หน่วยที่ 4 การสร้างข้อความเพื่อผลิตสื่อสิ่งพิมพ์
4.1 ลักษณะและขนาดตัวอักษร 4.2 การสร้างข้อความ 4.3 การนำไฟล์จากโปรแกรมอื่นมาใช้งานในโปรแกรมอโดบี อินดีไซน์ ซีเอส 6 4.4 การไหลของข้อความ 4.5 เครื่องมือปรับแต่งตัวอักษรและข้อความ 4.6. การจัดตำแหน่งข้อความ ปฏิบัติการสร้างข้อความเพื่อผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป จุดประสงค์ทั่วไป เพื่อให้ผู้เรียนมีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับลักษณะและขนาดตัวอักษร การสร้าง ข้อความ การนำไฟล์ จากโปรแกรมอื่นเข้ามาใช้งานในโปรแกรม การไหลของข้อความ เครื่องมือ ปรับแต่งตัวอักษรข้อความ และการ จัดตำแหน่งข้อความในโปรแกรมอโดบี อินดีไซน์ ซีเอส 6 จุดประสงค์เชิงพฤติกรรม 1. อธิบายลักษณะและขนาดตัวอักษรได้ 2. เลือกใช้เครื่องมือเพื่อสร้างข้อความได้ 3. อธิบายการสร้างข้อความแบบเท็กซ์บล็อกและแบบเท็กซ์เฟรมได้ 4. สร้างข้อความแบบแท็กซับก็ยกและแบบเท็กซ์เฟรมได้ 5. เลือกใช้คำสั่งในการนำไฟล์อื่นเข้ามาใช้งานในโปรแกรมได้ 6. นำไฟล์จากโปรแกรมอื่นเข้ามาใช้งานในโปรแกรมอโดบี อินดีไซน์ ซีเอส 6 ได้ 7. อธิบายวิธีการไหลของข้อความได้ 8. แสดงข้อความทั้งหมดจากการไหลของข้อความได้ 9. เลือกใช้เครื่องมือปรับแต่งตัวอักษรและข้อความได้ 10. อธิบายคำสั่งในพาเนลพารากราฟเพื่อใช้ในการจัดตำแหน่งข้อความได้ พิม์
11. จัดตำแหน่งข้อความด้วยพาเนลพารากราฟได้ 12. มีเจตคติที่ดีตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ด้านการตรงต่อเวลา ตั้งใจทำงาน รอบคอบ มี วินัย และปรับปรุงแก้ไขเมื่อผิดพลาด ตัวอักษรเป็นองค์ประกอบอย่างหนึ่งในสื่อสิ่งพิมพ์ที่แตกต่างไปจากองค์ประกอบอื่น ๆ การใช้ตัวอักษร สามารถบอกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้ผู้อ่านได้โดยตรงไม่ต้องแปลความหมายเหมือนกับองค์ประกอบอื่น ตัวอักษรสามารถตกแต่งได้ด้วยรูปแบบ ขนาดสีสันและการจัดวางในรูปแบบต่าง ๆ กันเพื่อสร้างความ น่าสนใจ และน่าติดตาม นอกจากนี้ตัวอักษรยังเป็นสื่อกลางในการติดต่อสื่อสารระหว่างกัน โดยผ่านการ อ่านหรือบันทึก เรื่องราว มีการนำตัวอักษรมาประยุกต์ใช้ร่วมกับคอมพิวเตอร์ด้วยกระบวนการเรียบเรียง ประมวลผลและ นำมาใช้ในการจัดทำสื่อสิ่งพิมพ์ เช่น รายงาน โบรชัวร์ แบบฟอร์ม หนังสือ เป็นต้น 4.1.1 ลักษณะของตัวอักษร (Type Character) รูปแบบตัวอักษรหลากหลาย การสร้างแบบอักษรมีความแตกต่างกันหลายรูปแบบ ทำให้มี ลักษณะเฉพาะของตัวอักษรเปลี่ยนแปลงไป ดังนี้ ตารางที่ 4.1 ลักษณะตัวอักษรต่าง ๆ 4.1.2 ขนาดของตัวอักษร (Size Type) ขนาดของตัวอักษรเป็นการกำหนดขนาดที่เป็นสัดส่วนความกว้างและสูง รูปร่างของตัวอักษรโดยเอา ความสูงเป็นหลักในการจัดขนาดเรียกว่า พอยต์ (Point) ขนาดตัวอักษรหัวเรื่องมักใช้ขนาดตั้งแต่ 16 พอยขึ้น ไป ส่วนขนาดของเนื้อหาจะใช้ขนาดประมาณ 6 พอยต์ ถึง 16 พอยต์ แล้วแต่ลักษณะของงานนั้น ๆ 4.1.3 น้ำหนักตัวพิมพ์ (Weight) น้ำหนักตัวพิมพ์ คือ ความเข้มหรือความหนาของเส้นตัวพิมพ์ที่ส่งผลให้ตัวพิมพ์ ดูเบาบาง ปานกลาง หรือหนา การกำหนดน้ำหนักเส้นว่าจะหนักหรือเบาเพียงใดจะต้องพิจารณา ให้ได้สัดส่วนกับ ขนาดตัวพิมพ์ เป็นหลัก ในคอมพิวเตอร์จะพบว่ามีน้ำหนักตัวพิมพ์เพียง 2 แบบ คือ แบบตัวธรรมดา และ แบบตัวหนา น้ำหนักตัวพิมพ์นำไปใช้ในสื่อสิ่งพิมพ์ดังนี้ ลักษณะตัวอักษร ตัวอย่าง ตัวธรรมดา (Normal) ลักษณะตัวอักษร ตัวเอน (Italic) ลักษณะตัวอักษร ตัวหนา (Bold) ลักษณะตัวอักษร อักษรยก (Superscript) ลักษณะตัวอักษร อักษรห้อย (Subscript) ลักษณะตัวอักษร พิม์
1. หัวเรื่อง (Heading) เป็นตัวพิมพ์ที่โดดเด่นที่สุดของสิ่งพิมพ์ เพื่อดึงดูดให้ผู้อ่านสนใจใน ตัวสิ่งพิมพ์เป็น อันดับแรก 2. ชื่อเรื่อง (Title) ตัวพิมพ์ที่ดูโดดเด่นกว่าเนื้อเรื่อง เพื่อเป็นการแสดงตัวให้ปรากฏอย่างชัดเจนถึงการแบ่ง เนื้อหาออกเป็นเรื่องต่าง ๆ หลาย ๆ เรื่อง อาจมีแบ่งลดหลั่นกันไปอีกตามวามสำคัญของเรื่อง 3. เนื้อเรื่อง (Body Text) ตัวพิมพ์ขนาด 14-16 พอยต์ มีลักษณะ ที่อ่านง่าย สะอาดตา ใช้เป็นส่วนเนื้อหา ของสิ่งพิมพ์ อาจมีจำนวนหลายบรรทัด ทำให้ต้องใช้เวลานาน 4.1.4 ระยะช่องไฟ (Pitch) ระยะช่องไฟ หมายถึง ช่องว่างระหว่างตัวหนังสือ ช่องว่างระหว่างตัวอักษร ซึ่งสามารถทำให้ เบียดกัน หรือห่างกันเท่าใดก็ได้ ระยะช่องไฟของตัวอักษร (Spacing) การจัดระยะช่องไฟตัวอักษรมีความสำคัญมากเนื่องจากถ้ามีการ ออกแบบที่เหมาะสมและสวยงาม ทำให้ผู้อ่าน อ่านได้ง่าย สบายตา ชวนอ่าน การจัดช่องไฟมีหลักการดังนี้ 1. ระยะช่องไฟระหว่างอักษร (Letter Spacing) การกำหนดช่องไฟระหว่างตัวอักษรแต่ละตัวที่จะต้องมี ระยะห่างกันพองาม ไม่ติดหรือห่างกันเกินไป ควรจัดช่องไฟโดยคำนึงถึงปริมาตรที่มีความ สมดุลโดยประมาณ ในระหว่างตัวอักษร หรือเรียกว่า ปริมาตรความสมดุลทางสายตา 2. ระยะช่องไฟระหว่างคำ (Word Spacing) จะเว้นระยะระหว่างคำประมาณ 1 ตัวอักษร ปกติ ถ้าห่าง เกินไปจะทำให้อ่านยาก และชิดเกินไปจะทำให้ขาดความงาม 3. ระยะช่องไฟระหว่างบรรทัด (Line Splicing) ปกติใช้ระยะห่าง 0-3 พอยต์ หลักสำคัญ ในการกำหนด ระยะห่างระหว่างบรรทัด ให้วัดส่วนสูงและส่วนต่ำสุดของตัวอักษร เมื่อจัดวางบนบรรทัดแล้วต้องไม่ทับซ้อนกัน รูปที่ 4.1 ระยะห่างช่องไฟระหว่างตัวอักษร คำ และบรรทัด 4.1.5 คอลัมน์ (Column) คอลัมน์ หมายถึง พื้นที่สำหรับจัดเรียงตัวพิมพ์หรือจัดแนวบรรทัดตัวพิมพ์ มีความยาวต่อเนื่องกัน ลงมา ตามแนวตั้ง อาจมีได้หลายคอลัมน์ในหนึ่งหน้า พิม์
