ปก My life 5

My life

แทงขา้ งหลังย่อมดกี ว่าแทงข้างหน้า(u)

“น่ีเหรอ กอ้ นพลงั ชีวิต” เด็กหนุ่มหยิบลกู แกว้ ใส ๆ ขนาดเท่าลูก
เบสบอลขึน้ มาถือไวบ้ นมือ พลางมองเพ่งพินิจเขา้ ไปยงั ละอองสีขาวท่ี
กาลังเคลื่อนไหวไปมาอยู่ดา้ นใน หลังจากท่ีอัศวินตายลงร่างกายก็
สลายกลายเป็นฝ่ ุนผงไป เหลือไวแ้ ต่ลกู แกว้ สีขาว เคร่ืองแต่งกายและ
ส่ิงของท่ีพกติดตวั มาเท่านนั้ ท่ียงั อยู่ “ถา้ บีบใหแ้ ตกพลงั ชีวิตนีก้ ็จะเป็น
ของเราสินะ” เด็กหน่มุ พึมพากบั ตวั เองพลางนึกถึงความรูท้ ่ีมีในหัวว่า
เขายงั เอาพลงั ชีวติ ไปทาอะไรตอ่ ไดบ้ า้ ง

ลูกแก้วพวกนีม้ ีหลากสี ขึน้ อยู่กับจิตวิญญาณของเจ้าของร่าง
ก่อนท่จี ะสญู เสยี วิญญาณไป โดยมสี หี ลกั ๆ คอื

Normal Souls จิตวิญญาณสีขาวนนั้ มาจากพวกท่ีมีจิตใจท่ีปกติ
ไมม่ คี วามงุ่ ม่นั ใด ๆ ท่แี รงกลา้

Lord Souls จติ วิญญาณสีทองคือผมู้ ีคณุ ธรรมสงู ส่ง
Blood Souls จิตวญิ ญาณสีแดงคอื จติ ใจท่เี คียดแคน้

Greedy Souls จิตวิญญาณสนี า้ เงนิ คือผทู้ ่ีละโมบโลภมาก

Forest Souls จิตวญิ ญาณสีเขียวคือผทู้ ่รี กั สงบ

Dark Souls จิตวิญญาณสีดาคือจติ วิญญาณแห่งความคลมุ้ คล่งั
ความบา้ คล่งั ท่ไี มอ่ าจควบคมุ

หากจติ วิญญาณเหลา่ นีห้ ล่งั ไหลเขา้ สรู่ า่ งกาย ความนกึ คิดของจติ
วิญญาณดวงเก่าจะแทรกซึมเขา้ มาดว้ ย และอาจจะทาใหจ้ ิตใจของ
เจา้ ของรา่ งแปรเปลยี่ นไปหากจติ ใจไมเ่ ขม้ แขง็ พอ

เพลง้ ! เดก็ หนมุ่ บบี ลกู แกว้ ใหแ้ ตกเป็นเส่ยี ง ๆ ละอองสขี าวพวยพ่งุ
ออกมา ก่อนจะหมุนวนอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่มครู่หน่ึง แล้วพุ่งเข้าใส่
รา่ งกายของเขา

“อกึ ” รา่ งกายของเดก็ หนมุ่ รูส้ กึ รอ้ นผาวขนึ้ มาวบู หนง่ึ

ตึก ตึก ตึก เด็กหนุ่มกระโดดเล่นดูสักเล็กน้อย ก่อนจะรูส้ ึกว่า
รา่ งกายของเขานนั้ ดแู ข็งแรงขึน้ เป็นอย่างมาก “ฮ่ยึ !” เด็กหน่มุ ลองออก
แรงว่งิ เต็มท่ดี ู กพ็ บวา่ ตวั เองสามารถว่งิ ไตข่ นึ้ มาบนตน้ แอปเปิลไดอ้ ย่าง
ง่ายดาย “เจ๋ง”

“ทาซานมาแลว้ ” เด็กหน่มุ พ่งุ ทะยานไปตามก่ิงไม้ อย่างนึกสนุก
ทงั้ กระโดดไปเหยียบบนก่ิงนนั้ โหนไปยงั ก่ิงนี้ อย่างสนกุ สนาน ก่อนจะ
ปึ้ด ปกุ ! เทา้ ขวาท่ีลงสมั ผสั กบั ก่ิงไมไ้ ดล้ ่ืนตระไคร่สีเขียวท่ีเกาะอย่บู น
ก่ิง ก่อนจะส่งผลให้ หนอนนอ้ ยท่ีซ่อนอย่ใู นกางเกงวอรม์ กระแทกเขา้
กบั ทอ่ นไมเ้ ขา้ อยา่ งจงั “จะ จกุ โคตร..”

