La Boheme

La bohème

an opera by

Giacomo Puccini

in a special adapted production

4th and 5th December 2022
Agalin Secret Garden
Chiangmai

Welcome to Agalin Secret Garden.
The Organisers of this operatic event have asked me for
some explanations on the garden and the decision to get
involved in this worthy project. 'Opera' is a big word
which for most people signifies formality, boredom, and
a kind of superficiality, while 'Agalin' must often be a
question mark. Let me explain the latter first.
'Agalin' is a Pali/Sanskrit word meaning 'A place where
time does not exist'. It was the name given by a Guru to
my retreat on the Mekong many years ago, and it was
there that I first met Khun Aarya of 'Terra', but more of
that later. When my partner Khun Suksan moved his
restaurant to the garden of 'Tuplane', my Samutprakarn
house, we decided to call it 'Agalin Garden Room' to
retain the name from our pervious property which we
loved. Tuplane's is a water/woodland garden in
Samutprakarn, created out of pure necessity.

The garden in Chiang Mai was, on the other hand,
an ancient lychee orchard overgrown with terrifying
giant thorny Miyalarp Yak (Mimosa pigga) weeds, when I
first acquiredit, and it is only after thirty year's of careful
nurturing that it has become a forest that you see today.

The garden here changes its character seasonally
depending on the life cycles of plants and weather
inclement. It is a growing concern which keep us busy!

Now to the former question, Opera, why opera?
At Tuplane- which means the house on a mud bank-
we have monthly house concerts to promote gifted
young musicians. Many of these youngsters have gone
abroad to further their studies , and now are back home
to work professionally. We feel that today we at last have
the potentials to approach operas and bring them down
to entertainments misunderstood for generations. La

Boheme adapts itself well to a smaller staging.
Shorn of all the trappings, the opera still retains its

timeless emotional core central to our lives.
The operas sits well in the more intimate setting at
'Terra', and the courtyard of my garden. Even so, a
project on this scale is not possible without the generous

sponsoring from Khun Aarya of Terra,
and Khun Pairoj of Rimping Supermarket,
both of whom share my vision in promote performing
Arts in Chiang Mai. With your kind supports,
La Boheme may be the start of an adventurous future.



Amnad Khitapanna

Agalin Secret Garden

ขอต้อนรับท่านเข้าสู่สวน Agalin Secret Garden ครับ
ที่นี่เป็นบ้านพักผ่อนของผมมาสามสิบกว่าปีแล้ว ผมเริ่มออกแบบ
และปลูกต้นไม้พร้อมๆกับสวนอกาลินที่สมุทรปราการ แต่ในการ
ออกแบบนั้นแตกต่างกันมาก สวนที่สมุทรปราการนั้นเป็นสวนน้ำที่มี
ดอกไม้สะพรั่งมาก่อน แล้วด้วยความจำเป็นจึงกลายมาเป็นสวนป่า
ร่มรื่นในปัจจุบัน โดยธรรมชาตินั้นเมื่อไม้ยืนต้นโตขึ้นบดบังแดดหมด

ไม้ดอกก็ค่อยๆหดหายไป



สวนที่เชียงใหม่นี้แต่เดิมเป็นสวนลิ้นจี่ มีต้นลิ้นจี่สูงใหญ่มากอยู่เกือบ
ร้อยต้น แต่ก็ไม่ได้รับการดูแลมานาน ที่ดินส่วนที่ติดแม่น้ำปิงเป็นทุ่ง
ไมราพยักษ์ เต็มไปด้วยหนาม มันลามขึ้นมาจากแม่น้ำ แต่ผมโชคดี
ที่ได้คุณคะนองเดช จองคำมาช่วยดูแลถางไมยราพยักษ์ออกหมด

และไปขอกล้าไม้ เช่น ประดู่, ตะแบก, เสลามาลงไว้ สามสิบปีต่อมา
กล้าไม้เหล่านี้ก็กลายเป็นป่าไม้ทึบ ที่ท่านเห็นอยู่นี้



สวนอกาลินมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ เพราะการไปท่องเที่ยว
ในที่ต่างๆ ทำให้ได้ความคิดใหม่ๆมาทดลองปลูกเสมอ อีกประการหนึ่ง

สวนที่นี่จะถูกทำลายด้วยพายุบ่อยๆ พื้นที่ตำบลป่าข่อยเหนือนี้
เดิมเป็นแหล่งผลิตไม้ตัดดอกขาย แต่ปัจจุบันเป็นแหล่งท่องเที่ยวใหม่

ของจังหวัด มีนักทัศนาจรนิยมมาถ่ายรูปกันมาก ผมตัดสินใจ
เปิดสวนให้เข้าชมเพราะเรามีพื้นที่สำหรับจอดรถ และมีห้องน้ำสะอาด

เพื่ออำนวยความสะดวกอยู่แล้ว และมีเรือนพักแขก
ซึ่งเปิดบริการให้เข้าพักได้



สำหรับในคืนนี้เราได้ปรับสวนเป็นสามส่วนคือ ส่วนจัดเลี้ยงสองส่วน
และส่วนจัดแสดงอยู่ที่ลานกลางสวน เพราะว่ามีเวทีอยู่แล้ว

ถ้าท่านได้ความเพลิดเพลินจากการมาเยี่ยมชมสวนและการแสดง
ในครั้งนี้ ก็จะเป็นเกียรติแก่ผมอย่างยิ่ง

อำนาจ คีตพรรณา

Fucntioning Areas
ผังบริเวณที่จัดงาน

La bohème

Act 1 + 2

(25 Minutes)



Intermission

(Deseert, 20 Minutes)



Act 3

(20 Mniutes)



Intermission

(Tea & coffee, 20 Minutes)



Act 4

(25 Minutes)

La Bohème, like most stories with a universal theme can be
interpreted in many ways. This historical viewpoint may have
nothing whatsoever to do with the fantastical productions one
sees, but if it adds a depth to the understanding of the opera
(although from a different perspective), it will have served a

purpose. Consumption was an incurable disease which
affected mostly women in the nineteenth century.