การสร้างข้อความในโปรแกรมอโดบี อินดีไซน์ ซีเอส 6 ผู้ใช้สามารถสร้างข้อความได้ 2 ประเภท คือ 4.2.1 ข้อความแบบแท็ก บล็อก(Text Block) ข้อความแบบเท็กซ์บล็อกเป็นประเภทข้อความที่สร้างจากเครื่องมือไทป์ทูล (Type Tool) จากกล่องเครื่องมือสำหรับพิมพ์บนพื้นที่การทำงานบนอาร์ทบอร์ด (Art Board) และเครื่องมือไทป์ออนอะพาธ ทูล (Type on a Path Tool) สำหรับสร้างข้อความบนเส้นพาธ (Path) รูปที่ 4.2 เครื่องมือไทป์ทูลและเครื่องมือไทป์ออนอะพาธทูล 1. การสร้างข้อความแบบเท็กซ์บล็อก (Text Block) จากเครื่องมือไทป์ทูล (1) คลิกเลือกเครื่องมือไทบทูล จากกล่องเครื่องมือ รูปที่ 4.3 คลิกเลือกเครื่องมือไทป์ทูล (2) นำเมาส์คลิกบนพื้นที่การทำงาน (Art Board) ลากเมาส์ให้ได้ความกว้างของพื้นที่ตามต้องการ รูปที่ 4.4 กากมาสให้ความกว้างพื้นที่ตามต้องการ (2) คลิกลากเมาส์ บนพื้นที่อาร์ทบอร์ด พิม์
(3) กรอบขอบเขตการพิมพ์จะปรากฏเป็นรูปสี่เหลี่ยม มีขนาดตามที่ผู้ใช้ลากเมาส์ไว้ รูปที่ 4.5 กรอบรอบเขตการพิมพ์จะปรากฏเป็นรูปสี่เหลี่ยม (4) พิมพ์ข้อความในกรอบพื้นที่ที่สร้างจากเครื่องมือไทป์ทูล รูปที่4.6 พิมพ์ข้อความในกรอบพื้นที่ 2. การสร้างข้อความแบบเท็กซ์บล็อกจากเครื่องมือไทป์ออนอะพาธทูล การสร้างข้อความจากเครื่องมือไทป์ออนอะพาธทูล ผู้ใช้จะต้องสร้าง เส้นพาธก่อน เพื่อให้ข้อความที่สร้าง เรียงไปตามลักษณะของเส้นพาธ มีวิธีการสร้างดังขั้นตอนต่อไปนี้ (1) คลิกเลือกเครื่องมือเพนเซิลทูล เพื่อสร้างเส้นพาธ รูปที่4.7 คลิกเลือกกเครื่องมือเพนเซิลทูล (3) พื้นที่ส าหรับพิมพ์ข้อความ จาการใช้เครื่องมือไทพทูล (4) พิมพ์ข้อความในกรอบ พื้นที่ที่สร้างจากเครื่องมือ ไทพทูล (1) คลิกเลือกเครื่องมือเพน เซิลทูล
(2) คลิกลากเส้นบนอาร์ทบอร์ดให้ได้เส้นพาธตามต้องการ รูปที่ 4.8 เส้นพาธที่ได้ (3) คลิกเมาส์ที่เครื่องมือไทป์ออนอะพาธทูล ในกล่องเครื่องมือ (Cursor) สำหรับพิมพ์ข้อความบน เส้นพาธ รูปที่ 4.9 คลิกเลือกเครื่องมือไทป์ออนจะพาธทูล (4) คลิกเมาส์บริเวณจุดที่ต้องการพิมพ์บนเส้นพาธ ปรากฏเคอร์เซอร์ รูปที่ 4.10 คลิกเมาส์บริเวณจุดที่ต้องการพิมพ์บนเส้นพาธ (5) พิมพ์ข้อความตามต้องการบนเส้นพาธ รูปที่ 4.11 พิมพ์ข้อความตามต้องการ (2) เส้นพาธที่สร้างจากเครื่องมือเพนซิลทูล (3) คลิกเลือกเครื่องมือไทป์ออนอะพาธ ทูล (4) เคอร์เซอร์ส าหรับพิมพ์ ข้อความบนเส้นพาธ (5) พิมพ์ข้อความบนเส้นพาธด้วย เครื่องมือไทพออนอะพาธทูล พิม์
(6) คลิกเครื่องมือพรีวิว (Preview) เพื่อดูผลงานที่สมบูรณ์ รูปที่ 4.12 ผลงานที่เสร็จสมบูรณ์ 4.2.2 ข้อความแบบเท็กซ์เฟรม (Text frame) ข้อความแบบแม็กซ์เฟรมเป็นการสร้างข้อความให้อยู่ภายในเฟรม ในการสร้างข้อความประเภทนี้จะ สร้างเฟรมก่อน การสร้างข้อความสามารถสร้างได้จากเครื่องมือไทป์ทูลและไทป์ออนอะพาธทูลเช่นเดียวกับ เท็กซ์บล็อก 1. รูปแบบเฟรม ในการสร้างข้อความแบบเท็กซ์เฟรม ผู้ใช้ต้องสร้างเฟรมขึ้นก่อนพิมพ์จะพิมพ์ข้อความรูปแบบของเฟรม ดังนี้ (1) เรคแทงเกิล เฟรมทูล (Rectangle Frame Tool) เฟรมรูปสี่เหลี่ยม (2) อิลิพซ เฟรมทูล (Ellipse Frame Tool) เฟรมรูปวงกลมหรือวงรี (3) พอลลิกอน เฟรมทูล (Polygon Frame Tool) เฟรมรูปหลายเหลี่ยม 2. ขั้นตอนการสร้างข้อความจากเท็กซ์เฟรม ทำได้ดังนี้ (1) เมื่อต้องการสร้างข้อความในเฟรมรูปวงรี สามารถทำได้ด้วยการ คลิกที่ไอคอนอิลิพซ เฟรมทูล รูปที่ 4.13 คลิกที่ไอคอนอิลิพซ เฟรมทูล (6) ดูผลงานจากเครื่องมือพรีวิว (1) คลิกเลือกที่ไอคอนอิลิพซเฟรมทูล พิม์
(2) นำเมาส์คลิกบนพื้นที่การทำงานอาร์ทบอร์ด ลากเมาส์ให้ได้ความกว้างของพื้นที่ตามต้องการ จะ ได้พื้นที่เฟรมสำหรับพิมพ์ข้อความ รูปที่ 4.14 พื้นที่เฟรมสำหรับพิมพ์ข้อความ (3) คลิกเครื่องมือไทป์ทูล แล้วคลิกเมาส์ในบริเวณพื้นที่เฟรมจะมีเคอร์เซอร์เกิดขึ้น ผู้ใช้สามารถพิมพ์ ข้อความลงในเฟรมได้ตามต้องการ รูปที่ 4.15 พิมพ์ข้อความลงในเฟรม ในการทำงานของโปรแกรมอโดบี อินดีไซน์ซีเอส 6 นอกจากผู้ใช้จะสร้างเอกสารหรือชิ้นงานต่าง ๆ แล้ว ผู้ใช้ยังสามารถนำไฟล์ที่สร้างจากโปรแกรมอื่น ๆ เข้ามาใช้ในโปรแกรมอโดบีอินดีไซน์ ซีเอส 6 ได้ดังนี้ 1. คลิกเลือกที่เมนูไฟล์ > เพลส (File > Place) รูปที่ 4.16 คลิกเลือกคำสั่งเพลส (2) เฟรมรูปวงรี ได้จากการ เลือกใช้เครื่องมืออิลิพซ เฟรมทูล การสร้างงานพิมพ์ด้วยโปรแกรม Adobe Indesign CS3 (3) สร้างข้อความจากเครื่องมือไทพทูล แล้วพิมพ์ข้อความลงในเฟรม (1) คลิกที่เมนูไฟล์ > คลิกเลือก ค าสั่งเพลส พิม์
2. ปรากฏหน้าต่างเพลส เพื่อเปิดไฟล์งานที่ต้องการ ประกอบด้วย (1) ตำแหน่งที่เก็บไฟล์ (Look in) (2) ปรากฏชื่อไฟล์งาน ผู้ใช้สามารถเลือกไฟล์ที่ต้องการ (3) คลิกเปิดไฟล์ (Open) รูปที่ 4.17 หน้าต่างเพลส 3. บนพื้นที่การทำงานอาร์ทบอร์ด จะปรากฏตัวชี้เมาส์เป็นสัญลักษณ์หัวลูกศรพร้อมข้อความ รูปที่ 4.18 ตัวชี้เมาสืเป็นสัญลักษณ์หัวลูกศร 4. เมื่อคลิกเพื่อวางไฟล์งานที่น่าเข้ามา เนื้อหาในไฟล์จะถูกนำมาแสดงทั้งหมดบนพื้นที่อาร์ทบอร์ด ปรากฏ ผลลัพธ์ดังภาพ รูปที่ 4.19 เนื้อหาบนพื้นที่อาร์ทบอร์ด (2) หน้าต่างเพลส (1) ต าแหน่งที่เก็บไฟล์ (2) คลิกเลือกไฟล์งาน (3) เปิดไฟล์งาน (3) ลักษณะตัวชี้เมาส์ 4 พิม์