“วา้ ว ทองน่ี” หลงั จากหายสนกุ จากการไดล้ องพลงั ของตวั เอง เด็ก
หน่มุ ก็หนั มาสนใจส่ิงของท่ีอศั วินเหลือไว้ ซ่งึ น่นั ก็คือกองเสือ้ ผา้ น่นั เอง
และท่ีเด็กหนุ่มสนใจท่ีสดุ ก็คือถุงหนังสตั วข์ นาดเล็กท่ีมัดเชือกไวเ้ ป็น
อย่างดี และเม่ือเทออกมา ก็พบว่าดา้ นในนั้นเต็มไปดว้ ยเหรียญทอง
เตม็ ไปหมด

‘แม่’ สิ่งแรกท่ีเด็กหนุ่มคิดถึงเม่ือได้เห็นเหรียญทองพวกนี้
ครอบครวั ของเขานัน้ อยู่อย่างอยากลาบากกันมาเป็นเวลานาน ดว้ ย
ปัญหาเศรษฐกิจของประเทศท่ีมีผูบ้ ริหารแย่ ๆ ทงั้ การกดราคาสินคา้
การเกษตรท่ีครอบครวั เขาตอ้ งเจอ น่นั มนั ทาใหพ้ วกเขาไม่สามารถลืม
ตาอา้ ปากไดเ้ ลย ทกุ ๆ ครงั้ ท่ีขายขา้ วได้ ก็จ่ายไดแ้ คด่ อกของหนีส้ ินท่ีมี

ไม่เคยลดตน้ ไดเ้ ลย แถมยงั เหลือไม่พอกินดว้ ยซา้ แม่ของเขาก็เลยตอ้ ง
ไปทางานท่โี รงงานแหง่ หน่งึ ถึงจะไดเ้ งนิ วนั ละเจ็ดแปดรอ้ ย แตม่ นั ก็ตอ้ ง
แลกกับการท่ีแม่ตอ้ งยืนทางานตั้งแต่หกโมงเช้าจนถึงสี่ทุ่ม แทบจะ
ไมไ่ ดพ้ กั ผ่อนเลย

“เอาไปใหแ้ ม่ของเจา้ สิ” เสียงป่ ไู รอสั ดงั มาจากดา้ นหลงั เรียกให้
เด็กหน่มุ หลดุ จากภวงั คค์ วามคดิ

“ได้เหรอครับ” เด็กหนุ่มหันกลับมาถามด้วยความดีใจ ความ
อบอนุ่ บางอยา่ งแลน่ เขา้ สหู่ วั ใจของเขาทนั ที

“เจา้ ชนะเจา้ น่นั แลว้ มนั กเ็ ป็นของเจา้ ”

พอไดฟ้ ังคาตอบ อยดู่ ดี นี า้ ใส ๆ กไ็ หลออกจากตาทงั้ สองขา้ ง

“เด๋ียวพรุ่งนี้ผมมาฝึกต่อนะป่ ู” พูดจบ เด็กหนุ่มก็เททองใส่ถุง
เหมือนเดิมแลว้ เอามามดั ไวข้ า้ งเอว ก่อนจะหยิบดาบขึน้ มาแลว้ พูดว่า
“กลบั บา้ น”

ฟ่ มุ เด็กหน่มุ หายวบั ไปทนั ทีทิง้ ไวแ้ ต่เพียงดาบสีดากบั คุณป่ ูท่ียืน
ยมิ้ นอ้ ยนอ้ ยอยคู่ นเดยี ว กอ่ นจะหายตวั ตามไปเชน่ กนั

วิง้ เด็กหน่มุ ปรากฏตวั ตรงทางเขา้ หนา้ บา้ นของตวั เอง ก่อนจะว่ิง
เขา้ ไป แลว้ ตะโกนเรยี กหามารดาของตน “แม่ แม่อยไู่ หน แม่!”

