ภาษาบาลี
ลักษณะคำ ไทยที่มาจาก ภาษาบาลี มีหลักสังเกตดังนี้
๑. มักเป็นคำ หลายพยางค์ เช่น กษัตริย์ พฤกษา ศาสนา อุทยาน ทัศนะฯลฯ UID จัสมิน
๒. ตัวสะกดมักไม่ตรงตาม มาตรา เช่น เทวัญเนตร อากาศ พิเศษ อาหารฯลฯ
๓. นิยมมีตัวการันต์ เช่น กาญจน์ เกณฑ์ มนุษย์ สัมภาษณ์อาทิตย์ ฯลฯ
๔. ประสมด้วยพยัญชนะ ฆ ฌ ฎ ฏ ฐ ฑฒณภ ศ ษ ฤ ฤๅ เช่น พยัคฆ์ อัชฌาสัย กฎ ปรากฏ สัณฐาน ครุฑ วัฒนา เณร โลภ ฤทัย ฯลฯ
ยกเว้น ฆ่า เฆี่ยน ฆ้อง ศอก ศึก เศิก เศร้า ทั้งหมดนี้ เป็นคำ ไทยแท้
ภาษาบาลี เป็นภาษาตระกูล เดียวกับภาษาสันสกฤต คือ ภาษาตระกูลวิภัตติปัจจัย จึงมี ลักษณะคล้ายคลึงกันมาก ข้อ สังเกตและตัวอย่างคำ ภาษา บาลี นิยมใช้ ฬ เช่น กีฬาจุฬา ครุฬ นาฬิกาวิฬาร์ อาสาฬห ฯลฯ ประสมด้วยสระ อะ อิ อุ แทน ฤ ในภาษาสันสกฤต เช่น อิทธิ อิสิ
นิยมใช้พยัญชนะ 2 ตัวซ้อน กัน กิตติ นิพพาน ปัจจัย ปัญญา บุคคล บัลลังก์ ภัต ตา มัจจุราชเมตตาวิญญาณสัญญาณอัคคี อนิจจา แบ่งพยัญชนะเป็นวรรค ตามฐานที่เกิดและมีหลักตัว สะกดตัวตามที่แน่นอน
สมาชิกในกลุ่ม ๑.ณรงค์ฤทธิ์ ไชยมาตย์ ชั้น ม.๓/๗ เลขที่ ๑๒.กันต์กวี อัฏฐพรพงษ์ ชั้น ม.๓/๗ เลขที่ ๗ ๔.ภัทรกร ขำ มา ชั้น ม.๓/๗เลขที่ ๒๐ ๓.ธารพระพร มีนา ชั้น ม.๓/๗เลขที่ ๑๔