การไหลของข้อความ คือ เมื่อมีการนำไฟล์งานหรือข้อความจากโปรแกรมอื่นเข้ามาวางในโปรแกรมอโดบี อินดีไชน์ ซีเอส 6 แล้วปรากฏว่าไฟล์งานหรือข้อความนั้นมีความยาวมากกว่าหน้ากระดาษ ทำให้ไม่สามารถ แสดงข้อความทั้งหมดในหน้าเดียวได้ มีข้อความบางส่วนที่ถูกซ่อนไว้ โดยจะสังเกตได้จาก เครื่องหมาย บน กรอบข้อความ รูปที่ 4.20 หากมีข้อความบางส่วนที่ถูกซ่อนไว้จะมีเครื่องหมาย การจัดการไหลของข้อความให้แสดงข้อความทั้งหมด มีขั้นตอนดังนี้ 1. คลิกเมาส์ที่เครื่องมือซีเล็กชันทูล (Selection Tool) รูปที่ 4.21 เลือกเครื่องมือซีเล็กชันทูล 2. คลิกที่เครื่องหมาย บริเวณมุมล่างขวา รูปที่4.22 คลิกที่เครื่องหมาย (1)คลิกเครื่องมือซีเล็กชันทูล (2) คลิกเครื่องหมาย จะแสดง ลักษณะของกลุ่มข้อความ พิม์
3. นำเมาส์ไปยังตำแหน่งหน้ากระดาษใหม่ที่ต้องการวางข้อความ คลิกเมาส์เพื่อวางข้อความ รูปที่ 4.23 วางข้อความ รูปที่ 4.24 ข้อความทั้งหมด ในการปรับแต่งตัวอักษรและข้อความ เช่น การกำหนดรูปแบบตัวอักษร ลักษณะตัวอักษร ขนาด ตัวอักษร ระยะห่างระหว่างบรรทัด ตัวอักษรตัวบน ตัวห้อย เป็นต้น ด้วยการใช้เครื่องมือที่โปรแกรมอโดบี อินดีไซน์ ซีเอส 6 มีไว้เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ใช้ให้สามารถใช้งานได้ง่ายยิ่งขึ้น (4) ข้อความที่ซ่อนไว้จะแสดงทั้งหมดและ เครื่องหมาย จะหายไป พิม์
4.5.1 พาเนลคาแรกเตอร์ (Panel Character) 1. ส่วนประกอบของพาเนลคาแรกเตอร์ รูปที่ 4.25 ส่วนประกอบของพาเนลคาแรกเตอร์ หมายเลข 1 รูปแบบตัวอักษร (Font) หมายเลข 2 ลักษณะตัวอักษร (Type Style) หมายเลข 3 ขนาดตัวอักษร (Font Size) หมายเลข 4 ช่องไฟตัวอักษร (Kerning) หมายเลข 5 ความสูงของตัวอักษร (Vertical Scale) หมายเลข 6 การยกตัวอักษร (Baseline Shift) หมายเลข 7 ระยะห่างของบรรทัด (Leading) หมายเลข 8 เพิ่มลดระยะห่าง (Tracking) หมายเลข 9 ความกว้างของตัวอักษร (Horizontal Scale) หมายเลข 10 ปรับองศาการเอียงตัวอักษร (Show) หมายเลข 11 ภาษา (Language) 2. การกำหนดรูปแบบตัวอักษรจากพาเนลแรกเตอร์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารถเปลี่ยนแปลงรูปแบบตัวอักษร ได้ดังนี้ (1) ผู้ใช้ต้องเปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษร ด้วยการคลิกเมาส์ที่เครื่องมือไทป์ทูล ในกล่องเครื่องมือ ตัวชี้เมาส์จะเปลี่ยนไปเป็นรูป 1 2 3 4 5 6 11 10 9 7 8 พิม์
รูปที่ 4.26 เปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษร (2) เมื่อคลิกเมาส์จะปรากฏเคอร์เซอร์ (cursor) พร้อมจะพิมพ์ข้อความ รูปที่ 4.27 เมื่อคลิกเมาส์จะปรากฏเคอร์เซอร์ (3) คลิกเมาส์แล้วลากทับไปบนข้อความ เพื่อทำไฮไลน์ข้อความที่ต้องการเปลี่ยนรูปแบบตัวอักษร รูปที่ 4.28 ทำไฮไลด์ข้อความที่ต้องการเปลี่ยนรูปแบบตัวอักษร (4) คลิกเลือกรูปแบบตัวอักษร ในพาเนลคาแรกเตอร์ รูปที่ 4.29 คลิกเลือกรูปแบบตัวอักษร (5) เลือกรูปแบบตัวอักษรตามต้องการ รูปที่ 4.30 เลือกรูปแบบตัวอักษร (3) การท าไฮไลต์ข้อความ (5).เลือกรูปแบตัวอักษร (4) คลิกเพื่อเลือกรูปแบบตัวอักษร
(6) ข้อความที่ทำไฮไลท์จะเปลี่ยนเป็นรูปแบบอักษรที่ต้องการ รูปที่4.31 รูปแบบอักษรที่เปลี่ยน 3. การกำหนดลักษณะตัวอักษร จากพาแนลคาแรกเตอร์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารเปลี่ยนแปลงรูปแบบตัวอักษร ได้ดังนี้ (1) ผู้ใช้ต้องเปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษร ด้วยการคลิกเมาส์ที่เครื่องมือไทป์ทูล ตัวชี้เมาส์จะเปลี่ยนเป็นรูป รูปที่ 4.32 เปลี่ยนการทางานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษร (2) คลิกและลากเมาส์ เพื่อทำไฮไลต์กับข้อความที่ต้องการเปลี่ยนรูปแบบตัวอักษร รูปที่ 4.33 ไฮไลต์ข้อความที่ต้องการเปลี่ยน (3) คลิกเลือกรูปแบบตัวอักษร ในพาเนลคาแรกเตอร์เพื่อเปลี่ยน ลักษณะตัวอักษร สามารถเปลี่ยนรูปแบบ ได้ดังนี้ ตัวปกติ (Regular) ตัวอย่าง ตัวเอียง (Italic) ตัวอย่าง ตัวหนา (Bold) ตัวอย่าง ตัวหนาเอียง (Bold Italic) ตัวอย่าง (4) ข้อความที่ทําไฮไลต์จะเปลี่ยนเป็นลักษณะอักษรที่ต้องการ (6).รูปแบบอักษรตามที่เลือก (2).ไฮไลต์ข้อความที่ต้องการ เปลี่ยนรูปแบบตัวอักษร พิม์
รูปที่ 4.34 คลิกเลือกรูปแบบตัวอักษร รูปที่ 4.35 ข้อความจะเปลี่ยนเป็นลักษณะอักษรที่ต้องการ 4. การกำาหนดขนาดตัวอักษรจากพาเนลคาแรกเตอร์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารถเปลี่ยนแปลงขนาดตัวอักษร ได้ดังนี้ (1) ในกรณีที่ตัวชี้เมาส์เป็นรูปลูกศร ผู้ใช้ต้องเปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานเกี่ยวกับตัวอักษร ด้วยการคลิกเมาส์เครื่องมือไทป์ทูล ตัวชี้เมาส์จะเปลี่ยนเป็นรูป ให้คลิกและลากเมาส์ เพื่อทำไฮไลต์ข้อความ ที่ต้องการเปลี่ยนขนาดตัวอักษร (2) คลิกเลือกขนาดตัวอักษรในพาเนลคาแรกเตอร์ (3) ข้อความที่ทําไฮไลต์จะเปลี่ยนเป็นขนาดอักษรที่กำหนด รูปที่ 4.36 เปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานเกี่ยวกับตัวอักษรและเลือกขนาดตัวอักษร (3).คลิกเลือกลักษณะ (4).ลักษณะตัวอักษรที่เลือก หนาและเอียง 2.เลือกขนาดตัวอักษร พิม์ (1). ไฮไลทข้อความ