Then over 40% of the female population suffered from it. Most
died young, in their forties. In the last stage of the illness the
victims had a pale ivory complexion popular at the time and
death was often seen as a recall to meet the Creator at
an early untainted age.


In the late eighteenth and throughout the nineteenth century
to be a grisette was one of the quick way for a working class
girl to rise socially. Sometimes they reached astonishing
heights like Madame du Barry and Madame Pompadour. A
grisette had a respectable job in the day time at a milliner's, or

doing a lady like job like embroidery. During the day these girls
often dressed themselves in demure drab grey- hence the

name grisette. At night they transformed into dancers of easy
virtues looking after a wealthy 'Protector'. They often easy
popular names like Lolo, Dodo, Frufru, Mimì. Some became
prostitutes or nude models for artists. Their lot was to find a
rich husband and a more comfortable living. Well off boys

always have troubles with their social conscience. They often
fall victims of their own juvenile idealism as in

Les Miserables or become fake artists as in this opera.

One sees many examples to day even in Bangkok where a

backpacker calls himself a foreign correspondent if he can put

two words together. And if one is drunk and dirty one can

always be a serious artist. It is noticeable that in an age when

Impressionism was born, Marcello, a second-rater, was still

painting a historical scene depicting the Pharaoh and the Red

Sea. No wonder he ends up painting a shop's name.

However, in their make-belief world there is still love and a

genuine pathos which can be interpreted in many effective

and ways of which the present direction is one.










ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์




เรื่องนี้เกิดขึ้นในปลายศตวรรษที่ 19 สมัยนั้นวัณโรคยังไม่มีทางรักษา
และมักจะเป็นกับผู้หญิง ซึ่งกว่า 45% จะตายก่อนมีอายุถึง 50ปี
คนไข้ในช่วงสุดท้ายจะมีผิวพรรณเป็นสีงาช้าง ซึ่งเป็นที่นิยมกัน
เหมือนหนุ่มสาวไทยเรา ที่ชอบคนผิวขาวๆ สมัยนั้นหญิงชนชั้นกรรมาชีพ
มักจะมีงานเย็บเสื้อ เย็บหมวก ปักผ้าเป็นอาชีพ ทำตัวเรียบร้อย
เวลากลางวันก็จะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าปกปิดมิดชิด, เสื้อปอนๆ, สีเทาๆ
(เขาจึงเรียกว่า grisette เเปลว่าสีเทา) แต่ตกค่ำ เธอก็จะแต่งตัว
สวยงามเป็นนางระบำโลดโผน บางคนก็เป็นนางแบบเปลื้องผ้าให้แก่
ศิลปินเขียนรูป หญิงพวกนี้มักจะขายตัว เป็นเมียเก็บของเศรษฐีหรือ
ขุนนางรวยๆ เพื่อให้ชีวิตสบายขึ้น เเละเป็นที่ยอมรับกันในสังคม




มีมี่ และ มูเซ็ตต้า อาจจะเป็นหญิงจำพวกนี้ทั้งคู่
Montmatre นั้นเป็นแหล่งมั่วสุมของ'ศิลปิน' แขนงต่างๆ

มีทั้งของแท้ตัวจริง หรือพวกมีสตางค์ ไม่มีความสามารถ
แต่อยากเป็นศิลปิน พวกนี้มักจะหมกมุ่นอยู่กับอุดมคติของตน

The Director's thoughts on 'La Bohème'



Time: 1830
Place: Paris, Montmatre at the foot of the Basilique du
Sacré-Coeur, where 'artists' from all over the world come to live in
the hope of being 'discovered', thus starting a career.
Its a cold Winter.
Characters:
Rodolfo: male lead, a romantic character.
A writer of short articles for the newspaper.
He dreams of becoming a famous poet.
Marcello: Rodolfo's best friend.
A struggling painter with little talents,
he is one of Musetta's Lovers.
Mimì: female lead. 'Mimi' is her nick-name',
she was baptized as Lucia.
Mimì lives alone in the room above Rodolfo's. Her room is the
highest and cheapest in the block. There is no elevator and the
room can only be reached via a stair case. The elevator serves the
more expensive apartments on lower floors.
People on top floors have no space for gardens but are the first to
catch the sun and the blue sky of Paris in spring.
Musetta: Mimì's best friend, a sensual and attractive grisette, she
retains her independence and changes her lovers when it suits her.
To help Mimì find a lover she engineers the candle episode
in the first Act and the entry in the 4th Act.
It is Musetta who is in charge and set the story in motion.



