รายงานนี้เป็นส่วนหนึ่งของรายวิชาพุทธจริยธรรมทางการบริหารตามหลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสศาสตร์วิทยาลัยสงฆ์เชียงราย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พุทธศักราช ๒๕๖๖ รายงาน เรื่อง จริยธรรมเพื่อการพัฒนาตน จัดทําโดย นางสาว วราพรรณ สิงห์ทอน
รายงานนี้เป็นส่วนหนึ่งของรายวิชาพุทธจริยธรรมทางการบริหารตามหลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสศาสตร์วิทยาลัยสงฆ์เชียงราย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พุทธศักราช ๒๕๖๖ รายงาน เรื่อง จริยธรรมเพื่อการพัฒนาตน จัดทําโดย นางสาว วราพรรณ สิงห์ทอน
คคํานํา รายงานฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชา พุทธจริยธรรมทางการบริหาร……. รหัสวิชา…402316… ชั้นปีที่……1… โดยมีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ที่ได้จากเรื่องจริยธรรมเพื่อการพัฒนาตน…ซึ่งรายงานนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรู้จาก……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… ผู้จัดทําได้เลือกหัวข้อนี้ในการทํารายงาน เนื่องมาจากเป็นเรื่องที่น่าสนใจและต้องขอขอบคุณ……….ชื่อบุคคลที่ช่วยเหลือ ข้อมูล……….ผู้ให้ความรู้และแนวทางการศึกษา เพื่อนๆทุกคนที่ให้ความช่วยเหลือมาโดยตลอดผู้จัดทําหวังว่ารายงานฉบับนี้จะให้ความรู้และเป็นประโยชน์แก่ผู้อ่านทุก ๆ ท่าน ผู้จัดทําธันวาคม๒๕๖๖
งสารบัญ เรื่อง หน้าคํานํา ขบทที่๑ แนวคิดเกี่ยวกับจริยธรรม ๑บทที่๒ หลักธรรมที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาชีวิตตนเอง ๔บรรณานุกรม ๖
บทที่๑ แนวคิดเกี่ยวกับจริยธรรม ๑.๑ บทนํา จริยธรรมฉบับนี้ได้กล่าวึึงหลักการพื้นฐานเกี่ยวกับการปิิบัติงานในหน้าที่ของกรรมการและพนักงานของบริษัท เอเชียซอฟท์คอร์ปอเรชั่น จ ากัด (มหาชน) จริยธรรมนี้ได้กล่าวึึงข้อมูลเกี่ยวกับหลักการและคุณค่าหลักที่บริษัทมุ่งหวัง จริยธรรมและความรับผิดชอบต่อผู้มีส่วนได้เสียต่างๆเพื่อประโยชน์ในการสร้างมาตรฐานของกรรมการและพนักงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและยุติธรรมเพื่อให้การด าเนิน ธุรกิจประสบความส าเร็จและมีการก ากับดูแลกิจการที่ดีการรักษาชื่อเสียงของบริษัทนั้นมีความส าคัญยิ่ง เนื่องจากความคาดหวังเกี่ยวกับการด าเนินธุรกิจที่เพิ่มขึ้นจากผู้มีส่วนได้เสียต่างๆ รวมไปึึงการ เปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ เนื่องจากการขยายตัวไปสู่ตลาดสากล การแข่งขันทางธุรกิจที่เพิ่มขึ้น ทั้งนี้บริษัทมีเจตนารมณ์ที่จะด าเนินนโยบายทางธุรกิจให้บรรลุผลสําเร็จภายใต้กิหมาย และ กิระเบียบที่เกี่ยวข้องและสอดคล้องกับมาตรฐานและจริยธรรมสูงสุด ๑.๒ (จริยธรรม) ๑) ความหมายของจริยธรรม คําว่า "จริยธรรม ๑ แยกออกเป็น จริย + ธรรม ซึ่งคําว่า จริย หมายึึง ความประพฤติหรือกิริยาที่ควรประพฤติส่วนคําว่า ธรรม มีความหมายหลายประการ เช่น คุณความดี, หลักคําสอนของศาสนา,หลักปฏิบัติเมื่อนําคําทั้งสองมารวมกันเป็น"จริยธรรม" จึงมีความหมายตามตัวอักษรว่า "หลักแห่ง ความประพฤติ" หรือ "แนวทางของการประพฤติ ๒ จริยธรรม เป็นสิ่งที่ควร ประพฤติมีที่มาจากบทบัญญัติหรือคําสั่งสอนของศาสนา หรือใครก็ได้ที่เป็นผู้มีจริยธรรม และได้รับความเคารพนับึือมาแล้ว ๒)ลักษณะของจริยธรรม ๑ ดวงเดือน พันธุมนาวิน และคณะ.(แนวทางการส่งเสริมจริยธรรมในส่วนราชการ. สํานักงาน ก.พ. (๒๕๕๔).๒ พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสึาน. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงศึกษาธิการ, ๒๕๔๒.