“แม่อย่ใู นครวั หลงั บา้ นลกู มีอะไรหรอื เปลา่ ”

“แม่ ดูน่ี” เด็กหนุ่มว่ิงเขา้ มาในครวั และยืนถุงท่ีใส่ทองไวเ้ ต็มถุง
ใหก้ บั ผเู้ ป็นแม่

“โห เอามาจากไหนน่ะลูก” ผูเ้ ป็นแม่ตกใจอย่างมากเม่ือไดเ้ ห็น
ปรมิ าณเหรยี ญทองท่อี ยดู่ า้ นใน

“เอ่อ..” เด็กหน่มุ ชะงกั ไปครู่หน่ึง เม่ือไม่รูจ้ ะอธิบายเร่อื งราวท่ีเจอ
ยังไง ก่อนจะเร่ิมดน้ สดแต่งเร่ืองใหม่ว่า “อยู่ดีดีก็มีคนมาหาผม แลว้
บอกว่าผมมีพลงั ท่ีหายาก เคา้ เลยเสนอว่าถา้ ผมไปเรียนท่ีโรงเรียนเวท
มนตข์ องเคา้ เพ่อื วิจยั พลงั เคา้ จะใหค้ า่ ตวั ผมดว้ ย แลว้ เคา้ กใ็ หน้ ่ีมา”

“พลงั เหรอลกู ลกู มีพลงั กบั เคา้ ดว้ ยเหรอ ตอนเคา้ มาตรวจท่ีบา้ นก็
ไม่เห็นเจอเลย” ผเู้ ป็นแม่เอ่ยถามดว้ ยความแครงใจเล็กนอ้ ย ถึงจะเช่ือ
ในตวั ลกู ชายตรงหนา้ มากแคไ่ หน เธอก็ยงั งงกบั เหตกุ ารณท์ ่เี กิดขนึ้ อยดู่ ี

เด็กหนมุ่ ชะงกั ไปอีกรอบ ก่อนจะพยายามนึกถงึ สิ่งท่ีอย่ใู นหวั อะไร
ก็ไดท้ ่ีคลา้ ยกบั เวทมนต์ ก่อนจะนึกถึงวิธีในการเขา้ ออก World Born ท่ี
ตอนนีต้ วั เขายงั ไม่สามารถเปิดมิตเิ องได้ แต่กส็ ามารถรอ้ งขอพลงั ของฟี
เรยี นา่ เพ่อื เปิดประตไู ด้

“โลกแห่งการกาเนิดจงเปิดรบั ผม” สิน้ คาร่ายของเด็กหน่มุ ประตู
มติ ิก็ปรากฏขนึ้ มากลางหอ้ งครวั

ผเู้ ป็นแม่องึ้ ไปช่วั ขณะ กอ่ นจะมีนา้ ใส ๆ เอ่อนองอย่รู อบดวงตาทงั้
สองข้าง “น่ีพลังของลูกใช่มั้ย” ผู้เป็นแม่เดินเข้าไปใกล้ ๆ กับประตู
พลางยนื มือไปเหมือนจะสมั ผสั ประตมู ติ อิ ยา่ งกลา้ ๆ กลวั ๆ

หมบั เด็กหน่มุ ควา้ มือผเู้ ป็นแม่มากมุ ไวแ้ ลว้ พดู ทงั้ นา้ ตาวา่ “แมไ่ ม่
ตอ้ งกลบั ไปทางานในโรงงานนรกน่นั แลว้ นะ แม่เอาทองผมไปขาย แลว้
กม็ าพกั ผอ่ นอย่ทู ่บี า้ นคอยเลยี้ งนอ้ งนะแม่”

“ฮกึ ฮึก ฮกึ ” นา้ ตาท่ีไม่สามารถกลนั้ เอาไวไ้ ดอ้ ีกตอ่ ไปไหลออกมา
อาบเต็มสองขา้ งแกม้ ผูเ้ ป็นแม่ดึงลูกชายของตนเขา้ ไปกอดไวอ้ ย่าง
แนบแนน่ “เกง่ มากลกู ลกู แม่เก่งมาก ฮกึ ฮึก ฮกึ ”