The Opera opens at the cold dark room lit only by moonlight.
It is the room shared by Rodolfo and Marcello. Uninspired to write

a short article requested Rodolfo throws his frustration
on the floor. At that moment there is a knock on the door.
A pretty young woman enters, her candle has gone out. They
introduce themselves and quickly fall in love. It is the beginning of
a love story. At the end of the opera they will recall the words of

this first meeting in great emotion.

L'avis du réalisateur sur "La Bohème"



Temps: 1830.
Place: Paris, Montmartre au pied de la Basilique du Sacré-Coeur, où
des "artistes" du monde entier viennent vivre dans l'espoir d'être
"découverts" et d'entamer ainsi une carrière.
C'est un hiver froid.
Personnages:
Rodolfo: lead mâle. Un personnage romantique.
Rédacteur de courts articles pour le journal. Il rêve de devenir un
poète célèbre.
Marcello: Le meilleur ami de Rodolfo. Un peintre en difficulté avec peu

de talents.
Mimì: rôle principal féminin. 'Mimì' est son surnom', elle a été baptisée

Lucia.
Mimì vit seule dans la chambre au-dessus de celle de Rodolfo. C'est la

chambre la plus haute et la moins chère du bloc. Il n'y a pas
d'ascenseur et la chambre n'est accessible que par un escalier qui

dessert les appartements les plus chers des étages inférieurs.
Les habitants des étages supérieurs n'ont pas de place pour des
jardins mais sont les premiers à profiter du soleil et du ciel bleu de

Paris au printemps.
Musetta: la meilleure amie de Mimì, une grisette sensuelle et attirante,
elle garde son indépendance et change d'amant quand bon lui semble.
Pour aider Mimì à trouver un amant, elle conçoit avec Mimì, l'épisode

de la bougie dans le premier acte et le quatrième acte.
C'est Musetta qui est aux commandes et qui met l'histoire en branle.



L'Opéra s'ouvre dans la chambre sombre et froide éclairée
uniquement par le clair de lune. C'est la chambre partagée par Rodolfo
et Marcello.Peu inspiré pour écrire un court article demandé, Rodolfo
jette sa frustration par terre. A ce moment on frappe à la porte. Une
jolie jeune femme entre, sa bougie s'est éteinte et elle demande à
Rodolfo de la rallumer. Ils se présentent et tombent rapidement
amoureux. C'est le début d'une histoire d'amour. A la fin de l'opéra, ils
rappelleront les paroles de cette première rencontre avec beaucoup

d'émotion.

ลา โบเฮม (ชีวิตศิลปิน)
กับการตีความของผู้กำกับในครั้งนี้




ช่วงเวลา - ประมาณ ค.ศ. 1830 ในฤดูหนาวที่เหน็บหนาว
สถานที่-ปารีส, มองต์มาตร์ ถิ่น'ศิลปิน'จากทั่วโลกมาอยู่ร่วมกัน

ด้วยความหวังว่าจะได้เป็นศิลปินโด่งดัง



ตัวละคร
โรดอลโฟ – พระเอก เป็นนักเขียนช่างฝัน
เขาหวังอยู่เสมอว่า วันหนึ่งจะเป็นกวีที่มีชื่อเสียง




มาเชลโล่ - เพื่อนรักของโรดอลโฟ เช่าห้องอยู่ด้วยกัน
เป็นจิตรกรไร้ฝีมือแต่ไม่ขาดความพยายาม



มีมี่ - นางเอก, ชื่อจริงว่า ลูเซีย เป็นช่างเย็บปักถักร้อย
เช่าห้องราคาถูกใต้หลังคา เหนือห้องของโรดอลโฟ
ซึ่งไม่มีลิฟท์ สามารถขึ้นห้องด้วยการปีนบันไดเท่านั้น
แม้จะฐานะไม่ดี อาศัยอยู่ห้องที่หนาวเย็นในฤดูหนาว
แต่จะเป็นคนแรกที่ได้สัมผัสความอบอุ่นและฟ้าสีคราม
ของปารีสในฤดูใบไม้ผลิ



มูเซ็ตต้า - เพื่อนสาวของมีมี่ เป็นหญิงงามเมือง ก๋ากั่น
มั่วผู้ชายอย่างเปิดเผย เธอมีความอิสระสูง ไม่อยู่ภายใต้ใคร

และเป็นคู่รักคู่แค้นของมาเชลโล่มานาน
มูเซ็ตต้าเป็นคนจัดการให้มีมี่กับโรดอลโฟได้พบกัน

และเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด

Synopsis

ACT I +II

Paris, in the 1830s. Rodolfo attempt to finish an article.
There is a knock at the door—the visitor is Mimì,
a pretty neighbor, whose candle has gone out.

As she enters the room, she suddenly feels unwell and
faint. Rodolfo gives her a sip of wine, then relights her
candle and helps her to the door. Mimì realizes that
she lost her key when she fainted, and as the two search
for it. Rodolfo finds the key and slips it into his pocket.



In the moonlight, he finds Mimì’s hand and tells her

about who he is and what he hopes to become.
She recounts her life alone in a lofty garret,

embroidering flowers and waiting for the spring.



Happy to have found each other, Mimì and Rodolfo
leave, arm in arm, for the café. Rodolfo buys Mimì
a bonnet. Musetta, Marcello's former sweetheart, sings
loudly the praises of her own beauty and popularity.