๒๑. เป็นผู้ที่มีความเพียรความพยายามประกอบความดีละอายต่อการปฏิบัติชั่ว ๒. เป็นผู้มีความซื่อสัตย์สุจริต ยุติธรรม และมีเมตตากรุณา ๓. เป็นผู้มีสติปัญญา รู้สึกตัวอยู่เสมอ ไม่ประมาท ๔. เป็นผู้ใฝ่หาความรู้ความสามารึในการประกอบอาชีพ เพื่อความมั่นคง ๕. เป็นผู้ที่รัฐสามารึอาศัยเป็นแกนหรือฐานให้กับสังคม สําหรับการพัฒนาใด ๆ ได้๓)ความสําคัญของจริยธรรม ๑. ช่วยใหช้ีวิตดําเนินไปด้วยความราบรื่นและสงบ ๒. ช่วยให้มีสติสัมปชัญญะอยู่ตลอดเวลา ๓. ช่วยสร้างความมีระเบียบวินัยให้แก่บุคคลในชาติ๔. ช่วยควบคุมไม่ให้คนชั่วมีจํานวนมากขึ้น ๕. ช่วยให้มนุษย์นําความรู้และประสบการณ์มาสร้างสรรค์แต่สิ่งที่มีคุณค่า ๔)องค์ประกอบทางจริยธรรม 1. องค์ประกอบเชิงปัญญาหรือความรู้คิด 2. องค์ประกอบเชิง ความรู้สึกและอารมณ์3. องค์ประกอบเชิงพฤติกรรม ๑.๓ สรุป จริยธรรม คือ หลักกํารที่มนุษย์ในสังคมควรยึดึือปฏิบัติเพื่อกํารอยู่ร่วมกันอย่ํางเป็นสุขในสังคมนั่นเอง ทุกสังคมจะมีกํารก ํหนดกิเกณฑ์ส ํหรับควํามประพฤติของสมําชิกสังคมวิึีชีวิตขนบธรรมเนียม ทฤษิีที่เกี่ยวกับจริยธรรม ๓ ประเพณีและปทัสึําน ทั้งเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับกํารประพฤติดีหรือควํามึูกต้องของกํารกระท ํต่ําง ๆ ของบุคคล ข้อปฏิบัติข้อก ํหนดของจริยธรรมมีพื้นฐํานที่มําจําก ปรัชญํา ศําสนํา วรรณคดีสังคม และระบบ กํารเมืองกํารปกครองมีองค์ประกอบเกี่ยวกับควํามรู้อํารมณ์และพฤติกรรมเชิงจริยธรรม มีควํามสัมพันธ์กับ กิหมํายกล่ําวคือกิหมํายมีสภําพบังคับภํายนอก ส่วนจริยธรรมมุ่งควบคุมพฤติกรรมจํากภํายในสู่ภํายนอก ได้แก่กํารสร้ํางจิตสํนึกในกํารกระท ํที่ึูกที่ควร ทั้งนี้จริยธรรมและกิหมํายยังมีส่วนสนับสนุนซึ่งกันและกันให้เกิดกํารยับยั้งกํารกระท ํผิดและสนับสนุนให้ประพฤติแต่สิ่งที่ึูกต้องเหมําะสม ทั้งนี้พฤติกรรมเชิง จริยธรรมมีเกณฑ์ที่ใช้ในกํารตัดสินจริยธรรมมีควํามหลํากหลํายในศําสตร์ต่ําง ๆ ประกอบด้วย กํารใช้หลักจริยศําสตร์ในกํารตัดสินคุณค่ําของสิ่งที่กระท ํอันหมํายึึงสิ่งที่ควรหรือไม่ควรใช้เกณฑ์ตัดสินจริยธรรมตําม ทัศนะทํางสังคมวิทยําซึ่งเกี่ยวข้องกับวิึีชีวิตของคนในสังคมประกอบด้วยจํารีตประเพณีและกิหมํายของ สังคม และใช้เกณฑ์ตัดสินในทัศนะทํางพระพุทธศําสนําที่เกี่ยวกับเหตุแห่งกํารกระทํเจตนในกํารกระท ํ และผลแห่งกํารกระท ํ กํารปลูกฝังและกํารพัฒนําจริยธรรมให้เกิดขึ้นอําศัยทฤษิีและหลักกํารที่ส ํคัญ ประกอบด้วย กระบวนกํารที่เกี่ยวกับทฤษิีทํางจิตวิทยํา ได้แก่ทฤษิีจิตวิเครําะห์คือ แนวทํางพัฒนํามโนธรรมให้เกิด สํามัญส ํนึกที่ดีงําม ทฤษิีกํารเรียนรู้ทํางสังคมคือกํารใช้กระบวนกํารทํางสังคมในกํารหล่อหลอมกล่อม เกลําจิตใจให้มีจริยธรรม และกระบวนกํารที่๓ กาญจนาณัฐ ประธาต.