(1).เคอร์เซอร์อยู่ในต าแหน่งที่จะปรับช่องไฟ รูปที่ 4.37 ข้อความจะเปลี่ยนเป็นขนาดอักษรที่กำหนด 5. การปรับช่องไฟของตัวอักษรจากพาเนลคาแรกเตอร์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารถปรับช่องไฟของตัวอักษร ได้ดังนี้ (1) ผู้ใช้ต้องเปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษร ด้วยการคลิกเมาส์ที่เครื่องมือไทป์ทูล ตัวชี้เมาส์จะเป็นรูป จากนั้นคลิกเมาส์ในตำแหน่งระหว่างตัวอักษรที่ต้องการปรับช่องไฟ รูปที่ 4.38 เปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษร (2) คลิกเลือกการปรับช่องไฟของตัวอักษร ในพาเนลคาแรกเตอร์ เลือกการตั้งค่าระยะช่องไฟหรือคีย์ค่าตัวเลข เพื่อกำหนดระยะช่องไฟเพื่อกำหนดเอง (3) ช่องไฟระหว่างตัวอักษรจะมีระยะห่างตามที่กำหนด รูปที่ 4.39 ปรับช่องไฟของตัวอักษร 6. การปรับความสูงของตัวอักษรจากพาเนลคาแรกเตอร์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารถปรับความสูงของตัวอักษร ได้ดังนี้ ได้ขนาดตัวอักษรตามที่ก าหนด (2).คลิกเลือกการปรับช่องไฟ (3).จะได้ช่องไฟระหว่างตัวอักษรตามที่ พิม์
(1) ผู้ใช้ต้องเปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษร ด้วยการคลิกเมาส์เครื่องไทป์ทูลตัว ชี้เมาส์จะเป็นรูป จากนั้นคนทำไฮไลต์ในตำแหน่งตัวอักษรหรือข้อความที่ต้องการปรับความสูง (2) คลิกเลือกการปรับความสูงของตัวอักษร ในพาเนลคาเรกเตอร์เลือกการตั้งค่าความสูงหรือคีย์ค่าความ สูงเพื่อกำหนดเอง รูปที่ 4.40 ปรับความสูงตัวอักษร (3) ข้อความหรือตัวอักษรจะมีความสูงตามค่าที่ได้กำหนดไว้ รูปที่ 4.41 ข้อความหรือตัวอักษรจะมีความสูงตามค่าที่กำหนด 7. การทําตัวยกและตัวห้อยของตัวอักษร จากพาเนลคาแรกเตอร์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารถทำการยกตัวอักษร ได้ดังนี้ (1) เปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษร โดยคลิกเมาส์ที่เครื่องมือไทป์ทูล ตัวชี้เมาส์จะ เป็นรูป คลิกเมาส์ทำไฮไลต์ตัวอักษรหรือข้อความที่ต้องการทำเป็นตัวยกหรือตัวห้อย (2) คลิกเลือกตัวอักษรยกในพาเนลคาแรกเตอร์เมื่อมีการปรับค่าตัวเลขให้มากขึ้นตัวอักษร ที่ทำไฮไลต์ไว้จะ ยกสูงขึ้นเป็นตัวยก แต่เมื่อปรับค่าตัวเลขให้ตรงตัวอักษรจะติดตามเป็นตัวห้อย รูปที่ 4.42 ทำไฮไลท์ข้อความและคลิกเลือกทำตัวยกหรือตัวห้อย เลือกขนาดความสูงของอักษร (1).ท าไฮไลต์ ข้อความที่จะปรับ ความสูง (2).คลิกเมาส์เพื่อปรับความสูง ของตัวอักษร (3).ข้อที่ได้จะมีความสูงตามที่ก าหนด (1).ท าไฮไลต์ข้อความที่ ต้องการท าเป็นอักษร (2). คลิกเลือกท าตัวยกหรือตัวห้อยของตัวอักษร พิม์
(3) เพิ่มค่าตัวเลขให้มากขึ้น (4) ข้อความหรือตัวอักษรจะยกขึ้นตามค่าที่กำหนด รูปที่ 4.43 ข้อความหรือตัวอักษรจะยกขึ้นตามค่าที่กำหนด (5) ลดค่าตัวเลขให้น้อยลงกว่า 0 คือเป็นค่าติดลบ (6) ข้อความหรือตัวอักษรจะน้อยลงด้านล่าง ตามค่าที่กำหนด รูปที่ 4.44 ข้อความหรือตัวอักษรจะน้อยลงตามค่าที่กำหนด 8. การปรับระยะห่างของบรรทัด จากพาเนลคาแรกเตอร์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารถปรับระยะห่างของบรรทัด ได้ดังนี้ (1) ผู้ใช้ต้องเปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษร ด้วยการคลิกเมาส์ที่เครื่องมือไทป์ทูล ตัวชี้เมาส์จะเป็นรูป จากนั้นคลิกเมาส์ทำไฮไลต์ในตำแหน่งข้อความที่ต้องการปรับระยะห่างของบรรทัด (2) คลิกเลือกการปรับระยะห่างของบรรทัด ในพาเนลคาแรกเตอร์และกำหนดค่าในการปรับระยะห่างของ บรรทัด รูปที่ 4.45 เลือกข้อความที่ต้องการปรับระยะบางและคลิกเลือกระยะห่างบรรทัดที่ต้องการ (4).ตัวอักษรที่มีการตั้งค่าเป็นตัวยก (3).การยกของตัวอักษรที่ก าหนด (6).ตัวอักษรที่มีการตั้งค่าเป็นตัวห้อย (5).การห้อยของตัวอักษรที่ก าหนด (1).ท าไฮไลต์ข้อความที่จะปรับระยะห่างบรรทัด (2).คลิกเพื่อปรับระยะห่างของบรรทัด พิม์
รูปที่ 4.46 ระยะห่างบรรทัดที่เพิ่มขึ้นตามค่าที่กำหนด 9. การปรับเพิ่ม/ลดระยะห่างของตัวอักษร จากพาเนลคาแรกเตอร์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารถปรับเพิ่มลดระยะห่างของตัวอักษร ได้ดังนี้ (1) ผู้ใช้ต้องเปลี่ยนการทำงานอยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษร ด้วยการคลิกเมาส์ที่เครื่องมือไทป์ทูล ตัว ชี้เมาส์จะเป็นรูป จากนั้นคลิกเมาส์ทำไฮไลต์ในตำแหน่งข้อความที่ต้องการปรับ เพิ่ม/ลดระยะห่างของตัวอักษร (2) คลิกเลือกการปรับเพิ่ม/ลดระยะห่างของตัวอักษร ในพาเนลคาแรกเตอร์และกําหนดค่าระยะห่างของ ตัวอักษร รูปที่ 4.47 เลือกข้อความและกำหนดระยะห่างของตัวอักษร (3) ระยะห่างระหว่างตัวอักษรจะเพิ่มมากขึ้นตามค่าที่กำหนด รูปที่ 4.48 ระยะห่างระหว่างตัวอักษรเพิ่มขึ้นตามที่กำหนด ระยะห่างระหว่างบรรทัดมีความกว้างมากขึ้น ค่าของระยะบรรทัดที่ก าหนด (1).ท าไฮไลต์ในต าแหน่งข้อความที่ต้องการปรับระยะห่างของตัวอักษร (2).คลิกเลือกปรับเพิ่มหรือลด ระยะห่างของตัวอักษร (3).ระยะห่างระหว่าตัวอักษรจะเพิ่มมากขึ้น ก าหนดระยะห่างตัวอักษรใหเพิ่มมากขึ้น พิม์