ACT III

At dawn Mimì arrives, searching for the place where
Marcello and Musetta are at work. Mimì tells Marcello
of her distress, over Rodolfo’s incessant jealousy and
that it is best that they part. As Rodolfo emerges from the
tavern, Mimì hides nearby. Rodolfo tells Marcello that he
wants to separate from Mimì, blaming her flirtatiousness.
Pressed for the real reason, he breaks down, saying that
her illness can only grow worse in the poverty they share.
Overcome with emotion, Mimì comes forward to say
goodbye to her lover. We hear Musetta’s laughter into the
tavern. Marcello and Musetta quarrel about her flirting
with a customer. They hurl insults at each other and part,
but Mimì and Rodolfo decide to remain together until

springtime.

ACT IV

Months later in the garret, Rodolfo and Marcello
separated from their girlfriends, reflect on their
loneliness. Musetta bursts in with news that Mimì is
outside and weak. As Rodolfo runs to her aid, Musetta
relates how Mimì begged to be taken to Rodolfo to die.
She is made as comfortable as possible, while Musetta
asks Marcello to sell her earrings for medicine and a muff.
Left alone, Mimì and Rodolfo recall their meeting and their
first happy days, but she is seized with violent coughing.
Musetta gives Mimì the muff to warm her hands, and Mimì
slowly drifts into unconsciousness. Musetta prays for
Mimì, but it is too late. Everybody realize that she is dead,

and Rodolfo collapses in despair.

เนื้อเรื่อง



องก์ที่ 1 และ 2

(ประมาณ 25 นาที)



ขณะที่โรดอลโฟ นักเขียนหนุ่มกำลังพยายามเขียนบทความ
แต่ไม่สำเร็จสักที ก็มีเสียงเคาะประตูของผู้มาเยือน 'มีมี่'

เพื่อนบ้านคนสวย เทียนของเธอดับ จึงเข้ามาหาโรดอลโฟที่ห้อง
เพื่อขอต่อเทียน แต่เกิดเป็นลมกระทันหัน โรดอลโฟจึงนำไวน์มาให้จิบ
เพื่อช่วยให้ฟื้ นตัว ช่วยจุดเทียนให้และพาเธอไปส่งที่ประตู มีมี่พบว่า
เธอนั้นทำกุญแจห้องตกหาย น่าจะตอนที่เธอเป็นลม โรดอลโฟจึงชวนให้

มีมี่กลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง เพราะข้างนอกลมแรง แต่ไม่ทันไร
เทียนของมีมี่ก็ดับอีกครั้ง รวมถึงเทียนของโรดอลโฟด้วย
ทั้งคู่จึงต้องช่วยกันคลำหากุญแจในความมืด



ภายใต้แสงจันทร์ ระหว่างคลำหากุญแจ โรดอลโฟได้จับมือมีมี่
แล้วแนะนำตัว รวมถึงเล่าสิ่งที่ตนอยากจะเป็น
(Aria 'Che gelida manina)




"โรดอลโฟ: มือเธอช่างเย็นเสียจริง ให้มือผมอุ่นให้นะ
อย่ามัวคลำหากุญแจเลย มืดออกอย่างนี้ มองอะไรไม่เห็นหรอก
โชคดีที่เราพอมีแสงจันทรช่วยหน่อย ผมเป็นใคร ทำอะไร จะขอเล่าให้ฟัง

ผมเป็นนักเขียนอาชีพ มีชีวิตเหมือนเศรษฐีเชียวแหละ
บางทีก็มีโจรมาปล้นสมบัติของผมไป เหมือนโจรที่เข้ามากับ

ตาแสนสวยของคุณ ปล้นเอาไปเถิด แล้วเหลือช่องว่าง
สำหรับความหวังไว้ให้ผมบ้าง
คุณเป็นใคร มาจากไหนนะ?'

มีมี่ก็เล่าเรื่องของตัวเอง (Aria 'Si. Michiamano Mimi)
"มีมี่ : เขาเรียกฉันว่ามีมี่ ทั้งที่ฉันมีชื่อจริงว่าลูเซีย ฉันมีอาชีพเย็บปักผ้า

ฉันอยู่คนเดียวแต่ลำพัง ชอบปักรูปกุหลาบ ลิลลี่ ที่มีกลิ่นหอมละมุน
หรือมีชื่อเป็นชั้นเชิงบทกวี ฉันอยู่กินคนเดียวในห้องสีขาวเล็กๆข้างบน

ฉันไม่เข้าวัดเข้าวาแต่ก็มีสวดบ้าง ฉันจะรอคอยฤดูใบไม้ผลิ
แสงที่อบอุ่นแสงแรกจะจูบฉันและจะเป็นของฉัน เสียดายที่ดอกไม้ต่างๆ
ที่ฉันเย็บปักมันช่างไม่มีกลิ่นเลย เอาเถิด ฉันเป็นเพียงเพื่อนบ้านยุ่งๆ

คนหนึ่งของคุณเท่านั้น"
แล้วทั้งคู่ก็ตกหลุมรักกัน (Duet 'Suave fanciulla)




โรดอลโฟ: สาวงามของฉัน อาบด้วยแสงจันทร์
เธอคือความฝันที่เป็นจริงบัดนี้ และตลอดไป

ทั้งคู่: ปกาศิตของความรัก ฉันใจสั่นในความต้องการเธอ จูบของเธอ
มีมี่: เธอคือความรัก