ุพระพุทธศาสนากับสังคมไทย : การยืนหยัดและท้าทายในรอบ ทศวรรษ(พ.ศ. ๒๕๔๘ – ๒๕๕๘). วารสารศิลปการจัดการ ปีที่๑ ฉบับที่๒ พฤษภาคม – สิงหาคม ๒๕๖๐.
๓เกี่ยวกับกํารพัฒนําสติปัญญําซึ่งเริ่มตั้งแต่วัยเด็กจนสู่วัยที่สูงขึ้น นอกจํากนี้ยังมีกํารพัฒนําจริยธรรมผ่ํานทฤษิีต้นไม้จริยธรรม ที่เปรียบกํารพัฒนําจริยธรรมกับต้นไม้ในส่วนที่เกี่ยวกับลําต้นและส่วนของ ดอกผลอันเป็นการพัฒนาจากระดับต่ําสุดจนสู่ระดับสูงสุด บทที่๒ หลักธรรมที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาชีวิตตนเอง ๒.๑ บทนํา การพัฒนาชีวิตคืออะไร เป็นคําึามเบื้องต้นที่สุด ที่ตั้งขึ้นสอดคล้องกับหัวข้อของปาฐกึา ึ้าจะพูดให้ง่ายที่สุด การพัฒนาชีวิต ๔ คือ การทําให้ชีวิตเจริญงอกงามขึ้นไป อันนี้เป็นการแปลความหมายอย่างง่ายๆ แต่เมื่อบอกว่าให้เจริญงอกงามขึ้นไปนี้บางทีก็ทําให้รู้สึกว่ามีความเลื่อนลอย คือ ที่ว่าเจริญงอกงามนั้น เจริญงอกงามอย่างไร เจริญงอกงามไปไหน ึ้าเจริญไปเจริญไปเรื่อยๆ บางทีก็เป็นปัญหาได้เหมือนกัน เหมือนกับบ้านเมืองของเราเวลานี้เราพัฒนากันมา เราทําให้เจริญขึ้นๆ เติบโตขึ้นแล้วึึงตอนนี้เราก็พูดกันมากว่า บ้านเมืองของเรามีปัญหามาก บางทีก็ึึงกับสงสัยกันว่า การพัฒนานี้เป็นการพัฒนาให้เกิดความสุขความเจริญที่แท้จริง หรือทําให้เกิดปัญหากันแน่เพราะฉะนั้นการพูดแต่เพียงว่า พัฒนาคือทําให้เจริญขึ้นไปๆ นั้น ดูเหมือนจะยังเป็นสิ่งที่ค่อนข้างเลื่อนลอย ไม่น่าจะจํากัดความหมายเพียงเท่านี้๒.๒ (หัวข้อย่อย) พิมพ์เนื้อหา... (ประเด็นที่ค้นคว้า....หลักธรรมที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาชีวิตตนเอง ๑)ธรรมที่เกี่ยวกับการพัฒนาชีวิตตนเอง เบญจศิล คือ เอื้อประพฤติตนอยู่ในระเบียบวินัยของโรงเรียน พูดจาสุภาพซื่อตรง- เบญจธรรม คือ เป็นคนมีความเมตตากรุณา เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ช่วยเหลือกิจกรรมของโรงเรียนหลักธรรมที่เอื้อใช้ในการพัฒนาตนเองให้เป็นคนเก่ง คือ - อิทธิบาท 4 ประกอบด้วย ฉันทะ วิริยะ จิตตะวิมังสา๒)อธิบายรายละเอียดหัวข้อธรรมที่เลือก เบญจศีลและเบญจธรรม ๕ เป็นธรรมคู่กัน คนที่มีเบญจธรรมจึงจะเป็นผู้มีเบญจศีลซึ่งหากคนมีศีลและธรรมดังกล่าวแล้ว จะเว้นจากการทําความชั่ว รู้จักควบคุมตนให้ตั้งอยู่ในความดีไม่เบียดเบียนตนและคนอื่น และประพฤติชอบทางกาย วาจา และใจ จะทําให้อยู่ร่วมกับคนอื่นในสังคมได้อย่างมีความสุข ๔ รองศาสตราจารย ดร.