จัดท าโดย เด็กหญิง ณัชชานันท์ เณรเจียม เด็กหญิง เบญญาภา ต่อคุ้ม เสนอ นางสาวอัมพร สุดตา
เร ื ่ อง ง ู พ ิ ษกบ ั อ ิ นทร ี งูพิษตัวหนึ่งสร้างความประหลาดใจให้นกอินทรีด้วยการรัดพันรอบคอ อินทรี จนเจ้าอินทรีไม่อาจดิ้นรนเอื้อมถึงงูได้ ไม่ว่าจะด้วยจะงอยปากหรือ กรงเล็บของมัน มันร่อนถล่าขึ้นไปบนท้องฟ้า พยายามสลัดให้หลุดจากศัตรู แต่เจ้างูก็รัดแน่นมาก จนนกอินทรีค่อยๆ ร่วงลงมาบนพื้นดินและอ้าปาก พะงาบๆ หอบหายใจ ชายบ้านนอกคนหนึ่งผ่านมาเห็นการต่อสู้อันไม่เท่าเทียมนี้เข้าพอดี ด้วยความสงสารนกอินทรีที่สง่างาม เขาจึงเร่งเข้าไปคลายขนดของงูและ ปล่อยนกอินทรีให้เป็นอิสระ เจ้างูพิษโกรธแค้นชายหนุ่มยิ่งนัก ทว่ามันไม่มีโอกาสฉกชายบ้านนอก ผู้ระแวดระวังได้เลย มันจึงฉกเข้าที่เขาสัตว์ซึ่งใช้บรรจุน ้าดื่ม ซึ่งแขวนไว้ตรง เข็มขัดของชายหนุ่มแล้วปล่อยพิษจากคมเขี้ยวของมันลงไป ชายบ้านนอกตรงกลับไปบ้าน เมื่อรู้สึกกระหายน ้า เขาจึงใจเขาสัตว์ เติมน ้าจากน ้าพุและก าลังจะยกขึ้นดื่ม ฉับพลันนั้นเอง ปีกอันกว้างใหญ่ แข็งแรงก็โฉบลงมาคว้าเขาสัตว์มีพิษจากมือของชายผู้ช่วยชีวิตมันไว้ เจ้า นกอินทรีบินเอาเขานั้นไปซ่อนไว้ที่ซึ่งจะไม่มีวันหาพบได้อีกเล
เร ื ่ องราชส ี ห ์ กบ ั หม ู ป่ า มีหมูป่ าตัวหนึ่ง มันขี้เกียจท ามาหากินมาก วันๆ ได้แต่นอนอย่างเดียว ปกติต้องออกหาอาหาร มันก็ออกหาเล็กๆ น้อยๆ พอกินไปวันๆ ไม่สนใจใคร จนกว่าขะมีเพื่อนฝูงมาปลุกมันถึงจะตื่น มีอยู่วันหนึ่งขณะที่มันนอนอยู่ เพื่อนของมันที่ก าลังหากินอยู่ใกล้ๆ เห็นราชสีห์จ้อง ก าลังจะกินจึงต่างพากันหนีและเตือนหมูป่ า เพื่อนหมูป่ าร้องบอกว่า "เฮ้ย! เจ้าหมูป่ าตื่นได้แล้ว สิงโตก าลังจ้องจะตะครุบเจ้า ตื่น...ตื่น" หมูป่ าตอบว่า "หรอ ขอบใจ ข้าง่วง ขอนอนก่อนละกัน มาใกล้ๆ ก่อน ข้าค่อยลุก หนี" พอพูดจบราชสีห์ก็กระโจนตะครุบกินหมูป่ าไม่เหลือซากเลยทีเดียว
เร ื ่ อง สองสาวใชก ้ บ ัไก ่ แม่เฒ่าคนหนึ่งอาศัยอยู่กับสาวใช้สองคน ทั้งสองมีหน้าที่เก็บกวาด เช็ด ถูและจัดเก็บข้าวของให้เป็นระเบียบ เช้ามึดของทุกวัน ไก่ที่แม่เฒ่าเลี้ยง ไว้จะส่งเสียงขันเตือนให้นางตื่นมาปลุกสาวใช้ให้ลุกมาท างานบ้าน สาว ใช้ทั้งสองรู้สึกไม่พอใจที่ตนไม่ได้หลับนอนอย่างสบาย "เป็นเพราะเจ้าไก่ ตัวนั้นแน่ๆ ที่คอยปลุกแม่เฒ่าทุกเช้าแบบนี้ เราต้องช่วยกันก าจัดมันแล้ว ล่ะ" ว่าแล้วทั้งสองก็วางแผนฆ่าเจ้าไก่ แต่เหตุการณ์กลับไม่เป็นอย่างที่ สาวใช้คิด เพราะเมื่อไม่มีเจ้าไก่ตัวนั้นแล้ว แม่เฒ่ากลับยิ่งกังวลกว่าเดิม ว่าสาวใช้ทั้งสองจะตื่นสายและท าความสะอาดบ้านไม่ทัน นางจึงตื่น ขึ้นมาปลุกสาวใช้ให้ท างานบ้านกลางดึกของทุกคืนแทน