ทั้งคู่: วิญญาณของเราอบอวลไปด้วยความรัก
มีมี่: คำชมของเขาช่างแทรกเข้าไปในใจฉัน
ทั้งคู่: ความรักเท่านั้น ที่จะนำไป
มีมี่: อย่าใจร้อนขอร้องนะ
โรดอลโฟ: เธอจะเป็นของฉันแล้วนะ
มีมี่: คุณมีเพื่อนๆ รออยู่นะ
โรดอลโฟ: อะไร จะไล่ฉันไปแล้วหรือ
มีมี่: ขออะไรสักอย่างได้ไหม
โรดอลโฟ: บอกมาเลย
มีมี่: ถ้าฉันขอไปด้วย

โรดอลโฟ: จริงหรือมีมี่ จะอยู่ในนี้ก็ได้นะ ข้างนอกหนาวมาก
มีมี่: ฉันจะไปอยู่เคียงข้างเธอ

โรดอลโฟ: แล้วหลังจากนั้นล่ะ
มีมี่ : ใครจะรู้!

โรดอลโฟ: งั้นเกาะแขนผมลงไปเลยครับ คุณหนู
มีมี่: ด้วยความยินดีเลยค่ะ

โรดอลโฟ: บอกสักนิดว่าเธอรักฉัน
มีมี่ : แน่นอนที่สุด

ทั้งคู่: เรารักกัน...รัก...รัก



แล้วก็ควงคู่กันไปร้านกาแฟโมมุส
โรดอลโฟซื้อหมวกเล็กๆให้มีมี่ใบหนึ่ง




มูเซ็ตตาสาวเปรี้ยว แฟนเก่าของมาเชลโล่ มาถึงร้านกาแฟ
ก็ร้องเพลงเสียงลั่นสรรเสริญความสวยและความป๊อปปูล่าของตัวเอง

(Aria 'Quando menvo)




"เมื่อฉันเดินไปตามถนน คนเดียว ใครๆก็มองเหลียวหลัง
มองแต่หัวจรดเท้าทีเดียว เพราะเขารู้ว่าฉันเป็นสาวทรงเสน่ห์
แลัวฉันก็เห็นประกายความต้องการในสายตาที่จ้องมองฉัน
ฉันก็จะมีความสุขที่สุด โอ ฉันแสนจะมีความสุขและเธอที่ทั้งรู้
ทั้งต้องการ จะหนีฉันไปได้หรือ ฉันรู้ดีว่าลึกๆนั้นเธอเจ็บปวดแค่ไหน

แต่เธอจะยอมตายมากกว่าที่จะสารภาพความจริง"

แล้วมาเชลโล ก็ย่อมพ่ายแพ้แก่ถ่านไฟเก่า



(พักรับประทาน ขนมหวาน 20 นาที)

องก์ที่ 3

(ประมาณ 20นาที)



เวลาเช้าตรู่ มีมี่เดินทางมาถึงโรงเตี๊ยมที่มาเชลโลและมูเซ็ตต้า
มาพักและทำงานในช่วงนี้ เมื่อพบกัน มีมี่ได้บ่นให้มาเชลโลฟังว่า

โรดอลโฟนั้นขี้หึง และควรแยกทางกันจะดีกว่า
เมื่อโรดอลโฟออกมาจากห้อง มีมี่จึงไปซ่อนตัว
โรดอลโฟก็เล่าให้มาเชลโลฟังว่า อยากจะแยกทางกับมีมี่
เพราะความเจ้าชู้ของเธอ แต่แล้วเขาก็ยอมสารภาพความจริงว่า
ตอนนี้มีมี่เจ็บหนักและอาการจะยิ่งทรุดลงอย่างรวดเร็ว
ถ้าทั้งคู่ยังต้องต่อสู้กับความยากจนที่เป็นอยู่
มีมี่ที่ซ่อนตัวอยู่จึงเข้าใจความจริง จึงออกมาร่ำลาคนรัก
และรอคอยที่จะได้พบกันในฤดูใบไม้ผลิอีกครั้ง




ในเวลาเดียวกันนั้น มูเซ็ตต้ากำลังระเริงอยู่กับแขกในโรงเตี๊ยม
ทำให้มาเชลโล่ไม่พอใจมาก จึงทะเลาะกันรุนแรงถึงขั้นแตกหัก




(พักรับประทาน ชา/กาแฟ 20 นาที)

องก์ที่ 4

(ประมาณ 20 นาที)



หลายเดือนต่อมา ในห้องที่โรดอลโฟและมาเชลโล่เช่าอยู่ด้วยกัน
ทั้งคู่ต่างเหงาและคิดถึงคนรักของตน



มูเซ็ตต้าได้ถลันเข้ามาในห้อง แจ้งว่ามีมี่อยู่ข้างนอกและอาการไม่สู้ดี
โรดอลโฟจึงรีบออกไปหา มูเซ๊ตต้าบอกว่า มีมี่ขอมาอยู่กับคนที่รัก
ในวาระสุดท้ายของชีวิต มูเซ็ตต้าได้ถอดต่างหูให้มาเชลโล่นำไปขาย
เพื่อซื้อยาและถุงอุ่นมือให้มีมี่