10. การปรับความกว้างของตัวอักษร จากพาเนลคาแรกเตอร์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารถปรับความกว้างของอักษร ได้ดังนี้ (1) ผู้ใช้ต้องเปลี่ยนการทำงาน ให้อยู่ในรูปแบบของการทำงานกับตัวอักษรด้วยการคลิกเมาส์ที่เครื่องมือ ไทป์ทูล ตัวชี้เมาส์จะเป็นรูป จากนั้นคลิกเมาส์ทำไฮไลต์ในตำแหน่งข้อความที่ต้องการปรับความ กว้างของตัวอักษร (2) คลิกเลือกการปรับความกว้างของตัวอักษรในพาเนลคาแรกเตอร์ รูปที่ 4.49 เลือกข้อความและกำหนดความกว้างของตัวอักษร (3) ความกว้างของตัวอักษรจะเพิ่มมากขึ้นตามค่าที่กำหนด รูปที่ 4.50 ความกว้างของตัวอักษรเพิ่มขึ้นตามค่าที่กำหนด 11. การปรับองศาการเอียงของตัวอักษร จากพาเนลคาแรกเตอร์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารถปรับความกว้างของตัวอักษร ได้ดังนี้ (1) ผู้ใช้ต้องเปลี่ยนการทำงานให้อยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษรด้วยการคลิกเมาส์ที่เครื่องมือไทป์ทูล ตัวชี้เมาส์จะเป็นรูป จากนั้นคลิกเมาส์ทำไฮไลต์ในตำแหน่งข้อความที่ต้องการปรับความเอียงตัวอักษร (1).ท าไฮไลต์ในต าแหน่งข้อความที่ต้องการปรับความกว้างของตัวอักษร (2).คลิกเลือกการปรับความกว้างของ ตัวอักษร (3).ผลลัพธ์ที่ได้จากการก าหนดความกว้างของตัวอักษร ค่าความกว้างที่ก าหนด
(2) คลิกเลือกการปรับความเอียงตัวอักษร ในพาเนลคาแรกเตอร์ รูปที่ 4.51 เลือกข้อความและกำหนดค่าความเอียง (3) ข้อความที่เลือกไว้จะปรับความเอียงตามที่กำหนดคำไว้ รูปที่ 4.52 ความเอียงของตัวอักษรตามค่าที่กำหนด 12. เลือกภาษา (Language) จากพาเนลคาแรกเตอร์ การเลือกภาษาจากพาเนลลาแรกเตอร์เป็นการเลือกรูปแบบของภาษาที่ใช้ในการพิมพ์ตัวอักษรหรือ ข้อความในการทำงาน โดยที่ผู้ใช้สามารถเลือกได้ตามต้องการ รูปที่ 4.53 เลือกภาษา 4.5.2 คอนโทรลพาเนล (Control Panel) การปรับแต่งตัวอักษรถึงข้อความ นอกจากที่ผู้ใช้จะสามารถใช้เครื่องมือพาเนล คาแรกเตอร์แล้ว ใน โปรแกรมอโดบี อินดีไซน์ซีเอส 6 ยังมีเครื่องมือที่อำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ใช้อีกหนึ่งเครื่องมือ คือ คอนโทรลพาเนล ซึ่งผู้ใช้สามารถเลือกใช้ในการปรับแต่งตัวอักษรหรือข้อความได้ (1).ท าไฮไลท์ในต าแหน่งข้อความ (2).ก าหนดค่าความเอียง (3).ข้อความปรับเอียงตามค่าที่ก าหนด ก าหนดค่าความเอียง รูปแบบภาษา พิม์
รูปที่ 4.54 คอนโทรลพาเนล ในการใช้งานคอนโทรลพาเนล ผู้ใช้ต้องอยู่ในรูปแบบการทำงานกับตัวอักษรหรือข้อความด้วยการคลิก เลือกเครื่องมือไทป์ทูล หรือไทป์ออนอะพาธทูล ตัวชี้เมาส์จะแสดงเป็นรูป คอนโทรลพาเนลจะแสดงการ กำหนดค่าตัวอักษร ดังนี้ รายละเอียดการกำหนดค่าในคอนโทรลพาเนล มีดังนี้ รูปที่ 4.55 การกำหนดค่าในคอนโทรลพาเนล หมายเลข 1 ควบคุมรูปแบบตัวอักษร (Character Formatting Controls) หมายเลข 2 ควบคุมรูปแบบการจัดตำแหน่งข้อความ (Paragraph Formatting Controls) หมายเลข 3 รูปแบบตัวอักษร (Font) หมายเลข 4 ขนาดตัวอักษร (Font Size) หมายเลข 5 เปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษตัวพิมพ์ใหญ่ (All Cap) หมายเลข 6 อักษรตัวบก (Superscript) หมายเลข 7 ขีดเส้นใต้ตัวอักษร (Underline) หมายเลข 8 ปรับช่องไฟตัวอักษร (Kerning) หมายเลข 9 เพิ่มลดความสูงตัวอักษร (Vertical Scale ) หมายเลข 10 การเพิ่ม/ลดความกว้างตัวอักษร (Horizontal Scale) หมายเลข 11 ลักษณะตัวอักษร (Type style) หมายเลข 12 ระยะห่างบรรทัด (Leading) หมายเลข 13 เปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษ พิมพ์ใหญ่ขนนาดเล็ก (Small Caps) หมายเลข 14 อักษรตัวห้อย (Subscript) คอนโทรลพาเนิล 5 6 7 8 9 10 14 1 2 3 4 11 12 13 15 16 17 18 9
หมายเลข 15 เส้นทับบนตัวอักษร (Strikethrough) หมายเลข 16 กำหนดช่องไฟของข้อความ (Tracking) หมายเลข 17 อักษรายกตัวห้อย (Baseline) หมายเลข 18 หาตัวอักษรเอียง (Skew) รายละเอียดในการทำหนดค่าในคอนโทรลพาเนล จะมีคำสั่งที่เหมือนกับในพาเนล คาแรกเตอร์ อยู่หลาย คำสั่ง มีบางคำสั่งที่ในพาเนลคาแรกเตอร์ไม่มี ได้แก่ เปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษตัวพิมพ์ใหญ่ (All Caps) เปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษตัวพิมพ์ใหญ่ขนาดเล็ก (Small cam) และขีดเส้นทับบนตัวอักษร (Strikethrough) การทำงานเกี่ยวกับการสร้างข้อความ นอกจากจะสามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบข้อความ ขนาด หรือ ลักษณะอื่น ๆ แล้ว โปรแกรมอโดบี อินดีไซน์ ซีเอส 6 ยังจะช่วยให้ผู้ใช้โปรแกรมสามารถจัดตำแหน่งของ ข้อความให้จัดเรียงตามแนวที่ผู้ใช้ต้องการได้ เช่น การจัดตำแหน่งข้อความชิดซ้าย การจัดตำแหน่งข้อความชิด ขวา จัดตำแหน่งความเหยียดเต็มทุกบรรทัด เป็นต้นเครื่องมือที่จะช่วยผู้ใช้ในการจัดตำแหน่งข้อความดี พาเนล พารากราฟ (Paragraph Panel) และ คอนโทรลพาเนล (Control Panel) โดยการคลิกที่ไอคอน พารากราฟ เพื่อแสดงเครื่องมือในการควบคุมรูปแบบการจัดตำแหน่งข้อความ (Paragraph Formatting Controls) 4.6.1 พาเนลพารากราฟ ประกอบด้วยเครื่องมือที่ช่วยในการจัดตำแหน่งข้อความดังนี้ รูปที่ 4.56 พาเนลพารากราฟ หมายเลข 1 เครื่องมือในการจัดตำแหน่งข้อความ ตำแหน่งข้อความชิดซ้าย (Align Left) ตำแหน่งข้อความตรงกลาง (Align Center) ตำแหน่งข้อความชิดขวา (Align Right) ข้อความเหยียดเต็มบรรทัด บรรทัดสุดท้ายชิดซ้าย 6 1 2 4 9 7 5 3 8 พิม์