เรื่อง นกเลือกนาย ครั้งหนึ่ง ในการชุมนุมนกป่ านานาชนิดเพื่อสรรหานกที่สามารถ ท าหน้าที่เป็นผู้น าและปกครองนกทุกตัวในป่ าให้ปลอดภัยจาก ศัตรูที่จะมารุกราน นกยูงได้เสนอตัวมันเองพร้อมกับให้เหตุผลว่า "ต้องเป็นนกที่มีขนสวย เยื้องย่างสง่างามเช่นข้าเท่านั้นจึงสมควร ได้รับต าแหน่งราชาแห่งนกมากกว่าใครๆ" นกจ านวนมากหลงเชื่อในค าพูดของนกยูง จึงเห็นพ้องกันว่า จะเลือกนกยูงให้เป็นผู้น าของพวกมัน แต่ก่อนที่จะเริ่มการ ลงคะแนน นกกาเหว่าตัวหนึ่งได้พูดคัดค้านขึ้นว่า "พวกท่านคิดจะเลือกหัวหน้าโดยดูเพียงการมีขนสวยเท่านั้น หรือแล้วหากเกิดมีเหยี่ยวมารุกรานพวกเรา ท่านคิดว่าขนที่ สวยงามนั้นจะช่วยปกป้องพวกเราอย่างไรได้บ้าง" นกทั้งหลายได้ฟังค าทัดทานดังนั้น ก็เริ่มคิดเห็นคล้อยตาม และเปลี่ยนใจกลับมาเลือกนกที่ฉลาดและแข็งแรงอย่างนก กาเหว่า เพื่อเป็นผู้น าและปกป้องพวกมันจากศัตรูต่อไป
น ิ ทานอ ี สป เร ื ่ อง เทพจ ู ปิ เตอร ์ กบ ั ล ิ ง กาลครั้งหนึ่ง มีการประกวดลูกสัตว์ท่ามกลางหมู่สัตว์ทั้งหลายใน ป่ า โดยมีเทพจูปิเตอร์เป็นผู้ประทานรางวัล แน่นอนว่าบรรดาแม่ สัตว์ผู้ภาคภูมิใจทั้งใกล้และไกลต่างน าลูกๆ ของตนมาร่วมงาน แต่ ไม่มีใครมาถึงก่อนแม่ลิงเลย มันอวดลูกน้อยต่อหน้าคู่แข่งอื่นๆ ด้วย ความภูมิใจ อย่างที่คงพอจะวาดภาพได้ มีเสียงหัวเราะดังประสานขึ้น ทันทีที่เหล่าสัตว์แลเห็นลูกลิงตัวน้อย จมูกของมันแบนน่าเกลียด ไร้ ขนปกคลุม และดวงตาเหลือกโปน "อยากหัวเราะก็หัวเราะไป" แม่ลิงเอ่ย "แม้ว่าเทพจูปิเตอร์จะ ไม่ประทานรางวัลอะไรให้เขา แต่ข้ารู้เต็มอกว่าเขาน่ารักที่สุด อ่อนหวานที่สุด และเป็นที่รักของข้าที่สุดในโลก"
นิทานอีสป เรื่อง ช้างเกเร • มีช้างตัวหนึ่งเที่ยวเดินเอางวงดึงกิ่งไม้และใบไม้มาเหยียบย ่า แล้วใช้แรงอันมหาศาลโยก ต้นไม้ไปมาจนต้นไม้ใหญ่น้อยหักโค่นลงตลอดสองข้างทางที่มันเดินผ่าน • พอมันเดินมาถึงต้นไม้ต้นหนึ่ง ซึ่งพ่อนกและแม่นกก าลังช่วยกันเลี้ยงดูลูกในรัง...มัน ใช้งวงรัดและโยกต้นไม้ต้นนี้จนลูกนกตกลงมาตายทั้งรัง โดยไม่ฟังเสียงอ้อนวอนของพ่อ นกและแม่นกเลย • พอมันเดินผ่านต้นไม้ซึ่งมีฝูงผึ้งฝูงหนึ่งท ารังอยู่...มันก็ใช้งวงดึงรังผึ้งมาเพื่อจะ เหยียบย ่า • ทันใดนั้นเองฝูงผึ้งจ านวนนับร้อยก็กรูกันเข้าต่อยที่ตาของช้างพร้อม ๆ กันจนตา บอด ช้างเกเรเดินโซซัดโซเซไปมาอย่างน่าสงสาร... • แต่ฝูงเม่นซึ่งเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดร่วมใจกันลงโทษช้างใจร้ายโดยพากันสลัดขนทิ่ม แทงหนังช้างซ ้าเข้าไปอีกจนช้างตาบอดได้รับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสมัน เดิน สะเปะสะปะไปตลอดทางจนกระทั้งตกหน้าผาตาย •