เมื่อมีมี่กับโรดอลโฟได้อยู่กันสองต่อสอง ก็ได้รำลึกถึงความหลัง
เมื่อเริ่มรักกัน มูเซ็ตต้าได้นำถุงอุ่นมือและยามาให้มีมี่

ขณะที่มีมี่ค่อยๆไม่ได้สติ มูเช็ตตาสวดภาวนาแต่ก็สายไปแล้ว
โรดอลโฟเป็นคนสุดท้ายที่จำต้องยอมรับความจริง



(จบการแสดง)

cast




Mimi: Barbara Zion



Rudolfo: Waku Nakazawa



Musetta: Organ Prawang Carlson



Marcello: Palang Rocksilp



Piano: Rasikamon Siyapong



Director: Ronny Lauwers



Producer: Visanee Vongvirulh

MIMI



BARBARA ZION (SOPRANO)



Inspired by the beauty of the sacred songs, barbara zion
joined the choir of jesuit church near the victory monument in
bangkok when she was a teenager. Her first music teacher,
father augustine moling s.j., a well-known composer of liturgical
songs for thai catholic church, was the first person who

encouraged her to develop her talent as a soprano.

Zion is one of scholarship students from the fund for classical
music promotion under patronage of hrh princess galyani
vadhana.

As a thai lyrical soprano, zion has often been sought out by the
music organizers to sing both thai traditional songs as well as a

soprano soloist from famous oratorios and operas.



In 2014, zion was awarded the talent scholarship, she majored
in

vocal performance at steinhardt school, new york university,
new york. During her time in nyc, zion was a member of the st.

Joseph choir at st. Joseph’s church in greenwich, new york
(catholic center nyu).



She has traveled to perform in many countries such as the usa,
france, canada, united kingdom, germany, bahrain, lithuania,

pakistan, south korea etc. She sang the royal composition song
“falling rain” with siam sinfonietta at carnegie hall, new york
city, usa 2014. She also sang at the opening of thai's night at
cannes film festival 2015. She gave a recital “zion’s recital
at bar sur aube, a house concert” in france 2019.


Zion is also known as a member of famous drama company
“sabadlai”
which obtained the second prize from thailand’s got talents
season 5 (2015)


Awards
2010: winner of siamkolkarn classical singing contest 2010
2015: winner of bangkok opera asean international singing
competition 2015

RODOLFO



WAKU NAKAZAWA (TENOR)



Waku Nakazawa was born in Tokyo and graduated his Bachelor
degree in Voice performance at Kunitachi College of Music in
Japan. In 2008, he graduated his “2nd Diplom” with distinction
in Voice performance at Vorarlberger Landeskonservatorium in
Feldkirch, Austria. He continued studying “Master opera and
music-theatre” and “Master lied and oratorio at the Mozarteum

University Salzburg, Austria.

Since 2009 he performed at Oper im Berg Festival. He sang
“Tamino”, “Monostatos”, “1st armoured man” of “The Magic
Flute”, “Belmonte” of “The Abduction from the Seraglio” (W. A.
Mozart) and more. In 2011, he won the “Scholarship prize” at the

singing competition “Grandi Voci” in Salzburg.



Waku was invited as a guest soloist for “Contino Belfiore” of
“La finta giardiniera” (W. A. Mozart) in Salzburg and “Sempronio”

of “The Apothecary” (J. Haydn) in Keszthely, Hungary.



Waku sang as a guest soloist with the Thailand Philharmonic
Orchestra under the baton of Maestro Alfonso Scarano
in July 2022.



As a conductor, Waku debuted his first opera in 2014 with
“The Magic Flute” at Oper im Berg Festival (Austria) and in the
year 2015 at Opera Festival Amerang Castle (Germany) and Skive

Opera Festival (Denmark). Within a couple years,
he conducted many important opera repertoires; “La Traviata”,

“Rigoletto”, “Il Trovatore”(G. Verdi), “Lucia di Lammermoor”
(G. Donizetti), “Pagliacci” (R. Leoncacvallo), “Cavalleria

Rusticana” (P. Mascagni), “I Puritani” (V. Bellini), “Barbiere di
Siviglia” (G. Rossini), “Der Sonnenkreis” (J. Jacobsen).

As well as musicals "Zum Sterben schön" (M. Schubring),
Austrian premiere by Mus-en, and “Im weißen Rößl
(The White Horse Inn)” (R. Benatzky).



Waku Nakazawa is known as “Conductenor“, specially for
“The Magic Flute”, which he conducted and sang Monostatos

at the same time already for 60 performances.

MUSETTA

Dr. ORGAN PRAWANG (SOPRANO)



Dr.Organ Prawang is currently working as a singing teacher and
lecturer at Mahidol University and Harrow International School.

She recently completed her doctoral degree in Voice
Performance at Bangor University, North Wales.

This was the culmination of her academic studies, following on
from a bachelor degree in Performance Voice from College of

Music, Mahidol University, Thailand and being the first Thai
singer who passed the admission exam for the Master Degree in

Music and Drama (Opera) in Universität für Musik und
Darstellende Kunst Wien, Vienna.