(Justify with Last Line Aligned Left) ข้อความเหยียดเต็มบรรทัด บรรทัดสุดท้ายจัดกลาง (Justly with Last Line Aligned Center) ข้อความเต็มบรรทัด บรรทัดสุดท้ายชิดขวา (Justify with Last Line Aligned Right) จัดตำแหน่งข้อความเหยียดเต็มทุกบรรทัด (Justify All Line) จัดตำแหน่งข้อความชิดฝั่งหยักน้อย (Align Towards Spine) จัดตำแหน่งข้อความชิดฝั่งหนักมาก (Align Away From Spine) หมายเลข 2 จัดย่อหน้าข้อความ ทั้งคอลัมน์จากด้านซ้าย (Left Indent) หมายเลข 3 จัดย่อหน้าข้อความทั้งคอลัมน์จากด้านขวา (Right Indent) หมายเลข 4 จัดย่อหน้าข้อความบรรทัดแรกจากด้านซ้าย (First Line Left Indent) หมายเลข 5 จัดย่อหน้าข้อความบรรทัดสุดท้ายจากด้านขวา (Last Line Right Indent) หมายเลข 6 ปรับความกว้างของบรรทัดที่อยู่ก่อนข้อความ (Space Before) หมายเลข 7 ปรับความกว้างของบรรทัดที่อยู่หลังข้อความ (Space After หมายเลข 8 ปรับขนาดตัวอักษรตัวแรกของย่อหน้าตามจำนวนบรรทัด (Drop Cap Number of Line) หมายเลข 9 ปรับขนาดตัวอักษรต่อจากตัวแรกให้มีขนาดเท่าตัวแรก (Drop Cap Number of Line) 4.6.2 การจัดตำแหน่งข้อความด้วยพาเนลพารากราฟ 1. การจัดตำแหน่งข้อความชิดซ้าย 2. การจัดตำแหน่งข้อความตรงกลาง 3. การจัดตำแหน่งข้อความชิดขวา 4. การจัดตำแหน่งข้อความเหยียดเต็มบรรทัด บรรทัดสุดท้ายชิดซ้าย 5. การจัดตำแหน่งข้อความเหยียดเต็มบรรทัด บรรทัดสุดท้ายจัดกลาง 6. การจัดตำแหน่งข้อความเหยียดเต็มบรรทัด บรรทัดสุดท้ายชิดขวา 7. การจัดตำแหน่งข้อความเหยียดเต็มทุกบรรทัด 8. การจัดตำแหน่งข้อความชิดฝั่งหยักน้อย 9. การจัดตำแหน่งข้อความชิดฝั่งหยักมาก พิม์
4.6.3 การจัดย่อหน้าข้อความ การตั้งค่าย่อหน้า สามารถทำได้ 2 วิธี ได้แก่ การตั้งค่าย่อหน้าจากพาเนลพารากราฟ (Panel Paragraph) และการตั้งค่าย่อหน้าจากหน้าต่างแท็บ ดังนี้ 1. การจัดย่อหน้าข้อความจากพาเนลพารากราฟ (Panel Paragraph) (1) การจัดย่อหน้าข้อความทั้งคอลัมน์จากด้านซ้าย (Left Indent) มีขั้นตอนดังนี้ (1.1) คลิกเมาส์ในตำแหน่งข้อความของคอลัมน์ที่ต้องการปรับย่อหน้า รูปที่ 4.57 คลิกที่ตำแหน่งคอลัมน์ที่ต้องการปรับย่อหน้า (1.2) คลิกเลือกการจัดย่อหน้าซ้าย (Left Indent) ตั้งค่าความกว้างของย่อหน้าจากพาเนลพารา กราฟ (1.3) ย่อหน้าของคอลัมน์ที่เลือกจะปรับระยะย่อหน้าตามค่าที่กำหนดไว้ รูปที่ 4.58 ทั้งค่าความกว้างต่อหน้าและผลลัพธ์ที่ได้ (2) การจัดย่อหน้าข้อความทั้งคอลัมน์จากด้านขวา (Right Indent) (2.1) เมาส์ในตำแหน่งข้อความของคอลัมน์ที่ต้องการปรับย่อหน้า รูปที่ 4.59 คลิกตำแหน่งข้อความของคอลัมน์ที่ต้องการปรับย่อหน้า คลิกเมาส์ในต าแหน่งคอลัมน์ที่ต้องการปรับย่อหน้า 1.3 ผลลัพธ์ที่ได้ 1.2 คลิกเลือกการจัดย่อหน้า ซ้าย 2.1คลิกเมาส์ในต าแหน่งคอลัมน์ ที่ต้องการปรับย่อหน้า
(2.2) คลิกเลือกการจัดย่อหน้าข้อความบรรทัดแรก (First Line Loft Indent) ตั้งค่าความกว้างของย่อหน้าจาก บรรทัดแรก (2.3) ย่อหน้าของคอลัมน์ที่เลือกจะปรับระยะย่อหน้าตามค่าที่กำหนดไว้ รูปที่ 4.60 ระยะย่อหน้าที่ได้จากค่าที่กำหนด (3) จัดย่อหน้าข้อความบรรทัดแรกจากด้านซ้าย (First Line Left Indent) (3.1) คลิกเมาส์ในตำแหน่งข้อความของคอลัมน์ที่ต้องการปรับย่อหน้า รูปที่ 4.61 คลิกตำแหน่งข้อความของคอลัมน์ที่ต้องการปรับย่อหน้า (3.2) คลิกเลือกการจัดย่อหน้าข้อความบรรทัดแรก "E (First Line Left Indent) ตั้งค่าความกว้างของ ย่อหน้าจากบรรทัดแรก (3.3) ข้อความใน ทานของคอลัมน์เลือกจะปรับระยะย่อหน้าตามค่าที่กำหนดไว้ รูปที่ 4.62 ระยะย่อหน้าที่ได้จากคำที่กำหนด 2.3 ย่อหน้าของคอลัมม์ที่ ปรับระยะย่อหน้า 2.3 คลิกเลือกการจัดย่อ หน้าจากด้านขวา 3.1 คลิกเมาส์ในต าแหน่งคอลัมน์ที่ต้องการปรับย่อหน้า 3.3 การปรับระยะย่อหน้า ข้อความในบรทัดแรก 3.2 คลิกเลือกการจัดย่อ หน้าข้อความบรรทัดแรก พิม์
(4) จัดย่อหน้าข้อความบรรทัดสุดท้ายจากด้านขวา (Last Line Right Indent) (4.1) คลิกเมาส์ในข้อความของคอลัมน์ที่ต้องการปรับย่อหน้า รูปที่ 4.63 คลิกเมาส์ในตำแหน่งข้อความที่ต้องการปรับย่อหน้า (4.2) คลิกเลือกการจัดย่อหน้าข้อความบรรทัดสุดท้ายจากด้านขวา .. (Last Line Right Indent) ตั้งค่า ความกว้างของย่อหน้าจากบรรทัดแรก (4.3) ข้อความบรรทัดสุดท้ายจากด้านขวาที่เรียก จะปรับระยะย่อหน้าตามที่กำหนดไว้ รูปที่ 4.64 ทั้งค่าความกว้างของหน้าจากบรรทัดและผลลัพธ์ที่ได้ (5) ปรับความกว้างรองบรรทัดที่อยู่ก่อนข้อความ (Spice Bpfore) (5.1) คลิกเมาส์ในตำแหน่งที่ต้องการจะ ปรับระยะความกว้างของบรรทัดก่อนหน้า รูปที่ 4.65 คลิกมาแหน่งที่ต้องการปรับระยะความกว้างของบรรทัดก่อนหน้า (5.2) คลิกเลือกการปรับบรรทัดก่อนหน้า (Space Before) เพื่อปรับความกว้างของบรรทัดที่อยู่ก่อน ข้อความ (5.3) ระยะห่างของบรรทัดที่อยู่ก่อนข้อความจะกว้างมากขึ้น 4.1 คลิกเมาส์ในต าแหน่งคอลัมน์ที่ต้องการปรับย่อหน้า 4.2 คลิกเลือกการจัดย่อหน้าข้อความ บรรทัดสุดท้ายจากด้านขวา 4.3 ปรับระยะย่อหน้าข้อความบรรทัด สุดท้ายจากด้านขวา 5.1 ต าแหน่งที่ต้องการปรับ พิม์