น ิ ทานอ ี สป เร ื ่ อง ส ุ นข ั กบ ั ชาวนา ชาวนาคนหนึ่งติดพายุหิมะอยู่ในบ้านเป็นเวลาหลายวันจนเสบียงอาหาร ที่กักตุนไว้หมด จึงจ าเป็นต้องน าแกะที่เลี้ยงไว้มาฆ่าเพื่อใช้ประทังชีวิต... เมื่อเนื้อแกะหมดก็น าแพะที่เลี้ยงไว้มาฆ่ากิน แต่หิมะก็ยังตกหนักท าให้ ต้องฆ่าวัวกินด้วยความจ าเป็น สุนัขสองตัวที่ชาวนาเลี้ยงเอาไว้เห็นเหตุการณ์มาโดยตลอดต่าง ปรึกษากันว่า "พวกเราเห็นทีจะไม่ปลอดภัยแล้วล่ะเพื่อนเอ๋ย... แม้แต่วัวที่ เลี้ยงเอาไว้ไถนาและใช้แรงงาน เจ้านายยังน ามาฆ่ากิน อีกหน่อยอาจถึง คราวพวกเรารีบหนีเอาตัวรอดกันดีกว่า"
นิทานอีสป เรื่อง สุนัขรับเชิญ สุนัขเฝ้าบ้านเศรษฐีเอ่ยชวนเพื่อนที่เป็นสุนัขจรจัดว่า "ค ่านี้ที่บ้าน เจ้านายข้ามีงานเลี้ยง ข้าขอเชิญเจ้าไปร่วมงานด้วยนะรับรองว่ามีอาหาร ดีๆ กินมากมายทั้งคืนเชียวล่ะ" สุนัขจรจัดรับค าเชิญแล้วก็รีบไปที่บ้านเศรษฐีตั้งแต่หัวค ่า แต่แทนที่ สุนัขจรจัดจะเข้าทางหน้าบ้าน มันกลับตรงไปที่ครัวหลังบ้าน เมื่อเห็นว่ามี อาหารมากมายมันก็ดีใจกระดิกหางไปมา พ่อครัวบังเอิญมาเห็นเข้าจึงคิดว่าเป็นสุนัขที่จะมาขโมยกินอาหาร จึงจับตัวสุนัขจรจัดเหวี่ยงออกไปทางหน้าต่างทันที เมื่อสุนัขตัวอื่น ๆ เห็น สุนัขจรจัดวิ่งพลางร้องโอดโอยเช่นนั้น จึงถามว่าไปงานเลี้ยงเป็นอย่างไร บ้าง สุนัขจรจัดจึงแกล้งตอบแก้เก้อว่าตนเมาไปหน่อยจึงเข้าบ้านเศรษฐี ไม่ถูก
นิทานอีสป เรื่อง สุนัขผู้ซื่อสัตย์ บ้านหลังหนึ่งเลี้ยงสุนัขเอาไว้เฝ้าบ้าน สุนัขตัวนั้นซื่อสัตย์มากในยาม กลางคืนขณะที่มันนอนหลับ หากได้ยินเสียงผิดปกติมันก็จะลุกขึ้นมาเห่า เสมอเพื่อเตือนภัยแก่เจ้าของบ้าน คืนหนึ่งมันได้ยินเสียงฝีเท้าคนย ่าใบไม้ดังกรอบแกรบ แผ่วเบาที่ใกล้ รั้วบ้าน แม้จะได้เห็นว่าเป็นใครมันก็ส่งเสียงเห่าค ารามขู่ไว้ก่อน เจ้าหัวขโมยจึงโยนเนื้อชุบยาเบื่อชิ้นหนึ่งเข้ามาในรั้ว สุนัขเฝ้าบ้านเดิน เข้าไปดมๆ ใกล้ๆ แต่ก็ไม่กิน มันยังคงเห่าต่อไปจนกระทั่งเจ้าของบ้าน ออกมาดู แล้วก็ช่วยกันจับขโมยได้ในที่สุด
น ิ ทานอ ี สป เร ื ่ องล ู กกวางกบ ั ทะเล ลูกกวางตัวหนึ่งมีตาข้างเดียว มันรู้ตัวดีว่าไม่สามารถ ระวังภัยได้ตลอดเวลา เพราะถ้ามีภัยมาทางด้านตา ข้างที่บอด มันก็จะไม่รู้ตัว เพราะมองไม่เห็น ลูกกวางตาเดียวจึงเดินไปที่ทะเลและหันตาข้างที่ บอดไปทางทะเลเพื่อที่ตาข้างดีจะได้หันไปทางชายป่ า หากมีภัยมามันก็จะมองเห็น และสามารถหลบหนี ได้ทัน ขณะนั้นมีเรือประมงเล็กๆ ล าหนึ่งแล่นมาใกล้ ชายฝั่ง เมื่อเห็นลูกกวางจึงเอาปืนยิงใส่หลายนัด จนลูก กวาง ขาดใจตาย