Widely recognised as one of the top vocal music schools in the
world, she graduated from with an ‘excellent’ result. She was
proud to receive a full scholarship for her Master and Doctoral
degrees through the Office of Higher Education’s Commission
in Thailand. Organ was the winner for best research in the Art
category at the Anglo-Thai Education Awards 2019, London and
she also won a popular award for the abstract competition

Samaggi Samagom 2020, London. She has presented her
research topic several times in different countries such as

Russia and United Kingdom.



Organ received several prizes from all over the world.
She was the 2nd Prize Winner in the 7th Osaka International
Music Competition (Japan, 2007) while the 1st prize was not
awarded in that year. She later won again the next year in the

same competition as a 3rd Prize winner. She was also the
recipient of the 1st Golden Prize Winner in the Set trade Music
Competition, Thailand in 2008. Following on from this a year

later, Organ was the 1st Prize Winner in the Thai-Chinese
Vocal Competition. After winning the 2nd Prize in The Barry
Alexander International Competition in New York, the United
States in 2010, she received a full nine-month scholarship to

study in the University of Music in Vienna The OEAD
(Österreichische Austauschdienst - Austrian Student Exchange

Office), Austria in 2015.



Organ’s opera roles have included Message of Hope (L’Orfeo),
Mother (Hansel and Gretel), Madam Herz (Der

Schauspieldirektor), Violetta (La Traviata), Philidel
(King Arthur), Hannah (The Merry Widow), Dorabella (Cosi Fan

Tutte), The First and Second Damen (Die Zauberflöte),
Stella (The Tales of Hoffmann), Lauretta (Gianni Schicchi),

Michaela (Carmen), Cleopatra (Giulio Cesare), Hata
(The Bartered Bride), Berlinda (Dido&Aeneas), Serpina

(La Serva Padrona) and Gretel (Hansel and Gretel).

MARCELLO



PALANG ROCKSILP (BARITONE)



Palang Rocksilp is an opera singer, musician and actor. He got
the bachelor’s degree in the department of Vocal music and

opera from Central Conservatory of Music with the tutor of
Professor Yuan Chenye the master’s degree in the department

of fine arts from China Conservatory of Music. He is also the
doctor of fine arts from Chulalongkorn University in Thailand.

He got the golden award of Australian Chinese Art Festival,
the champion position of “the more fighting, the more brave”
in CCTV1, the golden award of Bel Canto and Popular singing
in Korean Art Festival. He has been the Popular Thai player in
the first season of "Xiao Au Jiang Hu", Wen Song's team assisted

in acting and screenwriting of “Happy comedian”,
Thai representative in “Happy Chinese” in CCTV4, Xiao Jingteng

group students in "The most beautiful harmony",
Representative of Thailand in “Informal talks”, Specially invited
Thai performance guests in “Happy camp”, villain main role in
big magic musical in “Bird's nest attraction”, Closing ceremony
singer in “The closing ceremony of the 2008 Olympic Games”,
Special guest of Thai singer in New Year's Day party in CCTV1.



He also played roles in Chinese Films and TV Series like:
This Brave Man A Curious Coincidence, 50 Meter Love,
Composite Master, King Behind the Scenes, Not Enough Love .
His name also could be found in lots of the living theatres,
such as: Beijing University Drama Festival drama "Secret Love
of the Peach Blossom Land", Magic stage play “Like Musical
Note” created by director Dagui, the Peking University Musical
"Next to Normal", The original musical "Dream Doll" of the
Central Conservatory of music, the Cincinnati Conservatory of
music farewell concert, and the theme of concert night held by

Beijing Film Academy.

PIANIST

RASIKAMON SIYAPONG



One of the most sought-after collaborative pianists
and chamber musicians in Thailand, Rasikamon Siyapong
has performed extensively with vocalists and instrumentalists
throughout Europe and Asia. As a pedagogue, she rejoined the
faculty of Mahidol University in 2019 and also serves as a

collaborative pianist.

A regular performer of many festivals and competitions,
she has performed on stages in the 4th Jean-Marie Londeix
competition, 4th and 6th Beethoven Competition for String

Instruments in Bangkok, Summer Festival for String
Instruments and Chamber Music in Pelion and Asia Pacific
Saxophone Academy. She has also collaborated with leading
international vocalists and gave concerts in various European
cities such as Munich, Graz, Vienna, Salzburg, Myslenice,
Athens, Maribor and Lovran. Her performance with soprano,
Tung Lee was broadcasted through program “Das Ö1 Konzert”

in Austrian Radio in 2018.



No stranger in the field of modern music, Rasikamon performs
frequently in Thailand International Composition Festival. She

is a member of Contemporary Enclave, a Bangkok-based
ensemble that aims to advocate contemporary music. She also

appeared in „ Kaleidoskopder Zukunft in Wort und Ton“ in
Badausseer Gespräche in 2018.



In 2014, she graduated from College of Music, Mahidol
University majored piano performance with a first-class honor.

She was a recipient of a scholarship within a framework of
ASEA-Uninet and partaking her studies at Mozarteum

University as an exchange student in 2014. In Summer 2019,
she completed her Master Degree in vocal-accompaniment in
University of Music and Performing Arts in Graz, Austria under

the tutelage of Ao. Univ. Prof. Mag. art. Stacey Bartsch and
Julius Drake. During her studyin Graz, she was appointed as
“Studentische Mitarbeiterin” and played in a class of Prof.

Univ.Prof. Mag.art. Dr.phil. Ulf Bästlein.