สว่ นเดก็ หนมุ่ ก็ไม่พดู อะไรอีกไดแ้ ตก่ อดผเู้ ป็นแมเ่ อาไว้ เงนิ แทบจะ
ทุกบาทท่ีเคยหาได้ ตอ้ งคอยเอาไปประเคนให้ดอกเบีย้ ของไอ้พวก
เจา้ หนีไ้ ม่รูจ้ กั จบจกั สิน้ อยากไดอ้ ะไรก็ตอ้ งทางานเกินตวั เสมอ ทงั้ กลบั
ดกึ เลิกค่า เวลาพกั ผ่อนแทบไม่มี ต่อจากนี้ พวกเขาจะไม่ตอ้ งเจออะไร
แบบนีอ้ ีกแลว้

เชา้ วนั รุง่ ขนึ้ หลงั จากท่ีไดพ้ กั ผ่อนนอนหลบั จนอ่ิมแลว้ เด็กหน่มุ ก็
ตอ้ งหอบกระเป๋ าชดุ ใหญ่เดินเขา้ ประตมู ิติ เน่ืองดว้ ยวา่ เขานนั้ ไดอ้ า้ งกบั
ผเู้ ป็นแมไ่ ปวา่ จะตอ้ งไปอาศยั อย่ทู ่โี รงเรยี นเลย แม่เขาจงึ จดั แพก็ เก็ตชดุ
ใหญ่เป็นกระเป๋ าเสือ้ ผา้ สองใบและกระเป๋ าสิ่งของท่ีจาเป็นตอ้ งใชอ้ ีก
หน่ึง รวมเป็นสามใบท่โี คตรจะหนกั สดุ ทา้ ยเด็กหน่มุ ตอ้ งขนทกุ อย่างมา
ไวท้ ่หี ลมุ ของตวั เอง โชวด์ ที ่ใี นโลกนีม้ สี ง่ิ ท่เี รยี กวา่ กระเป๋ ามิติ โดยขา้ งใน
จะเป็นมิติว่างเปล่าท่ีสามารถใส่อะไรลงไปก็ไดแ้ ละจะคงสภาพไวไ้ ม่มี
บุบสลาย วิธีเก็บของก็ง่าย ๆ น่นั คือเอามาวางในหลมุ หรือเอาอาวุธท่ี
ทาจากแร่แบล็คไนทไ์ ปสมั ผสั กับส่ิงนนั้ ก่อนจะเพ่งความคิดว่าตอ้ งการ
จะเก็บไวม้ นั ก็จะดดู ส่ิงของนนั้ ไปเก็บไวท้ นั ทีโดยมีเง่ือนไขว่าสิ่งของชิน้

นนั้ จะตอ้ งไม่มีสิ่งมีชีวิตถือครองมนั อยู่หรือไม่ใช่ส่ิงมีชีวิต ส่วนอาวุธท่ี
ทาจากแรแ่ บล็คไนทน์ นั้ ตอนนีเ้ ด็กหน่มุ มีอย่สู องอย่างคือดาบและโล่ท่ี
ไดม้ าในตอนแรกน่นั เอง และหากตอ้ งการเรยี กของส่งิ นนั้ ออกมาก็แคใ่ ช้
ความนึกคิดเท่านนั้ (สรรคส์ รา้ งโดย ฟีเรยี นา่ )

‘ทาไงกบั ชุดเกราะพวกนีด้ ีหว่า’ หลงั จากเด็กหน่มุ จดั การเก็บของ
ทกุ อย่างเรียบรอ้ ยแลว้ ก็กลบั มาท่ีศพของอศั วิน ก่อนน่งั มองของชิน้ อ่ืน
ๆ ท่ีหล่นอยู่ ท่ีเหลือก็มีเพียงแค่เสือ้ ผา้ สมยั โบราณ ท่ีสะพายดาบ ดาบ
ใหญ่ และชุดเกราะเหล็กท่ีมีขนาดใหญ่กว่าตัวของเขาเป็นอย่างมาก
‘ดาบน่ีทาจากเหล็กใช่มยั้ เน่ีย งนั้ เก็บไวใ้ ห้หมดละกนั ’ คิดได้ ก็เอาดาบ
ของตวั เองไปแตะท่ีสง่ิ ของเหลา่ นนั้ แลว้ ออกความคดิ วา่ จะเก็บเอาไว้