สมพงษ์จิตระดับ, โครงการศึกษาวิจัยศักยภาพท้องึิ่นในการพัฒนาและคุ้มครองเด็กและเยาวชน(ออนไลน์)๕ จิรัฐา โนยราษิร*์ครรชิต แสนอุบล 2 นฤมล พระใหญ่3,การเสริมสร้างความรับผิดชอบต่อการ เรียนของนักเรียน(ออนไลน์)
๔เบญจศีล เป็นเครื่องรักษาเจตนาที่จะควบคุมกาย และวาจาให้เป็นปกติคือ ไม่ทําบาปโดยการละเว้น 5 ประการ คือ 1. ป า ณาติบ าต คือ ละเว้น จากการ ฆ่าสัตว์และการเ บียดเ บียนสัตว์2. อทินนาทาน คือ ละเว้นจากการลักขโม ย ปล้นจี้ฉกชิง วิ่งราว เป็นต้น3. กาเมสุมิจฉาจาร คือ ละเว้นจากการประพฤติผิด ล่วงละเมิดลูกเมียผู้อื่น4. มุสาวาท คือ ละเว้นจากการพูดปด พูดคําหยาบ พูดเพ้อเจ้อ พูดส่อเสียด5. สุราเมระยะ คือ ละเว้นจากการเสพสุรา เพราะเป็นสาเหตุให้ทําผิดศีลข้อ เ บ ญ จธ ร ร ม เ ป็น ห ลักธ ร ร ม ที่คว ร ป ฏิบัติมี5 ป ร ะกา ร ๖ ได้แก่1. เมตตากรุณา คือ บุคคลใดที่มีเมตตาย่อมไม่ฆ่า หรือเบียดเบียนสัตว์ด้วยรู้ดีว่าทุกชีวิตย่อ ม มีคว า ม รักตัวกลัวตาย เช่น เดียวกับ เ ร า ทํา ใ ห้ไ ม่ผิดศีลใ นข้อที่12. สัมมาอาชีพ คือ ประกอบอาชีพที่สุจริต มีรายได้รู้จักใช้จ่าย และที่สําคัญรู้จักคําว่าพอดีและมีหิริโอตตัปปะ คือ ความละอาย และเกรงกลัวต่อผลของบาป จึงทําให้ไม่ผิดศีลข้อที่23.ความสํารวมอินทรีย์คือระมัดระวังตาหูจมกูลิ้นกายและใจทําให้ความใคร่ในกามคุณคือการติดในรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ลดน้อยลง เมื่อความสํารวมเกิดขึ้น จึงทําให้ไม่ผิดศีลข้อที่34.ความซื่อสัตย์คือการพูดความจริง เป็นสิ่งที่ทําให้ไม่เกิดการมุสาวาท ทําให้ไม่ผิดศีลข้อที่45. สติคือ การรู้สึกตัว ๗ ซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายกุศล ทําให้ชีวิตไม่ประมาท เพราะรู้ว่าอะไรดีอะไรชั่ว ทําให้ไม่เกลือกกลั้วกับสิ่งที่จะทําให้ชีวิตตกต่ํา เช่น สุราเมื่อคนดื่มกินก็ทําให้มึนเมาและขาดสติการมีสติจึงทําให้ไม่ผิดศีลข้อที่5 ๓)ธรรมะที่เลือกนํามาประยุกต์ใช้กับการพัฒนาชีวิตตนเองอย่างไร 1. ทําให้มีความสุขกายสุขใจ ทําให้ไม่เป็นคนหลงลืมสติ2.ทําให้เกิดทรัพย์สมบัติมากขึ้นได้3.ทําให้สามารึใช้สอยทรัพย์นั้นได้เต็มที่โดยไม่ต้องหวาดระแวงภัย 4.ทําให้ไม่ต้องหวาดระแวงว่าจะมีใครมาทวงทรัพย์คืน 5. ทําให้เกียรติคุณฟุ้งขจรขจายไป ทําให้ผู้อื่นเกิดความเคารพเชื่อึือ 6. ตายแล้วย่อมไปเกิดในสุคติภูมิ๒.