสือ เมยี
ววั

มาตราตวั สะกด และมาตรา ก กา

มาตราตัวสะกด หมายถึง รูปพยัญชนะที่เป็นตัวสะกดแทนเสียงพยัญชนะท้าย มี 8 แม่ ได้แก่ แม่กง
แม่กม แมเ่ กย แมเ่ กอว แมก่ ก แมก่ น แม่กบ และแมก่ ด

๑. มาตราตัวสะกดที่ใช้รปู พยญั ชนะตวั เดยี ว

มาตราตวั สะกด รูปพยัญชนะที่ใช้สะกด ตัวอย่างคำ
1.1 มาตรากง ได้แก่คำทม่ี ี ง สะกด เสยี ง แห้ง ลิง ว่าง
1.2 มาตรากม ได้แก่คำทม่ี ี ม สะกด สาม เสยี ม หอม รม่
1.3 มาตราเกย ไดแ้ ก่คำท่ีมี ย สะกด สวย เฉลย ชาย เนย
1.4 มาตราเกอว ได้แก่คำท่มี ี ว สะกด หนาว สิว แมว เปลว

๒. มาตราตัวสะกดที่ใช้รูปพยัญชนะหลายตัวสะกดในมาตราเดียวกัน แต่อ่านออกเสียง

เหมอื นกัน

มาตราตวั สะกด รปู พยัญชนะทใ่ี ช้สะกด ตวั อย่างคำ
2.1 มาตรากก
2.2 มาตรากด ได้แกค่ ำท่มี ี ก ข ค ฆ เลือก นก เลข นาค เมฆ

2.3 มาตรากบ เป็นตัวสะกด แต่ออกเสียงเหมือน
2.4 มาตรากน
ก สะกด

ได้แก่คำที่มี ด จ ช ซ ฏ ฎ ฐ ฑ เผ็ด ตรวจ โค้ช ก๊าซ กฎ ปรากฏ

ฒ ต ถ ท ธ ศ ษ และ ส เป็น อิฐ ครุฑ พัฒนา มรกต รถ บาท

ตัวสะกด แต่ออกเสียงเหมือน ด โกรธ เลิศ เศษ โอกาส

สะกด

ได้แก่คำที่มี บ ป พ ฟ ภ เป็น ทราบ บาป ศพ กราฟ ลาภ

สะกด แต่ออกเสียงเหมือน บ

สะกด

ได้แก่คำที่มี น ณ ญ ร ล ฬ เป็น เขียน ชำนาญ ญาณ สาร จกั รวาล

สะกด แต่ออกเสียงเหมือน น วาฬ

สะกด

3. คำท่ไี มม่ ีรปู พยญั ชนะแทนเสยี งเสียงตวั สะกด จดั อยูใ่ นมาตรา ก กา ทั้งหมด รวมทัง้ อ เชน่

เสือ พ่อ ววั ผวั เมยี โต ปลา

ข้อสังเกตบางประการเกย่ี วกับ ตวั อยา่ งคำ

มาตราตวั สะกด

1. พยัญชนะทีไ่ ม่ใชเ่ ป็นตัวสะกดใน ฃ ฅ ฉ ฌ ผ ฝ ห ฮ

ภาษาไทย มอี ยู่ 8 ตัว

2. คำที่มีสระเกินประสมอยู่ ถ้าดู คำวา่ “ทำ” (ทมั )

ตามรูปคำจะไม่ปรากฏตัวสะกด จึง รูปคำ การออกเสยี ง

จัดให้อยู่ในมาตรา ก กา แต่ถ้าอ่าน มาตรา ก กา มาตรากม
ออกเสียงจะพบว่ามีตัวสะกด (สระ
(เหมือน ม สะกด)
เกิน อำ ไอ ใอ เอา)
คำวา่ “เก้า” (ก้าว)

รปู คำ การออกเสยี ง

มาตรา ก กา มาตราเกอว

(เหมอื น ว สะกด)

คำวา่ “ใน” (นัย)

รปู คำ การออกเสยี ง

มาตรา ก กา มาตราเกย

(เหมือน ย สะกด)

-แนวคิดสำคัญ-
มาตราตัวสะกด ประกอบดว้ ยตวั สะกดทต่ี รงตามแม่และไม่
ตรงตามแม่ คำบางคำไมป่ รากฏตวั สะกด แต่ถา้ อา่ นออกเสียงจะ
พบว่ามีตัวสะกด การเรียนรู้มาตราตัวสะกดทำให้เราอ่านและ
เขียนสะกดคำไดถ้ กู ต้อง

แบบฝึกหดั เสรมิ ทกั ษะ

ตอนท่ี ๑ เติมตัวสะกดให้สมบรู ณ์พรอ้ มระบุมาตราตัวสะกดเรียงพยางค์

ตัวอย่าง ประเท ศ ชา ติ มาตรา ก กา – มาตรากด – มาตรากด

โท ร ศัพท์ มาตรา ก กา – มาตรา ก กา – มาตรา กบ

1. เศร.......ฐกิ.........
2. ครำ่ ครว.............
3. เม............หมอก
4. อ.ั .....ฌาส.ั .........
5. พงศา.......ดา......
6. รู...........ภา........
7. พ.ั ......นา
8. สรรเสร.ิ .............
9. อ.ั ........ธพา........
10. เพ.....ฌฆา......

ตอนที่ ๒ เขียนคำอ่านพรอ้ มระบุมาตราตัวสะกดเรยี งพยางค์

ข้อ คำ คำอ่าน มาตราตวั สะกด
ตัวอยา่ ง ภาพลกั ษณ์ พาบ – ลัก มาตรากบ – มาตรากก
1 อังกฤษ
2 รถยนต์
3 ประดษิ ฐ์
4 กระทรวง
5 โจทยเ์ ลข
6 แกส๊ พิษ
7 บาดแผล
8 นงเยาว์
9 หม่นั เพยี ร
10 บัวลอย

ภาคผนวก ข
ภาพประกอบการเรียนการสอน