วู่ม เสือ้ ผา้ ดาบและชุดเกราะถูกดูดหายเขา้ ไปในดาบสีดาทนั ที
ยกเวน้ กแ็ ตท่ ่สี ะพายดาบ ท่เี ด็กหน่มุ เหลือไวใ้ ชส้ ะพายดาบของตวั เอง

หลังจากเดินมาไดอ้ ีกสักพัก เด็กหนุ่มก็เดินมาจนถึงปราสาทท่ี
หมายตาเอาไว้ โดยรอบปราสาทนั้นมีหมู่บา้ นนอ้ ยใหญ่ลอ้ มรอบอยู่
มากมาย รอบกาแพงก็มีแม่นา้ เป็นคลองเล็ก ๆ ขดุ ลอ้ มรอบเอาไว้ โดย

จะมีสะพานเขา้ ออกเพียงแค่ทางเดียว และรอบ ๆ ปราสาทแห่งนีก้ ็เต็ม
ไปดว้ ยผูค้ นมากมายท่ีพากันน่งั เหม่อลอยกันอย่บู นถนนทางเดินท่ีอยู่
รอบปราสาท พวกนีค้ ือเหลา่ ผคู้ นก่อนท่ีจะถกู กดั กินวิญญาณไปน่นั เอง
ถนนรอบปราสาทนั้นมีลักษณะเป็นพืน้ ดินธรรมดา โดยฝ่ังท่ีติดกับ
ปราสาทจะมีพ่อคา้ แม่คา้ ตงั้ แพงลอยขายของอยู่มากมาย ส่วนอีกฝ่ัง
ของถนนกเ็ ต็มไปดว้ ยบา้ นเรือนและรา้ นคา้ หากไม่ติดท่ีว่าทกุ คนเอาแต่
เหม่อลอยแลว้ ละก็ น่าจะเป็นตลาดท่ดี คู รกึ ครนื้ เลยทีเดยี ว

เม่อื เดก็ หนมุ่ เดินไปตามถนน เหลา่ ผไู้ รว้ ญิ ญาณท่เี ป็นชาวบา้ นกบั
ไมม่ ีทีท่าวา่ จะโจมตีเขาเลยแมแ้ ตน่ อ้ ย แตล่ ะคนตา่ งพากนั น่งั เหม่อบา้ ง
ยืนเหม่อบา้ ง เห็นไดช้ ดั เจนว่าชาวบา้ นแถวนีไ้ ม่มีสญั ชาตญาณในการ
ตอ่ สู้

‘อศั วินน่ี’ เด็กหน่มุ ชะงกั เล็กนอ้ ยเม่ือเจอเขา้ กบั อศั วินอีกคนท่ีเดิน
ไปเดินมาอย่กู ลางถนน ราวกลบั วา่ กาลงั ตรวจตาอยยู่ งั ไงยงั งนั้

เด็กหน่มุ เดินย่องชา้ ๆ คอ่ ย ๆ เขา้ ไปใกลอ้ ศั วินโดยทกุ ครงั้ ท่ีอศั วิน
หนั กลบั เขาจะรบี หลบหลงั ชาวบา้ น หรอื หลบตามแผงรา้ นคา้ และเม่ือ
อศั วินหนั ไป เขาก็ย่องไปหาอศั วนิ ตอ่

‘ไดโ้ อกาสละ’ เม่ือเด็กหนุ่มสามารถย่องมาจนประชิดดา้ นหลัง
ของอศั วินได้ เขาก็ใชม้ ขุ เดิมน่งั คืองา้ งมือท่ีถือดาบไปดา้ นหลงั สุดแขน
กอ่ นจะแทงตรงมาขา้ งหนา้ อย่างแรง

ฉึก ดาบสีดาแทงทะลเุ ขา้ ใสก่ ลางหลงั ของอศั วินอย่างแรง แรงจน
ปลายดาบทะลโุ ผลอ่ อกไปดา้ นหนา้ สง่ ผลใหอ้ ศั วนิ เสียชีวติ ทนั ที