๓ สรุป ๖ พระธรรมปิฏก (ป.อ. ปยุตฺโต). รุ่งอรุณของการศึกษา เบิกฟ้าแห่งการพัฒนาที่ยั่งยืน. นครปฐม : วัดญาณเวศกวัน.๗ พระเมธีวราภรณ์(ประยูร ธมฺมจิตฺโต). ความสัมพันธ์ระหว่างจริยธรรม จริยศาสตร์และจริยศึกษา ความรู้คู่คุณธรรม. ในรวมบทความเกี่ยวกับคุณธรรม จริยธรรม และการศึกษา. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย(๒๕๓๔).
๕จะเห็นได้ว่าการพัฒนาเป็นสิ่งสําคัญต่อการดํารงชีวิตในปัจจุบันนี้ึ้าคนเรานําหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาที่มีการเรียนรู้ฝึกฝนตนเองอยู่สม่ําเสมอและสามารึนํามาประยุกต์ใช้ ในชีวิตประจําวันได้อย่างดีซึ่งทําให้มีชีวิตที่ดีมีสติเพราะสติเป็นจุดเริ่มต้นแห่งปัญญามีความสุขที่แท้จริง ดําเนินชีวิตด้วยปัญญา รู้เท่าทันความจริงที่เป็นธรรมดาที่เป็นเหตุปัจจัยในกิของธรรมชาติสิ่งเหล่านี้เป็นประโยชน์แก่ตนเอง สามารึทําหน้าที่ของตนเองได้อย่างึูกต้อง ตั้งใจทําให้ดีพัฒนาตนเอง ให้ึึงจุดมุ่งหมายของชีวิต ทําให้เกิดคุณประโยชน์ต่าง ๆ จนส่งผลให้มีความ ประสบความสําเร็จในหน้าที่การงาน เมื่อเรามีความตั้งใจในงานที่ได้รับ มีความพยายามในสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ รู้จักใช้ปัญญาในการแก้ไขปัญญาเมื่อเกิดปัญหา สามารึไตร่ตรอง ตรวจสอบเหตุผลที่เป็นจริงได้มีการพัฒนาหน้าที่การงานของตนเองไปในทางที่ดีที่เจริญ จากนั้นก็ร่วมมือพัฒนาสังคมต่อมีการพัฒนาให้เจริญงอกงาม เมื่อสังคมมีการพัฒนา ที่มีการเน้นทางด้านการปรับพฤติกรรมพัฒนาพฤติกรรมให้เหมาะสม และยังเสริมไปสู่จุดมุ่งหมายสร้างในสิ่งที่ต้องการ วางแผนและแนวทางในการปฏิบัตินําหลักธรรมทางพระพุทธศาสนามายึดในการดํารงชีวิต ยึดหลักปฏิบัติที่มีประโยชน์ต่อตนเองต่อผู้อื่น และต่อสังคม เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ตลอดจนการดําเนินชีวิตไปสู่การดําเนินชีวิตที่เข้าึึงจุดมุ่งหมายสูงสุดต่อไป บรรณานุกรม ๑. หนังสือ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาบาลีฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ๒๕๐๐.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๕.๒.ข้อมูลออนไลน์สุทธินันท์ชื่นชม .รูปแบบการเขียนอ้างอิง APA 6. ข้อ มูลออนไลน์. เข้าึึงได้จาก. ttp://www.research.cmru.ac.th /2014/downloads/files/for_ref_res.pdf http://www.jariyatam.com/ethics-01 http://www.baanjomyut.com/library/ethics/01.html http://winaisnoechit.blogspot.com/2014/12/1.html