รูปที่ 4.66 ระยะห่างของบรรทัดที่อยู่ก่อนรับความจะสร้างมากขึ้นตามค่าที่กำหนด (6) ปรับความกว้างองบรรทัดที่อยู่หลังข้อความ (Space After) (6.1) คลิกเมาส์ในตำแหน่งของข้อความ ที่ต้องการปรับระยะความกว้างของบรรทัดที่ หลังข้อความปัจจุบัน รูปที่ 4.67 คลิกเมาส์ในตำแหน่งที่ต้องการ (6.2) คลิกเลือกปรับความกว้างของบรรทัดที่อยู่หลังข้อความ (Space After) เพื่อปรับความกว้างของ บรรทัดที่อยู่หลังข้อความ (6.3) ระยะห่างวดที่อยู่หลังข้อความจะกว้างมากขึ้น รูปที่ 4.68 ระยะห่างของบรรทัดจะกว้างขึ้นตามคำที่กำหนด (7) ปรับขนาดตัวอักษรตัวแรกของย่อหน้าตามจำนวนบรรทัด (Drop Cap Number of Line) (7.1) คณะท่านได้วอักษรตัวแรกที่ต้องการปรับให้มีขนาดใหญ่ขึ้นตามจำนวนประทัดที่กำหนด 5.2 คลิกเลือกความกว้างของบรรทัดที่อยู่ก่อน ข้อความ 5.3 ความกว้าง ของระยะบรรทัดที่ เพิ่มขึ้น 6.1 ต าแหน่งที่ต้องการปรับระยะบรรทัดที่อยู่หลังข้อความ 6.3 ระยะห่างของบรรทัดที่อยู่หลังข้อความ 6.2 ความกว้างของบรรทัดที่ก าหนด พิม์
รูปที่ 4.69 ทำไฮไลด์ตัวอักษรตัวแรก (7.2) คลิกเลือก การปรับขนาดตัวอักษรของย่อหน้าตามจำนวนบรรทัด (Drop Cap Number of Line) เพื่อปรับขนาดรูปตัวรักษาให้มีขนาดใหญ่ขึ้นตามจำนวนบรรทัด (7.3) ตัวอักษรจะมีขนาดใหญ่ตามจำนวนบรรทัดที่กำหนด ดังตัวอย่างในภาพ ด้านล่างตัวอักษรตัว แรกจะมีขนาดใหญ่เท่ากับระยะ 2 บรรทัด รูปที่ 4.70 ตัวอักษรแรกจะมีขนาดใหญ่เท่ากับค่าที่กำหนด (8) ปรับขนาดตัวอักษรให้มีขนาดเท่ากับอักษรตัวแรก (Drop Cap Number of Line) (8.1) คลิกเมาส์และทำไฮไลด์ตัวอักษรที่อยู่ต่อจากตัวแรกที่ต้องการปรับให้มีขนาดใหญ่ขึ้น รูปที่ 4.71 ทำไฮไลด์ตัวอักษรที่ต้องการปรับขนาด (8.2) คลิกเลือกจำนวนตัวอักษรที่ต้องการปรับขนาดให้มีขนาดเท่ากับอักษรตัวแรก (Drop Cap Number of Line) (8.3) ตัวอักษร จะมีขนาดใหญ่ขึ้นตามจำนวนที่กำหนด รูปที่ 4.72 อักษรจะมีขนาดใหญ่ขึ้นตามจำนวนที่กำหนด 7.1 ท าไฮไลด์ตัวอักษรตัวแรก 7.2 ความกว้างของบรรทัดที่ก าหนด 7.3 ตัวอักษรตัวแรกจะมีขนาดใหญ่ 8.1 ท าไฮไลด์ตัวอักษรที่อยู่ต่อจากตัวแรก 8.3 ตัวอักษรที่ท าไฮด์ไลต์จะมีขนาดเท่ากับตัวอักษรตัวแรก 8.2 จ านวนตัวอักษรที่ต้องการ ปรับให้มีขนาดเท่ากับอักษรตัวแรก พิม์
2. การตั้งค่าย่อหน้าจากหน้าต่างแท็บ (1) คลิกเลือกเครื่องมือในทูล (2) ตลกมาสในตำแหน่งย่อหน้าหรือทำไฮไลด์ข้อความในย่อหน้า (3) คลิกบนแถบเมนู เลือกคำสั่งไทป์- แท็บ (Type -Tabs) รูปที่ 4.73 คลิกเลือกเครื่องมือไม่ทูลและคลิกเมาส์ในตำแหน่งที่ต้องการบ่อหน้า รูปที่ 4.74 คลิกเลือกคำสั่งแท็บ (4) คลิกที่ และลากเมาส์เพื่อกำหนดตำแหน่งข้อความ สัญลักษณ์ในการกำหนดตำแหน่งย่อหน้ามี ดังนี้ สัญลักษณ์ กำหนดตำแหน่งย่อหน้าในบรรทัดแรกของข้อความ (First-line Left Indent) สัญลักษณ์ กำหนดเส้นกั้นด้านซ้ายของข้อความ (Lett Indent) สัญลักษณ์ กำหนดเส้นกั้นด้านขวาของข้อความ (Right Indent) (5) ข้อความที่เลือกจะอยู่ในตำแหน่งที่ตั้งค่าไว้ 1 คลิกเลือกเครื่องมือไทป์ ทูล 2 คลิกเมาส์ในต าแหน่งย่อหน้าหรือท าไฮไลต์ข้อความในย่อหน้า 3 คลิกเลือกค าสั่งบนเมนูบาร์ไทป์ > แท็บ พิม์
รูปที่4.75 ข้อความที่เลือกจะอยู่ในตำแหน่งที่ตั้งค่า 4.6.4 การใช้แท็บ (TAB) การจัดย่อหน้าในตำแหน่งต่าง ๆ บนงานพิมพ์ มีความจำเป็นอย่างมาก เพื่อให้งานพิมพ์มีย่อหน้าที่ตรงเป็น แนวเดียวกัน ในโปรแกรมอโดบี อินดีไซน์ซีเอส 6 ผู้ใช้สามารถเรียก ใช้งานแท็บเพื่อสะดวกในการจัดย่อหน้า 1. ส่วนประกอบของแท็บ (TABS) รูปที่ 4.76 ส่วนประกอบของแท็บ (TABS) หมายเลข 1 ปุ่มตำแหน่งแท็บ หมายเลข 2 ตำแหน่งแท็บ หมายเลข 3 สัญลักษณ์แท็บ หมายเลข 4 ตำแหน่งสัญลักษณ์แท็บ หมายเลข 5 แถบไม้บรรทัด หมายเลข 6 การสแน็ป (4) คลิกที่ และ ลากเมาส์เพื่อกำหนดต าแหน่งข้อความ 5ข้อความจะอยู่ในต าแหน่งที่ตั้ง 1 2 3 4 5 6 พิม์
2. การตั้งค่าแท็บ ผู้ใช้สามารถกำหนดตำแหน่งแท็บตามต้องการได้จากการกดแป้นแท็บบนคีย์บอร์ด ดังนี้ (1) คลิกเลือกไทป์ทูล รูปที่ 4.77 คลิกเลือกไทป์ทูล (2) คลิกเมาส์บริเวณข้อความที่ต้องการกำหนดแท็บ รูปที่ 4.78 คลิกเมาส์บริเวณข้อความที่ต้องการกำหนดแท็บ (3) คลิกเลือกคำสั่งบนแถบเมนูไทป์> แท็บ (Type > Tabs) รูปที่ 4.79 คลิกเลือกคำสั่งแทบ (4) หน้าต่างเห็นจะปรากฏดังรูปที่ 4.79 4 หน้าต่างแท็บ รูปที่ 4.80 หน้าต่างแท็บ (5) คลิกเลือกรูปแบบแท็บ แล้วกำหนดระยะแบบจากแถบไม้บรรทัด (5.1) การกำหนดตำแหน่งข้อความทางซ้ายเรียงตรงกัน (5.1.1) คลิกเลือกรูปแท็บที่เป็นการกำหนดข้อความทางซ้ายเรียงตรงกัน (5.1.2) คลิกระยะแทบบนแถบไม้บรรทัด 1 คลิกไทป์ ทูล 2 คลิกเมาส์ที่ต าแหน่งที่ต้องการกหนดแท็บ 3 คลิกเมนูไทป์ >แท็บ พิม์
(5.1.3) ผลลัพธ์จะได้ระยะแท็บตามที่กำหนด รูปที่ 4.81 กำหนดตำแหน่งทางซ้ายซ้าย (5.2) ตำแหน่งกึ่งกลางเรียงตรงกัน (5.2.1) คลิกเลือกรูปแท็บที่เป็นการกำหนดตำแหน่งข้อความกึ่งกลาง (5.2.2) คลิกระยะแฟ้มบนแถบไม้บรรทัด (5.2.3) ผลลัพธ์จะได้ระยะแทบตามที่กำหนด รูปที่ 4.82 กำหนดตำแหน่งกึ่งกลาง (5.3) ตำแหน่งการตั้งแทบในตำแหน่งทศนิยมตรงกัน (5.3.1) รูปที่เป็นการกำหนดตำแหน่งข้อความกึ่งกลาง (5.3.2) คลิกระยะแท็บบนแถบไม้บรรทัด (5.3.3) ผลลัพธ์จะได้ระยะแท็บตามที่กำหนด รูปที่ 4.83 กำหนดตำแหน่งทศนิยมตรงกัน 5.1.1 คลิกเลือกรูปที่แท็บ 5.1.2 คลิกระยะแท็บบนแถบไม้บรรทัด 0 5.2.2 คลิกระยะแท็บบนแถบไม้บรรทัด 5.2.1 คลิกเลือกรูปแท็บ 5.2.3 ผลลัพธ์ที่ได้ 5.3.1 คลิกเลือกรูปแท็บ 5.3.2 คลิกระยะแท็บบนแถบไม้บรรทัด 5.3.3 ผลลัพธ์ที่ได้ พิม์