DIRECTOR



Ronny Lauwers (1953) studied at the RITS in Brussels.
He was an assistant-director to Ida Huisman, Jo Dua and
Maurice Béjart at La Monnaie opera house in Brussels.
He has directed numerous operas, both from the repertoire
and new creations: operas by Purcell, Salieri, Mozart, Rossini,
Bellini, Donizetti, Wagner, Saint-Saëns, Rimsky-Korsakov,
Puccini, Stravinsky, Britten, Kersters, Holliger, Posman ...,
for the Flemish Chamber Opera in Antwerp, Flanders Opera,
the ECOV, the BRTN, the Week of Contemporary Music in

Ghent, Ars Musica and others.



Since 1984 he has worked at the Royal Conservatory in
Brussels. Initially as a director and head of the Lyrical studio;

until 2008 he worked there as a director and on vocal
interpretation in an annual workshop.



In 1996 he directed Britten’s Noye’s Fludde for La Monnaie and
in 1999 Vaughan Williams’ Riders to the Sea for the
Operastudio at La Monnaie.

In 1999 he directed Peter Maxwell Davies’ The Lighthouse for
Catalpa, and this production was reprised in Manchester,

Brussels (La Monnaie), Bruges and Amsterdam (2001) and in
the Westerschelde Tunnel as part of the Zeeland Nazomer

Festival in 2002.



From 1997 to 2000 he worked as artistic director, stage
director and teacher for 'Opera +', a society that organises
workshops, master-classes and summer courses in vocal
technique and interpretation in Belgium and abroad. In the

summers of 2007 and 2008 he directed extracts from
Le nozze di Figaro, Il Barbiere di Siviglia, Sweeney Todd,
I Capuleti e I Montecchi, Roméo et Juliette and West Side Story
for Opera + in association with the Portuguese festival
Semanas de Mùsica do Estoril. In the summers of 1999 and
2000 he was the resident teacher at the Belfast Opera Summer

School at Stranmillis University College.
In 2002 he directed the Kaffee-Kantate (J.S. Bach) for the

Beeldenstorm npo.



Since the 2002-3 academic year he has lectured in musical
theatre at the Conservatory/Polytechnic in Ghent. Since the
2004-5 academic year he has been the director of the Flanders

Operastudio, a postgraduate course in opera and musical
theatre for classically trained singers. He retired at the end of
2012. Since 2007 he has lectured and directed in the Far East.

PRODUCER

Visanee Vongvirulh is violin Instructor at the College of Music,
Mahidol University and also a member of the
Thailand Philharmonic Orchestra.

She won 1st Prize at the 4th Beethoven Competition in
Thailand for Young String Players in 2010 and was invited to

perform at the Beethovenfest in Bonn, Germany.
In 2012, Visanee graduated with a bachelor’s degree (First Class

Honors) in Music Performance (Violin) from the College of
Music, Mahidol University, Thailand. Between the years 2012-

2013, she was awarded a 9 Month Classical Music Training
Scholarship from ASEA UNINET, and from 2014 to 2021, she
received a scholarship from the Royal Thai Government for

further studies in Austria.
Visanee graduated her second bachelor’s degree, and
master’s degree in Instrument Pedagogy (Violin) at the

Mozarteum University, Salzburg.



While living in Austria, Visanee performed very actively as
a violinist and orchestral musician in various symphony

orchestras and opera productions. La Bohème is the first opera
ever she performed in Austria and in 2022 Visanee is the
producer of a special adapted production of La Bohème at
Terra and Agalin Secret Garden in Chiang mai, Thailand.

ACKNOWLEGEMENT

The organisers of this production would like to thank
the followings for their supports of the Event:










Khun Phairoj Phatsorpinyosakul
Rimping Supermarket


Khun Aarya Surindhara
'Terra' Restaurant


Khun Amnad Khitapanna & Suksan Mandee
Agalin Secret Garden


Lieutenant General Montri Sumboonnanondha
Khun Chidchanok Shoeychanpli
Khun Ursula Anliker
Khun Vichit Chaiwongse
Khun Natchanand Kulpaya
Khun Vilailak Teepatikanont
Khun Pimpisud Mandee
Khun Napat Surasaen
Khun Khanongdej Jongkham
and Friends

ACKNOWLEGEMENT




คณะผู้จัดงาน ขอขอบพระคุณท่านที่ใด้ให้ความช่วยเหลือ
ในการจัดงานครั้งนี้ดังมีรายนามต่อไปนี้:












คุณไพโรจน์ ภัสสรภิญโญสกุล
ริมปิงซุปเปอร์มาร์เก็ต



คุณ อารยา อารยา สุรินธร
ร้านอาหาร 'เทอรา'



คุณอำนาจ คีตพรรณา
คุณ สุขสันต์ หมั่นดี,
Agalin Secret Garden




พล.ต.ท.มนตรี สัมบุณณานนท์
คุณ ชิดชนก เชยจันทรผลิ
คุณ เออซูล่า อันลิเกอร์
คุณ วิชิต ไชยวงศ์
คุณ ณัฐชนันท์ กุลพญา
คุณวิไลลักษณ์ ธีปฏิกานนท์
คุณพิมพ์พิสุทธิ์ หมั่นดี
คุณ ณภัทร สุระแสน

คุณคนองเดช จองคำ เเละ เพื่อนๆ