‘โห ตายเลยแฮะ’ เด็กหน่มุ ยืนมองฝีมือตวั เองท่ีจากตอนแรกแทง
แทบไม่เขา้ แต่ตอนนีเ้ ขากลับสามารถแทงทะลุท้องอีกฝ่ ายได้อย่าง
สบาย ๆ ‘ทองอีกแลว้ เก็บไวใ้ หแ้ ม่ดีกว่า’ เด็กหน่มุ มองถงุ ทองท่ีพ่ึงเก็บ
ขนึ้ มา กอ่ นจะเก็บเขา้ กระเป๋ ามิติของตวั เองพรอ้ มกบั ของอ่นื ๆ

เพลง้ เด็กหนุ่มบีบก้อนพลังชีวิตใหแ้ ตกเพ่ือรบั พลังชีวิตเข้ามา
กอ่ นจะลองเหว่ยี งดาบไปมาเพ่อื เชค็ พละกาลงั ของตวั เอง ซง่ึ คราวนีเ้ ด็ก
หนมุ่ กลบั รูส้ กึ วา่ พลงั ของตวั เองเพ่ิมขึน้ เพียงแคเ่ ล็กนอ้ ยเท่านนั้

‘ทาไมรูส้ ึกเหมือนพลงั เราขึน้ แค่นิดเดียวเองแฮะ’ คิดพลางนึกหา
ความทรงจาท่ีอย่ใู นหวั ก่อนจะนึกไดว้ ่า หากเป็นพลงั ชีวิตท่ีพอพอกัน
หรอื ดอ้ ยกว่า แมพ้ ลงั ชีวิตจะเพ่ิมขึน้ เท่ากบั ปริมาณพลงั ชีวิตท่ีไดม้ า แต่

พละกาลงั ของรา่ งกายจะเพ่ิมขนึ้ เพียงเล็กนอ้ ยเท่านนั้ ‘แบบนีน้ ่ีเอง ช่าง
มนั ไดท้ องมาเราก็พอใจแลว้ ’ คิดเสรจ็ กเ็ ดินสารวจถนนรอบเมืองน่ีตอ่

เม่ือเดินไปเร่ือย ๆ เด็กหน่มุ จะไดพ้ บเจอกบั อศั วินเป็นระยะระยะ
เหมือนกบั เมืองนีใ้ ชอ้ ศั วินเดินตรวจตาแทนท่ีจะเป็นการใชท้ หาร ตอนนี้
เด็กหนุ่มสามารถแอบย่องเขา้ ขา้ งหลงั และสงั หารอัศวินเหล่านีล้ งได้
อย่างง่ายดาย ดว้ ยพละกาลังท่ีเพ่ิมขึน้ หลายเท่าตัวจากการสังหาร
อศั วินมาแลว้ ถึง 5 คน แต่ถึงพละกาลงั จะมากขึน้ แต่ร่างกายของเด็ก
หนมุ่ ก็ยงั คงเปราะบางอย่ดู ี เม่อื เด็กหนมุ่ เดนิ ไปได้ 1 ใน 4 ของถนนรอบ
เมือง ก็เจอเขา้ กบั อศั วินคนหน่ึงท่ีดูจากภายนอกก็เหมือนกบั อศั วินคน
อ่ืน ๆ แต่เม่ือเด็กหน่มุ ใชว้ ิธีย่องเขา้ ขา้ งหลงั เหมือนเดิม แต่ผลลพั ธก์ ลบั
กลายเป็นว่า ก่อนท่ีเด็กหน่มุ จะไดแ้ ทงดาบทะลทุ อ้ งอีกฝ่ าย อศั วินคน
นนั้ กลบั รูต้ วั และหมนุ ตวั กลบั มาตดั หวั ของเด็กหน่มุ ไดอ้ ย่างรวดเรว็ จน
ทาใหเ้ ด็กหนมุ่ ตอ้ งเกิดใหมไ่ ปอีกหนง่ึ รอบ

วิง้ เคลง้ ! เม่ือเด็กหนุ่มเกิดใหม่อีกครงั้ ก็ตอ้ งรีบหยิบดาบขึน้ มา
ปอ้ งกนั ดาบของอศั วินตรงหนา้ ทนั ที โชคดที ่ีตอนนีพ้ ละกาลงั ของเขานนั้
สงู กว่าอศั วนิ เลยทาใหส้ ามารถปัดปอ้ งไดอ้ ย่างไมอ่ ยากลาบากนกั