(5.4) ตำาแหน่งข้อความทางขวาจะเรียงตรงกัน (Right-Justified Tab) (5.4.1) คลิกเลือกรูปแท็บที่เป็นการกำหนดตำแหน่งข้อความทางขวา (5.4.2) คลกระยะแทบบนแถบไม้บรรทัด (5.4.3) ผลลัพธ์จะได้ระยะแทบตามที่กำหนด ป รูปที่ 4.84 กำหนดตำแหน่งข้อความทางขวาจะเรียงตรงกัน (6) คลิกในช่องของลีดเดอร์ (Leader) แล้วกำหนดสัญลักษณ์ เพื่อให้แสดงในส่วนที่เป็นพื้นที่แท็บ (6.1) คลิกเลือกแท็บที่เป็นการกำหนดตำแหน่งข้อความทางซ้ายเรียงตรงกัน (6.2) กำหนดสัญลักษณ์ในช่องลีดเดอร์ (6.3) ผลลัพธ์สัญลักษณ์ที่กำหนดในช่องลีดเดอร์จะแสดงในระยะแท็บ รูปที่ 4.85 ลักษณ์ให้แสดงในส่วนที่เป็นพื้นที่แท็บ 3. การลบแท็บ เมื่อผู้ใช้ทั้งระยะแทนเพื่อใช้งานแล้ว หากมีความต้องการจะพบเห็นออก สามารถทำได้ดังนี้ (1) การลบแท็บ 5.4.1 คลิกเลือกรูปแท็บ 5.4.2 คลิกระยะแท็บบนแถบไม้บรรทัด 5.4.3 ผลลัพธ์ที่ได้ 6.1 คลิกเลือกรูปแท็บ 6.2 ก าหนดสัญลักษณ์ในช่องลีดเดอร์ 6.3 ผลลัพธ์ที่ได้ พิม์
(1.1) คลิกเลือกตำแหน่งแทนที่จะลบ (1.2) คลิกเลือกสัญลักษณ์ (1.3) เลือกคำสั่งดีลีทแท็บ (Delete Tab) (1.4) ตำแหน่งแท็บจะหายไป (1.5) ตำแหน่งข้อความเปลี่ยน รูปที่ 4.86 การลบแท็บทีเลือก รูปที่ 4.87 แท็บที่เลือกจะถูกลบ (2) การลบแท็บทั้งหมด (2.1) คลิกเมาส์ในบรรทัดที่ต้องการยกเลิกแท็บ (2.2) คลิกเลือก สัญลักษณ์ (2.3) เรียกค่า ลบทั้งหมด (Clear All) (2.4) ยกเลิกแท็บทั้งหมด (2.5) ข้อความไม่มีการตั้งแท็บ รูปที่ 4.88 การลบแท็บทั้งหมด 1.1 คลิกเลือกต าแหน่งแท็บที่จะลบ 1.2 คลิกเลือกสัญลักษณ์ 1.3เลือกค าสั่งลบ พิม์ 1.4 ต าแหน่งแท็บที่ลบจะ หายไป 2.1 คลิกเมาส์ในบรรทัดที่ ต้องการ 1.5 ยกเลิกการตั้งค่าแท็บ ข้อความ 2.2 คลิกเลือกที่สัญลักษณ์ 2.3 เลือกค าสั่งลบแท็บ
รูปที่ 4.89 แท็บทั้งหมดจะถูกลบ 4.6.5 การเปลี่ยนสีข้อความ การเปลี่ยนสีข้อความในงานพิมพ์ให้มีความหลากหลายทำได้หลายวิธี ดังนี้ 1. การเปลี่ยนสีข้อความโดยใช้พาเนลคัลเลอร์ (Color) มีขั้นตอนดังนี้ (1) คลิกเลือกไทป์ทูล (2) เรียกข้อความที่ต้องการเปลี่ยนสี รูปที่ 4.90 เลือกข้อความที่ต้องการเปลี่ยนสี (3) คลิกที่พาเนลคัลเลอร์ (4) เลือกโหมดสีที่เหมาะสมกับงานพิมพ์ รูปที่ 4.91 เลือกโหมดสีที่เหมาะสมกับงานพิมพ์ พิม์ 2.4 ยกเลิกแท็บทั้งหมดใน บรรทัดที่มีเคอร์เซอร์ 2.5 ข้อความในบรรทัดที่มีเคอร์เซอร์ไม่มีการตั้งแท็บ 1. คลิกเลือกไทป์ ทูล 2. เลือกข้อความที่ต้องการเปลี่ยนสี 3. คลิกแสดงรายการโหมดสี 4. คลิกเลือกโหมดสี
(5) คลิกเลือกโทนสี (6) ปรับความเข้มของแม่สี (7) แสดงผลสีที่เลือกในช่องฟิล (Fill) รูปที่ 4.92 เลือกโทนสี (8) แสดงผลลัพธ์การเปลี่ยนสีข้อความ รูปที่ 4.93 สีของข้อความจะเปลี่ยนเป็นสีตามที่กำหนด 2. การเปลี่ยนสีข้อความด้วยการใช้เครื่องมือรูปแบบตัวอักษรพิเศษในทูลบอลช มีขั้นตอนดังนี้ (1) คลิกเลือกเครื่องมือรูปแบบตัวอักษรพิเศษ (2) คลิกเลือกเครื่องมือเติมสีอักษร รูปที่ 4.94 คลิกเลือกเครื่องมือเติมสีอักษร พิม์ 1. รูปแบบตัวอักษรพิเศษ 2. เติมสีอักษร 8. สีของข้อความจะเป็นสีตามที่ก าหนดไว้ 5. คลิกเลือกโทนสี 7. แสดงผลสีใหม่ 6. ปุ่ มปรับความเข้มของแม่สี
(3) คลิกเลือกสีในกรอบสี (4) ปรับโทนสีตามต้องการ (5) แสดงผลสีที่เลือก (6) คลิกตกลง (CK) ยืนยันการตั้งค่า รูปที่ 4.95 เลือกสีในกรอบสี (7) ข้อความเปลี่ยนตามสีที่กำหนดไว้ รูปที่ 4.96 ข้อความจะเปลี่ยนสีตามที่กำหนด พิม์ 7. ข้อความจะเปลี่ยนสีตามที่ก าหนดไว้ 4. ใช้เลื่อนขึ้นลงเพื่อปรับโทนสี 3. คลิกเลือกสีในกรอบสี 6. ยืนยันการตั้งค่า 5. แสดงผลสีที่เลือก
การถ่ายตัวอักษรละตัวพิมพ์สามารถหาได้หลายรูปแบบ โดยกำหนดจากลักษณะและขนาดของ ตัวอักษรให้มีความแตกต่างกัน กำหนดตำแหน่งของการวางตัวพิมพ์ว่า เป็นส่วนของหัวเรื่อง ชื่อเรื่อง หรือเนื้อ เรื่อง ถ้าอยู่ในส่วนของหัวเรื่อง หัวพิมพ์ต้องสามารถดึงดูดใจผู้อ่านให้เกิดความสนใจในสื่อสิ่งพิมพ์นั้น ถ้าอยู่ใน ส่วนของชื่อเรื่อง จะต้องแสดงการแบ่งเนื้อเรื่องได้อย่างชัดเจน ถ้าเป็นส่วนของเนื้อเรื่องจะต้องเป็นตัวพิมพ์ ที่ ดูง่าย สะอาดตา เพราะผู้อ่านต้องใช้เวลาในการอ่านนาน การสร้างและการใช้ข้อความใน โปรแกรมอโดบี อินดี ไซนซีเอส 6 แบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท ได้แก่ ข้อความประเภทเท็กซ์บล็อก ถูกสร้าง จากเครื่องมือ ไทป์ทูล (Type Tool) และเครื่องมือไทป์ออนอะพาธทูล (Type on a Path Tool) ข้อความ ประเภทเท็กซ์เฟรม เป็น การสร้างข้อความภายในเฟรม ซึ่งรูปแบบของเฟรมมี 3 รูปแบบ คือ เรคแทงเกิล เฟรมทูล (Rectangle Frame Tool) เฟรมรูปสี่เหลี่ยม อีลิพซ เฟรมทูล (Ellipse Frame Tool) เฟรมรูป วงกลมหรือวงรี พอตลิกอน เฟรม ทูล (Polygon Frame Tool) เฟรมรูปหลายเหลี่ยม การปรับแต่งตัวอักษรและข้อความมีเครื่องมือที่ช่วยในการทำงาน ได้แก่ พาเนล คาแรกเตอร์ (Pant Character) และคอนโทรลพาเนล (Control Panel) ช่วยในการปรับแต่งตัวอักษรหรือข้อความ เช่น การ กำหนดรูปแบบตัวอักษร ลักษณะตัวอักษร ขนาดตัวอักษร ระยะห่างระหว่างตัวอักษร เป็นต้น การสร้าง ข้อความด้วยเครื่องมือในโปรแกรมอโดบี อินดีไซน์ ซีเอส ช่วยให้ผู้ใช้โปรแกรมสามารถผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ได้ง่าย และสะดวกมากยิ่งขึ้น พิม์