เรื่องเล่าของนักเรียนแกนนำ นายพลพล

เรอื่ งเลา่ ของนกั เรียนแกนนำ
เรือ่ ง การดำเนินชวี ิตตามหลกั ปรัชยาเศรษฐกจิ พอเพียง

อยู่อย่างพอเพียง เลี้ยงชีพตนได้ เป็นสุข
สบายใจ ไม่อดตายพอเพียง เศรษฐกิจพอเพียง คือ
การพึ่งพาตนเองได้ ประหยัดอดออม ไม่ฟุ่มเฟือย
หรือใช้จ่ายอะไรที่สิ้นเปลื้องเกินไปถ้าไม่จำเป็นต่อ
ชีวติ ประจำวันของเรา

จุดเริ่มต้นที่ทำให้เกิดใจรักมาก ๆ ในเรื่อง
ของการเกษตรและเศรษฐกิจพอเพยี งคือการที่ผมได้
ดูคลิปวิดีโอจากสื่อโซเชียลต่าง ๆ จนเกิดจิตใต้
สำนึกว่าทุกวันนี้ผมได้ใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยมาก
เพราะว่าเวลาหาเงนิ มาได้ผมจะซอ้ื หรอื ใช้จ่ายโดยไม่
นึกเลยวา่ จะไมเ่ หลือเงนิ เก็บ จงึ ทำให้ผมนัน้ คิดเปลีย่ นแปลง ประกอบกับเป็นคนที่รักตน้ ไมร้ ักธรรมชาติ ผมเริ่มเดิน
สำรวจที่ดินบริเวณบ้านที่โล่งมาก ไม่มีอะไรนอกจากต้นมะม่วง ต้นกล้วยและหญ้ารกๆ ผมจึงนำเงินที่มีอยู่นั้น ซื้อ
เมล็ดผักมาปลูกที่บริเวณบ้าน ปลูกพืชผักสวนครัว พริก ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด ถ่ัวฝักยาว แตงกวา ฯลฯ ทำให้ลด

ค่าใช้จ่ายในครัวเรือนได้มากขึ้น ผมมีอาชีพเสริมคือเป็นนักดนตรี ปี่
พาทย์ แตรวง กลองยาว เพื่อหารายได้มาลดภาระของพ่อแม่ ผมไม่
ค่อยให้เงินกับแม่มากนัก แต่ผมนั้นไม่เคยรบกวนที่จะขอเงินมาใช้
เรอ่ื งส่วนตวั รถจักรยานยนตรท์ ผี่ มใช้ เมอ่ื เกิดการชำรุดผมจะใช้เงิน
ส่วนตัวในการออกค่าซ่อมแซมส่วนที่เหลือผมเก็บออมไว้ในยาม
ฉุกเฉิน อาหารก็อยู่รอบบ้านใช้ดินทุกตารางนิ้วให้เกิดประโยชน์ มี
สวนเศรษฐกจิ พอเพียงไว้ทีบ่ า้ น ทำให้ ครอบครวั และตัวผมสุขใจ

ใช้ชีวิตอย่างมีสติ ฐานะนั้นเกิดขึ้นได้ด้วยเงิน เงินก็ทำให้ฐานะร่วงลงได้เช่นกัน จงใช้ชีวิตด้วยสายกลาง
ยามใดทุกขห์ รอื ตกงานให้นึกถงึ หลักปรชั ญาเศรษฐกจิ พอเพียงของในหลวงรชั กาลท่ี ๙ แล้วลงมือทำเงินนัน้ หรือใคร
ยกใหเ้ ปน็ เจา้ แล้วเมด็ ข้าวใครนกึ เปน็ ไฉนใหน้ ึกถึงเม่ือเงิน นน้ั หมดไปแต่สุขใจยังมขี า้ วใหเ้ รากิน

นายพลพล ธรรมวงศ์
นักเรยี นชนั้ มธั ยมศกึ ษาปที ี่ 6/2