เคลง้ เคลง้ เคลง้ อศั วินตรงหนา้ ยงั รวั กระหน่าโจมตีมาไม่หยดุ แม้
พละกาลงั ของเด็กหนุ่มจะเหนือกว่าก็จริงแต่อศั วินตรงหนา้ กลบั มีชั้น
เชิงในการต่อสูเ้ ป็นอย่างมาก และตอนนีเ้ ด็กหนุ่มก็ยังตัวเล็กกว่าอีก
ฝ่ายมากแถมชนั้ เชิงในการต่อสกู้ ็ยงั ไม่มี จึงทาไดแ้ ค่รบั การโจมตีอย่าง
เดียว เม่ือการโจมตีตรง ๆ ถูกรับไวไ้ ด้หมด ตอนนีอ้ ัศวินตรงหน้าก็
เปลยี่ นมาใชว้ ิธีโจมตีท่หี ลากหลายรูปแบบแทน

เคลง้ ดาบแทงตรงเขา้ หาเด็กหนุ่ม แต่เขาก็ปัดออกไปไดท้ นั ปัก
เทา้ ขวาของอศั วินอดั เขา้ ใสใ่ บหนา้ ของเด็กหน่มุ ทนั ทีก่อนท่ีเด็กหน่มุ จะ
ไดท้ นั ตงั้ ตวั ต่ึง และในจังหวะท่ีเด็กหนุ่มเสียหลกั อศั วินก็กระโดดพ่งุ
เขา้ หาเด็กหนมุ่ ทนั ที

ฉับ ดาบอัศวินเล่มใหญ่สับผ่ากลางลาตัวของเด็กหนุ่มอย่าง
งา่ ยดาย

วิง้ ฉับ เด็กหน่มุ ปรากฏตวั ออกมาอีกครงั้ ก่อนจะรีบจับดาบแลว้
ฟันใส่อัศวินทันทีก่อนท่ีอีกฝ่ ายจะไดท้ ันตัง้ ตัว ดาบสีดาไดอ้ าบเลือด
ของอศั วินตรงหนา้ สกั ที ถึงอศั วินจะกระโดดหลบไดอ้ ย่างฉิวเฉียด แตก่ ็
ถกู ปลายดาบฟันใสข่ า้ งเอวดา้ นซา้ ย จนเลอื ดไหลอาบเตม็ ขาซา้ ย

ตึกตึกตึกตึก อัศวินพุ่งเขา้ มาอีกครงั้ ก่อนจะแทงดาบตรงมายัง
เดก็ หนมุ่ แตด่ าบกถ็ กู ปัดออกไปไดเ้ ช่นเดิม และอศั วินกใ็ ชม้ ขุ เดมิ คือยก
เทา้ ขวาถีบใสใ่ บหนา้ ของเดก็ หน่มุ แตม่ เี หรอท่ีเขาจะโดนมขุ เกา่ เล่นงาน
เอา

ฟับ เด็กหน่มุ กม้ ตวั หลบ ก่อนจะฟันดาบในท่างดั ขึน้ สดุ แรงใส่ขา
ขวาของอศั วิน ฉบั ตง่ึ ขาของอศั วินขาดกระเด็นทนั ที ก่อนท่ีรา่ งกายอนั
ใหญ่โตจะเสยี หลกั ลม้ ลงไปกบั พนื้ อยา่ งไมเ่ ป็นทา่

“ขอคืนบางละนะครบั ” ฟ่ ุบ เด็กหนุ่มกระโดดลอยตัวพุ่งเข้าใส่
เลียนแบบอศั วิน แต่ดว้ ยรองเทา้ ท่ีเป็นผา้ ใบจึงทาใหม้ ีเสียงท่ีแตกต่าง
กนั

ฉึก ดาบเหล็กอัศวินแทงทะลุท้องของเด็กหนุ่มทันที จะด้วย
สญั ชาตญาณหรือประสบการณก์ ารต่อสทู้ ่ีส่งั สมมานาน แตอ่ ศั วินก็ยก
ดาบขนึ้ มาแทงใสท่ อ้ งของเด็กหน่มุ ไดท้ นั ท่วงทีก่อนท่ีตนจะโดนอีกฝ่ าย
สบั เป็นสองท่อน

“โถ่ว” เด็กหน่มุ สบถออกมาอยา่ งสดุ เซ็งก่อนจะสนิ้ ลมหายใจ